Projektowanie fizyczne i logiczne struktury sieci LAN

Transkrypt

Projektowanie fizyczne i logiczne struktury sieci LAN
SIECI KOMPUTEROWE – WWW.EDUNET.TYCHY.PL
Projektowanie fizyczne i logiczne struktury sieci LAN
Proces przygotowania i realizacji projektu fizycznej oraz logicznej sieci LAN
Tworzenie lokalnej sieci komputerowej składa się z projektowania, wdrożenia oraz testowania. Najważniejszym z nich jest etap projektowania. Im więcej uda się zebrać informacji dotyczących lokalizacji sieci oraz przygotować pełną dokumentację, tym większe prawdopodobieństwo skutecznego wykonania sieci komputerowej.
Zatem przygotowanie sieci komputerowej składają się z następujących etapów:
1. Przygotowanie dokumentacji projektowej
Na podstawie specyfikacji wymagań powstaje projekt sieci lokalnej, który następnie jest udokumentowany. Projekt sieci jest również wstępnie oceniany pod
względem kosztów w formie kosztorysu wstępnego.
Z założenia projekt sieci uwzględnia:
a. Projekt struktury fizycznej – projekt ten zawiera takie informacje jak:
 dobór mediów transmisyjnych w zależności od czynników środowiskowych,
 rozmieszczenie punktów dystrybucyjnych i abonenckich,
 użytego typu okablowania sieciowego,
 rozmieszczenie gniazd sieci komputerowej.
b. Projekt struktury logicznej – zawiera m.in. informacje obejmujące logiczne adresowanie sieci
2. Montaż sieci
Na podstawie projektu sieci lokalnej jest realizowany montaż okablowania oraz
sprzętu.
3. Pomiary i testy sieci fizycznej
Po wykonaniu montażu sieci fizycznej są przeprowadzone niezbędne pomiary, z
których sporządza się raporty. Na podstawie wyników pomiarów i testów ocenia
się, czy montaż sieci wykonany jest prawidłowo, czy też zachodzi konieczność
wprowadzenia zmian.
Ostatecznie raporty z pomiarów i badań stanowią załącznik do dokumentacji powykonawczej.
Opr.: Grzegorz Szymkowiak
SIECI KOMPUTEROWE – WWW.EDUNET.TYCHY.PL
4. Konfiguracja sieci logicznej
Po montażu sieci lokalnej i sprawdzeniu jego poprawności przeprowadza się konfigurację interfejsów sieciowych. Ustawienia konfiguracyjne przypisuje się statycznie lub dynamicznie (DHCP: ip, maska, brama, dns).
5. Pomiary i testy sieci logicznej sieci
Po konfiguracji lokalnej sieci logicznej przeprowadza się niezbędne analizy protokołów sieciowych. W wyniku tych analiz może zachodzić konieczność wprowadzenia zmian w warstwie logicznej sieci.
Ostatecznie raporty z pomiarów i badań stanowią załącznik do dokumentacji powykonawczej.
6. Przygotowanie dokumentacji powykonawczej
Na podstawie dokumentacji projektowej oraz montażu, konfiguracji, a także przetestowaniu sieci powstaje dokumentacja powykonawcza realizacji lokalnej sieci
komputerowej.
Elementy struktury fizycznej sieci lokalnej
1. Media transmisyjne a czynniki środowiskowe
W lokalnych sieciach dobór mediów transmisyjnych zależy od:

rodzaju przesyłania danych,

dostępu do zasobów internetu,

czynników środowiskowych, w jakich ma funkcjonować dana sieć komputerowa.
Wybór mediów w budynkach o szczególnym znaczeniu np. zakłady produkcyjne
lub szpitale, zależy od typu budynku oraz rodzaju urządzeń w nich działających.
2. Punkty dystrybucyjne i punkty abonenckie

Punkty dystrybucyjny DF (ang. Distribution Frame) – to centralne miejsce, w którym łączy się okablowanie poziome i pionowe z danego obszaru.
Punkty te służą również do konfiguracji połączeń między punktami abonenckimi a siecią komputerową.
Ze względu na obsługiwane obszary wyróżniamy punkt dystrybucyjny:
o
główny - obsługuje grupę budynków,
o
budynkowy – obsługuje jeden budynek,
o
kondygnacyjny – obsługuje jedno piętro w wielopiętrowych budynkach,
Opr.: Grzegorz Szymkowiak
SIECI KOMPUTEROWE – WWW.EDUNET.TYCHY.PL
Fizyczną realizacją punktu dystrybucyjnego jest szafa dystrybucyjna typu rack. Budowa i wymiary szafy są opisane w standardzie IEA-310-D.

Punkt abonencki – zwany jest gniazdem abonenckim lub gniazdem sieci
komputerowej, to miejsce przyłączenia użytkownika do sieci komputerowej. Zazwyczaj są to dwa gniazda 8P8C umieszczone w puszcze natynkowej.
Opr.: Grzegorz Szymkowiak
SIECI KOMPUTEROWE – WWW.EDUNET.TYCHY.PL
3. Typy okablowania sieciowego
Okablowanie sieci komputerowej dzielimy na 3 typ:

poziome,

pionowe,

międzybudynkowe.
Okablowanie poziome to część sieci komputerowej, która łączy punkt abonencki
z punktem dystrybucyjnym.
W miejscu oznaczonym jako punkt dystrybucyjny znajduje się bardzo dużo zakończeń kabli, które prowadzą do punktów abonenckich.
Zgodnie z normami i zaleceniami producentów okablowania miedzianego maksymalna długość kabla nie powinna przekraczać 100 m.
Okablowanie pionowe często określane jest jako okablowanie szkieletowe i
składa się z przewodów łączących główny punkt dystrybucyjny MDF (ang.
Main Distribution Frame) z pośrednimi punktami dystrybucyjnymi IDF (ang.
Intermediate Distribution Frame).
Najczęściej stosowanymi kablami łączącymi punkty dystrybucyjne między sobą
są:

skrętka U/UTP – nieekranowana,

skrętka F/FTP – ekranowana,

kabel światłowodowy.
Opr.: Grzegorz Szymkowiak
SIECI KOMPUTEROWE – WWW.EDUNET.TYCHY.PL
Długość połączeń między kolejnymi punktami dystrybucyjnymi zależy od zastosowanej technologii. W przypadku kabla miedzianego typu skrętka długość odcinka
powinna być mniejsza niż 100 metrów, a w przypadku światłowodu – mniejsza niż
2000 metrów (zależnie od użytego światłowodu).
Szczególnym przypadkiem okablowania pionowego jest okablowanie międzybudynkowe. Tego typu okablowanie mają przedsiębiorstwa, ośrodki akademickie, których budynki są rozłożone. Sąd wywodzi się inna nazwa tego typu okablowania – okablowanie kampusowe. Zazwyczaj tego typu okablowanie jest wykonane w technologii światłowodowej.
4. Oznaczenie gniazd abonenckich
Zgodnie z normą TIA/EIA gniazda abonenckie oznacza się wg określonego wzorca
– oznakowanie musi być identyczne po obu stronach kabla.
Opr.: Grzegorz Szymkowiak