gazeta 7 - ŁCDNiKP

Komentarze

Transkrypt

gazeta 7 - ŁCDNiKP
DOBRE PRAKTYKI
DOBRE PRAKTYKI
Przekazujemy Państwu siódmy numer
naszego czasopisma, w którym zamieszczamy wyniki konkursów prac innowacyjnych
nauczycieli i partnerów Łódzkiego systemu
edukacji, informujemy o szczególnie ważnej
konferencji krajowej „Przemiany w edukacji
narodowej w kontekście relacji szkoła – rynek pracy”, a także o modelu czytania dzieciom, festiwalu bibliotek szkolnych, metodzie
Webquest, konkursie „Pracodawca kreujący
i wspierający edukację” i technikach efektywnego uczenia się. Polecamy również artykuły
dotyczące doradztwa zawodowego edukacji
statystycznej: wspominamy również piękną
uroczystość stulecia Szkoły Podstawowej nr
40 w Łodzi. A ponieważ przed nami wakacje
– wszystkim czytelnikom życzymy udanego
wypoczynku wakacyjnego.
Janusz Moos
Oddajemy do rąk Czytelników siódmy już numer czasopisma „Dobre Praktyki”.
Szczególnie ważne jest dla nas, jako popularyzatrów dobrych praktyk, Podsumowanie
Ruchu Innowacyjnego w Edukacji, święto nauczycieli-innowatorów, twórców innowacji pedagogicznych, refleksyjnych autorów własnych koncepcji metodycznych. Ukazanie się tego
numeru naszego pisma towarzyszyć będzie gali Podsumowania, toteż publikujemy tu listę
zdobywców tytułów, nagród i certyfikatów. Wszystkim nagrodzonym serdecznie przy tej okazji gratulujemy.
Wiosna to okres, który zapowiada niedaleki koniec roku szkolnego, to czas podsumowań,
współzawodnictwa, finałów różnego typu konkursów, tak więc i na naszych łamach sporo będzie nie tylko o innowacjach i dobrych praktykach, ale także o sukcesach uczniów i ich pedagogów w rozmaitych rywalizacjach. Wiele z nich powstało jako eksperyment, dobra praktyka,
który okazał się przysłowionwym „strzałem w dziesiątkę” i trwale wpisał się w rejestr popularnych wśród młodzieży szkolnej imprez.
Spośród wielu ważnych wydarzeń dotyczących kształcenia zawodowego opisujemy też powstanie Łódzkiego Stowarzyszenia Kształcenia Modułowego, które ma szansę znacząco wpłynąć na rozwój szkolnictwa zawodowego także i naszym mieście, gdzie praca, a więc i właściwe
do niej przygotowanie, to ważne dla łodzian kwestie. A później – później już tylko wakacje.
Spotkamy się na początku roku szkolnego 2014/2015.
Jacek Głębski
Dyrektor Łódzkiego Centrum Doskonalenia
Nauczycieli i Kształcenia Praktycznego
Wybitnemu Pedagogowi, przewodniczącemu
Komitetu Nauk Pedagogicznych Polskiej Akademii Nauk, profesorowi zwyczajnemu Wydziału
Pedagogicznego Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie i Wydziału Nauk Pedagogicznych Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii
Grzegorzewskiej w Warszawie, przewodniczącemu Sekcji I Nauk Humanistycznych i Społecznych
Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, Mistrzowi Pedagogii, Ambasadorowi Innowacyjnych
Idei i Praktyk Pedagogicznych, laureatowi konkursu „Skrzydła Wyobraźni”, wieloletniemu Przewodniczącemu Rady Społeczno - Doradczej Łódzkiego
Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia
Praktycznego BOGUSŁAWOWI ŚLIWERSKIEMU przekazujemy najserdeczniejsze gratulacje
z okazji nadania przez Uniwersytet Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie najwyższego tytułu Doktora Honoris Causa z życzeniami dalszych sukcesów naukowych i edukacyjnych.
Dyrekcja i pracownicy ŁCDNiKP
Wydawca:
Łódzkie Centrum Doskonalenia
Nauczycieli i Kształcenia Praktycznego
ul. Kopcińskiego 29, 90-142 Łódź
www.wckp.lodz.pl
Adres redakcji:
90-142 Łódź, ul. Kopcińskiego 29,
e-mail: [email protected]
tel. 794 900 540
Konferencja PCG - Edukacja Równych Szans ......................................................................3
Podsumowanie Ruchu Innowacyjnego w Edukacji w roku szkolnym 2013/2014 ................. 4
Ogólnopolska Konferencja „Przemiany w edukacji zawodowej” ............................................... 6
Czytanie wrażeniowe - innowacyjny model czytania dzieciom tekstów literackich ..............8
Europejska wartość dodana - X lat Polski w Unii Europejskiej .............................................10
Stulecie Szkoły Podstawowej nr 40 w Łodzi .......................................................................12
Festiwal Bibliotek Szkolnych ............................................................................................... 13
Metoda WebQuest w kształceniu zawodowym ................................................................... 14
Publiczne Gimnazjum nr 32 w Łodzi: Podążając za patronem................................................16
Dzień Liczby Pi ....................................................................................................................16
III Wiosenny Tydzień Promocji Zdrowia ............................................................................17
Publiczne Gimnazjum nr 5 w Łodzi: Uczniowski Klub Nauki ............................................18
Łódzkie Łabędzie dla pracodawców ....................................................................................19
Akademia Młodych Twórców w roku szkolnym 2013/2014 ...............................................20
Szkoła Projektów w ŁCDNiKP ............................................................................................20
Rozstrzygnięcie konkursu Najlepsza lekcja na Łódzkiej Platformie Edukacyjnej ..................20
Kreatywny fryzjer .................................................................................................................21
Mapy Myśli jako technika efektywnego uczenia się .............................................................22
Edukacja statystyczna w kontekście rynku pracy ...............................................................24
Nowy wymiar doradztwa zawodowego ................................................................................25
Bajkowa Łódź Filmowa .......................................................................................................26
Harcerstwo jest cool - czyli o filmie Kamienie na szaniec ......................................................27
Wojewódzkie Konkursy Przedmiotowe dla gimnazjalistów - podsumowanie ......................28
Ogólnopolski Turniej Bezpieczeństwa w Ruchu Drogowym ...........................................28
Nowe władze Stowarzyszenia Dyrektorów i Nauczycieli Centrów Kształcenia Praktycznego ... 29
Felieton z cyklu Faux Pas ....................................................................................................30
Redaguje zespół
Jacek Głębski (redaktor naczelny),
Jolanta Bielecka, Joanna Cyrańska, Danuta Górecka,
Krystyna Jankowska, Janusz Moos
Skład: Jacek Głębski oraz: Adrian Czubak, Kamil Durczyński, Tomasz Sadura (uczniowie Zespołu Szkół
Poligraficznych w Łodzi)
Materiałów niezamówionych redakcja nie zwraca oraz
zastrzega sobie prawo do skracania i redagowania
dostarczonych tekstów. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść zamieszczanych reklam.
Cennik reklam:
moduł reklamowy całostronicowy
(185 x 250 mm) - 400 zł + VAT
moduł reklamowy 1/2 strony
(185 x 120 mm) - 250 zł + VAT
moduł reklamowy 1/4 strony
(90 x 120 mm) - 150 zł + VAT
DOBRE PRAKTYKI
10 i 11 marca 2014 r. odbywała się konferencja Edukacja Równych Szans organizowana
przez Centrum Doskonalenia PCG. Wydarzenie odbyło się w hotelu Lamberton w Ołtarzewie
pod Warszawą. Gościnność obsługi hotelowej, smaczne posiłki oraz lokalizacja na peryferiach
miasta stanowiły doskonały grunt do pogłębiania wiedzy i doświadczenia w ważnym temacie
pomocy psychologiczno-pedagogicznej.
Do udziału w konferencji zostali zaproszeni przedstawiciele czterech środowisk:
• dyrektorzy i pracownicy poradni psychologiczno-pedagogicznych
• dyrektorzy i pracownicy ośrodków doskonalenia nauczycieli
• dyrektorzy i pracownicy szkół
• przedstawiciele samorządów lokalnych
Celem konferencji była integracja tych środowisk, stworzenie warunków do wymiany doświadczeń i dobrych praktyk jak również wspólne określenie roli tych placówek w organizacji
pomocy psychologiczno-pedagogicznej.
Podczas pierwszego dnia konferencji
uczestnicy mieli możliwość udziału w wykładach plenarnych. Tego dnia prelegenci dzielili
się wiedzą i doświadczeniem m.in. w zakresie
budowania pracy zespołowej między instytucjami odpowiedzialnymi za pomoc psychologiczno-pedagogiczną (wykład Pana Cezarego
Kocona), czy też prezentując doświadczenia w
zakresie wdrażania projektu indywidualizacji
nauczania pt. Wyjątkowy uczeń realizowanego w Łodzi (wykład Pani Agnieszki Ciszewskiej), w który zaangażowane jest również
PCG Polska.
Drugi dzień obfitował w seminaria, na które uczestnicy zapisywali się indywidualnie
wykorzystując do tego e-Platformę Centrum
Doskonalenia PCG. Seminaria miały charakter
kameralnych wykładów, połączonych z dyskusją. Uczestnicy chwalili sobie taką formę przekazywania wiedzy, gdzie oprócz cennych informacji ze strony prelegentów, mogli uzyskać
odpowiedzi na ważne dla siebie pytania oraz
porady także ze strony innych uczestników,
którzy borykają się z podobnymi trudnościami
przy organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w swoich placówkach.
Seminaria zostały podzielone na cztery
bloki tematyczne:
• Przepisy prawa w praktyce
• Partnerska praca zespołowa
• Procesy wspierające pomoc
• Pomoc bliżej ucznia
Na konferencji obecni byli również przedstawiciele Wydawnictwa Harmonia, Wydawnictwa Fraszka, firmy No Bell, firmy ProEduco,
firmy PROMITIS oraz portalu edukacyjnego
Reedukacja.
Serdecznie dziękujemy wszystkim uczestnikom, prelegentom i partnerom wydarzenia
oraz organizacjom, które objęły swoim patronatem konferencję. Liczymy, że nawiązane relacje oraz pomysły wspólnych projektów, będą
owocowały w najbliższej przyszłości skutecznymi działaniami zmierzającymi do dalszego
wypracowywania najlepszych praktyk w obszarze wsparcia ucznia ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Zachęcamy do dzielenia
się komentarzami na forum na e-Platformie
Centrum Doskonalenia PCG.
PCG Polska Sp. z o.o. to firma doradczokonsultingowa działająca w Polsce od 2010
roku. Skupiamy się na wspieraniu instytucji
sektora publicznego: edukacji, opieki zdrowotnej oraz polityki społecznej, pomagając im
skutecznie realizować zadania statutowe i wypełniać ich misję. PCG Polska zatrudnia około
1000 ekspertów i konsultantów pracujących
w ramach realizowanych przez nas projektów.
Świadczymy szyte na miarę usługi doradczoszkoleniowe oraz rozwiązania technologiczne
dla naszych klientów, dla których stałe doskonalenie jest strategią na przyszłość.
Działalność szkoleniową oraz doradczą
w strukturach firmy prowadzi Centrum Doskonalenia PCG – niepubliczny ośrodek doskonalenia nauczycieli założony w 2012 roku
z wizją zapewnienia kompleksowego wsparcia
dla sektora publicznego przyszłości. Działania
Centrum Doskonalenia PCG zorientowane są
na wsparcie kadr zarządzających i pracowników placówek oświatowych oraz instytucji
pomocy społecznej w celu stałego doskonalenia ich pracy i podnoszenia jakości świadczonych usług.
Krzysztof Kowalczyk
DOBRE PRAKTYKI
P
odsumowania Ruchu Innowacyjnego w Edukacji organizowane są w każdym roku szkolnym przez Łódzkie Centrum Doskonalenia
Nauczycieli i Kształcenia Praktycznego we współpracy z instytucjami o znaczeniu krajowym i międzynarodowym. Każda
uroczystość podsumowująca działalność innowacyjną jest szczególnie ważnym świętem dla nauczycieli prezentujących wysoki
poziom refleksji i produktywności pedagogicznej, dla kreatorów zmian w edukacji, dla osób wytwarzających i wdrażających
do praktyki edukacyjnej pomysły rozwiązań problemów, mające na celu wytwarzanie wiedzy przez uczących się, a więc dla
nauczycieli stosujących w praktyce założenia kształcenia wielostronnego i konstruktywizmu w edukacji, dla organizatorów
procesów innowacyjnych w otoczeniu szkoły oraz dla innowacyjnych pracodawców wpływających na strukturę i modele
uczenia się. Zdaniem wielu pedagogów, naukowców i nauczycieli Łódzkie Podsumowanie Ruchu Innowacyjnego w Edukacji
jest unikatowym przedsięwzięciem w Polsce, które umożliwia zaprezentowanie osób twórczych wprowadzających do praktyki
edukacyjnej wartościowe modele edukacji oraz ukazanie wartości edukacji, które często są „uśpione”.
Prezentujemy listę osób i instytucji – laureatów konkursów innowacyjnych wyróżnionych tytułami: Mistrz Pedagogii, Ambasador
Innowacyjnych Idei i Praktyk Pedagogicznych, Partner Przyjazny Edukacji i in. oraz stosownymi certyfikatami. Po raz pierwszy
Kapituła Konkursów Innowacyjnych przyznała nagrody – statuetki „Skrzydła Wyobraźni” – osobom i instytucjom za szczególne
osiągnięcia w tworzeniu i wdrażaniu innowacji do praktyki edukacyjnej.
Janusz Moos
dyrektor ŁCDNiKP
TALENT UCZNIOWSKI
1. Krzysztof Marek Haładyn, uczeń Publicznego
Gimnazjum nr 44 w Łodzi nauczycielka: Wanda Kowalczyk
2. Paweł Kącki, uczeń Szkoły Podstawowej nr 79
w Łodzi nauczyciel: Małgorzata Wędrychowicz
3. Jakub Janiszewski, uczeń XII Liceum Ogólnokształcącego w Łodzi nauczyciel: Andrzej Janicki
4. Marcelina Falińska-Toboła, uczennica Publicznego Gimnazjum nr 29 w Łodzi nauczycielka: Hanna
Gosa
5. Angelika Wardęga, uczennica Publicznego Gimnazjum nr 5 w Łodzi nauczycielka: Wioletta Barańska
6. Wojciech Korzyński, uczeń Publicznego Gimnazjum nr 5 w Łodzi nauczyciel: Wojciech Makówka
7. Agnieszka Chrzanowska, uczennica Publicznego
Gimnazjum nr 5 w Łodzi nauczycielka: Renata Drąszczyk
8. Beata Dąbek, uczennica Publicznego Gimnazjum
nr 32 w Łodzi nauczycielka: Marta Mielczarek
9. Anna Drzymała, uczennica Szkoły Podstawowej
nr 36 w Łodzi nauczycielka: Lidia Aparta
10. Paweł Ślązak, uczeń Szkoły Podstawowej nr 36
w Łodzi nauczycielka: Lidia Aparta
11. Adrian Niewiadomski, uczeń Szkoły Podstawowej nr 36 w Łodzi nauczycielka: Lidia Aparta
12. Jakub Dabbous, uczeń Szkoły Podstawowej
nr 36 w Łodzi nauczycielka: Lidia Aparta
13. Joanna Jurek, uczennica I LO w Piotrkowie Trybunalskim.
MÓJ MISTRZ
1. Katarzyna Kopczyńska, nauczycielka przyrody
w Szkole Podstawowej nr 5 w Łodzi
2. Iwona Wojtczak, nauczycielka matematyki
w Szkole Podstawowej nr 79 w Łodzi
3. Monika Głuszczak, nauczycielka przyrody
w szkole Podstawowej w Koźlu
4. Sławomira Kopycka, nauczycielka języka polskiego w Zespole Szkół Zawodowych Specjalnych
nr 2 w Łodzi
NAUCZYCIEL NOWATOR
1. Tomasz Rodowicz, dyrektor artystyczn – Stowarzyszenie Teatralne Chorea
2. Monika Tomczyk, pedagog, terapeuta w Poradni
Psychologiczno-Pedagogicznej nr 4 w Łodzi
3. Agata Flączkowska, nauczycielka Szkoły Podstawowej nr 202 w Łodzi
4. Małgorzata Morawska, nauczycielka Publicznego Gimnazjum nr 33 w Łodzi
5. Maria Noworyta-Chlebny, nauczycielka Zespołu
Szkół Ponadgimnazjalnych nr 13 w Łodzi
6. Lucyna Pietras, nauczycielka Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 15 w Łodzi
7. Agnieszka Urzędowska-Wardencka, nauczycielka
Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 5
8. Agnieszka Puta, nauczycielka Szkoły Podstawowej nr 29 w Łodzi
9. Dorota Gołębiowska, wicedyrektor Pałacu Młodzieży im. Juliana Tuwima w Łodzi
10. Małgorzata Pawłowska, nauczycielka XV Liceum Ogólnokształcącego w Łodzi
11. dr Anna Kołaczkowska, nauczycielka XXVI Liceum Ogólnokształcącego w Łodzi
12. Włodzimierz Drewnowski, nauczyciel Zespołu
Szkół Ponadgimnazjalnych nr 20
13. Karolina Golińska, nauczycielka Zespołu Szkół
Zawodowych Specjalnych nr 2 w Łodzi
14. Sławomira Kopycka, nauczycielka Zespołu
Szkół Zawodowych Specjalnych nr 2 w Łodzi
15. Ewa Pawlak, wicedyrektor Zespołu Szkół Przemysłu Mody w Łodzi
16. Anna Grunert, dyrektor Przedszkola Miejskiego
nr 215 w Łodzi
17. Katarzyna Gorzędowska, nauczycielka Anglojęzycznej Szkoły Podstawowej w Łodzi
18. Wioletta Szwebs, nauczycielka Szkoły Podstawowej nr 81 w Łodzi
19. Anna Juszkiewicz, nauczycielka Szkoły Podstawowej nr 14 w Łodzi
20. Izabela Dubaniewicz, nauczycielka Szkoły Podstawowej nr 65 w Łodzi
21. Wiesława Bednarska, nauczycielka Szkoły Podstawowej nr 36 w Łodzi
22. Jacek Lipecki, nauczyciel Szkoły Podstawowej
nr 6 w Łodzi
23. Anna Rogala, nauczycielka Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 7 w Łodzi
24. Witold Jaroszewski, nauczyciel Zespołu Szkół
Ponadgimnazjalnych nr 9 w Łodzi
PARTNER PRZYJAZNY EDUKACJI
1. Iwona Gruczyńska, prezes Agencji Analiz Statystyczno-Ekonomicznych An-Stat w Łodzi
2. Katarzyna Pawlata, kierownik Regionalnego Obserwatorium Rynku Pracy w Wojewódzkim Urzędzie
Pracy w Łodzi
3. Arkadiusz Szadkowski, Polska Spółka Gazownictwa
4. Andrzej Kaczorowski, dyrektor Wojewódzkiego
Urzędu Pracy
KATEGORIA GRUPOWA
5. Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w Łodzi Dyrektor: Łukasz Kucharski
