D - Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Słupsku

Komentarze

Transkrypt

D - Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Słupsku
Sygn. akt IX C 676/15
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 czerwca 2016 roku
Sąd Rejonowy w Słupsku IX Wydział Cywilny w składzie:
Przewodniczący: SSR Lidia Rzeczkowska
Protokolant: Kamila Mocek
po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2016 roku w Słupsku
na rozprawie sprawy
z powództwa A. M.
przeciwko (...) S.A. w W.
o zapłatę
I. zasądza od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz powoda A. M. kwotę 7 572, 56 zł (siedem tysięcy pięćset siedemdziesiąt
dwa złote i 56/100) wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 16.10.2014r. do 31.12.2015r. oraz odsetkami ustawowymi
za opóźnienie od dnia 1.01.2016r. do dnia zapłaty,
II. oddala powództwo w pozostałym zakresie,
III. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2411, 29 zł (dwa tysiące czterysta jedenaście złotych i 29/100)
tytułem zwrotu kosztów procesu,
IV. nakazuje pobrać od powoda A. M. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Słupsku kwotę 256,46 zł
(dwieście pięćdziesiąt sześć złotych i 46/100) tytułem kosztów sądowych,
V. nakazuje pobrać od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Słupsku kwotę
677,82 zł (sześćset siedemdziesiąt siedem złotych i 82/100) tytułem kosztów sądowych.
Sygn. akt IX C 676/15
UZASADNIENIE
Powód – A. M., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł pozew przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą
w W. o zapłatę kwoty 10.437,10 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 16 października 2014r. do dnia zapłaty
oraz o zasądzenie kosztów procesu, w tym zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Uzasadniając żądanie
pozwu wskazał, że w dniu 16 lipca 2014r. doszło do kolizji drogowej, w wyniku której został uszkodzony jego pojazd
– samochód osobowy marki A. (...), o numerze rejestracyjnym (...). W chwili zdarzenia auto sprawcy wypadku
objęte było u pozwanego ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej. W toku postępowania likwidacyjnego
pozwany przyjął na siebie odpowiedzialność za powstałą szkodę i przyznał odszkodowanie w kwocie 5.075,38zł. W
opinii rzeczoznawcy motoryzacyjnego sporządzonej na zlecenie powoda, koszty naprawy pojazdu zostały ustalone na
kwotę 16.057,75zł. Wobec powyższego wezwano ubezpieczyciela do zapłaty odszkodowania uzupełniającego w kwocie
10.982,37zł wraz z kosztami sporządzenia opinii prywatnej w wysokości 233,70zł. Skutkiem odwołania była wypłata
na rzecz powoda dalszego odszkodowania w wysokości 778,97zł. W ocenie powoda wypłacone odszkodowanie nie
rekompensuje całkowicie poniesionej przez niego szkody a obowiązek naprawienia szkody nie jest uzależniony od
tego, czy dokonał naprawy pojazdu.
(...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów procesu,
w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany w uzasadnieniu odpowiedzi na
pozew wskazał nie kwestionował swojej odpowiedzialności co do zasady. W jego ocenie wykonana w postępowaniu
likwidacyjnym wycena uwzględnia stan faktyczny stwierdzonych uszkodzeń oraz właściwą kwalifikację naprawczą,
jak również prawidłową technologię naprawy. Pozwany podniósł, że koszty naprawy pojazdu wskazane w opinii
prywatnej sporządzonej na zlecenie powoda przewyższają wartość rynkową pojazdu w stanie nieuszkodzonym i
pozostają nieproporcjonalnie wysokie w stosunku do ogólnego stanu technicznego pojazdu . Zakwestionował przyjęte
stawki za godzinę pracy serwisu naprawczego oraz zasadność użycia oryginalnych części zamiennych w naprawianym
pojeździe. Wobec powyższych okoliczności podniósł, że szkoda w pojeździe powoda winna zostać zakwalifikowana
jako szkoda całkowita, której wysokość określić powinien biegły powołany przez Sąd przy uwzględnieniu wartości
rynkowej pojazdu w stanie sprzed szkody, z uwzględnieniem jego stanu technicznego, stopnia wyeksploatowania,
uszkodzeń nie związanych ze szkodą oraz zakresu i technologii przeprowadzonych w pojeździe napraw oraz ustalenia
wartości pojazdu w stanie uszkodzonym, tzw. „pozostałości”.
