OPTYMALIZACJA WIELOMODALNA

Komentarze

Transkrypt

OPTYMALIZACJA WIELOMODALNA
www.kwmimkm.polsl.pl
OBLICZENIA
EWOLUCYJNE
FITNESS F.
COMPUTATION
OPTYMALIZACJA
WIELOMODALNA
START
FITNESS F.
COMPUTATION
INITIAL
SUBGenration
SENDING CHROM. TO
COMPUTERS
AND RECEIVING FITNESS F.
VALUE
chromosome
EVOLUTIONARY OPERATORS
wykład 6
fitness f. value
MIGRATION PHASE
communication
with other
subGenrations
FITNESS F.
COMPUTATION
www.kwmimkm.polsl.pl
SELECTION
YES
TERMINATION
CONDITION
NO
END
1
www.kwmimkm.polsl.pl
Cel:
Znalezienie pewnej liczbny k jak najlepszych ekstremów
lokalnych funkcji wielomodalnych.
2
www.kwmimkm.polsl.pl
Podstawowa technika: utrzymywanie różnorodności
populacji bazowej.
Przeszkoda: globalność selekcji (każdy osobnik
konkuruje podczas reprodukcji i sukcesji z każdym
innym).
f(x)
Zapobieganie:
Dlaczego?
• Dodanie czynnika losowego, niezależnego od stanu
populacji (zwykle dodatkowy operator typu mutacji bądź
losowe zaburzanie funkcji przystosowania),
x
Niekiedy dogodne jest znalezienie kilku różnych
rozwiązań, by móc wybrać takie, które jest najlepsze
z punktu widzenia kryteriów nie zawartych w funkcji
celu (np. estetyka rozwiązania).
Techniki wyłaniania nisz:
osobników znajdujących się blisko siebie w przestrzeni
genotypów – wyłanianie nisz).
3
4
www.kwmimkm.polsl.pl
www.kwmimkm.polsl.pl
•
Metody polegające na wyróżnianiu podpopulacji na
podstawie odległości genotypów;
•
Metody koewolucyjne (równoczesna ewolucja wielu autonomicznych populacji z częściową wymianą mat. genet.);
•
Metody dokonujące lokalnej deformacji funkcji
przystosowania (np. dodawanie losowego szumu).
f(x)
• Zmniejszenie zasięgu selekcji (ograniczenie konkurencji do
RÓWNOLEGŁOŚĆ
W AE
f(x)
x
x5
6
www.kwmimkm.polsl.pl
1. Równoległość na poziomie implementacji:
(schemat algorytmu nie zmienia się
się):
www.kwmimkm.polsl.pl
2. Równoległość na poziomie koncepcji
(algorytmy koewolucyjne):
• Algorytm wyspowy
• Równoległ
wnoległe generowanie osobnikó
osobników w populacji
począ
początkowej;
– Podpopulacje ewoluują
ewoluują (prawie) niezależ
niezależnie, ze sporadyczną
sporadyczną
wymianą
wymianą informacji.
• Równoległ
wnoległe obliczanie funkcji przystosowania;
– Parametry ewolucji a nawet funkcja przystosowania mogą
mogą być
być
różne w ró
różnych podpopulacjach.
podpopulacjach.
• Algorytm komó
komórkowy (masowo ró
równoległ
wnoległy, dyfuzyjny)
• Równoległ
wnoległe wykonywanie operatoró
operatorów ewolucyjnych;
– Każ
Każdy procesor zajmuje się
się ewolucją
ewolucją jednego osobnika, dla
któ
którego wyznaczane jest pewne są
sąsiedztwo w przestrzeni
genotypó
genotypów.
• Sekwencyjne dokonywanie wyboru nowej populacji
(selekcja).
Rozproszony AE (W. Kuś)
– Ewolucja odbywa się
się z uwzglę
uwzględnieniem są
sąsiedztwa
(krzyż
(krzyżowanie z losowymi są
sąsiadami).
7
8
www.kwmimkm.polsl.pl
www.kwmimkm.polsl.pl
...
START
POŁĄCZENIE AE
Z METODAMI
LOKALNYMI
FEM
FEM
FEM
(F. CELU)
POPULACJA
POCZĄTKOWA
chromosom
f. celu
OPERATORY
EWOLUCYJNE
PROCES
ZARZĄDZAJĄCY
MIGRACJA
SELEKCJA
N
WARUNEK
ZATRZYMANIA
STOP
T
komunikacja
z innymi
podpopulacjami
Max liczba procesorów:
(l. podpopulacji)⋅(l. osobników)
9
10
www.kwmimkm.polsl.pl
IDEA:
Połączenie nieprecyzyjnego AE z nieodpornymi metodami
lokalnymi.
