Obliczanie powierzchni i kubatury budynków

Komentarze

Transkrypt

Obliczanie powierzchni i kubatury budynków
Verlag Dashofer Sp. z o.o.
ul. Senatorska 12
00-082 Warszawa
www.dashofer.pl
VERLAG
DASHÖFER
Autor: Jerzy Ebing
OBLICZANIE POWIERZCHNI
I KUBATURY OBIEKTÓW
O RÓ¯NYM PRZEZNACZENIU
Wed³ug PN-ISO 9836:1997
Stan prawny na 1 stycznia 2006 r.
Copyright © 2005
Autor:
Jerzy Ebing
Ebing & Partners Sp. z o o.o.
02-384 Warszawa
ul. Wodarzewska g1G/1
tei.: 504.170.067
email: [email protected]
Redaktor odpowiedzialny:
Arkadiusz Kallas
Korekta i edycja:
Paulina Sieniuæ
Sk³ad:
S³awomir Sobczak
Wszelkie prawa zastrze¿one,
prawo do tytu³u i licencji jest
w³asnoœci¹ Dashöfer Holding Ltd.
Kopiowanie, przedrukowywanie
i rozpowszechnianie ca³oœci lub
fragmentów niniejszej publikacji,
równie¿ na noœnikach
magnetycznych i elektronicznych
bez zgody Wydawcy jest
zabronione. Ze wzglêdu na sta³e
zmiany w polskim prawie oraz
niejednolite interpretacje
przepisów Wydawnictwo nie
ponosi odpowiedzialnoœci za
zamieszczone informacje.
OBLICZANIE POWIERZCHNI I KUBATURY OBIEKTÓW O RÓ¯NYM PRZEZNACZENIU
2. OGÓLNE ZASADY POMIARU POWIERZCHNI I KUBATURY
2.1. ZASADY POMIARU POWIERZCHNI
„5.1.1.1 Pola powierzchni poziomych i pionowych okreœla siê zgodnie z
wymiarami rzeczywistymi. P³aszczyzny nachylone wymiaruje siê na ich rzucie
na p³aszczyznê poziom¹ (do obliczeñ strat ciep³a zawsze nale¿y jednak
przyjmowaæ rzeczywiste pole powierzchni).
5.1.1.2 Pole powierzchni podaje siê w m2 z dok³adnoœci¹ do dwóch miejsc
po przecinku”.
Powy¿sze zapisy normy nale¿y tak interpretowaæ:
1) Powierzchniê wewnêtrzn¹ budynku lub jego czêœci mierzy siê na poziomie
pod³ogi kondygnacji (z dok³adnoœci¹ do 0,01m²) w œwietle wykoñczonych
powierzchni pionowych przegród zamykaj¹cych pomieszczenie od zewn¹trz i od
wewn¹trz, bez odliczania od tej powierzchni listew przyœciennych i cokolików.
Zasadê tê stosuje siê równie¿ w przypadku, gdy górna przegroda zamykaj¹ca nie
jest równoleg³a do p³aszczyzny pod³ogi (o rzeczywistej powierzchni u¿ytkowej
w sprawach spornej interpretacji decyduje wielkoœæ powierzchni pod³ogi).
Rysunek 1. Zasady mierzenia powierzchni pomieszczeñ z nierównoleg³¹
przegrod¹ zamykaj¹c¹ lub nieprostopad³¹ do p³aszczyzny pod³ogi:
a) przyk³ad pomieszczenia na poddaszu bez œcianki kolankowej,
b) przyk³ad pomieszczenia na poddaszu ze œciank¹ kolankow¹.
