pobierz plik PDF - Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa

Komentarze

Transkrypt

pobierz plik PDF - Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa
ISSN 1641-8913
Czasopismo Rzymskokatolickiej Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bukowinie Ta­trzańskiej
IDZIE HYR Nr 1 /2013
Nr 1 (355) /2013
W
Wiara w Zmartwychwstanie Chrystusa jest
obecna w świecie już od ponad XXI wieków
i każdego dnia wciąż żyje w sercu Kościoła – żyje
w zgromadzeniu wiernych na Eucharystii. Na to
spotkanie ze Zmartwychwstałym Panem na Mszy
Świętej jesteśmy wszyscy zapraszani każdego
dnia po to, aby tak jak Apostołowie móc dawać
świadectwo o naszej katolickiej wierze.
Życzymy, aby tegoroczne święta Wielkanocne
pobudziły naszą wiarę w Chrystusa, który jest Głową Kościoła, który daje się nam
żywy w Komunii Świętej, i który wspiera nas w tych chwalebnych tygodniach swoim
słowem: „Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli”.
Bądźmy świadkami Chrystusa w świecie. Nie wstydźmy się tego, który za nas
umarł i Zmartwychwstał i wciąż żyje w sercu każdego kto wierzy.
Błogosławionych Świąt Zmartwychwstania Pańskiego!
Redakcja
Habemus Papam!
Urodził się 17 grudnia 1936 roku w Buenos Aires. Po obronie dyplomu z chemii rozpoczął studia w seminarium w Villa
Devoto koło Buenos Aires. 11 marca 1958 roku wstąpił do zakonu jezuitów i kontynuował naukę w zakonnych domach studiów. Studiował filozofię, literaturę, psychologię i teologię. Przyjął
święcenia kapłańskie 13 grudnia 1969 roku, a ostatnią profesję
zakonną złożył 22 kwietnia 1973 roku. 20 maja 1992 roku został mianowany biskupem pomocniczym Buenos Aires. W lutym
2001 roku papież Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej. W latach 2005–2011 był przewodniczącym Konferencji
Episkopatu Argentyny. Jest pierwszym w dziejach Kościoła papieżem z Ameryki Południowej.
Otoczmy nowego Papieża naszą modlitwą.
2
www.info.wiara.pl
13 marca 2013 roku podczas drugiego dnia konklawe, w piątym głosowaniu,
Kardynał Jorge Mario Bergoglio został wybrany nowym, 266. Papieżem
i przyjął imię Franciszek.
IDZIE HYR Nr 1 /2013
Drodzy
Czytelnicy
Ks. Damian Drzyżdżyk
W
ielki Post to czas sześciu tygodni, w czasie których każdy chrześcijanin powinien skłonić się do kontemplacji, do
medytacji nad wielką miłością Boga do każdego człowieka. Już pierwszego dnia przyjmujemy na swoje głowy popiół, aby uznać
naszą nicość, słabość i grzeszność przed Tym, który jest Najwyższy,
Wszechmocny i Święty. W Środę Popielcową podejmujemy się zadania, aby w czasie „czterdziestodniowego postu pokonać swoje słabości
i w Wigilię Paschalną, w Wielką Sobotę narodzić się na nowo.
W przeżywaniu tej tajemnicy Miłości Boga do człowieka pomagają nam nabożeństwa wielkopostne (Droga Krzyżowa i Gorzkie Żale)
oraz własne postanowienia i wyrzeczenia. Poprzez nabożeństwa uzmysławiamy sobie, jak bardzo Jezus nas ukochał i jak wielkiej męki i okrucieństwa musiał doznać, by otworzyć nam niebo, zaś postanowienia
uświadamiają nam jak jesteśmy słabi i podatni na grzech oraz jak dużo
brakuje nam jeszcze miłości do Tego, który nas naprawdę umiłował.
Należy również przypomnieć, że wielkopostne nabożeństwa i postanowienia czynią naszą osobistą wiarę bardziej żywą i otwartą na tajemnicę Chrystusowej męki za nasze grzechy.
Prawie wszyscy mówią, bardziej lub mniej świadomie, „nie mam
czasu”, „jak ten czas szybko płynie”. Skąd to się bierze? Ciągle patrzymy
w przyszłość, planujemy, coś postanawiamy, później zaś by te plany zrealizować, ścigamy się z czasem, który przecież od zawsze płynie tak samo.
Wielki Post jest świetną okazją, aby tego cennego czasu więcej poświęcić Panu Bogu, aby pójść z rodziną na nabożeństwo Drogi Krzyżowej
i Gorzkich Żali, aby udać się z bliskimi na niedzielną Eucharystię, aby
wybrać się raz w tygodniu na Koronkę do Bożego Miłosierdzia, która
odmawiana jest każdego dnia w naszym kościele parafialnym o godz.
15.00. To dobry czas, aby wziąć do ręki Pismo Święte i podczas modlitwy wieczornej przeczytać krótki fragment, aby w rodzinach przynajmniej raz w tygodniu wspólnie się pomodlić, zachęcić dzieci do modlitwy. Wiem z lekcji katechezy jak one wspaniale się modlą, jak umieją dziękować, przepraszać i prosić Pana Boga. Postarajmy się poświęcić Bogu nasz cenny czas, bo każda sekunda dla Boga jest drogocenna.
Weźmy sobie do serca słowa Księdza Jana Twardowskiego, który kiedyś powiedział: „Jeśli kochasz, czas zawsze odnajdziesz, nie mając ani
jednej chwili”.
W Roku Wiary umiejmy walczyć o własną wiarę. Chciejmy i zarazem nie bójmy się Panu Bogu oddać trochę czasu, bo On ten oddany
Mu czas pobłogosławi i sprawi, że wszystko co sobie zaplanowaliśmy
IDZIE HYR Nr 1 /2013
W numerze:
Ks. Wł. Pasternak
Słowo na koniec roku 2012 ...... 4
Ks. Ryszard Groń
Środa Popielcowa ........................ 8
Kleryk Dawid Dziedzic
Droga Krzyżowa ....................... 10
Ks. Wł. Podhalański
Walka z krzyżem ....................... 12
Diakon Tomasz Koszarek
O siedmiu Darach Ducha Św. .... 13
Krzysztof Kamiński
Znaki magiczne i symbole
satanistyczne .............................. 15
Marek Wodziak
Chór parafialny ......................... 18
Natalia Kubasik
Znak krzyża
Ideał młodego człowieka ......... 20
Joanna Cikowska
Szlachetna paczka ..................... 22
Z życia parafii ............................. 23
Kolorowanka dla dzieci ........... 25
Albina Policht
W trosce o trzeźwość ............... 26
Intencje Mszy Świętych .......... 27
3
zakończy się wspaniałym rezultatem – wystarczy tylko do naszej
przyszłości, naszych planów i marzeń zaprosić Boga. On chce być
obecny w naszym życiu.
Niech słowa papieża Benedykta
XVI pomogą nam jeszcze lepiej zrozumieć sens Wielkiego Postu: „Bóg
raz jeszcze oferuje nam swe przebaczenie, zapraszając, byśmy powrócili do Niego, ażeby obdarzyć nas
nowym sercem, oczyszczonym ze
zła, które je uciska, by wziąć udział
w Jego radości. Świat nasz potrzebuje nawrócenia się do Boga, potrzebuje Jego przebaczenia, Jego
miłości, potrzebuje nowego serca.
(…) Za sprawą naszego ewangelicznego świadectwa my, chrześcijanie, mamy być żywym orędziem.
(…) W wielu przypadkach jesteśmy jedyną Ewangelią, jaką dzisiejsi ludzie jeszcze czytają. Oto nasza
odpowiedzialność, oto jeszcze jeden powód, ażeby dobrze przeżywać Wielki Post: ukazać świadectwo przeżywanej wiary światu, który przeżywa trudności, który potrzebuje powrócić do Boga, który
potrzebuje nawrócenia”.
☐
4
Chrześcijańskie rozumienie
i wykorzystanie czasu
Słowo księdza proboszcza Władysława Pasternaka
wygłoszone podczas uroczystych Nieszporów, 31 grudnia 2012 r.
Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego.
Oni nie są ze świata, jak i ja nie jestem ze świata ( J 15-17).
Moi drodzy Parafianie i Goście!
N
ie mamy czasu, nie dlatego, że tak bardzo jesteśmy zajęci, że się musimy
spieszyć, ale dlatego, że czas jako
rzeczywisty byt nie istnieje. Istnieją
tylko rzeczy, które trwając ulegają
zmianie. Tę liczbę zmian między
tym co było, a tym co jest, umysł
nasz postrzega jako upływ czasu.
Choć więc czasu jako czegoś odrębnego nie spotkamy, to jednak
nasze trwanie całkowicie podlega
naszym dyspozycjom. W takim znaczeniu czas należy do nas i możemy
z nim zrobić co zechcemy.
Jak ludzie postrzegają wartość
swojego życia, taką też wartość nadają swojemu czasowi. Można więc
mówić o czasie świeckim - laickim.
On nigdy nie będzie grzeszny, ani
święty, bo na grzech czy świętość
w języku świeckim nie ma miejsca.
Czas laicki to będzie czas pracy,
przede wszystkim, dopełniony czasem wypoczynku. W języku laickim nie mówi się o czasie miłości,
a tym bardziej o czasie cierpienia.
Kto więc dobrze zaorał swój czas,
obsiał go maksymalnie pracą i wypoczynkiem, ten, po świecku, dobrze wykorzystał swój czas i ma
z niego pieniądz.
Dla ludzi wierzących, dla chrześcijan, czas jest święty w swoim założeniu i przeznaczeniu. Ponieważ
jedyny cel człowieka według zamyślenia Bożego wypełnia się w czasie, a jest nim udoskonalanie siebie, aby w chwili śmierci połączyć
się z Bogiem. Dlatego nie dał nam
Bóg żadnego innego czasu poza
czasem przeznaczonym na świętość. Nie możemy zatem iść ślepo
za postępującym zeświecczeniem
w świecie. Dla nas czas święty, cały
ma być wypełniony rozumnie, czyli dobrze, czyli według sumienia,
w łasce Chrystusa, a ta oznacza wolność od grzechu ciężkiego. Wtedy
w życiu będzie jednakowe prawo
obywatelstwa dla pracy, modlitwy,
cierpienia, wypoczynku połączonego z zachwytem nad pięknem
świata i tajemnicą człowieka.
W obliczu postępującego laicyzowania życia w Europie, a także
IDZIE HYR Nr 1 /2013
w Polsce, Kościół stanął przed nowym zadaniem, polegającym na dotarciu, do ludzi zamykających się
w swoim zeświecczeniu, z Dobrą
Nowiną nadziei na wyjście z pustyni bezsensownego życia. W minionym roku ojciec Święty Benedykt
XVI zwołał w tym celu Synod
Biskupów w Rzymie, aby wspólnie zastanowić się nad sposobami
,,nowej ewangelizacji’’. Od 11 października z woli Ojca Świętego przeżywamy Rok Wiary, który ma służyć pogłębieniu wiary w Kościele
i docieraniu z jej przesłaniem do
zagubionych.
W naszej archidiecezji miniony
rok upłynął pod znakiem spotkań
w parafiach z nawiedzającym obrazem Jezusa Miłosiernego i towarzyszącymi mu relikwiami św. Siostry
Faustyny i bł. Jana Pawła II. Okazją
do ożywienia religijnego, odnalezienia zagubionej drogi, były odprawiane w parafiach misje i rekolekcje poprzedzające peregrynacje.
Dziękujemy dziś Bogu za ten czas
łaski. Nasza parafia cieszyła się wraz
z Jubilatem, Księdzem Kanonikiem
Władysławem Podhalańskim, obchodzącym 50-lecie kapłaństwa
i dziękowała za ten dar.
Przed Jezusem w Najświętszym
Sakramencie „przypominamy sobie minione dni” i oceniamy mijający rok w wymiarze statystycznym. I tak: w kończącym się roku
44 czworo dzieci (16 chłopców
i 28 dziewczynek) przyjęło sakrament chrztu, liczbowo tyle samo co
przed rokiem, ale rok temu byto to
26 chłopców i l8 dziewczynek. l5
par połączył Jezus w sakramencie
małżeństwa, o 9 mniej niż w roku
2011. Rozdaliśmy podobnie jak
przed rokiem około 105 000 tysięcy Komunii Świętej. 44 dzieci
IDZIE HYR Nr 1 /2013
przystąpiło do Pierwszej Komunii
Świętej. 33 gimnazjalistów zostało
umocnionych Duchem Świętym
w sakramencie bierzmowania.
Sakrament namaszczenia chorych
przyjęło ponad 150 osób, z tego
większość tutaj, w świątyni, podczas rekolekcji w maju przed peregrynacją. Cztery razy w roku księża odwiedzali chorych w domach.
Przed ostatnimi świętami odwiedziliśmy 30 chorych i starszych.
Nadzwyczajny szafarz Komunii
Świętej pan Wojciech Pawlikowski
w niedziele i święta zanosi Komunię
Świętą do chorych. Jest to około10
osób. Wyrażam wdzięczność panu
Wojciechowi za tę bezinteresowną posługę wobec chorych i starszych, a także za pomoc w rozdawaniu Komunii Świętej w kościele.
Widząc potrzebę noszenia Komunii
Świętej do chorych w niedziele
i święta do tej posługi przygotowuje się drugi kandydat, mężczyzna, z naszej parafii.
Pan życia i śmierci odwołał spośród nas 27 osób, (16 mężczyzn,
9 kobiet i dwoje dzieci urodziło się martwych) o 10 więcej niż
w roku 2011.
Panu organiście Jackowi
Hyżnemu dziękuję za troskę
o piękno śpiewu i muzyki kościelnej, za entuzjazm z jakim podchodzi do swej pracy, którą w jego
podejściu do niej, można nazwać
powołaniem.
W tym miejscu dziękuję członkiniom i członkom chóru i scholi,
za ofiarowany czas i energię, za wytrwałe uczestniczenie w próbach, co
daje, radujące ucho efekty. Dziękuję
kapelom, starszej i młodszej, naszym zespołom regionalnym działającym pod opieką Bukowiańskiego
Centrum Kultury z Panem dyrektorem Bartłomiejem Koszarkiem,
które bezinteresownie śpiewem
i muzyką ubogacały chwałę Bożą
w naszym kościele.
Siostrze Alicji Knop byłej zakrystiance, jej następczyni - siostrze Marcie Skibie i ich pomocnicom i pomocnikom wraz z przybyłą do Bukowiny w minionym
roku siostrą Anną Szagała dziękuję za troskę o czystość naszych kościołów, szat liturgicznych, piękno
5
dekoracji, a także estetykę obejść
wokół kościołów. Szczególne podziękowanie kieruję do tych, którzy włączają się w sprzątanie naszych kościołów.
Dziękuję Panom z OSP
w Bukowinie Tatrzańskiej, którzy nie tylko czuwają nad naszym
bezpieczeństwem, ale i wielokrotnie pomagali organizować uroczystości kościelne, porządkowali teren wokół kościołów.
Siostrze katechetce Teresie
Kaczan dziękuję za gorliwą pracę z dziećmi, przedszkolakami,
dziećmi ze szkoły podstawowej, za
przygotowanie dzieci do Pierwszej
Komunii Świętej i dobry kontakt
z rodzicami dzieci.
