visit us - Truck `N` Roll Magazine



visit us - Truck `N` Roll Magazine
Join Us!
Truck W
Voolvo Trucks,
a global leader in innovation, introduces the latest chapter
in our effort to drive progress. Our 2017 powertrain lineup is designed to
improve productivity and exceed expectations. It’s the quietest, most
fuel-efficient, easiest-to-service family of engines and transmissions
we’ve ever offered.
See the new standard in powertrains:
the new vollvo power lineup
Volvo Trucks. Driving Progress
Tel.: 905-290-2282
e-mail: [email protected]
Our background
Truck 'N' Roll Magazine is a Canadian publication
for owner-operators, company drivers and other professionals of Polish descent working in the trucking
industry in Ontario. Since 1999, Truck ‘N’ Roll has
been dealing with different aspects of the industry
and addressing the issues that are unique to the
trucking lifestyle. It provides Polish-Canadian trucking
professionals with regular access to information regarding products, services, employment, finances,
health, family, recreation, and many other issues that
are relevant to their livelihood.
The estimated 10,000 Polish-Canadians in Ontario’s trucking industry form one of its largest ethnic
groups. They are ambitious, hardworking people,
who, regardless of their original profession from their
country, pursued careers in trucking - and follow high
work standards established in this sector of the economy. Truck 'N' Roll Magazine is the only Canadian
publication specifically targeting this audience.
Marzena & Roman Wiktorowicz
905-1300 Mississauga Valley Blvd.
Mississauga, ON, L5A 3S8
e-mail: [email protected]
Marcin Baraniecki
Guest Columnists
David H. Bradley
CEO, Canadian Trucking Alliance
President, Ontario Trucking Association
Joanne Ritchie
Executive Director, Owner-Operator's
Business Association Of Canada
Editor; Web Design & Development Manager
Kaja Cyganik
Robert Nowakowski
Marketing & Strategic Partnerships Consultant
Robert Pasiak
Project Manager, Canada
Malina MiedŸwiedzka
Truck ‘N’ Roll Magazine is distributed free of
charge in southern Ontario at many industry-specific
locations, such as truck stops, transport companies,
truck driving schools, truck service centres, as well
as at various points of distribution of Polish press
such as Polish Cultural Centre, deli shops, book
stores, etc. We also attend most of the major local
conferences, and we are present at the Truck World,
the ExpoCam and the Fergus Truck Show.
Quick facts
We invite you to promote your company on the
pages of our magazine and benefit from the exposure
within the Polish-Canadian trucking community.
Roman Wiktorowicz,
A truck belonging to
Traffix. The company
is hiring highway
owner operators for
TL and LTL work to the
US Midwest. Please
see the recruiting ad
on page 7 for deails.
Published in English & Polish / 4 issues per year /
20,000 copies annually / full colour / high-gloss paper
/ dimensions 6.5'' x 9.5'' /
Truck ‘N’ Roll Magazine
E-mail: [email protected]
Phone: 905-290-2282
Copyright © 2016. The magazine is protected under copyright law. Reproduction in whole or in part, without permission is strictly prohibited.
All requests should be directed to the publishers.
The opinions expressed in the editorial content of the publication do not
necessarily reflect the views of the Truck ‘N’ Roll Magazine and its staff.
The Truck ‘N’ Roll Magazine has not authenticated any claims or guarantees offered in this publication. We do not assume liability for any
products or services advertised herein.
M³odzi ludzie nie mog¹ dostaæ pracy. Koñcz¹ studia, maj¹ d³ugi, bo
musieli siê zapo¿yczyæ na czesne, a pracy nie ma! Nie maj¹ gdzie
mieszkaæ i ¿eby przetrwaæ, bior¹ coœ bardzo prostego za minimaln¹
stawkê i w konsekwencji nie maj¹ ju¿ czasu na szukanie wymarzonej
Starsi ludzie te¿ nie s¹ w lepszej sytuacji. Zak³ady pracy przenosz¹ siê do Stanów czy na Filipiny,
zwalniaj¹ pracowników, niejednokrotnie d³ugoletnich, czasem daj¹ jak¹œ wyprawkê - i koniec.
Jeœli ma siê czterdzieœci, piêædziesi¹t lat, to na emeryturê troszeczkê za wczeœnie. Wyprawka siê
koñczy, a problemy ze znalezieniem nowej pracy zaczynaj¹.
Jednym s³owem, nie jest ³atwo. Z ró¿nych stron s³yszy siê wo³ania o gwarancjê pracy, o stabilnoœæ,
o szanse dla m³odych. W tym samym czasie Ontario traci tysi¹ce pe³noetatowych miejsc pracy
i zastêpuje je tymczasowymi. I to nie jest nowa sprawa!
Mam w zwi¹zku z tym propozycjê. Propozycjê pracy na ca³e ¿ycie! Dobrze p³atnej, do¿ywotniej
Zostañcie truckerami!
Proszê siê nie oburzaæ. Ja wiem, ¿e to nie jest zawód z "wy¿szej pó³ki", ale cokolwiek by
powiedzieæ, to ma dwie zalety:
- mo¿na dobrze zarobiæ;
- praca jest na zawsze. Jeœli ma siê czysty rekord, to mo¿na pracowaæ, gdzie siê chce i ile siê chce.
To nie jest ¿art. Spójrzcie na iloœæ og³oszeñ i anonsów "AZ, DZ truck drivers wanted"!
W zwi¹zku z tym przypomina mi siê rozmowa z kierowc¹, który przyjecha³ z Europy. Narzeka³ na
nasze trucki i wychwala³ europejskie. Z pasj¹ i zaanga¿owaniem.
- Co wy tu macie? Z³om sprzed piêædziesiêciu lat! W Europie to s¹ trucki!
Po paru tygodniach spotka³em go znowu.
- No tak, to, co tu macie, to faktycznie z³om - mówi³ - ale ma jedn¹ przewagê nad europejskimi
- Jak¹? - spyta³em.
- A tak¹, ¿e te wasze graty nie psuj¹ siê. W Europie tyle tej elektroniki, ¿e cz³owiek ca³y czas musi
siedzieæ w gara¿u, bo coœ wysiada...
Jedna zaleta - pomyœla³em - ale za to fundamentalna.
I tak samo jest z tym naszym truckingiem. Niby to jest praca "low profile", niespecjalnie spo³ecznie
doceniana, ale ta praca jest i bêdzie. "Nie psuje siê".
Jasne, ¿e nie wszyscy siê do niej nadaj¹. Nie wszyscy lubi¹ jeŸdziæ. Nie wszyscy chc¹ "tyle" pracowaæ, ale jak to mówi¹: coœ za coœ!
Praca prawnika czy lekarza to te¿ s¹ ob³êdne godziny. Mo¿e jeszcze ob³êdniejsze ni¿ godziny
pracy w transporcie, ale wiadomo - jeœli chce siê osi¹gn¹æ wy¿szy poziom, to nie wystarczy
pracowaæ 40 godzin w tygodniu!
Zdajê sobie sprawê, ¿e nie wszystko z³oto, co siê œwieci, i wielu bêdzie to "udowadniaæ" opowiadaniami o tym, jak to siê na truckingu "przejechali" - ale to tylko potwierdzi regu³ê.
Jeszcze raz powiem:
- Jeœli ma siê zawodowe prawo jazdy i czysty "rekord", to nigdy nie bêdzie siê bez pracy!
Marcin Baraniecki,
The federal Liberal election platform, "A New Plan for a Strong Middle Class", sets out where the Trudeau
government wants to go over the next four years. Like any successful lobby group, CTA will try, to the
extent possible and where is makes sense to do so, to frame its "asks" within the context of a government's agenda. Here are some thoughts on what I mean.
outh job creation is a key plank in the Trudeau
government's platform including a commitment
up to $10 million per year to help young Canadians gain the skills they need to enter highdemand trades. Unfortunately, under the National
Occupational Classification the truck driving occupation is deemed to be "unskilled" which raises doubts
that student truck drivers would qualify for such support. Currently, there is little to help young, under-employed Canadians and others seeking a career
change defray the costs of training to become a truck
driver. The next opportunity to change the NOC does
not occur until 2020. This situation needs to be addressed.
The government will run deficits (how large and for
how long is becoming less clear than the plan proposed) to fund a major infrastructure investment program. The aim is to stimulate economic growth. Much
of the focus is on cities, where congestion is a serious
problem, and getting people out of their cars and onto
transit. But the problem is more complex than that.
Just because they build it doesn't mean people will
come. And, what about urban goods movement? It essentially occurs on roads which continue to be shortchanged. Our cities have been designed, developed
and grown, their buildings constructed, with nary a
thought to how trucks are supposed to make their
pick-ups and deliveries. That needs to change.
Most economists agree the proposed infrastructure
program could provide a much-needed economic injection which could also have some long-term benefit.
However, it does not replace the need for a long-term,
sustainable program of strategic infrastructure spending, particularly as it pertains to highways and bridges.
The recent problems at the Nipigon River Bridge in
Ontario, underscore the need for continued support
for roads and bridges and for a greater federal role
with regard to the Trans-Canada Highway, particularly
in remote regions.
Over the years, many learned groups, including CTA,
have identified revenues from federal fuel taxes as the
appropriate funding source for a permanent transportation investment program. The federal excise tax
on diesel fuel currently serves no policy purpose; the
revenues simply flow into general revenue.
The Trudeau government, taking a much more proactive, aggressive and Pan-Canadian approach to climate change, has already commenced discussions
with the provinces to work together towards national
GHG reduction targets and carbon pricing systems.
