Passeggiata italiana Umbria

Komentarze

Transkrypt

Passeggiata italiana Umbria
Passeggiata italiana
UMBRIA
•
Una terra di colline, monti e valli nel
cuore dello stivale.
•
•
•
Unica regione sulla penisola non
bagnata dal mare.
Region pełen wzgórz i dolin w sercu
włoskiego buta.
Jedyny region na półwyspie bez
dostępu do morza.
•
L'Umbria venne abitata già nel
paleolitico. Da vedere i reperti nei
musei archeologici.
•
Zamieszkana od czasu Paleolitu
Umbria to region w którym kolejne
pokolenia pozostawiły liczne ślady –
dawne
cmentarzyska,
budowle
obronne
a
przede
wszystkim
sanktuaria, klasztory i kościoły
pochodzące z różnych epok.
Museo archeologico dell'Umbria
•
Terra di santuari, monasteri e chiese.
Civitella Ranieri – UMBERTIDE
•
Interno della Chiesa di San Pierto a Perugia
Jest to region wielu wydarzeń
folklorystycznych i kulturalnych
•
Terra di manifestazioni folcloristiche
•
Terra di manifestazioni culturali
Festival Dei Due Mondi di Spoleto
e Umbria Jazz Festival di Perugia
rugia.
La celebre
Festa dei Ceri a Gubbio.
Principali città
Perugia
Assisi
Orvieto
Spoleto
Gubbio
Perugia
È il capoluogo della regione. Come
molte città italiane ha un bel centro
storico ben conservato.
La città degli studenti italiani,
frequentata anche da quelli stranieri
venuti per imparare la lingua.
Conosciuta come sede del famoso
produttore dei dolci °Perugino°
Jest stolicą regionu. Jak wiele innych
włoskich miast, Perugia ma piękne,
dobrze zachowane Stare Miasto.
Miasto tętni też życiem uniwersytetu
przyciągającego rzesze zagranicznych
studentów.
Słodka strona stolicy Umbrii to słynne
czekoladki Perugino
La Fontana Maggiore
La Fontana Maggiore (1275-1278) è uno
dei principali monumenti della città e di
tutta la scultura medievale.
È costituita da due vasche marmoree
sormontate da una tazza bronzea. Le due
vasche sono decorate a bassorilievi
finemente scolpiti da Nicola e Giovanni
Pisano: in quella inferiore sono
rappresentati i simboli e le scene della
tradizione agraria e della cultura feudale,
i mesi dell'anno con i segni zodiacali e le
arti liberali, la bibbia e la storia di Roma;
in quella superiore sono raffigurati nelle
statue poste agli spigoli personaggi biblici
e mitologici.
Jest jednym z najważniejszych zabytków miasta i
najwspanialszym
przykładem
średniowiecznej
rzeźby.
Tworzą ją dwa marmurowe okrągłe zbiorniki i posąg
z brązu. Jest ozdobiona płaskorzeźbami dłuta Nicolii i
Giovanni Pisano, które przedstawiają sceny
rodzajowe, znaki zodiaku i postacie biblijne.
Corso Vannucci
L'arteria inizia da piazza IV Novembre
e termina in piazza Italia.
Corso Vannucci, sovente chiamato
il Salotto Buono di Perugia, è
caratterizzato da una forte vitalità e
dinamismo (fare una vasca, in dialetto
perugino, equivale a dire "fare una
passeggiata in Corso Vannucci"), ed a
fianco di attività ormai storiche come
la „Pasticceria Sandri” si trovano bar,
teatri, librerie, negozi e boutiques di
qualsiasi genere.
Główny deptak miasta.
Zaczyna się placem IV
Novembre a kończy się
na placu Italia.
Mieszkańcy nazywają go
„salonem” bo jest miejscem
spotkań.
Można tam zrobić zakupy,
wstąpić do kawiarni,
a w czasie festiwalu Umbria
Jazz posłuchać muzyki.
Tempio di Sant’Angelo
Dalla caratteristica forma circolare,
sorge nel Borgo Sant'Angelo. È
dedicata all'angelo guerriero che
protegge la città.