Ks. Damianowi Drzyżdżykowi,
wikariuszowi, dziękuję za pracę
z młodzieżą gimnazjalną. Za przygotowanie do bierzmowania, prowadzenie grup: ministranckiej, lektorskiej, Grupy Apostolskiej, z którą
wielokrotnie pracował przy robieniu dekoracji na uroczystości.
Siostrze Albinie Policht już tradycyjnie dziękuję za wytrwałość
w prowadzeniu Grupy ModlitewnoTrzeźwościowej ,,Sursum corda”
i Grupy Trzeźwościowej AA i Alanon, za organizowanie pielgrzymek
na spotkania modlitewne i związane z duszpasterstwem trzeźwości.
Praca ta przynosi owoce, wzrasta
świadomość problemu alkoholizmu, coraz więcej ludzi znajduje pomoc i oparcie w tym duszpasterstwie. Bóg zapłać.
Tradycyjnie już z uznaniem patrzymy na licznych ministrantów
i lektorów, często już studentów,
dorosłych. Bóg zapłać im za posługę przy ołtarzu, zbieranie tacy
i składek, rozprowadzanie gazet,
a zwłaszcza za dawanie świadectwa
6
Chrystusowi. W wigilię Bożego
Narodzenia przystąpiło do służby
ministranckiej kolejnych dwunastu kandydatów.
Wyrażam wdzięczność zespołowi redakcyjnemu pisma parafialnego ,,Idzie Hyr”. Szczególnie dziękuję
Panu Krzysztofowi Kudłaciakowi
wraz z żoną i córką za bezinteresowny trud wkładany w to dzieło. Dziękuje autorom artykułów
i wszystkim, którzy w jakikolwiek
sposób współpracują z naszym parafialnym pismem.
Słowa wdzięczności kieruję do członkiń i członków Rady
Parafialnej. Służą mi radą, opiniowaniem podejmowanych działań gospodarczych i duszpasterskich, pomocą w organizowaniu
uroczystości, tworzeniu i rozwijaniu działalności charytatywnej
w parafii. Powstała dzięki członkiniom Rady Parafialnej Grupa
Charytatywna dociera do ludzi
chorych i starszych w parafii, a tym
samym wzmacnia więzy wspólnotowe parafii. Bóg zapłać.
Niezmiennie z wdzięcznością
odnoszę się do ks. kan. Władysława
Podhalańskiego, radosnego Jubilata
za wieloraką pomoc zwłaszcza za
służbę w konfesjonale.
Od trzech lat pani Anna Mrowca
dba o księży i gości plebani jako kucharka. Bóg zapłać.
Dziękuję Panu Andrzejowi
Paciorkowi za zaangażowanie i dyspozycyjność w pracy dla parafii.
Dzięki Waszej ofiarności świątynie nasze i ich obejścia nadal
pięknieją i lepiej spełniają swoją
rolę. Wypełniając piąte przykazanie kościelne, które zobowiązuje
wiernych do troski o materialne potrzeby Kościoła, większość Parafian
należycie dba o naszą wspólnotę
za co każdej z tych osób składam
serdeczne Bóg zapłać. Również
Gościom wspierającym naszą parafię swoimi ofiarami składam serdeczne Bóg zapłać. Jak w poprzednim roku kwotowe wyliczania przychodów i rozchodów przedstawię na spotkaniu Rady Parafialnej
w dniu 06.01.2013 r. Przychody
parafii stanowią ofiary składane na
tacę, okolicznościowe ofiary składane do puszek, ofiary indywidualne, celowe fundacje, należności
z dzierżawy. Przychody w tym roku
były prawie na tym samym poziomie co przed rokiem.
Rozchody w roku 2012 nie
przekroczyły przychodów, dlatego
poczyniliśmy niewielkie oszczędności. Wydawaliśmy pieniądze
z ofiar na cele ponadparafialne
i charytatywne: na Krakowskie
Seminarium Duchowne, UPJPII,
Kurię Krakowską, świętopietrze,
Caritas, Fundusz Samotnej Matki
SOS, Dzieło Nowego Tysiąclecia,
zakony kontemplacyjne, Pomoc
Kościołowi w Potrzebie, Pomoc
Kościołowi na Wschodzie, pomoc
Hospicjum w Zakopanem, pomoc
misjom, Miva Polska, pomoc w budowie kościoła w Zakopanem na
Antałówce, pomoc w budowie
IDZIE HYR Nr 1 /2013
kościoła w Gołkowicach, pomoc pogorzelcom z Leśnicy, na
budowę świątyni Opatrzności
Bożej w Warszawie, na Centrum
Jana Pawła II w Łagiewnikach, na
Fundację SOS Życia Poczętego, na
fundusz dekanalny.
Główną inwestycją w minionym roku było odnowienie od zewnątrz starego kościoła. Prace wykonał konserwator zabytków Pan
Włodzimierz Leśniak przy pomocy bukowian: Pana Andrzeja
Paciorka i Pana Andrzeja Budza.
Nadzór konserwatorski pełnił Pan
mgr Filip Kowalczyk. Bóg zapłać.
Gonty na dachu starego kościoła od strony południowej wymienimy w roku 20I3. Zakupiliśmy
juz 220 wiązek gontów szczypanych i struganych, mają być znacznie trwalsze od gontów rżniętych.
Przechodzą proces suszenia przed
impregnowaniem.
W nowym kościele dokonaliśmy modernizacji oświetlenia
Sprawiliśmy materace ocieplające
siedzenia ławek. Pan Andrzej Budz
wraz z pomocnikami pomalował
ściany wewnątrz kościoła, a Pan
Edward Charczuk ufundował system multimedialny. Bóg zapłać.
Przed nowym kościołem, na
skarpie za kościołem i przy dolnym parkingu posadziliśmy kwiaty i krzewy.
Wydawaliśmy też pieniądze na
stale drożejącą energię elektryczną,
olej opałowy, wywóz śmieci, podatek, odśnieżanie i prenumeraty. Na
cele duszpasterskie w parafii, rekolekcje, peregrynacje, odpusty, zaproszonych kaznodziei, spowiedzi,
dofinansowanie wyjazdów scholi
i chóru, komunikanty, wino mszalne, kadzidło, olej do świec, żarówki, materiały duszpasterskie, środki
IDZIE HYR Nr 1 /2013
czystości, kwiaty do kościoła, dopłaty do gazet, dopłaty do koncertów
organowych, pensje Sióstr i opłaty
pracowników.
W imieniu nas, księży serdecznie dziękuję za wszelką życzliwość nam okazywaną, modlitwę
w naszej intencji, a także za ofiary składane przy okazji posług liturgicznych, wypominków i kolędy, które stanowią podstawę naszego utrzymania. Z nich pokrywamy koszty mieszkania i wyżywienia, a znaczną część przekazujemy na cele diecezjalne.
Dziś, w ten wieczór podsumowań i planów, klęcząc przed
Jezusem, chcemy Go przeprosić za
bezmyślnie zmarnowany czas, za
te chwile przeżyte w oddaleniu od
Niego, w grzechu, bez łaski. Wołamy
,,Przed oczy Twoje Panie, winy nasze składamy...’’. ,,Przypominając
sobie minione dni” myślimy też
o przyszłości i prosimy, aby nasz
czas nie był pusty, czymkolwiek zapchany, abyśmy, jak Chrystus prosił w wieczerniku Ojca, pozostali
na świecie, lecz nie byli z tego świata. Tak możemy zasłużyć na osiągnięcie dóbr nieprzemijających, bo
wszelkie dobro od Boga pochodzi
i za to jest godzien wiecznej chwały.
Uwielbiajmy Go słowami podniosłej pieśni „Ciebie Boga wysławiamy...”. Amen.
☐
Podziękowanie za kolędę
Wszystkim parafianom składamy Bóg zapłać za serdeczne i ciepłe przyjęcie w czasie kolędy duszpasterskiej. Przede wszystkim dziękujemy za gościnność i życzliwość w Waszych domach, za wszystkie miłe i zarazem szczere słowa. Dziękujemy także za wszelkie ofiary, które składaliście na rzecz utrzymania księży i naszych świątyń.
Życzymy, aby Boże błogosławieństwo pozostało w Waszych sercach
i domach na każdy dzień w Roku Pańskim 2013, a Maryja Królowa
Rodzin niech otacza Was swoją matczyną opieką i wyprasza dla Was
u swojego Syna pomnożenie wiary.
ks. Władysław Pasternak – proboszcz
ks. Damian Drzyżdzyk – wikariusz
7
Środa Popielcowa
Ks. Ryszard Groń
J
est kuriozalnym zjawiskiem
fakt, że Środa Popielcowa początkująca okres Wielkiego
Postu w Kościele Katolickim,
mimo iż nie jest dniem w którym
obowiązkowo winno się być w kościele, jest chyba najbardziej pożądanym przez katolików dniem,
w którym ich nie może tam zabraknąć. Starają się oni niemal za
wszelką cenę przybyć do kościoła, by dać sobie posypać głowę popiołem, jakby to był jakiś konieczny rytuał, bez którego nie można
wyobrazić sobie początku okresu Wielkiego Postu, który się tym
dniem rozpoczyna. Duszpasterze
do końca nie mogą zrozumieć tego
zjawiska, tak szczególnie powszechnego wśród ludności latynoskiej,
ale nie tylko. Z jednej strony jest
to widoczny znak skutecznej pracy wcześniejszych pokoleń księży,
wyczulających katolików na działanie łaski Bożej i potrzebę osobistego podjęcia pokuty i postu, który się wyraża poprzez gest posypania głowy popiołem. Z drugiej jednak strony, widać że jest to jeszcze
8
często tylko pusty, niczym magiczny znak, za którym nie idą żadne
konkretne czyny. Tym smutniejszy
jest on, gdy zaraz potem w pierwszą niedzielę Wielkiego Postu wcale nie widać więcej ludzi w kościele. Trudno odgadnąć przyczynę
takiego stanu rzeczy, pewnie jest
nim zwyczajne lenistwo duchowe. Jedno jest pewne, nie można
ustawać w cierpliwym tłumaczeniu ludziom znaczenia tego dnia
i gestu. Najlepiej widać go na tle
historii jego powstania.
W kontekście
Wielkiego Postu
Instytucja Środy Popielcowej
powstawała stopniowo wraz z rozwojem okresu Wielkiego Postu,
który kształtował się z związku
ze świętami paschalnymi. Jak zauważają historycy liturgii, pierwotnie Wielki Post trwał 40 dni,
idąc za sugestią symboliki czterdziestki z Pisma Świętego, obejmując wtedy dzień Wielkiego
Piątku i Wielkiej Soboty, a więc
niecałe dwa dni przed zmartwychwstaniem Pańskim. Służył tym samym za bezpośrednie przygotowanie duchowe i fizyczne do Świąt
Paschalnych (Ireneusz i Tertulian).
W III wieku obchodzi się już w ramach postu cały tydzień. Na początku IV wieku znany był już post
czterdziestodniowy na wzór poszczącego Jezusa na pustyni, nazywany po łacinie Quadragesima
(Atanazy, Cyryl Jerozolimski). Na
Wschodzie obchodzono go przez
osiem tygodni wykluczając soboty
i niedziele. Od VI wieku w Rzymie
rozpoczynano post sześć tygodni
przed Wielkanocą dołączając doń
w 604 r. cztery brakujące dni odliczone przez niedziele, które z natury mając charakter świąteczny
nie podpadały pod post (Grzegorz
Wielki). Wtedy właśnie wyznaczono środę przesuwając ją z niedzieli (caput ieiunii) jako początek Wielkiego Postu. W 1091 r.,
idąc za postanowieniami synodu
w Benewencie, przyjął się zwyczaj
posypywania głów popiołem w środę rozpoczynającą Wielki Post upowszechniony następnie w całym
Kościele przez papieża Urbana II
w 1099 r. Od tej pory nazywa się
ją też oficjalnie Środą Popielcową
lub Popielcem. Jaka taka została
ona ostatecznie uprawomocniona
w 1570 roku, po reformie liturgicznej Soboru Trydenckiego.
Dlaczego Środa
„Popielcowa”?
Może niejednego zastanawiać skąd się wzięła praktyka posypywania głów popiołem i dlaczego skojarzono ją właśnie ze
Środą Popielcową? Wzięła się ona
z chrześcijańskiej praktyki pokutnej,
IDZIE HYR Nr 1 /2013
jaką od V w. rozpoczynano okres
Wielkiego Postu, w poprzedzający
niedzielę poniedziałek, a od 604 r.
w środę. Miał bowiem wtedy miejsce sakrament pokuty publicznej.
Był to swoisty obrzęd wypędzania
publicznych pokutników z kościoła. Po odbytej spowiedzi publicznej pokutnicy wychodzili przed
kościół, gdzie biskup z prezbiterami sypał na ich głowy popiół parafrazując słowa z Księgi Rodzaju:
„Pamiętaj człowiecze, że jesteś prochem i w proch się obrócisz; czyń
pokutę, abyś miał życie wieczne”
(3,19). Po czym kropiono ich wodą
świeconą oraz ich szaty pokutne,
które oni przywdziewali na cały
okres Wielkiego Postu. Wtedy padali twarzą na ziemię, a zgromadzony lud w kościele śpiewał nad nimi
Litanię do Wszystkich Świętych;
w końcu wypędzano ich z kościoła
jak Adama i Ewę z raju. W X wieku
do publicznych pokutników zaczęli
dołączać również inni wierni zgromadzeni w kościele, którzy także
uważali się za grzeszników i chcieli
pokutować. Stąd Kościół (papież
Urban II), wychodząc naprzeciw
coraz bardziej rozpowszechniającej się praktyce zalecił na soborze w Benewencie (1091) praktykowanie obrzędu posypania głów
popiołem w środę rozpoczynającą
Wielki Post wszystkim wiernym.
Praktyka ta następnie przyjęła się
w całym Kościele od 1099 r.; wtedy też sama środa przyjęła nazwę
Środy Popielcowej.
Dlaczego
i skąd popiół
w liturgii Środy
Popielcowej?
Stosowano popiół do posypania nią głów, ponieważ bazowano na starym zwyczaju znanym
w wielu starożytnych religiach, jak
w Egipcie, Grecji czy u Arabów.
Wszędzie tam był on znakiem żałoby i pokuty. Zwyczaj ten, idąc
zresztą za długowiekową tradycją
żydowską, był również znany i stosowany w chrześcijaństwie, choć
wyraźne jego ślady w liturgii spotykamy dopiero w VIII w. Pierwsze
świadectwa o święceniu popiołu
pochodzą z X w., a papież Urban II
wprowadził zwyczaj posypywania
nim głów w 1091 r. na wspomnianym soborze w Benewencie. W tym
też czasie ustalono, że sam popiół
ma pochodzić z palm poświęconych w Niedzielę Męki Pańskiej
(Palmową) poprzedniego roku.
W ten sposób utrzymano ściślejszy
związek żałoby i nawrócenia z liturgią męki i śmierci Jezusa Chrystusa
oraz z tymi samymi ludźmi, którzy w nich uczestniczą. Sam popiół według żydowsko-chrześcijańskiej tradycji symbolizuje znikomość, przemijalność, śmiertelność, żałobę, ból i ułomność życia
ludzkiego; choć z drugiej strony,
w związku z Chrystusem jest on
też znakiem oczyszczenia, odrodzenia i zmartwychwstania, jako że
Bóg stworzył człowieka z prochu
ziemi i odrodził go w Chrystusie
do nowego życia. Stąd nieprzypadkowy dobór słów towarzyszących posypaniu głów popiołem:
„prochem jesteś i w proch się obrócisz”, lub zachęta do nawrócenia
w Chrystusie, by otrzymać nowe
życie łaski.