The Trudeau plan earmarks $2 billion for a new Low
Carbon Economy Trust to fund projects that materially
reduce carbon emissions. Transportation is identified
as a significant contributor to Canada's carbon output.
Regardless of the carbon pricing mechanisms employed, the trucking industry will - directly (carbon tax)
or indirectly (cap and trade) pay more for fuel. This will
create revenue for governments which if they are serious about carbon reduction as opposed to using the
money to clean up their own fiscal imbalances, must
be reinvested in our sector to accelerate the penetration of currently available, reliable and proven GHG
reducing technologies/devices and alternative fuels
(e.g., natural gas, electric power) into the marketplace.
The New Plan calls for $200 million more per year to
support innovation and the use of clean technologies
in the natural resource sectors. Why not trucking?
The government's plan includes a commitment to
make Canada the world's most competitive tax jurisdiction for investments in the research, development
and manufacturing of clean technology. That's a good
thing. But as above why not use the tax system - e.g.,
accelerated CCA rates for carbon reducing heavy
truck technology - to get more people deploying what
is already available?
The New Plan correctly states that Canada's economic success relies on strong trade relationships
with our closest neighbours -- particularly the United
States. A cabinet committee is being created to oversee this. We would also suggest the special group
within the Privy Council Office that has worked towards more efficient borders and regulatory cooperation and coordinated the efforts of the line
departments and agencies in recent years be maintained. The Beyond the Border (BTB) Agreement did
not achieve all of its objectives. But some sort of formal bilateral process is still needed.
The government's plan identifies the need to promote
a steadier flow of goods and business travelers by
modernizing border infrastructure and streamlining
cargo inspections. That's important. There is still a lot
to be done to automate the border.
Construction on the Gordie Howe International Bridge
needs to actually start. Truckers make up a huge (and
often overlooked) cohort of business travelers. Yet the
rules governing driver movement - take the repositioning of foreign empty trailers - are out-of-date and outof-synch with modern logistics practices.
The New Plan calls for properly negotiated and implemented free trade agreements (no doubt referencing
the TPP). Who doesn't want that? But, why not also
take a look at some of the existing agreements and
protocols - particularly those involving the United
States? Take the US APHIS fees. They are clearly inconsistent with the United States' obligations under
GATT and NAFTA. What are we doing about that?
The issue grabbing a lot of the headlines - legalizing
marijuana consumption and incidental possession could also have implications for Canada-US trade that
need to be fully accounted for.
Not to mention the need for clarity on the obligations
and rights of employees in safety sensitive positions
and their employers, the on-road enforcement protocols, etc.
It's going to be a busy four years.
David H. Bradley is CEO of the Canadian Trucking
Alliance and President of the Ontario Trucking
Association. He can be reached at 416-249-7401
ext. 227 or by e-mail: [email protected]
April 15th & 16th,
booth 4206, International
Centre – T
Join the family.
Drive the business.
1.855.721.3962 | F1.844.314.5953
One of my indicators of how things are going out on the road is the kind of phone calls I get. I'm still on
the receiving end of diatribes about unexpected deductions, crappy equipment, or a dispatcher with an
iffy interpretation of compliant. But more often than not these days, the calls are inquiries or requests for
information before things go haywire.
am encouraged that the message seems to be
getting through; with a shortage of qualified drivers
that's reaching GDP-limiting proportions, and a
growing number of carriers who are committed to
making trucking a well-paying, safe and satisfying career option, drivers have choices. And with the tools
and technology available today, there is no reason for
those choices to be uninformed.
There is a ton of information out there on how to
choose a carrier. For example, a Google search on
"how to choose the best trucking company to work for"
will give you close to 13 million hits. The problem then
becomes finding the best tips and advice on finding the
best company.
If you persevere, you can weed out several million
gurus, and the sensible information surfaces. The most
helpful advice-givers will tell you to first narrow the field
of carriers you'll want to research by setting some basic
parameters: what type of freight you'd like to haul, how
often you'd like to get home and where you'd like to
They'll also give practical advice on the questions you
absolutely need answered in order to make an informed decision. And the list is long: there's compensation, operating policies, safety, maintenance, and
And don't forget retirement and benefit plans, wellness
programs, and opportunities for advancement. Don't
hesitate to inquire about the company's business: are
they profitable, is their business growing, and what's
their turnover rate?
Talk to other drivers, dispatchers, mechanics, and customers if you can. Compare what they're saying with
what the recruiter is telling you, and be wary of discrepancies.
But all that good advice and where to find it wasn't one
bit helpful to the driver I got a call from last week.
Sam is an experienced driver who has been out of the
biz for a few years. Carrier X has a terminal in his home
town, so he walked in off the street and asked if they
were hiring. The office manager asked a few basic
questions, then they walked around the yard a bit, talking about the operation. The next day Sam got a call
saying he was hired and could he do a quick run that
night? Another driver had called in sick. Wow, that was
On the first trip, Sam got stopped at a scale and soon
discovered a few things about the carrier that he wasn't
told during the interview. The carrier is on a watch-list
for unpaid fines, it has a rather poor safety record, the
cargo in the box wasn't exactly as the bills of lading
suggested, and the registration for the trailer had expired. And he was overweight.
When Sam got back to the yard, he handed the carrier
the $254 ticket he got, and quit. He called me the next
day; he didn't get paid for the trip, and he was afraid if
he asked for his money, the carrier would make him pay
the fine. I asked how much was he owed for the trip.
He wasn't sure, they hadn't really talked about money.
And, Sam sheepishly admitted, they hadn't actually
done any of the paperwork yet. OMG.
His only excuse was that he was anxious to get working, and he'd been driving by that company's yard for
years, so he figured they were OK.
formance, its compliance to on-road and administrative requirements, and its conviction, inspection and
accident information, but of course, it's confidential.
I told Sam that if he was really serious about getting
back into the industry, I'd help him. I spent some time
with him, and I think he's back on track. Me? Not so
much. After a couple of hours on the phone and the
Internet, walking Sam through all the "should-dos" I
discovered that finding the right carrier can take an inordinate amount of time and patience: the homework
required is not for the faint of heart.
Three jurisdictions make limited info available to the
public, such as business name and contact information, and current safety rating (defined differently in
various jurisdictions, by the way). Manitoba's C-SNAP
is most accessible. Ontario has a free snapshot, but
the CVOR Level I Abstract with slightly more information will cost you $5. And a diligent search of the Quebec website will eventually lead to you to a free
But what really got me was how difficult it can be to
tick off number one on everyone's list: checking a carrier's safety record. If the carrier operates in the US,
you're ahead of the game – you have access to
FMCSA's SAFER System and a carrier's CSA scores
– but in Canada, it's a difficult thing to do.
At the end of the day, after exercising due diligence,
and weighing all the pros and cons, it can be a mighty
big leap of faith to choose one carrier over another.
Good luck Sam.
Every jurisdiction monitors the safety performance of
its carriers and maintains a database of carrier profiles.
This "report card" is a summary of the carrier's per-
Joanne Ritchie is executive director of OBAC. Do you
have faith in the system? E-mail her at [email protected]
or call toll free 888-794-9990 TRUCK 'N' ROLL MAGAZINE
Jest w Kanadzie specjalne miejsce, które truckerom je¿y na g³owie w³os. Nazywa siê Wreckhouse i le¿y w po³udniowozachodnim k¹cie Nowej Fundlandii. Odcinek Trans-Canada Highway pomiêdzy Cape Ray i St. Andrew’s, na pó³noc od Port
aux Basques.
Droga biegnie tam nad oceanem, u stóp Table Mountain, która jest zachodnim krañcem najwy¿szego pasma
górskiego Wyspy – Long Range Mountains. Zim¹ i wczesn¹ wiosn¹ huraganowe wiatry znad Atlantyku przewalaj¹
siê przez góry i w³aœnie w okolicach Table Mountain wpadaj¹ w rodzaj leja, który wzmaga ich si³ê. Wicher wieje
w poprzek Trans-Canada i wywraca trucki jak papierowe zabawki. Tych podmuchów nie sposób przewidzieæ. Pojawiaj¹ siê nieoczekiwanie i dochodz¹ do 160 kilometrów na godzinê. W dawnych latach, gdy sz³a têdy kolej,
nawet ona by³a nara¿ona na œmiertelne niebezpieczeñstwo wyrzucenia z torów. Zdarza³o siê to nie raz. Kolej ju¿
nie jeŸdzi. Ostatni przewóz mia³ miejsce w 1988 roku, ale w ci¹gu osiemdziesiêciu lat istnienia do "zdmuchniêæ"
dochodzi³o ca³kiem czêsto. PóŸniej, gdy wzd³u¿ torów zbudowano highway, trucki by³y jeszcze bardziej ni¿ kolej
nara¿one na wywrotki. Zabezpieczano siê przed nimi na ró¿ne sposoby. Prognozy pogody, obserwacje,
ostrze¿enia – wszystko to upada³o wobec kaprysów Natury, która nigdy nikomu nie daje siê kontrolowaæ.
Kontrolowaæ nie, ale by³ swego czasu cz³owiek, który bezb³êdnie przewidywa³ nadchodz¹ce huragany i dziêki
swemu unikalnemu zmys³owi uratowa³ setki i tysi¹ce ludzkich istnieñ i nieprzeliczone dobra materialne.