www.dashofer.pl
-6-
OBLICZANIE POWIERZCHNI I KUBATURY OBIEKTÓW O RÓ¯NYM PRZEZNACZENIU
Powierzchnie pomieszczeñ ze stropem nachylonym, ³amanym albo ³ukowym
nale¿y podzieliæ na:
1) czêœæ o wysokoœci 1,9 m lub mniejszej, która powinna byæ zaliczona, do
powierzchni pomocniczej (Pd = b · c); mo¿e byæ wykorzystana na cele pomocnicze,
co do których inne przepisy rozporz¹dzenia nie wymagaj¹ zachowania wiêkszej
wysokoœci ni¿ 1,9m,
2) czêœæ o wysokoœci wiêkszej ni¿ 1,9 m, która mo¿e byæ wykorzystana na
pomieszczenia przeznaczone na sta³y lub czasowy pobyt ludzi, je¿eli œrednia wysokoœæ pomieszczenia odpowiada wymaganiom § 72 rozporz¹dzenia Ministra
Infrastruktury, jak te¿ na pomieszczenia nieprzystosowane do przebywaniat w
nich ludzi, je¿eli inne przepisy tego rozporz¹dzenia nie wymagaj¹ zachowania
wiêkszej wysokoœci. Stosownie do przeznaczenia, odpowiedni¹ czêœæ
pomieszczenia zalicza siê do powierzchni podstawowej (Pp) lub pomocniczej (Pd).
Oznaczenia: hmax - najwiêksza wysokoœæ pomieszczenia, hœr - œrednia
wysokoœæ pomieszczenia odpowiadaj¹ca przepisom § 72 ust. 1, hk - wysokoœæ
œcianki kolankowej <1,9 m, Pd - powierzchnia pomocnicza, Pp - powierzchnia
podstawowa, Pu - powierzchnia u¿ytkowa.
2) Nie dolicza siê do powierzchni przekroju poziomego przegród zewnêtrznych i wewnêtrznych takich elementów, jak pilastry i pó³kolumny, ani nie odlicza
siê od niej otworów drzwiowych, balkonowych, nisz i wnêk wykonanych
w gruboœci tych przegród (rys. 2).
Rysunek 2. Zasada mierzenia powierzchni poziomych w budynku
Pomiar wykonuje siê na poziomie pod³ogi ka¿dej kondygnacji, przy czym
wymiary wewnêtrzne pomieszczeñ mierzy siê w œwietle wykoñczonych przegród
starych ograniczaj¹cych pomieszczenia, a wymiary zewnêtrzne z uwzglêdnieniem
tynków lub ok³adzin elewacyjnych.
www.dashofer.pl
-7-
OBLICZANIE POWIERZCHNI I KUBATURY OBIEKTÓW O RÓ¯NYM PRZEZNACZENIU
Wymiary pomieszczenia (a, b) mierzy siê w œwietle wykoñczonych przegród
pionowych, a jego powierzchniê oblicza bez dodawania wnêk i bez potr¹cania
powierzchni otworów w tych przegrodach oraz potr¹cania przekroju poziomego
œcian dzia³owych przystosowanych do demonta¿u, przestawienia lub likwidacji.
Do powierzchni konstrukcji (Pk), czyli pola przekroju poziomego œcian lub
innych konstrukcji noœnych oraz sta³ych œcian dzia³owych (Ss) i kominowych (Km),
nie wlicza siê pola przekroju lizen (Lz), pilastrów (PI) i pó³kolumn oraz œcian
dzia³owych niestarych (Sr) przystosowanych do demonta¿u i przestawiania lub
likwidacji. Z powierzchni konstrukcji (Pk) nie potr¹ca siê wnêk (Wn), otworów
drzwiowych i okiennych (tak¿e balkonowych lub tarasowych) oraz innych przejœæ
w œcianach noœnych, a tak¿e w sta³ych œcianach dzia³owych.
3) Wlicza siê w stanie wykoñczonym do powierzchni konstrukcji na danej
kondygnacji: œciany noœne, filary, s³upy i kolumny, kominy, obudowane piony
instalacyjne i zsypowe oraz sta³e œcianki dzia³owe, nieprzystosowane do demonta¿u.
4) Nie odlicza siê powierzchni przekroju poziomego œcianek dzia³owych
niesta³ych, przystosowanych do demonta¿u, likwidacji lub zmiany po³o¿enia.