Prowadzi to często do uzyskania algorytmu hybrydowego
o właściwościach lepszych od każdej
z wchodzących w jego skład metod.
Funkcja celu
0.25
PUNKT
STARTOWY
Warianty:
• przeszukiwanie lokalne wykonywane podczas
obliczania przystosowania osobnika.
0.2
ALGORYTM
EWOLUCYJNY
1
• algorytmy, w których metoda lokalna służy do
dokończenia obliczeń rozpoczętych przez AE;
• wprowadzeniu dodatkowego operatora
genetycznego (np. mutacji gradientowej),
który sprowadzałby się do wykonania
metody lokalnej;
www.kwmimkm.polsl.pl
Np. metody stosowane kolejno:
ALGORYTM
EWOLUCYJNY
0.15
ALGORYTM
GRADIENTOWY
0.1
OPTIMUM
0.05
PUNKT
STARTOWY
ALGORYTM
EWOLUCYJNY
OPTIMUM
ALGORYTM
GRADIENTOWY
ALGORYTM
GRADIENTOWY
(mutacja
gradientowa)
11
0
0
200
400
600
800
1000
Pokolenie
12
www.kwmimkm.polsl.pl
SZTUCZNE SIECI NEURONOWE:
• Nie wymagają
wymagają programoprogramowania (tylko uczenie);
uczenie);
AE
+
• Mają
Mają zdolność
zdolność uogó
uogólniania;
lniania;
• Są wysoce odporne na
szumy i zniekształ
zniekształcenia
sygnał
sygnału;
Sztuczne sieci
neuronowe
• Pomagają
Pomagają wykrywać
wykrywać istotne powią
powiązania pomię
pomiędzy danymi.
Stosuje się
się je gdy istnieje duż
duża zł
złożoność
oność zagadnienia
i trudno jest jednoznacznie okreś
określić
lić formalne kryteria,
kryteria, dla
stworzenia programu komputerowego.
13
2. Wspó
Współdział
działają
ające (metody stosowane jednocześ
jednocześnie).
nie).
• Zastosowanie: system hybrydowy do
rozwią
czeń
ń
rozwiązania problemu połą
połącze
drogowych:
SSN – utworzenie populacji pocz.
AE – procedura optymalizacyjna
www.kwmimkm.polsl.pl
AE do wspomagania SSN
1. Wspomagają
Wspomagające (metody stosowane kolejno);
kolejno);
SSN do wspomagania AE (rzadziej).
14
www.kwmimkm.polsl.pl
POŁĄ
CZENIE AE I SSN:
POŁĄCZENIE
Ad. 1. (Połą
czenia wspomagają
(Połączenia
wspomagające)
www.kwmimkm.polsl.pl
(częś
ciej).
częściej
a) AE do przygotowania danych dla SSN;
b) AE do wyboru reguł
reguły uczenia lub
parametró
parametrów sterują
sterujących uczeniem SSN;
ZADANIE
SSN
DANE
(np. populacja pocz.)
c) AE do analizy SSN – budowa narzę
narzędzi
do wyjaś
wyjaśnienia dział
działania SSN.
ZADANIE
AE
DANE
(np. wagi początkowe)
SSN
ROZWIĄZANIE
AE
ROZWIĄZANIE
Ad. 2. (Połą
czenia wspó
(Połączenia
współdział
działają
ające)
15
16
www.kwmimkm.polsl.pl
www.kwmimkm.polsl.pl
AE do uczenia SSN
• Optymalizacja wag w sieci o ustalonej topologii (przy
problemach z liczeniem pochodnych).
INNE AE
AE do okreś
określania topologii SSN
• Optymalizacja architektury SSN – poszukiwanie archiarchitektury, któ
która dział
działa najlepiej dla danego zadania
przy zadanym kryterium optymalnoś
optymalności.
Systemy łącz
ące adaptacyjne strategie SSN i AE
łączą
1. SSN do zadań
zadań optymalizacji i jednocześ
jednocześnie AE do
ustawiania wag sieci
2. SSN realizuje operacje genetyczne.
genetyczne.
