luty 2013 - Staromiejski Dom Kultury

Komentarze

Transkrypt

luty 2013 - Staromiejski Dom Kultury
INFORMATOR KULTURALNY STAROMIEJSKIEGO DOMU KULTURY
NR 101/02/2013, www.sdk.pl
WSTEP
,
Spis treści:
Czapka od Tuczyna ............................................3
Piwnica na Wójtowskiej - Pod prąd .................6
Karol XII w Warszawie... ....................................8
Z naszej pracowni... .........................................12
Informacje kulturalne - bieżące imprezy,
wydarzenia, spotkania... .................................13
Kluby, zajęcia, stałe formy pracy w SDK
Plastyka............................................................26
Galerie...............................................................26
Muzyka..............................................................27
Edukacja artystyczna.........................................27
Kulturoterapia....................................................27
Dla dzieci i młodzieży..........................................28
Hobby................................................................28
Taniec................................................................29
Literatura........................................................29
Dla Seniorów......................................................29
Piwnica na Wójtowskiej......................................31
Teatr...................................................................31
Filia
Staromiejskiego
Domu Kultury
ul. Zakroczymska 11
(wejście od Wójtowskiej)
telefon: 22 635 46 47
telefon/faks 22 635 77 83
www.piwnicanawojtowskiej.sdk.pl
PW
PW
Ko
k
ors
ikt
nw
a
k
ka
ryne
ms
Przy
y
ocz
ska
jtow
Wó
r
Zak
Wierszyki dla dzieci ........................................31
Dyskretny urok Stolycy ...................................32
PIWNICA
NA WÓJTOWSKIEJ
Organizatorzy zastrzegają sobie możliwość zmian w programie
(np.: terminu lub godziny rozpoczęcia imprezy, składu zespołów).
ście
Ko
Polecamy Państwa uwadze...
nasza strona internetowa:
W
www.sdk.pl
inne Domy Kultury w Warszawie:
www.domykultury.waw.pl
Okładka:
Staromiajski detal...
Świętojańska 11
Fr
zk
sk
ań
a
ta
Fre
W
W
WWW
cis
an
lna
ek
Ryn ego
Nowsta
Mia
WARSZAWSKIE WSPOMNIENIA
PAWEŁ ELSZTEIN
CZAPKA OD TUCZYNA
W końcu lat dwudziestych ubiegłego
wieku rodzice zaczęli przygotowywać mnie do
nauki w gimnazjum. Ja już wiedziałem do którego. Myślałem wyłącznie o Gimnazjum im.
Króla Władysława IV. Dlaczego akurat ta szkoła
mi odpowiadała? Ano dlatego, że większość
moich znajomych była uczniami tej znakomitej
uczelni. Ale przede wszystkim dlatego, że
chłopaki od „Władka” nosili piękne czapki. Były to
wysokie czapki z gładkiego materiału granatowego koloru, ze sztywnym otokiem, okrągłym
denkiem, paskiem i daszkiem skórzanym.
Podobne do kepi, nakryć głowy francuskich
wojsk lądowych i policji (pół wieku później, po
wizycie w Polsce prezydenta Francji generała
Charlesa de Gaulle’a stały się modne wśród
młodzieży - nazywano je „degolówkami”).
Jeszcze nie próbowałem nawet poddać
się egzaminowi w wymarzonym gimnazjum,
a już uprosiłem Ojca aby kupił mi czapkę „władysławiaka”. Będę się przyzwyczajał! - być może
tak rozumowałem. W Warszawie czapników nie
brakowało, ale wszyscy wiedzieli, że jedyną,
najlepszą z najlepszych, jest wytwórnia czapek
pana Antoniego Tuczyna - przy ulicy Podwale 2.
Fotografia przedstawia Plac Zamkowy przed 1930
rokiem. Pierwsza, narożna kamienica - zaznaczona
czerwona obwiednią - to adres Podwale 2, gdzie na
parterze znajdował się sklep “Antoni Tuczyn”. Na
zdjęciu widoczna jest część szyldu, przysłonionego bryłą słupa ogłoszeniowego - “Antoni (...)”
[Fot. pochodzi z zasobów Narodowego Archiwum Cyfrowego www.nac.gov.pl]
Zakup czapki był dla mnie dużym wydarzeniem. Może dlatego, iż sprzedawca, czyli jak
się podówczas mówiło subiekt obsługiwał mnie
nieomal jak królewicza. Po wzięciu miary
z obwodu mojej głowy, od razu z pięknego pudła
wyjął czapkę. Która o dziwo, od razu pasowała!
To było dla mnie coś niebywałego. Wiem ile
czasu trzeba było spędzić w innych sklepach
podczas niekończącego się przymierzania zanim trafiono na odpowiedni rozmiar. A u Pana
Tuczyna z miejsca otrzymywałem dobrą, świetnie ukształtowaną do mojej głowy czapkę. Po
wielu latach doświadczeń przekonałem się, że
towary dobrych wytwórni, firm czy sklepów
zawsze są od razu gotowe do noszenia. To samo
dotyczy butów, ubrań, a nawet zegarków albo
rękawiczek. W renomowanej firmie i zegarek na
bransoletce z miejsca dobrze pasuje do ręki,
a rękawiczki wydaje się, iż były robione nieomal
na zamówienie.
Czapką, niestety nie cieszyłem się zbyt
długo. Egzamin do „Władka” nie udał się…
3
WARSZAWSKIE WSPOMNIENIA
W czapce od Tuczyna
w 1929 roku. Z Ojcem na
Nowym Świecie po zakupie
butów, o czym świadczy podpis na rewersie. Prawie dwa lata nosiłem tę piękną czapkę.
Oczywiście bez insygniów gimnazjum.
[Fot. z arch. rodzinnego P.E.]
mówiąc delikatnie i musiałem zmienić czapkę na
rogatywkę innej praskiej szkoły. I ona pochodziła
od Tuczyna. A później, po reformie szkolnictwa
nosiłem regulaminową maciejówkę i stosowny
mundurek. Jak to wszystko wyglądało pokazałem na załączonych i po raz pierwszy
publikowanych zdjęciach z rodzinnego albumu.
Wytwórnia czapek i kapeluszy Pana
Antoniego Tuczyna powstała wiele lat przed
pierwszą Wojną Światową. Niestety, dokładnej
daty nie znam. Z dostępnych materiałów
(książka wspomnieniowa „Młodość wydawcy”
Jana Gebethnera) wynika, że pierwsze czapki
dla studentów Uniwersytetu Warszawskiego
jeszcze pod zaborem niemieckim w roku akademickim 1915/1916 zostały zakupione u Tuczyna
na Podwalu. Te pierwsze czapki polskich
studentów były konfederatkami białego koloru
4
Od 1932 roku nosiłem rogatywkę i stosowny
mundurek VI Miejskiego Gimnazjum Męskiego
Ogólnokształcącego (póżniejszego im. płk.
L. Lisa – Kuli). Czapka, również twarzowa,
kupiona została w sklepie Pana Tuczyna. Na
zdjęciu autor z Rodzicami w Alejach Jerozolimskich. [Fot. z archiwum rodzinnego P.E.]
z wiśniowym otokiem. Zamówiono ponad pięćset
sztuk takich nakryć głowy. Co prawda studencka
Bratnia Pomoc zamierzała zamówić czapki
koloru wiśniowego z białym otokiem, ale okazało
się że w tym okresie nie można było zakupić
odpowiedniego materiału na uszycie czapek.
Firma Tuczyn zaproponowała zmianę, wykorzystując materiał aktualnie będący w magazynie.
Zamówienie zrealizowano przed 3 maja 1916
roku. Nowymi czapkami studenci pragnęli zamanifestować obecność uniwersytetu i młodzieży
akademickiej w Warszawie. Dodać należy, iż
wzór akademickich czapek od Pana Tuczyna
pozostał do dziś niezmieniony.
W księgach adresowych z roku 1938
widnieje nazwa firmy „Antoni Tuczyn” przy ulicy
Podwale 2, ale jako właściciela wytwórni i sklepu
wymieniono Pana Karola Fichtera.
Paweł Elsztein
WARSZAWSKIE WSPOMNIENIA
-
Od 1935 roku, po reformie szkolnictwa uczniowie
szkół państwowych i miejskich (z wyjątkiem prywatnych) nosili jednolite granatowe mundurki
i czapki maciejówki. Z niebieskimi wypustkami
gimnazjaliści, z czerwonymi licealiści. Na zdjęciu
z tegoż roku, w nowej czapce, również od Pana
Tuczyna. Próby z nowym modelem samolotu na
praskim „lotnisku” w rejonie Placu Hallera na
Pradze II. [z archiwum rodzinnego P.E.]
Minęły trudne lata. Do Władysława IV wróciły
tradycyjne czapki. Również piękne, bo noszone
obecnie przez uczniów obojga płci. Ale dla mnie
jakby nieco inne… Może dlatego, że nie ma już
wytwórni Pana Tuczyna. Na zdjęciu z 2012 roku
poczet sztandarowy władysławiaków na ul.
Brzeskiej podczas uroczystości odsłonięcia tablicy ku czci poety Władysława Sebyły. [Foto: P.E]
REDAKCYJNE POSZUKIWANIA...
Trudno dziś ustalić historię powstania firmy Antoniego Tuczyna. Poszlaki prasowe wskazują*, że odbyło
się to po roku 1859: ["Kurier Warszawski" z 16 grudnia 1859 r. na str. 1864, donosi: "(...) W dniach 13, 20,i 27
Listopada, oraz 22 Listopada (4) Grudnia r. b., odbyły się examina roczne w Szkołach RzemieślniczoNiedzielnych w Warszawie (...). Na których to examinach, otrzymali nagrody następujący uczniowie
pomienionych szkół, a mianowicie: (...) f) ze Szkoły przy ulicy Krak: -Przed: (...) z oddziału 3go: (...) Antoni Tuczyn
(...)."]. Zapewne zakład Tuczyna rozpoczął działalność kilka lat po wspomnianej dacie, bowiem późniejszy mistrz
czapniczy był wtedy jeszcze uczniem. Za to w roku 1886 Antoni Tuczyn był już uznanym rzemieślnikiem,
członkiem opiniodawczych zgromadzeń zawodowych ["Gazeta Warszawska" z dnia 14 czerwca 1886 r., na str. 2,
informuje o pracach nad nową ustawą dla Zgromadzeń Rzemieślniczych: "W sprawie podniesienia rzemiósł
w kraju naszym ukończyła już swe prace teoretyczne delegacya, powołana w tym celu przez sekcyę czwartą
Towarzystwa Popierania Przemysłu i Handlu. Delegacyę stanowili: (...) Antoni Tuczyn (...)".]. Historię firmy i losy
jej właściciela skrywa gęsty kurz zapomnienia. Być może udało nam się jednak coś jeszcze ustalić - miejsce
pochówku Antoniego Tuczyna. Znajduje się ono na warszawskich Powązkach [kw. 73 rz. 5]. Na lewej, bocznej
stronie cokołu wieloosobowego grobowca Eleonory Tuczyn czytamy: „ŚP. ANTONI TUCZYN \ KUPIEC
I OBYWATEL M. WARSZAWY \ ZMARŁ D. 15 PAŹDZIERNIKA 1906 \ PRZEŻYWSZY LAT 66 \ POKÓJ JEGO
ZACNEJ DUSZY”. Być może jest to grób Antoniego Tuczyna, znanego warszawskiego czapnika. Wskazuje na to
pewna zbieżność dat: zmarł w 1906 r. w wieku 66 lat; urodził się więc w 1840 r.. Pokrywa się to częściowo z wcześniejszymi ustaleniami - będąc 19 letnim młodzianem, w 1859 r. - zdawał egzaminy roczne na koniec 3 oddziału,
w Szkole Rzemieślniczo-Niedzielnej…
Jeszcze kilka naszych ustaleń: sklep firmy "Antoni Tuczyn" w latach 20 i 30 XX w. znajdował się przy
ulicy Podwale 2, w kamienicy Elsnera; hip. 533 (zapewne także w latach 40 - w zbiorach Archiwum Państwowego
m.st. Warszawy - patrz zdjęcia w serwisie: www.warszawa1939.pl - zabezpieczono fotografie przedstawiające
budynek przy ul. Podwale 2, z szyldem firmy Tuczyn - z 1942 r.) . W "Przewodniku po Warszawie" z 1910 r. (Wyd.
W. Guzowski; Warszawa 1910 r.) można jednak odnaleźć informację, że siedziba firmy A. Tuczyn mieści się pod
adresem Podwale 16. Znajduje to częściowe potwierdzenie na pocztówkach z początku XX wieku (lub końca
XIX), gdyż w budynku Podwale 2 znajduje się inna firma A. Bierencweig. Być może powodzenie wyrobów
warszawskiego czapnika pozwoliło mu awansować “z głębin" Podwala, aż na “szczyt” - najbardziej eksponowany
narożnik, tuż przy Placu Zamkowym.
* - Dokumenty Cechowe spłonęły w czasie II wojny światowej, nasza wiedza opiera się więc tylko na łączeniu skrawków informacji,
a wnioskowanie oparliśmy na “ryzykownym” założeniu, że wszelkie odnalezione informacje dotyczą “tego” Antoniego Tuczyna.
Warto wspomnieć, że czapki Tuczyna, wspomina także S. Zieliński w książce "Kiełbie we łbie"; Iskry 1968.
5
PIWNICA NA WOJTOWSKIEJ
W DOBRĄ STRONĘ
POD PRĄD
Nie płacz
bo Anioł co cię strzeże
i nosi Bogu twe pacierze
spadnie
o twoje cięższy łezki