Ma charakterystyczny okrągły
kształt. Znajduje się dzielnicy
Sant’Angelo.
Jest
poświęcona
walecznemu Aniołowi który chroni
miasto.
Università Italiana per
Stranieri
L’Università per stranieri, nata nel
1925, è la più antica università
italiana
prevalentemente
orientata agli stranieri ed è
specializzata nell'insegnamento e
la diffusione della lingua e della
civiltà italiane in tutte le loro
forme, come l'arte e la cultura.
Conta circa 8.000 studenti.
Najstarsza uczelnia włoska dla obcokrajowców
chcących nauczyć się języka i poznać wszystko
co z tym językiem jest związane. Około 8 tysięcy
studentów rocznie odwiedza Palazzo Gallenga i
uczestniczy w kursach o różnym stopniu
intensywności.
Fiera del cioccolato
Da quasi vent’anni la fiera del cioccolato di
eurocholate attira a Perugia golosi, turisti e
curiosi. Durante il festival per le vie del
capoluogo umbro è possibile degustare
cioccolato proveniente da tutto il mondo e
in tutte le possibili forme, tavolette, snack,
torte, gelati… È un festival a cui
collaborano
dai
grandi
marchi
dell’alimentare mondiale ai mastri
cioccolatai delle pasticcerie artigianali.
La fiera del cioccolato di Perugia ha un
programma che si rinnova ogni anno, ma
che tiene alcuni appuntamenti diventati
orami irrinunciabili per gli appassionati di
eurochocolate, come le celebri sculture di
cioccolato: blocchi da un metro cubo di
cioccolato lavorati, sotto gli occhi dei
curiosi da esperti scultori.
Od dwudziestu lat Święto Czekolady przyciąga turystów.
Nie tylko można skosztować wyrobów czekoladowych z
całego świata ale także podziwiać rzeźbiarzy, którzy z
metra sześciennego czekolady są w stanie zrobić
samochód, postać mitologiczną lub ogromnego pająka.
Minimetrò
Il 29 gennaio 2008 venne inaugurato
un
sistema
di
trasporto
automatizzato su sede propria
denominato Minimetrò, realizzato in
gran parte su sede sopraelevata, ma
che comprende tratti anche
sotterranei in prossimità del centro
storico, che collega la zona di Pian di
Massiano
con
l'acropoli,
attraversando la porzione sudoccidentale dell'area urbana.
Il tracciato segue un percorso di
circa 4 km, si sviluppa su due
capolinea
e
cinque
stazioni
intermedie, attraversando due
gallerie. Dal capolinea centrale,
denominato "Pincetto", si accede al
centro storico mediante tre scale
mobili sotterranee.
29 stycznia 2008 został uruchomiony automatyczny
system transportu miejskiego nazwany Minimetrò.
Poruszający się po szynach wagonik
łączy
południowo-zachodnią część miasta ze starym
centrum.
Cała trasa to około 4 km, dwie pętle i 5 przystanków
usytuowanych pod ziemią lub na jej powierzchni.
Do centrum na wzgórzu prowadzą podziemne
ruchome schody.
Assisi
Assisi è situata a sud-est di Perugia.
È conosciuta come la città di San
Francesco e di Santa Chiara.
Ogni anno dal 1986, il 27 ottobre si
riuniscono i rappresentanti di tutte le
principali religioni per pregare per la
pace nel mondo. Questa era l’idea di
Giovanni Paolo II.
Asyż to miasto położone na południowy wschód od
Perugii.
Asyż jest najbardziej znany jako miejsce narodzin św.
Franciszka i św. Klary oraz z pojednania
międzynarodowego, religijnego i pokoju
na świecie. W mieście odbywają się
zapoczątkowane przez papieża Jana
Pawła II Światowe Dni Modlitw o Pokój.
Pierwsze miało miejsce 27 października
1986. Wspólnie modlili się wówczas
chrześcijanie, żydzi, muzułmanie,
buddyści, hinduiści, sintoiści, dżiniści,
wyznawcy religiii afrykańskich oraz
indiańskich religii plemiennych.