Nazywa³ siê Lockland "Lockie" MacDougall i by³ traperem. W rejonie Wreckhouse mieszka³ od urodzenia, czyli
od 1897 roku, a jego rodzina osiad³a tam du¿o wczeœniej. Zdarzy³o siê, ¿e w³aœciciel kolei – Reid Company –
dowiedzia³ siê o jego talencie i zaproponowa³ sta³¹ pracê polegaj¹c¹ na obserwacji pogody i ostrzeganiu
nadje¿d¿aj¹cych poci¹gów, trucków i innych u¿ytkowników dróg. “Lockie" nie myli³ siê nigdy i gdy któregoœ razu
jeden z kontrolerów ruchu postanowi³ zignorowaæ ostrze¿enie, poci¹g z³o¿ony z 22 wagonów zosta³ zdmuchniêty
z torów jak dziecinna zabawka.
Od tego czasu "Lockie" sta³ siê legend¹ i wyroczni¹, z któr¹ ¿adne "s³awy" meteorologiczne nie mog³y siê równaæ.
Pe³ni³ swoj¹ s³u¿bê a¿ do œmierci, czyli do 1965 roku, a potem jego ¿ona Emily kontynuowa³a pracê mê¿a. Ostatecznie mia³a dobrego nauczyciela.
Ilu kierowcom i pasa¿erom kolei "Lockie" uratowa³ ¿ycie, trudno policzyæ, ale myœlê, ¿e tysi¹ce Kanadyjczyków
winnych jest codzienn¹ modlitwê za "Lockiego". Myœlê jednak, ¿e i tak Sprawiedliwy Bóg otoczy³ go opiek¹ i da³
mu dobr¹ posadê na niebieskich highwayach.
Jest jedynym pisarzem opisuj¹cym w jêzyku polskim truckerskie losy i przygody nieustannie towarzysz¹ce zawodowym kierowcom. W przedmowie do swojej
najnowszej ksi¹¿ki pt. "Kasa, kobiety i inne opowiadania" Marcin Baraniecki
przyznaje: "Kierowc¹ ciê¿arówki chcia³em byæ chyba od zawsze, a ju¿ na pewno
od czasu, gdy jako dwunastoletni ch³opak obejrza³em jakiœ wojenny film, w
którym amerykañski ¿o³nierz jecha³ wielkim studebakerem po zbombardowanym, niemieckim autobahnie z ³adunkiem szampana. Wojna siê koñczy³a
i ten G.I. zaopatrywa³ frontowe oddzia³y. Jecha³ z wielk¹ brawur¹, omijaj¹c
leje po bombach. Od czasu do czasu przystawa³, siêga³ do ³adunku, wyci¹ga³
butelkê, a potem odt³ukiwa³ szyjkê o zderzak trucka i pi³ prosto z butelki. By³em
zafascynowany, i chyba nie tyle tym piciem z butelki, co umiejêtnoœciami
kierowcy, który dokonywa³ akrobatycznych sztuk w omijaniu wyrw w autostradzie. O tak - myœla³em - teraz na pewno wiem, kim bêdê, gdy dorosnê!
Bêdê takim kierowc¹ i te¿ tak bêdê jeŸdzi³! Jedno, co mi siê w tej filmowej scenie nie podoba³o, to kruchoœæ ³adunku. Butelki? Co to, to nie! Wymyœla³em
wiêc sobie ró¿ne "niezniszczalne" ³adunki i wreszcie znalaz³em korek! Korek
jest lekki i trwa³y! A teraz trasa! Zacz¹³em szukaæ w ojcowskim atlasie i znalaz³em! Z Lizbony do W³adywostoku! Trasa
d³uga do niemo¿liwoœci, a ³adunek korka te¿ pasowa³ jak ula³, bo przecie¿ drzewa korkowe rosn¹ w Portugalii."
Co sk³oni³o Marcina do pisania ksi¹¿ek, sk¹d czerpie pomys³y i czym jest dla niego trucking, opowiedzia³ Kai Cyganik.
Kaja Cyganik: Co Ciê sk³oni³o do pisania?
Marcin Baraniecki: Nie by³o jednego konkretnego przypadku, zdarzenia, które spowodowa³o tê ochotê do
pisania. Pisanie musia³o byæ we mnie od pocz¹tku, od
zawsze. Jeszcze przed emigracj¹, w Polsce, pisa³em,
choæ wtedy g³ównie dla siebie. Polskie sprawy zawsze
mia³y dla mnie szczególne znaczenie, Polskê czujê w
œciêgnach, w koœciach, we krwi i zawsze nosi³em j¹ i
stale noszê w moim sercu. Szczególnie bliskie by³y mi
lata 70., st¹d moja pierwsza ksi¹¿ka, dotyczy³a dekady
gierkowskiej. To by³a rzecz w³aœciwie autobiograficzna,
stosunkowo ³atwo mi siê nad ni¹ pracowa³o.
KC: Jak to siê sta³o, ¿e po Twoim przyjeŸdzie do Kanady
trucking i pisanie posz³y w parze?
Marcin Baraniecki: W pierwszej po³owie lat 90. Tadek
Wielgolawski, trucker i dziennikarz zacz¹³ wydawaæ
magazyn "W Drodze". Dowiedzia³em siê o nim od
jakiegoœ kierowcy. Zadzwoni³em do Tadka.
Przez niego pozna³em redaktorów Romka i Marzenê
Wiktorowiczów i tak siê zaczê³a wspólna praca. Pierwszy tekst, który wtedy napisa³em, dotyczy³ moich
marzeñ, jako ma³ego ch³opca, o truckingu. Z czasem
nasze drogi z magazynem "W Drodze" rozesz³y siê i z
Romkiem i Marzen¹ za³o¿yliœmy w³asny magazyn dla
truckerów: “Truck 'N' Roll”.
KC: Sk¹d czerpiesz tematy i pomys³y do swoich ksi¹¿ek?
Marcin Baraniecki: Jestem jak chomik. Rozmawiam z
truckerami, ich ¿onami, dyspozytorami, magazynierami,
napotkanymi po drodze ludŸmi i wszystkie te opowieœci
od nich zas³yszane gdzieœ we mnie zostaj¹. W pewnym
momencie zrozumia³em, ¿e nie mogê tych wszystkich
historii zostawiæ tylko dla siebie. Truckerzy przepadaj¹
za gadaniem, ka¿dy ma jakieœ wspomnienia, prze¿ycia
i przygody. Trucking to niezwykle atrakcyjna praca,
codziennie dzieje siê coœ nowego, nie ma tu miejsca na
monotoniê, pojawiaj¹ siê ci¹gle nowe problemy, trzeba
szybko podejmowaæ ró¿ne decyzje. Szkoda by by³o,
gdyby tony tych historii odesz³y w niepamiêæ. Zacz¹³em
je gromadziæ i tak powsta³a moja druga ksi¹¿ka:
"Ksi¹¿êta higwayu" – kompilacja truckerskich opowieœci
po³¹czonych postaci¹ g³ównego bohatera - mojego
starego znajomego, Antka Sobótki, z którym los styka³
mnie w najmniej spodziewanych momentach. Wiele z
tych przygód, o których piszê, prze¿y³em sam. To
bardzo dynamiczny, ci¹gle zmieniaj¹cy siê tryb ¿ycia,
sam w sobie jest kopalni¹ pomys³ów.
KC: Co jest dla Ciebie najwa¿niejsze w warsztacie
Marcin Baraniecki: Faktografia. Bardzo lubiê wszystko
ujmowaæ w czasie i przestrzeni geograficznej. Nie przyjmujê za³o¿enia, ¿e coœ siê dzia³o "kiedyœ"; u mnie
dzia³o siê w konkretnym roku, w okreœlonym miejscu.
Mistrzem faktografii jest dla mnie Frederick Forsyth,
autor "Dnia szakala". Jak¹kolwiek historiê mam na
warsztacie – personaln¹, zas³yszan¹, ogóln¹ – musi
byæ wyraŸnie osadzona w historyczno-politycznospo³ecznych realiach. To moja pierwsza i podstawowa
KC: Wspomnia³eœ Forsytha. Kogo jeszcze najchêtniej czyta
Marcin Baraniecki?
Marcin Baraniecki: Jest mnóstwo autorów, do których
czêsto wracam. Bardzo lubiê Hemingwaya – mo¿e dziœ
trochê anachroniczny, ale wci¹¿ fantastyczny wzór,
ceniê Jacka Londona – tytana pracy. Imponuje mi pracowitoœæ. Talent w pisaniu to jedno, ale moim zdaniem
du¿o wa¿niejsza jest konsekwencja, upór i pracowitoœæ
w³aœnie. Nie mam takiego komfortu, ¿e mogê pisaæ zawsze wtedy, gdy najdzie mnie ochota, bo pracujê po
dwanaœcie godzin dziennie, czêsto nie ma mnie w
domu, a w trucku nie pisze siê za wygodnie. Mimo to,
zdarza mi siê pisaæ na truck stopach, w zak³adach mechanicznych czy czekaj¹c na za³adunek. Gdy czujê
bardzo wyraŸnie g³ód pisania – wtedy piszê i wtedy
osi¹gam najlepsze efekty.
KC: Piszesz o prawdziwych ludziach i zdarzeniach. Mia³eœ
kiedyœ z tego tytu³u jakieœ nieprzyjemnoœci?
Marcin Baraniecki: Zdarzy³o siê kilka telefonów od
starych kumpli, szczególnie na pocz¹tku, gdy
ksi¹¿ka"Ksi¹¿êta highwayu" by³a drukowana w odcinkach w "Truck 'N' Roll". Od tego czasu zacz¹³em
zmieniaæ imiona, nazwiska, a nawet – w wielu przypadkach – chronologiê. W moim pisaniu jednak fakty zawsze odzwierciedlaj¹ tê rzeczywistoœæ, o której mi
opowiedziano, chocia¿ z oczywistych wzglêdów nie
mogê rêczyæ za stuprocentow¹ ich prawdziwoœæ. Ostatecznie to jest literatura, a nie dokument.
