Królowa Sońka urodziła się około 1405r. Była córką pary książęcej

Komentarze

Transkrypt

Królowa Sońka urodziła się około 1405r. Była córką pary książęcej
Królowa Sońka urodziła się około 1405r. Była córką pary książęcej, Andrzeja
Iwanowicza Holszańskiego i Aleksandry Dymitrowej Druckiej. 7 lutego 1422 r. poślubiła
Władysława II Jagiełłę, księcia Litwy i króla Polski. 5 marca 1424 r. w Krakowie została
koronowana.
Po śmierci ojca, wraz z matką i siostrami przebywała na dworze swojego wuja
Semena, księcia druckiego. Nie posiadała wykształcenia - była niepiśmienna. W celu
poślubienia polskiego króla, Władysława II Jagiełły, na początku 1422 r. przeszła
z prawosławia na katolicyzm i przyjęła imię Zofia. Małżeństwo to zostało zawarte w lutym
1422 r. w Nowogródku. Cztery dni po koronacji Jagiełło zapisał żonie wsie, Zagość
i Bogucice, a 11 marca tego samego roku - wiano w wysokości 20 000 grzywien groszy
praskich, zabezpieczonych na Radomiu, Sączu, Bieczu, Żarnowcu, Sanoku, Inowrocławiu
i Nieszawie. Zofia otaczała się Polakami, chociaż zawsze miała w swoim otoczeniu
prawosławnych dworzan. Była ambitna, wytrwała i energiczna. Jak podają różnego rodzaju
przekazy źródłowe, odznaczała się wyjątkową urodą oraz chęcią do tańca i zabaw.
Od początku włączyła się w rozgrywki o władzę. Z małżeństwa Zofii Holszańskiej
i Władysława II Jagiełły pochodziło trzech synów: Władysław III Warneńczyk, Kazimierz
(1426-142), Kazimierz IV Jagiellończyk. Wiosną 1427 r. królowa została oskarżona
o niewierność małżeńską. Uwięzione i poddane torturom dwórki Zofii - Katarzyna i Elżbieta
Szczukowskie - zarzuciły królowej zdradę. Władysław II Jagiełło postawił żonę przed sądem.
Już po urodzeniu trzeciego syna (listopad 1427 r.), królowa złożyła przysięgę oczyszczającą.
W 1453 r. na jej polecenie zaczęto tłumaczyć Biblię na język polski. Przekład z języka
czeskiego a nie bezpośrednio z łaciny, zwany ” Biblią królowej Zofii”, jest najstarszym
tłumaczeniem Biblii na język polski. Latem 1461 r. królowa niespodziewanie zachorowała.
Jak podaje Jan Długosz, dostała febry z powodu przejedzenia się melonami. Sądząc, że
organizm sam przezwycięży chorobę, odmówiła przyjmowania lekarstw. Stan zdrowia
królowej jednak się pogorszył, a do tego doszedł jeszcze paraliż.
Zmarła 21 września 1461 r. na Wawelu, opatrzona sakramentami. 28 września 1461 r.
została pochowana w kaplicy Świętej Trójcy katedry wawelskie w Krakowie, której była
fundatorką. Ściany kaplicy zdobiły pierwotnie freski w stylu ruskim. Niestety, nie zachowały
się do naszych czasów. Obecnie zdobią je freski Włodzimierza Tetmajera. Zachowała się
jedynie jej płyta nagrobna, którą wmurowano w ścianę kaplicy.

Podobne dokumenty