6. Synapia Sp. z o.o. – Systemy Nauczania i Prezentacji Interaktywnych Prezes Zarządu: Witold
Pawlak
7.Chint Poland Sp. z o.o. Prezes Zarządu: Jakub Józef Róziewicz
8. Okręg Łódź Światowego Związku Żołnierzy
Armii Krajowej Prezes Zarządu: mjr Zbysław Raczkiewicz
9. Drugi Urząd Skarbowy Łódź-Bałuty Naczelnik
Urzędu: Janusz Zdanowicz
10. Centrum Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego Sp.
z o.o. w Łodzi Prezes Zarządu Tadeusz Zagajewski
11. Piekarnia „Mikołaj” Właściciel: Stanisław Sikorski
12. Ariadna S.A. Fabryka Nici Prezes zarządu: Iwona Kwiecień-Poborska
13. Matek FPH Piotr Matuszewski Właściciel: Piotr
Matuszewski
LIDER W EDUKACJI
1. Barbara Radecka, nauczycielka Publicznego
Gimnazjum nr 34 w Zespole Szkół Ogólnokształcących nr 1 w Łodzi
2. Henryka Michalska, dyrektor Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 9 w Łodzi
3. Elżbieta Jurek, dyrektor Szkoły Podstawowej
nr 29 w Łodzi
4. Mirosław Nicowski, prezes Zarządu Okręgowego
Polskiego Związku Motorowego w Łodzi
5. Barbara Świetlik, kierownik Ośrodka Doskonalenia Kadr Technicznych - Naczelna Organizacja Techniczna w Łodzi
6. Anna Sierba, nauczycielka Zespołu Szkół Techniczno-Informatycznych w Łodzi
7. Szymon Pytel, nauczyciel XXXI Liceum Ogólnokształcącego w Łodzi
DOBRE PRAKTYKI
8. Agnieszka Szymańska, dyrektor Specjalnego
Ośrodka Szkolno-Wychowawczego nr 1 w Łodzi
9. Anna Tomaszewska, dyrektor Specjalnego Ośrodka
Szkolno-Wychowawczego nr 6 w Łodzi
10. Iwona Kowalska, dyrektor Zespołu Szkół Zawodowych Specjalnych nr 2 w Łodzi
11. Bożena Stec, nauczycielka Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 w Tomaszowie Mazowieckim
12. Katarzyna Zarębska, nauczycielka XXXI Liceum Ogólnokształcącego w Łodzi
13. Katarzyna Kasprzyk, nauczycielka Szkoły Podstawowej nr 130 w Łodzi
14. Andrzej Żelasko, dyrektor Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 7 w Łodzi
15. Iwona Dybała, nauczycielka Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 5 w Łodzi
KATEGORIA GRUPOWA
16. Zespół Szkół Techniczno-Informatycznych im.
Jana Nowaka-Jeziorańskiego w Łodzi Dyrektor:
Józef Kolat
ORGANIZATOR PROCESÓW
INNOWACYJNYCH
1. Anna Rabiega, dyrektor Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 7 w Łodzi
2. Jolanta Kuśmirek, dyrektor Publicznego Gimnazjum nr 32 im. Karola Wojtyły w Łodzi
3. Mariola Przybylska, dyrektor Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 w Tomaszowie Mazowieckim
4. Renata Tylińska, nauczycielka Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 5 w Łodzi
5. Beata Rzeźnik, wicedyrektor Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 5 w Łodzi
6. Lidia Aparta, nauczycielka Szkoły Podstawowej
nr 36 w Łodzi
KATEGORIA GRUPOWA
1. Szkoła Podstawowa im. Księcia Józefa Poniatowskiego Towarzystwa Oświatowego „Edukacja” w Łodzi Dyrektor: Ewa Ciemnicka
2. Przedszkole Miejskie nr 17 w Łodzi Dyrektor:
Irena Czech
3. XV Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kasprowicza w Łodzi Dyrektor: Ewa Kaczorowska
4. Szkoła Podstawowa nr 83 im Stanisława Jachowicza
w Łodzi Dyrektor: Agnieszka Dymel
5. Przedszkole Miejskie nr 174 w Łodzi Dyrektor:
Jolanta Lipska
6. Przedszkole Miejskie nr 88 w Łodzi Dyrektor:
Małgorzata Wągrowska
7. Publiczne Gimnazjum nr 5 im. króla Władysława Jagiełły w Łodzi Dyrektor: Barbara Zielińska
8. Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi Dyrektor: Marcin Oko
9. Szkoła Podstawowa nr 36 w Łodzi Dyrektor: Małgorzata Górecka
10. Centrum Fotografii Krajoznawczej PTTK Dyrektor: Andrzej Danowski
11. Szkoła Podstawowa nr 166 im 19 Stycznia Dyrektor: Barbara Jarecka-Kowalczyk
12. Szkoła Podstawowa nr 202 Dyrektor: Wiesława
Sobczyk
LIDER SZKOLNEGO
DORADZTWA ZAWODOWEGO
1. Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 19 im. Karola Wojtyły w Łodzi Dyrektor: Teresa Łęcka Lider:
Justyna Jędrzejczak
2. Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 22 w Łodzi Dyrektor: Ryszard Kaźmierczak Lider: Alicja
Gramsch
3. Publiczne Gimnazjum nr 3 im. Fryderyka Chopina w Łodzi Dyrektor: Sławomir Wołczyk Lider:
Barbara Cierpisz
4. Publiczne Gimnazjum nr 5 im. króla Władysława Jagiełły w Łodzi Dyrektor: Barbara Zielińska Lider: Ewa Wilczyńska
5. Publiczne Gimnazjum nr 32 im. Karola Wojtyły w Łodzi Dyrektor: Jolanta Kuśmirek Lider: Marek
Wilmowski
6. Publiczne Gimnazjum nr 46 im. Witolda Pileckiego w Łodzi Dyrektor: Dariusz Pawelec Liderzy:
Patrycja Król, Barbara Malik
KREATOR INNOWACJI
1. prof. zw. dr hab. Maria Dems, Instytut Mechatroniki Politechniki Łódzkiej
2. Krzysztof Kluszczyński, nauczyciel Publicznego
Gimnazjum nr 29 w Łodzi
3. Iwona Kurzyp, wicedyrektor Zespołu Szkół Przemysłu Spożywczego w Łodzi
KATEGORIA GRUPOWA
1. LIBRUS Prezes Zarządu: Marcin Kempka Dyrektor Regionalny: Krzysztof Giertler
2. Young Digital Planet Prezes: Andrzej Molski
3. NOWA SZKOŁA Sp. z o.o. Prezes: Macardier Michel Louis Menager ds. Promocji: Bogusława Bugaj
4. Łódzka Agencja Rozwoju Regionalnego Prezes
Zarządu: Przemysław Andrzejak
5. Public Consulting Group Polska Sp. z o.o.
Dyrektor PCG na Europę: Richard Maguire
Dyrektor PCG: Małgorzata Marciniak
KREATOR KOMPETENCJI ZAWODOWYCH
1. Joanna Kośka, dyrektor Zespołu Szkół Przemysłu
Spożywczego w Łodzi
2. Monika Michalik, dyrektor Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 10 w Łodzi
3. Małgorzata Gosławska, dyrektor Zespołu Szkół
Gastronomicznych w Łodzi
4. Małgorzata Joniuk-Piątkowska, dyrektor Zespołu
Szkół Ponadgimnazjalnych nr 5 w Łodzi
5. Elżbieta Wróblewska, dyrektor Zespołu Szkół
Rzemiosła w Łodzi
KATEGORIA GRUPOWA
1. Łódzka Specjalna Strefa Ekonomiczna Prezes
Zarządu: Tomasz Sadzyński
2. Dalkia Łódź S.A. Prezes Zarządu, dyrektor generalny Andrzej Szymanek
3. BSH Sprzęt Gospodarstwa Domowego Sp. z o.o.
Oliver Giersberg – dyrektor oddziałów w Łodzi, członek zarządu
4. Andel′s Hotel Łódź
5. Powiatowy Urząd Pracy w Łodzi Dyrektor: Paweł Włodzimierz Blachowski
6. Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne
– Łódź Sp. z o.o.Prezes: Zbigniew Papierski Wiceprezes: Krzysztof Kamiński
7. Klub 500 – Łódź Prezes: Sylwester J. Szymalak
8. Izba Przemysłowo-Handlowa w Łodzi Prezes:
Mirosław Golis
9. Izba Rzemieślnicza w Łodzi Prezes Zarządu: Paweł Saar Dyrektor: Adam Paprocki
10. Philips Lighting Poland S.A. Oddział w Pabianicach Prezes Zarządu: Tadeusz Dardas
KREATOR KOMPETENCJI
SPOŁECZNYCH
1. Małgorzata Wiktorko, Muzeum Sztuki w Łodzi
2. Katarzyna Pełka-Wolsztajn, TVP 3
3. Piotr Szymański, pedagog w Zespole Szkół Przemysłu Spożywczego
KATEGORIA GRUPOWA
1. Fundacja im. Augustina-Jeana Fresnela
2. Plagiat.pl Sp. z o.o.
3. Szkoła Podstawowa nr 130 w Łodzi
4. Fundacja Wolnego i Otwartego Oprogramowania
5. Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 19 w Łodzi
6. Czasopismo „Nowe Horyzonty Edukacji”
7.Telewizja TOYA
8.Społeczna Akademia Nauk
LIDER SPOŁECZNO-OŚWIATOWY
1. dr Bogdan Mazurek, Wydział Organizacji i Zarządzania Politechnik Łódzkiej
2. Małgorzata Laurentowicz-Granas, dyrektor Muzeum Miasta Łodzi
3. Paweł Patora, redaktor Dziennika Łódzkiego
4. Andrzej Moszura, ekspert gospodarczy
5. Tomasz Saryusz-Wolski, Instytut Badań Edukacyjnych
6. Joachim Nowak, Prezes Zarządu PAMSO w Pabianicach
7. Wojciech Jabłoński, Wiceprezes Zarządu Związku
Pracodawców Warszawy i Mazowsza
KATEGORIA GRUPOWA
1. Europejskie Stowarzyszenie Dialogu Edukacyjnego Prezes Zarządu: Zdzisław Piotr Ratajek
2. Fundacja Rozwoju Przedsiębiorstwa w Łodzi Prezes Zarządu: dr Ewa Sadowska-Kowalska
3. Czasopismo „Dyrektor Szkoły” Redaktor Naczelna: Małgorzata Pomianowska
4. Muzeum Sztuki MS2 Dyrektor: Jarosław Suchan
5. Czasopismo EduFakty Dyrektor: Maciej Kułak
6. Federacja Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych Prezes: dr inż. Piotr Szymczak
MISTRZ PEDAGOGII
1. dr hab. Marek Budajczak, profesor Uniwersytetu
im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
2. prof. dr hab. inż. Adam Pelikant, prodziekan Wydziału Elektrotechniki, Elektroniki, Informatyki
i Automatyki Politechniki Łódzkiej
3. prof. nadzw. dr hab. Tomasz Cieślak, Katedra
Literatury i Tradycji Romantyzmu Instytutu Filologii
Polskiej Uniwersytetu Łódzkiego
4. prof. dr hab. Maciej M. Sysło, Uniwersytet Wrocławski
AMBASADOR INNOWACYJNYCH IDEI
I PRAKTYK PEDAGOGICZNYCH
1. prof. zw. dr hab. Zdzisław Ratajek, Uniwersytet
Jana Kochanowskiego w Kielcach
2. Andrzej Butra
3. prof. dr hab. Jarosław Płuciennik, prorektor Uniwersytetu Łódzkiego
4. prof. zw. dr hab. Kazimierz Zakrzewski, Politechnika Łódzka, Instytut Mechatroniki
PROMOTOR ROZWOJU EDUKACJI
1. prof. dr hab. Bogusław Śliwerski, Przewodniczący Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN
2. prof. zw. dr hab. inż. Sławomir Wiak, Prorektor
Politechniki Łódzkiej
3. prof. dr hab. Stanisław Dylak, kierownik Zakładu
Pedeutologii Uniwersytetu Adama Mickiewicza
w Poznaniu
KATEGORIA GRUPOWA
1. Microsoft PolskaDyrektor: Cecylia Szymańska-Ban
2. Gillette Poland International Sp. z o.o Dyrektor
Personalny:
Agnieszka
Ozdobińska,
Talent Supply Specjalist: Marta Sażała
3. Festo Didactic Dyrektor: dr Witold Morawski
SKRZYDŁA WYOBRAŹNI
1. prof. dr hab. Stanisław Popek
2. prof. dr hab. Zbyszko Melosik
3. prof. dr hab. Jacek Pyżalski
KATEGORIA GRUPOWA
4. Krajowy Ośrodek Wspierania Edukacji Zawodowej i Ustawicznej
4. Głos Nauczycielski
5. Mitsubishi Electric Europe B.V.
6. DELL Products (Poland) Sp. z o.o.
DOBRE PRAKTYKI
O
gólnopolska konferencja „Przemiany w edukacji zawodowej w kontekście relacji szkoła - rynek pracy”,
zorganizowana 11 i 12 kwietnia 2014 roku przez Wydawnictwo EduFakty - Uczę nowocześnie oraz
Łódzkie Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia Praktycznego, podjęła najważniejsze problemy
edukacji zawodowej dotyczące kształtowania gotowości do uczenia się przez całe życie, modelowania systemu
doradztwa zawodowego, monitorowania rynku pracy dla potrzeb edukacji, organizacji procesu uczenia się
w szkole zawodowej, wdrażania do praktyki szkolnej modelu Polskiej Ramy Kwalifikacji, nowych technologii
dla edukacji zawodowej, organizacji egzaminu zawodowego sumującego procesy osiągania kompetencji
zawodowych, roli pracodawcy w kreowaniu zmian w szkole zawodowej.
W konferencji uczestniczyli dyrektorzy
i nauczyciele szkół zawodowych, przedstawiciele organów prowadzących szkoły
zawodowe, dyrektorzy centrów kształcenia praktycznego i centrów kształcenia
zawodowego i ustawicznego, przedstawiciele placówek doskonalenia nauczycieli,
pracodawcy, przedstawiciele Okręgowej
Komisji Egzaminacyjnej w Łodzi, (łącznie 150 osób).
Konferencję objęli patronatem: Ministerstwo Edukacji Narodowej, Wojewoda
Łódzki, Marszałek Województwa Łódzkiego, Prezydent Miasta Łodzi, Łódzki
Kurator Oświaty, Okręgowa Komisja
Egzaminacyjna w Łodzi, Związek Powiatów Polskich, Konferencja Rektorów Polskich Uczelni Technicznych.
Partnerami Konferencji byli:
Krajowy Ośrodek Wspierania Edukacji Zawodowej
i Ustawicznej, Instytut Badań
Edukacyjnych, Stowarzyszenie Dyrektorów i Nauczycieli
Centrów Kształcenia Praktycznego. Patronami technologicznymi
konferencji
byli: Lenovo Technology
B.V., Festo, Mitsubishi Electric Europe B.V. - Oddział
w Polsce, Samsung Electronics Polska, BenQ, Mentor
Systemy Audiowizualne, Sony Europe
Limited - Oddział w Polsce, EPSON EUROPE B.V., Agraf, AP Agnieszka Post
Apple Solutions Expert Education, MTS,
konsorcjum FEN, Wydawnictwa Szkolne
i Pedagogiczne, Akademia Humanistyczno - Ekonomiczna w Łodzi.
W ramach konferencji zorganizowano stanowiska techniczno - dydaktyczne
partnerów technologicznych prezentujące
najnowsze technologie oraz MIASTECZ-
KO TECHNOLOGICZNE i punkt informacyjny o wszystkich spotkaniach
plenarnych i seminaryjnych. Wszyscy
uczestnicy konferencji otrzymali pakiet
edukacyjny zawierający: dwutomowe
opracowanie „Przemiany w edukacji zawodowej w kontekście relacji szkoła - rynek pracy” pod redakcją Janusza Moosa,
Macieja Kułaka (600 stron, 72 artykuły),
Katalog Dobrych Praktyk w Edukacji pod
redakcją Grażyny Adamiec i Janusza Moosa (269 stron), specjalne numery czasopism „Dobre Praktyki. Innowacje w Edukacji” (ŁCDNiKP), „EduFakty - Uczę
Nowocześnie”, materiały informacyjne
partnerów technologicznych na temat nowych technologii.
W pierwszym dniu konferencji wygłoszono siedem referatów, w tym „Organizacja procesów uczenia się w świetle
nowej podstawy programowej” - referat
Ministerstwa Edukacji Narodowej wygłoszony przez wicedyrektora KOWEZiU
Teresę Kazimierską, „Przemiany w edukacji zawodowej a uczenie się przez całe
życie (Janusz Moos, dyrektor ŁCDNiKP),
„Potwierdzenie kompetencji w systemie
wynikającym z Polskiej Ramy Kwalifika-
cji (dr inż. Tomasz Saryusz - Wolski, Instytut Badań Edukacyjnych), „Z prac nad
modelowaniem systemu doradztwa zawodowego” (Małgorzata Sienna, kierownik
Ośrodka Doradztwa Zawodowego ŁCDNiKP), „Rola monitorowania rynku pracy
w projektowaniu zmian w szkołach zawodowych” (dr Elżbieta Ciepucha, kierownik
Obserwatorium Rynku Pracy dla Edukacji
w ŁCDNiKP), „Rola pracodawcy w organizacji procesu osiągania przez uczących
się kompetencji zawodowych” (Ryszard
Mirys, Katarzyna Węglińska), „Mobilne
technologie w szkole zawodowej” (Daniel
Makus, mentor Apple Education Mentor).
W pierwszym dniu konferencji zorganizowano również dyskusję panelową na
temat „Egzaminy zawodowe
w polskim systemie edukacji”.
Dziewięciu panelistów reprezentujących MEN, Okręgową Komisję Egzaminacyjną
w Łodzi, kierownictwo szkół
zawodowych i centrów kształcenia praktycznego, pracodawców, Instytut Badań Edukacyjnych przygotowało odpowiedzi
na następujące pytania: cele
wprowadzenia nowego egzaminu zawodowego w kontekście nowej podstawy programowej i podziału zawodów
na kwalifikacje, czy organizacja egzaminów koresponduje z ideą Krajowej Ramy
Kwalifikacji (walidacja osiągniętych
kompetencji zawodowych i nadawanie
kwalifikacji zawodowych)?, czy wyposażenie techniczno - dydaktyczne ośrodków
egzaminacyjnych umożliwia optymalne
ich funkcjonowanie?, jaki jest możliwy
udział pracodawców w organizacji egzaminu zawodowego? Dyskusję panelową
prowadził Janusz Moos, dyrektor Łódz-
DOBRE PRAKTYKI
kiego centrum Doskonalenia Nauczycieli
i Kształcenia Praktycznego. Wypowiedzi
dziewięciu panelistów włączyły do dyskusji uczestników konferencji (ok. 40
wypowiedzi). Wszyscy wypowiadający
się zaprezentowali duże zaangażowanie
w analizowanie dotychczasowych rozwiązań i poszukiwanie rozwiązań nowych.
Treści tych wypowiedzi można zakwalifikować do następujących grup tematycznych: prace organizacyjne i edukacyjne
ukierunkowane na osiągnięcie wszystkich
celów egzaminów zawodowych; pomiar
rzeczywistych kompetencji zawodowych
poprzez egzamin zawodowy; przygotowanie szkół zawodowych do pełnego rozpoznania nowego egzaminu zawodowego
i jego znaczenia dla rozwoju edukacji
zawodowej; opis i upowszechnienie egzaminu zawodowego w kontekście założeń
Polskiej Ramy Kwalifikacji; motywowanie pracodawców do udziału w organizacji
egzaminu: organizacja stanowisk egzaminacyjnych umożliwiających pozyskanie,
z prowadzonego egzaminu, informacji
o osiągniętych efektach uczenia się wymaganych dla danej kwalifikacji; organizacja
egzaminu w szkole zawodowej a procesy
uczenia się; pozyskiwanie egzaminatorów; finansowanie organizacji egzaminu
zawodowego.
W drugim dniu konferencji zorganizowano następujące sesje seminaryjne:
1. „Rola centrów kształcenia (CKP,
CKZiU) i placówek doskonalenia nauczycieli w dokonywaniu zmian w edukacji zawodowej”.
Sekcję prowadzili konsultanci ŁCDNiKP. Treścią było wspólne szukanie
odpowiedzi na pytania: „Dlaczego i jak
przygotować nauczycieli do pełnienia
roli tutora, coacha, doradcy w procesach samodzielnego uczenia się?”, „Jakie umiejętności powinien ukształtować
nauczyciel organizujący procesy uczenia się poprzez wykonywanie zadań
zawodowych (kształcenie zadaniowe
- modułowe)?”, „Dlaczego w centrach
edukacyjnych (CKP,CKZiU) należy organizować ośrodki egzaminacyjne?”,
„Jak można wykorzystać PLATFORMĘ
EDUKACYJNĄ w organizacji procesów uczenia się w centrach edukacyjnych
i szkołach oraz w procesach doskonalenia
umiejętności zawodowych nauczycieli
kształcenia zawodowego (na przykładzie Łódzkiej Platformy Edukacyjnej)?”,
„Dlaczego w centrach edukacyjnych
i placówkach doskonalenia nauczycieli
należy organizować procesy zorientowane
na tworzenie systemów doradztwa zawo-
dowego?”, „Dlaczego centra edukacyjne
powinny oddziaływać na jakość edukacji
przedzawodowej (edukacja zawodowa w
szkołach podstawowych i gimnazjach)?”.
2. „Organizacja procesów uczenia
się w świetle nowej podstawy programowej”.
Sesję prowadziła: Maria Suliga (Krajowy Ośrodek Wspierania Edukacji Zawodowej i Ustawicznej).
Celem było omówienie problemów
organizacji procesów uczenia się na bazie projektowanych efektów uczenia się
zawartych w podstawach programowych
kształcenia zawodowego z uwzględnieniem takich założeń edukacyjnych, jak:
wybór obszaru kształcenia, zainteresowania i uzdolnienia uczącego się, uczenie się poprzez wykonywanie projektów,
indywidualizacja procesów kształcenia,
uzyskiwanie przez uczących się efektów
uczenia się.
3. „Organizacja procesów doradztwa edukacyjno - zawodowego i kwalifikacyjnych kursów zawodowych”.
Sekcję prowadziły: Małgorzata Sienna, Maria Michalak (Łódzkie Centrum
Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia
Praktycznego), współpraca: pracodawca
Ryszard Mirys, przedstawiciele powiatowego Urzędu Pracy w Łodzi.
Uczestnicy sekcji pracowali nad modelowaniem systemu doradztwa edukacyjnego z uwzględnieniem następujących
jego elementów: badanie predyspozycji
zawodowych, układ czynności doradczych (doradztwo grupowe i indywidualne), wycieczki zawodoznawcze
z udziałem pracodawców, spotkania z rodzicami uczących się. Bazą informacyjną
do dyskusji będzie również Łódzki Model
Doradztwa Zawodowego. Na odnotowanie zasługują zgłoszone propozycje rozwiązań następujących problemów: rola
dyrektora szkoły w kreowaniu szkolnego systemu doradztwa edukacyjno - zawodowego, rola pracodawcy w pracach
nad modelowaniem systemu doradztwa,
współdziałanie z urzędami pracy na przykładzie działalności PUP w Łodzi.
4. „Wdrażanie zmodernizowanego
Polskiego Systemu Kwalifikacji a uczenie się przez całe życie”.
Sekcję prowadzili: dr inż. Tomasz Saryusz - Wolski (Instytut Badań Edukacyjnych), Andrzej Butra (Pearson Qualifications International).
Uczestnicy rozpoznali istotę Polskiej
Ramy Kwalifikacji, procesy osiągania
i potwierdzania kompetencji zawodowych, efekty uczenia się według Europejskiej i Polskiej Ramy Kwalifikacji,
rolę Ramy w procesach uczenia się przez
całe życie, tryby osiągania kompetencji
zawodowych (formalny, pozaformalny,
nieformalny). Szczególnie mocno została
zaakcentowana potrzeba określenia kwalifikacji piątego poziomu PRK w odniesieniu do szkoły lub innej struktury edukacji zawodowej.
Na odnotowanie zasługują również
następujące sesje seminaryjne zorganizowane przez partnerów technologicznych, które prowadzono równolegle do
sesji wyżej wymienionych dwukrotnie
(zapewnienie możliwości udziału przez
wszystkich uczestników konferencji):
● Przygotowanie szkoły do nowej formuły egzaminów zewnętrznych. Jak pokonywać czekające dyrektora trudności.
● Oprogramowanie dydaktyczno przemysłowe do uczenia się programowania obrabiarek sterowanych numerycznie (MTS - Berlin)
● Mobilne technologie w edukacji zawodowej na przykładzie urządzeń Lenovo.
● Cyfrowa pracownia językowa, czyli
jak na przerwie zamienić klasę komputerową na pracownię językową.
● Wykorzystanie sprzętu dydaktycznego firmy FESTO w lekcjach na temat
napędów elektrycznych.
● Od przemysłu do edukacji, czyli roboty Mitsubishi w akcji.
● Projektor interaktywny - doskonałe
uzupełnienie nowoczesnych zajęć lekcyjnych.
● Pracownia językowa, tablica interaktywna (MENTOR)
● Elektroniczne sprawdzanie wiedzy
z wykorzystaniem pilotów CDS.
● Minimalizacja kosztów druku oraz
efektywna archiwizacja (skanowanie dokumentów w każdej szkole).
14 sesji seminaryjnych umożliwiło
zorganizowanie licznych konsultacji grupowych i indywidualnych wzbogacających sesje referatowe.
Konferencja została zorganizowana
w Centrum Kongresowo-Szkoleniowym
Magellan w Bronisławowie. Do dyspozycji uczestników były sale wyposażone
w urządzenia do wizualizacji omawianych
treści, Internet, basen, spa i inne atrakcje,
między innymi nagrody losowane po
opracowaniu arkusza ewaluacyjnego.
Janusz Moos
Łódzkie Centrum
Doskonalenia Nauczycieli
i Kształcenia Praktycznego
DOBRE PRAKTYKI
O
d sześciu lat czytam dzieciom różne teksty literackie przy ruchu, zabawie, a nawet w tańcu,
z towarzyszeniem emocji, mimiki, pantomimy. I nie dzieje się to po wysłuchaniu tekstu, tylko w trakcie.
Tak dobieram działania, by nie przeszkadzały, ale pomagały w koncentrowaniu się na słowie drukowanym.
Zapraszam dzieci i do słuchania, i do zabawy równocześnie. Jako animator różnorodnych spotkań literackich
w Poznaniu i jako nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej staram się, by jakość szeroko rozumianej edukacji
była jak najwyższa, poprzez atrakcyjne działania z książką, wierszem, opowiadaniem… Równocześnie
dostrzegam potrzebę upowszechniania mojego wypracowanego przez lata modelu, rodzicom, studentom
kierunków pedagogicznych i nauczycielom. Czynię to na licznych warsztatach i spotkaniach otwartych,
zarówno w placówkach edukacyjnych, jak i w przestrzeni publicznej (między innymi Festiwal Malta, Sztuka
Szuka Malucha, Biennale Sztuki dla Dziecka.
Jak ożywiać teksty literackie, by grupa
dzieci z uważnością podążała za nauczycielem drukowaną ścieżką?
Co zrobić, by czytanie - słuchanie było
dla dzieci przeżyciem, zabawą i refleksją,
a nie prezentacją utworu zakończona zamkniętymi pytaniami do tekstu na przykład typu: kto był głównym bohaterem?
Tekst literacki jest podstawowym narzędziem w pracy nauczyciela w przedszkolu
i w edukacji wczesnoszkolnej. To na podstawie opowiadania, wiersza, piosenki,
zagadki czy lektury, buduje się cały dzień
edukacyjny.
Współczesna grupa dzieci w wieku
przedszkolnym i wczesnoszkolnym domaga się specjalnego traktowania. To dzieci
żyjące w świecie obrazów i niezliczonej
ilości informacji podawanej wszystkimi
dostępnymi kanałami. To dzieci odbierające świat wszystkimi zmysłami, posiadające
ogromną potrzebę fizjologicznego ruchu.
Jak pogodzić potrzebę pojedynczego
dziecka z oczekiwaniami całej grupy? Jak
rozwiązywać sytuacje nietypowe, trudne,
konfliktowe? Jak rozmawiać z dziećmi
o wartościach?
