D - Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego dla Wrocławia

Komentarze

Transkrypt

D - Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego dla Wrocławia
Sygn. akt VIII C 1799/14
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 marca 2015 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Śródmieścia Wydział VIII Cywilny
w składzie :
Przewodniczący : SSR Grzegorz Kurdziel
Protokolant: Karolina Szewczyk
po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2015 r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy
z powództwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W.
przeciwko R. P.
o zapłatę
I. zasądza od pozwanego R. P. na rzecz strony powodowej (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 1.635 zł (tysiąc
sześćset trzydzieści pięć złotych) wraz z ustawowymi odsetkami od kwoty 545 zł od dnia 9 października 2011 r. do
dnia zapłaty, od kwoty 545 zł od dnia 9 stycznia 2012 r. do dnia zapłaty i od kwoty 545 zł od dnia 9 kwietnia 2012
r. do dnia zapłaty;
II. zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 61,76 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Sygn. akt VIII C 1799/14
UZASADNIENIE
Strona powodowa (...) S.A. z siedzibą w W. pozwem wniesionym do Sądu Rejonowego Lublin- Zachód w Lublinie,
żądała zasądzenia na jej rzecz od pozwanego R. P. kwoty 1.635 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwoty
545 zł od dnia 9 października 2011 r. do dnia zapłaty, od kwoty 545 zł od dnia 9 stycznia 2012 r. do dnia zapłaty, od
dnia 9 kwietnia 2012 r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu w łącznej kwocie 61,76 zł.
W uzasadnieniu pozwu podała, iż zawarła z pozwanym umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej pojazdu
marki D. (...) o numerze rej. (...), na okres od 9 lipca 2011 r. do 8 lipca 2012 r.. Wskazała, iż pozwany zobowiązany był
do zapłaty składki ubezpieczeniowej w 4 ratach, płatnych: 1 rata w kwocie 546 zł do dnia 26 czerwca 2011 r., 2 rata w
kwocie 545 zł do dnia 8 października 2011 r., 3 rata w kwocie 545 zł do dnia 8 stycznia 2012 r. oraz 4 rata do dnia 8
kwietnia 2012 r., jednakże zapłacił jedynie pierwszą z rat.
W dniu 9 kwietnia 2014 r. w niniejszej sprawie wydany została nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, od
którego pozwany skutecznie wniósł sprzeciw, w związku z czym nakaz zapłaty utracił moc, a sprawa została przekazana
do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia – Śródmieścia.
Pozwany w sprzeciwie podniósł zarzuty: braku umocowania, nieudowodnienia roszczenia oraz przedawnienia
roszczenia.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
W dniu 28 czerwca 2011 r. pozwany zawarł ze stroną powodową umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej
jako posiadacz samochodu marki D. (...) o numerze rej. (...), na okres od 9 lipca 2011 r. do 8 lipca 2012 r.
Pozwany zobowiązany był do zapłaty składki ubezpieczeniowej w wysokości 2.181 zł w czterech ratach, przy czym
pierwsza rata w wysokości 546 zł była płatna do dnia 26 czerwca 2011 r., druga w wysokości 545 zł do dnia 8
października 2011 r., trzecia w wysokości 545 zł do dnia 8 stycznia 2012 r. oraz czwarta do dnia 8 kwietnia 2012 r.
Pozwany uiścił pierwszą ratę w wysokości 546 zł
Dowód: -umowa ubezpieczenia komunikacyjnego z dnia 28.06.2011 r., k.39-40,
Pismem z dnia 7 marca 2014 r. strona powodowa wezwała pozwanego do zapłaty kwoty 2.088,44 zł z tytułu umowy
ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, na którą składała się kwota 1.635 zł należności głównej i kwota 453,44 zł
tytułem odsetek ustawowych od dnia 8 października 2011 r. do dnia zapłaty.
Dowód:- pismo z dnia 7.03.2014 r. k. 30.
Sąd zważył co następuje
Roszczenie strony powodowej zasługiwało w całości na uwzględnienie.
Sąd dokonał ustaleń faktycznych w oparciu o przedłożone przez stronę powodową dokumenty, których rzetelność i
prawdziwość nie budziły wątpliwości.
Strona powodowa dochodziła zapłaty składki ubezpieczeniowej wywodząc swoje roszczenie z faktu zawarcia z
pozwanym umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, wskazując, iż
pozwany nie uiścił w terminie trzech rat w łącznej kwocie 1.635 zł. Pozwany jedynie z ostrożności procesowej zarzucił
brak umocowania, nieudowodnienie roszczenia oraz jego przedawnienie.
Na podstawie analizy materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, a w szczególności umowy
ubezpieczenia komunikacyjnego numer (...), Sąd doszedł do przekonania, iż strona powodowa udowodniła swoje
roszczenie zarówno co do wysokości, jak i co do zasady. Wysokość składki ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej
jednoznacznie wynika z punktu VI. umowy, gdzie wskazane są również wysokości poszczególnych rat oraz terminy
ich płatności pokrywające się z żądaniem pozwu. Z umowy wynika również, że pozwany uiścił pierwszą ratę w dniu jej
zawarcia, pozostałe zaś raty miały być płatne w późniejszych terminach, pozwany jednak nie wywiązał się ze swojego
zobowiązania.
Zarzut przedawnienia roszczenia podniesiony przez pozwanego, również należało uznać za chybiony. Zgodnie z treścią
art. 819 § 1 k.c. roszczenia z umowy ubezpieczenia przedawniają się z upływem lat trzech. Bieg przedawnienia
roszczenia o niezapłaconą składkę ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej rozpoczyna się w dniu, w którym stała
się ona wymagalna, czyli w określonym w umowie terminie płatności. Najwcześniejsza z rat wymagalna była na dzień
8 października 2011 r., a więc w dniu wniesienia pozwu , tj. 31 marca 2014 r., nie upłynął jeszcze trzyletni termin
przedawnienia roszczenia.
Orzeczenie w kwestii odsetek od zaległej kwoty Sąd oparł na treści art. 481 k.c., z którego wynika, że jeżeli dłużnik
opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie, chociażby nie
poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
ponosi. Sąd zasądził odsetki zgodnie z żądaniem pozwu, od dnia następnego po dniu wskazanym w umowie jako dzień
płatności poszczególnych rat.
Mając na uwadze powyższe, uznając roszczenie strony powodowej w całości za uzasadnione, orzeczono jak w punkcie
I. sentencji.
Orzeczenie o kosztach procesu zawarte w punkcie II. sentencji wyroku oparto o zasadę odpowiedzialności za wynik
procesu wyrażoną w przepisie art. 98 k.p.c., z którego wynika, iż strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić
przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).
Pozwany przegrał proces w całości, a zatem Sąd zasądził od niego na rzecz strony powodowej kwotę 61,76 zł, na którą
składają się kwota 30 złotych tytułem opłaty od pozwu, 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz 14,76
zł za poświadczenie notarialne pełnomocnictwa procesowego.