5) Powierzchniê zewnêtrznych niezamkniêtych ca³kowicie, ale przekrytych
elementów budynku (np. loggii) mierzy siê w obrysie pod³ogi, natomiast pole
przekroju poziomego ich konstrukcji noœnych, podobnie jak œcian bocznych,
s³upów i kolumn, wlicza siê do powierzchni konstrukcji, zaœ powierzchniê
zewnêtrznych niezamkniêtych ca³kowicie i nieprzekrytych elementów np.
balkonów mierzy siê w obrysie skrajnym p³yty, bez potr¹cania powierzchni
przekroju poziomego balustrad, niezale¿nie od sposobu ich zamocowania.
www.dashofer.pl
-8-
OBLICZANIE POWIERZCHNI I KUBATURY OBIEKTÓW O RÓ¯NYM PRZEZNACZENIU
2.1.1. POWIERZCHNIA ZABUDOWY
„5.1.2.1 Przez powierzchniê zabudowy rozumie siê powierzchniê terenu
zajêt¹ przez budynek w stanie wykoñczonym.
5.1.2.2 Powierzchnia zabudowy jest wyznaczona przez rzut pionowy
zewnêtrznych krawêdzi budynku na powierzchniê terenu..”
Powy¿sze zapisy normy oznaczaj¹, ¿e pole powierzchni zabudowy wyznacza
rzut parteru budynku na poziom terenu, a nie kondygnacji powy¿ej parteru lub
ich czêœci nadwieszonych, tj.:
1) Pz stanowi pole wyznaczone przez rzut pionowy skrajnego obrysu
zewnêtrznego budynku w stanie wykoñczonym na p³aszczyznê poziom¹, za
podstawê przyjmuje siê obrys parteru w wypadku, gdy jest on wiêkszy od rzutu
pionowego obrysu œcian fundamentowych lub te¿ œcian przyziemia tworz¹cego
stylobat budynku, je¿eli na poziomie terenu jest on wiêkszy od obrysu wysokiego
parteru.
2) Pz zawiera pole powierzchni wystêpuj¹cych w obrêbie przyziemia takich
elementów budynku, jak: przeœwity, przejœcia i przejazdy (bramy), ganki, loggie
i balkono-loggie dostawiane, werandy otwarte i zamkniête oraz przybudowane
szklarnie (ogrody zimowe), przybudowane wiaty gara¿owe i gara¿e.
3) Pz nie zawiera powierzchni schodów, pochylni i ramp zewnêtrznych,
studzienek doœwietlaj¹cych okienka piwniczne, elementów przeciws³onecznych,
daszków, gzymsów i okapów, a tak¿e nadwieszonych czêœci budynku nad parterem
oraz czêœci po³o¿onych poni¿ej poziomu terenu, (rys. 3).
4) Pz takich oddzielnych obiektów pomocniczych na danej dzia³ce, jak: gara¿e,
szopy, œmietniki itp., liczy siê oddzielnie i uwzglêdnia w bilansie zagospodarowania terenu dzia³ki, nie dolicza siê natomiast do Pz budynku.
www.dashofer.pl
-9-
OBLICZANIE POWIERZCHNI I KUBATURY OBIEKTÓW O RÓ¯NYM PRZEZNACZENIU
Rysunek 3. Powierzchnia zabudowy (Pz) budynku:
a) zasady obmiaru przedstawione w rzucie poziomym,
b) zasady obmiaru przedstawione w przekroju pionowym.
Powierzchniê zabudowy (Pz) oblicza siê w rzucie pionowym na p³aszczyznê
poziom¹ gruntu, przyjmuj¹c za podstawê wiêkszy obrys kondygnacji przyziemia
lub odpowiednio parteru, o szerokoœci zabudowy (z) i d³ugoœci (L).