Chcę zaproponować nowe spojrzenie na
wiersze, opowiadania i książki dla dzieci.
To nowe podejście nazywam „czytaniem
wrażeniowym”, co oznacza, że tak aranżuję
spotkanie z książką, by pozostawiło w dzieciach pozytywny ślad, dobre wrażenie.
Czym różni się czytanie wrażeniowe
od tradycyjnego zapoznania dzieci z tekstem? O tym, w jaki sposób przeczytać
tekst z dziećmi, myślę przed otworzeniem
książki. Zaczynam wyobrażać sobie, jak
inaczej może wyglądać sala przedszkolna
czy szkolna, w której dzieci będą słuchaczami oraz jak ja, jako nauczyciel, mogę
„zaczarować” książkę, by była atrakcyjnym i wartościowym dla małych dzieci
narzędziem dydaktycznym. Poniżej podaję harmonogram spotkania z tekstem
literackim.
1. Aranżacja przestrzeni, image nauczyciela
2. Umiejscowienie dzieci.
3. Hasło rozpoczynające czytanie.
4. Czytanie wrażeniowe - ożywianie
tekstu literackiego za pomocą gestu,
słowa, zabawy, ruchu, tańca.
5. Działania przedłużające przeżycie
tekstu – gry planszowe, zabawa tematyczna.
6. Potrzebne rekwizyty
Ad.1 Aranżacja przestrzeni
Przed czytaniem tekstu ważne jest
stworzenie niezwykłości, np. na dywanie,
w środku koła jakie tworzą dzieci, znajduje się szkatułka, z której przed czytaniem
nauczyciel wydobywa drobny przedmiot
mający tematyczny związek z książkąkamień, skrawek materiału, piórko - ważne by przedmiot działał na wyobraźnię
i pozostawiał dozę tajemniczości. Innym
nietypowym zabiegiem może być powieszenie w sali tiulowego materiału, który
stworzy rodzaj bramy, przez który dzieci
przejdą, by rozpocząć działania z tekstem
literackim.
Ad.2 Umiejscowienie dzieci
Bardzo ważna kwestia organizacyjna
to dobre usadowienie dzieci podczas czy-
DOBRE PRAKTYKI
tania tekstu literackiego. W zależności od
prezentowanej książki umiejscowienie
dzieci może sprowadzać się po prostu do
siedzenia w kole albo w rozsypce na dywanie. Można jednak przyjąć bardziej „tajemnicze” i bajkowe pozycje. Nauczyciel,
który zaprasza dzieci na dywan, zamiast
powiedzieć „siadamy jeden przy drugim
na dywanie”, może użyć słów „gdy rozpocznie się czytanie, nasz dywan zamieni
się w czarodziejski dywan, który zaniesie
nas w podróż do dalekiej krainy, usiądźmy więc bardzo wygodnie i zadbajmy, by
nasi towarzysze podróży też siedzieli wygodnie, popatrz na swego kolegę z prawej
strony, spójrz na koleżankę z lewej strony,
zapytaj, czy jest im wygodnie, czy potrzebują trochę więcej miejsca”. W ten sposób
wprowadzamy nutę tajemnicy do tego, co
za chwilę będzie się działo i równocześnie
w sposób naturalny dbamy o społeczny
rozwój naszych dzieci.
Ad.3 Hasło rozpoczynające czytanie
Krótki wiersz, prosta rymowanka, taniec integracyjny na siedząco to zabiegi
czynione przez dzieci tuż przed rozpoczęciem czytania, by skoncentrować się na
osobie nauczyciela i na tekście literackim.
Poniżej podaję kilka pomysłów na wspólne otwieranie książki.
„Nim rozpocznie się czytanie,
patrz uważnie, co się stanie,
nadstaw uszy, wytrzeszcz oczy
może książka Cię zaskoczy?”
Ad.4 Czytanie wrażeniowe
Tekst literacki można dzieciom po
prostu przeczytać - „od deski do deski”,
od początku do końca. Można go też podzielić na fragmenty - część bajki czytam,
część opowiadam. Im więcej opowiadam,
tym dłużej koncentruję dzieci na tym, co
się dzieje. Tekst mogę ilustrować obrazami
w książce, bądź dodatkowymi sylwetami.
Przygotowując się do przeczytania
z dziećmi wiersza, opowiadania czy bajki
dobrze jest zadać sobie pytanie, czy można w tym tekście znaleźć takie fragmenty, w których dzieci mogą uczestniczyć
poprzez naśladowanie, wyrażanie emocji
gestem, mimiką, tańcem. Jeśli w tekście
główny bohater maszeruje przez las, to
dzieci za pomocą palca wskazującego
i środkowego też mogą „kroczyć” po swojej ręce, nodze, a nawet brzuchu! Warto
podkreślić, że momenty aktywności dzieci powinny być krótkie i wykonywane na
siedząco w obrębie przestrzeni, na której
się znajdują.
Ad.5 Działania przedłużające przeżycie tekstu literackiego
Warto zastanowić się, w jaki inny niż
plastyczny sposób można zachęcić dzieci do pogłębienia kontaktu z przeczytaną
książką. Najprostszym sposobem jest roz-
mowa i ekspresja plastyczna. Jeśli jednak
można zaaranżować zabawę tematyczną,
stworzyć grę planszową, pobawić się tak,
jak główny bohater w ogrodzie czy na
boisku, wówczas będzie to jeszcze większa dawka przeżycia z dzieckiem tego, co
na kartach papieru zostało wydrukowane.
Ad.6 Rekwizyty
Dzieci poruszają się w świecie konkretów. Posiadają równocześnie ogromną wyobraźnię. Zestawiając te dwie informacje powstaje nowa jakość, czyli
proste materiały, rekwizyty, przedmioty,
które nawiązują do czytanego tekstu, ale
równocześnie dają możliwości obróbki,
manipulacji, wyzwalają w dzieciach chęć
tworzenia.
*
*
*
Nie trzeba mnie przekonywać do tego,
że w dobrze napisanych tekstach literackich kryją się prawdziwe skarby, ponieważ wychowałam się razem z książkami,
a wspólne czytanie było dla mnie codziennością. Dziś, mając do wyboru wiele propozycji poznawania świata przy pomocy
komputera, telewizji, gier planszowych,
książek, drugiego człowieka, powinnością nauczyciela jest zachęcanie dzieci
do kontaktu ze słowem drukowanym,
odkrywanie przed nimi potęgi wyobraźni i pokazywanie sposobu na spędzanie
wolnego czasu. Moim zdaniem zarazimy
dzieci bakcylem czytania tylko wtedy,
gdy w atrakcyjny, wychodzący naprzeciw
potrzebom dzieci sposób będziemy zanurzać je w dobrych tekstach literackich.
Małgorzata Swędrowska
DOBRE PRAKTYKI
10
W tym roku mija 10 lat odkąd Polska poczyniła swoje pierwsze kroki w europejskiej
rodzinie wspólnotowej. Na przełomie XX i
XXI wieku europejskie procesy integracyjne
stanowią element składowy uniwersalizujących procesów mających charakter globalny.
Potrzeby poszerzania wiedzy rosną i są determinowane uaktualnianiem nowych problemów europejskich a także globalnych wyzwań
cywilizacyjnych. Dzięki edukacji, spojrzenie
na europejską kulturę, historię i dokonania poszerzyło się w pierwszej dekadzie XXI wieku.
Unia Europejska to nie tylko sfera działań instrumentalnych z całą jej organizacyjną strukturą, lecz przede wszystkim wspólnota ludzka,
której członkowie zacieśniają współpracę po
to aby się odnaleźć i razem tworzyć nowe jakości życia społecznego. Zarówno przed wstąpieniem Polski do UE jak i obecnie, nie obywa
się zarówno bez porażek jak i sukcesów.
Gdzie jest miejsce dla edukacji europejskiej w Łodzi w ramach implementacji założeń Strategii Lizbońskiej a celami rozwoju
oświaty w Europie postawionymi przez Radę
Europy? Strategiczne kierunki rozwoju dla
edukacji wskazują, iż świat zmierza do wychowania w pokoju, do działań na rzecz spójności społecznej, poszanowania różnorodności
kulturowej, dobrobytu, stabilizacji i bezpieczeństwa, dostępu do społeczeństwa wiedzy
i społeczeństwa otwartego a także dąży do wyrównywania szans pomiędzy krajami – przynajmniej w tej części Europy, która integruje
się w ramach UE. Traktat o Unii Europejskiej
(Maastricht) kładzie nacisk na wzbogacenie
narodowych programów kształcenia każdego
z państw członkowskich o europejski wymiar
edukacji, co oznacza, że edukacja europejska
ma być edukacją nowoczesną, opartą na solidnej i stale uzupełnianej oraz weryfikowanej
wiedzy, korzystającej z najnowocześniejszych
technik komunikowania się.
Miejsce dla edukacji europejskiej w Łodzi
zostało wypełnione szeregiem działań eduka-
cyjnych o charakterze poznawczym i praktycznym, których adresatami są uczniowie oraz
nauczyciele łódzkich szkół. Ośrodek Edukacji
Europejskiej i Regionalnej ŁCDNiKP jeszcze
przed wstąpieniem Polski do Wspólnot Europejskich organizował spotkania edukacyjne,
mające na celu przybliżenie problematyki europejskiej uczniom i nauczycielom, następnie
rozwijał je, wprowadzał innowacje równolegle
z działaniami instytucji i organizacji o charakterze ogólnopolskim. Z dłuższych form doskonalenia organizowano sukcesywnie warsztaty
metodyczne pt. Szkolny Klub Europejski
- ABC dla potencjalnych i początkujących
opiekunów Szkolnych Klubów Europejskich
z wszystkich typów szkół i przedszkoli. Celem kursu było ukształtowanie u uczestników
następujących umiejętności: prowadzenia
edukacji europejskiej w szkole, opieki nad
SKE, pozyskiwania środków UE na realizację przedsięwzięć SKE. Powstała publikacja
wspierająca pracę nauczycieli w ww. zakresie
pt. SKE– ABC, czyli Niezbędnik opiekuna
SKE. Na innych spotkaniach (seminariach,
konsultacjach, debatach) uczestnicy poznawali programy edukacyjne wspierające ich działania oparte na podstawie programowej a po
2004 roku otworzyła się możliwość na organizowanie spotkań rozwijających kompetencje
nauczycieli w zakresie pozyskiwania środków
unijnych na realizację przedsięwzięć edukacyjnych. Natomiast dla uczniów największym
przedsięwzięciem w regionie w ramach edukacji europejskiej jest organizowany od 8 lat
Generalny Zjazd Szkolnych Klubów i Kół Europejskich dla Łodzi i województwa łódzkiego
w którym do roku 2013 uczestniczyło ponad
dwa tysiące uczniów. Instytut Europejski
w Łodzi i Łódzkie Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia Praktycznego czuwały
pod względem organizacyjnym i merytorycznym nad całym innowacyjnym ruchem Szkolnych Klubów Europejskich w województwie,
aby łącząc wspólnie siły organizować kolejne
Zjazd SKE w auli im. Alcide de Gasperi w Instytucie Europejskim w Łodzi
edycje, tym razem: Generalnego Zjazdu Szkolnych Klubów i Kół Europejskich dla łódzkich
szkół i województwa łódzkiego. Celem każdego Zjazdu SKE jest wymiana doświadczeń
klubów i kół europejskich a także zintegrowanie ich środowiska oraz upowszechnienie
dobrych praktyk edukacyjnych. Obecnie idea
działalności SKE zostaje poszerzona o znaczenie rozwoju kompetencji społecznych,
w tym obywatelskich - w związku z tym Zjazd
w roku szkolnym 2014/2015 zostanie zorganizowany już pod zmienionym tytułem i logistyką przedsięwzięcia. W każdej edycji kapituła
składająca się z przedstawicieli organizatorów, przyznaje certyfikaty klubom o najbardziej innowacyjnym dorobku, na który składa
się przede wszystkim jakość działań podejmowanych z innymi instytucjami bądź organizacjami z Łodzi, Polski i Europy tj. fundacjami,
innymi klubami, stowarzyszeniami itp. Zjazdy
SKE wspierały między innymi: Biuro Posła do
Parlamentu Europejskiego dr Jacka Saryusz
– Wolskiego (6 edycji), czy Biuro Informacji
o Euro przy NBP w Łodzi (ostatnia edycja).
Z inicjatywy Biura Poselskiego i we współpracy z Ośrodkiem Edukacji Europejskiej
i Regionalnej został opracowany projekt pt.
Młodzieżowy Parlament Europejski. Celem
projektu, skierowanego do uczniów gimnazjum i szkół ponadgimnazjalnych, jest przybliżenie młodym ludziom zasad funkcjonowania
PE oraz pobudzenie aktywności obywatelskiej
młodzieży zainteresowanej tematyką europejską. Podczas kolejnych edycji uczniowie
debatowali na tematy: Unia Europejska oraz
prawa człowieka w dobie nowych technologii
komunikacji; Rozwój aktywności europejskiej
poprzez wolontariat, Partnerstwo Wschodnie ze szczególnym uwzględnieniem obecnej
sytuacji na Ukrainie. W ramach cyklicznych
spotkań edukacyjnych uczestnicy uczą się negocjować, tworzyć indywidualne stanowiska
w wybranych tematach, tworzyć rezolucję,
doskonalić formy wypowiedzi i argumentacji
m.in. korzystając z nowych technologii komunikacji. Do tej pory w projekcie wzięło ponad
1,5 tys. uczniów. Gala Jubileuszowa zarówno
Młodzieżowego Parlamentu Europejskiego jak
i zjazdy SKE odbywają się w Centrum Dydaktyczno-Konferencyjnym im. Alcide de Gasperi Instytutu Europejskiego w Łodzi, który od
lat wspiera te oraz inne przedsięwzięcia związane z edukacją europejską. Ośrodek współorganizował także wraz z Biurem Poselskim dr
Jacka Saryusz-Wolskiego konkurs europejski
dla uczniów szkół podstawowych pt. Łódzkie
w Sercu Europy.
Oprócz organizacji przedsięwzięć, ŁCDNiKP patronuje i wspiera szkoły w organizowaniu pikników, debat, konferencji, warsztatów i konkursów wśród których należy
wyróżnić ciekawą inicjatywę Gimnazjum
DOBRE PRAKTYKI
11
nr 3 w Łodzi - konkurs pt. Łódź i region,
a wykorzystanie funduszy unijnych, wpisujący się w działania promujące Polskę w Europie i Europę w Polsce a konkretnie w Łodzi.
Tą interdyscyplinarną inicjatywę edukacyjną
adresowaną do uczniów gimnazjów w Łodzi
objął honorowym patronatem UMŁ i Wojewoda Łódzki. Z kolei działalność Gimnazjum 22
wpisuje się szerokim zakresem oddziaływania
w środowisko lokalne cyklem debat poświęconych aktualnej problematyce europejskiej.
W 2011 szkoła zorganizowała niezwykle ciekawą debatę pt. Rozkręcamy Polską Prezydencję, której celem było przedstawienie młodzieży znaczenia członkostwa naszego kraju
w UE oraz pogłębienie wiedzy nt. obecności
Polski w strukturach europejskich. W debacie
udział wzięli przedstawiciele władz lokalnych,
europosłowie, przedstawiciele organizacji pozarządowych oraz Łódzkie Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia Praktycznego.
W związku z polską prezydencją w UE
Ośrodek Edukacji Europejskiej i Regionalnej
zorganizował konkurs adresowany do młodzieży szkół ponadgimnazjalnych pt. Prezydencja Polski w UE. Pocztówka o Łodzi do
Brukseli, przygotowany wraz z Biurem Promocji, Turystyki i Współpracy z Zagranicą
UMŁ. Nagrody w konkursie ufundowała Europosłanka do Parlamentu Europejskiego Pani
Joanna Skrzydlewska. Z okazji 10 rocznicy
wstąpienia Polski do Unii Europejskiej Ośrodek zorganizował konkurs dla nauczycieli
wszystkich typów szkół na napisanie scenariusza zajęć edukacyjnych pt. Jestem Polakiem,
odpowiadam za Europę. I ten konkurs objęła
swoim patronatem Pani Joanna Skrzydlewska
a także Łódzki Kurator Oświaty, Biuro Informacji o Euro przy NBP w Łodzi oraz Stowarzyszenie „Młodzi Demokraci” .
Wartością dodaną całego procesu edukacyjnego w wymiarze edukacji europejskiej jest rozwój społeczny, co doskonale
rozumieją organizatorzy lub zarządzający tzw.
miękkimi projektami w edukacji. Edukacja
europejska sprzyja kształtowaniu postaw dla
budowania społeczeństwa obywatelskiego.
W aspekcie praktycznym jej prowadzenie
poprzez podnoszenie efektywności dość złożonych działań, jakim jest organizacja poszczególnych przedsięwzięć - wzrasta poprzez
współdziałanie i partycypowanie w kosztach
wielu aktorów na płaszczyźnie oświatowej,
którzy odpowiadają za rozwój procesu uczenia-uczenia się a w konsekwencji za rozwój
umiejętności, osobowości i przyrost wiedzy
uczniów. Edukacja, jako jedna z parytetowych
sfer suwerenności Polski. Polsce zależy na
utrzymaniu i pogłębieniu integracji europejskiej, gdyż jest ona największym beneficjentem środków unijnych.
Zapraszamy na stronę www.oeeir.wckp.
lodz.pl na której znajdziecie Państwo artykuły
oraz publikacje w zakresie edukacji europejskiej powstałych pod auspicjami ŁCDNiKP.
Barbara Muras
Barbara Wrąbel
Dorobek działalności Szkolnych Klubów i Kół Europejskich w pracach konkursowych
Finaliści i laureaci MPE przed siedzibą Instytutu Europejskiego w Łodzi 2014
Laureaci konkursu dla nauczycieli Jestem Polakiem, odpowiadam za Europę
z patronami konkursu (ŁCDNiKP 2014)
DOBRE PRAKTYKI
12
M
inęło już sto lat, gdy w murach Szkoły Podstawowej Nr 40 przy ul. Praussa 2 zabrzmiał pierwszy dzwonek. Szkoła
powstawała, gdy na mapie świata nie było państwa polskiego, nie wolno było mówić w ojczystym języku. Ale wola i determinacja wielu
pokoleń doprowadziły do odrodzenia Polski.
100 lat istnienia szkoły skłania do wielu refleksji, stawiania pytań nie tylko o wczoraj, ale
również o jutro. Wiek XXI stawia przed nami
nowe wymagania. Kadra pedagogiczna pod
kierunkiem pani dyrektor Janiny Franaszek
stara się realizować je, jak najefektywniej.
W związku z tym uczestniczymy w wielu projektach zapewniających harmonijny rozwój
młodym ludziom. Realizujemy różne programy profilaktyczne, zdobyliśmy wiele certyfikatów m.in. Certyfikat Łódzkiego Ośrodka
Polskiego Towarzystwa Dysleksji „Szkoła
Przyjazna Uczniom z Dysleksją” i Certyfikat
Szkoły Promującej Zdrowie
Dzięki współpracy z Radą Osiedla im.
Montwiłła-Mireckiego oraz rodzicami w ostatnich latach przeprowadziliśmy poważne prace
remontowe: odświeżenie sal lekcyjnych, całościowy remont dachu, wymianę oświetlenia
w salach i na korytarzach, remont i doposażenie świetlicy szkolnej, biblioteki, generalny remont sali gimnastycznej i wybudowanie
ścianki wspinaczkowej, remont i wyposażenie
„Ekopracowni” z funduszy WFOŚiGW.
Ostatnie dziesięć lat życia szkoły to szereg imprez, uroczystości i ważnych wydarzeń.
Kultywowane są szczytne tradycje szkoły oraz
podejmowane nowe przedsięwzięcia jak np.
pasowanie na ucznia kl. I, nadawanie najlepszemu uczniowi kończącemu szkołę tytułu Primus Inter Pares za uzyskanie najwyższej średniej ocen, udział w akcji ,,Sprzątanie Świata”,
uroczystości z okazji Dnia Matki, Dnia Babci
i Dziadka, udział w akcjach charytatywnych,
Szkolna Wystawa Zwierząt, comiesięczne koncerty muzyczne w wykonaniu artystów Towarzystwa Muzycznego im. K. Szymanowskiego.
Uczniowie naszej szkoły mogą rozwijać zainteresowania i pasje w działających nieodpłatnie
zajęciach pozalekcyjnych. Na terenie szkoły działa Koło informatyczne, Koło Liderów Zdrowia,
Koło Przyjaciół Łodzi, Szkolne Koło Sportowe,
Koło Przyjaciół Biblioteki, Koło Plastyczne,
Kącik Muzyczny, Koło Przyrodnicze. Niewiele
szkół może pochwalić się trampoliną, czy cymbergajem. Nasi uczniowie są nimi zachwyceni.
Od 2013 opiekujemy się dziewczynką
z Afryki - Clear, zbierając fundusze na jej
edukację. Realizujemy projekt „Żywa historia kształtuje charaktery”, w ramach którego
odbywały się Osiedlowe Obchody z okazji
Święta Odzyskania Niepodległości i Wieczornicę Patriotyczną poświęconą Dniu Żołnierzy
Wyklętych. Obydwie uroczystości uświetnili
swą obecnością mieszkańcy naszego osiedla.
Ponadto gościmy u siebie pracowników Instytutu Pamięci Narodowej, którzy prowadzą
z nami warsztaty patriotyczne.
Szkoła Podstawowa Nr 40 jest szkołą otwartą, środowiskową. Stąd ścisła współpraca
z rodzicami, z Radą Mieszkańców i z placówkami oświatowymi i kulturalnymi działającymi na terenie Osiedla im. Montwiłła Mireckiego. Zarówno rodzice uczniów, jak i pedagodzy
szkoły doskonale rozumieją, że efektywność
pracy wychowawczej zależy w znacznym
stopniu od wspólnych form i metod, od umiejętnego współdziałania domu i szkoły. Dlatego też rodzice biorą czynny udział w różnych
szkolnych przedsięwzięciach.
,,Astra” przy ulicy Borowej. Uczniowie prezentują pensjonariuszom imprezy artystyczne
np. z okazji Dnia Babci i Dziadka, Dnia Matki,
z okazji świąt. W ten sposób umilają czas starszym ludziom, uczą się szacunku i okazywania
pomocy. Dzięki tym wizytom nawiązała się
między nimi silna więź emocjonalna. Nasza
szkoła jest zwyczajna, ale i nadzwyczajna, nauczyciele, którzy tu pracują, starają się pamiętać, że non scholae discimus, sed vitae discimus
(uczymy się nie dla szkoły, ale dla życia).
*
Gościmy często w szkole przedstawicieli Rady Osiedla im. Montwiłła Mireckiego
i Rady Osiedla Zdrowie. Uczestniczą oni
w szkolnych uroczystościach i imprezach. Są
fundatorami nagród dla uczniów. Wspomagają nas swoim doświadczeniem i w trudnych
chwilach okazują wszechstronną pomoc.
Uczniowie naszej szkoły odwiedzają Izbę
Pamięci Osiedla im. Montwiłła Mireckiego.
Poznają tam historię swojej ,,małej ojczyzny”
i spotykają się z ludźmi, którzy ją tworzyli.