Źródło: Katolik, luty 2012, s. 4
Informacja o Korespondencyjnym Kursie Biblijnym
Wydział Pedagogiczny Wyższej Szkoły Filozoficzno-Pedagogicznej „Ignatianum”
w Krakowie organizuje Korespondencyjny Kurs Biblijny. Celem kursu jest ułatwienie
poznania i rozumienia ksiąg Pisma Świętego. W kursie może brać udział każdy
zainteresowany Pismem Świętym. Podstawowe informacje o kursie można uzyskać
na stronie internetowej: www.kursbiblijny.deon.pl
oraz pod adresami e-mail: [email protected], [email protected]
bądź też pod adresem: ks. Zbigniew Marek SJ, ul. Zaskale 1,
30-250 Kraków, „Kurs Biblijny”
Zgłoszenia udziału w kursie można kierować na adres elektroniczny:
[email protected], [email protected]
IDZIE HYR Nr 1 /2013
9
Droga Krzyżowa
podnieść się. Mimo to szepcze Ci
do ucha: „Dziecko wstań, nie poddawaj się”.
Może masz w swoim życiu chwile, gdy czujesz się opuszczony przez wszystkich, nawet najbliższych. Jezus wie, co czujesz. Sam przeżył samotność podczas ostatniej drogi, którą przeszedł na ziemi. Możesz zapytać, gdzie jest
Bóg gdy cierpisz? Może nieraz nie czujesz Jego obecności, ale On cierpi razem z Tobą, bo jest Twoim przyjacielem. Zapraszam Cię teraz do przejścia
drogą cierpienia razem z Jezusem.
Stacja IV
Pan Jezus spotyka
swoją Matkę
Nikt mnie nie rozumie, nikt nie wie
jak się czuję. Każdy z nas ma czasem wrażenie niezrozumienia przez
innych, nawet przyjaciół. Na szczęście i ja i Ty mamy Matkę w niebie,
której wystarczy spojrzenie i już
wszystko wie. Wierzysz w to?
Stacja V
Szymon z Cyreny
pomaga nieść krzyż
Jezusowi
Pan
Stacja I Jezus skazany
na śmierć
Przypomnij sobie chwile, gdy ktoś
Cię niesłusznie źle ocenił. Pamiętasz
słowa, którymi mówił o Tobie?
Jezus wtedy stał przy Tobie, chciał
Ci powiedzieć: „Jesteś dzieckiem
Boga, jesteś wspaniały”.
wziąć za siebie. Może czekają Cię
decyzje związane z Twoją przyszłością. Wtedy przychodzi Jezus
i mówi: „Nie bój się, nie lękaj się!
Razem uniesiemy ten krzyż życia!
Damy radę”!
Czy wiesz ile osób obok Ciebie
potrzebuje pomocy? Czemu nie
chcesz pomóc? Może pytasz:
„Czemu akurat ja”? Mnie wystarczy
świadomość, że ja też kiedyś będę
potrzebował pomocy i chciałbym
wtedy spotkać takiego Szymona
z Cyreny, który bez zbędnych pytań poda mi rękę.
Stacja III
Pan Jezus upada
pod krzyżem
Stacja II
Jezus
bierze krzyż
na swe ramiona
Patrzysz na życie i może przeraża
Cię odpowiedzialność, którą musisz
10
po raz pierwszy
Czasem czujesz się bezwartościowy. Bo coś „zawaliłeś”, bo coś Ci
nie wyszło, bo przygniótł Cię ciężar życia? Jezus też upadł pod ciężarem, wie jak Ci ciężko wstać,
IDZIE HYR Nr 1 /2013
Stacja VI
Weronika ociera
twarz Jezusowi
Popatrz. Prosty gest Weroniki,
a Jezus odwdzięczył się jej odbiciem swojej twarzy, które stało się
dla niej czymś najcenniejszym. Dla
Jezusa właśnie Ty jesteś najcenniejszy, On chce dać Tobie to, co ma
najlepszego, chce dać siebie. Czy
przyjmiesz Go?
Stacja VII
Jezus upada
po raz drugi
Małe sprawy, a mogą wiele zmienić.
Małe grzechy, a prowadzą do upadku. Zaczyna się niewinnie. Raz odpuszczę sobie Mszę św., modlitwę,
pożyczę coś i nie oddam. Grzech
ma taką właściwość, że zaciera nasze obiektywne patrzenie i pociąga
za sobą następny grzech.
Stacja VIII
Jezus spotyka
płaczące niewiasty
Jak wiele łez wylewamy na pogrzebach czy przy rozstaniach. Kiedy kogoś tracimy zaczynamy doceniać,
jak wiele ten człowiek dla nas znaczył. Może warto zatem żyć według
zasady: „Spieszmy się kochać ludzi,
bo tak szybko odchodzą”.
Stacja IX
Jezus upada
po raz trzeci
Mamy w sobie takie wady, z którymi jest nam źle, a mimo to nie
umiemy się ich pozbyć. Jezus w trzecim upadku chce mnie i Tobie pokazać, że nie jest ważne to ile razy
IDZIE HYR Nr 1 /2013
upadasz, ile razy Ci nie wyjdzie,
ale ważne jest to czy powstajesz.
Szatan chce Cię poniżyć, Jezus
chce Cię podnieść.
Stacja X
Jezus z szat odarty
Może już przeżyłeś taką sytuację,
w której ktoś zdradził Twoją tajemnicę. To musiało Cię zranić.
Bolało bardziej niż ból fizyczny.
Jezus i w tym momencie był z Tobą.
Prosił: „Przyjdź, schowaj się w moich ramionach, ja Cię okryję”.
Stacja XI
Jezus
przybity
do krzyża
Jezus został przybity do krzyża.
Masz teraz wybór. Albo, jak jeden
z łotrów wyśmiejesz Chrystusa,
albo jak ten drugi, dobry łotr, uwierzysz, zaufasz i podziękujesz, że
Jezus oddał życie za Ciebie. Ja już
wybrałem, a Ty?
Stacja XII
Jezus umiera
na krzyżu
Do ostatniej chwili Jezus wykonuje
wolę swojego Ojca. Dobry Ojciec
ma także dla Ciebie konkretne zadanie. Niesamowite jest to, że On
zna Twoje serce i ma plan, który
jest najlepszy dla Ciebie. Nie spotka Cię większe szczęście niż to,
które przygotował dla Ciebie sam
Bóg. Tylko uwierz w Jego obecność przy Tobie.
Stacja XIII
Jezus zdjęty z krzyża
Jezus zostaje zdjęty z krzyża.
Odpoczywa spokojnie w ramionach
swej Matki Maryi. Niesamowita
scena. Gdy jesteś zmęczony po
pracy Maryja chce i Ciebie przytulić, chce byś odpoczął w Jej ramionach. Ona, dobra Matka, chce zatroszczyć się o Ciebie.
Stacja XIV
Jezus
złożony
do grobu
„To koniec. Chrześcijaństwo to
brednie. Ksiądz mnie okłamał”.
Mielibyśmy prawo tak powiedzieć,
gdyby droga Jezusa z Nazaretu skończyła się w tym momencie. Jednak
Jezus po śmierci zmartwychwstał,
więc i my mamy nadzieję na lepsze
życie. Mam dla Ciebie radosną nowinę: śmierć to nie koniec, to dopiero początek. Początek prawdziwego szczęścia.
Przebyliśmy właśnie Drogę Krzyżową z Jezusem. On także jest z nami
na każdej naszej drodze. Jezus chce pokazać Tobie jak kochać, chce
dać Ci wolność. Wejście na drogę, którą proponuje Jezus jest wyborem. Co wybierasz? On już wybrał Ciebie.
Kleryk Dawid Dziedzic
11
Walka z krzyżem
nie ma sensu, bo to nie
jest walka z krzyżem
Ś
więty Jan Ewangelista w swojej Ewangelii umieścił takie
słowa: „potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego... by
świat został przez Niego zbawiony”.
Powołując się na obraz starotestamentowego węża podwyższonego
na palu przez Mojżesza, który był
ratunkiem dla ukąszonych przez jadowite węże, rozumiemy, że chodzi tutaj o wywyższenie Chrystusa
na krzyżu. Wraz z wywyższonym
Chrystusem został wywyższony
na zawsze krzyż – jako znak zbawienia, znak Chrystusa, pierwszy
znak nowej wiary.
Krzyż oczywiście nie był celem przyjścia Chrystusa na ziemię
(mógł Chrystus wybrać inny, mniej
okrutny sposób) ale sposobem na
Zbawienie człowieka. Ten sposób
Zbawienia, jaki wybrał Chrystus
najbardziej zadośćuczynił sprawiedliwości Bożej i jest najwymowniejszy dla człowieka, który widzi
jakim złem jest grzech, skoro Syn
Boży taką Ofiarę z siebie samego musiał złożyć. Chrystus swoją
Ofiarą krzyża wyjednał nam przebaczenie grzechów, skłonił ku nam
Miłosierdzie Boże i otworzył nam
bramę życia wiecznego.
Gdyby tego dzieła Zbawienia nie
było, to czy moglibyśmy się skutecznie modlić? Dostąpić odpuszczenia grzechów? Pogodnie cierpieć?
Mężnie żyć? Z ufnością umierać?
12
Najpierw w krzyżu było cierpienie, teraz w krzyżu jest Zbawienie.
I dlatego ten Znak krzyża przewija się przez wszystkie, ziemskiego
życia koleje i wiernie nam towarzyszy. Przy chrzcie, przez wodę
i znak krzyża, zaczęliśmy żyć dla
życia wiecznego, w sakramencie
pokuty tylko krew płynąca z krzyża
zdolna jest oczyścić nas z grzechów
w oczach Boga. Wszelkich błogosławieństw i poświęceń Kościół
udziela znakiem krzyża. Krzyż włożą na nasze ręce w godzinie śmierci i zatkną (postawią) na naszym
grobie – krzyż będzie za nas wołał
do Boga o zmiłowanie. Czy ludzie
uwierzyliby tak mocno w miłość
Bożą, gdyby nie ujrzeli tej Miłości
ukrzyżowanej?
Nic też dziwnego, że ci którzy przyznawali się i przyznają do
Chrystusa chcą eksponować Jego
Znak i dosłownie podwyższać krzyże i na szczytach gór, i na rozstajach dróg, i w różnych znaczących
miejscach publicznych, gdzie trzeba akcentować swoją wiarę. Można
krzyża nie lubić, można nienawidzić, można udawać, że się go nie
widzi, ale on stoi bardzo mocno
w fundamencie naszej ziemi i jego
sylwetka jest niewzruszona, tak jak
niewzruszona jest postać Jezusa
Chrystusa, „który JEST wczoraj
i dziś, ten sam i na wieki”.
Krzyż jest niewzruszony, bo
Fot. Wojciech kubina
Ks. Władysław Podhalański
to nie jest tylko materiał, z którego się go formuje – to nie drewno,
to nie beton, to nie żelazo, to nie
sztuczne tworzywo, ale to są niewzruszone ideały, za które oddał
Chrystus życie na krzyżu – jest to
Miłość, Sprawiedliwość, Prawda,
Przebaczenie. I tu jest istota sprawy.
Nie tyle krzyż nie podoba się niektórym ludziom, ile te ideały, którym chrześcijanie chcą być wierni,
a wierność Chrystusowi, to również
wierność krzyżowi. Bardzo trudno
jest być wiernym Chrystusowi i tym
ideałom, których krzyż jest wyrazem. I są nawet chrześcijanie, którzy szukają Chrystusa bez krzyża,
ale ci znajdują częściej krzyż bez
Chrystusa.
Co jednak trzeba powiedzieć
o tych, którzy formalnie są wrogami Chrystusa, chrześcijaństwa
a można powiedzieć, że i człowieka.
Dlaczego im ten krzyż przeszkadza?
Przecież to tylko znak, jeden z najbardziej niewinnych znaków. A jednak boją się go, nienawidzą i walczą z nim bezmyślnie (jak kiedyś
IDZIE HYR Nr 1 /2013
walczono z wiatrakami), zdając
sobie chyba sprawę z tego, że walczą z Bogiem, z Jego wyznawcami
i z tym wszystkim co sprawia, że
ludzie jeszcze na tej ziemi potrafią żyć godnie. Trzeba mieć oczy
wiary, żeby to widzieć i czuć. My,
którzy mamy ducha wiary, miejmy
też ducha zadośćuczynienia za profanowanie naszych świętych znaków wiary i w duchu dziękczynienia kierujmy do nieba słowa modlitwy „Kłaniamy Ci się Panie Jezu
Chryste, żeś przez Krzyż i Mękę
Swoją świat odkupić raczył”.
PS
Taka refleksja: Gdyby polikwidowano wszystkie godła
państwowe, wszystkie „orzełki”, to czy przestalibyśmy być
Polakami? Gdyby komuś udało
się zniszczyć wszystkie krzyże
(co jest niemożliwe), czy przestalibyśmy być chrześcijanami? Po co więc to wszystko?
Wiadomo, że z Bogiem jeszcze
nikt nie wygrał. Ktoś mówi, że
Go nie ma – to po co z nim walczyć? Najbardziej beznadziejne
jest życie bez sensu.
☐
IDZIE HYR Nr 1 /2013
Namaszczenie naszych dusz
O siedmiu darach
Ducha Świętego (cz. IV)
Diakon Tomasz Koszarek
Dar bojaźni Bożej i dar pobożności
W
poprzednich trzech artykułach omówiliśmy pięć z siedmiu darów Ducha
Świętego. Dowiedzieliśmy się już, że
dar umiejętności jest praktycznym narzędziem rozeznawania duchowego, które jest podstawowym
sposobem rozwoju wewnętrznego. Pozwala również
naszemu rozumowi uznać istnienia Boga na podstawie racjonalnych przesłanek, takich jak przyczynowość i celowość świata. Jest też usposobieniem wewnętrznym do dawania świadectwa o Chrystusie, co wpisuje się w misyjne powołanie każdego chrześcijanina. Dar męstwa natomiast napełnia nas wewnętrzną siłą do pokonywania wewnętrznych i zewnętrznych
trudności, z jakimi każdy z nas musi się w życiu zmierzyć. Najważniejszą
próbą będzie dla nas nasze przygotowanie do śmierci.
Pora teraz omówić ostatnie dwa dary Ducha Świętego: bojaźń Bożą
i pobożność, które są ze sobą ściśle zespolone. Pokuszę się także o małe
podsumowanie całego cyklu.
Do sześciu darów Ducha Świętego zapisanych w wersji hebrajskiej,
Septuaginta, czyli greckie tłumaczenie Starego Testamentu, dodała siódmy dar - pobożność, akcentując w ten sposób wymieniony podwójnie
dar bojaźni Bożej. W ten sposób powstała w tradycji modlitwa o siedem darów Ducha. Jest to modlitwa o duchowe upodobnienie się do
Mesjasza, Jezusa Chrystusa, na którym ten Duch spoczywa.