Do Pz wlicza siê portyki, ganki (Gk) i werandy (Wr). Nie wlicza siê do Pz
podziemnych czêœci budynku (Pdz) oraz takich zewnêtrznych czêœci budynku, jak
pochylnie samochodowe (Ps), studzienki doœwietlaj¹ce okna piwniczne (Sp),
schody zewnêtrzne (Sz), tarasy (Tr), a tak¿e takie wystêpy architektoniczne, jak
daszki nad wejœciami (Ds), gzymsy (Gz), okapy (Ok), wykusze (Wk) i wszelkie
nadwieszenia wy¿szych kondygnacji (nd). Nie potr¹ca siê z Pz zarówno
powierzchni bram, przeœwitów, loggii (Lg) i innych wnêk w budynku, jak równie¿
nie uwzglêdnia siê ograniczenia rzutu poziomego kondygnacji wy¿szych np. przez
zastosowanie tarasowej formy.
www.dashofer.pl
- 10 -
OBLICZANIE POWIERZCHNI I KUBATURY OBIEKTÓW O RÓ¯NYM PRZEZNACZENIU
2.1.5. POWIERZCHNIA KONSTRUKCJI
„5.1.6.1. Powierzchnia konstrukcji jest czêœci¹ powierzchni ca³kowitej
kondygnacji (na rzucie poziomym na poziomie pod³ogi) i jest to powierzchnia
utworzona przez elementy zamykaj¹ce (np. œciany noœne zewnêtrzne
i wewnêtrzne) i powierzchnie s³upów, pionów wentylacyjnych, kominów, œcian
dzia³owych itp. oraz powierzchnie, przez które nie mo¿na przejœæ”
Pomimo nieœcis³oœci s³ownych normy (np. wyszczególnienie jedynie
„noœnych” œcian zewnêtrznych, przy bezzasadnym pominiêciu nienoœnych œcian
os³onowych), nale¿y przyj¹æ przy obliczaniu Pk powierzchnie wszystkich
rodzajów œcian zewnêtrznych i wewnêtrznych wed³ug wzoru:
Pkk = Pkzk + Pkwk
Rysunek 8. Sk³adniki powierzchni konstrukcji
www.dashofer.pl
- 19 -
OBLICZANIE POWIERZCHNI I KUBATURY OBIEKTÓW O RÓ¯NYM PRZEZNACZENIU
Do powierzchni konstrukcji danej kondygnacji (Pkk ) wlicza siê – wed³ug
zasad przedstawionych na rys. 8 – pole powierzchni przekroju poziomego przegród
pionowych, tj. œcian zewnêtrznych (S) i wewnêtrznych (Sw), maj¹cych charakter
konstrukcji noœnych oraz sta³ych œcian dzia³owych, a tak¿e wlicza siê pole
powierzchni o przekroju obudowy loggii (Pklg) lub balkono-loggii, kominów
i œcian kominowych (Km) o dowolnej konstrukcji, pionów instalacyjnych (Si)
wraz z obudow¹ i obudowanych pionów zsypowych (Zs), jak równie¿ konstrukcjê
szybów dŸwigowych (Sd), ³¹cznie z ich dylatacj¹ lub izolacj¹ akustyczn¹,
przeciwwilgociow¹ i ciepln¹.
„5.1.6.4. Powierzchnia konstrukcji mo¿e byæ tak¿e obliczana jako ró¿nica
ca³kowitej powierzchni kondygnacji (5.1.3) i powierzchni kondygnacji netto
(5.1.5).”
Uwzglêdniaj¹c powy¿sze uwagi, nale¿y przyjmowaæ, ¿e:
1) Norma ustala zasady obliczania powierzchni konstrukcji kondygnacji (Pkk)
i nie przewiduje praktycznej potrzeby obliczenia powierzchni konstrukcji budynku,
któr¹ mo¿na by teoretycznie okreœliæ jedynie, jako sumê powierzchni konstrukcji
wszystkich kondygnacji ΣPkk .
2) Powierzchniê konstrukcji kondygnacji oblicza siê wed³ug zasad
przedstawionych na rysunkach 2 i 8.