17
18
www.kwmimkm.polsl.pl
programy, któ
które powstają
powstają samoczynnie...
www.kwmimkm.polsl.pl
• Automatyczne generowanie tekstó
tekstów programó
programów, jeś
jeśli
znane są
są kryteria oceny prawidł
prawidłowoś
owości dział
działania.
PROGRAMOWANIE
GENETYCZNE
• Język bazowy – LISP (program jest reprezentowany w idenidentyczny sposó
sposób jak dane - w postaci drzewa).
• Kodowanie binarne zastą
zastąpiono drzewiastym.
drzewiastym.
• W wę
węzłach mogą
mogą znajdować
znajdować się
się:
• symbole pewnego alfabetu;
• wartoś
wartości liczbowe - dyskretne i cią
ciągłe;
• stał
stałe, zmienne lub funkcje.
19
www.kwmimkm.polsl.pl
Operatory genetyczne: uwzglę
uwzględnienie specyfiki
metody kodowania i umoż
umożliwienie modyfikacji:
20
Kodowanie drzewiaste:
www.kwmimkm.polsl.pl
• Chromosom jest kodowany jako drzewo, skł
składają
adające się
się
z węzłów i krawę
krawędzi.
dzi.
• wartoś
wartości w wę
węzłach drzewa;
• struktury drzewa.
• Informacja jest zawarta w węzłach,
ach, zaś
zaś krawę
krawędzie
okreś
określają
lają wzajemne relacje pomię
pomiędzy wę
węzłami.
Obecnie:
„programowanie genetyczne ” - czę
często do okreś
określenia
wszelkich algorytmó
algorytmów wykorzystują
wykorzystujących drzewiastą
drzewiastą
reprezentację
reprezentację zadania i modyfikują
modyfikujących strukturę
strukturę tej
reprezentacji, np:
np:
• Jeś
węzła A do B, to A jest
Jeśli krawę
krawędź jest skierowana od wę
nazywany nadrzę
nadrzędnym,
dnym, B - podrzę
podrzędnym.
dnym.
• Węzły:
• terminalne (nie posiadają
posiadają węzłów podrzę
podrzędnych);
• zadanie syntezy drzewa decyzyjnego;
• projektowanie ukł
układó
adów elektronicznych;
• regresja symboliczna;
• ...
• poś
pośrednie (nieterminalne).
nieterminalne).
21
• Istnieje dokł
dokładnie jeden wę
węzeł
zeł, nie posiadają
posiadający
nadrzę
korzeń drzewa.
drzewa.
nadrzędnego – korzeń
www.kwmimkm.polsl.pl
Przykł
Przykład
22
www.kwmimkm.polsl.pl
Krzyż
Krzyżowanie:
Funkcja obliczają
obliczająca pierwiastki rzeczywiste ró
równania
kwadratowego: y = ax + bx + c
2
(defun pierwiastki (a b c)
( (setq
(setq (delta -( *(b b) *(4 * (a c)))))
(if <(delta 0)
(setq n 0)
)
(if =(delta 0)
( (setq
(setq n 1)
(setq x1 ( /((/((-b)(* (2 a))))
)
(if >(delta 0)
( (setq
(setq n 2)
(setq x1 ( /((/((-( -b sqrt(delta)
sqrt(delta) )(*
(2 a))))))
(setq x2 ( /((+( -b sqrt(delta)
sqrt(delta) )(*
(2 a))))))
)
)
)
• Jest wykonywane dla pary osobnikó
osobników rodzicielskich
i prowadzi do powstania pary osobnikó
osobników potomnych.
setq
delta
• Z każ
każdego z osobnikó
osobników rodzicielskich wyodrę
wyodrębniany jest
losowo wybrany wę
węzeł
zeł – poś
pośredni (wraz ze swoim
poddrzewem) lub terminalny.
-
*
b
*
b
4
*
a
• Chromosomy potomne powstają
powstają w wyniku zamiany
powstał
powstałych poddrzew.