Dar bojaźni Bożej zasiewa w nas subtelny i błogosławiony niepokój,
który każe nam uważać, by nie zerwać z Bogiem naszej relacji. Rozbudza
w nas także pragnienie, by nieustannie, całym sobą żyć dla Boga. Dlatego
prawdziwa bojaźń Boża nas nie tłamsi, nie miażdży naszego wnętrza.
Nie zmusza nas też do wewnętrznego napięcia, w którym widzimy jedynie nasze braki i to, jak wiele brakuje nam do doskonałości.
Właściwa bojaźń odrzuca obraz Boga, który ciągle nas kontroluje
i nie dopuszcza do żadnej słabości czy błędu. Nie jest paraliżującym strachem przed Bogiem, który miałby się mścić za nasze grzechy. Dar właściwej bojaźni Bożej oddala od nas stan skrępowania wolności. Poszerza
zaś serce dla przyjęcia miłości Boga.
Bojaźń Boża budzi w nas wstręt i odrazę do wszystkiego, co mogłoby obrazić pełnego miłości Boga. Jeśli drugiego człowieka kocham
13
i szanuję, to nie chcę mu robić żadnej przykrości, nie chcę okazać się
niewdzięcznikiem albo prostakiem.
Taką samą postawę należy przyjąć
wobec Boga.
Pobożność zaś to ciepły szacunek wobec Boga Ojca. Dar ten
otwiera nas na intymny świat modlitwy. Pobożność usposabia duszę
do oddawania czci Bogu w Duchu
i w Prawdzie. Pozwala nam ona nazywać Go „Abba”. Z listu świętego
Pawła Apostoła dowiadujemy się,
że to właśnie Duch Święty uzdalnia
nas do wołania „Abba”. To On sam
rozbrzmiewa tym głosem w naszym
wnętrzu. Czujemy to czasami w naszym wewnętrznym sanktuarium
sumienia, zwłaszcza w chwilach
wielkiej wdzięczności. Jako chrześcijanie wiemy Komu chcemy dziękować za szczęście, które nas spotkało, za stworzony świat i za miłość drugiego człowieka.
Pobożność jest bardzo ściśle powiązana z szacunkiem i pragnieniem
dobra dla drugiego człowieka. Nie
można mieć Boga za Ojca, jeśli nie
ma się ludzi za braci. Otwierają się
nam oczy, odkrywamy, że nie stoimy przed Bogiem w osamotnieniu,
ale zawsze modlimy się do Niego
wraz z innymi („Ojcze nasz”). To
bardzo ważne, by sobie to uświadomić, zwłaszcza gdy ktoś będzie
odrzucał konieczność wspólnej
modlitwy, na przykład na niedzielnej liturgii Mszy św. Do Boga pielgrzymujemy we wspólnocie, przykładem może tu być piesza pielgrzymka do Częstochowy.
„Abba” – Tatusiu! To bardzo
czułe słowo skierowane do Taty.
Niektórzy czują się zażenowani
wypowiadając je do potężnego
Stwórcy i Odkupiciela. Jednak Jezus
upoważnił nas do tego, by modlić
14
się tak jak On; dał nam możliwość
zbliżenia się do swego Ojca jak do
naszego. Potrafimy więc, dzięki darowi pobożności, odnosić się do
Boga z synowskim szacunkiem,
z serdeczną miłością i wielkodusznością, dzięki czemu jesteśmy gotowi czynić to, czego Bóg od nas
chce. Czynimy więc to, naśladując Jezusa, który uczynił nas zdolnymi do tego, by wejść w bliską relację z Bogiem. Odkrywamy nagle
głębię miłości Boga do nas: „Czyż
może niewiasta zapomnieć o swym
niemowlęciu, ta, która kocha syna
swego łona? A nawet, gdyby ona zapomniała, Ja nie zapomnę o tobie
– mówi Pan” (por. Iz 49, 15).
Bliskość z Bogiem pogłębiamy
poprzez nieustanną modlitwę serca: „Ja śpię, lecz serce me czuwa”
(por. Pnp 5, 2). Szczególnym przypadkiem takiej nieustannej modlitwy jest modlitwa Jezusowa, która polega na ciągłym, pełnym miłości powtarzaniu Jego imienia,
w którym ofiarowane nam zostało zbawienie. Ustawiczna modlitwa jest wyrazem stałej łączności
z Bogiem.
Może to być modlitwa uwielbienia, prośby, dziękczynienia lub
przebłagania, aż po źródło i szczyt
modlitwy, jakim jest Eucharystia
(Konstytucja o Liturgii, 7). Dar
pobożności sprawia, że nasze przeżywanie liturgii jest właściwe i głębokie: Eucharystia staje się przestrzenią zjednoczenia z miłością
Boga i innych ludzi. W środowisku
prawdziwej i zdrowej pobożności
Duch Święty oczyszcza pragnienia,
otwiera na duchowe inspiracje i powoduje, że trwanie przy Bogu daje
nam wewnętrzną radość.
Podsumowując nasze rozważania, chcemy się zastanowić nad
pytaniem: „To w końcu sześć czy
siedem darów?”. Sześć i siedem.
Posługując się hebrajską retoryką spójrzmy na omawiany przez
nas fragment Księgi Izajasza poprzez obraz siedmioramiennego
świecznika, menory. Podział jej
sześciu ramion – na trzy po stronie lewej (rozum, męstwo, bojaźń
Boża) i trzy po prawej (mądrość,
rada, wiedza), głównego pnia – odpowiada dwoistości moralnej woli
i duchowego poznania. Tak czytamy w Księdze Izajasza: I wyrośnie
różdżka z pnia Jessego, wypuści się
odrośl z jego korzeni. I spocznie na
niej Duch Pański, duch mądrości
i rozumu, duch rady i męstwa, duch
wiedzy i bojaźni Pańskiej. Z jednej
strony, z lewej mamy światła symbolizujące kolejno rozum, z prawej
– mądrość; z lewej – męstwo, z prawej – radę; z lewej bojaźń Boga –
z prawej wiedzę, czyli umiejętność.
Czyli ramiona po prawej stronie
(patrząc na menorę) odpowiadają
duchowi teorii (mądrość, rada, wiedza), a po lewej – duchowi praktyki (rozum, męstwo, bojaźń Boża).
Dary Ducha Świętego ogarniają
lewą i prawą stronę naszego człowieczeństwa, teorię i praktykę,
przesycając ją Bożą obecnością,
czyli łaską.
☐
IDZIE HYR Nr 1 /2013
Znaki magiczne
i symbole satanistyczne,
którymi jesteśmy
otoczeni
Pierścień
Atlantów1
Pierścień noszony często przez
osoby nieświadome jego znaczenia. Ten pierścień odnaleziony został w Egipcie i łączony jest z zaginioną cywilizacją Atlantów. Jest
rozpowszechniany w dzisiejszych
Krzysztof Kamiński
Z
askakujące jest jak do współczesnej kultury wkradła się
pogańska, satanistyczna czy
magiczna symbolika. Większość
z nas nawet nie przypuszcza, że
w naszym otoczeniu na każdym
kroku możemy się z tym spotkać.
Telewizja, prasa, gry komputerowe,
a nawet odzież i biżuteria wypełnione są tą symboliką i tu najczęściej
nieświadomie mamy z nimi kontakt. Dlatego należy zwracać szczególną uwagę na to jakimi przedmiotami się otaczamy, gdyż to co
sobą przedstawiają świadczy również o ich posiadaczu. Osoba nosząca określone symbole świadomie lub też nieświadomie utożsamia się z twórcą symbolu jak również z grupą osób używających danej symboliki.
W dzisiejszym świecie rośnie
zainteresowanie magią, jak również
pojawia się moda na noszenie talizmanów i amuletów. Nauczanie
Kościoła mówi, iż wszystkie praktyki związane z magią, za pomocą
których chce się osiągnąć nadnaturalną władzę nad bliźnim – niezależnie od intencji, a nawet dla dobra innych – są sprzeczne z cnotą
religijności. Nauka Kościoła uznaje również za naganne noszenie
IDZIE HYR Nr 1 /2013
amuletów czy talizmanów. Pismo
Święte w księgach starego testamentu mówi: „Gdy wejdziesz do kraju,
który ci daje Pan, Bóg twój nie ucz
się popełniania tych samych obrzydliwości jak tamte narody. Nie znajdzie
się pośród ciebie nikt, kto by przeprowadzał przez ogień swego syna lub
córkę, uprawiał wróżby, gusła, przepowiednie i czary; nikt, kto by uprawiał zaklęcia, pytał duchów i widma,
zwracał się do umarłych. Obrzydliwy
jest bowiem dla Pana każdy, kto to
czyni. Z powodu tych obrzydliwości
wypędza ich Pan, Bóg twój, sprzed
twego oblicza. Dochowasz pełnej wierności Panu, Bogu swemu. Te narody
bowiem, które ty wydziedziczysz,
słuchały wróżbitów i wywołujących
umarłych. Lecz tobie nie pozwala na
to Pan, Bóg twój” (Pwt 18,9-14; por.
Kpł 19,31; 20,6.27).
W związku z tym, iż wszystkie
używane symbole mają swój kontekst kulturowy z którego się wywodzą, są powiązane z wierzeniami i określają pewien światopogląd.
Osoby je noszące nie są świadome,
że przeniknęły one z pogańskich
wierzeń, czy że są symbolami sekt
lub walki z chrześcijaństwem.
czasach w myśl idei New Age. Jest
jednym ze sposobów działania
zła, zniewolenia, odwrócenia się
od Jezusa. Noszenie pierścienia
Atlantów otwiera drzwi szatanowi,
noszenie go jest grzechem przeciwko pierwszemu przykazaniu.
Pacyfka,
krzyż Nerona,
kurza stopka2
Znak rozpowszechniany przez
amerykańskich hipisów jako symbol pacyfizmu, pokoju i rozbrojenia
nuklearnego. Znak ten związany jest
z Bertrandem Russela filozofem,
członkiem loży masońskiej, autorem rozpowszechnianej w czasach
1. M. Więczkowska, Magiczne symbole – czy znasz ich znaczenie, www.opoka.org.pl
2 . htt p : / / w w w. ko sc i ol . pl / ar t i c l e.
php/2005062811433636 Pacyfka - jaką
niesie symbolikę? Roman Zając - biblista i demonolog z KUL.
15
PRL-u książki „Dlaczego nie jestem
chrześcijaninem”. Symbol pojawiał
się w średniowiecznych podręcznikach magii, znajdował się na tarczach muzułmańskich najeźdźców
w wojnie z Hiszpanią z 711r. W kościele szatana stanowi wystrój tylniej części ołtarza (odwrócony do
góry nogami i połamany krzyż –
upadek chrześcijaństwa)
Ying Yang3
Ten starochiński symbol oznaczający wieczny dualizm rzeczywistości, w filozofii taoistycznej
oznacza męskość dominującą nad
żeńskością. Oznacza również zacieranie się różnic pomiędzy dobrem i złem, w New Age oznacza
uzupełnianie się Boga i Lucyfera,
jako sił przeciwnych w jednej osobowości boskiej.
Pentagram4
Pentagram, pentagrammon
(gr. penta - pięcio, gramma - litera, znak), pięciokąt foremny gwiaździsty lub gwiazda pięcioramienna. Penagram jest symbolem magiczno-okultystycznym, a także
satanistycznym. Pięcioramienna
gwiazda, wpisana w okrąg jest często używana w praktykach czarnej
magii oraz przy sprawowaniu „czarnej mszy”. Występuje na kartach
3. M. Więczkowska, Magiczne symbole – czy
znasz ich znaczenie, www.opoka.org.pl
4. M. Więczkowska, Magiczne symbole – czy
znasz ich znaczenie, www.opoka.org.pl
16
Tarota, w biblii szatana jak również
na okładkach płyt, w grach komputerowych i w filmach. Pentagram
wykorzystywany był i jest w symbolice masonerii okultystycznej,
magii ceremonialnej i kabalistyce oraz jako symbol komunizmu.
Znak gwiazdy pięcioramiennej został przedłożony bolszewikom przez
członka loży masońskiej Wielki
Wschód, który zdawał sobie sprawę z jej ezoterycznego sensu.
Heksagram – gwiazda
sześcioramienna5
Heksagram nawiązuje m.in. do
pieczęci króla Salomona, uważany
jest za jeden z najpotężniejszych
symboli w okultyzmie. Okultyści,
mówiąc o heksagramie wskazują na
to, że jest on zbudowany z dwóch
trójkątów równobocznych, wpisanych w okrąg. Okrąg ma dodawać
siły i podnosić znaczenie. Trójkąt
zwrócony szczytem ku górze symbolizuje męskość, a zwrócony ku dołowi symbolizuje żeńskość. W połączeniu oznacza to przekazywanie
5. M. Więczkowska, Magiczne symbole – czy
znasz ich znaczenie, www.opoka.org.pl
i kontynuację procesu życiowego.
Obydwa te trójkąty symbolizują
także wodę i ogień oraz dobre i złe
duchy. Gwiazda sześcioramienna,
zwana potocznie także „pieczęcią
Salomona”, była często wykorzystywana przez Żydów w niewoli babilońskiej, nie miała ona wtedy znaczenia okultystycznego.
Niezaprzeczalnie natomiast jest
jego powiązanie z kabałą. Symbol
ten jest wykorzystywany na kartach
Tarota i innych przedmiotach potrzebnych do praktyk okultystycznych. Obecnie także często wykorzystywany jest w formie ozdoby,
na przykład jako medalion.
Bafomet6
To najważniejszy z symboli satanistycznych. Zbudowany jest z głowy kozła, wpisanej w okrąg i pentagramu zwróconego ku dołowi. Na
wierzchołkach pentagramu można
spotkać pismo runowe. W satanizmie jest symbolem szatana oraz
szatańskiej rozkoszy. Sam okrąg jest
fundamentalnym znakiem dla satanizmu i czarnoksięstwa, i oznacza wieczność i siłę. Zarówno pentagram, jak i bafomet (odwrócona
pięcioramienna gwiazda) są symbolami upadku Lucyfera. Symbol
spotykany w filmach, grach komputerowych i na okładkach płyt.
6. M. Więczkowska, Magiczne symbole –
czy znasz ich znaczenie, www.opoka.org.pl
IDZIE HYR Nr 1 /2013
Znak Bestii7
Na rysunku przedstawiono cztery różne symbole znaku Bestii, czyli Szatana. Liczba 666 - w numerologii biblijnej jest liczbą niedoskonałą w przeciwieństwie do liczby
777. Liczbę 777 tłumaczyć możemy jako „Święty, Święty, Święty”.
Sataniści odnieśli liczbę 666 do
słów Apokalipsy św. Jana: „Tu jest
potrzebna mądrość. Kto ma rozum,
niech liczbę Bestii przeliczy: liczba to
bowiem człowieka. A liczba jego sześćset sześćdziesiąt sześć.” (Ap.13,18).
Sataniści liczbą tą oznaczają niena-
wiść do chrześcijaństwa, pogardę
względem tego co święte, dobre
i sprawiedliwe. Często jest ona zapisywana w postaci FFF (F - szósta litera alfabetu), 333, 18 (6 3)
lub 216 [(6 6) 6], bądź trzech połączonych okręgów. Symbole te występują w grach komputerowych,
filmach i książkach, na okładkach
płyt CD.
