the blabels

Komentarze

Transkrypt

the blabels
Gazeta wydawana przez KN BLABEL AGH
Numer 8 (1 0) Grudzień 201 2
THE BLABELS
s t u d e n c k a
g a z e t a
Join the Exchange Zone - str. 2
The beauty of Venezuela - str. 3
Christmas in Australia - str. 6
Gazeta finansowana przez:
j ę z y k o w a
THE BLABELS
Witajcie w kolejnym numerze The Blabels! Zima za pasem, dlatego chcieliśmy przybliżyć Wam zwyczaje świąteczne w różnych
częściach świata: w Australli czy na Ukrainie,
a także w Polsce - widzane oczami obcokrajowca. Mamy nadzieję, że spodobały Wam się
pierwsze odcinki cyklicznych opowieści
z USA i Londynu - czekają na Was kolejne
części.
Polecamy także dział recenzji, w którym możecie zdobyć książkę lub bilet do kina.
Już teraz serdecznie zapraszamy Was
na pierwsze spotkanie z cyklu Exchange Zone, które odbędzie się 11.12 na naszej Uczelni. Oprócz wiadomości dotyczących tego, jak
wyjechać na zagraniczne studia, czeka na Was
wiele atrakcji i niespodzianek! Zapraszamy!
KIEDY?
11.12.2012 (wtorek), godz. 19.00
GDZIE?
Aula budynku D8
INFO:
facebook.com/exchangezone.strefawymiany
DOŁĄCZ DO STREFY WYMIANY
Marzysz o zagranicznych podróżach?
Chciałbyś studiować lub pracować za granicą?
Chcesz podszkolić język i nawiązać międzynarodowe znajomości? To wszystko znajdziesz w naszej Strefie Wymiany, czyli
innowacyjnym projekcie, który ma na celu
zintegrowanie młodych ludzi z Polski i z innych krajów europejskich oraz promowanie
mobilności studenckiej.
Cykl Exchange Zone został przygotowany przez KN BLABEL, ESN AGH, BIS
AGH przy wsparciu Działu Współpracy z Zagranicą AGH i Uczelnianej Rady Samorządu
Studentów AGH. Tematem cyklicznych
spotkań będą możliwości studiowania i pracy
w jednym z krajów świata. Każdy uczestnik
będzie mógł więc zapoznać się z prezentacjami Polaków, którzy przebywali w danym kraju oraz pochodzących z niego Erasmusów.
W ramach każdego spotkania przewidziany
jest również czas na międzynarodową integrację przy dźwiękach muzyki typowej dla
danego kraju oraz tradycyjny poczęstunek.
Strefa Wymiany to także miejsce nawiązywania kontaktów oraz okazja do podszkolenia
języka.
Pierwsze spotkanie poświęcone Ameryce Łacińskiej (w tym w szczególności Wenezueli) odbędzie się już 11 grudnia 2012
roku w auli budynku D8 (wydział Odlewnictwa) o godzinie 19.00. Spotkanie będzie przebiegać w świątecznej atmosferze, nie
zabraknie wigilijnej kuchni, międzynarodowego kolędowania oraz bożonarodzeniowych
zwyczajów prosto z Ameryki Południowej.
Jeśli masz ochotę na międzynarodową rozrywkę, a jednocześnie dużą dawkę wiedzy na
temat pracy i nauki na kontynencie amerykańskim, koniecznie dołącz do Strefy Wymiany! Czekamy właśnie na Ciebie!
Redakcja: Urszula Strojny, Joanna Grzybowska, Piotr Łysoniewski,
Tomasz Perek, Żaneta Koniecka, Marcela Bałuch, Katarzyna Gronkowska,
Paulina Suchińska, Angelika Szołdra
Opieka merytoryczna: Magdalena Pabisiak, Anna Cisowska
Nakład: 1000 bezpłatnych egzemplarzy
Kolportaż: Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
Zdjęcie na okładce: dr hab. inż. Adam Walanus, prof. AGH
Pozostałe zdjęcia: źródła własne autorów
2
THE BLABELS
Carlos Federíco, Eduardo Hernandez
Imagine that you are in a place with
2150 kilometers of coast, with a part of
Amazonia, with the highest waterfall in the
world The Angel Falls (El Salto Ángel),
with the unique Tepuis, with a prefect
climate, with great people and with cheap
prices. If you can imagine this you must be
thinking about Venezuela.
Our country has four of the best
universities in Latin America. Los Andes
University, Carabobo University (Universidad
de Carabobo), Simón Bolívar University
(USB) and Central University of Venezuela
(Universidad Central de Venezuela). For
example the Simón Bolívar University, the
best University of engineering in the country,
have an agreement with AGH, this agreement
allow two students for make 6 months of their
careers in USB, mainly in engineering:
Electronics, Electrics, Materials, Chemistry,
Production,
Geophysics,
Mechanics,
Telecommunications. However USB also have
Biology, Physics, Mathematics, Chemistry,
Administration, Architecture and Urbanism.
On the other hand, Venezuela has the
most beautiful environments in the world, in
the whole north part of Caracas (the capital) is
“El Ávila” which is a huge mountain which
covers the entire city, this beautiful landscape
can be watched from almost every part of the
city. Besides, this mountain is not only for
being looked at, also is an excellent place for
do hiking because there are a lot of routes
which are very exciting and beautiful.
Also, Caracas is the richest city in
Venezuela if we are talking about cuisine; you
can find any type of food, for example Italian
(pizza everywhere), Spanish (paella
everywhere), North American food (hot dogs
and hamburgers everywhere), French,
German, Polish, Japanese, Chinese, Thai,
Greek, Portuguese, Arabian and others; so, if
you want to try different dishes for diverse
countries in the world, Caracas is a great place
to do that.
Moreover, there is not only food from
another countries, you can also find delicious
and typical dishes everywhere in the city. For
example, you can find a lot of places that sell
“Arepa”, now you are probably asking, what
is Arepa? It’s a dish made of ground corn
dough with a circle flat shape, can be grilled,
baked, boiled or fried, it can be filled with
meat, eggs, cheese, chicken, fish, a mix of the
meals said before, and others. In Christmas,