La basilica
di San Francesco
La basilica di San Francesco è il luogo
che dal 1230 conserva e custodisce le
spoglie mortali del santo. È stata
consacrata da papa Gregorio IX.
Presso la Chiesa sepolcrale della
Basilica si trova l'altare costruito sulla
tomba del Santo.
Papieska Bazylika św. Franciszka w Asyżu to XIII-wieczny
kościół poświęcony św. Franciszkowi.
Bazylika została zbudowana na Wzgórzu Piekielnym
podarowanym zakonowi przez mieszkańca Asyżu, Szymona
Pucciarellego. Reguła zakonu nie pozwala na posiadanie
dóbr, zatem teren ten już od 1228 stanowił własność
Watykanu. Dzień po kanonizacji św. Franciszka, w dniu 17
lipca 1228, papież Grzegoż IX poświęcił miejsce budowy i
zmienił nazwę wzgórza na Wzgórze Rajskie.
Affreschi del transetto della Chiesa inferiore e superiore
Il terremoto del 26 settembre
1997 ha causato profonde
lesioni alla basilica superiore,
con il crollo della volta in due
punti (che ha provocato la
morte di quattro persone) e
ingenti danni al timpano sud
del transetto: 130 metri
quadrati di affreschi medievali
sono
stati
ridotti
in
frammenti. La basilica è
rimasta chiusa per due anni
per i lavori di restauro.
26 września 1997 roku silne
trzęsienie ziemi spowodowało
zawalenie się części sklepienia
Bazyliki św. Franciszka. Zginęło
czterech zakonników (jeden z
nich był Polakiem). Dzisiaj
Bazylika jest odrestaurowana, ale
fragmentów fresków sklepienia
nie udało się odtworzyć.
I rifugi francescani
L'eremo delle Carceri è il luogo in cui
san Francesco d’Assisi e i suoi seguaci
si ritiravano per pregare e meditare.
Situato a 4 chilometri da Assisi, a 791
metri di altitudine sulle pendici del
monte Subasio, l'eremo delle Carceri
sorge
nei
pressi
di
alcune
grotte naturali, frequentate da eremiti
già in età paleocristiana. L'eremo è
posto in un bosco circondato da grotte
e da piccole cappelle dove i pellegrini
si
ritirano
ancora
oggi
in
contemplazione.
Grotta di san Bernardo
Erem w Carceri to miejsce w którym św. Franciszek i
jego zwolennicy spotykali się by się modlić i
medytować. Znajduje się na wysokości 791 m n.p.m.,
na zboczu Subasio, w otoczeniu naturalnych grot
zamieszkiwanych przez pustelników już w czasach
wczesnochrześcijańskich.
Il Santuario di Rivotorto
Il Santuario protegge i resti
ristrutturati di due piccole costruzioni
in pietra, senza alcun ornamento,
dentro le quali secondo la tradizione si
rifugiavano Francesco e i compagni.
Wewnątrz Sanktuarium znajdują
się odnowione dwa małe kamienne
budynki,
bez
jakichkolwiek
zdobień, wewnątrz których św.
Franciszek i jego zwolennicy
spotykali się na modlitwę.
Le vetrate del Santuario di Rivotorto con episodi della vita di San Francesco
Orvieto
Jedno z najstarszych włoskich
miast ze śladami kultury etruskiej.
Przepięknie położone na wzgórzu
przyciąga turystów nie tylko
architekturą sakralną i pięknymi
widokami które można podziwiać
jadąc kolejką.
Bogactwem tej ziemi są winnice i
powstające tam białe wino noszące
nazwę miasta. Orvieto to wino DOC
[Denominazione
di
Origine
Controllata
kontrolowane
oznaczenie pochodzenia].
Il Duomo
Na piazza del Duomo stoi XIV-wieczna
katedra, która kryje wewnątrz cenne
relikwie: hostię i kapłański korporał.
W 1263 roku, podczas mszy w kościele
w Bolsenie (w pobliżu Orvieto), z
trzymanej przez księdza hostii na płótno
i posadzkę popłynęła krew. Aby
upamiętnić to wydarzenie, rozpoczęto
budowę w Orvieto, a do kalendarza
świąt chrześcijańskich włączono Boże
Ciało.