3) Powierzchniê konstrukcji kondygnacji dzieli siê na:
a) powierzchniê konstrukcji przegród zewnêtrznych (Pkzk), obejmuj¹cych
œciany zewnêtrzne (S) i œciany boczne loggii lub balkono-loggii (B/L),
b) powierzchniê konstrukcji przegród wewnêtrznych (Pk w k)
obejmuj¹cych œciany konstrukcyjne wewnêtrzne (Sw), sta³e œciany dzia³owe,
kominy (Km), obudowane piony instalacyjne (Si), obudowy szybów dŸwigowych
(Sd) i pionów zsypowych (Zs).
www.dashofer.pl
- 20 -
OBLICZANIE POWIERZCHNI I KUBATURY OBIEKTÓW O RÓ¯NYM PRZEZNACZENIU
3. PRZYK£ADY POMIARU POWIERZCHNI I KUBATURY
3.1. DOM JEDNORODZINNY
Powierzchnia podstawowa - Pp
pokoje, salon, gabinet, pracownia
www.dashofer.pl
Powierzchnia pomocnicza - Pd
Powierzchnia usáugowa - Pg
przedsionek, hol, przedpokój, schody
áączące kondygnacje mieszkalne,
kuchnia, spiĪarnia, garderoba, szafy
wbudowane, WC, áazienka
kotáownia domowa, skáad opaáu,
garaĪ wbudowany, pomieszczenia
skáadowe i wielofunkcyjne
pomieszczenia gospodarcze,
korytarze, schody do piwnicy i na
poddasze nieuĪytkowe
- 40 -
OBLICZANIE POWIERZCHNI I KUBATURY OBIEKTÓW O RÓ¯NYM PRZEZNACZENIU
3.4. BUDYNEK HANDLOWO-US£UGOWY
Powierzchnia podstawowa - Pp
Powierzchnia pomocnicza - Pd
Powierzchnia usáugowa - Pg
pomieszczenie ekspozycji, obsáugi przedsionek, poczekalnia, korytarz,
klienta, pracownia, biura
schody, archiwum, pomieszczenia
socjalne i higieniczno-sanitarne
pomieszczenia magazynowoskáadowe, kotáownia wbudowana
lub rozdzielnia ciepáa,
wentylatornia oraz wykazany
oddzielnie garaĪ wbudowany
www.dashofer.pl
- 43 -
OBLICZANIE POWIERZCHNI I KUBATURY OBIEKTÓW O RÓ¯NYM PRZEZNACZENIU
3.10. POWIERZCHNIE DZIA£EK BUDOWLANYCH
Warunki Techniczne w sprawie warunków technicznych, jakim powinny
odpowiadaæ budynki i ich usytuowanie ustalone 12 kwietnia 2002 r.(Dz.U. Nr
75, poz. 690) oraz Norma PN-ISO 9836:1997 nie okreœlaj¹ jednoznacznie
sposobu obliczania dzia³ek budowlanych, dlatego te¿ ogólne zasady normy mog¹
mieæ zastosowanie.
Podstawowa zasada obmiaru powierzchni poziomych g³osi, ¿e oblicza siê je
zgodnie z rzeczywistymi wymiarami, natomiast pola p³aszczyzn nachylonych
wyznacza siê na podstawie wymiarów rzutu poziomego. Pole powierzchni podaje siê
w metrach kwadratowych z dok³adnoœci¹ do 2 miejsc po przecinku np. 1500,15 m²
Jedynym wyj¹tkiem, co do sposobu obmiaru powierzchni dzia³ki (dotycz¹cego
bilansu zagospodarowania dzia³ki), jest obmiar powierzchni terenu biologicznie
czynnej. Nale¿y przez to rozumieæ grunt rodzimy oraz wodê powierzchniow¹ na
terenie dzia³ki budowlanej, a tak¿e 50 % sumy powierzchni tarasów
i stropodachów o powierzchni nie mniejszej ni¿ 10 m2 urz¹dzonych jako sta³e
trawniki lub kwietniki na pod³o¿u zapewniaj¹cym im naturaln¹ wegetacjê.
www.dashofer.pl
- 49 -
OBLICZANIE POWIERZCHNI I KUBATURY OBIEKTÓW O RÓ¯NYM PRZEZNACZENIU
3.10.1. Dzia³ki standardowe
Dzia³ki budowlane standardowe to dzia³ki o jednoznacznie okreœlonej
geometrii, których pole powierzchni mo¿liwe jest do obliczenia bez odniesienia
siê do szczegó³owych pomiarów w terenie i bez odniesienia do osnowy.