Rogata dłoń8
Jest to znak rozpoznawczy wyznawców satanizmu i okultyzmu.
Najczęściej używany jest nieświadomie przez osoby chodzące na koncerty heavymetalowe, jako element
określający ich przynależność do
7. M. Więczkowska, Magiczne symbole – czy
znasz ich znaczenie, www.opoka.org.pl
8. M. Więczkowska, Magiczne symbole – czy
znasz ich znaczenie, www.opoka.org.pl
IDZIE HYR Nr 1 /2013
przesłania zawartego w tej muzyce. W przypadku tego znaku istotne jest również używanie dłoni.
Użycie lewej dłoni ma dwa zna-
czenia. Pierwsze: lewa dłoń jako
przeciwieństwo ręki prawej, która symbolizuje sprawiedliwość,
dobro. Drugie znaczenie po to, by
mieć prawą rękę gotową do walki.
Znak ten jest także uwidoczniony
na okładce Biblii Szatana. Symbol
ten można odnaleźć na okładkach
wielu płyt, wielu artystów podczas
swych występów pokazuje ten symbol, znajduje się on również na koszulkach młodzieżowych.
Skrzydlaty dysk9
Skrzydlaty dysk jest symbolem
mocy okultystycznej, jest również
jednym z symboli egipskiego boga
Słońca - Ra. W języku hebrajskim
„ra” oznacza: „przemieniać dobro na nic, na klęskę, cierpienie”.
Uskrzydloną kulę odnaleźć można także w kartach Tarota oraz na
okładkach wielu płyt.
9. M. Więczkowska, Magiczne symbole – czy
znasz ich znaczenie, www.opoka.org.pl
O
pisane symbole stanowią tylko część z magicznej czy szatańskiej
symboliki, którą jesteśmy otoczeni. Nie zdając sobie sprawy z zagrożenia jakie niesie ze sobą używanie przedmiotów ozdobionych tymi
znakami, narażamy się na działanie zła. Znane są liczne przypadki opętań
osób, które miały do czynienia z tymi symbolami. Szczególnie „groźnym”
z wyżej wymienionych przedmiotów jest pierścień atlantów. Wielokrotnie
spotkałem się z opinią egzorcystów mówiącą o tym, że noszenie pierścienia atlantów otwiera szatanowi drzwi do życia osoby noszącej ten pierścień
jak również jego rodziny. Symbolika obecna w telewizji, grach komputerowych czy promowana przez gwiazdy muzyki ma na celu „oswojenie” społeczeństwa. Jeśli przywykniemy do tych symboli, może się okazać, że gdy
zacznie nas otaczać zło nie zauważymy go lub co gorsze przyłączymy się
do niego gdyż go nie rozpoznamy. Takim przykładem może być promujący pokój, zakończenie wojen czy rozbrojenie nuklearne, ruch hipisowski.
Ruch ten promuje również „wolną miłość”, anarchię (przeciwstawienie się
państwu) oraz jest mocno kojarzony z propagowaniem zażywania narkotyków czy innych używek.
Z punktu widzenia wiary katolickiej noszenie amuletów lub symboli magicznych i przypisywanie im boskiej mocy jest grzechem bałwochwalstwa
i wykroczeniem przeciw pierwszemu przykazaniu. Bałwochwalstwu i złu
trzeba się przeciwstawiać życiem sakramentalnym i kultywowaniem cnót
religijnych. Należy pamiętać o tym, że gdzie jest zabobon, chęć poznania
spraw zakrytych i zdobycia nadnaturalnych mocy, tam nie ma miejsca na
prawdziwą wiarę w Jedynego Boga.
☐
17
Chór parafialny
w Bukowinie
Tatrzańskiej
Marek Wodziak
O
kościoła. Warto o tym powiedzieć
trochę więcej, szczególnie o ostatnich wydarzeniach.
Przez wiele lat chór był prowadzony przez siostry Sługi Jezusa,
które sprawowały jednocześnie posługę organistek w naszym kościele. To im zawdzięczamy reaktywowanie w 1982 roku grupy chóralnej i to dzięki nim grupa ta działała
nieprzerwanie przez 29 lat. Jednak
z Pasterką i Mszą św. rezurekcyjną na czele. Dla gości, szczególnie
licznych w sezonach urlopowych,
jest to nieraz swego rodzaju atrakcja, gdy tymczasem stali mieszkańcy
Bukowiny traktują zapewne obecność chóru jako coś oczywistego
i normalnego. Być może nie zastanawiają się nad tym, jak wygląda
„od kuchni” działalność naszego zespołu schowanego zazwyczaj z tyłu
przyszedł w końcu czas na zmiany.
Pod koniec sierpnia 2011 roku prowadząca wówczas chór organistka,
siostra Genowefa Bakalarz, została
decyzją władz zakonu przeniesiona do nowej posługi na Ukrainie.
Należało znaleźć jak najszybciej następcę, który obejmie nie tylko posadę organisty, ale również pokieruje działalnością chóru, tak aby zapewnić jego przetrwanie i rozwój.
Fot. K. Kudłaciak
d ponad trzydziestu lat
śpiew chóru parafialnego towarzyszy nabożeństwom w naszym kościele. Wiele
czasu minęło od pierwszego występu grupy reaktywowanej po wielu latach przerwy. Przez ten czas
śpiew chóru stał się praktycznie stałym elementem niedzielnej Mszy
św. o godz. 11.00, a także wszystkich ważniejszych uroczystości
18
Zadania tego podjął się pan Jacek
Hyżny z Rzepisk, poprzednio organista parafii w Sieniawie, absolwent
Akademii Muzycznej w Krakowie.
Zadanie to nie jest łatwe, gdyż takie
stanowisko to nie tylko zaszczyt,
ale także wielka odpowiedzialność
za efekty pracy, które słychać przecież co tydzień na Mszy św.
Pan Jacek rozpoczął pracę z chórem od listopada 2011 roku i od
razu zabrał się do tego z wielkim
zapałem. Ten entuzjazm udzielił
się wszystkim osobom zaangażowanym w śpiew i dzięki temu udało
się przygotować tradycyjny, coroczny koncert kolęd, który odbył się
1 stycznia 2012 roku. W ten styczniowy wieczór wiedzieliśmy już, że
chór nadal będzie działał i że w przyszłość możemy patrzeć z optymizmem. Optymizm był uzasadniony. Wiedza teoretyczna naszego dyrygenta i jego doświadczenie wyniesione m.in. z występów w filharmonii, pomogły w systematycznej
poprawie poziomu artystycznego.
W chórze pojawiły się nowe osoby, niektórzy wrócili do śpiewania
po krótszych lub dłuższych przerwach. Jak co roku, chór uczestniczył we wszystkich ważnych uroczystościach roku liturgicznego.
Wśród nich były między innymi:
Pasterka, nabożeństwa Triduum
Paschalnego, Msza św. rezurekcyjna, święto Bożego Ciała z responsoriami śpiewanymi podczas procesji czy też uroczystości odpustowe. Jednak najważniejszym wydarzeniem w naszej parafii w minionym roku była peregrynacja obrazu Jezusa Miłosiernego. Chór brał
udział w głównych uroczystościach
11 maja, wykonując między innymi utwór „Misericordias Domini”
z towarzyszeniem organów, na
IDZIE HYR Nr 1 /2013
IDZIE HYR Nr 1 /2013
księdza Krystiana Mszę św. prymicyjną, oprawił swoim śpiewem
nasz chór. 13 maja udaliśmy się
do Rdzawki na zaproszenie tamtejszego chóru „Adoramus”, 14
października braliśmy udział we
Mszy św. z okazji pięciolecia chóru „Kluszkowce”, oczywiście w kościele w Kluszkowcach. Wreszcie
najważniejszym chyba wyjazdem poza parafię była pielgrzymka do sanktuarium Matki Boskiej
Jaworzyńskiej na Wiktorówkach,
która odbyła się 1 lipca. Uroczystej
Fot. K. Kudłaciak
których zagrał wtedy gościnnie pan
Marcin Hyżny, brat naszego organisty. Śpiew chóru zabrzmiał również na Mszy św. kończącej peregrynację w naszej parafii (12 maja).
W tym samym dniu uczestniczyliśmy także we Mszy św. wieczornej,
podczas której młodzież przyjęła
sakrament bierzmowania.
Działalność chóru nie ogranicza się tylko do wielkich uroczystości. W każdą niedzielę bierzemy udział we Mszy św. o godzinie
11.00, zapewniając oprawę muzyczną liturgii. Jako jedna z grup
parafialnych, chór prowadzi Drogi
Krzyżowe w Wielkim Poście oraz
nabożeństwa różańcowe w październiku. Tradycją zapoczątkowaną już w latach 90 jest udział w nocnych czuwaniach w pierwsze piątki miesiąca. Chór wykonuje wtedy
Akatyst ku czci Bogurodzicy, hymn
liturgiczny wywodzący się z tradycji wschodniego Kościoła, pochodzący prawdopodobnie z V lub VI
wieku naszej ery. Śpiewanie tego
utworu w ciemną noc, w prawie pustym (niestety) kościele, to zupełnie inne przeżycie religijne niż na
przykład Pasterka. Zupełnie inne
ale równie poruszające. Zachęcamy
parafian do liczniejszego udziału
w czuwaniach!
Należy wspomnieć również
o tym, że chór nie śpiewa jedynie w naszej parafii. 25 marca
2012 r. w kościele w Rzepiskach,
na Grocholowym Potoku, ks.
bp Damian Muskus udzielił sakramentu kapłaństwa diakonowi
Krystianowi Sosze, marianinowi.
Święto było niebywałe, rzadko
bowiem w wiejskiej parafii można być świadkiem święceń kapłańskich. Zarówno tę uroczystość, jak
i odprawianą dzień później przez
Mszy św. przewodniczył ksiądz
proboszcz Władysław Pasternak,
a w naszym repertuarze, oprócz
klasycznych pieśni czterogłosowych, nie mogło oczywiście zabraknąć góralskiej „Hej tam, pod
turniami...”.
Tyle o uroczystościach i świętach. A jak nasza działalność wygląda od przysłowiowej „kuchni”?
Otóż głównie jest to praca polegająca nie tylko na nauce nowych
utworów, ale też na „dopieszczaniu” tych dobrze znanych. To rozśpiewki, które dla obserwatora mogą
wyglądać nieco śmiesznie, ale są
ważnym elementem przygotowania i zestrojenia naszych głosów
przed występem. Tak naprawdę ta
żmudna praca daje wiele satysfakcji, gdy efekt słychać potem „na kościele”. Mam również takie wrażenie, że śpiewanie podczas Mszy św.
czy innego nabożeństwa daje poczucie lepszego, bardziej czynnego uczestnictwa w liturgii. W końcu, jak wiele razy mawiała siostra
Genowefa, „przede wszystkim jest
to śpiew na chwałę Bogu”.
A jeśli ktoś z parafian i nie tylko,
chce się włączyć w śpiew na chwałę Bogu, to serdecznie zapraszamy
do naszych szeregów! Aktualnie
w chórze działa 27 osób, podzielonych w klasycznym układzie na
cztery głosy, dwa żeńskie (sopran
i alt) oraz dwa męskie (tenor i bas).
Panie są w zdecydowanej przewadze liczebnej, dlatego przydałoby
się szczególnie wzmocnić będących
w mniejszości Panów. Aczkolwiek
każdą Panią z talentem wokalnym,
która zechciałaby wspomóc naszą
grupę, powitamy z wielką radością. Śpiewanie w chórze to wzięcie na siebie poważnego obowiązku. Dwa razy w tygodniu trzeba poświęcić swój czas na próby i oczywiście uczestniczyć, poza niedzielną Mszą św., we wszystkich większych uroczystościach. Ale z własnego doświadczenia wiem, że gdy
się już zacznie, to trudno jest zrezygnować, tak wielką radość daje to
wspólne śpiewanie. A wszystkim,
którzy chcieliby spróbować, ale
się wahają, mogę powiedzieć banalne, ale prawdziwe zdanie: „Jak
nie spróbujesz, to się nie przekonasz”. Jak to zrobić? Nic prostszego,
po prostu przyjść na próbę w piątek po wieczornej Mszy św., albo
w niedzielę po Mszy św. o godzinie 11.00.
Zapraszamy do wspólnego głoszenia chwały Bożej!
☐
19
Młodzież pisze
Znak krzyża
Z
e znakiem krzyża mamy
do czynienia każdego
dnia. Towarzyszy nam od
rana do wieczora podczas pacierza, posiłku, w szkole lub pracy.
Ale czy tak naprawdę znamy jego
dogłębny sens i znaczenie? Pomóc
nam w tym szczególnie mogą nabożeństwa wielkopostne. Patrząc
na krzyż, można dostrzec w nim
wiele emocji począwszy od cierpienia aż do miłości. Oczywiste
jest, że Syn Boży umarł dla naszego zbawienia. Poniósł, jak na tamte
czasy, najokrutniejszą i najbardziej
haniebną śmierć poprzez ukrzyżowanie. Przyjął na siebie cierpienie,
ból i wszystkie grzechy ludzkości po
to, aby nam żyło się lepiej. Zgodził
się z wolą Ojca, pomimo tego, że
bał się śmierci jak każdy człowiek.
Taki był plan Boga. Poprzez Osobę
20
swego Syna, pozwolił przybić się do
krzyża za nas. Już nie mógł dobitniej pokazać swojej miłości. Ojciec
i Syn byli nierozdzielną jednością
podczas tej misji. Ze względu na
ludzi gotowi byli podjąć się najgorszego. Przez Mękę Chrystusa
Bóg chciał nas na zawsze zbawić.
Pragnął, abyśmy cieszyli się wraz
z nim życiem wiecznym.
„Bo nie ma większej miłości
niż ta, gdy ktoś życie oddaje bym
ja mógł żyć” – tak mówią słowa
jednej z religijnych piosenek. Pasja
Chrystusa jest ogromnym dowodem na to, jak Bóg nas kocha. Nie
ma co się oszukiwać, coraz mniej
jest takich ludzi, którzy oddaliby
wszystko co mają z miłości do bliźniego. Życie to największy skarb,
jakim Bóg nas obdarzył. Jezus oddał nam swoje, żebyśmy mogli wykorzystać je w drugim świecie czyli Królestwie Niebieskim. W tym
co się dokonało na krzyżu, jest niezmierzona miłość. Tak wielka, że
nie da się jej opisać słowami. Przez
taką mękę Bóg oddał nam się cały.
Postanowił doznać cierpienia, rozpaczy i ponieść śmierć, aby być do
nas podobnym we wszystkim. Nie
potrafię wyobrazić sobie większego
poświęcenia dla tak grzesznej istoty jaką jest człowiek. Dlatego powinniśmy wielbić Boga po wieczne czasy, że dał nam szansę na to
drugie, pozaziemskie życie.
Abyśmy choć trochę mogli stać
się podobni do Chrystusa, Stwórca
podarował nam własne, osobiste
krzyże. Chrześcijanie nie powinni
szukać cierpienia, ale gdy już zostaną nim obarczeni, mogą odnaleźć
jego sens. Zawsze znajdzie się cecha jednocząca nasz ból z Męką
Chrystusa. Powinniśmy brać krzyż
na swoje ramiona i w ten sposób
naśladować Jezusa. Nie możemy
przeklinać Boga za to, że dał nam
cierpienie, lecz z wiarą je przyjąć
i pokornie wczuć się w zadanie,
które Ojciec nam powierzył. W ten
sposób ludzkie cierpienie jednoczy
się ze zbawczą miłością Chrystusa
i tym samym staje się częścią boskiej siły, która zmienia świat na
lepszy. Jeżeli będziemy nieść swój
krzyż z radością, to on poniesie nas.