c
23
24
www.kwmimkm.polsl.pl
*
x
+
sin
y
x
-
32
sin
y
+
*
y
x
12
*
2
y
11
• Zamiana wę
węzła terminalnego na korzeń
korzeń losowego
wygenerowanego poddrzewa:
/
sin
+
x
y
/
y
• Zmiana zawartoś
zawartości wę
węzła terminalnego:
*
+
www.kwmimkm.polsl.pl
Mutacja - warianty:
sin
*
x
12
y
32
+
*
2
y
y
+
x
y
+
x
3
25
www.kwmimkm.polsl.pl
Mutacja - warianty:
-
y
*
x
-
4
sin
13
*
• Zamiana poddrzewa na inne:
3
y
+
12
x
cos
cos
y
y
sin
*
3
x
-
y
www.kwmimkm.polsl.pl
Mutacja - warianty:
• Reorganizacja poddrzew:
• Zamiana korzenia poddrzewa na wę
węzeł
zeł terminalny:
y
26
sin
x
*
3
x
27
www.kwmimkm.polsl.pl
28
STRATEGIA EWOLUCYJNA (1+1)
www.kwmimkm.polsl.pl
• Przetwarzany jest tylko jeden chromosom X(t).
STRATEGIE
EWOLUCYJNE
• W każ
każdym kroku generowany jest nowy chromosom
Y(t) poprzez mutację
mutację X(t).
• Wartoś
Wartości funkcji przystosowania w obu chromosomach
są poró
porównywane.
• Chromosomem X(t+1) staje się
się ten, któ
którego wartość
wartość
funkcji przystosowania jest wyż
wyższa.
29
30
www.kwmimkm.polsl.pl
procedure SE (1+1)
begin
t:=0
inicjalizacja X(t)
ocena X(t)
while (not warunek zakończenia) do
begin
Y(t) := mutacja X(t)
ocena Y(t)
if ( Y(t) > X(t) ) then X(t+1) := Y(t)
else X(t+1) := X(t)
t:=t+1
end
end
www.kwmimkm.polsl.pl
• Chromosom Y(t) jest generowany poprzez dodanie
losowej modyfikacji (z rozkł
rozkładem normalnym) do
każ
każdego genu chromosomu X(t) :
Yi ( t ) = X i ( t ) + σ ⋅ k N
kN – zmienna losowa o rozkł
rozkładzie normalnym [0,1].
31
Reguł
Reguła 1/5 sukcesó
sukcesów:
Mutacja w strategii (1+1):
www.kwmimkm.polsl.pl
1. Jeś
Jeśli przez kolejnych k generacji liczba mutacji
zakoń
zakończonych sukcesem przewyż
przewyższa 1/5 ogó
ogólnej
liczby wykonanych mutacji, to należ
należy zwię
zwiększyć
kszyć
σ
=
c
⋅
σ
.
zasię
ę
g
mutacji:
zasi
i
• Wartość
większa wartość
wartość to
Wartość σ okreś
określa zasię
zasięg mutacji (wię
wię
większe perturbacje chromosomu bazowego).
• Algorytm doboru σ powinien uwzglę
uwzględniać
dniać wię
większy
zasię
zasięg mutacji w począ
początkowej fazie a mniejszy pod
koniec dział
działania SE.
n.p.
n.p. reguł
reguła 1/5 sukcesó
sukcesów...
STRATEGIA EWOLUCYJNA (μ
(μ+λ)
32
www.kwmimkm.polsl.pl
• Jedna z najczęś
ciej stosowanych.
najczęściej
• Bardziej odporna na minima lokalne.
• Wprowadzenie mechanizmu samoczynnej adaptacji
zasię
zasięgu mutacji (zastę
(zastępuje regułę
regułę 1/5 sukcesó
sukcesów).
2. Gdy dokł
dokładnie 1/5 mutacji koń
kończy się
się sukcesem,
σ
nie
wymaga
modyfikacji.
wartość
ść
warto
• Wprowadzenie operatora krzyż
krzyżowania.
3. W przeciwnym przypadku należ
należy zawę
zawęzić
zić zasię
zasięg
mutacji wedł
według wzoru σ = cd ⋅σ.
• Wartość
Wartość „1/5” został
została zaproponowana na podstawie
rozważ
rozważań teoretycznych.
• Wartoś
Wartości ustalone eksperymentalnie:
cd = 0.82,
0.82, ci = 1/0.82
33
www.kwmimkm.polsl.pl
• Przetwarzana jest bazowa populacja P(t) zawierają
zawierająca
μ osobnikó
osobników o specjalnej strukturze.
• Nową
Nową populację
populację bazową
bazową tworzy μ najlepszych
osobnikó
znajdujących się
się w
osobników wybranych spoś
spośród μ+λ znajdują
złączeniu
łączeniu populacji P(t) i O(t).
