Komunikacja z niesamodzielnym, przewlekle chorym podopiecznym

Komentarze

Transkrypt

Komunikacja z niesamodzielnym, przewlekle chorym podopiecznym
Komunikacja z niesamodzielnym, przewlekle chorym
podopiecznym - kilka s³ów dla opiekuna.
„ Praca jest œwietnym œrodkiem, aby w cierpieniu znowu postawiæ nas na nogi”
Johann Peter Eckermann
Opiekun jest bardzo wa¿n¹ osob¹ w procesie
pielêgnowania a opieka bez prawid³owej komunikacji
jest niemo¿liwa. Mamy podopiecznych o ró¿nych
osobowoœciach, schorzeniach, dlatego potrzeba
w³aœciwego sposobu porozumiewania jest
.
szczególnie wa¿na.
Opiekun z racji sprawowania swoich funkcji
zawodowych wchodzi w bezpoœredni kontakt
z podopiecznym i jego rodzin¹. Przede wszystkim
nale¿y zdaæ sobie sprawê, ¿e ta starsza osoba, której
mamy pomóc, czêsto jest bezradna, schorowana,
skazana na nasz¹ ¿yczliwoœæ i dobr¹ wolê,
my natomiast powinniœmy zrobiæ wszystko,
aby ta bezradnoœæ by³a dla niej jak najmniej
.
uci¹¿liwa.
Staroœæ jest nieuchronna, o ile bêdzie nam dana,
to czeka ka¿dego z nas i choæby, dlatego dziœ to my
postarajmy siê z wra¿liwoœci¹, empati¹, szacunkiem
oraz wyczuciem pe³niæ swoj¹ w rolê i pozwoliæ
podopiecznemu godnie prze¿yæ ostatnie lata. Byæ
mo¿e kiedyœ ktoœ inny odwdziêczy nam siê tym
samym. Pierwszy kontakt z podopieczn¹ pozwoli nam
na zdobycie zaufania. Czêsto zdarza siê, ¿e starsza
osoba potrzebuje bliskiego kontaktu, rozmowy
,wsparcia, pomocy w bardzo przyziemnych
czynnoœciach ¿ycia codziennego a opiekunka staje siê
.
osob¹ bardzo blisk¹.
Wa¿n¹ rolê mog¹ odegraæ zainteresowania osoby
wykonuj¹cej opiekê, wspólne tematy z podopiecznym
(literatura, polityka, sport, prasa). Wymiana
doœwiadczeñ i w³asnych pomys³ów (robótki rêczne,
prace domowe, uprawa ogródka, podró¿e, przepisy
kulinarne) prze³ama³y ju¿ niejedn¹ barierê.
Ale zdecydowanie najlepiej czyni¹ to pogoda ducha,
.
uœmiech i ciep³e s³owo.
Ka¿dy rodzaj opieki i terapii jest form¹ komunikacji.
Gdy spotykaj¹ siê dwie osoby, niezale¿nie kim s¹,
powstaje miêdzy nimi relacja która zapobiega
izolacji, samotnoœci. Komunikacja nie ogranicza siê
jedynie do s³ów, s¹ ni¹ tak¿e gesty, wyraz twarzy,
a nawet panuj¹ca miêdzy osobami cisza.
To, jak przekazujemy dan¹ treœæ, wp³ywa na to czy
i jak zostanie ona przyjêta. Ka¿dy postrzega swoje
zachowanie, jako reakcjê na zachowanie drugiej
.
osoby.
Bardzo po¿¹dan¹ w tego typu relacji jest podstawowa
komunikacja bêd¹ca czêsto zwyk³ym dotykiem.
Na ca³ym œwiecie uczy siê opiekunów, personel
w hospicjach, zak³adach opieki d³ugoterminowej
prawid³owego kontaktu, wra¿liwoœci, gdy¿ dla osób
cierpi¹cych ciep³y dotyk jest czasami najd³u¿sz¹
rozmow¹ œwiata. Zw³aszcza dla osoby ob³o¿nie chorej
jest wa¿nym Ÿród³em informacji o naszym stosunku
do niej. Nie zast¹pi go nawet najbardziej uprzejma
.
wypowiedŸ.
Szkoda, ¿e w polskim systemie opieki medycznej
ta forma komunikacji jest wci¹¿ niedoceniana
i, co gorsza, jest niejednokrotnie postrzegana przez
osoby postronne, jako spoufalanie siê z pacjentem
lub odbieranie mu poczucia godnoœci?! To wielki
b³¹d. WyobraŸmy sobie siebie w roli pacjenta:
czy nie oczekujemy ujêcia za rêkê w geœcie
pocieszenia? Zwracajmy wiêc na to uwagê, obdarzajmy naszych podopiecznych tak¹ ludzk¹,
.
nie potrzebuj¹c¹ s³ów serdecznoœci¹!
Ludzie starsi, którzy ciesz¹ siê swoim ¿yciem,
nie zwracaj¹ uwagi na up³ywaj¹cy czas. Czerpi¹ wiêcej
korzyœci ze swojego „bycia” na œwiecie, gdy nie czuj¹
siê osamotnieni, opuszczeni. Chc¹ delektowaæ
siê tym, co im jeszcze zosta³o, cieszyæ siê tym, co by³o.
„Staroœæ nie chroni przed mi³oœci¹.
Ale mi³oœæ czasem potrafi nas ochroniæ
przed staroœci¹.”
Jeanne Moreau
Irena Samson
V-ce Przewodnicz¹ca Komisji
ds. opieki d³ugoterminowej
przy OIPiP w Gdañsku
9

Podobne dokumenty