Musimy zaufać Bogu. On pomoże nam dźwigać krzyż i nigdy nie
zostawi nas samych na „Golgocie”.
Zmierzając do celu winniśmy pamiętać, że nie ma innej drabiny prowadzącej do Nieba niż krzyż.
Natalia Kubasik, kl. III gim.
Jaki jest ideał
młodego
człowieka?
N
asza młodzieżowa Grupa
Apostolska nie tylko
udziela się w parafii, organizując nabożeństwa, Dekanalne
Dni Młodzieży, jak również wykonując dekoracje świąteczne. Przede
wszystkim co tydzień, w każdy
piątek wieczorem zbieramy się
w Domu Parafialnym. Spotkanie
zaczynamy od modlitwy, a następnie przystępujemy do omawiania
danego tematu z książki pt.: „Ideał
młodego człowiek wierzącego”,
której redaktorem jest ks. Tadeusz
Szwark. W ostatnich miesiącach
czytaliśmy rozdział pt.: „Porządny
człowiek”. Po kolei dowiadywaliśmy się, jaka jest różnica między
IDZIE HYR Nr 1 /2013
prawdomównością, a szczerością, tematów do zrealizowania i omówiejak być dobrym przyjacielem, jak nia. Dzięki nim staramy się właściważny jest szacunek do innych oraz wie kształtować naszą przyszłą pojak traktować bliźnich.
stawę dorosłego chrześcijanina.
Natalia Kubasik, kl. III gim.
Pierwszy podrozdział wyraźnie pokazuje, że słowa które wypowiadamy mogą być nie tyko warNadszedł czas, aby podsumować zada- 5. Marduła Katarzyna
kl.0b
tościowe ale i raniące.
W dzisiejnia konkursowe z ubiegłego roku szkolne- 6. Stasik Katarzyna
kl.0a
szym świecie częściej
służą nam
go. Jak wiecie,
na łamach „Idzie Hyr” ogłosi- 7. Sztokfisz Klaudyna
kl.0a
do ukrywania prawdy,
niż do wyliśmy konkursy
dla trzech grup wiekowych: 8. Walas Weronika
kl.1a
najmłodszych
rażania swoichdla
rzeczywistych
my-czytelników, dla uczniów 9. Wodziak Dominika kl.0b
zy wiedząc,
że drugi człoprzygotowujących
Świętej
śli i uczuć. Zaskoczyło nas tak-się do I Komunii
wiek sami,
właśnie
i dla uczniów starszych. Przyznacie
żeTobie zaufa,
W konkursie dla drugoklasistów:
że obcojęzyczne
znaczenie słote zadania nie były trudne, ale wymagały
od 1. Bafia
kl.3b
tajemnice
życiaElżbieta
wa „szczerość”Was
– „sinceritas”,
sineI właśnie za tępowierzy
wytrwałości.
wytrwałość
2.
Chowaniec
Agnieszka
kl.3a
i zaliczy do grona swoich przyja(bez) + cera (wosk)
= „bez
wo-Redakcja
w dążeniu
do celu,
3. Chowaniec Anna
kl.3a
ciół lubpostanowiła
uzna Cię zanaosobę
bardzo
sku”. Według naszej
interpretacji,
grodzić
wszystkich, którzy zdecydowali się na 4. Liptak Arkadiusz
kl.3a
W TYM,
BY
BYĆ DOBRYM
odpowiedzialną
i będzie
wszystudział
w konkursach.
kl.3a
nie możemy nosić
woskowej
ma- Nie jest źle: prace od- 5. Nowobilski Janusz
kim innym
opowiadał
dało 23być
uczniów,
mi się,
że mo- o Twoich
6. Zając ElizaCZŁOWIEKIEM?
kl.3b
ski na sobie. Musimy
szczerzyale wydaje
Warto zatrzymać się w życiu
głoby być więcej chętnych.
Ci, to
którzy
odpa- wówczas
zaletach,
czy
chciałbyś
wobec siebie i innych
tak jak małe
dli po drodze, albo których
ogarnęłoswoją
lenistwo
dla uczniów
na chwilę i zobaczyć,
co kryje się
wykrzyczeć
radość? JestemW konkursie
dziecko. Następnie
zastanawiali– niech
żałują, a Ci, którzy
wytrwali
do
koństarszych:
na dnie naszego serca. Nie bój się
przekonany w 100%, że tak.
śmy się jacy powinni
być prawdzica – niech
się cieszą. Po zasłużone nagrody 1. Bukowski Jakub
kl.6
i nie
wstydź
się
być porządnym,
Jaka
jest
zatem
wskazówzgłaszać
się do siostry katechetki. Za- 2. Bukowski Michał
kl.5
wi przyjaciele proszę
i czy takich
mamy,
dobrym. Takie
ka by być
szczęśliwym w dzisiejchęcamy
do licznego
w tegorocznych
3. Czernik Leszek
kl.6świadectwo dane
bo przyjaźń przede
wszystkim
po- udziału
swoim rówieśnikom
będzie właszym świecie?
Należy być
4. przede
Kuruc Ewa
kl.6
A oto nagrodzeni
uczniowie:
winny tworzyćkonkursach!
wierność i bezinte5.
Nowobilska
Aneta
kl.6
porządnym człowie­ ściwym spełnieniem młodzieńresowność. Nauczyliśmy
się też, że dlawszystkim
6. Szostak
W konkursie
najmłodszych:
czego życia. kl. 1 gim.
a więc otwartym
na in- Piotr
przykazanie miłości
domagaKarolina
się kiem,
7. Szostak Wojciech
kl.4
1. Chowaniec
kl.0a
Bądź DOBRY,
bo to o wiele
nych, pomocnym, miłym, uprzejszacunku dla każdego
człowieka.
8. Wojtanek Dominika kl.6
2. Czernik
Mateusz
kl.0a
radosnym i szczerym. CZY lepsze niż wszystko inne…
3. Dunajczan
Justyna mym,
kl.1b
Czy to młody, czy
stary, czy bogaks. Damian
COŚ NA DRODZE, CO
GRATULUJEMY!
Kuchta Wiktoria STOI
kl.1b
ty lub biedny –4.każdy!
(opiekun Grupy Apostolskiej)
Przed nami jeszcze sporo MOGŁOBY CI PRZESZKODZIĆ
Drogi Młody
Przyjacielu
C
Codziennie
o godz.Koronkę
15.00 odmawiamy
Koronkę
do MiCodziennie o godz.
15.00 odmawiamy
do Miłosierdzia
Bożego
w kaplicy Matki
łosierdzia
Bożego
w
kaplicy
Matki
Bożej.
Bożej.
każdą
niedzielę
o Godzinki
godz. 7.30
są śpiewane GodzinW każdą niedzielę W
o godz.
7.30
są śpiewane
o Niepokalanym
Poczęciu Najświętszej
ki o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny.
Maryi
Panny.
W poniedziałki pół godziny przed Mszą św. wieW poniedziałki
pół
Mszą św. wieczorną grupaodmawia
modlitewno-trzeźwościoczornągodziny
grupa przed
modlitewno-trzeźwościowa
Rówa
odmawia
Różaniec
w intencji
w naszych pararodzinach, parafii
żaniec
w intencji
trzeźwości
w trzeźwości
naszych rodzinach,
fii i Ojczyźnie.
i Ojczyźnie.
WeMszy
wtorki
po rannej litanię
Mszy do
św.św.odmawiamy
litanię
We wtorki po rannej
św. odmawiamy
Józefa.
do
św.
Józefa.
W środy i czwartki przed wieczorną Mszą św. w kaplicy Matki Bożej odmawiany jest Różaniec
W środy i czwartki przed wieczorną Mszą św. w kaw intencji parafii, Kościoła i Ojczyzny.
plicy Matki Bożej odmawiany jest Różaniec w intencji paW środy po Mszy
wieczornej
odprawiamy nabożeństwo do Matki Bożej Nieustającej
rafii,św.
Kościoła
i Ojczyzny.
Pomocy.
W środy po Mszy św. wieczornej odprawiamy nabożeństwo
do Matki
Bożej Nieustającej
Pomocy.
Kancelaria parafialna
czynna
codziennie,
z wyjątkiem niedziel
i świąt, po Mszach Świętych
rannych i wieczornych przez pół godziny.
20
IDZIE HYR – WRZESIEŃ-PAŹDZIERNIK 2007
IDZIE HYR Nr 1 /2013
Fot. ks. Marek Suder
nabożeństwa w naszym kościele:
StałeStałe
nabożeństwa
w naszym kościele
21
W
dniach 8, 9 grudnia 2012
r. już po raz dwunasty odbył się finał Szlachetnej
Paczki, której pomysłodawcą jest
ks. Jacek Stryczek, obecnie prezes
Stowarzyszenia WIOSNA. Celem tej
akcji charytatywnej jest „mądra” pomoc rodzinom najbardziej potrzebującym. Projekt w przemyślany sposób
łączy tysiące osób: wolontariuszy, rodziny w potrzebie i darczyńców.
W tym roku w tym ogólnopolskim projekcie mieli swój udział także mieszkańcy naszej miejscowości
i okolic. Wszystko dzięki jednej osobie – Joannie Sztokfisz, która zdecydowała się zostać liderem rejonu
i zorganizować całe przedsięwzięcie.
Asia zachęciła do pomocy 12 osób,
które po odbyciu szkolenia zostały
Wolontariuszami Szlachetnej Paczki.
Wśród tej grupy znalazło się także
kilka bukowianek: Joanna Stachura,
Katarzyna Solus-Miśkowicz, Joanna
Cikowska. Z naszego rejonu do projektu zostało zakwalifikowanych 25 rodzin. Każdą z nich odwiedziło dwóch
wolontariuszy, których celem było zapoznanie się z sytuacją danej rodziny,
przeprowadzenie wywiadu, wypełnienie odpowiednich ankiet, a także zebranie informacji, czego rodzina najbardziej potrzebuje. Oprócz tego zadaniem wolontariusza było stworzenie opisu danej rodziny, który zamieszczony został w internetowej bazie. Na
jego podstawie Darczyńcy mogli wybrać rodzinę, której chcieli pomóc.
Akcja nie mogłaby się udać, gdyby nie
Darczyńcy właśnie, wspaniali ludzie
o wielkich sercach, którzy poświecili
swój czas i pieniądze, aby zorganizować pomoc ludziom potrzebującym.
Rodziny otrzymały paczki z żywnością, środkami czystości, ubraniami,
przyborami szkolnymi, przekazanych
zostało także kilka pralek, lodówka,
kuchenka, łóżka, meble.
Dnia 8 grudnia Darczyńcy zobowiązani byli dostarczyć paczki do
magazynu, który zorganizowany został w budynku szkolnym, 9 grudnia
natomiast dary zostały rozwiezione
do rodzin.
Korzystając z okazji składamy serdeczne podziękowania wszystkim,
którzy wsparli akcję swoją pomocą,
dobrym słowem, czasem, zaangażowaniem czy ofiarnością.
Wszystkich zainteresowanych zachęcamy do odwiedzenia strony internetowej www.szlachetnapaczka.
pl, gdzie można znaleźć różne informacje, m.in. nr KRS potrzebny do
przekazania 1% podatku na rzecz
Szlachetnej Paczki.
Joanna Cikowska
Fot. K. Kudłaciak
22
IDZIE HYR Nr 1 /2013
Z życia parafii
Kolędnicy misyjni
26 grudnia 2012 r. w święto św. Szczepana męczennika „mali kolędnicy misyjni” z naszej parafii ubrani w kolorowe stroje uczestniczyli we Mszy św., pod-
czas której odbyło się ich uroczyste pobłogosławienie i rozesłanie. Dokonał tego ojciec Piotr Głód, nasz
parafianin, który przedstawił cel kolędy oraz zachęcił
wiernych do przyjęcia dzieci w swoich domach.
Przez kilka dni w czterech grupach kolędniczych
wyruszyliśmy z wielką radością, by zanieść Dobrą
Nowinę mieszkańcom naszej parafii. Dzieci kilka tygodni wcześniej przygotowywały się do tego ważnego wydarzenia poprzez uczenie się ról, przygotowywanie ubiorów, gwiazd i skarbonek. W każdej grupie
była Maryja z Dzieciątkiem, Józef, anioł, pasterz, król,
dzieci z Afryki, Azji, Oceanii, Ameryki i Europy. Po
wejściu do domu „mali kolędnicy” śpiewali kolędę,
następnie przedstawiali scenkę pt. „Przyjmijcie kolędników misyjnych” oraz zostawiali domownikom
rybę – symbol wiary. Parafianie oprócz ofiary pieniężnej, przeznaczonej na misje, dzielili się z kolędnikami słodyczami, owocami, a niekiedy nawet frytkami - ulubionym przysmakiem dzieci.
Wszystkim serdecznie dziękujemy za ofiarność
oraz życzliwe i serdeczne przyjęcie „małych kolędników misyjnych”.
Niech Pokój, Miłość i Wiara zagoszczą w waszych
domach. Niech Boże Dziecię Wam błogosławi.
Teresa Kaczan
IDZIE HYR Nr 1 /2013
Ferie z Bogiem
Apostolska Grupa Misyjna Dzieci w czasie tegorocznych ferii zimowych przebywała w Domu Sióstr
w Bukowinie Tatrzańskiej. Wspólnie zastanawialiśmy
się co jest naszym skarbem? Patronem naszych spotkań był święty Paweł Apostoł.
Co to jest skarb? Skarb to coś bardzo cennego.
Każdy człowiek ma jakiś skarb, coś bardzo mu drogiego. Dla każdego może to być coś innego, bo przecież każdy z nas jest inny. Zastanawialiśmy się też: Czy
wiara jest moim skarbem? Kiedy tak jest? Kiedy nas
ubogaca? Jak z tego bogactwa korzystam? Czy zdaję
sobie sprawę z tego, jak wielkim jest skarbem?
Wiara to przylgnięcie do Boga, to odpowiedź
człowieka na zaproszenie, by być Jego umiłowanym
dzieckiem. Wiara to przyjaźń z Panem Jezusem, który nas kocha pomimo naszych grzechów i zawsze jest
gotowy wybaczyć. Zawsze jest przy nas, by nam pomagać. Wiara jest wielką łaską.
Dzieci zastanawiały się nad swoim skarbem życiowym. Były różne wypowiedzi: Naszym największym skarbem jest miłość Pana Jezusa do nas, ponieważ
Pan Jezus oddał za nas życie, aby zgładzić nasze grzechy. Jezus nie uciekał, bo chciał wybawić nas od grzechu
pierworodnego. Podsumowując nasze spotkania doszliśmy do wniosku, że naszym największym skarbem jest miłość Pana Jezusa do nas.