Budowa trwała trzy wieki. Fasadę,
złożoną z poziomych warstw trawertynu
i bazaltu, opracował Lorenzo Maitani.
Ściany wewnętrzne zdobią sceny z życia
Matki Boskiej autorstwa Ugolino di
Prete Ilario oraz jego następców –
Pinturicchio i Antonio Viterbo.
We wnętrzu świątyni podziw wzbudzają
freski w kaplicy Madonny di San Brizio
oraz relikwiarz w kaplicy Capella del
Corporale.
Relikwiarz z hostią i korporałem.
Fresk „Sąd ostateczny”, kaplica Madonna di San Brizio, autor: Luca Signorelli
Umbria di Don Matteo
Don Matteo è una serie televisiva italiana trasmessa da Rai 1 a partire dal 7 gennaio 2000.
Terence Hill interpreta il protagonista Don Matteo Minelli-Boldrini, parroco della chiesa di San
Giovanni in Gubbio, trasferito in seguito a Spoleto dalla nona stagione, che aiuta abitualmente i
Carabinieri nelle indagini.
A Spoleto
A Gubbio
Ponte delle Torri a Spoleto
Il ponte ricollega ciò che l’attività tettonica e l’erosione lineare del torrente hanno diviso.
Ai due estremi del ponte si trovano due fortezze, la Rocca Albornoziana e il Fortilizio dei Mulini,
eretto per vigilare il ponte e attivo come mulino fino al XIX secolo.
Si innalza su nove arcate, ha una lunghezza di 230 metri e un’altezza di 80. Piloni e arcate non
hanno misure costanti; anche lo spazio tra le arcate è diverso.
Ponte delle Torri łączy Fortilizio dei Mulini i twierdzę La Rocca d’Albornozina. Twierdza wybudowana
przez kardynała Albornoza w wieku XIV pełniła różne role, między innymi gościła Lukrecję Borgia lub
też służyła za więzienie. Do twierdzy można dostać się tylko małym busikiem, który kursuje z placu
Campello.
Ponte delle Torri ma 10 łuków, jest długi na 230 metrów i wysoki na 70 metrów. A idąc po nim spacerkiem
nie odczuwa się tej wysokości. Widoki można podziwiać tylko z jednej strony mostu gdyż z drugiej
znajduje się wysoki mur. Jednak w połowie mostu znajduję się „okienko” przez które można podziwiać
widoki po drugiej stronie.
La Cascata delle Marmore
La Cascata delle Marmore è
una cascata a flusso controllato, tra le
più alte d‘Europa, potendo contare su
un dislivello complessivo di 165 m,
suddiviso in tre salti. Si trova a circa
7,5 km di distanza da Terni. Il nome
deriva dai sali di calcio presenti sulle
rocce che sono simili a marmo bianco.
Le acque della cascata sono sfruttate
intensamente per la produzione di
energia elettrica nella centrale
di Gelleto. Questo fa sì che la cascata
vera e propria non sia continuamente
funzionante, ma per la maggior parte
del tempo si riduce alle dimensioni di
un torrente.
Per regolare il funzionamento della
centrale e per permetterne la visione a
tutti, in orari e periodi definiti, la
cascata viene fatta funzionare alla
massima portata. Normalmente, la
cascata funziona un paio di ore al
giorno, con orari di funzionamento
prolungati in occasione di giorni festivi.
Si accede ai punti di osservazione
migliori previo pagamento di un
biglietto d'ingresso.
Cascata delle Marmore to jeden z
największych wodospadów Europy o długości
165 m. Znajduje się około 7,5 km od Terni.
Nazwa pochodzi od obecnych w skałach soli
wapiennych które przypominają biały marmur.
Siła spadającej wody jest wykorzystana do
produkcji energii elektrycznej w elektrowni w
Galletto. Z tego powodu nie zawsze można
podziwiać wodospad w całości.
Opracowanie: Mirosława Zaradna