Od 1995 r., z okazji Dnia Dziecka organizujemy Szkolne Wystawy Zwierząt. Pomysłodawcą i sponsorem tej wspaniałej imprezy,
w której biorą udział uczniowie oraz ich rodzice i mogą zaprezentować urodę swoich pupili
– psów, kotów, gryzoni i ptaków jest p. dr Włodzimierz Jachman, mieszkaniec naszego osiedla. W przedsięwzięcie aktywnie włączyła się
również jego małżonka p. Krystyna. Nawiązaliśmy współpracę z Domem Dziennego Pobytu
*
*
14 maja br. odbyły się uroczyste obchody
stulecia szkoły. Były przemówienia i gratulacje
władz oświatowych, wzruszające wspomnienia byłych wychowanków, na zakończenie zaś
dzieci wystąpiły w części artystycznej. Było to
wspaniale przygotowane i pomysłowo zrealizowane widowisko nawiązujące do wydarzeń
– kamieni milowych naszej historii, w których
w ciągu minionego stulecia szkoła silą rzeczy
uczestniczyła. A więc okres zaborów, niepodległość, lata międzywojenne, czas II Wojny
Światowej, lata powojenne, wybór papieżaPolaka, współczesność, a nawet uczniowskie
wizje przyszłości. Widowisko według pomysłu
nauczycielki p. Joanny Bąk, sprawiło ogromną
frajdę nie tylko występującym, uśmiechniętym
dzieciakom, ale przede wszystkim publiczności, która znakomicie się bawiła.
Katarzyna Trzaskalska-Chołys
DOBRE PRAKTYKI
13
U
roczystą Galą Finałową zakończył się
XIII Festiwal Bibliotek Szkolnych.
Tegoroczna edycja odbywała się pod hasłem:
„Czytanie wyróżnia”. Był to rok wyjątkowy –
rok jubileuszu 650 lat w służbie książki, który
ogłoszono Rokiem Czytelnika. Dla bibliotekarzy szkolnych każdy rok jest rokiem czytelnika. Jednym ze sposobów na nieczytanie stał się
Festiwal Bibliotek Szkolnych, który trwa cały
rok. Festiwal to konkursy związane z książką
- dla uczniów wszystkich typów szkół, dostosowane do poziomu edukacyjnego. Konkursy
ogłaszane przez szkolne biblioteki cieszą się
dużym powodzeniem. W kolejnych edycjach
festiwalu bierze udział coraz więcej szkół, a
propozycje konkursowe akceptuje i rozpatruje
Rada Programowa Festiwalu.
Do konkursów przystąpiło 200 szkół.
2500 uczniów ze szkół podstawowych wzięło udział w konkursie „Czytam i potrafię”.
Mieli oni za zadanie wykonać rebusy, których
rozwiązaniem był tytuł książki. Do finału zaklasyfikowało się 160 prac. Wszyscy finaliści
otrzymali piękne książki ufundowane przez
Uniwersytet Łódzki, Społeczną Akademię
Nauk, WBP im. Marszałka J. Piłsudskiego,
Dyrekcję
Zespołu
Szkolno-Przedszkolnego nr 1 oraz Wydawnictwo Literatura.
I miejsce w kategorii klas I-III
zajęła Malwina Nastarowicz ze
Szkoły Podstawowej nr 7 w Łodzi, opiekun Anna Korbecka,
II miejsce zajął Fabian Urbański ze Szkoły Podstawowej nr 160 w Łodzi, opiekun p. Beata Klimczak,
III miejsce - Laura Spławska, ze Szkoły Podstawowej nr
120 w Łodzi, opiekun p. Bogusława Staszewska.
W kategorii klas IV-VI nagrody zdobyli:
I miejsce - Kacper Rupniewski ze Szkoły Podstawowej nr
162 w Łodzi, opiekun Zdzisława Matuszewska,
II miejsce - Wiktoria
Sęczkowska ze Szkoły Podstawowej nr 160 w Łodzi, opiekun p. Beata Klimczak,
III miejsce - Sandra Dembińska, ze
Szkoły Podstawowej nr 160 w Łodzi,
opiekun p. Beata Klimczak
Uczniowie gimnazjów wzięli udział w konkursie „Czytam i rozwijam wyobraźnię”. Do
konkursu przystąpiło 250 uczniów. Mieli oni
za zadanie wykonać projekt okładki ulubionej
książki. Do finału zaklasyfikowano 61 prac.
Wszyscy finaliści otrzymali piękne książki ufundowane przez Uniwersytet Łódzki,
Społeczną Akademię Nauk, Wojewódzką
Bibliotekę Publiczną im. Marszałka Józefa
Piłsudskiego, Dyrektora Gimnazjum nr 3 im.
Fryderyka Chopina w Łodzi oraz Wydawnictwo Literatura. Nagrodzeni, to:
I miejsce - Karolina Pawlak z Gimnazjum
nr 24 w Łodzi, opiekun Mariola Szczęsna,
II miejsce - Sylwia Zawada z Gimnazjum
w Wiączyniu Dolnym, opiekun Justyna
Szwajkowska,
III miejsce - Tomasz Żylak z Gimnazjum nr
5 w Łodzi, opiekun Iwona Wiaderna i Bożena
Bartosiak.
Uczniowie szkół ponadgimnazjalnych
przystąpili do konkursu „Czytam i tworzę”,
wykonali etiudę filmową inspirowaną dowolnym tekstem literackim. W finale znalazło się
10 uczniów:
I miejsce - Magdalena Chmielewska, Karolina Gulej z XXIX LO im. hm. Janka Bytnara
„Rudego” w Łodzi - opiekun Ewa Baran,
II miejsce - Angelika Cyran, Adrian
Niemirski z XLV LO w Zespole Szkół
Ogólnokształcących w Łodzi - opiekun
Radosław Wolski,
II miejsce - Justyna Orman, Paulina Król,
XXVI LO im. Krzysztofa Kamila Baczyńskiego w Łodzi - opiekun Regina Ogińska,
III miejsce - Wirginia Wywiał, VIII LO im.
A. Asnyka - opiekun Monika Szymanek.
Wszyscy laureaci otrzymali nagrody, m.in.
czytniki książek, scrabble, gry planszowe,
powszechnie lubiane książki – serię przygód
Mikołajka, książki J. R. R. Tolkiena oraz Wydawnictwa Narodowego Centrum Kultury,
okolicznościowe upominki, listy gratulacyjne
od Pani Poseł do Parlamentu Europejskiego
– Joanny Skrzydlewskiej.
I znów nam bibliotekarzom szkolnym udało się. Pytają nas, co robić, aby osiągnąć taki
sukces. Nasza recepta, to atrakcyjne, ciekawe konkursy, co roku inne, aby mogli wziąć
w nich udział uczniowie o różnych uzdolnieniach (plastycznych, literackich, infor-
matycznych). Po drugie, nie jesteśmy sami,
mamy wielu sprzymierzeńców – wspaniałych
orędowników czytania. Przyjmując na siebie
zobowiązania patronów i sponsorów, uczestniczą oni w podsumowaniach konkursów
i na uroczystej gali. Do Pałacu Kindermana
10 kwietnia br. przybyli przedstawiciele władz
miasta, uczelni, instytucji, fundacji i bibliotek:
Pan Wiceprezydent Krzysztof Piątkowski,
przedstawicielki Łódzkiego Kuratora Oświaty i Wydziału Edukacji. Uniwersytet Łódzki
reprezentował Pan prof. dr hab. Jarosław Płuciennik, Rektora Społecznej Akademii Nauk
- Pan Michał Gocek. Byli z nami: posłanka
do Sejmu Rzeczpospolitej Polskiej – Pani Elżbieta Królikowska-Kińska, Przewodnicząca Komisji Kultury radna Wiesława Zewald,
dyrektorzy największych łódzkich bibliotek:
Wojewódzkiej i Pedagogicznej – Pani Barbara Czajka, Pan Jarosław Jędrych, Pan Marcin
Paszkowski. Posłankę do Parlamentu Europejskiego – Panią Joannę Skrzydlewską reprezentowali pracownicy Biura Poselskiego,
a Stowarzyszenie Topografie – Pani Joanna
Ufnalska i Pan Piotr Lipski. O festiwalowych
wydarzeniach informują również łódzkie media: prasa, radio, telewizje lokalne.
Sponsorom należą się specjalne podziękowania, są z nami od wielu lat. Nagrody z każdym rokiem piękniejsze, bowiem sponsorzy wierzą,
że warto inwestować w czytających – to potencjalni, wzorowi
studenci.
Występami uczniów z Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nr
1, Gimnazjum nr 3, Szkoły Podstawowej nr 79 zachwycali się
wszyscy. Na koniec głos zabrali:
Pan Wiceprezydent Krzysztof
Piątkowski, prof. Jarosław Płuciennik, posłanka KrólikowskaKińska, radna Wiesława Zewald.
Wszyscy oni podzielili się wspomnieniami o ukochanych książkach i refleksjami o czytaniu, wyrażając uznanie dla organizatorów
Festiwalu. Urzekły ich bowiem
zaszyfrowane w rebusach tytuły książek, projekty okładek i krótkometrażowe filmy promujące czytelnictwo. Takie słowa uznania dodają
organizatorom skrzydeł, gdyż wiedzą, że warto
się trudzić. Podczas bankietu przygotowanego
przez Firmę Strobejko goście komentowali
wystawione prace prezentowane filmy, dzielili
się uwagami o stanie czytelnictwa i o sposobach ratowania Galaktyki Gutenberga. Obdarzeni uczniowskimi pracami żegnali się z nami
mówiąc: Do przyszłego roku!
Bogusława Walenta
Czesława Siewierska
DOBRE PRAKTYKI
14
WebQuest (WQ) to inna forma projektu
edukacyjnego oparta na technologii informacyjnej, to sposób pracy wykorzystujący elementy uczenia się zespołowego opartego na
idei konstruktywizmu, pozwalającego na budowaniu własnej wiedzy w oparciu o Internet.
Metodę WebQuest opracowali w latach 90 XX
wieku, nauczyciele z Uniwersytetu w San Diego
Tom March i Berni Dodge. Praca tą metodą sprawia, że aktywność uczniów skierowana jest na
poszukiwanie informacji w zasobach Internetu
i kształtowanie umiejętności ich gromadzenia,
analizowania, selekcjonowania i przetwarzania.
Metoda jest z powodzeniem stosowana w wielu
krajach, w tym również w Polsce.
WebQuesty stawiają przed uczniami zadania, które pozwalają im wykorzystać wyobraźnię oraz zastosować umiejętność rozwiązywania problemów. Znalezienie rozwiązania
problemów określonych w zadaniach, wymaga od uczniów kreatywnego myślenia.
Czy warto stosować metodę WebQuest?
Wystarczy zajrzeć do raportu OECD „PISA
2009 Results: Students On Line” z czerwca
2011 r., z którego można się dowiedzieć, że:
„Polskie nastolatki lepiej wyszukują informacje potrzebne do rozwiązania jakiegoś problemu, gdy mają przed sobą wydrukowany tekst
niż komputer z internetową przeglądarką”.
W obecnych czasach Internet staje się dominującym źródłem informacji, umiejętność
odnalezienia stron internetowych zawierających wiarygodne informacje i dokonania ich
oceny oraz selekcji jest ogromnie ważna.
Pracodawcy także podkreślają, że od kandydatów do pracy oczekują m.in. umiejętności
podejmowania decyzji, poszukiwania rozwiązań, kreatywności, pracy w zespole, przystosowania się do nowych sytuacji. Metoda WebQuest jest jedną z możliwości kształtowania
tych umiejętności, z jednej strony pozwala
na wykorzystanie zainteresowania uczniów
komputerem i Internetem w procesie edukacyjnym, a z drugiej strony kształtuje postawę
ucznia-badacza a nie ucznia-odtwórcy według
określonych reguł. WebQuest nie zastępuje
tradycyjnej lekcji, jest uzupełnieniem procesu
edukacyjnego skierowanym na kształtowanie
kompetencji społecznych. Na realizację WebQuestu trzeba przeznaczyć kilka lub kilkanaście lekcji, można ją wykorzystać na zajęciach
z przedmiotu oraz zajęciach pozalekcyjnych,
a także w ramach pracy domowej.
WebQuesty w sposób, angażują wyobraźnię oraz pozwalają na poszukiwanie informacji w sposób przemyślany i kontrolowany.
Obecnie ważniejsza jest komunikacja, praca
w grupie, rozwiązywanie problemów, krytyczne i twórcze myślenie, niż zadawanie uczniom
materiału do zapamiętania.
Wg Bernie Dodge’a struktura WQ powinna
się składać z następujących części:
1. Wprowadzenie (temat) – spełnia funkcję informującą oraz motywującą uczniów.
W tej części nauczyciel podaje temat, definiuje
problem do rozwiązania oraz wskazuje drogę
jaką uczniowie muszą podążyć aby osiągnąć
cel. Uczniowie powinni stworzyć scenariusz
poszukiwania i oceny informacji.
2. Zadanie – opisuje produkt końcowy.
Nauczyciel dokładnie opisuje, jaki powinien
być wynikWebquestu i jakie zadania powinni
realizować uczniowie. Zadania do wykonania
powinny być zapisane w formie wymagającej
aktywności: rozwiąż, opisz, zaprojektuj, przeanalizuj, zbierz, porównaj, znajdź. Aktywności te powinny wymuszać na uczniach wyszukiwanie informacji w sieci, analizowanie
i generowanie podsumowań.
3. Proces – opis procesu pozyskiwania informacji, wyjaśnienie strategii, jakie uczeń ma
zastosować, aby wykonać zadanie. W punkcie
tym dokładnie opisujemy kroki, jakie powinien podjąć poszukujący, aby w pełni zrealizować projekt, jak również zasady podziału ról
i zadań dla poszczególnych członków grupy.
4. Źródło – to strony internetowe, które
uczeń wykorzysta, aby wykonać zadanie. Nauczyciel powinien podać adresy (linki) stron do
których powinien odnieść się uczeń/uczniowie
poszukujący informacji na zadany temat, analizując i przetwarzając uzyskane informacje.
Przed zajęciami należy dokładnie sprawdzić
czy podane adresy stron są aktualne.
5. Ewaluacja ocenia rezultaty rozwiązywanego zadania – element projektu powinien
zawierać jasne informacje odnośnie tego, jakie są kryteria oceny realizowanego przez
uczniów zadania. Aby opracować kryteria
ewaluacji należy przeanalizować i określić
wszystkie aktywności, jakie będą wykonywać
uczniowie podczas realizacji projektu oraz
współpracę w zespole projektowym. Zadanie może być prezentowane w różnej formie:
plakatu, prezentacji ustnej, prezentacji w programie PowerPoint, pracy pisemnej, krótkiego
filmu, apelu i wielu innych.
Maria Michalak
Dorota Wojtuś
P. S.
Metoda WebQuest wydaje się być szczególnie atrakcyjną formą w kształceniu zawodowym. W bieżącym roku szkolnym zorganizowałyśmy warsztaty metodyczne Metoda
WebQuest w kształceniu zawodowym, prezentujemy WebQuest opracowany przez nauczycielkę Zespołu Szkól Zawodowych Specjalnych Nr 2 w Łodzi Bożenę Ozimek.
WebQuest przeprowadzono z uczniami II
klasy Zasadniczej Szkoły Zawodowej w w zawodzie 753105 - krawiec. Przedmiot: Projektowanie i modelownie odzieży.
Źródło: http://www.inventex.eu/pl/node/55
Wprowadzenie
Moda w potocznym rozumieniu oznacza
potrzebę naśladowania innych, która najmocniej wyraża się w ubiorze. Polega na tym, iż
dana rzecz, fryzura, wygląd czy zachowania
są popularne w danym środowisku. Moda to
nie tylko błysk fleszy i „wybieg”, ale również
odzwierciedlenie stanu umysłu bez względu
na wiek czy płeć.
Projektowanie ubioru może być wartościowe z kilku względów:
1. Pozwala na rozwijanie wyobraźni, wyrażenie własnych poglądów i emocji, a także
swojego poczucia estetyki
2. Ułatwia przeprowadzenie treningu umiejętności samodzielnego podejmowania decyzji
oraz treningu doboru ubioru w zależności od
sytuacji
3. Jest zajęciem motywującym do kreowania własnych pomysłów.
Zadanie
Wyobraź sobie, że pracujesz w zespole projektantów w domu mody MŁODA MODA.
Kierownictwo firmy myśli o wprowadzeniu
nowej technologii, jakim jest system projektowania odzieży Inven Tex FDS. (Fashion
Design System) Waszym zadaniem jako projektantów będzie przygotowanie dla szefostwa
firmy informacji przekonujących do zasadności zakupu programu FDS. Wyniki swojej pracy przedstawicie w formie prezentacji Power
Point, która powinna odpowiedzieć na kluczowe zagadnienia:
DOBRE PRAKTYKI
15
Źródło: http://www.inventex.eu/pl/node/55
1. Co to jest FDS (Fashion Design System)?
2. Jakie są korzyści z jego użytkowania.
3. Funkcje programu.
4. Zalety i wady FDS
(Fashion Design System).
5. Doświadczenia stosowania FDS na
polskim rynku odzieżowym.
Proces
Będziecie pracować w 3 zespołach, w każdym zespole dokonajcie wyboru lidera koordynującego pracę, dokonajcie podziału pracy,
ustalcie zasady komunikacji i terminy wykonania kolejnych zadań.
Każdy zespół opracuje prezentację w PowerPoint i przedstawi ją na forum klasy, maksymalny czas prezentacji wynosi 5 minut.
Przy tworzeniu prezentacji dbajcie nie tylko
o zawartość merytoryczną, równie ważna jest
oprawa graficzna, poprawność i stylistyczna.
http://www.inventex.eu/pl
http://www.fashionexpresslearning.co.uk/CAD-software-pattern-cutting-fashion-design.aspx
http://www.stopniowanie-szablonow.pl
http://www.contec.pl/
http://www.proficad.pl/lectra_pgs.html
Ewaluacja
Przy ocenie Waszej pracy będą brane pod uwagę następujące elementy:
Zespół I
Wyjaśni co to jest FDS (Fashion Design
System) i przedstawi korzyści wynikające
z jego użytkowania przy projektowaniu.
Zespól II
Przedstawi na przykładach funkcje programu.
Zespół III
Zbierze informacje o doświadczeniach
polskich projektantów w stosowaniu FDS
(Fashion Design System). Przedstawi także
zalety i wady stosowania FDS (Fashion Design System)
Czas na wykonanie projektu: 3 tygodnie.
Możecie zacząć od Wikipedii. Znajdziecie
tam podstawowe informacje i wiele przydatnych odnośników do ciekawych stron. pomocna może się okazać strona YouTube.
Ocena końcowa: 16–15 punktów:celujący, 14–12: bardzo dobry, 11–10: dobry, 9–7: dostateczny, 6-4: dopuszczający, 0–4: niedostateczny
Podsumowanie
Praca, którą wykonaliście pozwoliła Wam zdobyć wiedzę na temat systemu projektowania
odzieży metodą FDS, oraz możliwości, jakie daje ta nowa technologia. Uczniowie, jako przyszli
projektanci albo pracownicy firm odzieżowych powinni wiedzieć, gdzie szukać informacji niezbędnych w pracy oraz znać ekonomiczny wymiar zastosowania nowoczesnych narzędzi.Mam
nadzieję, że odtąd FDS będzie innowacyjnym „ołówkiem” w ręku nowoczesnego projektanta.
Bożena Ozimek
nauczycielka kształcenia zawodowego
w Zespole Szkół Zawodowych Specjalnych nr w Łodzi
DOBRE PRAKTYKI
16
Migające obrazy teledysków, odrealnione światy gier, przeskakiwanie z Naszej klasy na Twitera,
skrócone myśli zawarte w smsach, systematyczne
obniżanie rangi kultury do poziomu popkultury,
ciągły pęd, hałas, to obraz świata, w którym trudno o autorytety, wartości i sztukę przez wielkie
S. Dlatego też wybór patrona szkoły to trudne
zadanie. Kim powinien być człowiek postawiony
młodzieży za wzór? Czy jego przykład dotrze do
młodych ludzi? Czy nie pozostanie martwym wyborem dorosłych?
Pada wiele propozycji, każdy forsuje swojego
kandydata, ścierają się wielkie czyny, piękne słowa zacnych ludzi. Ostateczne głosowanie i mamy
upragnionego patrona. Jaszcze tylko wyłuszczenie
ze wzniosłych wypowiedzi czytelnego dla uczniów
motta, które zostanie wyszyte na sztandarze:
Do Ciebie wołam, Człowieku,
Ciebie szukam - w którym
historia ludzi może znaleźć swe Ciało.
Ku Tobie idę, i nie mówię „przybądź”,
ale po prostu „bądź”…
Kolejne wyzwanie to tekst hymnu szkoły. Jak
bowiem zawrzeć w prostych, powiązanych rymami słowach przesłanie człowieka, który zmienił
oblicze świata XX wieku? Jak sprowadzić filozofię Karola Wojtyły do trzech zwrotek i refrenu?
Jesteśmy młodzi i zbuntowani
Pełni nadziei, ale też obaw
Nie chcemy przez życie podążać sami
A Ty nas Mistrzu dobrze poprowadź.
Nadchodzi dzień wielkiej uroczystości nadania imienia. Pięknie ubrani uczniowie, w nowych
garsonkach panie nauczycielki. Świeżością kolorów uśmiechnięte ściany uginają się pod ciężarem wymyślnych dekoracji. W powietrzu unosi
się świąteczna woń zmieszana z zapachem smakołyków przygotowanych na poczęstunek.
Przemówienia, występy, oklaski, wielkie
wzruszenie… i można wreszcie odetchnąć. Zsunięte z obolałych stóp szpilki szepczą do siebie:
„Udało się, nie pomylili tekstu, kochane dzieciaki”. Niestety wychowawcy nie mogą osiąść na
laurach, bo patron powinien żyć.
Codzienność szkolna nie może zabić przesłania ze sztandaru. I to dopiero jest wyzwanie,
ukazać patrona jako zwykłego człowieka, zmagającego się ze swoimi słabościami, pokonującego przeszkody stawiane przez życie, uwikłanego
w bieg historii.
Zwykły wrześniowy poranek. Otwieramy drzwi
jednej z pracowni przypisanej klasie Ib. Na ekranie
przesuwają się slajdy prezentacji – kilku trzecioklasistów komentuje pierwszakom swój projekt:
Koleje życia naszego patrona. Dzieciaki słuchają
uważnie, bo za tydzień będzie konkurs sprawdzający, ile zapamiętały. Fajnie dostać już w pierwszej
klasie dyplom i czekoladę.
Polska złota jesień. W sali gimnastycznej
prowadzący akademię wycisza gwar, przywołując słowa, które padły 16 października 1978 r.
– „Habemus papam”. To wtedy naszego rodaka
poznaje cały świat. Utrwalony na taśmie filmowej
moment, gdy papież Jan Paweł II ze wzniesionymi rękami wygłasza swe pierwsze przemówienie,
wzrusza do dziś.
Jan Paweł II. Patron szkoły
Jest jesień, liście opadają, nadchodzi czas
zadumy nad życiem i odwiedzin na grobach bliskich. Zaproszeni z innych szkół liczni goście
wspólnie z gospodarzami pochylają się nad słowami Karola Wojtyły zamkniętymi w jego poezji.
Międzygimnazjalny Konkurs Recytatorski poezji
Karola Wojtyły to sposób na obchodzenie imienin
naszego Mistrza. To niezwykłe zderzenie młodych
recytatorów z metaforycznym ujęciem personalizmu chrześcijańskiego. Zdumiewa dorosłych, że
w ustach młodzieży tak trudne słowa profesora
humanisty nadal są aktualne. Pozornie trudne
przesłanie, ujęte w poetycką formę w norwidowskim stylu, jest jednak dla nich zrozumiałe!
Jeśli chcesz znaleźć źródło,
Musisz iść do góry, pod prąd.
Przedzieraj się, szukaj, nie ustępuj…
Po zimowych mrozach, ciemnych, smutnych
porankach i długich wieczorach słońce zaczyna
budzić świat do życia. W szkole ostatnie pożegnanie zimowego obumierania przypada na 2 kwietnia – rocznicę śmierci patrona. Modlitwa podczas
przygotowanej przez uczniów mszy jednoczy
całą społeczność szkolną.