34
Struktura osobnika:
www.kwmimkm.polsl.pl
Dwa chromosomy:
procedure SE (μ+λ)
begin
t:=0
inicjalizacja P(t)
ocena P(t)
while (not warunek zakończenia) do
begin
T(t) := reprodukcja P(t)
O(t) := krzyżowanie i mutacja T(t)
ocena O(t)
P(t+1) := μ najlepszych osobników z P(t)∪O(t)
t:=t+1
end
end
1. Wektor X wartoś
wartości zmiennych niezależ
niezależnych;
2. (Zwykle) wektor σ zawierają
zawierający wartoś
wartości standarstandardowych odchyleń
odchyleń wykorzystywanych podczas mutacji.
Mutacja:
• Tró
Trójetapowa, zwią
związana z samoczynną
samoczynną adaptacją
adaptacją zasię
zasięgu
mutacji tak, by minimalizować
minimalizować wartość
wartość oczekiwaną
oczekiwaną czasu
dojś
dojścia do optimum globalnego.
Krzyż
Krzyżowanie:
35
• Najczęś
ciej uś
Najczęściej
uśrednianie lub wymiana wartoś
wartości
wektoró
wektorów X i σ chromosomó
chromosomów macierzystych –
w wyniku powstają
powstają 2 chromosomy potomne.
36
STRATEGIA EWOLUCYJNA (μ,λ)
www.kwmimkm.polsl.pl
• Strategia (μ
(μ+λ) zawodzi w przypadku, gdy w populacji
znajdzie się
się osobnik o wyró
wyróżniają
niającej się
się wartoś
wartości f.
przystosowania, lecz zbyt duż
dużych lub zbyt mał
małych
wartoś
wartościach standardowych odchyleń
odchyleń.
• Różnica:
nica: nowa populacja bazowa jest tworzona
wyłą
cznie na podstawie osobnikó
wyłącznie
osobników potomnych
z populacji O(t).
www.kwmimkm.polsl.pl
PROGRAMOWANIE
EWOLUCYJNE
37
www.kwmimkm.polsl.pl
Ewoluują
Ewoluujące automaty, L. Fogel (1966)
• Zadanie poszukiwania w przestrzeni automató
automatów
skoń
skończonych o niewielkiej liczbie stanó
stanów.
38
www.kwmimkm.polsl.pl
Np.:
C
1/γ
• Automat skoń
skończony (finite state machine, FSM)
- abstrakcyjny, matematyczny, iteracyjny model
zachowania systemu dynamicznego oparty
o tablicę
tablicę dyskretnych przejść
przejść mię
między jego
kolejnymi stanami (diagram stanó
stanów).
1/α
1/γ
0/γ
A
0/β
B
0/β
Jeś
Jeśli automat znajduje się
się w stanie A, to:
• Waż
Ważne narzę
narzędzie teoretyczne m. in.
w tworzeniu i testowaniu oprogramowania.
oprogramowania.
- podanie na wejś
wejście „1” powoduje wypisanie na
wyjś
wyjściu α i pozostanie w stanie A;
• Maszyna Turinga jest generalizacją
generalizacją automatu skoń
skończonego
operują
operującą na nieskoń
nieskończonej pamię
pamięci.
- podanie na wejś
wejście „0” powoduje wypisanie na
wyjś
wyjściu β i przejś
przejście do stanu B;
39
www.kwmimkm.polsl.pl
Laurence Fogel (1966), David Fogel (1980’
(1980’)
40
Dział
Działanie algorytmu:
www.kwmimkm.polsl.pl
• Osobnik (D. Fogel)
Fogel) ma 2 chromosomy,
chromosomy, drugi zawiera
wektor odchyleń
odchyleń stand.
stand. dla zmiennych niezależ
niezależnych;
• Odkrywana był
była gramatyka nieznanego ję
języka,
zyka, gdy
znany był
był zestaw symboli ję
języka i przykł
przykłady wyraż
wyrażeń
syntaktycznie poprawnych;
• Każ
Każdy osobnik tworzy potomka, któ
który jest mutowany;
• Mutacja: 3 warianty:
• Gramatyka modelowana za pomocą
pomocą automatu
skoń
skończonego;
czonego;
1) dodanie do genu wartoś
wartości zm. losowej o rozkł
rozkładzie normalnym;
2) adaptacja zależ
zależna od wartoś
wartości f. przystosowania;
• Poszukiwany zbió
zbiór stanó
stanów, funkcja przejść
przejść
i funkcja wyjść
wyjść..
3) samoczynna adaptacja zasię
zasięgu (jak w SE);
• Selekcja: wybó
wybór osobnikó
osobników o najwyż
najwyższej randze.