Ferie szybko minęły. Oczywiście nie zabrakło
też wspólnych zabaw i śpiewu kolęd. Na zakończenie uczestniczyliśmy w Eucharystii, którą celebrował
ojciec Zbigniew Majewski ze Zgromadzenia Ojców
Redemptorystów z Krakowa. W czasie homilii podkreślił, że dzisiaj nie jest łatwo być świadkiem wiary. Zachęcając dzieci do wytrwałości powiedział, że
23
pomimo rozlicznych trudności warto kroczyć tą drogą. Jest KTOŚ komu na nas zależy! To najlepszy i najwierniejszy Przyjaciel - Jezus. A zatem temat do przemyślenia dla wszystkich dzieci naszej parafii. Kto jest
twoim skarbem?
Terasa Kaczan
Króluj nam Chryste!
Zakończyliśmy kolejny rok służby przy ołtarzu
Jezusa Chrystusa w naszej bukowiańskiej świątyni.
Był to czas błogosławiony, m.in. dlatego, że wspólnie uczciliśmy obraz Jezusa Miłosiernego, relikwie
św. Siostry Faustyny oraz bł. Jana Pawła II, który od
dziecka należał do Służby Liturgicznej Ołtarza w naszej diecezji, w swojej rodzinnej parafii w Wadowicach.
i radośnie służył przy ołtarzu, ale również uczył swoich
młodszych kolegów jak podawać ampułki, dzwonić na
dzwonkach, itp.Wraz z Dawidem najmłodszych ministrantów przygotowywał Bartłomiej
Trybuła (kl. II Gim.),
który został drugim ministrantem
roku, z kolei trzecim
ministrantem został Wojciech Bafia
(kl. V SP). Dawid
Głodziak, jak sam
przyznaje, najwięcej zawdzięcza swojej mamie, która mimo licznych zajęć domowych zawsze podwoziła syna do kościoła z Dolnej Bukowiny.
Wszystkim ministrantom bardzo dziękuję za
posługę przy ołtarzu i życzę wytrwałości w postanowieniu, jakie założyliście Panu Jezusowi w dniu
błogosławieństwa.
Szczęść Boże na cały rok 2013.
Ks. Damian
Świadkowie tamtych lat mówili o młodym Karolu,
że był bardzo gorliwym ministrantem, nigdy nie opuścił swojej służby na Mszy św. i zawsze z radością na
nią przychodził. Dla ministrantów, lektorów i księży
nasz ukochany Papież jest wzorem, jak służyć Bogu
i ludziom z gorliwością, miłością i radością.
Każda wspólnota parafialna raduje się, kiedy przy
ołtarzu obecna jest Służba Liturgiczna, która nie tylko gromadzi się na Eucharystii czy nabożeństwach,
ale i w środowisku szkolnym nie wstydzi się swojej
wiary i powołania do bycia sługą Pana Jezusa.
W ubiegłym roku ks. Proboszcz pobłogosławił
w okresie Wielkiego Postu 8 lektorów, a w okresie
Adwentu 12 ministrantów. Dziękujemy rodzicom
i dziadkom, którzy pilnie czuwają nad gorliwym wypełnianiem obowiązków płynących z otrzymanego
błogosławieństwa.
Najgorliwszym ministrantem roku 2012 został
Dawid Głodziak (kl. IV SP). Nie tylko sumiennie
24
W dniach 21-23 lutego ksiądz Damian zorganizował wyjazd do Polanki Wielkiej. Uczestnikami
wycieczki mogły być osoby należący do służby liturgicznej naszej parafii oraz uczniowie gimnazjum.
Chętnych do spędzenia tych kilku dni poza domem
zebrało się około trzydziestu.
W czasie podróży i na miejscu nie zabrakło modlitwy, śpiewu i muzykowania. Zostaliśmy wspaniale
przyjęci i ugoszczeni przez księdza Proboszcza tamtejszej parafii. W czasie tych trzech, jakże wspaniałych dni mieliśmy także okazję zwiedzić Muzeum
Straży Pożarnej w Alwerni, browar w Żywcu, a także mogliśmy kolędować przy szopkach w okolicznych kościołach. Jak widać, plan wycieczki był bardzo zróżnicowany.
Będąc zaledwie kilka kilometrów od rodzinnego
domu księdza Damiana, skorzystaliśmy z okazji, by
odwiedzić Jego rodziców. Mimo, że przybyliśmy tak
liczna grupą, zostaliśmy miło i gorąco przyjęci.
Składamy serdeczne podziękowania księdzu
Damianowi i tajemniczemu sponsorowi, dzięki któremu mieliśmy okazję przeżyć dodatkowe atrakcje.
Liczymy na więcej takich wyjazdów.
Uczestniczka
IDZIE HYR Nr 1 /2013
Pozwólcie
dzieciom
przychodzić
do mnie…
ielki Post to czas nie tylko zadumy i refleksji ale przede wszystkim spojrzenia
w głąb swojej duszy. Rozważania Męki
Pańskiej uświadamiają nam potęgę zła, jakim jest
grzech, skoro potrzeba było tak wielkiej ofiary, aby
go zgładzić. Rozpoczął się czas czterdziestodniowego przygotowania Paschy zwanej Wielkim Postem,
który swą nazwę zawdzięcza religijnym praktykom pokutnym – postom, modlitwom, spowiedzi. Dlaczego
trwa 40 dni? Nawiązuje do liczby dni, w czasie których Pan Jezus przygotowywał się do swojej Paschy –
przejścia przez mękę i śmierć do Zmartwychwstania.
Czas od Środy Popielcowej do V niedzieli ma charakter pokutny, to dni wyciszenia, modlitwy, rekolekcji,
nabożeństw, jak Droga Krzyżowa czy Gorzkie Żale.
Ostatnie dwa tygodnie Wielkiego Postu to dni rozważania Męki Chrystusa i Jego śmierci. Natomiast
Niedziela Palmowa wprowadza wszystkich wiernych
w Wielki Tydzień, jest pamiątką wjazdu Pana Jezusa
do Jerozolimy. Niech ten czas Wielkiego Postu pomoże nam zbliżyć się jeszcze bardziej do Pana Jezusa.
Pamiętajmy - On nas tak bardzo ukochał! A my? Czy
mamy odwagę przyznawać się przed innymi do Niego?
A może wstydzimy się swojej wiary? Niech cierpiący, bolejący, konający Jezus dopomaga nam przemieniać nasze życie.
Któryś za nas cierpiał rany,
Jezu Chryste zmiłuj się nad nami.
I Ty któraś współcierpiała,
Matko Bolesna przyczyń się za nami.
Potop
Bóg obiecał, że już nigdy nie ześle potopu na ziemię
(Mk 10, 14)
„Wtedy więc wydał Go im,
aby Go ukrzyżowano” (J19,16)
W
IDZIE HYR Nr 1 /2013
Teresa Kaczan
25
W trosce
o trzeźwość
o trzeźwość
ę w na- przy Krzyżu modliły się wspólnoty parafialne
Albina Policht
Krzyżu i oazowe w kilku diecezjach Polski i USA.
iela poW piątek 2 marca o godz. 17.00 przywitaliozpoczął się nowy rok liturgiczny i kalendarzowy, w którym
Krzyż.
Później
była do
Droga
Krzyżowa,
a nawościo- śmy
kolejny
raz jesteśmy
zaproszeni
kontemplacji
wielkich dzieł
etropoli- stępnie
Msza św.dla nas i dla naszego zbawienia.
Boga uczynionych
napisał: Równocześnie
W sobotę
różaniec
przed Mszą
św.który
prowaprzeżywamy
z całym Kościołem
Rok Wiary,
ma
w para-nas jeszcze
dziłybardziej
Różezjednoczyć
Różańcowe.
z naszym Panem, Jezusem Chrystusem.
którychPragnienieNiedziela
Krzyżem.
Ksiądz
podnaśladowaniazJezusa,
który z miłości
stałproboszcz
się człowiekiem
na krzyżu,
nas wyrwać wartość
z niewoli grzechu.
kreślał
naaby
kazaniach
wolności od wszelc rodzi-i umarł
września
ub. r. gromadzimy
się w pierwszeprzylgnięcia
soboty miesiącado
alkoho- Odkich
uzależnień
i konieczność
Pawła II. 1 grudnia
z Bukowiny przyjechała
53 osoJezusa Jana
Chrystusa
Ukrzyżowanego.
Drogę
Krzywspólno-w Sanktuarium
bowa
pielgrzymka,
aby
włączyć
się
w modlitwę
o trzeźwość
przy
relirównież żową w niedzielę prowadzili członkowie Grupy
błogosławionego Papieża. Wcześniej nawiedziliśmy Sanktuarium
ni, jeślikwiachTrzeźwościowej.
Miłosierdzia Bożego i włączyliśmy się o godz. 15.00 w odmawianie
W poniedziałek różaniec prowadzili członpomocy
Koronki do Bożego Miłosierdzia. Był też czas na osobistą modlitwę.
kowie
Grupy Trzeźwościowej .
z nało-O godz.
16.30 przyjechaliśmy do Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie
wtorek
po Mszy
prowadziowo po-się”, które We
zostało
powołane,adorację
jako odpowiedź
Kościołaśw.
Krakowskiego
ła młodzież
Grupy Apostolskiej.
y: żony,na słowa
Jana Pawła IIzwypowiedziane
w dniu inauguracji pontyfikaW środę
we
Mszę
św.
adorację
włączył
dziad-tu 22 października
1978 r. „Nie lękajcie się! iOtwórzcie
na oścież
drzwisię
chór naszej
parafii.
bez po-Chrystusowi!
Jego zbawczej
władzy otwórzcie granice państw, systepolitycznych,
wszelkich
dziedzin
cywicięstwomów ekonomicznych,
W czwartek
różaniec
przed
Msząkultury,
św. prowarozwoju.
Nie lękajcie
Centrum
Jana Pawła
II strzeże, utrwaoleniemlizacji,dziły
siostry
Sługisię!”.
Jezusa.
Dzieci
i młodzież
szkolla
i pogłębia
papieskie
dziedzictwo
oraz
promuje
wartości
jakimi
żył,
a Jego na adorowały Krzyż, przychodząc do kościoła
nauczał Jan
Pawełreligii.
II.
w ramach
lekcji
ybłagaći o których
uczestniczyliśmy we Mszy św. w intencji Krucjaty
każdy
dzień o godz. 15.00 modliliśmy się
ałej mo- O godz.W17.00
Wyzwolenia Człowieka. Modliliśmy się także o trzeźwość w naszych roa wspól- gorąco Koronką do Miłosierdzia Bożego o trzeździnach i Ojczyźnie. Mszę św. odprawił ks. Mirosław Żak - diecezjalny
wośćtrzeźwości.
w naszej
parafii. W ciągu dnia można było
ie dwajduszpasterz
W homilii wskazał na różne zagrożenia czyhamadzenijące naspotkać
osoby
modlące
się przy
Krzyżu
Krucjaty.
współczesnego
człowieka
i wartość,
jaką w oczach
Boga
i czło,19-20).wiekaNie
mogło
zabraknąć
obecności
Krzyża
Kruma Krucjata
Wyzwolenia
Człowieka.
Po Mszy św.
nasza grupa,
ny Chry-pod przewodnictwem
cjaty w Domu
Sióstr Sług
Jezusa,
w którym
ks. Mirosława,
prowadziła
Różaniec
w intencjachodwołanialudzi bywają
spotkania
grup w nałóg
trzeźwościowych.
uwikłanychsię
w różne
nałogi, szczególnie
alkoholizmu.
drogi powrotnej
dziękowaliśmy
Bogu
za to, że osobiście
mogliśmy
ba moc- W czasie
W czasie
czuwania
możnaPanu
było
podjąć
i że łączyła
nas wspólna intencja
- być coraz bliżej
Pana Boga, Krucjatę
Wyzwolenia
Człowieka.
Kandydacką
ganiachbyć razem,
człowieka,
szczególnie-tego
☐
na i drugiego
rok, albo
członkowską
nazagubionego.
czas trwania KrutysięcyKościoła
26 cjaty. Każdego, kto pragnie podjąć Krucjatę Wych Świa- zwolenia Człowieka, prosimy o zgłoszenie się
z z Dia- do Grupy Trzeźwościowej. Osoby takie są wpi-
R
IDZIE HYR Nr 1 /2013
Intencje Mszy Świętych
7.00
17.00
17.00
8.00
9.30
11.00
17.00
7.00
17.00
17.00
7.00
7.00
17.00
7.00
17.00
17.00
7.00
7.00
17.00
7.00
7.00
17.00
7.00
17.00
17.00
8.00
Sobota 16.03
+ Stanisław Pawlikowski, Helena żona,
Helena córka
+ Stanisława Leja, Józef mąż, ich rodzice
oraz Elżbieta córka, Waldemar mąż
+ Jan Hodorowicz, Rozalia żona
Niedziela 17.03
+ Franciszek Wodziak w 11. roczn. śmierci
+ Władysław Majerczyk, Helena żona
Za parafian
+ Ludwika Orłowska, Michał mąż
Poniedziałek 18.03
+ Józef Bukowski
+ Stanisław Kuchta w 4. roczn. śmierci
+ Ks. Józef Szydło – od mieszkańców
z Wierchu Buńdowego
Wtorek 19.03
+ Józef Głodziak i Katarzyna żona
+ Józef Bukowski
+ Ks. Józef Szydło – od mieszkańców z ul.
Kościuszki od poczty do Klina
Środa 20.03
+ Józef Chowaniec
+ Józef Chlipała, Józef syn
+ Ks. Henryk Kiemona – od mieszkańców
z Wierchu Buńdowego
Czwartek 21.03
+ Stanisław Kuchta w 7. roczn. śmierci
+ Stanisław Piszczek
Nowennowa w intencji żyjących
Piątek 22.03
+ Marianna Taras
+ Stanisław Bieniek, Agnieszka żona, Jan
syn
+ Nowennowa w intencji zmarłych
Sobota 23.03
+ Władysław Stasik w 85. roczn. śmierci
+ Andrzej Gogola
+ Stanisław Kuchta
Niedziela Palmowa 24.03
+ Andrzej Budz w 18. roczn. śmierci, Maria
Głód
IDZIE HYR Nr 1 /2013
9.30 + Józef i Anna Stołowscy
11.00 Za parafian
O zdrowie i błog. Boże dla członkiń z Róży
17.00
Anny Głód
Poniedziałek 25.03
7.00 + Józef i Wiktoria Bigos, Józef wnuk
7.00 + Genowefa Miśkowicz
17.00 + Maria Budz
Wtorek 26.03
7.00 + Anna Mąka w 9. roczn. śmierci
7.00 + Edward Budz
+ Stanisław Dunajczan w 19. roczn.
17.00
śmierci
Środa 27.03
+ Władysław i Aleksandra Sztokfisz, Jan
7.00
syn
O zdrowie i błog. Boże w rodzinie
17.00
Mrowców
17.00 + Krzysztof Wojtanek w 6. roczn. śmierci
Wielki Czwartek 28.03
17.00 + Jan Lichaj
17.00 + Stanisław Koszarek, Janusz syn
17.00 Nowennowa w intencji żyjących
Wielki Piątek 29.03
Wielka Sobota 30.03
O zdrowie i błog. Boże dla Macieja w 18.
17.00
roczn. urodzin
+ Franciszek Chowaniec–Ignatek, w 37.