„Maj – to wtedy kwitną kwiaty pachnie gaj”,
to wtedy też, a dokładniej 18 maja 1920 roku pojawił się na świecie niezwykły, bo święty człowiek.
Roześmiane oczy, niesamowita energia, cudowny
głos skupiający uwagę słuchaczy. Aktorski talent
wykorzystany w czasie połowów ludzkich serc.
Życie to przecież swoisty teatr. Staramy się więc
dobrze odegrać przydzielone nam przez nie role.
Święto patrona staje się świętem teatru. Zamiast nudnej akademii młodzi aktorzy Teatru
Szkolnego przenoszą nas w zaczarowany świat,
w którym garnek na głowie i pokrywka w ręku
zmieniają się w zbroję średniowiecznego rycerza.
Myśl o wakacjach nie pozwala się już skupić
na nauce. Zieleń za oknem odrywa wzrok od tablicy. Coraz trudniej wysiedzieć w ławkach, więc
chyba nadeszła pora na szkolne wycieczki. Uczniowie wyruszają wraz ze swymi nauczycielami
na górskie szlaki papieskie. Skoro papież wdrapywał się na te szczyty, to im też powinno się udać.
A po drodze przystanek w Wadowicach. Słynne
kremówki dostarczają zapasu energii.
Zakończony rok szkolny, trzeba złapać oddech
i nabrać sił, aby we wrześniu powitać nowych
uczniów. Proces wychowawczy wymaga dużego
wysiłku, ciągłych starań, ofiary; nie można pozwolić tu sobie na pomyłki. Nauczycie z powołania kierują się słowami: „Musicie wymagać od
siebie, nawet gdyby inni od was nie wymagali”.
Katarzyna Jałocha,
Monika Sobczak – Kaźmierska
Publiczne Gimnazjum nr 32
W piątek 14 marca 2014 roku w Publicznym Gimnazjum nr 32 im. Karola Wojtyły w Łodzi po raz kolejny obchodziliśmy
Święto Matematyki - Dzień liczby Pi.
„Dzień Liczby Pi” to nieoficjalne święto
obchodzone corocznie głównie w amerykańskich szkołach i uczelniach. Data święta
wybrana jest na 14 marca z powodu skojarzenia z pierwszymi cyframi rozszerzenia
dziesiętnego liczby pi. Przybliżoną wartość
liczby Pi z dokładnością do dwóch miejsc po
przecinku potrafią podać praktycznie wszyscy
uczniowie (pi ≈ 3,14). Jest to bowiem jedna
z najważniejszych stałych w matematyce.
Dzień ten jest też rocznicą urodzin sławnego
polskiego matematyka Wacława Sierpińskiego (ur. 14.03.1882 r.) oraz fizyka Alberta Einsteina (ur. 14.03.1879 r.).
Z tej właśnie okazji zorganizowaliśmy
liczne konkursy oraz wystawę promującą
matematykę i niezwykłą liczbę Pi. Głównym
celem naszych działań było zainteresowanie
młodzieży matematyką. Pragniemy bowiem
rozwijać w naszych wychowankach umiejętność wykorzystywania wiedzy matematycznej
w życiu codziennym.
Uczniowie mieli do wyboru cztery konkursy, w których mogli wykazać się pomysłowością, kreatywnością oraz zdolnościami nie
tylko matematycznymi:
● konkurs na plakat związany z liczbą Pi,
● konkurs na kompozycję przestrzenną
przedstawiającą liczbę Pi,
● konkurs na najsmaczniejszą liczbę Pi,
● konkurs wiedzy – „Mistrz Matematyki”.
Ponadto podczas przerw uczniowie rozszyfrowywali rebusy związane z liczbą Pi oraz te,
w których ukryte były pojęcia matematyczne.
Wszystkie konkursy cieszyły ogromną popularnością. Uczniowie udowodnili, że matematyką można się bawić. Plakaty ozdobiły
ściany Gimnazjum, aby inni mogli podziwiać
efekty prac konkursowych. Na zakończenie
obchodów odbyła się degustacja ciast i ciasteczek konkursowych.
Mamy nadzieję, że dzięki organizacji
„Święta Matematyki” w naszej szkole udało
nam się rozbudzić zainteresowanie matematyką oraz pokazać jej piękno i znaczenie w życiu
codziennym.
Agnieszka Malewska,
Kamila Pietrzyk
Publiczne Gimnazjum nr 32
DOBRE PRAKTYKI
17
Wiosenny Tydzień Promocji Zdrowia jest
przeglądem działań prozdrowotnych realizowanych przez placówki Łódzkiej Sieci Szkół
i Przedszkoli promujących zdrowie. Koordynatorem programu jest Wydział Zdrowia i Spraw
Społecznych Urzędu Miasta Łodzi oraz Łódzkie
Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia
Praktycznego. Temat tegorocznego projektu to:
„Bezpieczny uczeń, bezpieczny przedszkolak”
– tworzenie środowiska sprzyjającego bezpieczeństwu dzieci i młodzieży, kształtowanie bezpiecznych zachowań dzieci.
Zdrowie, bezpieczeństwo i życie człowieka
to wartości najcenniejsze, niemożliwe do kupienia za żadne pieniądze. Każdego dnia troszczymy się o nie poprzez odpowiedni sen, higienę,
żywienie, uprawianie sportu. Niektórzy sięgają
głębiej odwiedzając gabinety odnowy biologicznej czy sanatoria. Są i tacy, którzy poprzez swoją
głupotę, nieświadomość niszczą swój organizm.
A przecież nasze ciało jest nam dane raz na całe
życie i powinniśmy się o nie troszczyć. To właśnie
z tych powodów w celu kształtowania odpowiednich postaw prozdrowotnych, by nasi uczniowie
nie należeli do drugiej opisanej grupy, Publiczne
Gimnazjum nr 32 w Łodzi należy do Sieci Szkół
i Przedszkoli Promujących Zdrowie.
Podczas tegorocznego Wiosennego Tygodnia Promocji Zdrowia podjęliśmy wiele działań
w oparciu o hasło „Bezpieczny i zdrowy uczeń
w Gimnazjum nr 32”. Wychowawcy klas opracowali i przeprowadzili lekcje dotyczące bezpieczeństwa w szkole i poza nią, uzmysławiając
uczniom, że czasem z pozoru niewinne zabawy,
lekkomyślne zachowanie, agresja skierowana do
kolegów mają negatywny wpływ na nasze zdrowie zarówno fizyczne jak i psychiczne. Efektem
zajęć były plakaty, kolaże, które pokazaliśmy
podczas wystawy w trakcie Wiosennego Tygodnia Promocji Zdrowia. Klasy pracowały nad
następującymi tematami: „Bezpieczna przerwa”,
„Bezpieczeństwo nad wodą”, „Bezpieczne wyjścia poza szkołę”, „W drodze do szkoły”, „Ja
i moi rówieśnicy rozwiązujemy konflikty drogą
negocjacji”, „Bezpieczeństwo w sieci”, „Rowerzysto bądź widoczny”.
Wiedząc, że współczesna młodzież ma problem z właściwym odżywianiem się, co ma swoje
odzwierciedlenie we wzrastającej liczbie osób
z nadwagą i otyłością, jak i liczbie dzieci u której
stwierdza się niedożywienie nie tylko ilościowe
ale i jakościowe zorganizowaliśmy „Szkolną
konferencję promującą zdrowe odżywianie się
i aktywność fizyczną”. Program konferencji
obejmował pokazy:
• Prezentacja multimedialna uczniów „Skutki
spożywania fastfood’ów”.
• Film „Dziesięć zasad zdrowego żywienia”
opracowany przez twórców programu „Żyj
smacznie i zdrowo”.
• Prezentacja multimedialna uczniów „Czas na
zdrowie w Gimnazjum nr 32”, której hasłem przewodnim było „Nasze zdrowie w naszych rękach”.
• Film „Bajka o dziku i tuczniku” fundacji
Banku Ochrony Środowiska
• Rozstrzygnięcie szkolnego konkursu i prezentacja zwycięskiej pracy „Moja bezpieczna
i przyjazna uczniowi szkoła” – prezentacja multimedialna.
• Zajęcia warsztatowe przy trzech stanowiskach gdzie uczniowie samodzielnie mogli
przeliczyć kalorie zawarte w produktach spożywczych, obliczyć swoje BMI, ułożyć zbilansowany jadłospis zgodny z dziennym zapotrzebowaniem na kalorie.
Podczas prezentacji „Czas na zdrowie
w Gimnazjum nr 32” uczniowie omówili na czym
polega zbilansowana dieta, uzasadnili że spożywanie pięciu posiłków dziennie, w tym pięciu
porcji warzyw i owoców, trzech – czterech porcji produktów mlecznych, przynajmniej 1,5 litra
wody jest niezbędne dla naszego zdrowia. Pokazali produkty spożywcze, które zawierają najwięcej witamin i soli mineralnych, błonnika, białka.
Wykazali przewagę produktów naturalnych nad
żywnością modyfikowaną. Wykorzystując słowa
Zbigniewa Religi „Wszelki wysiłek fizyczny ma
niesłychanie duże znaczenie dla podtrzymania
i pomnażania zdrowia. To wręcz truizm.” uzmysłowili słuchaczom, że odpowiednio dobrana,
systematyczna aktywność ruchowa sprzyja rozwojowi organizmu, reguluje ciśnienie, obniża
poziom cholesterolu, zwiększa wydolność układu
krążenia, eliminuje skutki codziennego stresu.
„Bajka o dziku i tuczniku” opowiada o tym,
że „znienawidzone przez nas wszystkich fałdy
tłuszczu wcale nie muszą być konsekwencją tłustego jedzenia. Jeśli za mało się ruszamy – nasz
organizm przerabia na zapasowy tłuszcz prawie
wszystko co zjemy”. Film porównuje człowieka współczesnego do przekarmionego tucznika.
Pokazuje, że tłuszcz zatyka żyły, rujnuje ciśnienie, uszkadza wątrobę, trzustkę i potęguje ryzyko
cukrzycy. Zaletą filmu jest charakterystyczny język skierowany bezpośrednio do ucznia.
Ostatnim działaniem jakie podjęliśmy w ramach Wiosennego Tygodnia Promocji Zdrowia
był „Bezpieczny, medyczny bieg po zdrowie”.
Coraz częściej w ramach szeroko rozumianej
edukacji wprowadza się moduł pierwszej pomocy
lub inaczej pomocy przedmedycznej, aby ludzie
niezwiązani zawodowo ze służbą zdrowia mogli
ratować życie i nieść pomoc tym, którzy żyją obok
nas i jej potrzebują. Każdego dnia bowiem w róż BMI – (ang. Body Mass Index) Współczynnik masy ciała obliczany ze wzoru BMI = masa ciała [kg] / wzrost2 [m2]
Cytat z filmu „Bajka o dziku i tuczniku”
nych zakątkach świata ludzie przeżywają dramaty
związane z wypadkami komunikacyjnymi, zawałami serca, udarami, innymi wypadkami losowymi, dzięki którym życie nie jest takie jak dawniej.
Są i tacy, którzy z odwagą i ogromną determinacją
niosą pomoc, aby złagodzić skutki tych zdarzeń.
Wśród nich mamy nadzieję, że są i będą nasi
uczniowie. Dlatego właśnie uczennice klas I i II
mogły się wykazać wiedzą z tego zakresu uczestnicząc w „Medycznym biegu po zdrowie”.
Bieg był podsumowaniem zajęć jakie prowadzono w tej grupie w ramach edukacji zdrowotnej w bieżącym roku szkolnym. Został on poprzedzony profesjonalnym pokazem ratownictwa
medycznego. Podczas biegu dziewczęta grupowo
pokonywały tor przeszkód niosąc ze sobą nosze,
apteczkę, szyny Kramera, kołnierz ortopedyczny.
Następnie dobiegały do rannego i zachowując
wszelkie środki ostrożności starały się jak najlepiej pomóc rannemu w sytuacji, którą zastały,
a o której nie były poinformowane. Ich zadaniem
było także drogą telefoniczną poinformować odpowiednie służby o zaistniałej sytuacji oraz przetransportować rannego na noszach do „szpitala”.
W międzyczasie jedna z nich musiała rozwiązać
test z zakresu podstawowej wiedzy medycznej.
Wszystkie elementy były punktowane, by na koniec wyłonić najlepszych. Doświadczenie jakie
przyniósł bieg pozwala przypuszczać, że dziewczęta poradzą sobie w prawdziwych sytuacjach
dbając jednocześnie o swoje bezpieczeństwo,
o ile tylko pozwoli im na to odwaga cywilna.
Mamy nadzieję, że wszystkie inicjatywy jakie
podjęliśmy w dniach 24-28 marca 2014 roku podczas III Wiosennego Tygodnia Promocji Zdrowia
pozwolą na trwałą zmianę zarówno nawyków
żywieniowych jak i powstrzymają postępującą
epidemię bezruchu wśród młodzieży. Liczymy,
że nasz uczeń będzie w stanie przewidzieć skutki
niebezpiecznych, nieodpowiedzialnych zachowań i stanie się pomocnym kolegą dla swoich
rówieśników. Mamy również nadzieję, że zorganizowany bieg otworzy oczy na potrzebujących
i uświadomi, jak wielką pomoc innym niesie ten,
kto odważy się przełamać własny lęk i poczuje
się odpowiedzialny za drugiego człowieka.
Katarzyna Depczyńska-Samiec
Publiczne Gimnazjum 32 w Łodzi.
DOBRE PRAKTYKI
18
W
ramach innowacji pedagogicznych
nauczycielki biologii i chemii założyły Uczniowski Klub Nauki. Wszelkie propozycje działań, które powstały podczas pracy
w klubie zakładały rozbudzenie umiejętności
myślenia, zaszczepienie wśród młodych ludzi
bakcyla do poszukiwania i eksperymentowania, stworzenia okazji do spotkań i podejmowania wspólnych działań na terenie szkoły
oraz stworzenia alternatywy dla nudy. Pracownie chemii i biologii stały się miejscami,
w których pobudza się ciekawość ucznia i angażuje się go do samodzielnego poznawania
świata oraz dba o wykorzystanie drzemiącego
w nim potencjału.
Praca z młodzieżą w klubie pozwala
„wciągnąć” ich do świata wiedzy. Uczniowie
poszukują odpowiedzi na często nurtujące
ich pytania typu dlaczego, po co, jak…? poprzez eksperymentowanie, stawianie pytań
badawczych, hipotez, wnikliwą obserwację
oraz głowią się nad wnioskami. Każdy eksperyment, nawet taki, który „nie wyjdzie”, jest
bardzo wartościowy. Razem z uczniami przeprowadzamy analizę wyników i wyciągamy
wnioski, zastanawiamy się, co spowodowało,
że eksperyment się nie udał. Uzmysławiamy
im, że postęp nauki polega nie tylko na odkrywaniu i wyjaśnianiu nowych zjawisk, ale i na
obalaniu starych hipotez. Naszym celem jest
również wywołanie w uczniach zdziwienia.
Element zaskoczenia niespodziewanym wynikiem lub sposobem wyjaśnienia pozytywnie
wspiera uczniów w dalszym pogłębianiu tematu i lepszym zapamiętaniu faktów.
Efekty pracy z młodzieżą w Uczniowskim
Klubie Nauki zaowocowały dwoma projekta-
mi: „Wielkie pytania małych ludzi czyli dlaczego…?” oraz „Fascynujące jajo”.
W pierwszym projekcie uczniowie wyjaśniali zgromadzonym gościom np. „dlaczego
niebo jest niebieskie?”, „dlaczego pingwinom
nie marzną stopy a narciarzom ręce?”, „ dlaczego psy mają zawsze mokre nosy?”, „dlaczego płaczemy krojąc cebulę?”, „ dlaczego
ptaki śpiąc nie spadają z drzew?, itp.
W drugim projekcie inspiracją i głównym
obiektem badań stało się wielkanocne jajko.
Interesuje ono i ciekawi przedstawicieli różnych nauk od starożytności, chociażby jajko
Ledy, z którego wykluła się Helena Trojańska,
aż po dzisiejszych chemików, fizyków, biologów czy matematyków. Projekt ten to również
zbiór doświadczeń na temat wykorzystania
zjawisk chemicznych i fizycznych podczas
przygotowania potraw jajecznych i ich efektu końcowego widzianego na talerzach. Młodzież odpowiadała min. na takie pytania jak :
Po co komu jajka? Dlaczego jajka ustawiane
są w opakowaniach czubkami do góry? Po co
jajko przepuszcza powietrze? A jak ono się
stacza? Czy można jajko wsadzić do butelki
bez jego rozbijania? Dlaczego jajko lewituje
w solance? I tak można było odpowiadać na
tego typu pytania w nieskończoność…
Uczniowski Klub Nauki to doskonała nauka poprzez zabawę i nie tylko dla geniuszy.
Ewa Woźniak
Renata Drąszczyk,
Grażyna Kaja
DOBRE PRAKTYKI
19
20 marca 2014 r. w Muzeum Miasta Łodzi
odbył się finał II edycji konkursu „PracodawcA KreującY i WspierającY
Edukację 2013” Podczas uroczystej
gali przyznano statuetki Łódzkich Łabędzi
w dwóch kategoriach: przedsiębiorstw zatrudniających do 50 osób i przedsiębiorstw
zatrudniających powyżej 50 osób. Celem
konkursu zgodnie z Regulaminem Konkursu
było wyróżnienie pracodawców uczestniczących kreowaniu procesów kształcenia
w szkołach, promowanie współpracy pracodawców ze szkołami oraz inspirowanie
pracodawców do uczestnictwa w tworzeniu pozytywnego wizerunku współczesnej szkoły i podnoszenia jej prestiżu. Organizatorem Konkursu był Prezydent Miasta
Łodzi we współpracy z Łódzkim Centrum
oskonalenia Nauczycieli i Kształcenia praktycznego. Zgłoszenia do Konkursu mógł
dokonać pracodawca lub szkoła rowadzona
przez Miasto Łódź, z którą spółpracuje pracodawca. Do konkursu pracodawcę mogły
zatem zgłosić szkoły podstawowe, gimnazja, szkoły ponadgimnazjalne. Komisja
Konkursowa powołana przez Prezydenta
Miasta Łodzi, złożona z przedstawicieli
władz Łodzi, przedstawicieli uczelni i mediów oraz instytucji i placówek współpracujących z pracodawcami stanowiła gwarancję rzetelnej, obiektywnej i wszechstronnej
oceny działań pracodawców wspierających
w różnych formach organizacyjnych szkoły. Kapituła Konkursu dokonała analizy
działań pracodawców zgłoszonych do
konkursu, zwracając szczególną uwagę na
zaprezentowane przez pracodawców efekty współpracy pracodawcy ze szkołą, które
kierunkowane na wsparcie szkół, wpływały
na podniesienie jakości jej pracy i efektywności kształcenia. Obszary oceny komisji
Konkursowej dotyczyły między innymi inwestowania w bazę techniczno-dydaktyczną szkół, wsparcia finansowego działalności dydaktyczno-wychowawczej szkoły,
tworzenia klas patronackich, doskonalenia
umiejętności zawodowych uczniów, doskonalenia umiejętności zawodowych nauczycieli, doradztwa zawodowego dla uczniów,
uczestniczenia pracodawcy w projektach
finansowanych ze środków UE, organizowania lub współorganizowania konkursów,
zawodów, olimpiad, egzaminów.
Komisja Konkursowa wyłoniła w dwóch
kategoriach, następujących laureatów Konkursu – nominowanych do otrzymania statuetki Łódzkie Łabędzie:
KATEGORIA 1
przedsiębiorstwa zatrudniające do 50 osób:
• Agencja Użytkowania i Poszanowania
Energii Sp. z o.o.
• „Alex” Paweł Leńczuk
• Centovini Polska Spółka z o.o.
• Chint Poland Sp. z o.o.
• Kuczka Józef Sp.j. Przedsiębiorstwo
Produkcyjno-Handlowe
• Polskie Stowarzyszenie Dekarzy – Oddział Łódzki
• Tłokiński Spółka Jawna
KATEGORIA 2
przedsiębiorstwa zatrudniające
powyżej 50 osób:
• „Ariadna” S.A. Fabryka Nici
• BSH Sprzęt Gospodarstwa Domowego
Sp. z o.o.
• Dalkia Łódź S.A.
• Dell Products Poland Sp. z o.o.
• Festo Sp. z o.o.
• “Galmet Sp. z o.o.” Sp. K.
• Inter Cars S.A.
• Mitsubishi Electric Europe B.V. - Oddział w Polsce
• PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.
• Polska Spółka Gazownictwa sp. z o.o.
• Procter&Gamble Gillette Poland International Sp. z o.o.
• Przedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowe Polexim Gmbh Sp. z o.o.
Spośród dziewiętnastu nominowanych
firm nagrodzone zostały, w kategorii przedsiębiorstw zatrudniających do 50 osób:
I miejsce, złota statuetka Polskie Stowarzyszenie Dekarzy – Oddział Łódzki
(współpracuje z Zespołem Szkół Ponadgimnazjalnych nr 15 w Łodzi)
W kategorii przedsiębiorstw zatrudniających powyżej 50 osób nagrody otrzymali:
I miejsce, złota statuetka BSH Sprzęt
Gospodarstwa Domowego Sp. z o.o.
(współpracuje z Zespołem Szkół Ponadgimnazjalnych nr 9 w Łodzi oraz Zespołem
Szkół Ponadgimnazjalnych nr 10 w Łodzi)
Doceniając działania pracodawcy o szerszym zasięgu niż łódzki, Komisja Konkursowa mogła także przyznać nagrodę specjalną dla pracodawcy za kreowanie procesów
kształcenia i wspieranie szkolnego systemu
edukacji w skali kraju. W II edycji konkursu
nagrodę specjalną otrzymała firma Mitsubishi Electric Europe B.V. - Oddział
w Polsce.
Zwycięskim pracodawcom statuetki wręczali Wojewoda Łódzki Jolanta Chełmińska
i Wiceprezydent Miasta Łodzi Krzysztof
Piątkowski.
Danuta Urbaniak
konsultant ŁCDNiKP
DOBRE PRAKTYKI
20
W mijającym roku szkolnym, członkowie
Akademii Młodych Twórców mieli możliwość
kierowania procesem uczenia się, w zależności
od indywidualnych potrzeb i możliwości. Między innymi uczniowie zainteresowani przekazywaniem swojej wiedzy młodszym adeptom
informatyki prowadzili zajęcia dydaktyczne
kształtując umiejętności młodszych kolegów
z zakresu programowania obiektowego z wykorzystaniem programu Balti’e, programowania robotów mobilnych, programowania dynamicznych stron internetowych.
W każdej z grup ćwiczeniowych uczestniczyło 15 uczniów z łódzkich gimnazjów, szkół
podstawowych oraz ponadgimnazjalnych.
Tematyka zajęć w każdej z grup dostosowana była do wcześniej rozpoznanych potrzeb
i możliwości uczniów. Uczniowie współdecydowali: czego, kiedy, gdzie i jak chcą się
uczyć oraz prawo do samodzielnej pracy, bez
nieustannej czy nadmiernej kontroli.. W ten
sposób młodzi ludzie mogli doświadczyć radości z intelektualnych odkryć i satysfakcji
z własnych postępów.
Efekty ich działań to konstrukcje i oprogramowania robotów, animacje przedstawiające baśniowe historie oraz wielopoziomowe
gry wykorzystujące możliwości sterowania
obiektem na ekranie , programy do tworzenia
efektów specjalnych z wykorzystaniem kart
graficznych i poznanych algorytmów.