Bo Anioł waży jakby nic
Dlatego nawet dziecka łzy
Bogu najmilsze
nawet przezroczyste
obciążają próśb listę
I Anioł leci i doleci albo za późno
albo wcale
A wszystko przez ten płacz i żale
Są takie chwile, gdy idąc pod prąd ma się
wrażenie, że nurt nieubłaganie prący w przeciwną
stronę udało się odwrócić. To się niestety zdarza
tylko czasem. Grawitacja rządzi! W zjawisku
estradowym, jakim jest piosenka, panuje prawo
równania w dół: upraszczania, ułatwiania i unifikacji (więcej słów na „u” nie przychodzi mi do
głowy). Nasz Szołbiznes (pisownię zastosowałem
świadomie, by - skoro taki jest trend - nieco
Państwu u… prościć) jest jak sądzę przodownikiem w demonstracji, iż ta na „u” równia pochyła, to
przyszłość naszej piosenki. Tymczasem nam
udało się dopiero co odwrócić ten trend! Trwało to
tylko przez chwilę, raptem dwa dni, ale zdarzyło się
to przed miesiącem w Piwnicy na Wójtowskiej - filii
Staromiejskiego Domu Kultury - w maleńkim, acz
urokliwym teatrzyku, który po latach przywróciliśmy (my - znaczy SDK) do życia.
Kiedyś, dawno temu w roku 2007, zaprosiłem Basię Stępniak-Wilk i Andrzeja Ozgę,
wyśmienitych twórców piosenki literackiej, do
stworzenia wspólnego programu pod przeze mnie
wymyślonym tytułem - „Aniołowo koło Darwinowa”. Andrzej - erudyta, często w piosenkach do
Biblii się odnoszący i z filozoficznym zacięciem ją
komentujący i Basia - nastrojowo usposobiona,
rzec można - stworzona, by pisać o Aniołach,
przez których historie śpiewa o nas samych,
zainspirowali mnie do skompilowania programu
poetycko-hochsztaplerskiego o poniekąd niedoczesności. Kilka tekstów trzeba było napisać
specjalnie do tego programu, by zachować
spójność i płynność wypowiedzi, a i skorzystaliśmy z dwóch wierszy Andrzeja Bursy, jednego Andrzeja Waligórskiego i po jednej piosence
Jaromira Nohavicy i (na bis) Włodzimierza
Wysockiego. A reszta z 42 punktów programu, to
napisane przez nas samych piosenki i wiersze.
Raz w roku w styczniu „Aniołowo…” prezentowała Scena Piętro Wyżej w Sali Kameralnej
SDK, a teraz po raz pierwszy „Aniołowo…” wraz ze
Sceną przeniosło się do Piwnicy na Wójtowskiej.
Program nie jest łatwy - stawia pytania, na które
nie ma odpowiedzi, a czasem serwuje odpowiedzi
niezbyt łatwe do przyjęcia. Nikt z nas w tekstach
nie upraszcza, nie ułatwia, nie ujednolica. I na ten
nasz wspólny nieprosty twór publiczność przyszła
zaskakująco, wypełniając salę widowiskową
Piwnicy na Wójtowskiej przez dwa wieczory aż po
brzegi. A po koncercie, każdym z dwóch, wiele
osób pytało, gdzie kupić płytę z koncertem
„Aniołowo koło Darwinowa”. Czyż można ocze-
Przecież wystarczy westchnąć
Anioła dmuchnąć lekko i załatwione
Jeśli się tylko dmuchnie
w dobrą stronę
sł. Basia Stępniak-Wilk
Basia Stępniak-Wilk
6
PIWNICA NA WOJTOWSKIEJ
ŚWIĘTY JERZY
Religia ci kreuje świętych
byś pokonywać mógł zakręty
tak jak je pokonali święci
zanim im przyszło w świętość skręcić
Jest zatem świętych liczba spora
a każdy jest od innej sprawy
święty dla zwykłych to podpora
by mogli w końcu duszę zbawić
Grasuje pośród świętych jeden
w którego trudno aż uwierzyć
który, by znów powrócił Eden
pokonał smoka - Święty Jerzy.
Andrzej Ozga
kiwać czegoś więcej? Przyszli, wysłuchali, bawili
się, ale chcieli to, w czym uczestniczyli, mieć na
własność, żeby stało na półce, gdzie łatwo
sięgnąć. Aż od tego zakręciło nam się w głowie.
Ale hola, hola, nie grozi nam oszałamiająca popularność. Wiemy „w czym robimy”. Występujemy tu
i ówdzie i od czasu do czasu. Wybraliśmy drogę
pod prąd, więc nurt nas nie uniesie. Jednak miło,
że są miejsca, gdzie możemy spotkać „naszą”
widownię. Piwnica na Wójtowskiej daje szansę,
by w niej znajdowali azyl twórcy pracujący poza
„szołbiznesem” i jak się okazuje - może przyciągać
widownię łaknącą ich twórczości.
Piwnica działa od niedawna i uczy się
siebie, testuje własne możliwości i publiczność.
Trzymajcie Państwo za nas kciuki, by na mapie
kulturalnej stolicy nie zabrakło Jej podobnych
miejsc, gdzie tworzy się nie dla kariery, gdzie
zaprasza się artystów, których czasem niełatwo
zrozumieć, ale gdy się to uda, satysfakcja jest
obustronna. Bo my tu (w Piwnicy) jesteśmy dla
treści, dla rozmowy, spotkania, wspólnego przeżywania wzruszeń, dla dowcipu, a nie rechotu,
czasem dla prowokacji - dla „nas”.
Czy istniał? Tego nie wiadomo
trudno powiedzieć - ecce homo skoro pokonał smoka, który
musiał wybrykiem być natury.
Smoków nie było, chociaż teraz
niejeden chce się o to spierać;
i patrzy na nas hen z wysoka
mówiąc - to ja zgładziłem smoka.
I myśli, że mu stawią pomnik
najlepiej, żeby był ogromny
żeby z daleka było widać
że on jest święty - smok to gnida.
żeby rzecz upamiętnić w brązie
żeby się w pamięć ludziom wryło
żeby trafiło to do książek
nawet, gdy walki tej nie było.
I tak po wieczność smok ryj szczerzy
tak na pomniku jak rycinie
by w chwale bujał Święty Jerzy
jakkolwiek miałby on na imię.
Marek Bartkowicz
Marek Bartkowicz
Fotografie Piotr Kosela
7
WARSZAWSKIE CIEKAWOSTKI
Artykuł, autorstwa Juliana Bartoszewicza, ukazuje
Warszawę w roku 1702, w czasie wielkiej historycznej
zawieruchy, nazwanej przez potomnych III wojną
północną. Wojna ta, toczyła się w latach 1700-1721
pomiędzy Szwecją a sprzymierzonymi ze sobą: Danią,
Rosją, Polską, Saksonią, Prusami oraz Hanowerem tworzącymi tzw. Ligę Północną. Ziemie Rzeczpospolitej Obojga Narodów (do 1704 roku - de jure - nie
była ona stroną konfliktu) stały się miejscem, gdzie
rozegrała się duża część długotrwałej i wyniszczającej
wojny. W 1702 roku na tronie Rzeczypospolitej
zasiadał Sas z dynastii Wettynów - August II, zwany
Mocnym (król Polski w latach 1697-1706 i 1709-1733
i jednocześnie elektor Saksonii, w latach 1694-1733 noszący tam imię Fryderyka Augusta I) - jeden
z głównych "autorów i aktorów" III wojny północnej.
Trwająca ponad dwie dekady wojna wyniszczyła
gospodarczo i politycznie Rzeczypospolitą. To okres
m.in.: ogromnych kontrybucji, grabieży wojennych,
łożenia na utrzymanie obcych wojsk szwedzkich i saskich, dwukrólewia, detronizacji królów, porwania i uwięzienia pretendentów do tronu - Jakuba i Konstantego
Sobieskich, sojuszniczego „zamieszkania” cara Piotra
I na Zamku Królewskim w Warszawie (na mocy traktatu
pokojowego między Augustem II i Karolem XII z 1707
r., do Warszawy wkroczyły sprzymierzone wojska
rosyjskie), politycznej wojny domowej między
stronnikami króla Augusta II i króla Stanisława
Leszczyńskiego, przymierza tego ostatniego z najeźdźcą - królem szwedzkim Karolem XII, saskopolskimi sojuszami z Rosją, których polityczne i wojskowe echa prześladowały Rzeczypospolitą już do
końca XVIII wieku, aż po klęskę III rozbioru…
JULIAN BARTOSZEWICZ
KAROL XII
W WARSZAWIE W 1702 ROKU.*
[Fragm.]
Część I
....Tymczasem Karol XII coraz głębiej
z Inflant zapuszczał swoje zagony na Litwę, i powiadano w kraju, że prosto idzie na Warszawę.
Oto już szwed gości w Lejpunach, oto w Sopoćkiniach, a niema wieści, by nawet dopuścił do
siebie posłów polskich, którzy go jakby przepraszać naprzód pojechali. Ale oto już szwed
i w Różanym Stoku pod Grodnem; przypuścił
wprawdzie posłów na posłuchanie i wojewoda
Król Szwecji Karol XII Wittelsbach, 1682-1718
[Fot. poch. z: webart.nationalmuseum.se]
kaliski wypalił do niego czułą i silną przemowę,
ale jakby nigdy nic, król kazał iść dalej swoim
pułkom, wydał już nawet uniwersały do województw i tam przemawia od siebie do Polaków,
i na odpowiedź posłom kazał czekać dopiero
w Tykocinie. Nowa zwłoka czasu, przez którą nic
sprawa Augusta II nie zyskała. Nie było więc co
robić dłużej w Warszawie. Elektor Saski wybierał
się znowu w podróż do Krakowa, gdzie na niego
liczne wojska niemieckie czekały. Komendantem
miasta na czas swojego oddalenia się, mianował
pana starostę warszawskiego. Był widać Król
Elektor w dobrym kłopocie, bo aż dwa razy
udzielił tę nominację staroście, przynajmniej dwa
razy pod różnemi datami zapisano ją w aktach
metryki koronnej. Ale z czemże komendanta
zostawiał? z jedna milicją miejską. Nie było to
* - (red.) Wojska Szwedzki wkroczyły do Warszawy (opuszczonej przez wojsko i króla - Augusta II) 23 i 24 maja 1702 r. Ostateczne
zajęcie miasta wraz z Zamkiem Królewskim nastąpiło 25 maja. Pobyt Karola II w stolicy Rzeczypospolitej trwał nieco ponad
miesiąc - do 26 czerwca.
8
WARSZAWSKIE CIEKAWOSTKI
August II Mocny, 1670-1733. Mal. Louis de Silvestre.
[Fot. poch. z: webart.nationalmuseum.se]
zapewne wojsko zdolne do wstrzymywania
bystrego polotu szwedzkiego, to też naturalnie
Warszawa jakby zostawiona była na ofiarę
nie(przy)jacielowi, a pan Stanisław Krasiński był
tylko więcej dla formy komendantem. Nie chciał
i nie mógł bronić stolicy.
Po odjeździe króla Augusta, była więc
Warszawa bezbronna, i stała otworem szwedowi. Przytaiła się tak, że z daleka już dosłyszeć
mogła łoskot łamiących się przez lasy szwedów
i szczęk skandynawskiej broni. A Karol szedł
i szedł dalej niezważając na żadne przeszkody.
Lew północy wyglądał cokolwiek na awanturnika. Szedł ku Warszawie mając z sobą tylko 16
tysięcy mizernych ludzi, w pół nagich na chudych
szkapach (…). Towarzyszyli mu Sapiehowie
mając tylko jeden swój pieszy regiment w zielonej barwie i kilkadziesiąt lekkich chorągwi
tatarskich. Szwedzi szli w dwóch kolumnach
i rozrzucali wszędzie po drodze uniwersały. (…)
Oto więc już wkroczyli w Mazowsze, oto
obiedwie szwedzkie kolumny łączą się z sobą
nad Bugiem, nareszcie są już prawie te dzieci
północy i w samej Warszawie, bo o trzy mile tylko
i Radzymin zajęli. Stolica w strachu, niepewności
i w oczekiwaniu. Szlachty w niej wcale niema,
wojska koronne jakby wymiótł; jest ci tam trochę
piechoty regimentu wojewody płockiego, która
pilnuje zamku, ale niema co rachować na obronę
miasta i na tę piechotę, kiedy nawet armatę
z cekhauzu warszawskiego wywieziono do Góry.
Sami zatem mieszczanie zostali w domach. Co
Szwed zrobi, gdzie przeprzeprawiać się będzie?
wszyscy się nawzajem jeden drugiego pytali.
Ostatnią tedy niedzielę w niepewności
przeczekało miasto, kiedy nazajutrz zrana
piorunem rozleciała się po Warszawie wiadomość, że szwedzki kornet stanął na Pradze
z kommisarzami prowiantowymi (w poniedziałek
22 maja). Kornet nazywał się di Gusienko; nie
wiadomo co znaczyło to di, ale był to widać jakiś
nowy przyjaciel bo i nazwiska wcale nie miał
szwedzkiego. Kommisarze szwedzcy skoro stanęli na Pradze, jak to u pobożnych ludzi we
zwyczaju, dopytali się zaraz o predykanta i na
pruskim rynku zaśpiewali uroczyście psalmy,
zapewne dziękując Bogu, że im pozwolił zajrzeć
już do stolicy Rzplitej, a predykant ich błogosławił. Następnie po nabożeństwie zajęli się
zaraz potrzebami doczesnemi, chcieli dla wojska
przygotować kwatery i furaż, ale trudno było
znaleźć to wszystko na Pradze, a do Warszawy
nie było żadnego znowu mostu. Posłali zatem
łodzią do miasta rozkaz do pana burmistrza
warszawskiego, żeby tam do nich przyjechał na
drugą stronę; ale burmistrz czy nie chciał