17.00
roczn. śmierci
17.00 + Jan Stasik, Kunegunda żona, Jan syn
Niedziela Wielkanocna 31.03
6.00 Za parafian
W intencji rodziny Sieczków o zdrowie
6.00
i błog. Boże
6.00 + Anna i Stanisław Łapka
9.30 + Jan Łapka
11.00 + Karol i Helena Haładyna
+ Wojciech Pacyga, Wiktoria żona, Stanisław
17.00
syn, Helena synowa i Anna
Poniedziałek Wielkanocny 1.04
8.00 + Helena, Józef i Tadeusz Budrzeńscy
9.30 + Stafan Buńda w 7. roczn. śmierci
11.00 + Julian Dunajczan w 30. roczn. śmierci
19.00 + Bronisław Buńda
27
7.00
7.00
19.00
7.00
19.00
19.00
7.00
7.00
19.00
7.00
7.00
19.00
7.00
19.00
19.00
8.00
9.30
11.00
19.00
7.00
7.00
19.00
7.00
7.00
19.00
7.00
19.00
28
Wtorek 2.04
+ Helena Liptak
+ Marian Majda
+ Jan Kuchta
Środa 3.04
+ Józef i Józefa Lach
+ Anna Turza w 10. roczn. śmierci
+ Marianna Taras
Czwartek 4.04
+ Helena Kuchta w 16. roczn. śmierci, Jan
mąż, Stanisław syn
+ Maria Chowaniec z domu Budz w 13.
roczn. śmierci
Nowennowa w intencji żyjących
Piątek 5.04
+ Marianna Taras
+ Agnieszka Sztokfisz
+ Nowennowa w intencji zmarłych
Sobota 6.04
+ Józef Furczoń w 1. roczn. śmierci i jego
rodzice
+ Kazimierz Mrowca w 16. roczn. śmierci,
Stanisław, Andrzej i Mieczysław synowie
+ Helena Łopuszniak w 13. roczn. śmierci,
Stanisław mąż
Niedziela 7.04
+ Józef i Wiktoria Bigos, Józef wnuk
+ Maria Paruzel, Ambroży Dunajczan, Aniela
i Józef rodzice
Za parafian
+ Karol Kramarz, Stanisław syn
Poniedziałek 8.04
+ Helena i Józef Budrzeńscy, Tadeusz w 16.
roczn. śmierci
+ Marianna Taras
+ Janina Nowobilska
Wtorek 9.04
+ Franciszek Para, Maria żona, Rozalia
córka
O Boże błog. dla Jacka i jego rodziny
+ Marianna Chowaniec
Środa 10.04
+ Stanisław Koszarek
+ Marianna Bury, Jerzy mąż
19.00
7.00
7.00
19.00
7.00
7.00
19.00
7.00
19.00
19.00
8.00
9.30
11.00
19.00
7.00
7.00
19.00
7.00
7.00
19.00
7.00
19.00
19.00
7.00
7.00
19.00
7.00
7.00
19.00
+ W 3. roczn. śmierci Prezydenta RP Lecha
Kaczyńskiego i jego małżonki Marii oraz
wszystkich, którzy zginęli w katastrofie pod
Smoleńskiem
Czwartek 11.04
+ Józef Chowaniec w 25. roczn. śmierci
+ Jan Budz
Nowennowa w intencji żyjących
Piątek 12.04
+ Józef Chowaniec w 25. roczn. śmierci
+ Stanisław Koszarek
+ Nowennowa w intencji zmarłych
Sobota 13.04
+ Bolesław Klamerus w 19. roczn. śmierci,
Stefania żona
+ Stanisław Koszarek
+ Andrzej Mędlak, Janina żona
Niedziela 14.04
+ Józef Sztokfisz, Aniela żona
+ Ludwik Mędlak, Aniela żona
Za parafian
+ Franciszek Głód, Marianna żona, Michał
i Władysław synowie, Ludwika córka
Poniedziałek 15.04
+ Maria Budz
+ Helena i Piotr Michalscy
+ Jan Stasik
Wtorek 16.04
+ Józef i Zofia Hodorowicz
O zdrowie i błog. Boże dla Ewy w 57. roczn.
urodzin
+ Stanisław Koszarek
Środa 17.04
+ Zbigniew Głód
+ Anna Klamerus
+ Andrzej Budz w 20. roczn. śmierci
Czwartek 18.04
+ Stanisław Koszarek
+ Józef i Zofia Hodorowicz
Nowennowa w intencji żyjących
Piątek 19.04
+ Marianna Chowaniec
+ Franciszek i Helena Hodorowicz
+ Nowennowa w intencji zmarłych
IDZIE HYR Nr 1 /2013
7.00
19.00
19.00
8.00
9.30
11.00
19.00
7.00
19.00
Sobota 20.04
+ Stanisław Kuchta w 30. roczn. śmierci,
Maria żona
+ Stanisław Koszarek
+ Stanisław Kuchta
Niedziela 21.04
+ Stanisław Furczoń w 2. roczn. śmierci
i jego rodzice
+ Stanisław Rusin w 13. roczn. śmierci
Za parafian
+ Franciszek Kuchta w 19. roczn. śmierci
Poniedziałek 22.04
+ Władysław Mąka w 5. roczn. śmierci,
Bronisława żona
+ Piotr Pacyga, Agnieszka żona, Józef syn,
w 25. roczn. śmierci Piotra
19.00 + Marian Chowaniec
Wtorek 23.04
7.00 + Wojciech Łacniak, Katarzyna żona
+ Adam Steć, Józefa żona, Danuta i Krystyna
7.00
córki
+ Konrad i Helena Twardowscy, Marek
19.00
syn
Środa 24.04
W 31. roczn. ślubu Anny i Stanisława z proś7.00
bą o zdrowie i błog. Boże
Dziękczynna w 20. roczn. ślubu Ewy
19.00
i Ryszarda z prośbą o błog. Boże
Dziękczynna za ulgę w chorobie Heleny
19.00
i Stanisława
Sakrament chrztu przyjęli:
26.12.2012 r.
Magdalena Miśkowicz
13.01.2013 r.
Zuzanna Hełdak
10.02.2013 r.
Stanisław Szymon Głodziak
09.03.2013 r.
Antoni Szymon Gąsienica
Sakramentu udzielił:
o. Piotr Głód
o. Piotr Głód
ks. Władysław Pasternak
ks. Władysław Pasternak
Sakrament małżeństwa zawarli:
29.12.2012 r. Jan Kuruc i Paulina Lichaj
+ Stefania Maria Buńda
+ Andrzej Gogola
+ Marianna Taras
+ Stanisław Koszarek
+ Marianna Pietras
+ Piotr Paweł Wcisło
Małżeństwo pobłogosławił:
ks. Władysław Podhalański
Do Pana odeszli:
ur. 26.10.1938 r.
ur. 18.06.1966 r.
ur. 12.02.1936 r.
ur. 13.06.1933 r.
ur. 04.10.1931 r.
ur. 15.06.1960 r.
zm. 07.12.2012 r.
zm. 19.12.2012 r.
zm. 03.01.2013 r.
zm. 22.01.2013 r.
zm. 22.02.2013 r.
zm. 04.03.2013 r.
„Idzie Hyr” - czasopismo parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa; nr 1 (355) rok
XVII, 2013. Nakład 400 egz. Zespół redakcyjny: ks. Damian Drzyżdżyk (redaktor
na­czel­ny), Ewa Kudłaciak, Krzysz­tof Kudłaciak. Stale współpracują: ks. Władysław
Podhalański, Monika Bobula, Joanna Cikowska, Natalia Kubasik, Ewa Maria
Kudłaciak, Renata Łukaszczyk, Albina Policht, Dorota Stępel, Marek Wodziak.
Skład komputerowy i druk: Dru­kar­nia „MK”s.c., Nowy Targ, ul. Wak­smundz­ka 63,
tel. 18 266 48 52, e-mail: [email protected] Adres re­dak­cji: ul. Kościuszki 1,
34-530 Bu­ko­wi­na Tatrzańska, tel. parafii: 18 20 774 26, tel. redakcji: 18 20 780 31,
www.parafia-bukowinatatrzanska.pl. Redakcja zastrzega sobie prawo skracania
i redagowania tekstów oraz nadawania tytułów.
IDZIE HYR Nr 1 /2013
Czasopismo funk­cjo­nu­je i roz­
wija się dzięki ofiarności lu­
dzi. Dzię­ku­je­my wszyst­k im,
którzy wspie­ra­ją finansowo tę
for­mę duszpasterstwa, a szcze­
gól­nie Polonii z Koła nr 57 Bu­
ko­wi­na Ta­trzańska im. Józefa
Pitoraka przy Związku Podhalan
w USA, naszym Parafianom
i Gościom.
29
Rekolekcje Wielkopostne
16-20.03.2013 r.
Rekolekcje poprowadzi ks. Mirosław Stanek, salwatorianin
SOBOTA – 16.03
18.00 – Nauka stanowa dla młodzieży
NIEDZIELA – 17.03
8.00 – Msza św. z nauką dla wszystkich
9.30 – Msza św. z nauką dla wszystkich
11.00 – Msza św. z nauką dla wszystkich
16.00 – Gorzkie Żale z kazaniem pasyjnym
17.00 – Msza św. z nauką dla wszystkich
18.00 – Nauka stanowa dla mężczyzn
PONIEDZIAŁEK – 18.03
8.00 – Msza św. z nauką dla wszystkich
10.00 – Msza św. z nauką dla uczniów gimnazjum
12.00 – Msza św. z nauką dla dzieci
17.00 – Msza św. z nauką dla wszystkich
18.00 – Nauka stanowa dla kobiet
WTOREK – 19.03
8.00 – Msza św. z nauką dla wszystkich
8.30–12.00 – SPOWIEDŹ ŚWIĘTA
10.00 – Msza św. z nauką dla dzieci młodszych i starszych
14.00–17.00 – SPOWIEDŹ ŚWIĘTA
17.00 – Msza św. z nauką dla wszystkich
19.00 – Msza św. z nauką stanową dla młodzieży
ŚRODA – 20.03
8.00 – Msza św. z nauką dla wszystkich
10.00 – Msza św. z nauką dla dzieci młodszych i starszych
11.00 – Odwiedziny chorych w domach z Komunią Świętą
14.30 – SPOWIEDŹ ŚWIĘTA dla chorych i starszych
15.00 – Msza św. dla chorych i starszych
oraz udzielanie sakramentu namaszczenia chorych
17.00 – Msza św. z nauką dla wszystkich
30
IDZIE HYR Nr 1 /2013
Oświadczenie Ojca Świętego
Benedykta XVI
Najdrożsi Bracia,
zawezwałem was na ten konsystorz nie tylko z powodu trzech
kanonizacji, ale także aby zakomunikować wam decyzję o wielkiej
wadze dla życia Kościoła. Rozważywszy po wielokroć rzecz w sumieniu przed Bogiem, zyskałem pewność, że z powodu podeszłego wieku moje siły nie są już wystarczające, aby w sposób należyty
sprawować posługę Piotrową. Jestem w pełni świadom, że ta posługa w jej duchowej istocie powinna być spełniana nie tylko przez czyny i słowa, ale w nie mniejszym stopniu także przez cierpienie i modlitwę. Niemniej, aby kierować łodzią św. Piotra i głosić Ewangelię
w dzisiejszym świecie, podlegającym szybkim przemianom i wzburzanym przez kwestie o wielkim znaczeniu dla życia wiary, niezbędna jest siła zarówno ciała, jak i ducha, która w ostatnich miesiącach osłabła we mnie na tyle, że muszę uznać moją
niezdolność do dobrego wykonywania powierzonej mi posługi. Dlatego, w pełni świadom
powagi tego aktu, z pełną wolnością, oświadczam, że rezygnuję z posługi Biskupa Rzymu,
Następcy Piotra, powierzonej mi przez Kardynałów 19 kwietnia 2005 roku, tak że od 28 lutego 2013 roku od godziny 20.00 rzymska stolica, Stolica św. Piotra, będzie zwolniona (sede
vacante) i będzie konieczne, aby ci, którzy do tego posiadają kompetencje, zwołali konklawe dla wyboru nowego Papieża.
Najdrożsi Bracia, dziękuję wam ze szczerego serca za całą miłość i pracę, przez którą nieśliście ze mną ciężar mojej posługi, i proszę o wybaczenie wszelkich moich niedoskonałości. Teraz zawierzamy Kościół święty opiece Najwyższego Pasterza, naszego Pana Jezusa
Chrystusa, i błagamy Jego Najświętszą Matkę Maryję, aby wspomagała swoją matczyną dobrocią Ojców Kardynałów w wyborze nowego Papieża. Jeśli o mnie chodzi, również
w przyszłości będę chciał służyć całym sercem, całym oddanym modlitwie życiem świętemu Kościołowi Bożemu.
Watykan, 10 lutego 2013 r.
Źródło: Nasz Dziennik, 12.02.2013 r.
Módlmy się za Benedykta XVI
Miłosierny Boże, wejrzyj na Twego sługę Benedykta XVI, który ubogacił Kościół
mądrością słowa i pokorną służbą ludziom. Udzielaj mu hojnie swojej łaski na
obecnym etapie jego życia i spraw, aby wszyscy odczuwali moc jego modlitwy.
Niedziela Męki Pańskiej (24 III)
Poświęcenie palm wielkanocnych przed Mszą św. o godz. 11.00.
Serdecznie zapraszamy na Drogę Krzyżową w terenie z żywymi stacjami.
Wyjście spod poczty o godz. 19.00. Prosimy zabrać ze sobą świece lub
pochodnie.
Triduum Paschalne
Wielki Czwartek (28 III)
17.00 – uroczysta Msza św. Wieczerzy Pańskiej i Komunia Święta.
Po Mszy św. przeniesienie Pana Jezusa do Ciemnicy.
Wielki Piątek (29 III)
6.00 – adoracja prywatna Pana Jezusa w Ciemnicy.
15.00 – godzina śmierci naszego Pana Jezusa Chrystusa.
W prywatnej modlitwie dziękujemy za Dzieło Odkupienia.
17.00 - uroczysta Lturgia Męki Pańskiej, Liturgia Słowa Bożego, adoracja
Krzyża, Komunia Święta, przeniesienie Pana Jezusa do Grobu (w starym kościele), odśpiewanie Gorzkich Żali i całonocna adoracja.
23.00 – adoracja młodzieży przy Grobie Pańskim.
Wielka Sobota (30 III)
Adoracja dzieci i młodzieży przy Grobie Pańskim:
8.00 – gimnazjum kl. I, II, III.
9.00 – szkoła podstawowa kl. IV – VI.
10.00 – szkoła podstawowa kl. I – III.
Święcenie pokarmów o godz. 11.00, 12.00, 13.00, 14.00, 15.00, 16.00.
17.00 – obrzędy Wielkiej Soboty (prosimy przynieść świece); poświęcenie ognia,
paschału, wody chrzcielnej, odnowienie przyrzeczeń chrztu świętego
i Msza św. Wigilii Paschalnej. Prywatna adoracja Pana Jezusa do godz.
20.00.
Niedziela Wielkanocna (31 III)
6.00 – procesja rezurekcyjna, a po niej Msza św. Pozostałe Msze św.
w tym dniu: 9.30, 11.00, 17.00.
Poniedziałek Wielkanocny (1 IV)
Msze św. o godz. 8.00, 9.30, 11.00 i 19.00.

Podobne dokumenty