Sąd ustalił :
W dniu 16 lipca 2014r. K. Z. kierując należącym do niego pojazdem marki O. (...), wymusił pierwszeństwo przejazdu
w wyniku czego uderzył w pojazd marki A. (...) o nr rej. (...), kierowany przez A. M..
bezsporne, a ponadto dowód : oświadczenie sprawcy kolizji – k. 10 akt;
Uszkodzony pojazd marki marki A. (...) o nr rej. (...) stanowi własność A. M..
bezsporne
Poszkodowany zgłosił szkodę (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w W., które ubezpieczało pojazd sprawcy szkody od
odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych (OC).Ubezpieczyciel wypłacił powodowi tytułem
odszkodowania kwotę 5.075,38zł.
bezsporne oraz dowód: kalkulacja naprawy – k. 11-14, pismo (...) .U. S.A. – k. 15 akt;
Powód zakwestionował wysokość tak ustalonego odszkodowania zarzucając zaniżenie kosztów przywrócenia pojazdu
do stanu sprzed szkody. Przedłożył ubezpieczycielowi prywatny kosztorys naprawy sporządzony przez rzeczoznawcę
motoryzacyjnego domagając się zlikwidowania szkody w wysokości 16.057,75zł oraz zwrotu kosztów sporządzenia
prywatnej kalkulacji naprawy w wysokości 233,70zł.
dowód: prywatny kosztorys naprawy – k . 16-24, faktura VAT nr (...) – k. 25 akt;
W odpowiedzi na odwołanie powoda Ubezpieczyciel wypłacił odszkodowanie uzupełniające w kwocie 778,97zł, zaś w
dalszym zakresie odmówił wypłaty.
bezsporne oraz dowód: pismo (...) .U. S.A. – k. 26 akt;
Wartość pojazdu powoda według stanu sprzed szkody wynosiła 14.700,00zł. Celowe i ekonomicznie uzasadnione
koszty przywrócenia pojazdu powoda do stanu sprzed szkody wynoszą 13.426,91zł brutto.
dowód : opinia biegłego sądowego I. S. – koperta k. 61, opinia uzupełniająca – k. 84-86 akt;
Sąd zważył:
Kwestię odpowiedzialności odszkodowawczej z tytułu szkód komunikacyjnych regulują przepisy ustawy z dnia 22
maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze
Ubezpieczeń Komunikacyjnych (Dz.U.2003.124.1152).
Zgodnie z art. 34 powołanej ustawy z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych
przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są zobowiązani do
odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie
ciała, rozstrój zdrowia bądź utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia.
W świetle przepisów Kodeksu cywilnego ubezpieczyciel ponosi odpowiedzialność z tytułu ubezpieczenia OC
posiadaczy pojazdów zarówno wówczas, gdy odpowiedzialność posiadacza lub kierującego pojazdem oparta jest na
zasadzie ryzyka (art. 436 § 1 w zw. z art. 435 § 1 k.c.), jak i wówczas, gdy oparta jest na zasadzie winy (art. 436 § 2
w zw. z art. 415 k.c.).
W niniejszej sprawie bezsporną pozostawała okoliczność, że do uszkodzenia pojazdu powoda doszło w wypadku
komunikacyjnym mającym miejsce w dniu 16 lipca 2014r., spowodowanym z wyłącznej winy innego uczestnika ruchu
drogowego. (...) S.A. w W. uznało swoją odpowiedzialność z tytułu przedmiotowego zdarzenia i wypłaciło powodowi
tytułem odszkodowania łączną kwotę 5.854,35zł. Spór między stronami sprowadzał się do ustalenia rozmiarów
wyrządzonej szkody.
Podkreślenia wymaga, że celem ochrony ubezpieczeniowej jest zapewnienie uprawnionemu pełnej kompensaty
ze strony ubezpieczyciela szkody. Kompensacyjna funkcja odpowiedzialności odszkodowawczej wymaga ustalenia
odszkodowania w takiej wysokości, aby cały uszczerbek został wyrównany, z drugiej zaś strony, aby poszkodowany
nie został niezasadnie wzbogacony.