słuchać, czy bał się gości nieproszonych, czy co
myślał utargować, dosyć że zamiast sam jechać,
wyprawił łodzią napowrót czterech rajców
miejskich. Szło głównie szwedom o postawienie
mostu. Na tych poselstwach tam i nawzajem
odbywanych zeszedł łatwo dzień cały, aż tutaj
przed samym wieczorem, incognito w kilka koni,
zawitał na Pragę gość osobliwszy, ze strachem
oczekiwany. Był to sam król szwedzki. Przyjechał
na Pragę prosto z Radzymina, niecierpliwy coprędzej spojrzeć na stolicę Wazów i Sobieskiego. Objechał zaraz konno Pragę i Skaryszew,
uważał położenie Warszawy jak się rozbiegała
po górach, szukał oczami stanowisk, gdzieby
mógł potem rozłożyć wojska, które jeszcze nie
nadciągały, przejechał pole na którem przed
pięćdziesięcią laty w trzydniowym boju płynęła
krew szwedzka a kiedy noc się zbliżyła, wybrał
9
WARSZAWSKIE CIEKAWOSTKI
sobie nieco okazalszy dom pana Millera młodszego na kwaterę, wszedł tam do izby i nie
zabiegając o żadną wygodę spoczął na samej
tylko słomie i płaszczu swoim jak prosty żołnierz
w obozie.
Drugiego dnia jeszcze nawet nie
świtało, a już król szwedzki był na nogach: wstał
do dnia i o godzinie drugiej po północy pojechał
nad Wisłę, gdzie już czekała na niego łódź
przygotowana do przewozu na drugą stronę rzeki. Młody wojownik który po dalekich ziemiach
szedł za sławą, chciał oddać hołd bohatyrowi
polskiemu i zwycięzcy pod Wiedniem. Bohatyr
myślał o bohatyrze. Dlatego bystrym pochodem
zdążał z Litwy nad Wisłę nie przyjmując pokoju,
dlatego sam jeden prawie uprzedzając wojska
swoje przybył na Pragę, dlatego teraz Wisłą się
przewoził w towarzystwie kilku oficerów
szwedzkich i zmierzał do Willanowa.
Wybrał się rano, żeby wszystko mógł
widzieć incognito, zanim jeszcze ludzie z łóżek
powstaną i zanim się wieść o nim w stolicy
rozejdzie. Orszak jego ledwie 30 ludzi wynosił.
Stanął naprzód w Willanowie i ze czcią religijną
spacerował po komnatach Jana III. Najdrobniejszy tam szczegół uderzał jego uwagę,
rozpytywał się o wszystko, o pamiątki, o historyę,
szczegóły życia Jana Sobieskiego.
Ale pusto i smutno było w zamku
Willanowskim; królewice się rozbiegli w różne
strony świata i obojętne tylko dla siebie postaci
spotykał tutaj szwedzki bohatyr. Ztamtąd pojechał do Ujazdowa, także mieszkania dawnych
królów polskich, i tam również oglądał pałac
i wszystkie jego osobliwości. Z Ujazdowa udał
się do Warszawy, żeby obejrzeć samo miasto.
Około nędznych dworków wjechał na Krakowskie-Przedmieście i posuwał się w milczeniu
przez ulice do zamku. Przestrach samowładnie
rozpościerał się w mieście, wszystko drżało
niepewne przyszłości, bo żywo jeszcze tkwiły
w pamięci czasy Jana Kazimierza. A jeżeli się
król szwedzki mścić będzie na Warszawie za
Augusta II? a nuż kontrabandę ciężką nałoży na
miasto? Żołnierz północny przyzwyczajony do
trudów znosił klęski wojny z wytrwałością, ale
sobie zawsze pozwalał wygody, ile się do tego
razy wydarzyła sposobność. Jakże teraz będzie? Za trudy obozowe lat tylu, czyż żołnierz
szwedzki z lichwą w stolicy sobie nie zapłaci?
Choć król przestrzegał sprawiedliwości, któż
zwycięzkiemu a zuchwałemu żołnierzowi stawić
10
będzie mógł skuteczny opór? Na czyjąż pomoc
tu rachować ? Były uzasadnione te obawy. Stąd
nie dziw, że Warszawianie zostawali w nieopisanym strachu. Wyobraźnia malowała im
w oczach przesadzone obrazy. Mówiono że
żołnierz szwedzki jest dziki i krwią oblany, że
łupieżą tylko oddycha, że nie zna Boga i świętych
pańskich, że nic go nie obchodzą ołtarze i kościoły. Dlatego mieszczanie zamknęli się w domach
swoich, bo i zamek był zatarasowany.
Ale zaraz owego pierwszego dnia
obawa po kolei ustępowała przed ufnością.
Całemi tłumami zaczęli się Szwedzi z Pragi
przeprawiać do Warszawy, na wszystkich
miejscach było ich pełno: pojedynkiem, parą, po
trzech, po czterech, kupami, gromadnie chodzili
i oglądali pałace. Czterech odważyło sie wejść
do zamku, którego załoga rada nie rada spuściła
cokolwiek z tonu i otwarła bramy. Czterej ci
goście weszli przez dziedziniec na korytarz
i krużganki, dostali się do pokojów królewskich
i przechadzali się po zamku zupełnie bezpieczni
i niczego się nie obawiając, jakby to Polacy,
posłowie sejmowi przyjechali gdzie zdala
powitać pana swojego. Wtem z Ujazdowa
z orszakiem swoim nadjeżdża sam król. Stanął
przed bramą niezaglądając do zamku; kazał
wojsku swojemu ile go było wtenczas w Warszawie wystąpić na plac Zygmuntowski. Wtedy na
znak dany przez króla, zastępy ścisnęły się,
wojska padły na kolana i wzniósł się pod niebiosa
hymn Ś. Ambrożego na podziękowanie Bogu za
wzięcie stolicy polskiej. Po modlitwie król
zawrócił poza wałami miasta na ulicę Długą do
zbrojowni czyli jak ją Polacy dawniej nazywali do
cekhauzu, który się rozciągał za pałacem
Krasińskich naprzeciw Brygidek. Z arsenału udał
się do Marymontu, gdzie także znalazł wspomnienia po Sobieskim i do Bielan gdzie niedawno
jeszcze gościł August II. Z Bielan dopiero
powrócił na Pragę, wszerz i wzdłuż przejrzawszy
miasto i jego okolice.
Warszawa z podziwieniem spoglądała
na młodego króla szwedzkiego. Sama powierzchowność jego uderzała, więc zwyczajnie
porównywali go z Augustem Saskim i dawnym
zdobywcą Karolem Gustawem. August IIgi był
wysoki, ale Karol i tak przewyższał go jeszcze
wzrostem, do tego daleko szczuplejszy w sobie,
miał bohatyr szwedzki długą twarz, ale za to
poważną, na głowie zaś rzadkie bardzo włosy.
Podobała się miastu pobożność króla, jego
WARSZAWSKIE CIEKAWOSTKI
Ratusz miejski na Rynku Starego Miasta [Ilustr.
poch. z: A. Lauterbach "Warszawa" 1925; str. 15 ]
skromność i prostota w obcowaniu, uczucia
wzniosłe, bo hołd złożył sam naprzód pamięci
Jana III, a potem przodka swojego Zygmunta
Wazy. Podobał się i ubiór prosty, nie wymyślny,
nie rażący zbytkiem i wymuszoną okazałością.
Miał Karol na sobie zwierzchnią suknię granatową, u której wisiały guzy złocisto-mosiądzowe,
kamizelka łosia, u boku wisiał rapier długi, buty
rajtarskie. Młodziutko wyglądał, na lat 20, nie
więcej.
We wszystkiem zaś różnica była od
Karola Gustawa, którego jeszcze nie tak starzy
ludzie w Warszawie dobrze pamiętali. Tamto był
zdobywca i pan, ten więcej wyglądał na
przyjaciela i sprzymierzeńca Rzplitej. Tak też
obadwaj królowie stosownie do swoich zamiarów postępowali. Gustawa bali się wszyscy, bo
miecz i ogień mu towarzyszyły, Karola XII strach
również poprzedzał, a już pierwsze ukazanie się
uprzedzało dla niego, i król, który jak cień
przesuwał się po ulicach nieprzyjacielskiego
miasta, ubudzał ufność i za serce uchwycił.
Śpiew religijny przed kolumną Zygmunta uspokoił Warszawę. Szwedzi nie byli nieprzyjaciółmi
Boga.
Mimo to że już zaraz pierwszego dnia
zdobywcy panowali w Warszawie w całem
znaczeniu tego wyrazu, jednak miasto jeszcze
troszkę sprzeciwiało im się i grało rolę ofiary; to
nowy dowód że Szwedzi byli grzeczni dla Polski.
Kommisarze szwedzcy zasiedli na ratuszu i zajmowali się czynnie sprawą postawienia mostu
na Wiśle. Wezwali magistrat, żeby szkut i drzewa
dostarczył, a koszta budowy sami przyjmowali
na siebie. Magistrat chciał znowu co wytargować
i upraszał o pieniądze króla, twierdząc, że szkut
i drzewa swojego niema i że jednego i drugiego
dopiero dostanie za pieniądze. Bądź co bądź,
most już się tego samego wieczora budował,
wprost na przeciw pałacu Radziwiłłowskiego.
Nazajutrz znowu na ratuszu zasiadają szwedzcy kommisarze i nakazują prowiant wielki.
Miasto skarży się i kurczy, a Szwed z góry na to:
«jeżeli zaraz nie dacie co nakazujemy, piekło
poruszym, a musi być po naszej woli». Więc
radzi nie radzi mieszczanie zwożą ze wszech
stron tu chleb, tam piwo; ściągają starsi
urzędnicy na gwałt od młodszych wszystko czego chcą kommisarze szwedzcy. Ale już i pierwsze chwile wrażenia dla zdobywców w nieprzyjacielskiem mieście przeminęły. Szwed się
obejrzał po zamku, po pałacach, już go nic nie
dziwi więcej, już żąda wygody. Dlatego sobie
bez ceremonji zwycięzcy postępują z mieszczanami. Rozlało się to po wszystkich wsiach
i miasteczkach warszawskich i burmistrzują.
Ruchliwsi wybiegają za okopy i rabują wsie
i dalsze okolice. Niktby nie powierzył, ale zaraz
pierwszego dnia te pierwsze czaty szwedzkie
pokazały się o mil 12 za Warszawą. Klasztory,
pałace, kościoły, szpitale i dwory szlacheckie
w mieście i za miastem, wszystko to spisane,
wszystko ma dostarczyć żywności i wszelkich
potrzeb wojskowych, stosownie do upodobania
żołnierza. Było podobno wszystkiego na 18,000
ludzi z Karolem, ale zabierali Szwedzi na 40,000
wszelkich potrzeb. Jedni spisywali i grzeczniejsi
brali co na podorędziu, drudzy rabowali co i jak
chcieli, zupełnie jak w kraju nieprzyjacielskim.
Nikt się nie bronił, - ostatnia siła oporu spłonęła w sporach magistratu Warszawy z kommisarzami szwedzkimi (...)
Tekst pochodzi z:
Julian Bartoszewicz "Dzieła" Tom 7. "Szkice
z czasów saskich.", Wyd. pierwsze. Kraków
1880.
Wybór fragmentów i podział na części - redakcja
“Rynek”. Zachowano oryginalną pisownię.
Bartoszewicz Julian - ur. 17 I 1821 r. w w Białej
Podlaskiej, zm. 5 XI 1870 r. w Warszawie.
Historyk, publicysta, pedagog.
11
Z NASZEJ PRACOWNI...
Anita Leszczyńska lat 11 „Deszcz”
z Pracowni Plastyczno-Teatralnej “Pankracownia” SDK prowadzonej przez Bożennę Pepłońską
Anita lubi deszcz i przedstawia go w kolorze magenty. Pozytywnie patrzy na
świat. Narysowała grupę dzieci, które wyszły na spacer podczas deszczu. Cztery
spacerują razem, a jedno podąża za nimi. Niosą kolorowe parasole. Mają na sobie
kolorowe ubrania i buty gumowe. Widać, że chłopcy i dziewczynki ubrali się
specjalnie na „mokry” spacer. Wszyscy podążają w tym samym kierunku. Gdzie
oni idą? Co obserwują? Nie śpieszą się. Nie wiemy, czy dzieje się to w mieście, czy
na wsi. Nie jest to ważne. Autorka koncentruje się na najważniejszych
elementach jakimi są grupa dzieci, parasole i deszcz. Przedstawia nam scenę
w dynamicznej kompozycji, choć jej bohaterzy nie biegną, ale spokojnie
spacerują. Anita swoim rysunkiem mówi nam, że możemy być szczęśliwi także
w deszczową pogodę.
Alicja Senón-Llopis Golec
doktor Historii Sztuki, magister Sztuk Pięknych, muzeolog
Walencja, Hiszpania
22.01.2013
Informacje kulturalne
Bieżące wydarzenia, koncerty, imprezy, spotkania
tel. (22) 831-23-75, www.sdk.pl
MuZyKA
TeaTR
PLASTyKA
TANieC
GALERie
LITERATURA
EDUKAcjA
dLA DzieCi
i młOdziEży
Organizatorzy zastrzegają sobie możliwość zmian w programie (np.: terminu lub godziny rozpoczęcia imprezy, składu zespołów).
INFORMACJE KULTURALNE
WYSTAWA
INFORMACJE KULTURALNE
GALERIA PROMOCYJNA
KAROLINA JAKLEWICZ
AKT PRZESTRZENI/verte
Wystawa czynna od 6 lutego do 3 marca 2013 r.
Otwarcie wystawy 6 lutego 2013 r. o godz. 18.00
Karolina Jaklewicz - ur. w 1979 r. w Trzebiatowie. W 2000 r.
ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Szczecinie. W latach 2000 - 2003 studiowała na Wydziale Sztuk
Pięknych Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu,
kierunek: Edukacja Artystyczna, specjalność: multimedia.
Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu,
Wydział Malarstwa i Rzeźby. Dyplom z wyróżnieniem w roku
2007 z malarstwa u prof. Stanisława Kortyki oraz z projektowania malarstwa w architekturze i urbanistyce u prof. Wojciecha Kaniowskiego. Obecnie pracuje jako asystent w Zakładzie Malarstwa, Rysunki i Rzeźby na Wydziale Architektury
Politechniki Wrocławskiej. W roku 2012 otrzymała tytuł
doktora sztuk pięknych za cykl malarski "Idea a forma geometryzująca w malarstwie".
Wybrane wystawy indywidualne:
- 2012 - "Idea a forma geometryzująca w malarstwie", ASP Wrocław, wystawa doktorska
- 2011 - Wystawa malarstwa, Miejska Galeria Sztuki, Częstochowa
- 2011 - "Anamorfoza osobności", Galeria Sztuki Socato, Wrocław
- 2010 - "Bolesna geometria", Galeria Farbiarnia, Warszawa
- 2007 – „Geometria – emocje intelektu” – wystawa dyplomowa, ASP Wrocław
- 2006 – „Przestrzeń nieobiektywna” – malarstwo, „ Galeria Brama” - Gryfice
- 2005 - "Akt przestrzeni II" - malarstwo, "Galeria Przed Aulą" - ASP Wrocław
- 2005 - "Ostrów Tumski - malarstwo w architekturze" - wizualizacje, "Galeria Przed Aulą" - ASP Wrocław
- 2004 - "Przestrzeń ulicy" - malarstwo, wystawa "Galeria 209" - ASP Wrocław
Galeria Promocyjna - II piętro SDK, od wtorku do soboty: 11.00-18.00, w niedzielę: 13.00-17.00
GALERIA WYJŚCIE AWARYJNE
PAWEŁ ROGIŃSKI
17.
Wystawa fotografii i prac graficznych
Paweł Rogiński - grafik, fotograf. W życiu zawodowym zajmuje się grafiką wydawniczą. Studiował na
Wydziale Sztuk Pięknych i Projektowych w Łódzkiej Wyższej Szkole Informatyki i Umiejętności.
Fotografią interesuje się od kilku lat.
"(...) Fotografuję, ponieważ lubię ten sposób patrzenia na świat i rejestrowania go. Zaprosił mnie tutaj
i zmotywował do przygotowania ekspozycji Tomek Świtalski. Mam nadzieję, że znajdą Państwo
w moich pracach coś, co się spodoba, zaskoczy, zapadnie w pamięć.”.
Wystawa czynna: od 3 do 28 lutego 2013 r.
Galeria Wyjście Awaryjne - Parter SDK, codziennie: 9.00-21.00. Kurator Galerii: Tomasz Świtalski.
14
BLUES NA NIEDZIELĘ
Zapraszamy 3 lutego 2013 r. o godzinie 19.00
do Sali Kameralnej Staromiejskiego Domu Kultury
KASA CHORYCH
KONCERTY
INFORMACJE KULTURALNE
KULTURALNE
INFORMACJE
Kasa Chorych to prawdziwa legenda polskiego blues-rocka.
Zespół został założony w 1975 przez grającego na
harmonijce ustnej Ryszarda „Skibę” Skibińskiego i gitarzystę
Jarosława Tioskowa. Początkowo grali w małych klubach
Białegostoku. Przełomowym dla działalności Kasy Chorych
okazał się rok 1978. Udział w najważniejszych polskich
festiwalach rockowych, pierwsze nagrody i wyróżnienia oraz
wręcz entuzjastyczne przyjęcie przez publiczność spowodowało ogólnokrajową popularność. W 1978 roku zespół
dokonał pierwszych nagrań dla lokalnego radia. W 1980
wydany zostaje debiutancki singiel z utworami "Blues
chorego" i "Szalona Baśka", który to, dostarczony
prywatnymi kanałami do USA, uplasował się na III miejscu
w dorocznej ankiecie radiostacji WRJC-FM 91 w Baltimore,
ustępując jedynie płytom Alberta Collinsa i Muddy'ego
Watersa, a dystansując "Rock Me Baby" B.B. Kinga. Wielkim
ciosem dla wszystkich miłośników bluesa była tragiczna śmierć Ryszarda "Skiby" Skibińskiego,
który zmarł 4.06.1983 po przedawkowaniu narkotyków. W 1984 wydana zostaje pierwsza płyta
długogrająca zespołu pod tytułem „Ryszard „Skiba” Skibiński 1951-1983” zawierająca najbardziej
znane utwory Kasy Chorych. Zespół pod koniec 1984 zawiesił działalność. Pomimo tego muzycy
pozostali aktywni udzielając się w różnych formacjach i projektach. W 1992 roku muzycy skrzyknęli
się na powrót pod wodzą Jarosława Tioskowa. Oficjalna strona zespołu: www.kasachorych.com
Bilety w cenie 20 zł do nabycia na godzinę przed koncertem.
CHÓR WYCHOWANKÓW
HARCMISTRZA WŁADYSŁAWA SKORACZEWSKIEGO
Zaprasza w niedzielę 24 lutego 2013 r. o godz. 13.00
do Kościoła Wniebowstąpienia Pańskiego (al. KEN 101) na koncert pieśni patriotycznych
DROGA DO WOLNOŚCI.
KARNAWAŁ W KLUBACH DZIECIĘCYCH SDK
BAL
W programie znajdą się m.in. pieśni związane z okresem Powstania listopadowego (np.
Polak nie sługa, Tam na błoniu); Powstania styczniowego (np. Marsz Polonia, Jak to na
wojence ładnie); odzyskaniem niepodległości w 1918 r. (np. Legiony, Czerwone Maki) oraz
czasem wojny i okupacji (np. Deszcz jesienny, Modlitwa obozowa). Wstęp Wolny!
4 lutego 2013 r. w godz. 11.00 - 13.00 zapraszamy rodziców i opiekunów dzieci
z Klubu “Kangurek” i “Klubiku pod daszkiem” na BAL KARNAWAŁOWY.
Impreza zamknięta, tylko dla dzieci uczęszczających na zajęcia klubów.
15
MUZYKA
INFORMACJE KULTURALNE
KWARTET WILANÓW
20 lutego 2013 r. Kwartet Wilanów zaprasza do Sali Koncertowej Uniwersytetu
Muzycznego Fryderyka Chopina (Warszawa, ul. Okólnik 2) na koncert z cyklu „Środa na
Okólniku” . W programie m.in.: J. Brahms - Kwintet klarnetowy h-moll op. 115; K. Penderecki
- III Kwartet smyczkowy. Wystąpią: Tadeusz Gadzina - I skrzypce, Paweł Łosakiewicz II skrzypce, Ryszard Duź - altówka, Marian Wasiółka - wiolonczela; Aleksander
Romański - klarnet. Koncert biletowany.
SPEKTAKL
12 lutego 2013 r. Tadeusz Gadzina (skrzypce) weźmie udział w koncercie w czasie
XX Ogólnopolskiego Festiwalu "Gwiazdy Promują" organizowanego przez Filharmonię
Dolnośląską w Jeleniej Górze. Wystąpią: Tadeusz Gadzina - skrzypce; Paulina Kusa skrzypce; Alicja Baranowska - skrzypce; Marta Kordykiewicz - wiolonczela; Aleksandra
Dallali - fortepian; Kamil Borkowski - fortepian. Tadeusz Gadzina będzie również
prowadził kursy mistrzowskie w czasie trwania Festiwalu.
WARSZAWSKIE TOWARZYSTWO SCENICZNE
Zaprasza na premierę spektaklu operowego pt. „GWAŁT NA LUKRECJI“ Benjamina
Brittena, która odbędzie się 7 lutego 2013 w Starej Drukarni PAP przy ul. Mińskiej 65
w Warszawie. Warszawskie Towarzystwo Sceniczne jest producentem spektaklu.
Szczegółowe informacje dostępne są na stronie www.therapeoflucretia.pl
ASD
Patronami wydarzenia są: Akademia Teatralna, Uniwerstytet Muzyczny, Polska Agencja Prasowa,
Britten-Pears Foundation, Teatr Wielki-Opera Narodowa, Gazeta Wyborcza, Polskie Wydawnictwo
Muzyczne, Yamaha Music Europe (oddział w Polsce).
AKADEMIA STROJU DAWNEGO
Zaprasza na kolejne spotkanie - w czwartek 21 lutego
2013 r. o godz. 19.00 do Sali Kameralnej SDK.
“TAJEMNICE KORONKI KLOCKOWEJ"
TANIEC
Spotkanie poprowadzi Joanna Sielska.
ZESPÓŁ TAŃCA DAWNEGO "PAWANILIA"
9 i 10 lutego 2013 r. o godz. 16.00 - na zakończenie karnawału - Zespół Tańca Dawnego
"Pawanilia" zaprezentuje członkom Klubu Seniora "Wars i Sawa" Staromiejskiego Domu
Kultury, program pt.: "A mon seul desir” (którego premiera odbyła sie w 2011 r. w czasie
Spotkań z Tańcem Dawnym "Korowód").
Zespół Tańca Dawnego "Pawanilia" organizuje (wyjazdowe) kursy tańca dla grup
dziecięco-młodzieżowych: - w dniach 11 - 14 lutego 2013 r. dla zespołu "Gratia Juvenis"
z Nowej Dęby; - w dniach 17 - 21 lutego 2013 r. dla zespołu Capella Nicopolensis
z Mikołowa (kurs odbędzie się w Szklarskiej Porębie).
16
Klub Miłośników Dawnych Militariów Polskich i Oddział
Stołeczny Stowarzyszenia Miłośników Dawnej Broni
i Barwy zapraszają na połączoną sesję naukową z okazji
150. ROCZNICY POWSTANIA STYCZNIOWEGO.
Sesja odbędzie się 2 lutego (sobota) 2013 r. o godz. 11.00
w siedzibie Związku Rzemiosła Polskiego przy
ul. Miodowej 14 w Warszawie (wejście też od ul. Podwale
przez bramę, naprzeciw pomnika J. Kilińskiego).
DIALOG MIĘDZYKULTUROWY
„Bogactwo ludzkości tkwi w różnorodności kulturowej”
- ta właśnie idea stała się inspiracją dla programu edukacji
kulturalnej - „Dialog międzykulturowy”.
Podczas regularnych spotkań młodzież licealna i studencka z Polski oraz innych państw
nie tylko kontynentu europejskiego, będzie starała się poszerzyć świadomość własnej
tożsamości kulturowej oraz tolerancję wobec tożsamości kulturowej innych osób.
Zainspirowani zajęciami dotyczącymi tożsamości kulturowej uczestnicy, podczas
warsztatów teatralnych i plastycznych stworzą inscenizacje teatralne, które zostaną
zaprezentowane w Staromiejskim Domu Kultury w czerwcu 2013 roku.
Rozpoczęcie programu: 1 marca 2013 r. Spotkania w odbywać się będą w pierwszy
i trzeci piątek miesiąca, w godz. 18.00 - 21.00. Sala Klubowa SDK. Udział bezpłatny!
EDUKACJA
150. ROCZNICA POWSTANIA STYCZNIOWEGO
SESJA NAUKOWA
SESJA NAUKOWA
INFORMACJE KULTURALNE
KULTURALNE
INFORMACJE
Organizator: Staromiejski Dom Kultury.
Kontakt, zapisy: Paulina Zając, [email protected], tel. 22 831 23 75 w. 141
HUMANISTYCZNA FILOZOFIA I SZTUKA ŻYCIA
4 lutego (poniedziałek) odbędzie się doroczny Rajd Integracyjny Przełomu Ku Wiośnie
po Puszczy Kampinoskiej grupujący większość członków i sympatyków Klubu.
KONWERSATORIA, środy, godz. 19.15 - 21.45
13 luty - Humanizm jako filozofia edukacji permanentnej;
20 luty - Filozoficzne problemy edukacji permanentnej - rekapitulacja materiału i dysputa.
WARSZTATY, czwartki, godz. 19.15 - 21.45
14 luty - Problem i metody uspołecznienia kultury: wprowadzenie, uspołecznienie jako
popularyzacja, uspołecznienie jako nadanie jednolitego stylu;
21 luty - Problem i metody uspołecznienia kultury: istota uspołecznienia, wspólnota
a wspólnictwo, zakres działania;
28 luty - Metody uspołecznienia nauki i sztuki: wprowadzenie, zasada poszanowania
twórczości, opieka nad odbiorcami.
Zajęcia prowadzi dr Andrzej Sztylka.
17
DLA SENIORÓW
INFORMACJE KULTURALNE
INFORMACJE KULTURALNE
KLUB SENIORA “WARS I SAWA”
7 lutego 2013 r. (czwartek) godz. 11.00 spotkanie pt.:
„FANTASTYKA BIERZE WSZYSTKO”
prelekcję poprowadzi Jakub Winiarski
14 lutego 2013 r. (czwartek) godz. 11.00 spotkanie pt.:
„POLSZCZYZNA PŁATA NAM FIGLE” - CZYLI O POPRAWNOŚCI JĘZYKOWEJ”
prelekcję poprowadzi dr Beata Dejneka
21 lutego 2013 r. (czwartek) godz. 11.00 spotkanie pt.:
„SASI W WARSZAWIE”
prelekcję poprowadzi Wiesława Dłubak-Bełdycka
28 lutego 2013 r. (czwartek) godz. 11.00 spotkanie pt.:
„WARSZAWSKIE POMPA FUNEBRIS. WIELKIE POGRZEBY W WARSZAWIE”
prelekcję poprowadzi varsavianista Karol Jerzy Mórawski
Zapraszamy na dwa koncerty pt.: „A MON SEUL DESIR”
w wykonaniu Zespołu Tańca Dawnego Pawanilia (przygotowanie Katarzyna Mazur)
- 9 lutego 2013 r. (sobota) godz. 16.00
- 10 lutego 2013 r. (niedziela) godz. 16.00
(obowiązują zaproszenia)
EDUKACJA
Wstęp na spotkania za okazaniem karty stałego uczestnika Klubu „Wars i Sawa”.
Zapraszamy! Liczba miejsc ograniczona.
KT MIKROSCENA
Podczas ferii zimowych (28 stycznia - 10 lutego 2013 r.) KT "Mikroscena"
zaprasza zorganizowane grupy dzieci i młodzieży na cykl zajęć teatralnych
z użyciem technik filmowych pt.: „INSPIRACJA”.
Uczestnicy spotkań:
(1) przygotowują własny pomysł mini-spektaklu; (2) realizują spektakl (łącząc
improwizację z inscenizacją); (3) fotografują spektakl.
Na koniec spotkań uczestnicy otrzymują zdjęcia w formie elektronicznej.
TEATR
Terminy spotkań: we wtorki, środy oraz piątki do uzgodnienia z instruktorem Małgorzatą
Graczyk. Zajęcia odbywać się będą w sali teatralnej PIWNICY NA WÓJTOWSKIEJ