Członkowie Akademii zainteresowani wytwarzaniem nowej wiedzy uzyskali możliwość
uczestniczenia w pracach studenckich kół
naukowych działających na Wydziale Elektrotechniki, Elektroniki, Informatyki i Automatyki Politechniki Łódzkiej Jedna z grup
uczestniczyła w zajęciach Studenckiego Koła
Naukowego Robotyki SKANER (Instytut Automatyki), współrealizując projekty z dziedziny robotyki i dziedzin pokrewnych a druga
uczestniczyła w zajęciach Studenckiego Koła
Naukowego „Sieci komputerowe” (Instytut
Informatyki Stosowanej).
Tak jak co roku, absolwenci Akademii Młodych Twórców i Twórczej Szkoły Komputerowej, podczas uroczystości podsumowującej
ich pracę w roku szkolnym otrzymali certyfikat: potwierdzający ukształtowanie umiejętności umożliwiających funkcjonowanie w społeczeństwie informacyjnym oraz przydatne
w przyszłej pracy zawodowej i gwarantujący,
że uczenie się w jej ramach jest uznane za doświadczenie edukacyjne i okres kształcenia
pozaformalnego.
W styczniu 2014 r. w Łódzkim Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia Praktycznego powstała unikatowa w skali kraju Szkoła
Projektów, zaprojektowana jako Innowacja
pedagogiczna. Pilotażowe zajęcia prowadzone
metodą projektów w II semestrze roku szkolnego 2013/2014 objęły 187 uczniów z klas I, II
i III technikum oraz zasadniczej szkoły zawodowej z Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr
22 w Łodzi. Każdy uczeń w ciągu semestru
realizował co najmniej jeden projekt, wybrany
z listy przedstawionej przez nauczycieli. Zestawy projektów są gromadzone w tzw. Banku
Projektów, do którego zgłaszane są propozycje
tematyki projektów zarówno przez nauczycieli,
jak i przez uczniów. W Banku Projektów są też
gromadzone scenariusze zajęć prowadzonych
metodą projektów oraz raporty z wykonanych
projektów. Dla każdego projektu powstaje pozostająca pod opieką nauczyciela prowadzącego, teczka projektu, zawierająca krótką informację o projekcie, list intencyjny, kontrakt na
wykonanie projektu, jego konspekt, kartę projektu/raport/sprawozdanie, kartę oceny projektu, a także załączniki np. prezentacje, zdjęcia
modelu, makiety itp. Uczniowie w ramach dokumentowania działań w czasie realizacji projektu tworzą portfolio – tradycyjne w wersji
papierowej oraz e- port folio, czyli portfolio w
wersji elektronicznej.
W Szkole Projektów są projektowane i
prowadzone zajęcia modelowe zarówno dla
nauczycieli kształcenia zawodowego jak i dla
rodziców uczniów realizujących projekt.
Celem Szkoły Projektów jest promowanie aktywnych metod kształcenia, podniesienie jakości
procesów edukacyjnych , rozwijanie zainteresowań ucznia, kształtowanie aktywnej postawy
wobec rzeczywistości, uczenie samodzielności
w myśleniu i rozwiązywaniu problemów.
Łódzka Platforma Edukacyjna obchodzi
niebawem pierwsze urodziny. Ruszyła oficjalnie 1 września 2013 roku, choć prace nad jej
przygotowaniem rozpoczęły się dużo wcześniej. Z tej okazji zorganizowany został konkurs dla nauczycieli łódzkich szkół - twórców
materiałów dydaktycznych zamieszczanych
na platformie.
„Najlepsza lekcja na Łódzkiej Platformie
Edukacyjnej” to tytuł konkursu, który w bieżącym roku szkolnym został zorganizowany
przez Prezydenta Miasta Łodzi we współpracy z Łódzkim Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia Praktycznego. Komisja
konkursowa wybrała 3 najlepsze prace, za wykonanie których ich twórcy otrzymają Nagrody Prezydenta. Uczestnikiem konkursu mógł
być każdy nauczyciel zatrudniony w łódzkiej
szkole. Celem konkursu było wykonanie interaktywnych zasobów edukacyjnych, które
w przyszłości będą mogły służyć innym nauczycielom, wzbogacając zasoby dydaktyczne
Łódzkiej Platformy Edukacyjnej.
Nagrodzone prace to:
•
Analiza ruchu jednostajnego i opóźnionego z wykorzystaniem poduszkowca
– autor Paweł Dawczyński,
•
Wychowanie Komunikacyjne. Jedź bezpiecznie z kartą rowerową – autorka
Lidia Aparta,
•
Mój ulubiony obraz – autorka Katarzyna
Kasprzyk
Anna Koludo
Sławomir Szaruga
Barbara Kapruziak
DOBRE PRAKTYKI
21
W Zespole Szkół Rzemiosła w zawodzie
technik usług fryzjerskich zgodnie z programem nauczania jest prowadzony teoretyczny
przedmiot zawodowy Stylizacja. W odpowiedzi na potrzeby rynku pracy oraz zmieniającego się zakresu umiejętności zawodowych
w roku szkolnym 2009/2010 wprowadzono
specjalizację o nowej tematyce Wizaż i stylizacja. W kolejnym roku szkolnym utworzono
specjalizację Wizaż i fryzjerstwo kreatywne. Tematykę wizażu, analizy kolorystycznej
i stylizacji sylwetki połączono z tworzeniem
fryzur. W ten sposób uczniowie uczą się całościowego kreowania wizerunku.
Zorganizowano również stanowiska do wykonywania makijaży, kosmetyki kolorowe, chusty i ramy kolorystyczne, pędzle do makijażu,
materiały do charakteryzacji. Wiedza teoretyczna nabyta przez młodzież w ramach przedmiotu
Stylizacja została wzbogacona o aspekt praktyczny. Uczniowie mieli okazję wykorzystywać
swoje umiejętności przy okazji różnych ważnych wydarzeń szkolnych i pozaszkolnych.
W 2013 roku uczący się uczestniczyli
w projekcie Metamorfozy pod kierunkiem nauczycielki praktycznej nauki zawodu Agnieszki
Sabanty i nauczycielki przedmiotu Stylizacja
i specjalizacji Anny Rossi. Na potrzeby pokazu
projektowali, a następnie realizowali w trzyosobowych zespołach samodzielnie wymyślone
stylizacje, których tematem były postaci filmowe. Do realizacji wybrano postać Kapelusznika
i Królowej Kart z filmu „Alicja w krainie czarów”, Kobiety Trujący Bluszcz z filmu „Batman
i Robin”, postać Wilkołaka oraz Kobiety Kot
z filmu o tym samym tytule. Uczniowie po wybraniu odpowiednich modelek, projektowali
stroje, fryzury i charakteryzacje dla każdej postaci. Ostateczne realizacje poprzedzone były
szeregiem prób oraz poszukiwaniem szczególnych rozwiązań technicznych związanych
z wykonaniem przestrzennych fryzur, stelaży
do strojów, czy sposobów charakteryzacji.
Trudność zadania polegała na tym, że postaci
filmowe miały powstać „od zera”, całkowicie na oczach widzów w ciągu 10–15 minut.
W tym czasie zostały wykonane fryzury, makijaże i stroje. Wymagało to bardzo dobrego
przygotowania, znajomości kolejnych etapów
stylizacji, zgrania się w czasie i znakomitej
współpracy pracujących. Jednocześnie nad każdą modelką pracowały trzy osoby: fryzjer, makijażysta/charakteryzator i stylista. Uwieńczeniem projektu były wykonane przez uczniów
2 pokazy Metamorfoz w ramach Targów Edukacyjnych. Dzięki realizacji tego projektu uczniowie nabyli umiejętności charakteryzatorskie
oraz wykonywania profesjonalnego makijażu,
tworzenia fryzur oraz stylizacji pokazowych
i na specjalne okazje. Musieli również stosować
nieszablonowe rozwiązania, aby wykonać zaprojektowane przez siebie stylizacje.
W tym roku szkolnym nawiązaliśmy współpracę z Teatrem V6. Uczniowie, przygotowując pod kierunkiem nauczycielki Stylizacji,
projekty fryzur i makijaży do spektaklu Bal
Wampirów, mieli możliwość wykazania się
pomysłowością i kreatywnością. Żeby dobrze
wywiązać się z zadania musieli poznać specyfikę pracy na potrzeby sceny teatralnej. Mogli
uczestniczyć w kolejnych etapach tworzenia
widowiska teatralnego. Wykonywali makijaże
i uczesania dla różnych typów postaci. Interesującym wyzwaniem była charakteryzacja
mężczyzn oraz postaci męskich granych przez
kobiety. Przygotowując się do wykonania zadania brali udział w próbach, podczas których
mogli sprawdzić, czy zastosowane metody
wykonania fryzur i makijaży sprawdzają się
na scenie. Uczniowie poznali szczególne wymagania makijażu scenicznego i fryzur, zobaczyli, jak światło reflektorów wpływa na
wygląd aktorów i jakie efekty wizualne należy
wykorzystać, żeby wykreować daną postać na
scenie. Uczą się łączyć fryzury i charakteryzacje z kostiumem, posługiwać narzędziami
i technikami charakteryzatorskimi, poznają
nazwy i zastosowanie nowoczesnych środków
do makijażu, kosmetyków pielęgnacyjnych.
Uczą się także współpracy z aktorami i tancerzami oraz ze sobą nawzajem. Poznają nową
organizację i tempo pracy inne niż w szkolnej
pracowni fryzjerskiej, czy w salonie. Uczniowie muszą uczesać i ucharakteryzować kilkanaście osób w krótkim czasie, dostosowywać
się elastycznie do wymogów chwili i zmian
w planie pracy. Dodatkowo nabywają umiejętności wykonywania trwałych fryzur i makijaży, które mają przetrwać w niezmienionym
stanie taniec i pokazy akrobatyczne. Spektakle
z fryzurami i makijażami uczniów są grane dla
rzeczywistej publiczności. Nie jest to już praktyka w warunkach szkolnych, ale prawdziwe
realizacje samodzielnych fryzjerów i wizażystów, a jakość tych prac jest weryfikowana na
scenie. Dodatkowo uczniowie zyskali materiał
do swojego portfolio w postaci zdjęć backstage ze spektakli. W rezultacie zostaliśmy zaproszeni do obsługi kolejnego spektaklu Aquarius
oraz do współpracy przy przedstawieniu charytatywnym w maju bieżącego roku.
Efektem udziału młodzieży w takich działaniach jest rozwijanie kreatywności i wrażliwości estetycznej oraz aktywny udział w życiu
kulturalnym i kontakt ze sztuką. Uczniowie angażując się w aktywność pozaszkolną, zwiększają swoje szanse na rynku pracy poprzez
nawiązanie nowych kontaktów zawodowych
oraz zaistnienie w środowisku. Biorąc udział
w projektach pozaszkolnych, mają możliwość
nawiązać kontakty z potencjalnymi pracodawcami. Doświadczenie nabyte w teatrze poszerza horyzonty zawodowe i myślenie o swoim
przyszłym miejscu pracy w innych kategoriach niż tylko zakład fryzjerski.
Uczniowie biorąc udział w ciekawych działaniach stają się kreatywni, czerpią inspirację
do działań na terenie szkoły oraz do swojego
przyszłego rozwoju zawodowego.
Kształcenie kwalifikacji w takim wymiarze
to permanentna przygoda.
Anna Rossi
Małgorzata Redlicka
DOBRE PRAKTYKI
22
Celem artykułu jest prezentacja korzyści płynących ze stosowania map myśli i objaśnienie podstawowych zasad ich projektowania na przykładzie
charakterystyki witaminy D. Na łamach kolejnych
artykułów zostanie ukazana możliwość zastosowania mapy myśli jako narzędzia wspierającego proces
zarządzania informacjami i projektowania wiedzy.
Mapa myśli jest narzędziem do projektowania
graficznej reprezentacji informacji, optymalizującym efektywność operacji poznawczych, np. zapamiętywania, kategoryzacji, wnioskowania i identyfikacji zależności. Mapy myśli są opozycją notatek
linearnych (tradycyjnych), w których informacje są
kodowane w akapitach w postaci zdań. Tradycyjne
notatki są zdominowane przez słowa-wypełniacze, których obecność nie jest konieczna do zrozumienia intencji wypowiedzi. Mózg szybko ulega
dekoncentracji ze względu na monotonną formę
przekazu, a obecność słów-wypełniaczy komplikuje i wydłuża proces przetwarzania informacji. O ile
bowiem podczas opracowywania notatek linearnych
zasoby uwagi są najpierw kierowane na notowanie
oraz zapamiętywanie słów-wypełniaczy, korektę
składniową i stylistyczną wypowiedzi, to podczas
opracowywania map myśli, zakres pola uwagi zawęża się do słów-kluczy (czyli nadrzędnych pojęć)
i powiązań między nimi. Angażowanie zasobów
uwagi na weryfikację poprawności wypowiedzi
może prowadzić do uszczuplenia puli zasobów, jakie
mogą być wydatkowane na inne operacje, np. analizę sytuacji problemowej, opracowanie kreatywnych
metod rozwiązania problemu, budowanie zależności
przyczynowo-skutkowych. Oczywiście, nie można
negować znaczenia formy wypowiedzi, ale fiksacja
na formalnych aspektach wypowiedzi może prowadzić do uszczuplenia rezerwy zasobów czasu, energii
i motywacji uczącego się i w rezultacie skutkować
zubożeniem treści, np. sformułowaniem schematycznych wniosków. Stąd też warto podzielić pracę
koncepcyjną (np. opracowanie notatki, konspektu
prezentacji, scenariusza zajęć lekcyjnych) na dwa
etapy: 1) merytoryczną analizę problemu przeprowadzaną z zastosowaniem map myśli - wyodrębnienie aspektów problemu, dookreślanie słów-kluczy,
identyfikację zależności między aspektami i 2) opisanie zagadnienia za pomocą notatki linearnej, czyli
dołączanie słów-wypełniaczy do słów-kluczy i przekształcanie ich w zdania.
Mapy myśli opierają się na dwóch zasadniczych
tezach. Po pierwsze, odwołują się do podwójnego
systemu kodowania informacji polegającego na zapisywaniu informacji w formie słów-kluczy (nadrzędnych pojęć modelujących sens wypowiedzi)
i ilustrujących je obrazów. Często jeden obraz jest
wart tysiąca słów. Po drugie odwołują się do przekonania, że nasze myśli nie biegną torami wytoczonych linii lub kratek, ale rozchodzą się promieniście:
jedno skojarzenie implikuje kolejne. Odwołują się
do zasady „zobacz i skojarz”. Jakie właściwości tej
metody są wyznacznikiem jej efektywności?
Po pierwsze, czynności poznawcze angażowane podczas projektowania map myśli w porównywalnym stopniu stymulują aktywność obu półkul
mózgu. Konkretyzując, zasoby informacyjne są
zapisywane w postaci słów - w większym stopniu
przetwarzanych przez lewą (akademicką) półkulę
oraz obrazów - silniej pobudzających prawą (kreatywną) półkulę. Dobór słów-kluczy, opisywanie ich
pojęciami podrzędnymi i hierarchizacja pojęć, rozpoznawanie analogii, zależności przyczynowo-skutkowych i innych relacji, są operacjami silniej pobudzającymi lewą półkulę. Natomiast dobór obrazów
(graficznych reprezentacji słów-kluczy), sytuowanie
obrazów i słów w relacjach przestrzennych oraz dobór rozwiązań typograficzno-graficznych (kolorystyki, fontów, kształtów) modelujących estetykę
i czytelność kompozycji, bardziej angażują prawą
półkulę. Jak właściwość podwójnego kodowania informacji przekłada się na efektywność metody?
Informacje są zapisywane i przechowywane
w magazynach pamięci obu półkul, stąd jeśli utracimy dostęp do szukanego słowa - zapomnimy je,
to istnieje szansa, że przypomnimy sobie towarzyszący mu obraz. Jeśli utracimy dostęp do zawartości
magazynów pamięci lewej półkuli, to istnieje szansa
wydobycia informacji z magazynów prawej półkuli, co minimalizuje ryzyko zapomnienia potrzebnej
informacji. Informacja jest strategicznym zasobem
XX w. - utrata dostępu do nawet jednej informacji
może skutkować podjęciem błędnej decyzji, narażając jednostkę lub organizację na straty.
Po drugie, ograniczona przestrzeń mapy myśli
wymusza potrzebę selekcji informacji, uwzględniania słów-kluczy i pomijania słów-wypełniaczy,
odwracających uwagę uczącego się od istoty zagadnienia. Szkielet mapy jest konstruowany przez
słowa-klucze reprezentujące aspekty problemu,
obrazy i kategorię centralną. Dla przykładu, szkielet załączonej mapy zawiera kategorię centralną
(„witamina D”) i sześć słów kluczowych pierwszego rzędu: „właściwość”, „żywność”, „biosynteza”, „niedobór”, „nadmiar” i „procesy”. Już sama
analiza zawartości szkieletu dostarcza uczącemu
się informacji dookreślających przedmiot analizy
i kryteria analityczne, tymi kryteriami mogą być:
ogólne właściwości zagadnienia, zewnętrzne konteksty modelujące jego postać, przebieg lub strukturę. Słowa-klucze pierwszego rzędu załączonej
mapy prezentują podane tematy: 1) jakie są ogólne
właściwości witaminy D?, 2) jakie produkty żywnościowe zawierają jej najwięcej?, 3) co należy wiedzieć o procesie biosyntezy witaminy D?, 4) jakie
są rezultaty jej nadmiaru?, 5) do czego może doprowadzić jej niedobór? i 6) jakie procesy przebiegają
z jej udziałem? Kolejno słowa-klucze są pogłębiane
i doprecyzowane za pomocą słów-kluczy dalszego
rzędu - pojęć rozmieszczonych wzdłuż odgałęzień
wychodzących z gałęzi głównych lub wyrastających
z innych odgałęzień. Tu warto odwołać się do przykładu: słowa - klucze IV. rzędu: „zachmurzenie”
i „zanieczyszczenie” są dookreśleniem słowa- klucza III. rzędu - „atmosfery”, a ta z kolei jest uszczegółowieniem słowa - klucza II. rzędu - pojęcia
„czynnika regulującego ilość witaminy D wytwarzanej w procesie biosyntezy”.
Słowa-klucze powinny być łatwo przekształcalne na obraz. Konwersja słów-kluczy będących
pojęciami abstrakcyjnymi (np. pojęcia „łuszczycy”,
„stwardnienia rozsianego”, czy wchłaniania”) na
obraz wymaga odwołania się do skojarzeń, a więc
struktur poznawczych kodu konkretnego. Skojarzenia te można podzielić na tematyczne, np. „wchłanianie” można skojarzyć z gąbką wsiąkającą wodę,
„cholesterol” z hot-dogiem, „transport” z ciężarówką, „temperaturę” z termometrem i fonetyczne odwołujące się do mniej lub bardziej wyrazistego podobieństwa brzmieniowego, np. „łuszczycę” można
skojarzyć z rybią łuską, „stwardnienie rozsiane”
z czymś twardym (np. twardym orzechem); „cukrzycę” z cukrem. Słowa-klucze muszą być czytelne,
stąd zaleca się zapisywanie ich drukowanymi literami. Liczba głównych gałęzi (nadrzędnych słów-kluczy) i odgałęzień wychodzących z gałęzi głównych
nie powinna przekroczyć siedmiu, gdyż taka liczba
informacji jest przeciętnie magazynowana w pamięci krótkotrwałej (operacyjnej).
Po trzecie, odśrodkowa kompozycja mapy
i umiejscawianie słów-kluczy wzdłuż głównych
gałęzi promieniście wychodzących z kategorii centralnej i dzielących się na kolejne odgałęzienia,
stymuluje generowanie nowych skojarzeń i ich
określeń. Jedno generuje lawinę kolejnych, wskutek
czego dysponujemy dużą pulą dookreślonych informacji. Każda gałąź mapy reprezentuje inny aspekt
zagadnienia, a więc problem jest rozpatrywany wieloaspektowo - łatwiej jest zidentyfikować zależności
między różnymi aspektami problemu oraz dostrzec,
jak kontekst modyfikuje jego strukturę lub przebieg.
Słowa-klucze są powiązane z innymi słowami. Na
załączonej mapie dwukrotnie zastosowano czerwoną, przerywaną strzałkę dla oznaczenia dwóch
powiązań: 1) niedobór witaminy D → niedobór
wapnia → negatywne rezultaty niedoboru dla zdrowia; 2) nadmiar witaminy D → nadmiar wapnia →
negatywne rezultaty nadmiaru dla zdrowia.
Informacja wieloaspektowa, ujawniająca zależności między istotnymi aspektami, minimalizuje
ryzyko podjęcia nietrafnej decyzji. Struktura mapy
jest otwarta - dopuszcza możliwość dodania kolejnych gałęzi, podgałęzi, słów-kluczy, dookreśleń
i powiązań, co pozwala na wielokrotne redefinicję
problemu. Warunek otwartości struktury i czytelności struktury jest spełniony, jeśli wzdłuż gałęzi NIE
będą rozmieszczane zdania, ale pojedyncze pojęcia.
Dołączona do artykułu mapa myśli jest przykładem wizualizacji informacji zapisanych w poniższej
notatce linearnej.
Witamina D podobnie jak witaminy A, C oraz E
rozpuszcza się w tłuszczach. Nie rozpuszcza się w
wodzie. Jest wrażliwa na działanie kwasów, promieniowania świetlnego oraz temperatury. Wspiera
wchłanianie wapnia i fosforu, wzmacniając kości.
Głównym źródłem witaminy D są ryby, zwłaszcza
dorsz, tuńczyk, śledź, makrela, sardynki i węgorz. Na
drugim miejscu lokują się oleje rybne, na trzecim żółtka jaja, a na kolejnych ser żółty i mleko.
Witamina D jest dostarczana organizmowi głównie
w procesie biosyntezy. Wytwarzana jest z cholesterolu.
Proces ten zachodzi przede wszystkim w naskórku pod
wpływem promieniowania UV. Ilość tak wytwarzanej
witaminy D zależy od wielu czynników, np. od pory
roku, stanu atmosfery, jej zanieczyszczenie. Im większe zachmurzenie i zanieczyszczenie tym mniejsza
szansa pokrycia dziennego zapotrzebowania. Skóra
o ciemnej karnacji produkuje witaminę D sześć razy
wolniej, podobnie jak skóra starszego człowieka.
Konsekwencją niedoboru witaminy D jest spadek stężenia wapnia w organizmie prowadzący do
licznych chorób. Niedobór podwyższa ryzyko zachorowania na choroby sercowo-naczyniowe, szczególnie na udar mózgu, zawał serca i nadciśnienie
tętnicze. Może zwiększać ryzyko zachorowania na
nowotwory piersi, jelita grubego i nerek. Konsekwencją niedoboru witaminy D mogą być złamania
wynikające u dzieci z krzywicy, a u dorosłych z osteoporozy. Niedobór witaminy D może prowadzić do
chorób autoimmunologicznych, w których organizm
niszczy swoje komórki i tkanki, np. do stwardnienia
rozsianego, cukrzycy, reumatoidalnego zapalenia
stawów, a nawet łuszczycy. Z kolei konsekwencją
nadmiaru witaminy D jest nadmiarowe stężenie
wapnia w organizmie, które może skutkować chorobami trzustki. Nadmiar może też prowadzić do
powstania kamieni żółciowych i kamieni nerkowych
i skutkować odwodnieniem. Warto dodać, że witamina D jest wchłaniana w jelicie cienkim, produkowana w skórze. Stamtąd jest transportowana do
komórek odpornościowych i nerek.