W ocenie strony powodowej pozwany zaniżył wysokość szkody . Z tego też względu Sąd na wniosek powoda, na
którym w myśl art. 6 k.c. spoczywał obowiązek wykazania wysokości szkody w pojeździe, przeprowadził dowód
z opinii biegłego sądowego z zakresu kosztorysowania szkód, na okoliczność ustalenia wysokości ekonomicznie
uzasadnionych kosztów naprawy uszkodzonego samochodu. Biegły I. S. ustalił koszt naprawy brutto pojazdu powoda
na kwotę 13.426,91zł.
Powyższa opinia została zakwestionowana w całości przez stronę pozwaną, która zarzuciła biegłemu, że ten w treści
opinii nie uwzględnił kosztów wykonania lakierowania dolnych listew drzwi prawych przednich i tylnych oraz kosztów
naprawy błotnika tylnego prawego. Zarzucono błędne ustalenie wartości pojazdu według stanu sprzed szkody wobec
dokonania korekty dodatniej z uwagi na wyposażenie ponad standardowe w postaci elektrycznie regulowanych
foteli przednich, w sytuacji kiedy wyposażenie to było standardem dla tego modelu auta. Pozwany zakwestionował
również wysokość ustalonej przez biegłego korekty ujemnej wskazując na jej zaniżenie wobec nieuwzględnienia stanu
technicznego pojazdu, w tym uszkodzeń powstałych przed szkodą oraz wcześniejszych napraw pojazdu niezwiązanych
ze zdarzeniem szkodowym. Dodatkowo zarzucił, że biegły dokonując kalkulacji w systemie E. nie odwzorował w pełni
ceny rynkowej pojazdu na rynku wtórnym i w tym zakresie zobowiązany był do korzystania z sytemu I..
Biegły ustosunkowując się do w/w zarzutów w ustnej opinii uzupełniającej złożonej na rozprawie w dniu 2 czerwca
2016r., przyznał, że w istocie przedłożona przez niego opinia pisemna obarczona była błędem w postaci dokonania
korekty dodatniej z uwagi na znajdujące się w pojeździe wyposażenie dodatkowe w postaci elektrycznie regulowanych
foteli przednich. Wskazał, że model pojazdu powoda posiadał takie wyposażenie w wersji standardowej, wobec czego
sprostował opinię w zakresie ustalenia wartości rynkowej pojazdu, którą określił na kwotę 14.700,00zł, ( w opinii
pisemnej to wartość 14.800zł. ) podtrzymując ją w pozostałym zakresie . Biegły zanegował przy tym możliwość
uwzględnienia kosztów wykonania lakierowania dolnych listew drzwi prawych przednich i tylnych, albowiem te
elementy lakierowane są fabrycznie. Nadto podważył zasadność uwzględnienia w opinii kosztów naprawy błotnika
tylnego prawego, albowiem ta część pojazdu w ogóle nie została uszkodzona podczas kolizji. Biegły ustosunkowując
się do zarzutów pozwanego wskazał, że dokonując wyceny pojazdu określił jego stan jako przeciętny oraz zastosował
korekty ujemne z tytułu stanu utrzymania pojazdu i jego wcześniejszych napraw. Jednocześnie podkreślił, że zgodnie z
komunikatem Ogólnopolskiej Rady (...) programy E. i I. zostały zatwierdzone jako właściwe przy szacowaniu wartości
pojazdów w oparciu o badania rynkowe.
W ocenie Sądu opinia wydana na potrzeby niniejszej sprawy okazała się logiczna, spójna oraz fachowa, dlatego mogła
stać się podstawą do ustalenia wysokości szkody w pojeździe powoda. W kalkulacji biegłego uwzględniono tożsame
uszkodzenia pojazdu jak te stwierdzone przez Ubezpieczyciela. Biegły zastosował uśrednione stawki obowiązujące
w warsztatach branży motoryzacyjnej na (...) rynku usług naprawczych. W kalkulacji zastosowane zostały ceny
oryginalnych części zamiennych oraz uznanie 50% potrąceń kosztów operacji cieniowania błotnika prawego tylnego.
Wyliczenia biegłego zostały odpowiednio udokumentowane wobec sporządzenia kalkulacji w systemie A.. Okoliczność
zmiany wartości rynkowej pojazdu według stanu sprzed wystąpienia zdarzenia szkodowego przez biegłego w opinii
uzupełniającej pozostawała bez wpływu na rozstrzygnięcie, albowiem biegły nie stwierdził wystąpienia szkody
całkowitej.