(ul.Zakroczymska 11 - wejście od Wójtowskiej). Zgłoszenia przyjmowane są telefonicznie 501-754-916 we wtorki, środy i piątki.
18
WALNY - TEATR
Teatr Adama Walnego zaprasza na swoje spektakle:
15 lutego 2013 r. - "Przygody Kropli Wody" - Dom Kultury w Pawłowicach;
23 lutego 2013 r. - "Przygody Kropli Wody" - Międzynarodowy Festiwal Teatralny "Modry
Kocur", Turnov, Czechy.
KONCERT U BURBACHÓW
28 lutego 2013 r. o godzinie 20.00 zapraszamy do Staromiejskiego Domu Kultury na
wyjątkowy koncert, w ramach cyklu “Koncerty u Burbachów”, łączący klasyczne piękno
brzmienia wiolonczeli z najnowszą technologią obróbki dźwięku na żywo:
KONCERT
INFORMACJE KULTURALNE
KULTURALNE
INFORMACJE
„WIOLONCZELA W_ŚRÓD+MIEJSKICH ULIC”
wystąpi: Agata Kurzyk - wiolonczela
Kompozycje Agaty Kurzyk nawiązują do znakomitych tradycji wykonawców takich jak Apocaliptyca czy Zoë Keating. Z zastrzeżeniem, że wersja
wiolonczelistki jest bardziej subtelna, kobieca, wyrafinowana. Z jednej
strony słuchacz obcuje z klasycznym instrumentem, z drugiej doświadcza wrażeń znacznie wykraczających poza jednogłosowe melodie
w systemie dur-moll. Dzięki zastosowaniu techniki zapętlania motywów
przy użyciu loopera, warstwa dźwiękowa rozrasta się wielogłosowo,
nakładają się rytmy i współbrzmienia, przenosząc słuchaczy w inny
wymiar akustyczny. Stylistyka steampunkowa, obecna w mrocznej
literaturze fantastycznej, osadzonej w realiach epoki wiktoriańskiej przy
jednoczesnej fascynacji techniką – teraz znajduje odzwierciedlenie
w muzyce. Artystka od 2011 r. realizuje solowy projekt pod nazwą Street
Dust - łącząc klasyczne brzmienie wiolonczeli z elektroniką. W 2012 r. nawiązała współpracę z firmą
Roland Polska. Jest laureatką nagrody Stoff dla najlepszego artysty festiwalu Sopot Fringe Festiwal
oraz zwyciężczynią finałów Europy Wschodniej konkursu BOSS Loop Contest (Budapeszt 2012).
SPEKTAKL
"Projekt stypendialny finansowany przez m.st. Warszawę - Dzielnicę Śródmieście"
Więcej informacji: www.agatakurzyk.com
Wstęp wolny!
TEATR FORUM
Zeszłoroczna grupa warsztatowa Teatru Słuchania zaprasza
na kolejny pokaz Teatru Forum opartego na technice i filozofii
Teatru Słuchania. Teatr Forum jest metodą teatralną
pozwalającą na zastanowienie się wspólnie wraz z publicznością nad przemocą w różnych wymiarach. Publiczność
aktywnie uczestniczy w przedstawieniu!
Zapraszamy w sobotę, 16 lutego 2013 r. o godz. 19.00
do Staromiejskiego Domu Kultury na przedstawienie pt.:
"OBOWIĄZEK MAŁŻEŃSKI”
"Historia pewnej kobiety, dla której małżeństwo z przystojnym, pracowitym i bogatym mężczyzną nie
było bajką. Cierpienie i niesprawiedliwość zdarzają się nawet tam, gdzie poczucie bezpieczeństwa
i rodzinne ciepło wydają się oczywiste”
Wstęp bezpłatny. Prosimy o rezerwowanie miejsc: [email protected]
lub dzwoniąc pod 606 638 282, oraz o przyjście 10-15 minut przed pokazem.
www.teatrsluchania.com
19
PIWNICA NA WÓJTOWSKIEJ
INFORMACJE KULTURALNE
PIWNICA NA WÓJTOWSKIEJ
Zaprasza w lutym 2013 roku (ul. Zakroczymska 11)
na dwa koncerty Sceny Piętro Wyżej:
- 2 LUTEGO O GODZ. 19.00
RECITAL DOMINIKI BARABAS
Zapraszamy do Piwnicy na kolejny recital solowy. Jak Państwo już
zauważyli, w naszej kameralnej przestrzeni tego rodzaju spotkania
mają swój niezwykły urok. Tym razem spotkamy się z Dominiką
Barabas - wokalistką, multiinstrumentalistką, kompozytorką i autorką tekstów. Zamglona barwa głosu, indywidualny muzyczny styl
niebanalne teksty tworzą niepowtarzalny design sceniczny jej
każdego koncertu.(...) Jako solistka zadebiutowała w 2008 r. na
festiwalu "Spotkania z Muzyką i Poezją" w Obornikach Śląskich.
Odniosła wiele spektakularnych sukcesów i została laureatką
licznych konkursów i festiwali. Najważniejsze to: I miejsce, nagroda
im. Wojciecha Bellona, oraz nagroda dziennikarzy na 44 Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie,
Grand Prix 26. Międzynarodowego Festiwalu Bardów OPPA w Warszawie, I miejsce na XXXV
Ogólnopolskich Spotkaniach Zamkowych "Śpiewajmy Poezję" w Olsztynie, I miejsce na XIII
Ogólnopolskim Festiwalu Piosenki Artystycznej w Rybniku, I miejsce w XV konkursie "Pamiętajmy
o Osieckiej".
- 16 LUTEGO O GODZ. 19.00
„TY NIE JESTEŚ, TY BYWASZ”
coroczny koncert walentynkowy Sceny Piętro Wyżej
Jak zawsze w lutym Marek Bartkowicz z walentynkowym przymrużeniem oka zaprasza literatów
piosenki do wspólnego knowania na temat romansów, rozstań i powrotów, namiętności, czułości,
uniesień i zawodów naturalnie miłosnych. Okazja jest świetna, by jak cały walentynkowy szał
przeminie, jeszcze raz do tematu powrócić bez już teraz marketingowego szaleństwa.
Agnieszka Grochowicz - autorka trafnych i poruszających tekstów piosenek oraz
interesującej muzyki, nagrodzona za swoją działalność licznymi nagrodami na
festiwalach piosenki artystycznej oraz prestiżowym Stypendium Twórczym
Prezydenta Miasta Krakowa. Muzykę do tekstów Agnieszki Grochowicz napisali
między innymi: Zygmunt Konieczny, Ewa Kornecka, Jerzy Satanowski, Mirosław
Czyżykiewicz.
Piotr Selim - pianista, kompozytor, wokalista, aranżer, laureat m.in. Studenckiego
Festiwalu Piosenki w Krakowie, "Łaźni" w Radomiu, "Spotkań Bardów" we
Włocławku, Spotkań Młodych Autorów i Kompozytorów SMAK w Myśliborzu,
"Kamienia Wiary" w Siedlcach, Festiwalu "Złota Kropla" w Świnoujściu. Uczestnik
Elbląskich Nocy Teatru i Poezji. Od roku 1997 związany z lubelskim środowiskiem
artystycznym i zespołem Federacja (Lubelska Federacja Bardów). W roku 2012
wydał swoją debiutancką autorską płytę "W rytmie bolera".
Bilety w cenie 25 zł. dostępne na godzine przed koncertem w kasie Piwnicy.
Zasady rezerwacji biletów na: www.scenapw.sdk.pl
Informacje: www.piwnicanawojtowskiej.sdk.pl, www.scenapw.sdk.pl
Piwnica na Wójtowskiej - Filia Staromiejskiego Domu Kultury
ul. Zakroczymska 11 (wejście od Wójtowskiej) telefon: 22 635 46 47; telefon/faks 22 635 77 83
20
fot. Piotr Kosela
Wystąpią: Agnieszka Grochowicz, Piotr Selim, Marek Bartkowicz
oraz przy fortepianie: Radosław Laddy i Jarosław Olszewski
TEATR KLASYKI ROSYJSKIEJ
Zaprasza 24 lutego 2013 r. (niedziela) o godz. 18.00
do Piwnicy na Wójtowskiej na impresję sceniczną pt.:
„APETYT”
Występują: Ewa Kunert, Magdalena Olszewska (fot.)
Reżyseria: Zuzanna Górniaszek
fot. P. Kosela
Premiera impresji odbyła się 28.10.2012 r. Działanie improwizowane łączące
słowo i taniec, a ściślej ruch taneczny. Dwa plany, które mimo swej równoległości płyną w innym
rytmie. Tekst, jako inspiracja dla ruchu. Pomysł nie zawiera budowy psychologicznej postaci,
dramaturgii wydarzeń, konfliktu wynikającego z historii postaci. Konflikt rodzi się z tematu, jaki został
zawarty w tytule Impresji - „Apetyt” . Wstęp wolny.
MONOLOG INTERAKTYWNY - POKAZ
PIWNICA NA WÓJTOWSKIEJ
INFORMACJE KULTURALNE
KULTURALNE
INFORMACJE
W niedzielę 17 lutego 2013 r. o godz. 19.00 zapraszamy do Piwnicy na Wójtowskiej
na pokaz uczestników zajęć “Monolog interaktywny”. Wstęp wolny.
Udział zapowiedzieli: Przemysław Busz, Ewa Chorąży,
Karolina Farin, Agnieszka Frajt, Aleksandra Jakubiak,
Katarzyna Jaworowska, Joanna Kośnik, Krzysztof
Łobodziński, Małgorzata Purzyńska, Józef Teofiluk,
Monika Staniszewska.
Imprezę poprowadzi Maria Kowalik.
MONOLOG INTERAKTYWNY - ZAPISY
Zajęcia usprawniające publiczne wystąpienia dla młodzieży (od 16 roku życia) i dorosłych
(bez limitu wieku). Przeznaczone dla osób, które występują publicznie w każdej formie
i chcą nabyć nowe umiejętności: opanowywania tremy, prawidłowej dykcji i artykulacji,
sprawnego nawiązywania kontaktu z odbiorcami, radzenia sobie w trudnych sytuacjach
podczas wystąpienia. Zgłoszenia prosimy kierować na adres email: [email protected]
Zajęcia prowadzi Maria Kowalik, aktorka (absolwentka PWSFTviT w Łodzi, występowała w
teatrach: Rozmaitości w Warszawie, im. Juliusza Osterwy w Gorzowie, im. Horzycy w Toruniu,
Bałtyckim w Koszalinie oraz im. Jana Kochanowskiego w Radomiu, obecna także w filmach
kinowych i serialach telewizyjnych), pasjonatka tworzenia emocjonalnej więzi i swoistego dialogu
pomiędzy widownią a osobą referującą temat podczas wystąpienia publicznego.
Zajęcia rozpoczną się w marcu, koniec semestru przewidziany jest we wrześniu (w wakacje
przerwa). Podczas pierwszego spotkania, w poniedziałek 4 marca 2013 r., ustalony zostanie
indywidualny grafik zajęć. Osoby zapisujące się po raz pierwszy wnoszą opłatę 350 zł (za cały
semestr), a te, które robią to po raz kolejny 250 zł (także za cały semestr).
Szczegółowe informacje o zajęciach i opłatach: www.piwnicanawojtowskiej.sdk.pl/monolog.php
lub [email protected]
21
LITERATURA
INFORMACJE KULTURALNE
INFORMACJE KULTURALNE
WARSZAWSKA PREMIERA LITERACKA
Miasto Stołeczne Warszawa, Fundacja Kultury Polskiej, Muzeum Literatury im. Adama
Mickiewicza, Staromiejski Dom Kultury, Okręg Warszawski Stowarzyszenia Księgarzy
Polskich zapraszają we wtorek, 12 lutego 2013 roku, o godz. 17.00, do Klubu
Księgarza w Warszawie (Rynek Starego Miasta 22/24), na uroczysty wieczór z okazji
przyznania nagrody Warszawskiej Premiery Literackiej za książkę stycznia 2013 roku:
TOMASZOWI MOŚCICKIEMU
TEATRY WARSZAWY 1944-1945
Nagrodę Autorowi oraz dyplom honorowy Fundacji Historia i Kultura wręczy przewodniczący Jury
Adam Pomorski. Laudację wygłosi Jacek Wakar. Fragmenty książki odczyta Krzysztof Gosztyła.
PLEBISCYT NA KSIĄŻKĘ 2012 ROKU
Książka 2012 roku wybierana jest drogą plebiscytu przez czytelników, bibliotekarzy
i księgarzy spośród nagrodzonych książek miesiąca. Zgłoszenia przyjmowane są do
30 kwietnia 2013 roku pod adresem: Klub Księgarza, Rynek Starego Miasta 22/24,
00-272 Warszawa lub na adres e-mailowy: [email protected]
NASI PRZYJACIELE
Lista książek miesiąca w 2012 roku: styczeń: Paweł Dunin Wąsowicz „Warszawa
fantastyczna"; luty: Hanna Kirchner„Nałkowska albo życie pisane"; marzec: Barbara
Osterioff „Aleksander Zelwerowicz"; kwiecień: Marek Miller „Pisanie. Z Ryszardem
Kapuścińskim rozmawia Marek Miller"; maj: Lidia Ostałowska „Farby wodne"; czerwiec:
Kazimierz Orłoś „Dom pod Lutnią"; lipiec: Jerzy Pilch „Dziennik"; sierpień: Krzysztof
Varga "Trociny"; wrzesień: Maciej Sadowski „Janusz Korczak. Fotobiografia";
październik: Maria Poprzęcka „Uczta bogiń. Kobiety, sztuka i życie"; listopad: Dominika
Dymińska „Mięso"; grudzień: Beata Chomątowska „Stacja Muranów".
STAROMIEJSKA BIBLIOTEKA
Zapraszamy do Biblioteki Publicznej w Dzielnicy
Śródmieście m.st. Warszawy przy ul. Świętojańskiej 5.
13 lutego 2013 o godz. 10.00 - spotkanie Klubu 5+.
Temat: „OSIECKA DLA WSZYSTKICH”.
18 lutego 2013 godz. 18.00 - piąty wykład prof. dr hab.
Michała Tempczyka z cyklu „Zrozumieć siebie”:
„CZŁOWIEK W FILOZOFII DALEKIEGO WSCHODU”.
Biblioteka dla Dzieci i Młodzieży nr 24, w każdy czwartek o godz. 17.30 zapraszamy
dzieci na SPOTKANIA KOMINKOWE.
Zapraszamy na bezpłatny komputerowy kurs języka angielskiego dla początkujących oraz bezpłatne zajęcia z podstaw obsługi komputera i Internetu. Zachęcamy
zwłaszcza seniorów i osoby poszukujące pracy. Informacje i zapisy w Czytelni Naukowej