Pomiar powierzchni mo¿na wykonaæ na kilka sposobów np.:
- metoda pomiaru elektronicznego pola powierzchni poprzez opisanie dzia³ki
wielobokiem zamkniêtym – odczyt automatyczny,
- metoda pomiaru analitycznego poprzez porównanie wspó³rzêdnych X,Y
s¹siednich punktów granicznych,
- metoda pomiaru geometrycznego polega na zsumowaniu powierzchni
sk³adowych
najprostszych figur geometrycznych np. trójk¹t lub prostok¹t.
3.10.2. Dzia³ki niestandardowe
Dzia³ki budowlane niestandardowe to dzia³ki o niejednoznacznej geometrii,
których granice wyznaczaj¹ odcinki proste o d³ugoœci uzale¿nionej od
indywidualnego przebiegu krzywej granicznej; dla potrzeb pomiarowych
zwyczajowo nie stosuje siê linii krzywych, lecz wprowadza siê pomiarowy uk³ad
odcinków o boku min. 50 cm, co odpowiada najmniejszej jednostce odczytu
1 mm na mapie w skali 1:500.
Ka¿dy z punktów posiada w³asne wspó³rzêdne X,Y,Z; dwie pierwsze
wspó³rzêdne ustala siê w trybie pomiarów geodezyjnych w oparciu Poziom¹
Osnowê Pañstwow¹; analogicznie wspó³rzêdn¹ Z ustala siê na bazie Pionowej
Osnowy Pañstwowej (tzw. sieci reperów).
www.dashofer.pl
- 50 -
OBLICZANIE POWIERZCHNI I KUBATURY OBIEKTÓW O RÓ¯NYM PRZEZNACZENIU
4. INTERPRETACJE ISTOTNYCH ZAGADNIEÑ SPORNYCH
ORAZ ORZECZNICTWO S¥DOWE
4.1. INTERPRETACJE ISTOTNYCH ZAGADNIEÑ SPORNYCH
W SPRAWACH PRAKTYCZNEGO STOSOWANIA NORMOWYCH
ZASAD OBLICZANIA POWIERZCHNI
Pytanie 1
Który z obrysów budynku wyznacza powierzchniê zabudowy:
a) obrys rzutu poziomego fundamentów cofniêtych w stosunku do lica
œcian zewnêtrznych parteru, tworz¹cych cokó³ budynku,
b) obrys budynku w parterze?
OdpowiedŸ
Obmiar obrysu budynku wyznaczaj¹cy powierzchniê zabudowy powinien
byæ przyjêty, zgodnie z norm¹, na której oparto wszystkie obliczenia powierzchni
i kubatury danego budynku. Dotychczas, wed³ug normy PN-70/B-02365,
powierzchniê zabudowy (powierzchni zabudowanej) mierzono dziêki obrysowi
œcian zewnêtrznych kondygnacji przyziemnej lub nadziemnej, wykraczaj¹cej poza
obrys kondygnacji przyziemnej. Jednak¿e w normie nie okreœlono, co nale¿y
rozumieæ przez „kondygnacjê przyziemn¹”. Zgodnie z pkt 5.1.2 normy PN-ISO
9836:1997, powierzchniê zabudowy wyznacza obrys pionowy zewnêtrznych
krawêdzi budynku na powierzchniê terenu, nie wskazano natomiast po³o¿enia
kondygnacji o najwiêkszym obrysie w stosunku do poziomu terenu.