• Funkcja przystosowania obliczana na podstawie liczby
poprawnych syntaktycznie wyraż
wyrażeń poznawanego
języka.
• Ranga osobnika ró
równa l. osobnikó
osobników o niż
niższym
przystosowaniu.
41
42
procedure Programowanie Ewolucyjne
begin
t:=0
inicjalizacja P(t)
ocena P(t)
while (not warunek zakończenia) do
begin
O(t) := 0
foreach (X∈P(t)) do
begin
Y:= mutacja X
O(t) := O(t)∪{Y}
end
ocena O(t)
foreach (X∈ P(t)∪O(t)) do
begin
wyznacz ranga(X)
end
P(t+1) := wybór najwyższych rangą z P(t)∪O(t)
t:=t+1
end
end
www.kwmimkm.polsl.pl
www.kwmimkm.polsl.pl
SYSTEMY
(ALGORYTMY)
MRÓWKOWE
43
44
www.kwmimkm.polsl.pl
www.kwmimkm.polsl.pl
• Mró
Mrówki są
są praktycznie ślepe, lecz potrafią
potrafią
znaleźć
znaleźć najkró
najkrótszą
tszą drogę
drogę do poż
pożywienia
i z powrotem.
• Ich obserwacja był
była inspiracją
inspiracją do
powstania (Dorigo,
Dorigo, 1996) nowego typu algorytmó
algorytmów
zwanych mró
algorithms, ant systems)
mrówkowymi (ant algorithms,
Zastosowania - zad. optymalizacji kombinatorycznej:
• problem komiwojaż
komiwojażera;
• harmonogramowanie
• wyznaczanie tras w sieciach telekomunikacyjnych;
• wyznaczanie optymalnych tras w ruchu miejskim.
F – food source
N - nest
45
46
www.kwmimkm.polsl.pl
www.kwmimkm.polsl.pl
F
• Systemy bazują
bazujące na inteligencji masowej – populacja
mró
mrówek (podobnie jak w AE).
• Czas (t) jest dyskretny;
1
• Każ
Każda mró
mrówka w populacji poszukuje rozwią
rozwiązania
(najkró
(najkrótszej drogi).
1
D
0.5
E
• Pozostawianie feromonu na trasie.
C
1
• Wybó
Wybór trasy na podstawie iloś
ilości feromonu
0.5
B
1
• Wielokrotne powtarzanie: trasa optymalna.
optymalna.
47
• W każdej jednostce czasu
każda mrówka przemieszcza
się o d = 1 pozostawiając 1
jednostkę feromonu.
A
• W chwili t = 0 brak
feromonu na wszystkich
krawędziach.
• Znaleźć najkrótszą drogę
między A i F...
www.kwmimkm.polsl.pl
F
F
16
z F do A
16 1
1
t=0
1
D
t=1
0.5
E
1
C
1
0.5
B
D
16
8
0.5
1
C
1
0.5
B
16 1
t=2
E
D
8
0.5
0.5
8
8
D
1
16
8
16
16
C
1
B
16 1
16 1
16 1
z A do F
16
A
A
A
A
• Proste podąż
anie ścież
podążanie
cieżką z najwię
największą
kszą iloś
ilością
cią ferofero-monu
– szybkie utknię
utknięcie w optimum lokalnym.
lokalnym.
0.5
8
1
www.kwmimkm.polsl.pl
8
E
C
B
www.kwmimkm.polsl.pl
16 1
t=2
E
1
16
F
F
0.5
8
www.kwmimkm.polsl.pl
http://iridia.ulb.ac.be
/~mdorigo
mdorigo/ACO/
/ACO/ACO.html
ACO.html
http://iridia.ulb.ac.be/~
• Potrzebna jest eksploracja ścież
cieżek – mró
mrówki wybierają
wybierają
ścież
cieżki z prawdopodobień
prawdopodobieństwem proporcjonalnym do
intensywnoś
intensywności śladu feromonowego na niej.
• To, że mró
mrówka wybierze daną
daną ścież
cieżkę zależ
zależy zaró
zarówno
od intensywnoś
intensywności feromonu jak ró
również
wnież np.
np. odległ
odległości
od nastę
następnego miasta (TSP).
• W celu zapewnienia braku nieograniczonego wzrostu
iloś
ilości feromonu – parowanie feromonu.
feromonu.
51
52

Podobne dokumenty