Tekst i grafika: Marcin Lipiec
DOBRE PRAKTYKI
23
DOBRE PRAKTYKI
24
Dynamiczny rozwój technologii i tempo
zmian w otaczającej nas rzeczywistości powoduje, że przed młodymi ludźmi wchodzącymi na rynek pracy stawia się duże wymagania. Oczekuje
się, aby młody pracownik posiadał zarówno wiedzę i umiejętności niezbędne do wykonywania
danego zawodu, ale również pewne cechy takie
jak kreatywność, samodzielność, odpowiedzialność, umiejętność analitycznego myślenia, rozpoznawania własnych potrzeb edukacyjnych oraz
samokształcenia, zarządzania własnym czasem, a
także orientację na rezultat. Wiele z pożądanych
kompetencji przyszłych pracowników można
kształtować już na poziomie szkolnictwa ponadpodstawowego. Wychodząc temu naprzeciw
Łódzki Ośrodek Badań Regionalnych w Łodzi
(ŁOBR), w ramach akcji „Edukacja statystyczna”, podjął współpracę z Publicznym Gimnazjum
nr 32 im. Karola Wojtyły w Łodzi przy realizacji
dwóch autorskich projektów edukacyjnych.
W ramach pierwszego projektu „Do czego
może przydać się statystyka? / What are statistics
used for?” (zrealizowanego w okresie IX-XII
2013 r.), siedmioosobowa grupa uczennic klas
III, przy pomocy merytorycznej pracowników
ŁOBR, przeprowadziła badanie ankietowe na
wylosowanej próbie uczniów, na temat „Muzyka
w naszym życiu”. Obecnie pięcioosobowa grupa
uczniów, pod nadzorem nauczycieli, realizuje
kolejny projekt na temat „Jacy jesteśmy – nasza szkoła w liczbach. / What are we like? – our
school in numbers”. Dodatkowo, podczas wizyt
w Urzędzie i Informatorium, uczestnicy projektów mają okazję zapoznać się ze specyfiką pracy
statystyka, zasadami funkcjonowania statystyki
publicznej oraz źródłami danych statystycznych.
Wśród określonych, najważniejszych celów projektów należy wymienić: kształtowanie i rozwijanie umiejętności zbierania, selekcjonowania,
opracowywania i właściwej interpretacji danych
poprzez budowę ankiety i analizę jej wyników.
Oba projekty doskonalą umiejętności systematycznego wykonywania zadań w grupie i zarządzania własnym czasem, a także dokonania
samooceny swojej pracy. Uczestnicy uczą się
także radzenia sobie ze stresem towarzyszącym
wystąpieniom publicznym, ponieważ wyniki
swoich badań prezentują przed gronem specjalistów z Urzędu Statystycznego w Łodzi.
Projekty edukacyjne poszerzają perspektywy
uczniów, dają możliwość wyjścia poza szkołę,
zaprezentowania wyników swojego działania
gronu osób nie związanych z ich nauczaniem,
a sama praca ma konkretną wartość poznawczą
dla uczniów i stanowi osiągnięcie w ich procesie
edukacyjnym. Należy także dodać, że projekty
z założenia są realizowane dwutorowo, tj. także
w języku angielskim. Uczniowie rozwijają swoje umiejętności językowe, poznają statystyczną
terminologię i tłumaczą wyniki swoich badań na
język angielski. Należy pamiętać również, że oba
projekty doskonale wpisują się wymogi Ministerstwa Edukacji Narodowej zakładające zdobycie
przez ucznia tzw. kompetencji kluczowych, czyli
najważniejszych umiejętności na gimnazjalnym
i ponadgimnazjalnym etapie edukacyjnym (Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej, z dn.
27 sierpnia 2012 r., Dz.U. poz. 977). Zgodnie
z dokumentami unijnymi kompetencje kluczowe to te, których wszystkie osoby potrzebują do
samorealizacji i rozwoju osobistego, bycia aktywnym obywatelem, integracji społecznej i zatrudnienia. Uczestnicząc w projektach uczniowie
mają „uczyć się uczenia” oraz „rozwijać przedsiębiorczość i inicjatywność”.
Projekty w ramach akcji „Edukacja statystyczna” kształtują u uczniów postawy warunkujące sprawne i odpowiedzialne funkcjonowanie
we współczesnym świecie oraz uświadamiają, że
statystyka jest obecna w życiu każdego człowieka i wiele dziedzin naszego życia wzajemnie się
przenika. Łódzki Ośrodek Badań Regionalnych
Urzędu Statystycznego w Łodzi współpracując
przy projektach edukacyjnych, wspiera kształtowanie przyszłego obywatela, świadomego tego,
co się dzieje w gospodarce i społeczeństwie, potrafiącego wykorzystać zdobyte informacje do
analizy zachodzących zjawisk.
Działania te były skierowane do uczniów dobrze radzących sobie w procesie edukacyjnym,
uczęszczających do szkół dla dzieci niedotkniętych żadnymi ograniczeniami zdrowotnymi.
Należy jednak pamiętać o absolwentach rozpoczynających swoja karierę zawodową, którzy ze
względu na różne rodzaje niepełnosprawności
trudniej adaptują się na otwartym i wymagającym rynku pracy, przez co mają mniejsze szanse
na zrealizowanie swoich zawodowych planów.
W 2012 roku Łódzki Ośrodek Badań Regionalnych przy współpracy ze Specjalnym Ośrodkiem Szkolno-Wychowawczym nr 6 – Łódzką
Szkołą dla Niewidomych i Słabo Widzących,
wydał publikację w dwóch wersjach: w języku
Braille’a – dla uczniów niewidzących oraz w tzw.
CZARNODRUKU – dla młodzieży niedowidzącej. Opracowanie „Polska – wybrane dane statystyczne 2010 r.” powstało w ramach projektu
edukacyjnego, realizowanego przez Towarzystwo
Inicjatyw Europejskich w partnerstwie z Miastem
Łódź „Zawodowo PLUS – wzmocnienie kształcenia zawodowego szansą na samodzielność
niepełnosprawnych w dorosłym życiu”.
Projekt ten był finansowany z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (Priorytet IX Rozwój
wykształcenia i kompetencji w regionach; działanie 9.2 Podniesienie atrakcyjności i jakości
szkolnictwa zawodowego). Opracowana publikacja składa się z 3 tematycznie wyodrębnionych
tomów, zawierających tabele z danymi. Wykresy
zamieszczone w publikacji, dotyczące stanu i mi-
gracji ludności, aktywności ekonomicznej, kultury, turystyki oraz edukacji, zaadaptowane zostały
do języka Braille’a oraz czarnodruku. Wszystkie
materiały zamieszczone zostały na stronie internetowej Urzędu i mogą być pobierane w formie
elektronicznej oraz dowolnie drukowane przez
placówki edukacyjne. Daje to możliwość wielokrotnego wykorzystywania ich jako materiał
dydaktyczny, przybliżający dane statystyczne dla
kolejnych zaineresowanych uczniów, bez względu na ich miejsce zamieszkania.
Ponadto w ramach projektu w siedzibie Urzędu organizowane były wizyty studyjne dla uczniów niedowidzących i niewidomych, podczas
których uczniowie poznali specyfikę pracy zawodu statystyka. Zapoznali się także z metodami
zbierania danych statystycznych, opracowywania danych wynikowych oraz różnymi sposobami ich prezentacji w publikacjach analitycznych,
rocznikach, krótkich informacjach sygnalnych
oraz na stronie Internetowej Urzędu.
Współpraca ze Specjalnym Ośrodkiem Szkolno-Wychowawczym nr 6, zaowocowała także
dwoma cyklami praktyk zorganizowanych na
terenie Urzędu, dla grupy uczniów. Praktyki zawodowe miały na celu wykształcić umiejętność
pracy z danymi statystycznymi, udoskonalić
sprawność wyszukiwania ich ze źródeł statystycznych oraz prawidłowej prezentacji w formie zestawień tabelarycznych oraz graficznych.
Praktykanci doskonalili przy tym umiejętność
właściwego doboru danych metodologicznie
spójnych, wyciągania prawidłowych wniosków,
a więc wykazywali się tak wymaganą u pracodawców umiejętnością analitycznego myślenia.
Wspólna praca nauczyła ich odpowiedniego podziału obowiązków pomiędzy uczestników, terminowego jej wykonywania, czyli efektywnego
działania w grupie. Etapem końcowym praktyk
było przygotowanie przez praktykantów prezentacji multimedialnej, na bazie wyszukanych
przez siebie danych. Uczniowie zaprezentowali
analizę bazującą na porównaniu charakterystyk
liczbowych miasta Łodzi, województwa łódzkiego oraz Polski. Taka forma praktyk odbywająca się w warunkach zbliżonych do naturalnego
środowiska pracy, pozwala wyjść uczniom poza
klasy szkolne, przybliża rzeczywiste zasady rządzące rynkiem pracy.
Wychodząc naprzeciw potrzebom niepełnosprawnych absolwentów rozpoczynających
swoją karierę zawodową, Łódzki Ośrodek Badań
Regionalnych Urzędu Statystycznego w Łodzi
podejmuje działania umożliwiające poznanie pracy biurowej, a w szczególności pracy statystyka.
Anna Luchowska
Łódzki Ośrodek Badań Regionalnych
Urzędu Statystycznego w Łodzi
DOBRE PRAKTYKI
25
Z
miany w systemie kształcenia zawodowego sprzyjają rozwojowi współpracy
pomiędzy szkołami zawodowymi i pracodawcami. Modyfikacji uległa struktura kształcenia
zawodowego, otwierają się nowe możliwości
osiągania, uzupełniania i potwierdzania kwalifikacji. W nowej podstawie programowej
określone są m.in.: wiedza i umiejętności zawodowe oraz kompetencje personalne i społeczne, które uczeń musi osiągnąć w procesie
kształcenia. W kontekście zmian w systemie
kształcenia zawodowego i ustawicznego poszerzają się zadania zawodowe doradców zawodowych. Oprócz prowadzenia procesów
poradnictwa zawodowego konieczna jest
współpraca z pracodawcami, znajomość systemu potwierdzania kwalifikacji w Polsce
oraz podejmowanie inicjatyw na rzecz wzrostu zatrudnialności absolwentów szkół. Przykładem takich inicjatyw jest organizacja dni
otwartych u pracodawców, partnerska współpraca z Powiatowym Urzędem Pracy, organizowanie spotkań z doradcami zawodowymi
w różnych typach szkół, w celu rozpoznania
ich oferty edukacyjnej. Dni Otwarte w andel’s
Hotel zorganizowane 10 marca 2014 ., jako
spólne przedsięwzięcie andel’s Hotel i Ośrodka Doradztwa Zawodowego Łódzkiego entrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia
praktycznego. Pomysł zorganizowania dni
otwartych powstał ze względu na zbliżający
termin, w którym gimnazjaliści dokonują wyboru szkoły ponadgimnazjalnej. Świadomy
wybór szkoły i dalszej ścieżki kształcenia, to
trudne zadanie dla tak młodych osób. Bardzo
ważne jest zatem, aby na tym etapie uczniowie
mieli jak najwięcej okazji do zapoznawania
się z różnymi zawodami, środowiskiem pracy,
oczekiwaniami pracodawców, możliwościami
zatrudnienia. Impreza, miała charakter targów,
szkoły branży hotelarsko gastronomicznej prezentowały swoją ofertę edukacyjną, pracownicy hotelu prezentowali poszczególne działy
hotelu oraz zadania zawodowe w zawodach,
m.in.: recepcjonista, kucharz, koordynator
bankietów, barman, a doradcy zawodowi
Ośrodka Doradztwa Zawodowego Łódzkiego
Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia Praktycznego udzielali konsultacji indywidualnych. Stoiska szkół były profesjonalnie przygotowane, uczniowie prezentowali
swoje umiejętności dekorowania stołów, ciast,
przygotowania potraw. Zwiedzający mogli
nie tylko oglądać przygotowane prezentacje,
ale rozmawiać z uczniami szkół i próbować
przygotowanych smakołyków. Dodatkową
akcją przedsięwzięcia, były wycieczki po
hotelu, podczas których gimnazjaliści mieli
okazję zwiedzić m. in. pokoje hotelowe, pomieszczenia kuchenne, pomieszczenia SPA.
Przedsięwzięcie spotkało się z dużym zainteresowaniem i zostało pozytywnie ocenione
przez gimnazjalistów, czemu dawali wyraz
w trakcie konsultacji indywidualnych z doradcami zawodowymi. Szczególnie podobały
im się pokazy mistrza kuchni i pokazy barmańskie oraz możliwość degustacji specjałów
przygotowanych przez szkoły zawodowe. Tak
prezentowały się szkoły ponadgimnazjalne.
Konsultacje indywidualne na stoisku Ośrodka Doradztwa Zawodowego Prezentacje
andels’Hote Spotkania doradców zawodowych w szkołach zawodowych W bieżącym
roku szkolnym zorganizowano między innymi
cykl seminariów na temat: „Organizowanie
procesu kształcenia zawodowego dla uczniów
ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi”,
w Zespole Szkół Zawodowych Specjalnych
nr w Łodzi, w Specjalnym Ośrodku SzkolnoWychowawczym nr 6 w Łodzi i Specjalnym
Ośrodku Szkolno - Wychowawczym nr 1
im. Janusza Korczaka w Łodzi. Taka forma
spotkań pozwoliła na zapoznanie się z ofertą
edukacyjną skierowaną do uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi w zakresie kształcenia zawodowego, koncepcją pracy
szkoły oraz prowadzonymi tam procesami edukacyjnymi i wsparciem jakim objęci są uczący się
w szkole. Oferta kształcenia wymienionych szkół
jest różnorodna, dostosowana do specjalnych
potrzeb edukacyjnych, pozwala dokonać wyboru zgodnego z preferencjami i zainteresowaniami. Ogromna praca i zaangażowanie, ścisła
współpraca z rodzicami, traktowanie uczniów
podmiotowo przynoszą wymierne efekty: absolwenci szkół radzą sobie na rynku pracy, wyniki uczniów, którzy przystępują do egzaminu
potwierdzającego kwalifikacje zawodowe nie
odbiegają od rezultatów szkół kształcących
w zawodach w powszechnym trybie, szkoły
mają renomę w środowisku, są postrzegane
jako przyjazne i profesjonalne w prowa-
dzeniu procesu kształcenia i wspomagania
uczących się. Rozpoznanie przez doradców
zawodowych Ośrodka Doradztwa Zawodowego ŁCDNiKP środowiska funkcjonowania,
systemu kształcenia oraz możliwości rozwoju uczniów także ze specjalnymi potrzebami
stanowi podstawę do prowadzenia procesów
doradczych w gimnazjach wśród osób zainteresowanych: rodziców, uczniów oraz nauczycieli. Na szczególną uwagę zasługuje sposób
pracy kardy pedagogicznej z uczniami, organizacja procesu kształcenia i wspomagania oraz monitorowanie postępów uczących
się przez dyrekcję szkoły.
Małgorzata Sienna
Maria Michalak
DOBRE PRAKTYKI
26
P
lacówki kształcące uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi
promują działania integrujące uczniów ze środowiskiem szkół ogólnodostępnych z regionu
łódzkiego. Zespół Szkół Specjalnych nr 5 przy
ul. Plantowej w Łodzi od dziesięciu lat organizuje integracyjne festiwale piosenek o Łodzi
i regionie. Festiwalom towarzyszom hasła
przewodnie, były już m. in. „Łódź czterech
kultur”, „Łódź z folklorem w tle”, „ Wielokulturowa Łódź od kuchni”, a w tym roku organizatorzy postanowili przypomnieć, z czego
jeszcze nasze miasto może być dumne - to produkcja najpiękniejszych i uwielbianych przez
dzieci bajek, dlatego dziesiąty, jubileuszowy
festiwal zaśpiewał pod hasłem „Bajkowa Łódź
Filmowa”. Na festiwal, oprócz uczestników
przyjechały, pod opieką p. Lubicy Ignaciuk
lalki z najnowszej produkcji łódzkiego Studia
Małych Form Filmowych Se-Ma-For „Parauszek i przyjaciele”.
27 lutego br. szkoła rozbrzmiewała piosenkami z najpiękniejszych, uwielbianych przez
dzieci bajek, które śpiewali uczniowie łódzkich przedszkoli i szkół (specjalnych i ogólnodostępnych) - podstawowych, gimnazjów,
ośrodków szkolno - wychowawczych. Tradycyjnie przybyli także goście z regionu łódzkiego - uczniowie z Buczka, Białej i Konstantynowa. Festiwal otworzyły konkursowe występy
wokalne. wykonawcy zaprezentowali piosenki
z bajek produkcji Se-ma-fora - „Parauszek i
przyjaciele”, piosenki z „Przygód Misia Koralgola”, „Misia Uszatka” i „Muminków”, a więc
z bajek znanych dzieciom na całym świecie.
Największymi brawami doceniony został występ maluchów z Plantusiowego Przedszkola
przy Zespole Szkół Specjalnych nr 5.
Goście - jurorzy festiwalu to przyjaciele
uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, a wśród nich Kierownik Wydziału Edukacji UMŁ - prof. dr hab. Beata Jachimczak,
prof. dr hab. Leszek Ploch, (APS w Warszawie), założyciel Integracyjnego Zespołu Pieśni
i Tańca „Mazowiacy”, który w blisko trzydziestoletniej tradycji zachwyca profesjonalizmem
widzów nie tyko na naszym kontynencie.
Po części konkursowej rozpoczęły się warsztaty wokalne, uczestnicy festiwalu nauczyli
się piosenki zaprezentowanej przez gospodarzy w trakcie konkursu. Wkrótce słowa i melodia piosenki z bajki „Parauszek i przyjaciele”
znane były każdemu - dzieciom i zaproszonym
na festiwal gościom.
W trakcie festiwalu specjalny gość z Sema-fora, poprowadziła warsztaty, na których
dzieci zobaczyły oryginalne lalki z bajki „Parauszek i przyjaciele”. Uczestnicy poznali tajemnicę trudnej sztuki animacji, dzięki której
lalki ożywają w bajce. Z niedowierzaniem
przyjęły wiadomość, jak dużo wysiłku kosztuje stworzenie 10 - minutowego odcinka.
Dzieci mogły z bliska przyjrzeć się samemu
Parauszkowi, jego przyjaciółce Usi i Wilkowi Waldkowi. Z trudem udało się zakończyć
warsztaty, ponieważ miały mnóstwo pytań do
pani Ignaciuk. Uczestnicy warsztatów dowiedzieli się, że animacja bardzo uszkadza lalkę.
Dlatego w każdym odcinku występuje nowy
Parauszek, odtworzany systematycznie przez
pracowników Se-ma-Fora z najdrobniejszymi
szczegółami.
W tym samym czasie nauczyciele animujący pracę artystyczną w swoich szkołach spotkali się z prof. dr. Leszkiem Plochem, który
w profesjonalny sposób omówił specyfikę
pracy artystycznej z osobami z niepełnospawnością intelektualną.
W czasie przerwy wypełnionej zabawą
i śpiewem jury udało się na obrady. Werdykt
ogłosiła Anna Burdyka, dyr. Zespołu Szkół
Specjalnych nr 5 - „Wszystkie dzieci pięknie
występowały i jak co roku wszystkim przyznajemy I miejsce”. Oczywiście były też wyróżnienia specjalne, przyznane przez jurorów, ale
w przyjętej konwencji festiwalu najważniejsza
jest satysfakcja i efekt integracyjny.
Dzięki sponsorom wszyscy uczestnicy
imprezy otrzymali ciekawe nagrody: albumy, płyty z bajkami, mapki Łodzi i maskotki
– bociany, które sprawiły dzieciom najwięcej
radości, no bo kiedy w Łodzi można zobaczyć
w lutym ponad sto bocianów jednocześnie?
Na koniec każdy zrobił sobie pamiątkowe
zdjęcie z wielkim Parauszkiem, który „przywędrował” na festiwal prosto z Se-ma-fora
i tam niestety wrócił.
Julia Kulesza, Zespół Szkół Specjalnych nr 5
Jolanta Wojciechowska
DOBRE PRAKTYKI
27
N
o nareszcie! Mamy w Polsce porządne kino historyczne, w amerykańskim
stylu. To już nie narodowowyzwoleńczy patos,
gdzie wszyscy na koniec giną ku czci przegranej sprawy, to już nie wojenny teatr telewizji
w stylu Czasu honoru.
Do Czarnego czwartku, Tajemnicy Westerplatte, Jacka Stronga dołączył najnowszy film
Roberta Glińskiego. Bałem się tego filmu.
Jako nauczyciel języka polskiego i historii
uważałem, że znów bagaż wiedzy będzie przeszkadzał w odbiorze. Nic z tych rzeczy!
Kamienie na szaniec to już drugi (na
szczęście) film dotyczący historii Alka, Rudego i Zośki, bohaterów jednej z niestarzejących się lektur w wiecznie zmieniającym się,
szkolnym kanonie, a mianowicie Kamieni na
szaniec autorstwa Aleksandra Kamińskiego.
Pierwszą próbą filmowej adaptacji książki Kamińskiego była Akcja pod Arsenałem z 1978
roku, w reżyserii Jana Łomnickiego. Film
opowiada głównie o samym aresztowaniu
„Rudego” – Jana Bytnara (niezły Cezary Morawski) oraz o akcji pod Arsenałem, która miała na celu odbicie harcerza z rąk gestapowców.
Film jest oparty przede wszystkim na książce
wspomnieniowej Stefana Broniewskiego „Orszy”, który pełnił rolę dowódcy całej operacji
(w filmie gra go Jan Englert). Obraz zdominowany jest przez postać „Zośki” – Tadeusza
Zawadzkiego, którego brawurowo zagrał Mirosław Konarowski (porównując przedwojenne zdjęcia „Zośki”, uderza podobieństwo Konarowskiego do odgrywanej postaci). Film był
kręcony w miejscu legendarnej akcji, pod arsenałem. Nie było wówczas wieżowców, stacji metra, teren wokół Arsenału przypominał
przedwojenną ulicę Bielańską i Długą. Film
Łomnickiego według mnie się „nie zestarzał”.
Nadal trzyma w napięciu, nadal scena ostemplowania pieczątką z godłem Polski Walczącej
głowy katowanego Rudego przez gestapowca
budzi grozę i respekt. Jednak dla współczesnego młodego człowieka to z jednej strony za
mało (mało akcji, archaiczne efekty specjalne), z drugiej za dużo (zbyt dużo szczegółów,
historycznych postaci, faktów).
Kamienie na szaniec Glińskiego wypełniają
stawiane im zadanie. Nie jest to adaptacja lektury, i bardzo dobrze! Film ma coś dopowiedzieć, wyjaśnić, zadać pytania, pokazać tło.
Nie ma na celu zastąpienia książki druha „Kamyka”. Dlatego dziwi mnie rozpętana przez
media burza wokół filmu Glińskiego. „Harcerskie porno”, „kpina z Szarych Szeregów” itp.
Druh „Kamyk” przewraca się w grobie. Jako
łodzianin bałem się nawet, że wstanie ze swojego pomnika w Parku Śledzia i ruszy do re-
dakcji „skopać po harcersku” parę t..., znaczy
wyjaśnić ważnym panom recenzentom, o co
w tym wszystkim chodzi.
Gliński skupił się w filmie na kilku wątkach z książki. Dokładnie pokazana jest
przyjaźń „Zośki” (Marcel Sabat) i „Rudego”
(Tomasz Ziętek). Już w pierwszej scenie „gazowania kina” (opisywanej w utworze Kamińskiego) widzimy bijatykę między harcerzami
a Hitlerjugend. W książce nie ma nic takiego.
Ale czy scena ewentualnej bijatyki jest niemożliwa? Harcerze zastępu Buki raczej nie
przypominali chłopców z chóru kościelnego.