Nr VII lub pod nr tel. 22 827 56 73.
Szczegóły na: www.biblioteka.waw.pl
22
KLUB LITERACKI
WSPÓLNY POKÓJ
CYKL SPOTKAŃ POŚWIĘCONYCH WSPÓŁCZESNEJ POEZJI I PROZIE KOBIET
11 lutego, godz. 18.30 - Piwnica Largactil SDK
Temat: MIGRANTKI POKAZUJĄ JĘZYK
Prowadzenie Zofia Bałdyga
"As a woman I have no country. As a
woman I want no country. As a woman,
my country is the whole world."
LITERATURA
INFORMACJE KULTURALNE
KULTURALNE
INFORMACJE
Virginia Woolf
Dyskusja o doświadczeniu podróży, migracji i ucieczki we współczesnej czeskiej literaturze pisanej
przez kobiety. Co łączy Wietnamkę mieszkającą w Czechach, Czeszkę wyjeżdżającą do Rosji
w poszukiwaniu własnej tożsamości, mongolską migrantkę wewnętrzną wyjeżdżającą ze wsi do
miasta za chlebem oraz Żydówkę, która po wojnie wraca do rodzinnego domu w zachodnich Czechach? Spotkamy się z autorkami i bohaterkami uciekającymi, wygnanymi i powracającymi. Zakorzenionymi w wielu miejscach, ale – co najważniejsze - należącymi do jednego języka, czeszczyzny.
Jak budują swoją tożsamość? Co dla nich znaczy czeskość? Jak piszą, by w przestrzeni tekstu
zmieścić wszystkie swoje miejsca? (...) Zapraszam(y) do podróży przez czeską literaturę w drodze.
SPOTKANIE
Zapraszamy 18 lutego, o godz. 18.30 do Piwnicy Largactil SDK na spotkanie
z Lucyną Marzec i Ewą Kraskowską, autorkami Wielkopolskiego Alfabetu Pisarek.
SEMINARIUM OTWARTE
Zapraszamy 28 lutego, o godz. 17.00 - Piwnica Largactil SDK na I seminarium z cyklu:
LĘK, STRACH, OBRZYDZENIE. GROZA W LITERATURZE NOWOCZESNEJ
Prowadzenie: prof. Przemysław Czapliński (Zakład Antropologii Literatury, Uniwersytet
im. Adama Mickiewicza w Poznaniu).
Lektury: 1) E.A. Poe, Pan Waldemar; Zagłada domu Usherów; Berenice, Serce oskarżycielem;
2) M. Saramonowicz, Siostra
BAJKI MIĘDZYKULTUROWE
W Staromiejskim Domu Kultury trwa trzecia edycja programu edukacji kulturalnej, podczas
którego osoby wywodzące się z innego niż polski, kręgu kulturowego, przeczytają
tradycyjną dla siebie bajkę, grupie dzieci z ogniska wychowawczego. Czytanie bajek
wzbogaci prezentacja jej kontekstu kulturowego. Dorośli, podczas warsztatów literackich,
stworzą bajkę wystawioną na koniec jako inscenizacja teatralna angażująca wszystkich
uczestników projektu. Dzieci, w trakcie warsztatów plastycznych wykonają ilustracje do
wysłuchanych bajek. Cykl regularnych spotkań, odbywających się w Piwnicy Largactil,
zakończy się w czerwcu 2013 r.
EDUKACJA
Lektury, fragmenty tekstów na stronie WWW.manifestacjepoetyckie.sdk
Organizator - Staromiejski Dom Kultury. Partnerzy - Bułgarski Instytut Kultury, Fundacja Krzewienia Kultury
Japońskiej Sakura, Rosyjski Ośrodek Nauki i Kultury w Warszawie, Forum Kenijsko-Polskie, Instytut Słowacki
w Warszawie, Węgierski Instytut Kultury, Ognisko Wychowawcze Stara Prochownia.
23
FILM
INFORMACJE KULTURALNE
INFORMACJE KULTURALNE
DYSKUSYJNY KLUB FILMÓW NIEOBECNYCH
Zapraszamy do Piwnicy Largactil Staromiejskiego Dom Kultury
na projekcje z cyklu: PODRÓŻ W FILMIE
- 5 LUTY GODZ. 19.00
PO PROSTU CZAD - Realizacja: Dominik Szmajda.
Zapis filmowy przebiegu XX. etapu Sztafety AFRYKA NOWAKA. Latem 2011
r. dwie dziewczyny i dwóch chłopaków udaje się do kraju, o którym
przewodniki turystyczne milczą, a w najlepszym przypadku opisują Czad jako
kraj zdecydowanie nie dla podróżniczych żółtodziobów. Celem wyprawy jest przejechanie rowerami
południowo-zachodniej części kraju, śladem Kazimierza Nowaka, który toczył tam swe koła w pierwszej połowie 1936 roku. Kasia, Ulla, Andrzej i Dominik mają zamiar także odtworzyć pewne wydarzenia, które były udziałem ich poprzednika. Będą zatem szukać członków plemienia Sara Dżindżi
w dzikich okolicach jeziora Iro, spróbują spłynąć rzeką Logone w poszukiwaniu niezwykłych "domówgranatów", a na sam koniec wybiorą się na pustynię odnaleźć maleńką osadę, gdzie K. Nowak zakupił
wielbłąda na dalszą podróż przez całą Saharę.
AFRYKA NOWAKA - Bezprecedensowa sztafeta podróżników dla upamiętnienia i spopularyzowania
dokonania Kazimierza Nowaka, polskiego reportera, który w latach 1931-1936 przemierzył Afrykę
z północy na południe i z powrotem, poruszając się rowerem, ale również pieszo, konno, czółnem i na
wielbłądzie. Sztafeta wystartowała 4 listopada 2009 r. z Boruszyna w Wielkopolsce, gdzie mieszkał
Nowak, zanim wyruszył do Afryki, i trwała dokładnie 799 dni. Do stycznia 2012 r. w przedsięwzięciu
wzięło udział 117 podróżników z Polski i zagranicy.
W programie pokaz filmu „Po prostu CZAD” i kilku krótkich filmów dokumentujących
pozostałe etapy sztafety oraz spotkanie z Dominikiem Szmajdą.
- 19 LUTY GODZ. 19.00
SPOSÓB NA AFRYKĘ - Realizacja: Ryszard Czajkowski. Czas trwania: 30 min
„Afryka zaskakuje nie tylko swą wielkością, ale i różnorodnością. Filmową wędrówkę chcę ograniczyć
do małego jej fragmentu, do obszaru niewiele większego niż granice obecnego państwa Mali, do
Afryki Zachodniej. Nie dalej niż odległość z Warszawy do Paryża, a różnice w architekturze, kulturze,
pochodzeniu ludzi, są ogromne. Pomimo wpływów cywilizacji europejskiej i unifikacji, Afryka
zachowuje swoje własne oblicze. Zachowuje swą odrębną kulturę, związaną z innym sposobem
myślenia, innymi życiowymi motywacjami. Spotkałem zjawiska, których już się nie spodziewałem.
Chcę pokazać, jak mieszkańcy tego zakątka świata realizują swój "sposób na Afrykę", na życie
w Afryce.”
I TO TEŻ JEST AFRYKA
- pokaz fotografii Ryszarda Czajkowskiego
„Afryka jest ogromna i stale zaskakuje swoją różnorodnością.
Wielkie różnice obserwujemy w przyrodzie, w krajobrazie, ale
pewnie jeszcze większe pomiędzy mieszkańcami Afryki, ich
kulturą, religiami i sposobami na życie. Zdjęcia, które robiłem,
w ciągu trzydziestu lat podróżowania, pokazują również zmiany,
jakie zachodzą na tym kontynencie. Afryka często mnie
zaskakuje. Byłem w wiosce gdzie kobiety mówią innym językiem
fot. R. Czajkowski
niż mężczyźni. Byłem na wyspie powszechnej szczęśliwości,
chociaż trafiałem też na konsekwencje wojen, niepokojów i niekorzystnych zmian klimatycznych. W tak krótkiej prezentacji trudno o tym opowiedzieć, będę się starał
zaledwie sygnalizować problemy. Pokazywać jak wielkie mogą być różnice w motywacjach
życiowych, w ocenach, wartościach, w filozofii życia”.
W programie pokaz filmu, fotografii i rozmowa z RYSZARDEM CZAJKOWSKIM.
Wstęp bezpłatny!
24
KOŁO NAUKOWE PRZY GALERII WYJŚCIE AWARYJNE
Zaprasza 16 lutego 2013 r. o godz. 18.00
do Piwnicy Largactil SDK
PAULINA PASTUSZEK
"MOJE KWIATOSTANY"
SPOTKANIE
INFORMACJE KULTURALNE
KULTURALNE
INFORMACJE
Slaid szoł, kolekcja fotografi o tematyce florystycznej
w ramach wernisażu wystawy prac Pawła Rogińskiego
(3 - 28 luty 2013 r. Galeria Wyjście Awaryjne).
Zaprasza Tomasz Świtalski.
KLUB WOLONTARIUSZY
Otwarte spotkanie Klubu odbędzie się we wtorek 12 lutego 2013 o godz. 17.00
w Piwnicy Largactil, Staromiejskiego Domu Kultury.
„BAJKOWY WOLONTARIAT”
Zapraszamy wszystkich, którzy wraz z dziećmi chcą wybrać się w świat baśni, przygód
i różnorodnych kultur.
WOLONTARIAT
Prace autorki można obejrzeć: www.mojekwiatostany.pl
Do 28 lutego 2013 r. prowadzimy nabór do grupy wolontariuszy, która odwiedzać będzie
przedszkola, domy dziecka, szkoły i inne placówki dla dzieci, opowiadać najmłodszym
bajki z dwóch edycji programu „Bajki Międzykulturowe”, wprowadzać dzieci w kulturę
regionu z którego pochodzi dana bajka. Zapewniamy szkolenie z profesjonalnym
opowiadaczem bajek w terminie 1-15 marca 2013 r. (dokładna data do uzgodnienia).
Spotkania z dziećmi odbywać się będą od 18 marca do 30 czerwca 2013 r.
VI PRASKI FESTIWAL FILMÓW MŁODZIEŻOWYCH
Już po raz szósty odbywa się Praski Festiwal Filmów Młodzieżowych,
który prezentuje amatorską twórczość filmową młodzieży do lat 18.
Młodzi filmowcy (do lat 18) mogą nadsyłać swoje krótkometrażowe filmy
do dnia 15 lutego 2013 na adres biura Organizatora (04-770 Warszawa,
ul. Jeżynowa 9A). Spośród nadesłanych prac Rada Programowa wyłoni 12 najlepszych
filmów, które zostaną pokazane na uroczystej gali w dniu 27 marca 2013 w kinie Praha.
Uczestnicy będą ubiegać się o laury Złotej, Srebrnej i Brązowej Praskiej Kliszy, nagrodę
specjalną Magazynu Ekspres Reporterów (emisja filmu w TVP2, nagrodę publiczności
i nagrodę internautów). Regulamin i formularz zgłoszeniowy: www.ffm.org.pl
FILM
Kontakt: Paulina Zając , [email protected], tel. 22 831 2375 w. 141
Organizator: Stowarzyszenie Serduszko dla Dzieci (www.serduszko.org.pl).
Partner: Staromiejski Dom Kultury.
25
KLUBY, ZAJECIA, STA£E FORMY
PRACY W SDK
,
KA
PLASTY i film
SPOTKANIA PRZY SZTALUGACH
Prowadzone od 1974 r. Plastyczne zajęcia proponują działania z zakresu rysunku i malarstwa
(martwa natura, postać). Przygotowują młodzież
do egzaminów na wyższe uczelnie plastyczne,
ale nie tylko, bowiem zapraszamy także
wszystkich (dorosłych, seniorów), chcących
wykorzystać swój talent dla samej przyjemności
rysowania i malowania. Zajęcia dla młodzieży
szkół średnich oraz studiującej w poniedziałki
i czwartki w godz. 13.00 - 21.00 - od godziny
17.00 także dla osób pracujących. Zajęcia dla
seniorów we wtorki i środy w godz. 8.00 - 14.00.
Prowadzący: Bartłomiej Gerłowski
MANSARDA
Od 2000 roku pracownia prowadzi zajęcia
z rysunku i malarstwa dla dorosłych oraz młodzieży (ze szczególnym uwzględnieniem seniorów i gimnazjalistów). Głównym celem lekcji
jest kształcenie warsztatu artystycznego, motywowanie do pracy twórczej oraz przygotowanie
do egzaminów wstępnych na uczelnie plastyczne. Zajęcia: dla młodzieży - soboty, niedziele:
8.00 - 12.00; dla seniorów - poniedziałki,
czwartki: 8.00 - 13.00, piątki: 8.00 - 14.00,
soboty, niedziele: 12.00 - 15.00.
Prowadząca: Sławomira Rykfa
PRACOWNIA RYSUNKU I MALARSTWA
Działa w SDK od 1990 r. Zajęcia przeznaczone
są dla uzdolnionych plastycznie młodych osób.
Tym, którzy chcą ubiegać się o indeksy uczelni
plastycznych zapewniona jest fachowa pomoc
w przygotowaniu i wyborze zestawów prac do
tzw. teczki kwalifikacyjnej a tym, którzy
studiując na innych kierunkach pragną rozwijać
swój talent - wszechstronna pomoc artystyczna.
Zajęcia: wtorki, środy, piątki, w godz. 14.00 20.00.
EXIT - NOWA SZTUKA W POLSCE
Kwartalnik o sztuce, wydawany od roku 1990.
Wizytówka dokonań i poglądów młodych
artystów tworzących przede wszystkim w kręgu
sztuki konceptualnej, instalacji i performance'u,
wydawana przez Fundację EXIT oraz Galerię
Promocyjną. www.exit.art.pl
GALERIA PROMOCYJNA
Głównym założeniem programu wystawowego
jest prezentacja najnowszych zjawisk z obszaru
szeroko rozumianych sztuk plastycznych oraz
z ich pogranicza. Galeria prezentuje wyłącznie
prace artystów profesjonalnych, jest kontynuatorką założonej w 1955 roku Galerii Krzywego Koła.
Czynna: od wtorku do soboty w godz. 11.00 18.00, w niedzielę w godz. 13.00 - 17.00.
Kurator: Jacek Werbanowski
GALERIA WYJŚCIE AWARYJNE
Prezentuje prace twórców profesjonalnych
i amatorów. Ze względu na charakter i kształt
Galerii, mogą być w niej prezentowane jedynie