KC: W najnowszym, œwie¿o wydanym zbiorze opowiadañ
wracasz do historii z dzieciñstwa. Czy s¹ to tak¿e historie
Marcin Baraniecki: Lwia czêœæ mojego pisania to chêæ
powrotu do spraw, które s¹ mi mi³e. Powrót do
dzieciñstwa wyp³ywa z potrzeby zachowania tamtej
powojennej Galicji, Ma³opolski w³aœciwie. Tam siê
urodzi³em i wychowa³em. Rzeszowszczyzna mia³a
niezwyk³¹ historiê. Mam uczucie, ¿e fizycznie dotykam
XIX wieku. W naszym domu nie by³o przez lata ¿adnych zmian, szczêœliwie ominê³y go wszelkie zawieruchy dziejowe, rewolucje, rokosze, bunty i wojny.
na spotkanie autorskie Marcina Baranieckiego
oraz promocjê jego najnowszej ksi¹¿ki
pt. "Kasa, kobiety i inne opowiadania".
29 kwietnia, godzina 19:30, Konsulat RP w Toronto.
2603 Lake Shore Blvd W. Wstêp bezp³atny.
Marcin Baraniecki jest pisarzem, dziennikarzem i
truckerem. Od ponad trzydziestu lat za kierownic¹
wielkiej ciê¿arówki. Piastuje równie¿ funkcjê redaktora naczelnego magazynu Truck ’N’ Roll – polskiego
periodyku dla truckerów, wydawanego w Ontario w
Kanadzie. Jego hobby to stare samochody i genealogia. Wyda³ do tej pory dwie ksi¹¿ki – “Ksi¹¿êta highwayu“ oraz “Bulldog“.
Wszystko jakoœ przesz³o bokiem. Kiedy by³em ma³y,
wszystko by³o takie samo jak sto lat wczeœniej, a cesarz
Franciszek Józef by³ dla mnie kimœ bardzo rzeczywistym. Chcia³em zachowaæ to spojrzenie m³odego
ch³opca na czasy, które dla wielu ludzi bêd¹ dziœ
niezrozumia³e, bo tamte wydarzenia i klimat bezpowrotnie odp³ynê³y w przesz³oœæ. Mia³em te¿ to szczêœcie,
¿e mój Ojciec mia³ fenomenaln¹ pamiêæ historyczn¹ i
zawsze z niebywa³¹ ³atwoœci¹ potrafi³ przywo³aæ ró¿ne
fakty. Czêsto spotykam siê z pytaniem, czy to, co piszê,
jest prawd¹. Odpowiadam, ¿e prawd¹ jest dokument, a
moje ksi¹¿ki to literatura, niemniej – moje historie
oparte s¹ na prawdziwych wydarzeniach.
Magdalena Surma from the NATO Association of Canada conducted an
interview with Mr. Wojciech Œniegowski. As the President of the
Canada-Poland Chamber of Commerce of Toronto, Mr. Œniegowski is
dedicated to the promotion, development and expansion of business,
trade and investment opportunities between Canada and Poland as well
as the development of relationship and networking opportunities with
other ethnic business organizations in Canada. In addition, he also
served as a Citizenship Judge for Citizenship and Immigration Canada.
Listen as Mr. Œniegowski discusses the significance and impact of the
work done at the Canada-Poland Chamber of Commerce of Toronto.
Magdalena Surma and Wojciech Œniegowski
To hear the full interview please head to the NATO Association of Canada’s website:
Magdalena Surma: Can you please begin by explaining the significance and impact of what is being done at the
Canada-Poland Chamber of Commerce of Toronto?
Wojciech Śniegowski: The impact is hard to measure because how can one measure the growth in economical
exchange between Canada and Poland. This exchange grows steadily and we like to think that we play a small
role. Obviously we are not a very large organization with unlimited resources but we are a very effective organization as far as networking is concerned. We organize events and right now we have three signature events, the
Excellence Awards Gala and two [annual] networking meetings [hosted] in the Polish Consulate; one is in June
or July and the second in November or December. These are excellent opportunities to network because we
invite other Chambers of Commerce. And I’d like to dispel one thought, we are not a Polonia organization per se,
we are a Canadian organization with a [narrow] focus on international trade [with] Poland.
If you look objectively at [the region of] Poland it is a great economical performer over the last decade. Poland
was able to maintain a growth in economy [while other countries in Europe at that time were stagnant]. Poland’s
geographical location is also a potential hub for access to central and eastern European as well as strong ties
with Germany. [Due to the European Union there has been construction of many roads enabling massive transport
throughout Poland into other countries.] Even companies such as Amazon are setting up distribution centers simply because of Poland being a perfect location to access [large populaces].
[The fact that Poland is an EU member provides a level of stability because of the rule and law that all members
must abide by. Due to this reality Poland is an excellent economic and trade partner for Canada and our role as
the CPCC is to encourage this exchange. Therefore we strive to create as many networking events and possibilities between other Chambers and members of the non-Polish community so that they are able to build stronger
relations between Canada and Poland.
The benefits of attending our networking events and actively meeting new people results in possible business
contacts and developments. Many of our fellow members have created successful new business relations through
attending our events. We encourage everyone to become a member and experience the benefits of professional
networking. [Our membership is not reserved for people of Polish descent only,] we are open to everybody as
* In 2015, two members of the Canada Poland Chamber of Commerce of Toronto, Marzena Wiktorowicz and her
husband were recognized during the Excellence Awards Gala. They received an award for their involvement with
the Truck ‘N’ Roll Magazine. Listen as Mr. Œniegowski discusses the significance and impact of the work done by
the Truck ‘N’ Roll Magazine along with the impact of the work done by the members who received recognition at
the 2015 Excellence Awards Gala.
long as they are interested in the same goals as we are. At the end of the day we are a Canadian organization.
Magdalena Surma: Certainly. And I have to say, that as a member of the CPCC you have provided me with a lot
of networks and a lot of opportunities to get in contact with various diplomats, Polish diplomats, and diplomats
who represent different parts of the world. So I thank you for those contacts. On top of that, being a member of
the CPCC has provided me with many opportunities to attend events, to attend meetings, to engage in discussions
of [major topics] along with obtaining more information about things that are happening in central and eastern
Europe. I encourage everyone to go onto the CPCC website, there you will obtain
more information pertaining to the work that the Chamber does.
Wojciech Śniegowski: I mentioned three of our major events but we also assist in hosting Trade Missions in Canada
from Poland with the Trade Commissioner of the Republic of Poland. Our members then have the opportunity to
meet diplomats and business people from Poland who are coming to Canada seeking contacts. Membership is
therefore very beneficial to [Canadians] but not only to those interested in international affairs. Our member such
as Truck ‘N’ Roll Magazine represents a smaller cluster of transport industry members that we have. If more from
the industry were to join than we can also work as an advocate on behalf of these companies [or carriers]. NGO’s
have the ability to speak to politicians and represent our members. Of course, there are trucking associations
that are very active and do well representing the business but there are particular areas of interest within our
community that we can address. [Each member who would join would be another voice that we could advocate
for.] There is a great opportunity for everyone to join. The more members that join from a particular business [sector] the more effective we will be in representing their interests.
Interviewer: Magdalena Surma
Author: Sophia Śniegowska
By RAFAL PAWLAK, Trade Commissioner of the Republic of Poland
The Trade and Invention Promotion Section - WPHI in Montreal
Medical tourism in Poland has been growing remarkably over the past few years with the boom after Poland has joined
the European Union. Nowadays, Poland is visited by around 500,000 patients yearly and it becomes one of the main
destinations for health and wellness tourism, as well as also one of the most perspective sector of the Polish economy.
High standard of medical services, professional medical staff, modern medical equipment, high quality of
health treatments alongside of affordable prices, determine the Polish offer as extremely attractive. As for ones,
the main reason has mainly economical background, for the others it could be quality. Prices of medical services
in Poland are among the lowest in Europe and are comparable to those offered in Mexico and Malaysia. This essential difference justifies decision to seek treatment in Poland even from the far countries.
40 sanative resorts, 13 highly professional thermal baths, together with over 200 spa resorts, create Polish
base offer rich and well organized, that allows Poland to compete with other countries. Climatotherapy, balneotherapy, talassotherapy, as well as criotherapy – a choice of treatment methods in the spas is vast. In addition, tourists
may also benefit from breathing with salty air at the biggest in Europe graduation towers, drinking mineral water
in Iwonicz-Zdrój or taking peloid poultice in Go³dap. Sojourn in spa resort, bubble bath, fango poultice became
popular among people of all ages.
First sanative resorts were built in 17th century. Currently, Poland is among ten European countries in terms
of number of health spas. The majority of them are located in the areas unique for their natural healing environment. The most important spas in Poland are located in: Wieliczka, Na³êczów, Polanica-Zdrój, Ko³obrzeg,
Duszniki-Zdrój, Krynica-Zdrój, Ciechocinek, Kudowa-Zdrój. Most of them are specialized in treatment of certain
The profile of Polish tourism has been a subject to a thorough, you could even say a surprising, metamorphosis
in recent years. A country which used to offer a frolicsome, motley tourism based on bad-taste folklore is becoming
a center of health, biological regeneration, aesthetic medicine and high-quality relax.Furthermore, Poland is a TRUCK 'N' ROLL MAGAZINE
leading country in the region in executing clinical studies and its value is estimated for EUR 250 million, what
constitutes around 3% of the world's market of clinical studies, in terms of the number of conducted trials. This
activity is proving the highest standards of diagnostic, therapies, patient care and the professionalism of the medical staff.