Sąd oparł zatem ustalenia w zakresie wysokości szkody w pojeździe powoda na przedmiotowej opinii i przyjął za
biegłym, że koszt przywrócenia pojazdu do stanu sprzed szkody wynosi 13.426,91 zł brutto. Sąd podzielił również
stanowisko biegłego w przedmiocie braku postaw do ustalenia wartości pozostałości pojazdu, albowiem w niniejszej
sprawie nie występuje szkoda całkowita.
Biorąc pod uwagę wysokość szkody w pojeździe powoda z tytułu przedmiotowego zdarzenia oraz wysokość dotychczas
wypłaconego odszkodowania Sąd stwierdził, że zgłoszone żądanie zasługuje na uwzględnienie w części, tj. co do kwoty
7.572,56zł (13.426,91zł – 5.854,35zł = 7.572,56zł).
W zakresie roszczenia odsetkowego zważyć należy, że w świetle art. 14 ust. 1 powołanej na wstępie ustawy,
zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub
uprawnionego zawiadomienia o szkodzie. W przypadku natomiast, gdyby wyjaśnienie w terminie, o którym mowa w
ust. 1, okoliczności niezbędnych do ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania
okazało się niemożliwe, odszkodowanie wypłaca się w terminie 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej
staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe, nie później jednak niż w terminie 90 dni od dnia złożenia
zawiadomienia o szkodzie (ust. 2). Ciążący na zakładzie obowiązek terminowego świadczenia zależy od obiektywnych
możliwości ustalenia okoliczności koniecznych do ustalenia odszkodowania (vide: Wyrok Sądu Apelacyjnego w
Poznaniu z dnia 27 czerwca 2013 r. I ACa 494/13).
Sąd zgodnie z żądaniem powoda przyjął jako termin wymagalności świadczenia odszkodowawczego upływ
maksymalnego ustawowego terminu do jego wypłaty, mając na względzie, że upływ 90 dni od wystąpienia szkody
w niniejszej sprawie (16 lipca 2014r.) przypada na dzień 16 października 2014r. Od tej właśnie daty, Sąd określił
dopuszczalność żądania odsetek od zasądzonej w niniejszym postępowaniu kwoty należności głównej, zaznaczając
przy tym, że do dnia 31 stycznia 2015r. należne są odsetki ustawowe, zaś od dnia 1 stycznia 2016r. odsetki ustawowe
za opóźnienie.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w punkcie I sentencji wyroku.
W pozostałym zakresie powództwo podlegało oddaleniu – o czym Sąd orzekł jak w punkcie II sentencji wyroku.
O kosztach w punkcie III wyroku orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c. dokonując ich stosunkowego rozliczenia.
Kwota zasądzona stanowi 72,55% kwoty dochodzonej przez powoda. W takiej sytuacji pozwany wygrał proces w
27,45%. Na koszty poniesione przez stronę powodową składają się: opłata od pozwu – 522,00zł, wynagrodzenie
pełnomocnika – 2.400,00zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17,00zł, zaliczka na wynagrodzenie biegłych –
500,00zł. Koszty poniesione przez pozwanego to jedynie zaliczka na poczet wynagrodzenia biegłego w wysokości
300,00zł. Dokonując wzajemnej kompensaty kosztów do zapłaty na rzecz powoda pozostaje kwota 2.411,29zł.
W niniejszej sprawie ze środków Skarbu Państwa zostały pokryte wydatki na poczet wynagrodzenia biegłego,
niepokryte z zaliczek stron (łącznie 800,00zł) - ponieważ całkowity koszt opinii wydanej w niniejszej sprawie opiewał
na kwotę 1.734,28zł. Zgodnie z art. 113 ust. 1 u.k.s.c. kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić lub
których nie miał obowiązku uiścić kurator albo prokurator, sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży
przeciwnika, jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie
kosztów procesu. Wzgląd na powyższe przez odniesienie do art. 100 k.p.c. uzasadniał obciążenie powyższymi kosztami
powoda w 27,45% (934,28zł x 27,45% = 256,46zł zł) części oraz pozwanego w 72,55% części (934,28zł x 72,55% =
677,82zł) - o czym Sąd orzekł jak w pkt IV i V sentencji wyroku.