małe formy plastyczne. Założona w 1985 roku.
Czynna: od poniedziałku do niedzieli w godz.
9.00 - 20.00. Od 2010 roku przy Galerii Wyjście
Awaryjne działa Koło Naukowe organizujące
spotkania edukacyjne i artystyczne, połączone
z multimedialnymi prezentacjami autorów i ich
prac. Kurator: Tomasz Świtalski
KOŁO NAUKOWE
GALERII WYJŚCIE AWARYJNE
Koło Naukowe przy Galerii Wyjście Awaryjne
organizuje interdyscyplinarne spotkania, prelekcje, pokazy multimedialne, prezentacje sztuki
współczesnej (m.in. fotografia, grafika), łącząc je
z muzyką graną na żywo.
Prowadzący: Tomasz Świtalski
DYSKUSYJNY KLUB FILMÓW
NIEOBECNYCH
Ideą Klubu jest pokazywanie filmów nie mieszczących się w powszechnej ofercie kinowej
i telewizyjnej. Obrazów niebanalnych w treści,
Prowadząca: Irena Dłutowska
formie oraz stylistyce. Program spotkań obejmuje
projekcję filmu oraz dyskusję z twórcą danego
Członkowie klubów i pracowni mogą korzystać z biblio- obrazu lub zaproszonym gościem. Spotkania:
wtorki, w godz. 19.00-22.00, Piwnica Largactil.
teczki specjalistycznej.
Prowadząca: Paulina Zając.
Staromiejski Dom Kultury Warszawa, Rynek Starego Miasta 2, 00-272; tel.: (+ 48 22) 831 23 75; fax: (+48 22) 635 36 16; e-mail: [email protected]
26
KLUBY, ZAJECIA,
STA£E FORMY PRACY W SDK
,
MUZYKA
KWARTET WILANÓW
Kwartet smyczkowy założony w 1967. Od 1990
pracuje w Staromiejskim Domu Kultury. Oprócz
codziennych prób Kwartet organizuje cykliczne
koncerty podczas których prezentuje najwybitniejsze dzieła współczesnej kameralistyki,
z udziałem kompozytorów tych dzieł.
www.kwartetwilanow.prv.pl
KLUB PIOSENKI
Istnieje od 1976 r. Oprócz nauki śpiewu,
prowadzonej indywidualnie oferuje zajęcia
z kształcenia słuchu i umuzykalniania. Przygotowania do egzaminów do szkół artystycznych
oraz do debiutanckich koncertów. Zajęcia:
poniedziałki i czwartki 8.00 - 14.00, wtorki 8.00
-17.30, środy 8.00-17.00.
Prowadzący: Krzysztof Dłutowski
CHÓR WARSZAWSKIEGO TOWARZYSTWA
SCENICZNEGO
Współpracuje z SDK od listopada 2005 r. Powstał
w 1998 roku z inicjatywy studentów Akademii
Muzycznej w Warszawie. Założycielem i wieloletnim dyrygentem chóru była Ewa Strusińska.
Trzon zespołu stanowią osoby, które ukończyły
wyższe lub średnie szkoły muzyczne. Próby:
środy w godzinach 19.00-22.00, w sali kameralnej SDK. Prowadząca: Lilianna Krych
JAZZ CLUB “RYNEK"
Jest jednym z najstarszych klubów jazzowych
w kraju. Działa z przerwami od roku 1974.
W klubie odbywają się promocje płyt i koncerty
specjalne. Na Rynku Starego Miasta w lipcu
i sierpniu współorganizuje od roku 1995 festiwal
JAZZ NA STARÓWCE. Koncerty: raz w miesiącu w sobotę. Prowadzący: Krzysztof Wojciechowski
BLUES NA NIEDZIELĘ
Cykl koncertów odbywających się co najmniej raz
w miesiącu - zgodnie z nazwą - w niedzielę w Staromiejskim Domu Kultury.
Prowadzący: Bogusław Wojciechowski
CHÓR TANGA ARGENTYŃSKIEGO MALENA
W repertuarze chóru znajdują się tanga argentyńskie oraz polskie tanga przedwojenne i późniejsze. Próby: we wtorki, w godz. 18.30 - 21.00.
Prowadząca: Monika Kwiatkowska
CHÓR SKORACZEWSKIEGO
Chór Wychowanków harcmistrza Władysława
Skoraczewskiego prowadzi działalność od
stycznia 2010 roku. Chór Skoraczewskiego
koncertował na najważniejszych muzycznych
scenach Warszawy. Chór kontynuuje dzieło życia
Władysława Skoraczewskiego (1919-1980),
jakim był Centralny Zespół Artystyczny ZHP.
Próby: środy i czwartki 19.30 - 22.00.
Prowadząca: Lidia Matuszewska
EDUKAC
JAa
kulturaln
BAJKI MIĘDZYKULTUROWE
Celem programu jest zapoznanie z wartościami
innych kultur, obecnymi w kluczowych dla początkującego rozwoju człowieka utworach jakimi
są bajki a także wykazanie ich uniwersalnego
i wartościowego przekazu.
KONWERSATORIUM “HUMANISTYCZNA
FILOZOFIA I SZTUKA ŻYCIA"
Zajmuje się filozofią sztuki, jej wpływem na
doskonalenie wiedzy, rozwijanie świadomości
o humanistycznych treściach i wartościach życia.
Założone w 1991 roku. Spotkania: środy
i czwartki godz. 19.45 - 21.45.
Prowadzący: dr Andrzej Sztylka
STAROMIEJSKI KLUB MUZYCZNY
Od 1992 roku krzewi ideę muzykowania w gronie
kameralnym - muzykowania domowego. Aktywność artystyczna tego typu pozwala osiągać
zadowolenie ze wspólnej gry nawet średnio zaawansowanym. Spotkania: środy i soboty w godz.
17. 00 - 21.00. Prowadząca: Ewa Ostaszewska
AKADEMIA STROJU DAWNEGO
W SDK od 2010 roku. Cykl wykładów i prezentacji poświęconych historii mody, kostiumologii i dawnym inspiracjom w modzie współczesnej. W ramach ASD odbywają się Spotkania Gorsetowe - cykliczne spotkania poświęcone technikom szycia m.in. strojów, elementów
garderoby z dawnych epok itp.
Prowadząca: Sylwia Majewska
Staromiejski Dom Kultury Warszawa, Rynek Starego Miasta 2, 00-272; tel.: (+ 48 22) 831 23 75; fax: (+48 22) 635 36 16; e-mail: [email protected]
27
KLUBY, ZAJECIA, STA£E FORMY
PRACY W SDK
,
Iy
C
E
I
Z
,
D
¿
e
DLA
i mlodzi
KLUBIK POD DASZKIEM
Dawny Klub “Szósteczka”. Działa od 1992 roku.
Zajęcia edukacyjne (dzieci 3 - 5 lat), plastyczne,
śpiew, gry dydaktyczne, zabawy ruchowe, lekcje
rytmiki oparte na motywach ludowych oraz edukacja kulturalna. Proces dydaktyczno-wychowawczy realizowany w formie bloków tematycznych w dużej części w języku angielskim.
Zajęcia: pn.,śr.,czw.,pt. - 9.00 do 13.30; wt. 9.00
- 13.00. Prowadząca: Paulina Maj
KLUBIK SPORTOWY “KANGUREK”
Działa od września 2008 roku. Przeznaczony
jest dla dzieci w wieku 4-5 lat. Proponuje zajęcia
edukacyjne z zakresu wychowania przedszkolnego, rytmikę, zapoznanie z kulturą poprzez
m.in. wyjścia do teatru, muzeum, a także podnoszenie sprawności fizycznej. W ramach zajęć
prowadzone są lekcje języka angielskiego.
Zajęcia: pn. - pt. od 9.00 do 14.00.
Prowadząca: Anna Zarzycka
PRACOWNIA PLASTYCZNO - TEATRALNA
“PANKRACOWNIA”
W SDK od 1985 r. Kształtuje zdolności w dziedzinie plastyki i teatru. Projekty i rysunki dzieci są
rezultatem wytrwałej pracy i można je podziwiać
na wystawach w SDK. Zajęcia: pn., wt., czw. 14.00 - 20.00. Raz w miesiącu, w sobotę
pracownia organizuje zajęcia plenerowe.
Prowadząca: Bożenna Pepłońska
ZAJĘCIA UMUZYKALNIAJĄCE DLA
NIEMOWLĄT I MAŁYCH DZIECI
W SDK od września 2009 r. Zajęcia skupiają się
na wprowadzaniu dziecka w świat muzyki od
najmłodszych lat poprzez rozwój naturalnej
muzykalności człowieka. Soboty od 11.15.
Zajęcia w dwóch grupach wie-kowych: 0-3 i 4-6
lat. Prowadząca: Katarzyna Mazur.
KLUB BEMOLEK
Założony w 2002 roku, prowadzi zajęcia indywidualnego nauczania gry na fortepianie, bez
ograniczania limitu wieku. Ukazuje radość muzykowania. Zajęcia indywidualne: pon. 13.3018.30; wt. 14.30-18.00; śr. 12.00-18.00; czw.
13.30 - 18.00; piąt. 13.00-18.30; sob.9.00-14.30.
Prowadząca: Agnieszka Jóźwik
INNE...
KURS TEATRU SŁUCHANIA
Zajęcia pozwalają zapoznać się z teorią i praktyką Teatru Słuchania, który jest nowoczesnym
prądem teatru społecznego pochodzącym
z Hiszpanii. Filozofia na której bazuje Teatr to
brak stosowania przemocy i bezwzględny szacunek dla godności każdego człowieka. Są to
jedyne regularne zajęcia z Teatru Słuchania
w Polsce! www.teatrsluchania.com
Prowadząca: Zuzanna Gawron
KLUB GIER PRZYGODOWYCH “TWIERDZA”
Założony w 1990 r., jest kontynuacją popularnej
niegdyś “Groteki”. Był jednym z pierwszych
klubów, który skupił osoby zainteresowane światem fantastyki i gier. Klub przeznaczony jest dla
młodzieży gimnazjalnej, licealnej i starszej.
Zajęcia: wtorki 19.00-22.00, soboty 16.00-22.00,
niedziele 11.00-17.00. Prowadzący: Michał Dyr
www.klubtwierdza.wordpress.com
KLUB MIŁOŚNIKÓW DAWNYCH
MILITARIÓW POLSKICH
Klub skupia miłośników, znawców i kolekcjonerów dawnych militariów polskich, prowadzi
działalność edukacyjną (wykłady, prelekcje).Spotkania Klubu odbywają się w każdy trzeci
poniedziałek miesiąca, w godz. 18.00 - 21.00.
Prowadzący: Maciej Prószyński
KLUB MAŁYCH PIANISTÓW
W SDK od 1998 r. Rozwija zainteresowania muzyczne u najmłodszych, umuzykalnia, kształci
wrażliwość, zachęca do zabawy w muzykę.
Zajęcia prowadzone są indywidualnie i grupowo.
Zajęcia: pon. 14.00-17.30; śr. 15.00-19.30; czw.
14.00 - 18.30; piąt. 14.00-20.00; sob.9.00-11.15.
MONOLOG INTERAKTYWNY
W SDK od października 2011. Zajęcia dla osób,
które interesują się estradą, bądź występują
publicznie i chcą nabyć nowe umiejętności: opanowywania tremy, prawidłowej dykcji i artykulacji, nawiązywania kontaktu z odbiorcami...
Spotkania: poniedziałki 17.00 - 22.00, środy
16.00 - 22.00, piątki 20.00-22.00 (w siedzibie
SDK - Rynek St. Miasta 2).
Prowadząca: Katarzyna Mazur
Prowadząca: Maria Kowalik
Staromiejski Dom Kultury Warszawa, Rynek Starego Miasta 2, 00-272; tel.: (+ 48 22) 831 23 75; fax: (+48 22) 635 36 16; e-mail: [email protected]
28
KLUBY, ZAJECIA,
STA£E FORMY PRACY W SDK
,
TANIEC
ZESPÓŁ TAŃCA DAWNEGO “PAWANILIA”
W SDK od 1992. Skupia ludzi zainteresowanych
tańcem średniowiecznym, renesansowym i barokowym. Zespół organizuje pokazy oraz kursy,
popularyzuje taniec i muzykę dawną. Zajęcia:
poniedziałki i czwartki 18.30-21.30, wtorki 18.3021.30, czwartki 18.00-21.00, soboty 13.30 15.30. Prowadzące: Sylwia Majewska i Katarzyna Mazur
WAKAT
Kwartalnik literacki. Istnieje od 2006 roku. Obecnie wydawany w Internecie: www.sdk.pl/wakat/
Prowadząca: Beata Gula
WARSZTATY LITERACKIE
To cykle spotkań z poetami, prozaikami i krytykami dla młodych ludzi. Kwalifikacja na warsztaty na podstawie dostarczonych prób twórczości. W SDK od 1982 roku.
Prowadząca: Beata Gula
www.pawanilia.sdk.pl
TANCERZ SOLISTA - RAFAŁ DZIEMIDOK
Profesjonalny tancerz młodego pokolenia specjalizujący się w tańcu współczesnym, pracuje
pod opieką SDK od 1997 r. Zdobył wiele nagród
i wyróżnień na konkursach i przeglądach.
RA
U
T
A
R
E
T
I
L
KLUB LITERACKI
Jest kontynuacją dość licznych, działających od
1967 r. grup literackich w SDK. Zajmuje się
promocją twórczości debiutantów, jak i twórcami
profesjonalnymi. W SDK od 1982 r.
Od 2010 r. swoje działania i stałe zajęcia
realizuje w Piwnicy Largactil SDK.
Ramowy program działalności: - poniedziałki
w godz. 18.00-22.00: seminaria, warsztaty; wtorki w godz. 14.00-22.00: spotkania redakcyjne pisma “Wakat”; - środy w godz. 16.0018.00: Punkt Konsultacji Literackich; - środy
w godz. 18.00-22.00: warsztaty literackie;
- czwartki w godz. 15.00-22.00: spotkania
autorskie, promocje książek, Wierszorynki...
Prowadząca: Beata Gula
PUNKT KONSULTACJI LITERACKICH
Przeznaczony jest dla osób jeszcze przed debiutem. Podczas indywidualnych rozmów z krytykiem lub literatem, można uzyskać ocenę swoich
prac, otrzymać wskazówki. W SDK od 1985 r.
Środy, w godz. 16.00 - 18.00.
SENIORZY
KLUB SENIORA “WARS I SAWA”
Powstał w SDK w czerwcu 2008 r. Skupia starsze
osoby chcące aktywnie uczestniczyć w życiu
kulturalnym Starego Miasta i Warszawy, spotkać
się, porozmawiać, mile spędzić czas. Klub
prowadzi kursy komputerowe i językowe dla
seniorów. Spotkania: co czwartek, w godz.
11.00 - 13.00, koncerty - 3 sobota miesiąca.
Prowadzący: Grzegorz Jasiński
ALE BABKI + ...
Zespół wokalny „Ale Babki +…” istnieje od