Medical tourism is determined as one of the fastest developing sector of tourism.
Foreign patients are coming to Poland for healing purpose specifically in areas of: dentistry, aesthetic medicine,
cardiology and cardio surgery, plastic surgery, ophthalmology, infertility treatment, rehabilitation, diagnostics, spa
and wellness.
Due to the popularity of Polish dental clinics, new terminology such as “dental holidays”, or “dentourism”, has
inscribed into tourism dictionary. For instance, according to London’s Cosmetic Dentistry Guide, nearly a hundred
thousand of British choose yearly “dentourism” option and the trend is still developing, confirms British Dental Association. Apart British, the most frequent guests seeking the treatment in Poland come from Belgium, Canada,
Denmark, Germany, Ireland, Norway and Sweden. Numerous patients come from Russia and Ukraine. More and
more often Poland is visited by Arab nationals, mainly from the Gulf region (United Arab Emirates, Qatar and
Saudi Arabia). Polish resorts attract them with high standards of service (many clinics contract Arabic speaking
"Wieliczka" Salt Mine – The "Wieliczka" Salt Mine
offers treatment services in the underground mining
chambers with the use of a unique microclimate: an
air free of pollution and allergens, rich in micronutrients, with a constant temperature, high humidity, and
free from harmful radiation. This innovative treatment
method - subterranotherapy - was created right here
and active rehabilitation of the respiratory system is
still conducted at the mine, using the medicinal properties of the underground environment at the depth
of 135 meters! Due to its unique features, it is also a
world class monument featuring among 13 objects on
the UNESCO’s World Cultural and Natural Heritage
list. The activities of the health resort are beneficial to
patients suffering from asthma, COPD, recurrent infections of the upper and lower respiratory tract and
allergies. Increasingly, also people who do not suffer
from the health problems choose to rest in the depths
of the earth to improve their fitness, attain psychophysical balance, and regenerate the body.
Rabka-Zdrój – situated in the Gorce mountain range
is a famous children's health resort renowned for its
unique microclimate. Rabka's role as a health resort
started developing in the 18th century, when it was
discovered that the local springs are one of the most
concentrated chlorine-sodium-iodine-bromine brine
sources in Europe. The first physiotherapy centre
was established here in 1860, followed by a children's
hospital in 1887. After WW II, Rabka became the
main centre for tuberculosis treatment, which affected
mainly children in the war-ravaged Poland. The
1960s saw the opening of the new Springs House,
fountains, clinic with treatment facilities, the inhalatorium and specialist children's clinics. A variety of attractions await the youngest patients in Rabka, the
biggest one being Rabkoland, a theme park with a gigantic Ferris wheel. Today, Rabka health resort is
open to both children and adults. It specializes in allergies, asthma, upper respiratory tract disorders, metabolism conditions (diabetes and obesity) and
cardiac conditions.
staff) and infrastructure. Richness and diversity of the Polish nature, monuments as well as respect for tradition
and hospitality, make Poland superlatively captivating country for tourists. Opulent history and location, where influences of the different nations and cultures have clashed, made Poland a country, which fascinate with its unique
material and spiritual mosaic.
Combining above together with price attractiveness and high quality of the medical services, blending above
together with all must-to-see tourist attractions, Poland seems to be one of the most enticing medical tourism directions. In a very short time Poland became a considerable spot at the world’s medical tourism map and is considered the regional leader in this sector. Multibillion investments in private hospitals that initially were supposed
to compete with inefficient state centers earned them the best equipment and the best doctors. Differences in
prices of procedures, with their quality remaining high, attracted the first foreign patients, who quickly discovered
that Polish medical offer was no worse than that of their native centers and sometimes it was just superior.
According to the Grail Research report, estimated value of the medical tourism market might reach around
USD 100 billion and Poland may become one of three the most perspective directions for foreign patients in Europe. This forecast has been noticed by the Polish government. The Ministry of Economy has recognized this
branch as one of the fifteen having the potencial and perspective for development in Poland.
Spa Na³êczów – Historically, Spa Na³êczów is one of
the best known sanative resorts, that has been attracting people for many years, not only thanks to its
healing values but also due to its unique microclimate, green areas all over the place. The most eminent attraction: mineral water springs allure visitors
starting from 18th century. Its healing values have
been proved by numerous tests. It is a place where
patients can improve their heart function, calm their
nerves and reclaim a general sense of well-being.
The focal point of Na³êczów is its Springs Park, the
location of the oldest sanatorium, antique baths overlooking the pond, and mineral water fountains rich in
magnesium, potassium and calcium which have a
soothing effect on human’s body and soul.
Ciechocinek – is one of the most popular health resorts in Poland. It is famous for the largest wooden
graduation towers in Europe and a climate conducive
to the visitors' well-being, health and relaxation. The
resort is situated in the Vistula proglacial valley, between Toruñ and W³oc³awek. Large sources of the
brine were discovered here at the beginning of the
19th century. Building of salt-works commenced on
the initiative of the Enlightenment era writer and reformer, Stanis³aw Staszic. Since 1825, wooden graduation towers use for its functioning water
evaporation from brine. As a result, a therapeutic, iodine-rich microclimate is formed in the vicinity of the
towers. It was the air in Ciechocinek, comparable to
the quality of coastal air, its peat and iodine-bromine
sources that made it an ideal location for sanatoriums. Ciechocinek specializes in the treatment of respiratory, circulatory and locomotor conditions. Mineral
water is bottled here and the famous Ciechocinek salt
enriched with microelements is produced. TRUCK 'N' ROLL MAGAZINE
To czego siê napijesz? - brzmi zazwyczaj pierwsze pytanie, gdy wpadamy do kogoœ z wizyt¹. Paruj¹cy napój,
obojêtne z czego i w jaki sposób powsta³, w ka¿dej kulturze ma znaczenie niemal magiczne. O jednocz¹cej
sile wspólnego picia wiedzieli nasi dziadkowie, pradziadkowie, ludy staro¿ytne i pierwotne. Czêsto odmowa
uwa¿ana jest za obrazê. Dobrze wiêc wiedzieæ, czego, gdzie i z kim warto siê napiæ.
Kava kava
Wioska Navilawa le¿y w górach, z
dala od cywilizacji. Doje¿d¿amy jeepami z napêdem na
cztery ko³a, zatrzymuj¹c siê po drodze, by popatrzeæ
na poszarpane, wulkaniczne pasmo Parku Narodowego Koroyanitu. W wiosce owijamy skrzêtnie go³e
nogi niebieskimi chustami i siadamy na pod³odze
pokrytej wyplatanymi matami. Przed nami mistrz ceremonii i kilku mê¿czyzn – powitanie to dziwaczny, jednostajny gulgot, przechodz¹cy w zawodz¹cy œpiew i
rytmiczne klaskanie, mieszaj¹cy siê z ptasimi trelami,
p³yn¹cymi przez szerokie okna, które nigdy nie pozna³y
ch³odu szyby. Dach i œciany z blachy falistej, pod sufitem rysunki dzieciaków, kolorowe odciski d³oni podpisane imionami. Na œrodku stoi du¿a drewniana misa
i zwyk³e plastikowe wiadro. Trwaj¹ przemowy, gospodarze sprawiaj¹ wra¿enie zafrasowanych – wci¹¿ nie
wiemy, czy zdecyduj¹ siê nas przyj¹æ i zaakceptowaæ
jako przybyszy czy te¿ raczej zjeœæ. Jakby nie by³o,
ostatniego cz³owieka zjedzono tu w 1867 roku, kiedy
to w innych czêœciach œwiata Alfred Nobel wynalaz³ dynamit, Johann Strauss skomponowa³ “Nad piêknym,
modrym Dunajem”, a Stany Zjednoczone kupi³y od
Rosji Alaskê. Œpiewy cichn¹, zaczyna kr¹¿yæ miseczka
bilo z kokosowej ³upiny z podejrzanie brunatn¹ ciecz¹.
Nie ma rady – trzeba wypiæ.
W kulturze mieszkañców Fiji bardzo g³êboko zakorzeniony zosta³ zwyczaj picia kava kava (pieprz
metystynowy). To ten w³aœnie napój robiony ze
sproszkowanego, suszonego korzenia, pozwoli³ przetrwaæ wyspiarskim mitom, starym wierzeniom, legendom i bohaterom. Kava ma znaczenie religijne,
polityczne i kulturowe. Od tysiêcy lat pije siê j¹ w celach
leczniczych i relaksuj¹cych. Wycisza, uspokaja, u³atwia
zasypianie, wprowadza w stan b³ogiego lenistwa, roz-
luŸnia miêœnie, nie zaburzaj¹c przy tym jasnoœci umys³u. W przeciwieñstwie do alkoholu, t³umi sk³onnoœæ do agresji, gniewu i ha³asowania, a jej
lekkie dzia³anie psychoaktywne teoretycznie nie uzale¿nia. Regularnemu
spo¿ywaniu kava kava towarzyszy uczucie lekkiego mrowienia w ustach i
gardle, zdarza siê tak¿e, ¿e napój zwiêksza przyjemnoœæ czerpan¹ z seksu.
Przy jej pomocy leczy siê stany lêkowe i depresyjne, a przedawkowanie
jest teoretycznie nierealne.