To byli normalni, zdrowi, młodzi ludzie. Pełni
pasji i emocji. Podkład muzyczny w tej scenie jest bardzo współczesny. Bo bohaterowie
są współcześni. Może w latach czterdziestych
nie noszono bluz z kapturami i nie słuchano
hip-hopu (o graffiti nie wspomnę, chociaż na
murach harcerze malowali różne rzeczy, a jakże), ale pasja, emocje, honor i walka w cenie
były tak samo jak dziś. „Alek” Aleksy Dawidowski w filmie Glińskiego (Kamil Szeptycki)
to postać drugoplanowa. Jednak czy w książce
Kamienie na szaniec jest inaczej? Oczywiście
przeciwnicy filmu będą się upierać, że tak. Po
części mają rację: w książce tylko „Alek” ma
dziewczynę, Basię. Tylko on przeżywa miłość,
scena jego śmierci tego samego dnia co i „Rudego” jest dokładnie opisana. U Glińskiego,
podobnie jak w książce, centralne miejsce zajmuje „Zośka”. W obu filmowych adaptacjach
Kamieni na szaniec Zośka jest porywczy,
ambitny, skłócony z przełożonymi, cierpiący
po śmierci Rudego, na którą nie mógł nic poradzić. Kamiński dokładnie opisuje stan psychiczny Zośki po akcji, po obu pogrzebach.
Zarzuty, jakoby w filmie Glińskego Tadeusz
Zawadzki był egzaltowanym, pozbawionym
zmysłu przywódczego „chłopaczkiem”, są
obraźliwe i zwyczajnie czepialskie.
Film jest brutalny. Scena rozstrzelania
dziesięcioletniego gołębiarza, czy przede
wszystkim przesłuchanie „Rudego” wgniatają w fotel. W tych momentach nikt się w kinie nie śmiał (przynajmniej na tych seansach,
na których ja byłem). Widzimy jak „Rudy”
jest torturowany, jak wszystko go boli. Jest
w filmie prawdziwa scena, kiedy spotyka
się z matką i kiwa do niej jedynym, niepołamanym, małym palcem u ręki. Wreszcie,
w trakcie recytacji wiersza Słowackiego Testament mój, Rudy, płacząc, mówi do Zośki:
„zdycham jak zbity pies”. Czy Zośka mógł
mieć wątpliwości w sens dalszego życia?
Czy scena, w której chce popełnić samobójstwo, jest naprawdę nierealna? Widząc
śmierć przyjaciela, wiedząc o śmierci dwóch
innych („Buzdygana” i „Alka”), nie mógł
mieć ludzkich wahań? Czy to czasem nie
my wykreowaliśmy chłopców z grup szturmowych na spiżowe posągi? To byli ludzie.
Odważni, dzielni i waleczni ludzie. Film nie
odbiera im człowieczeństwa. Wręcz przeciwnie. W scenach ochrzczonych jako „erotyczne” „Rudy” i „Zośka” są bardzo ludzcy podobnie jak w scenach katowania czy walki.
A wracając na moment do domniemanych
scen erotycznych, powiem tak: życzyłbym
sobie, aby młodzi ludzie w tak delikatny
i taktowny sposób przeżywali miłosne uniesienia. Jeżeli sceny te (całe dwie) gorszą
młodzież, to ostatnia część sagi o wampirach
„Zmierzch” powinna mieć nie jeden, a dziesięć czerwonych kwadracików i napis „od 21
lat”, gdyż tam to dopiero jest perwersja...
Szkoda, że dobre kino w Polsce musi przeżywać „drogę przez mękę”. Szkoda, że niektórym dziennikarzom wydaje się, że klepnięcie
przyjaciela w ramię jest oznaką homoseksualizmu (to nie są żarty, były takie zarzuty wobec
filmu Kamienie na szaniec). I nie mogę zrozumieć, jak to się stało, że będąc dwukrotnie
na projekcji filmu Glińskiego, nie widziałem
żadnych, opisywanych szeroko pijackich orgii
w wykonaniu Szarych Szeregów. Może oglądałem inne filmy? A może pijackie orgie nie są
cool? Bo historia „Rudego”, „Alka” i „Zośki”
na pewno tak.
Maciej Samolej
DOBRE PRAKTYKI
28
P
rzeanalizowaliśmy dane związane
z przeprowadzeniem czternastu Wojewódzkich Konkursów Przedmiotowych dla
uczniów gimnazjów województwa łódzkiego
(od pięciu lat organizowanych we współpracy Kuratorium Oświaty w Łodzi i Łódzkiego
Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia Praktycznego).
Do tegorocznej edycji konkursów zgłosiło
się ogółem 23 624 uczniów z 333 gimnazjów.
W eliminacjach szkolnych uczestniczyło
19 637 uczniów, z których 1 677 zostało zakwalifikowanych do eliminacji rejonowych.
W eliminacjach wojewódzkich konkurowało
377 uczniów – spośród nich wyłoniono 167
laureatów i 210 finalistów.
W tegorocznej edycjach konkursów, podobnie jak we wcześniejszych, największym zainteresowaniem cieszyły się konkursy: z języka
angielskiego (2 901 uczestników) i z języka
polskiego (2 547 uczestników) oraz z historii (2 353 uczestników), z matematyki (2 200
uczestników) i z biologii (2 187 uczestników).
Tradycyjnie najmniej uczniów przystąpiło do konkursów z języka francuskiego (148
uczestników) i języka rosyjskiego (176 uczestników). Warto jednak zaznaczyć, że od pięciu
lat w konkursach mniej popularnych odnoto-
O
gólnopolski Turniej Bezpieczeństwa
w Ruchu Drogowym organizowany
jest od wielu lat, oddzielnie dla uczniów szkół
podstawowych (drużyny składają się z dwóch
dziewcząt i dwóch chłopców) i dla uczniów
gimnazjów (drużyny trzyosobowe). Celem
turnieju jest działanie na rzecz poprawy stanu bezpieczeństwa ruchu drogowego, w tym
bezpieczeństwa dzieci i młodzieży szkolnej.
Odbywa się to poprzez popularyzowanie przepisów i zasad bezpiecznego poruszania się po
drogach, kształtowanie partnerskich zachowań
wobec innych uczestników ruchu, opanowanie
wuje się najwyższy procent uczniów uzyskujących tytuł laureata – w bieżącym roku szkolnym liczba laureatów z języka angielskiego (16
uczniów) stanowi 0,55% wszystkich uczestników tego konkursu, a liczba laureatów z języka francuskiego (11 uczniów) stanowi 7,43%
wszystkich uczestników tego konkursu.
Podsumowanie konkursów odbyło się 16
kwietnia 2014 o godz. 10:30 w gościnnym III
podstawowych zasad i umiejętności udzielania
pierwszej pomocy przedmedycznej, popularyzowanie roweru jako środka transportu, a także
rekreacji i sportu oraz inspirowanie uczniów
i nauczycieli do pracy na rzecz bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Turniej organizowany jest przez Polski
Związek Motorowy oraz Komendę Główną Policji, Krajową Radę Bezpieczeństwa
Ruchu Drogowego, Ministerstwo Spraw
Wewnętrznych, Ministerstwo Edukacji
Narodowej, Wojewódzkie Ośrodki Ruchu
Drogowego i Instytut Transportu Samochodowego. Współorganizatorem turnieju
w województwie łódzkim jest Kuratorium
Oświaty, Wydział Edukacji UMŁ i Łódzkie
Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia Praktycznego. Turniej jest organizowany na etapach: szkolnym, powiatowym,
wojewódzkim i ogólnopolskim. W roku
szkolnym 2013/2014 zwycięzcami etapu powiatowego – łódzkiego, została Szkoła Podstawowa nr 64 i Gimnazjum nr 11 w Łodzi.
Drużyny ze szkół województwa łódzkiego
corocznie zajmują wysokie lokaty w kraju,
Liceum Ogólnokształcącym w Łodzi, podczas
którego Pan Jan Kamiński – Łódzki Kurator
Oświaty i Pan Janusz Moos – Dyrektor Łódzkiego Centrum Doskonalenia Nauczycieli
i Kształcenia Praktycznego wręczali zaświadczenia, nagrody i dyplomy laureatom zmagań
konkursowych oraz listy gratulacyjne ich
opiekunom i dyrektorom gimnazjów.
Teresa Dąbrowska
a w roku ubiegłym drużyna z Zespołu Szkół
nr 1 w Koluszkach zdobyła pierwsze miejsce
w finale europejskim. Tegoroczny turniej był
także okazją do oficjalnego otwarcia miasteczka ruchu drogowego w Parku 3 Maja
z udziałem władz oświatowych Łodzi, Niestety oficjalne otwarcie nie zbiegło się z jego
inauguracyjnym „wypróbowaniem”. Ulewny
deszcz pokrzyżował organizatorom plany
i część praktyczna turnieju, a więc jazda na
rowerze po nowo otwartym miasteczku, nie
odbyła się.
Krzysztof Makowski
DOBRE PRAKTYKI
29
S
towarzyszenie Dyrektorów i Nauczycieli Centrów Kształcenia Praktycznego, powstałe
w marcu 1999 roku z inicjatywy członków założycieli - dyrektorów centrów kształcenia
praktycznego, znacząco wspomaga proces reformowania systemu edukacji zawodowej.
Celem Stowarzyszenia jest przede wszystkim promocja centrów kształcenia praktycznego jako szczególnie ważnych placówek
w systemie edukacji zawodowej, doskonalenie organizacji pracy centrów, wspomaganie
prac nad organizacją systemów doskonalenia
nauczycieli w centrach kształcenia praktycznego, wspomaganie procesów wytwarzania
i upowszechniania materiałów metodycznych - pakietów edukacyjnych dla potrzeb
optymalizacji procesu kształcenia w centrach, wspomaganie prac nad doskonaleniem
wyposażenia centrów, wspomaganie prac nad
prowadzeniem kształcenia modułowego.
Stowarzyszenie czynnie uczestniczy w pracach nad reformowaniem sposobów organizowania procesu kształcenia, optymalizacją prac
nad zarządzaniem jakością, projektowaniem
elementów nowych dokumentacji programowych i standardów edukacyjnych, organizacją i prowadzeniem egzaminów zawodowych
oraz współdziałaniem z jednostkami samorządowymi nad wykorzystaniem centrów dla
właściwej organizacji kształcenia zawodowego, a także nad udziałem Centrów w organizacji doradztwa zawodowego i prowadzeniem
prac dotyczących monitorowania rynku pracy
dla potrzeb edukacji. Siedzibą Stowarzyszenia
jest Łódź, zaś obszarem działania – cały kraj.
6 maja br. odbyło się walne zebranie członków Stowarzyszenia, podczas którego wybrano nowy zarząd.
Prezesem zarządu został Janusz Moos, wiceprezesami – Elżbieta Gonciarz i Barbara Siarkowska, skarbnikiem został Marek Machnik,
sekretarzem Grzegorz Gajda. Pozostali członkowie zarządu to Piotr Chmiel, Dariusz Śmigiera, Barbara Kapruziak i Donata Andrzejczak.
Kim są nowi członkowie zarządu Stowarzyszenia?
Janusz Moos. Dyrektor Łódzkiego Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia
Praktycznego. Przez wiele lat był redaktorem
naczelnym czasopisma Szkoła Zawodowa,
członkiem Prezydium Krajowej Rady Postępu
Pedagogicznego. Autor ponad 700 publikacji, skryptów, poradników, artykułów i materiałów dydaktycznych, koordynator i ekspert
w międzynarodowych i krajowych programach
edukacyjnych dotyczących, między innymi,
kształcenia w zawodach szerokoprofilowych,
kształcenia zawodowego w systemie modułowym, standaryzacji kwalifikacji zawodowych,
edukacji prozawodowej. Organizator Nauczy-
cielskiego Zespołu Postępu Pedagogicznego
oraz wojewódzkich i krajowych prezentacji
innowacji programowych, metodycznych
i organizacyjnych, a także procesów kształtowania postaw twórczych-wynalazczych uczniów szkół zawodowych. Orędownik szkół
projektów i szkół ćwiczeń, uczenia się poprzez
wykonywanie zadań zawodowych, konstruktywizmu w edukacji, integracji różnych podmiotów edukacyjnych dla potrzeb wspierania
szkół, doradztwa zawodowego i różnicowania
czasu osiągania kwalifikacji zawodowych.
W kierowanym Centrum powiązał placówkę
doskonalenia nauczycieli z Centrum Kształcenia Praktycznego, Ośrodkiem Osiągania Kwalifikacji Zawodowych, Obserwatorium Rynku
Pracy dla Edukacji i innymi ośrodkami: Doradztwa Zawodowego, Edukacji Informatycznej, Jakości i Zarządzania. Autor modelu centrum kształcenia zawodowego – praktycznego
i Akademii Młodych Twórców. Otrzymał tytuł
Profesjonalnego Menadżera Województwa
Łódzkiego i wiele nagród krajowych za opracowania dydaktyczne.
Elżbieta Gonciarz. Wieloletni nauczyciel,
konsultant kształcenia zawodowego, wicedyrektor, pełnomocnik ds. jakości w Łódzkim
Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia Praktycznego. Członek założyciel i wieloletni wiceprezes ogólnopolskiego Stowarzyszenia Dyrektorów i Nauczycieli Centrów
Kształcenia Praktycznego. Aktywny uczestnik wdrażania zmian w systemie kształcenia
zawodowego, miedzy innymi poprzez wypełnianie zadań koordynatora kształcenia modułowego w województwie łódzkim, kierownika zespołów autorskich opracowujących 35
pakietów edukacyjnych do modułowych programów kształcenia w zawodach poligraficznych, koordynatora projektów finansowanych
z funduszy unijnych.
Dariusz Śmigiera. Nauczyciel dyplomowany. W szkolnictwie pracuje od 1985 roku,
a od 1997 w Centrum Kształcenia Praktycznego w Sieradzu. Nauczyciel przedmiotów
zawodowych w zawodach technik i mechanik
pojazdów samochodowych, blacharz i lakiernik samochodowy. Od 2008 roku zastępca dyrektora CKP w Sieradzu.
Barbara Kapruziak. Wieloletni nauczyciel kształcenia zawodowego w branży elektrycznej i elektronicznej, kierownik Ośrodka
Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego
ŁCDNiKP, organizator procesów edukacyj-
nych w trybie formalnym i pozaformalnym
w Regionalnym Ośrodku Edukacji Mechatronicznej w systemie kształcenia modułowego.
Barbara Siarkowska. Nauczyciel z 38letnim stażem w branży gastronomiczno-hotelarskiej. Dyrektor CKP w Słupsku. Inicjatorka
wielu projektów unijnych, dzięki którym poprawiono warsztat szkoleniowy większości
pracowni Centrum. Pomysłodawca realizacji
programów kształcenia praktycznego kierunków gastronomicznych i hotelarskich, wymian, staży zagranicznych.
Donata Andrzejczak. Wieloletni nauczyciel kształcenia zawodowego, ekspert kształcenia modułowego, współautorka nowej podstawy programowej kształcenia zawodowego,
autorka podręczników dla kwalifikacji A.18,
zadań egzaminacyjnych, koordynator prac
Łódzkiej Sieci Kształcenia Modułowego. Konsultant kształcenia zawodowego w ŁCDNiKP.
Marek Machnik. Wicedyrektor CKP
w Jarosławiu, inżynier budownictwa. Trener
kandydatów na egzaminatorów egzaminu zawodowego. Autor podstaw programowych,
przedmiotowych i modułowych programów
nauczania, współautor podręczników zawodowych i pakietów edukacyjnych a także poradników metodycznych. Autor standardów
kwalifikacji zawodowych.
Grzegorz Gajda. Nauczyciel zajęć praktycznych w branży samochodowej z 24-letnim
stażem. Od 2008 roku dyrektor Centrum Edukacji Zawodowej w Sieradzu. Inicjator dobudowy hali napraw i obsługi pojazdów samochodowych wraz z wyposażeniem ze środków
unijnych. Twórca nowoczesnych pracowni
odnawialnych źródeł energii, budowlanej, blacharstwa samochodowego i innych.
Piotr Chmiel. Dyrektor CKP w Jarosławiu.
Pedagog z 23-letnim stażem zajęć teoretycznych i praktycznych oraz wieloletnim doświadczeniem w pracy w przemyśle. Egzaminator
Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w dwóch
zawodach. Autor zadań egzaminacyjnych dla
OKE i CKE – teoretycznych i praktycznych.
Autor podstaw programowych i programów
nauczania dla zawodów mechanicznych oraz
pakietów edukacyjnych dla 5 jednostek modułowych, recenzent zadań egzaminacyjnych,
ekspert KOWEZiU w programie wdrażania
w szkołach programów modułowych.
Jacek Głębski
DOBRE PRAKTYKI
30
Pstryk! cyfrowo, snobistycznie
pstryk, bogato, nielogicznie
pstryk, więc przaśnie i radośnie
pstryk, lokalnie, miejsko jakoś
pstryk, planszowo lub w plenerze
pstryk, wyruszaj, zrób coś! Nie leż! Zbliża się upragniony czas urlopów,
wakacji, laby... Człowiek wolny od presji
zewnętrznych i wewnętrznych przymusów planuje wypoczynek, choć niektórzy
stawiają na pełną improwizację.
Gdzie kończy a gdzie zaczyna się czas
wolny? Jego granice są raczej nieostre i
kształtowane przez indywidualne wybory. W dobie cyfryzacji zróżnicowanie
proweniencji ze względu na m.in. płeć,
środowisko, wiek, miejsce itd., „powiedz,
w co się bawisz a powiem ci kim jesteś”,
ma coraz mniejszy wpływ na wybór stylu
spędzania czasu wolnego. W końcu jesteśmy jedynym gatunkiem, gdzie dorosłe
osobniki nie rezygnują z zabawy, choć ma
ona już inne znaczenie aniżeli w dzieciństwie. Poza tą grupą są ci, którzy nie dorośleją i pozostają w syndromie Piotrusia
Pana i wiecznej dziewczynki uporczywie
tupiąc nóżkami.
Ludzi łączy dążenie do bycia bezwarunkowo szczęśliwym choć przez krótką
chwilę i to chyba główna moc napędowa
wykorzystania czasu wolnego na gry i zabawy. Uczestnictwo w nich wiąże się najczęściej ze sferą rekreacji, kultury, sztuki itp. Czy czytasz ten tekst w pracy czy
w czasie wolnym od niego? Jakim „budżetem czasu” rozporządzasz? Anglicy
powiadają: praca bez wytchnienia i zabawy czyni z człowieka tępaka. Pedagodzy
dobrze wiedzą, że uczenie poprzez zabawę jest najskuteczniejsze, zaś w życiu
dorosłych ta zasada również obowiązuje,
bo opiera się na stałych właściwościach
pracy ludzkiego mózgu.
Bądź przez chwilę beztroski/a, bezproduktywny/a – nawet, jeśli grasz o coś,
miej frajdę, bądź poza wszelką presją,
wyodrębnij się, wyloguj, czuj niespodziankę, niepewność i radosne napięcie,
bądź bezinteresowny/a, odgrodź się, bądź
Wiersz Jak się bawić? (B.Muras, 2014)
Autor określenia Jofrre Dumazadier ujął je w
definicji czasu sformułowanej w 1959 r.
Przysłowie angielskie
radosny/a, oderwij się od nudy, wystrzel
się w kosmos lub fruń w bańce amortyzującej wszelkie zakłócacze w postaci obowiązków. Realne? To zależy tylko od nas
samych. Pierwszymi apologetami marzeń
o swawolach i igraszkach są twórcy. Artystyczne wyobrażenie ludzkich pragnień
nosi znamię nieskończoności. Wolny
przepływ tzw. flow , to faza aktywności
ludzkiego mózgu w której nie czujesz
upływu czasu i jesteś zaangażowany/a
w działanie w całości. Los na loterii wygrywają ci, których praca polega na tworzeniu w tej fazie. Natomiast w zabawie
wszechogarniająca głupawka konsumpcji
może być wynikiem stosowania nadużyć
wobec własnego zdrowia, ale nie musi,
gdy delikwent/ka zawczasu pomyśli. Hedonizm wyraża się w postawie a ją można
kształtować i zmienić.
Istnieje wiele różnych klasyfikacji gier
i zabaw dorosłych, lecz żadna nie jest
powszechnie przyjęta, gdyż kryteria podziału ewoluują lub pojawiają się nowe.
Internet wchłonął nawet gry ruchowe,
oferując nam wersję light czyli wirtualnego berka. Wersje face to face wracają
w ostatniej dekadzie do łask. Towarzyska
gra Scrabble cieszy się dużą popularnością. Ta inspirująca planszowa zabawa słowami, wykorzystująca paralele pomiędzy
ich znaczeniami, burzy mit generalnej
potrzeby wypoczywania jak sybaryta byczek Fernando, gdzie umowną łączką są
stacje telewizyjne typu disco polo oraz
podobne. Wybór pomiędzy aktywnym
a biernym wypoczynkiem pozornie łatwy
nie jest. Urządzenia mobilne pełnią rolę
dozorcy, choć mogą być wybawieniem
dla oczekujących w kolejce do stomatologa. Zasługi gier są rozległe – wykorzystywane w wielu sferach życia każdego
z nas; są też gry edukacyjne a z niektórych
rozwinęły się techniki/metody kształcenia np. burza mózgów. Jakże przewrotna
Za Wiki: Przepływ (z angl. flow, inaczej doznanie uniesienia, uskrzydlenie) – pojęcie z pogranicza
psychologii pozytywnej i psychologii motywacji.
Twórcą koncepcji jest Mihaly Csikszentmihalyi
www.zagrajsam.pl - jeden z wielu portali gier
(angl.) wersja łagodniejsza, lekkostrawna etc.
(angl.) twarzą w twarz /naprzeciw siebie/w
rzeczywistości
Bohater wierszowanej bajki (Munro Leaf USA
1936) tłum. Irena Tuwim
wydaje się być w tej sytuacji hipoteza, iż
ten lub inny władca przegrał królestwo
w grę w kości.
Wahanie pomiędzy dwoma przeciwstawnymi sposobami bawienia się, czyli
improwizacją i wyobraźnią w opozycji
do podporządkowania się konwencjom,
oddaje podział gier i zabaw na cztery
kategorie autorstwa Rogera Callois. Poprzednik z którym polemizuje w swoich
pracach naukowych to Johan Huizinga
- autor Homo ludens10 w której zawarł
definicję zabawy a także autor monografii kultury i życia społecznego u schyłku
średniowiecza o znamiennym tytule Jesień średniowiecza. Tylko przez wzgląd
na charakter czasopisma DP pozostawić
należy metaforyczne skojarzenie tego tytułu z alegorią przemocy nieomal, którą
iluzorycznie dedykuje zwycięzcy zraniona/y przegrana/y (sic!); gdyż fortuna
kołem się toczy we współzawodnictwie,
gdzie liczą się umiejętności zawodników/
zawodniczek np. gry zespołowe z piłką
lub gdy losem steruje kolejna kategoria
zabaw zdeterminowana przez szczęście
lub jego brak np. ruletka. Trzecia grupa
zabaw w odgrywaniu ról odkrywa tajemnice mimicry, zaś czwarta zabiera nas
w świat oszołomienia, gdzie poziom wyzwalanej adrenaliny stanowi miernik udanej zabawy. Który rodzaj zabawy preferujesz? Co sprawia, że częściej wybierasz
te a nie inne rodzaje zabaw? Może jest
tak, że Byczek Fernando biega na boisku,
mistrz kierownicy gra w szachy zaś alpinistka na loterii a iluzjonista tańczy kankana. Łamanie stereotypów, zwyciężanie
własnych słabości lub po prostu spokojne
bujanie się na hamaku życia. Cokolwiek
wybierasz, to Twój wybór.
Bonusso
Post scriptum:
„Jedynie w snach, w poezji, w zabawie
(...) z rzadka pochylamy się nad tym, czym
bylismy wówczas zanim staliśmy sie tym,
czym ewentualnie teraz jesteśmy.”
(Cytat z książki Gra w klasy Julio Cortazara)
Caillois R., Ludzie i gry, Warszawa 1997
10 Homo ludens (łac.) dosł. człowiek bawiący się
DOBRE PRAKTYKI
31
DOBRE PRAKTYKI
32

Podobne dokumenty