października 2007 r. Współpracuje z SDK od
wiosny 2008 r. Wykonuje utwory muzyczne
w wielu językach (polskim, włoskim, angielskim,
francuskim, rosyjskim, ukraińskim, czeskim)
wzbogacając je ruchem scenicznym i tańcem.
W repertuarze zespół ma około 70 utworów
i kilkanaście programów tematycznych. Próby:
czwartki - 14.00 - 16.00; soboty - 11.30 - 13.30.
Prowadząca: Anna Dąbrowska
CHÓR “STARÓWKA”
Chór Towarzystwa Przyjaciół Warszawy, Oddział
Centrum. Współpracuje z SDK od września
2008 r. Istnieje od października 1996 r. W swoim
repertuarze chór ma około 90 utworów.
Próby: w poniedziałki i środy - 14.00 - 16.00.
Prowadząca: Marianna Czech
Dyrygent: Sylwia Krzywda
Koordynator: Beata Gula
29
KLUBY, ZAJECIA,
STA£E FORMY PRACY W SDK - Filia
,
PIWNICA NA WÓJTOWSKIEJ
Filia Staromiejskiego Domu Kultury
Warszawa, ul. Zakroczymska 11
(wejście od Wójtowskiej)
telefon: 22 635 46 47
telefon/faks 22 635 77 83
e-mail: [email protected];
[email protected]
www.piwnicanawojtowskiej.sdk.pl
SCENA PIĘTRO WYŻEJ
Scenę Piętro wyżej powołał w 2005 roku Staromiejski
Dom Kultury w Warszawie. Od zarania prowadzi ją
Marek Bartkowicz. Do maja 2012 roku Scena Piętro
Wyżej działała w Sali Kameralnej SDK przy Rynku
Starego Miasta 2. Obecnie przeniosła się do Piwnicy na
Wójtowskiej - Zakroczymska 11, na warszawskim
Nowym Mieście. Scena ma w dorobku poza występami
zaproszonych artystów również własne zrealizowane
projekty: „Koncert Umarłych Poetów”, „Szemrany plan
Warszawy”, „Aniołowo koło Darwinowa” inne koncerty
a także realizacje wydanych przez SDK płyt: „Piosenki
sercem pisane” (pokłosie wieloletnich „Walentynek”
z piosenką literacką w SDK) i „Szemrany plan
Warszawy” (ukłon wobec przedwojennej piosenki
literackiej). Scena organizuje wieczory z piosenką
poetycką, literacką, wrażliwą, śmieszną, smutną,
drażliwą, ostrą, łagodną, a w każdym razie niebanalną
i niegłupią. Prowadzący: Marek Bartkowicz
TEATR POLONISTYKI UW
im. Eligiusza Szymanisa
Teatr Polonistyki UW im. Eligiusza Szymanisa, powstał
w 2010. Jest studencką inicjatywą, wspieraną i promowaną przez Uniwersytet Warszawski, zrzeszającą
osoby utalentowane artystycznie, głównie z warszawskiego środowiska uniwersyteckiego. Teatr ma
charakter literacki, tworzy spektakle oparte na uznanych i wybitnych dramatach polskich i zagranicznych.
Realizuje również dramaty i teksty prozatorskie,
zaadaptowane lub napisane przez studentów UW,
przez co przyczynia się do propagowania twórczości
początkujących dramaturgów i scenarzystów. W skład
Teatru wchodzi 27 osób głównie studentów UW
z Polski i zagranicy. Teatr Polonistyki UW współpracuje
z profesjonalnymi reżyserami, scenografami i aktorami. Za obsługę medialną Teatru odpowiada telewizja
UW3D oraz Radio Campus. Teatr Polonistyki UW
współpracuje z SDK prowadząc próby w Piwnicy na
Wójtowskiej. Próby: poniedziałek i piątek 18.00 22.00. Opieka naukowa nad teatrem: dr Maria Makaruk
www.teatrpolonistykiuw.pl
DO TEATRU POPRZEZ BAJKĘ
Zajęcia popularyzujące sztukę teatru najmłodszej
widowni. Adresatem są starsze grupy przedszkolne
i pierwsze klasy szkoły podstawowej. Zajęcia połączone z przedstawieniem odbywają się w Piwnicy na
Wójtowskiej, chyba najmniejszym teatrzyku w Warszawie. Piwnica jest bardzo przyjaznym miejscem dla
najmłodszej widowni z małą szatnią, holem i w pełni
wyposażoną małą salą teatralną. Część pierwsza zapoznanie młodych widzów z elementami składowymi teatru: światło w teatrze, efekty akustyczne,
widownia i scena. Część druga - warsztaty teatralne:
w dwóch grupach dzieci uczestniczą w zabawie w teatr,
wykorzystując elementy kostiumu, rekwizyty i wcielając się w wymyślone postacie. Część trzecia - spektakl
„Królewna i kwiat” wykorzystujący różne techniki
teatralne: żywy plan, marionetki i ogromne lalki.
Przedstawienie zostało zrealizowane specjalnie do
Piwnicy na Wójtowskiej, tak aby mogło być dopełnieniem warsztatów. Dzięki wcześniejszym warsztatom, w których uczymy się o elementach składowych
teatru, dzieci nie tylko oglądają spektakl, ale widzą też,
jak aktorzy wykorzystali środki teatralne do stworzenia
przedstawienia. Pomysłodawca - Marek Bartkowicz
i Ewa Kutrowska. Realizacja - Teatrzyk dla dzieci
„Bajka”. Zapraszamy w poniedziałki w godzinach
porannych starsze grupy przedszkolne oraz uczniów pierwszych i drugich klas Szkół Podstawowych (grupy zorganizowane).
TEATR KLASYKI ROSYJSKIEJ
Założony w 1999 roku - to młodzieżowa grupa
realizująca arcydzieła z kanonu dramatu i wielkiej
literatury rosyjskiej. Zajęcia grupowe i indywidualne
(przygotowanie do szkół teatralnych, praca nad
tekstami). Zajęcia: czwartki 16.00 -22.00, soboty 9.00 14.00, niedziele 8.00 - 17.00.
Prowadząca: Zuzanna Górniaszek
LEKCJE TEATRALNE
Interaktywne zajęcia teatralne w czasie których
młodzież poznaje dzieje teatru od starożytności do
dnia dzisiejszego, prowadzone w formie wykładów,
quizów, zajęć scenicznych. Lekcje: piątki godz. 9.0011.00 (grupy zorganizowane).
Prowadząca: Maria Kowalik
KLUB TWÓRCZY "MIKROSCENA”
Istnieje od 1974 roku. W pracy z dziećmi w wieku
szkolnym i młodzieżą (nawet powyżej 19 roku życia)
wykorzystuje sztukę teatralną i filmową do celów
rozwijania kompetencji społecznych i osobowości oraz
samopoznania. Uczestnicy pracują w grupach 6-10
osobowych, przygotowują spektakle w oparciu o literaturę lub własne teksty. W działaniach zespołu ważny
jest oczywiście rezultat pracy, ale najważniejsza jest
droga prowadząca do celu. Zajęcia: wtorki 13.0016.00, środy 15.00-18.00 oraz w piątki: 14.00-20.00
(w siedzibie SDK - Rynek St. Miasta 2).
Prowadząca: Małgorzata Graczyk
30
WIERSZYKI DLA DZIECI
MAREK BARTKOWICZ
ZAGADKA XXIII
Bardzo dobry na śniadanie
słodki, zdrowy - jeść go miło.
Gdyby nie robotne pszczoły,
to by wcale go nie było.
Ilustrację wykonał: Daniel Prządo (lat 4) na zajęciach Klubów: “Kangurek” i “Klubik Pod Daszkiem” SDK.
DYSKRETNY UROK STOLYCY
Fabrykant Ludwików i Chippendalów
Jak sią robi meble z przed lat trzystu
W jednej z odludniejszych uliczek śródmieścia, w oficynie, na piętrze, prosperuje maleńki warsztat
stolarski, ściśle mówiąc mieszkanie prywatne z warsztatem w kąciku. Właściciel i jedyny pracownik,
zażywny staruszek o blado-niebieskich zadumanych
oczach, ze zwichrzoną brodą, bardzo jest podobny do
Wyspiańskiego.
Stolarz ten nie przyjmuje obstalunków od
byle kogo, albo na byle co. Gdyby kto chciał sobie
zamówić amerykański stolik pod maszynę do pisania,
stary majster uśmiechnie się pobłażliwie.
- Ja nie robię takich okropności, proszę pana. Niech
się pan z tem zwróci do jakiej fabryki.
Cóż więc produkuje ten dziwny stolarz?
Antyki. Do starych, czcigodnych mebli z czasów
królowej Anny, albo Odrodzenia dorabia nogi, reparuje
Chippendale, Ludwiki Trzynaste i Czternaste, meble
Stanisławowskie, Biedermajery, Simmlery. Na widok
ohydnej tandety fabrycznej oblicze starego stolarza
wzdryga się z odrazy i wstrętu, do pogruchotanej
konsolki empirowej uśmiecha się z lubością.
- Czy pan sprzedaje antyki? - pytamy nieostrożnie.
Staruszek prostuje się z godnością.
- Proszę pana szanownego. Ja nie jestem fałszerzem.
Robię antyki, ale każdy wie, co dostaje ode mnie. Ot,
naprzykład te dwa foteliki rokokowe i stolik, które teraz
kończę. Rzecz prosta, na zamówienie. Autentyczny
jest tylko jeden fotelik i to bez jednej nóżki. Druga
nóżka, oraz fotelik i stoliczek są dorobione.
Ale jak! Przyglądamy się uważnie prześlicznym, pełnym linji i precyzyjnie rzeźbionym mebelkom.
Możnaby przysiąc, że wyszły z jednej pracowni i z pod
jednej ręki. Nawet maleńkie dziurki, ślad drobniutkich
liszek pewnego żuczka, toczącego drzewo, „niechybny" znak autentyczności widnieją na wszystkich
trzech gracikach.
Procedura wyrobu antyków jest niezwykle
skomplikowana. Przedewszystkiem wymaga fenomenalnej znajomości rzeczy. Nietylko tego, co nazywa
się historją sztuki stosowanej, a więc umiejętności
odróżniania na pierwszy rzut oka stylu mebla, jego
wieku i autentyczności, ale przedewszystkiem
nieprawdopodobnego znawstwa szczegółów. Nasz
mistrz odróżnią robotę poszczególnych majstrów (co
jest zresztą warunkiem jego pracy). Wie, który z dwu
stołów empirowych, podobnych do siebie, jak dwie
krople wody, jest robotą małego majstra ljońskiego,
Vignona, a który paryskiego stolarza Laforcelle'a. Ten
majster miał taką metodę „fugowania" drzewa, ten
inną. Ów łączył „na zamek" inny „do czoła" etc. Czyż
nie zasługuje na najwyższy podziw człowiek, znający
wszystkich niemal stolarzy europejskich na przestrzeni kilku wieków?
- Czy pan doszedł do tego tylko z praktyki? - pytamy ze
zdumieniem.
- Skądże znowu - uśmiecha się mistrz - przecież są
książki.
Z ukrywaną dumą wskazuje na pokaźną
półkę, wypełnioną grubemi tomami, cienkiemi broszurami, zeszytami (...). Rzucamy okiem na tę bibljotekę.
Książki niemieckie, angielskie, francuskie.
- Pan zna języki?
- Naturalnie. Przeszło dwadzieścia lat praktykowałem
w różnych miastach zagranicznych. Wiedeń, Paryż,
Londyn, Berlin, Frankfurt, Wrocław...
Jak się robi antyki? Oto ciekawą kwestja.
Więc naprzód robi się szkielet drewniany, z odpowiedniego gatunku drzewa, zależnie od posiadanej
sztuki, do której trzeba np. dorobić komplet. Suszy go
się, pociąga specjalnemi „bejcami", aż nabiorą
odpowiedniego odcienia. Potem, jeśli konieczne są
ślady „robaków", wykonuje się zabieg specjalny. Ni
mniej, ni więcej, tylko z odpowiedniej odległości strzela
się do mebla drobniutkim śrutem, t. zw. dąstem, ze
wszystkich stron, rzecz prosta. Powstałe w ten sposób
dziurki wiernie, wręcz nie do odróżnienia, imitują ślady
przegryzania się liszek. Potem polituruje się meble
i pokrywa odpowiednią tkaniną, jeśli zaś w żaden
sposób nie można dobrać mąterjału - zdejmuje się
pokrycie z autentyka i cały komplet pokrywa się na
nowo. (JB).
[Tekst: “Nowiny Codzienne", niedziela 22 stycznia 1933 r. ]
Rynek
wydawca:
Staromiejski Dom Kultury
w Warszawie
adres redakcji:
Rynek Starego Miasta 2
00-272 Warszawa,
Tel: 831-23-75
www.sdk.pl,
e-mail: [email protected]
Redaguje Zespół
Redaktor Naczelny: Sebastian Lenart
Sekretarz redakcji: Piotr Sobieniak
Opieka graficzna: Bartłomiej Gerłowski,
Piotr Sobieniak
ISSN 1733-5906
Wydawnictwo bezpłatne
Oddano do druku 29.01.2013

Podobne dokumenty

marzec 2013 - Staromiejski Dom Kultury

marzec 2013 - Staromiejski Dom Kultury INFORMATOR KULTURALNY STAROMIEJSKIEGO DOMU KULTURY NR 102/03/2013, www.sdk.pl

Bardziej szczegółowo

kwiecień 2014

kwiecień 2014 INFORMATOR KULTURALNY STAROMIEJSKIEGO DOMU KULTURY NR 115/04/2014, www.sdk.pl

Bardziej szczegółowo

styczeń 2013

styczeń 2013 Spis treści: Pierwsza setka... w 8 lat... .................................3 Z archiwum...TPW ............................................6 Warszawa przed Powstaniem Styczniowem...7 Piwnica na Wójt...

Bardziej szczegółowo

kwiecień 2011 - Staromiejski Dom Kultury

kwiecień 2011 - Staromiejski Dom Kultury INFORMATOR KULTURALNY STAROMIEJSKIEGO DOMU KULTURY NR 79/04/2011, www.sdk.pl

Bardziej szczegółowo