Kava kava pojawia siê podczas powitalnych ceremonii w wiêkszoœci kultur
Polinezji – na Vanuatu, Hawajach, Melanezji i w niektórych czêœciach
Mikronezji. Próbowa³y jej takie osobistoœci jak: Jan Pawe³ II, El¿bieta II czy
Hillary Clinton. Jednak jak wynika z ostatnich badañ, pochodne roœliny, chocia¿by powstaj¹ce z korzenia kava tabletki przyjmowane bez odpowiedniego dozowania, mog¹ spowodowaæ powa¿ne uszkodzenie w¹troby. W
Polsce, jako jedynym z krajów UE, kava kava jest roœlin¹ na tyle podejrzan¹, ¿e posiadanie roœlin ¿ywych, suszu, nasion, wyci¹gów oraz ekstraktów jest tutaj nielegalne i groziæ mo¿e nawet kar¹ wiêzienia.
Chata jest niewielka, ciemna, ale idealnie
Chicha morada
wysprz¹tana. W wiklinowym koszyku piêtrz¹ siê wielobarwne kolby kukurydzy – bia³a, ¿ó³ta, bordowa, a nawet czarna i fioletowa. Morada. Piec, glinianie naczynia i dzbany, w rogu zagródka z pokaŸnym stadem œwinek
morskich. Przysadzista gospodyni leje nam w plastikowe kubki inkaskie
W Peru wystêpuje kilkaset odmian kukurydzy. Choclo, jasna o du¿ych,
s³odkich koralach, najlepiej smakuje gotowana, paruj¹ca, serwowana
prosto z gara na targu w Cuenca. Morada o g³êbokim, fioletowym odcieniu,
u¿ywana jest g³ównie do produkcji tradycyjnego napitku peruwiañskich
ludów andyjskich – chicha morada (czyt. „czicza morada”). W oryginalnej
wersji napój powstaje w procesie gotowania kukurydzy, ananasów, cynamonu i goŸdzików w roztworze wody i cukru, choæ nale¿y pamiêtaæ, ¿e
dziœ g³ównie produkuje siê go na masow¹ skalê, butelkuje i sprzedaje w
zwyk³ych supermarketach. Inne odmiany kukurydzy s³u¿¹ natomiast do
przyrz¹dzania inkaskiego piwa (chicha) – lekko fermentowanego, o stosunkowo niskiej zawartoœci alkoholu. W okolicach Cuzco do inkaskiego
piwa dodaje siê truskawki – tê wersjê zazwyczaj wybieraj¹ kobiety. W
Œwiêtej Dolinie Inków praktycznie ka¿de domostwo produkuje swoj¹
w³asn¹ chichê, o czym informuje wywieszona przed drzwiami flaga w
odpowiednim dla danej wioski kolorze. W Puno chicha powstaje z popularnej ostatnio na naszym kontynencie kaszy quinoa, a w rejonie Ayacucho
z jêczmienia, pszenicy i ciecierzycy. U¿ywa siê jej tak¿e w kuchni, jako substytutu wina, na przyk³ad w gulaszu z koŸliny.
Wybór? Wyborowa!
Z nalewek na skorpionach i kobrach s³ynie
Azja Po³udniowo-Wschodnia. W butelkê nabija siê je w Tajlandii, Kambod¿y
i Laosie. Eskimosi lubuj¹ siê w mewim winie. Przepis jest prosty, choæ w
zasadzie obrzydliwy – w³ó¿ mewê do butelki (jak tego dokonaæ wiedz¹ zapewne tylko oni sami). Nalej wody. Postaw na s³oñcu i poczekaj na fermentacjê. Gotowe. Na zdrowie natomiast na pewno w krajach tropikalnych
wyjdzie nam piêædziesi¹tka dobrej brandy lub koniaku, na czczo. Alkohol,
wiadomo, zabija bakterie, a o te nietrudno w nowych dla organizmu warunkach. Takiej rady udzieli³ mi kiedyœ zreszt¹ pewien doktor, gdy zapyta³am
go, jak unikn¹æ malarii. Je¿d¿¹c po œwiecie, w wielu najmniej
spodziewanych miejscach – na Galapagos czy w paragwajskim przygranicznym miasteczku Ciudad del Esta chocia¿by – natyka³am siê na
rodzimy akcent: nasz¹ polsk¹ wódkê wyborow¹. Mo¿e i nie ma siê czemu
dziwiæ, skoro importowana jest do ponad siedemdziesiêciu krajów œwiata,
ale na pewno cieplej siê robi na sercu i jakoœ bli¿ej domu.
1.5 oz Wyborowa vodka
1 oz lime juice
1.5 oz apple juice
1 oz sugar syrup (or
1/2 teaspoon of sugar)
a few mint leaves
sparkling water
crushed ice
lime and mint leaves
for garnish
In a high glass crush
gently mint leaves with
sugar syrup (or with
Add vodka, apple juice,
and lime juice.
Finish with crushed ice
and sparkling water.
Garnish with extra mint
leaves and lime wedges.
Jolka siedzia³a cicho, patrz¹c w okno. Nogi podkurczy³a pod siebie i tylko od czasu do czasu nerwowo pali³a.
W pewnym momencie nie strzepywany popió³ spad³ jej na pod³ogê i to jeszcze dodatkowo roznamiêtni³o Kalinê
w pretensjach.
- I co wyprawiasz? Œwinisz tylko pod³ogê! Burdel w trucku robisz! Kto to bêdzie sprz¹ta³!
[A] gdy Jolka ca³y czas siedzia³a milcz¹ca, odezwa³ siê z wyrzutem:
- No i co nic nie mówisz? To chyba ja powinienem siê obraziæ! To dopiero! Pakuje mnie dziewczyna w szambo
i jeszcze siê obra¿a!
A Jolka odwróci³a siê od okna (...) i zamiast siê t³umaczyæ, k³óciæ i wyjaœniaæ, powiedzia³a po prostu:
- Krzysiu, co tam gadaæ! Ty wiesz, ¿e ciê kocham i zawsze bêdê twoja, nawet wtedy gdy, kto wie, przyjdzie siê
nam rozstaæ. Jesteœmy razem i cieszmy siê tym, co mamy. A mamy tak du¿o: ty masz mnie, a ja mam ciebie!
(...) Wyci¹gnê³a do niego rêkê, a on wyci¹gn¹³ swoj¹ i jechali czas jakiœ, trzymaj¹c siê mocno i z mi³oœci¹.
Znowu byli razem. Asfalt ucieka³ pod ko³ami trucka, a oni jechali w milczeniu, ale tym razem to by³o dobre milczenie. Uspokajaj¹ce milczenie.
(fragment poprzedniego odcinka; Truck ‘N’ Roll Magazine nr 58).
alina prowadzi³ w tej ciszy i nagle ni st¹d ni zow¹d przypomnia³y mu siê dawno s³yszane s³owa swojego
dziadka, który po cudownym powrocie z Sybiru tak mawia³: – Nie wiem, czy jest coœ takiego jak tchnienie
Boga, choæ muszê przyznaæ, ¿e wiele dobra dozna³em od ludzi. Wiem jednak z ca³¹ pewnoœci¹, co to jest
tchnienie diab³a. To wódka. Wódka niszczy, k³amie i zabija. Widzia³em hordy pijanych stra¿ników strzelaj¹cych
do wiêŸniów i wiele innych okropieñstw. Wódka zawsze tam by³a obecna.
– Wódka to jest wielki k³amca – myœla³ Kalina, wpatruj¹c siê w zachodz¹ce s³oñce. Wieczór nadchodzi³ i Illinois
wycisza³o siê po pracowitym dniu. – Wódka to k³amca! Ile¿ razy przekonywa³em siê o tym. Jak ta ca³a chryja z
s¹dem jakoœ siê skoñczy, to koñczê z piciem na zawsze! Koniec! To na pewno!
Tak myœla³ i tak postanawia³, ale po pierwsze, do zakoñczenia sprawy by³o jeszcze ho, ho, ho, a po drugie,
Kalina to nie by³ Jolczyny Wiesiek, który raz œlubowa³ i by³ tej obietnicy œlepo wierny. Kalina to by³ po prostu
zwyk³y Kalina. Lubi³ wypiæ przy okazji, lubi³ pobradzia¿yæ, zabalowaæ. Zawsze tak by³o. Pewnie, ¿e teraz tak nie
pi³, bo ca³y czas jeŸdzili i czasu na balangê nie by³o, ale Kalina by³ miêkki ch³opak. Jak by³a okazja, to nie
odmawia³. W Iraku, gdzie przed wyjazdem pracowa³ na kontrakcie z Mostostalu, pi³o siê na campie do oporu,
ale to by³y nienormalne warunki. Ka¿dy, kto tam by³, chcia³ zarobiæ, zaoszczêdziæ, przetrwaæ i po powrocie do
Polski kupiæ mieszkanie w Pewexie, czy jak to siê potem mówi³o – "w Locum". Trzeba by³o przetrwaæ i nie zwariowaæ, wiêc chla³o siê po robocie równo, co tam kto znalaz³ do wypicia. Ale to by³ Irak i socjalistyczna delegacja.
Na razie jechali równym tempem na Zachód i powoli, powoli wszystkie emocje wycisza³y siê i mala³y. W miarê
oddalania siê od Ontario i zbli¿ania do wielkiej Mississippi River wszystkie sprawy – te du¿e i te ma³e – traci³y
swoje intensywne barwy i stawa³y siê drugo-, a nawet trzecioplanowe. Tak by³o zawsze. Ile razy zdarza³o siê, ¿e
dostawali kurs bezpoœrednio do Kalifornii, a nie przez Vancouver, mieli takie wra¿enie.