Pytanie 2
Jak nale¿y mierzyæ i obliczaæ powierzchniê zabudowy wielokondygnacyjnego
budynku, maj¹cego powy¿ej parteru wykusz lub ca³¹ œcianê zewnêtrzn¹ wysuniêt¹
poza obrys parteru:
a) w przypadku, gdy nadwieszona czêœæ budynku znajduje siê
w granicach dzia³ki budowlanej,
b) w przypadku, gdy nadwieszona czêœæ budynku wykracza poza liniê
rozgraniczaj¹c¹, czyli znajduje siê nad ulic¹?
www.dashofer.pl
- 51 -
OBLICZANIE POWIERZCHNI I KUBATURY OBIEKTÓW O RÓ¯NYM PRZEZNACZENIU
OdpowiedŸ
a) W przypadku budynku z nadwieszon¹ kondygnacj¹ ponad parterem,
którego obrys wyznacza powierzchniê zabudowy, a wielkoœæ wystêpu pod
nadwieszeniem budynku mo¿e byæ efektywnie wykorzystana zarówno jako
powierzchnia zabudowy, jak i jako powierzchnia biologicznie czynna (pod
warunkiem, ¿e nadwieszenie nie powoduje zacieniania) nale¿y stosowaæ zasadê:
Hmin = 2,4 m, Smax = 2,0 m).
b) W przypadku budynku z wykuszem lub nadwieszon¹ kondygnacj¹,
wysuniêt¹ poza liniê rozgraniczaj¹c¹ od drogi publicznej, zgodnie § 293
rozporz¹dzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków
technicznych, jakim powinny odpowiadaæ budynki i ich usytuowanie nie ma
logicznego i prawnego uzasadnienia, aby czêœæ takiego budynku nadwieszona
nad drog¹ publiczn¹ by³a wliczana do bilansu zagospodarowania terenu dzia³ki
budowlanej jako teren zabudowy,
Pytanie 3
Jaka jest ró¿nica miêdzy pawlaczem a antresol¹ oraz jakie ich powierzchnie
nale¿y wliczaæ do powierzchni u¿ytkowej lokalu i budynku?
OdpowiedŸ
Pawlacz stanowi przestrzeñ w obrêbie przedpokoju lub innego pomieszczenia
pomocniczego powsta³¹ przez wykonanie nad czêœci¹ tych pomieszczeñ obni¿enia,
najczêœciej nad drzwiami lub innymi przejœciami o wysokoœci w œwietle co
najmniej 2 m, tworz¹cego schowek do przechowywania ró¿nych drobnych
przedmiotów u¿ytku domowego, turystyki lub rozrywki. Schowek taki spe³nia
zatem funkcjê mebla skrzyniowego (nie ustawionego na pod³odze) i nie
uwzglêdnia siê go w obliczeniach powierzchni u¿ytkowej.
W § 3 p. 19 rozporz¹dzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r.
w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadaæ budynki i ich
usytuowanie, przez pojêcie antresoli rozumie siê: „górn¹ czêœæ kondygnacji lub
pomieszczenia znajduj¹c¹ siê nad przedzielaj¹cym je stropem poœrednim
o powierzchni mniejszej od powierzchni tej kondygnacji lub pomieszczenia,
niezamkniêt¹ przegrodami budowlanymi od strony wnêtrza, z którego jest
wydzielona, oddzielaj¹cym je stropem poœrednim o powierzchni mniejszej od
powierzchni tej kondygnacji lub pomieszczenia niezamkniêt¹ przegrodami
budowlanymi od strony wnêtrza, z którego jest wydzielona”. Antresola stanowi
zatem odpowiednie powiêkszenie powierzchni wysokiego pomieszczenia,
w którym zosta³a urz¹dzona, o znacz¹cej przydatnoœci u¿ytkowej. Z tego powodu
powierzchnia antresoli powinna byæ doliczana do powierzchni u¿ytkowej lokalu
i budynku, ale jako dodana oddzielnie, ze wzglêdu na cechy u¿ytkowe, koszt
wykonania i utrzymania inne ni¿ samodzielnego pomieszczenia zamkniêtego ze
wszystkich stron.
www.dashofer.pl
- 52 -

Podobne dokumenty