Przekroczenie wielkiej rzeki stalowym mostem Freda Schwengela pomiêdzy Rapids City i LeClaire w Iowa
mia³o w sobie coœ nieomal religijnego. Mieli wra¿enie, ¿e oto przechodz¹ z jednego œwiata do drugiego – lepszego,
a nawet stokroæ lepszego i przyjaŸniejszego. Z chwil¹ opuszczania Illinois przekraczali bramê, która dzieli³a
Amerykê na tê sztuczn¹, spracowan¹, brudn¹ i zmêczon¹ na wschodzie i tê rozleg³¹, czyst¹, dzik¹ i uczciw¹ na
zachodzie. I wtedy gdy ju¿ zje¿d¿ali na drug¹ stronê "starej, wielkiej Mississippi", Kalina zawsze mówi³ to samo:
– Jolka, welcome to America! A Jolka zawsze odpowiada³a jak kowboj, który pobudza konia do galopu: – Yeehaw!
A potem œmiali siê weso³o. To by³a rutyna: ile razy w ci¹gu tych przesz³o dwóch lat je¿d¿enia zdarzy³o siê im
przekraczaæ Mississppi na zachód, tyle razy powtarzali ten swój rytua³.
Tu¿ za mostem zachrypia³o na dziewiêtnastce w CB. Najpierw nie mogli zrozumieæ, o co chodzi, i Kalina ju¿,
ju¿ mia³ wy³¹czyæ radio, ale Jolka zamacha³a rêkami:
– To po polsku, poczekaj...
A na kanale s³ychaæ by³o kurr, kurr, kurr – jakby jakieœ gruchanie go³êbi. To dwóch polskich kierowców rozmawia³o o us³ugach serwowanych na truck stopie przez tak zwane commercial beavers. Jolka i Kalina widywali
wokó³ truck stopów te jasnotlenione dziewczyny siedz¹ce w oœwietlonych autach i wywo³uj¹ce na CB radio truckerów.
G³os jednego z tych, którzy rozmawiali, wyda³ siê znajomy i Kalina zaraz siê wtr¹ci³.
a unique
nique approach
t h
d rejuve
ati n. Employing
ti off ancientt h
methods ass we
well as state-of
s e- the-art
llnesss tecchnologies,
o help
h it’s cclients
nt acchieeve
ptim hea
alth, a yyo
ran e an
and a deep inner
sense off well-being
(905) 624-6777 - Dundas St E, Unit 101, Mississauga
– Hej, Rysiek, dok¹d jedziesz?
– To ty, Kalina? Poczekaj, chodŸmy coœ zjeœæ. Na Pilocie...
Zjechali na truck stop. Ryœka Tulibabkê znali z Kingsway, ale nie tego torontoñskiego, tylko z Chicago, gdzie
firma mia³a spory terminal prze³adunkowy. Tulibabka jeŸdzi³ podobnie jak Kalinowie "na Kaliforniê". Spotykali siê
z nim na trasie tak jak i z innymi kierowcami, zamieniali na CB parê uwag i jechali dalej.
Trasa na Kaliforniê pe³na by³a chicagowskich truckerów, a raczej "truckerów", z których wielu nie mia³o nawet
prawa jazdy. Ma³o tego! Wielu nie umia³o ani s³owa po angielsku. Wiedzieli tylko tyle, ¿e gdy na znaku
oznajmiaj¹cym blisk¹ wagê pal¹ siê cztery litery, tzn. OPEN, to trzeba na tê wagê wjechaæ, a jak piêæ – CLOSE
– to mo¿na jechaæ dalej. Jolka i Kalina spotykali takich "kierowców" i za ka¿dym razem nadziwiæ siê nie mogli,
jak to jest mo¿liwe, ale widocznie by³o.
Inna rzecz, ¿e niejeden z tych "truckerów" legitymuj¹cych siê polskim paszportem z paromiesiêczn¹ wiz¹ turystyczn¹, a siedz¹cy parê lat, pakowa³ siê w koñcu w jakieœ dzikie tarapaty, czasami narkotykowe, i w konsekwencji koñczy³ gdzieœ w stanowym wiêzieniu z du¿ym wyrokiem. (...)
Weszli do restauracji i prawie natychmiast podesz³a kelnerka z dzbankiem kawy. Nieœmiertelny zwyczaj na
truck stopach – najpierw kawa, a potem wszystko inne. Mê¿czyŸni usiedli, ale Jolka upi³a trochê kawy i oœwiadczy³a, ¿e zanim zaczn¹ jeœæ, to ona weŸmie prysznic i trochê siê odœwie¿y. Przecie¿ jechali ca³y dzieñ, a poza
wszystkim, jak siê tankowa³o trucka do pe³na, to prysznic by³ za darmo, wiêc czemu nie?
Posz³a. Zaraz te¿ Kalina zacz¹³ szczegó³owo opowiadaæ o swoim wypadku, o s³upie, wódce i nocnym areszcie,
a Tulibabka s³ucha³ z uwag¹, g³ow¹ kiwa³ i nie przerywa³, tylko od czasu do czasu popija³ czarn¹ kawê podobn¹
w smaku do oleju silnikowego, ale tak¹ w³aœnie serwowano na truck stopach w Iowa. Truckerzy mówili o niej, ¿e
ma "funny taste", ale co to znaczy³o, nikt nie wiedzia³.
Jolka wróci³a do stolika akurat na koniec opowiadania o wypadku i trzeba powiedzieæ, ¿e wygl¹da³a tak œwie¿o,
jakby te ostatnie dwanaœcie godzin spêdzi³a nie w trucku, ale w jakimœ spa. W³osy mia³a jeszcze mokre i zaczesa³a je do ty³u na g³adko. Zarumieniona od wody, z mokro przylizanymi, krótkimi w³osami i w œwie¿ej bluzce
przyci¹ga³a wzrok siedz¹cych kierowców. Tulibabka te¿ ³ypn¹³ okiem i zaraz rzuci³:
– Szczêœciarz z ciebie, Kalina! Prawdziwy szczêœciarz! Co tam te twoje wódczane wypadki znacz¹ przy tym,
¿e masz przy sobie w trucku tak¹ kobietê! Nie to co inni, co musz¹ braæ do wozów te commercial beavery, p³aciæ TRUCK 'N' ROLL MAGAZINE
i jeszcze uwa¿aæ, ¿eby czegoœ nie pod³apaæ, bo mówiê ci, ¿e te szmaciary coraz brudniejsze. WyobraŸ sobie, ¿e
tydzieñ temu wzi¹³em tak¹ w Omaha...
Nagle przerwa³, bo przecie¿ nie byli ju¿ sami, i zabrali siê do zamawiania jedzenia. Jolka wziê³a jak¹œ zupê,
Kalina hamburger i potrójn¹ porcjê frytek, a Tulibabka poutine, bo mówi³, ¿e postanowi³ byæ jaroszem. Ostatecznie
frytki to kartofle, wiêc zdrowe!
– S³uchaj – zacz¹³ Tulibabka – jak znam temat, to sprawê bêdziesz mia³ za jakieœ cztery, piêæ miesiêcy. Teraz
jest paŸdziernik 84, to tak myœlê, ¿e bêdziesz w s¹dzie na wiosnê przysz³ego roku. Prawko zabior¹ ci na pewno.
Na rok. To nic. Za³atwimy to inaczej. Najgorsze jest to, ¿e mog¹ ci wlepiæ parê miesiêcy puszki i dlatego myœlê,
¿e powinieneœ wzi¹æ adwokata.
Powiedzia³ "lojera".
– Lojer – mówi³ Tulibabka – zedrze z ciebie trochê skóry, ale bêdzie warto. Mam takiego w Toronto. Dam ci
adres. A co do prawka, to myœlê, ¿e najlepiej bêdzie, jak za³atwimy ci tutejsze, amerykañskie. Bêdziesz przez ten
rok jeŸdzi³ po Ameryce. Robota jest, bo sporo naszych otwiera ma³e kapciory i szukaj¹ kierowców.
Kalina ma³o siê nie zakrztusi³ swoim hamburgerem!
– Wyrok? Puszka? Za co? Za g³upi s³up, za parê wódek?!
– Tak jest, tak mo¿e byæ – mówi³ Tulibabka. – Trakcja elektryczna to Ontario Hydro, a mo¿e w³asnoœæ City
Hall. Zniszczenie, i nie wiem, co ci jeszcze wywlok¹. A do tego wszystkiego, to ty Kalina jesteœ zawodowym
kierowc¹. Pamiêtaj o tym. Dla nas nie ma taryfy ulgowej. Moim zdaniem, powinieneœ pogadaæ z lojerem. A co do
tego amerykañskiego prawka, to kosztowa³oby trójkê. No, naturalnie, jak siê zgodzisz. Myœlê, ¿e mam racjê.
Jolka, co s¹dzisz?
Ale Jolka nic nie s¹dzi³a. Nie chcia³a planowaæ. Na razie by³o tak, jak by³o i nie chcia³a siê martwiæ "na zaœ".
Ca³y truck stop rozbrzmiewa³ p³yn¹c¹ z telewizora wrzaw¹ wyborcz¹. Ostatecznie ju¿ za parênaœcie dni bêdzie
nowy prezydent. Nikt nie mia³ w¹tpliwoœci, ¿e Reagan zostanie na drug¹ kadencjê, ale wybory to wybory, wiêc
emocje musz¹ byæ.
– A co myœlicie o tym morderstwie ksiêdza? – zagadn¹³ nagle Tulibabka.
– Jakiego ksiêdza, na mi³oœæ Bosk¹? – Jolka a¿ siê zakrztusi³a kaw¹.
– To wy nic nie wiecie?! Parê dni temu ubowcy w Polsce zamordowali ksiêdza, co to by³ z Solidarnoœci¹
zwi¹zany. Popie³uszko siê nazywa³. Naprawdê nie wiecie?
– Nic a nic! Aniœmy gazet nie mieli! Patrz, Jolka, co to siê w Kraju wyprawia! To mówisz, Rysiu, ¿e zamordowali?
Jak zamordowali? Za co?
– A cholera ich wie! Za niewinnoœæ pewnie! A co to, Kalina, komunistów nie znasz? Czy to oni jakieœ powody
The Meeting Place For
Canada’s Trucking Industry
International Centre, Toronto, ON
Thursday April 14
10:00 am to 6:00 pm
Friday April 15
10:00 am to 6:00 pm
Saturday April 16
9:00 am to 5:00 pm
See more than 250,000 square feet
of New Trucks, Trailers and Equipment
New Products
Recruitment Pavilion
Fleet Managers’ Breakfast
Canadian Fleet Maintenance Summit
Gold Sponsors:
Endorsed by:
Platinum Sponsor
Official Media:
musz¹ mieæ? Morduj¹ jak za Stalina, diab³y przeklête!
– To co bêdzie?
– Pewnie koniec bêdzie. Ludzie nie pozwol¹ na takie rzeczy!
– E tam, nie pozwol¹! Ile ju¿ razy tak nie pozwalali i co?
Z Tulibabk¹ rozstali siê póŸnym wieczorem, ale nie jechali dalej, tylko poszli od razu spaæ, bo po tych potrójnych
frytkach i dodatkowo wiœniowym paju Kalina czu³ siê poniek¹d ociê¿a³y. Ostatnio trochê przyty³ i Jolka zaczê³a
ju¿ trochê gadaæ o jakiejœ diecie, ale ci¹gle jeszcze nie mogli wyczuæ tego amerykañskiego ¿arcia i ryzyka, jakie
ze sob¹ nios³o.
I ta trasa, i dwie nastêpne minê³y bez wstrz¹sów. Co prawda w po³owie listopada mieli parodniowy przestój,
który spêdzili w pó³nocnej Kalifornii w motelu, bo akurat nic nie by³o do wziêcia, ale ogólnie czu³o siê, ¿e ekonomia
rusza z kopyta coraz szybciej. Kraj uspokaja³ siê po wygranej Reagana. Pewnoœæ, ¿e niezwykle popularny prezydent zostaje na kolejne cztery lata, dawa³a poczucie bezpieczeñstwa. A ekonomia lubi bezpieczeñstwo, tak¿e i
takie, które wi¹¿e siê z jak¹œ "porz¹dn¹, d³ugotrwa³¹ wojenk¹", tak jak to by³o w czasie tej wietnamskiej.
Z Polski dochodzi³y strzêpy wiadomoœci o jakim takim spokoju, ale to by³o tylko z³udzenie, bo Wiesiek w rzadkich rozmowach telefonicznych mówi³ Jolce o destabilizacji, strajkach i nadziejach na jakieœ drastyczne
rozwi¹zanie. Te rozmowy z Wieœkiem by³y konieczne, bo Jolka ¿adn¹ miar¹ nie chcia³a traciæ kontaktu, ale czu³a
coraz silniej, ¿e rodzinne wiêzi rozluŸni³y siê ju¿ do ostatecznoœci. Klarcia b¹ka³a coœ, ale widaæ by³o, ¿e nawet
nie pamiêta mamy wygl¹du. Co siê w koñcu dziwiæ. Ile¿ to ju¿ lat? Piêæ z hakiem? Prawie szeœæ...
Z pocz¹tkiem grudnia dostali kolejny kurs do Kalifornii, ale po drodze mieli jedn¹ zrzutkê w Wells w Nevadzie.
Jakieœ czêœci do turbin wiatrowych. W Wells powiedziano im jednak, ¿e plany siê zmieni³y i czêœci musz¹ byæ
dostarczone do Silverado Ranch na po³udnie od Las Vegas. Po krótkim telefonie do dyspozytora ruszyli dalej.
Wyboru nie by³o. Klient p³aci³, wiêc w czym rzecz.
Ruszyli na po³udnie highwayem 93, o którym mówi¹, ¿e jest najsamotniejszym highwayem œwiata. Trudno
powiedzieæ, ile w tym by³o i jest prawdy, bo przecie¿ pylne drogi australijskiego outbacku czy trakty syberyjskie
te¿ nie s¹ (cha, cha,cha!) zbytnio zat³oczone, ale faktem jest, ¿e 93 ci¹gnie siê wœród pustkowia, po którym tylko
kolczaste kule tocz¹ siê z wiatrem, nie wiadomo dok¹d.
W³aœnie tam, gdzieœ ko³o Ely, Jolka zaczê³a rzygaæ. Nawet nie zd¹¿y³a krzykn¹æ, ¿eby Kalina zjecha³ na
pobocze. Nagle z³apa³y j¹ takie kurcze, ¿e tyle tylko co otworzy³a okno, wystawi³a g³owê i chlust!
I zaraz wiedzia³a, co i jak.
Kalina zahamowa³ z tak¹ si³¹, ¿e ciê¿ka naczepa zatañczy³a w obie strony. Zaraz te¿ siê wystraszy³, bo takie
nag³e hamowanie mo¿e porozwalaæ i poniszczyæ ³adunek. Te czêœci do turbin by³y co prawda w drewnianych
skrzyniach, ale kto je tam wie?
– Jolka, co ci jest? Mówi³em ci, ¿ebyœ nie jad³a tej sa³atki. Ale siê stru³aœ...
Wysiad³ z trucka i przeszed³ na drug¹ stronê. Jolka powoli zesz³a. Blada by³a jak trup, ale suchy, pustynny
wiatr przywraca³ jej z wolna kolory.
– Jaka sa³atka? Co ty, Kalina? Ciota mi siê spóŸnia ju¿ trzy tygodnie...
A Kalina w swojej naiwnoœci dalej nie rozumia³ i zapyta³:
– Ciota? To co teraz bêdzie?
A Jolka opar³a siê o trucka i wyci¹gn¹wszy rêce. przyci¹gnê³a go do siebie. A jak ju¿ byli bardzo, bardzo blisko
siebie, prawie tak, ¿e jej usta dotyka³y jego ust, cicho powiedzia³a:
– Wiesz, co bêdzie? Bêdziemy mieæ dzidziusia!
(ci¹g dalszy w nastêpnym numerze)
Polstar Truck Repairs Inc.
Tel: 1-800-334-5142
Fax: 1-888-876-0870
E-mail: [email protected]
1400 Britannia Road East,
Mississauga, ON
Tel: 905-670- 9889
Fax: 905-670-0117
Galaxy Transport Inc.
Roman's Truck & Trailer Repair Inc.
1 Maritime-Ontario Bld., Brampton, ON
Tel: 905-456-9416 Toll free: 1-800-551-8793
E-mail: [email protected]
865 Woodward Avenue
Hamilton, ON
Tel: 905-547-7737
Highlight Motor Freight
1625 Trinity Drive, Units 7 & 8
Mississauga, ON
Tel: 905-696-8227
300 Trowers Rd., Unit 10 Woodbridge, ON
Toll free: 1-855-761-1400 ext. 4465
Tel: 905-761-1400 ext. 4465
e-mail: [email protected]
Rosedale Transport
6845 Invader Crescent, Mississauga, ON
Tel: 1-877-588-0057
E-mail: [email protected]
Sliwa Truck Repair
Stan Niemczyk Truck Service Inc.
220 Clarence Street
Brampton, ON
Tel: 905-799-2557
TIR Truck Driving School
1-375 Wheelabrator Way
Milton, Ontario L9T 3C1
Phone: 905-875-0708 Fax: 905-875-9068
1945 Dundas Street East, Unit 209
Mississauga, ON
Tel: 905-629-1656 Fax: 905-629-9947
TransAm Carriers
8500A Keele St., Concord, ON
Tel: 416-907-8101 x 4051; Toll Free: 877-907-8101
E-mail: [email protected]
Gresham Jewellers
Rockwood Mall, 4141 Dixie Rd. Mississauga
Tel: 905-625-5332
Quality Watch & Jewellery Repairs,
Fine Jewellery, Custom Orders, Free Estimates
Psychological Consulting
Marzena Wiktorowicz
Tel: 905-896-8074
Poradnictwo indywidualne, terapia ma³¿eñska,
k³opoty wychowawcze, depresje, alkoholizm.
Physiotherapy & Acupuncture
Wlodek Witt
Tel: 416-918-2440
Physiotherapy and Acupuncture
Scarborough, ON
Reverse Aging Clinic
2065 Dundas St. E. Unit 101, Mississauga
Wies³aw (Wesley) Niedzielski
Sutton Group Quantum Realty Inc., Brokerage
Cell: 416-726-4089 Office: 905-822-5000
E-mail: [email protected]
George Jurek Or³owski
Broker, Royal LePage
Office: 519-747-2040
Direct: 226-220-5226 or 1-866-783-6280
[email protected]
Truck ‘N’ Roll Magazine
E-mail: [email protected]
Phone: 905-290-2282

Podobne dokumenty