there some traditional dishes like “Hallaca”
which involves a mixture of beef, pork or
chicken (made as a stew) with raisins, capers,
and olives wrapped in cornmeal dough, folded
within plantain leaves, tied with strings, and
boiled or steamed afterwards; also, is the “Pan
de Jamón” or Jam bread, that is bread with
jam, olives and raisins inside, also, can have
bacon and cheese.
On the other hand, one of the most
representative foods in Venezuela is
“Pabellón”, which is a dish that joins fried
plantain slices (“tajadas”), rice with black
beams and shredded beef. Also there is the
“Pepito”, that is a piece of bread filled with
meat, chicken, mini fried potato, tomato,
avocado, egg, cheese, sauces, and others.
Furthermore, there are “Empanadas”, which is
fried mass filled with cheese, beams, meat,
chicken, fish or any other food that you desire.
Also, there are delicious drinks like
“Chicha”, based on rice, condensed milk, milk
and cinnamon; “Cocada”, based on coco, coco
water, sugar and sometimes milk, cinnamon
and condensed milk; “Papelón con Limón”,
which is lemon juice with a special brown
sugar.
Zagłosuj na ten artykuł na stronie www.blabel.agh.edu.pl/gazeta
3
THE BLABELS
If you are wondering about how are
people in Venezuela, you have to know that
they are GREAT. Very happy persons who
always are joking and can put a smile on your
face. Also, is important to know (for the guys)
that in Venezuela you can find the most
beautiful girls in the world, and is not only the
beauty, is also the diversity, because is
possible find brunettes, blonds, gingers and
Asiatic. And for the women, don´t be sad,
Venezuela have a lot of attractive guys who
also are very great dancers, so you
will have a great experience.
The life in
Caracas is quite
cheap, especially
in the Simon
Bolivar
University.
They have
gratuity
public
transport,
bus that can
take you from
the city to the
university and go
back. Also, in this
place the food is very
cheap, to be more precise, the
breakfast cost 0.8 zl, the lunch 1.91 zl
and the dinner 0.4 zl. In the city the prices are
higher but they are accessible to the student
(especially for European students who have
advantage of the money exchange).
The professors of Simón Bolívar
University are highly qualified, almost all of
them are Phd or Doctors, with many
researches and science publications, so don’t
worry you are in hands of experts.
Furthermore, the USB has many students
groups which you can join and learn a lot,
there exist diving team, photography group,
surfing group, Christian group and much
more others. The campus also counts with
sports fields and pool, of course has football
or polo teams, etc. USB has gym and one of
the largest libraries in The Latin-America. If
you want more information about the
university you can visit the next link:
http://www.usb.ve/
4
If you live in Caracas, is very easy go
to the beach, only you have to go in car (or
bus) for 45 – 90 minutes (depending of the
near beaches that you want to go), and you
will be in the shore, where the landscape is
beautiful, and is a very enjoyable place for
play some sand sports or drink and have a
good time with your friends.
Do you want go further? So let’s take a
bus a make the travel for all of the beaches on
the coast that you can find. Here we have
some example.
Probably you think
is enough, but no!
Venezuela also
has
other
beautiful
places. In
the Merida
State has
the
Bolivar
peak is the
highest
mountain of
the country
with a 4,978 m,
so if you really
miss the snow you can
go and see it again, is the
only place of Venezuela where you
can find it. In opposite way also you can find
the extremely hot of the desert in the National
Park Medanos de Coro, is in Coro, Falcon
State and is 91.280 hm² of desert and coastal
habitat.
Do you like the take risk, the
adventure, feel the adrenaline? So you should
go to see the Angel Falls in the Canaima
National Park in the Bolivar State, is the
highest uninterrupted waterfall of the world
(979m) the walk through the jungle is not for
weak persons. But the most impressionable
landscape of Venezuela is the imposing Mount
Roraima located also in the Canaima National
Park, actually is a Tepuy is one of the oldest
geological formations of the earth (2 billion
years ago), the flora a fauna of this plateau are
unique, also is very hard reach it because the
powerful jungle is completely present on its
surrounds.
Zagłosuj na ten artykuł na stronie www.blabel.agh.edu.pl/gazeta
THE BLABELS
In Europe, the summer is too hot and
the winter is too cold, are you tired of the
excessive change on the temperature? Don´t
worry anymore because in Venezuela, the
temperatures are very comfortable. In
Caracas, almost all the year the temperatures
are between 20 – 25 °C, only in the “winter”
the temperature decrease to 16 – 18 °C, which
is very hot if you compare with European
winter. In the other cities the weather is
similar, only a quite higher or lower
temperatures.
In conclusion if you want go to LatinAmerica you must choose Venezuela, if you
are worry about the language take it easy
Spanish is so easy, for sure more than Polish
and you already know it, of course you can
learn Spanish faster. Make a decision choose
Venezuela as your destination for exchange,
the magic place with magic people, you’ll
never regret it.
If you still want more information, find us on
Facebook:
facebook.com/eduardo.hernandez.16752754
facebook.com/carlos.e.federico.7?fref=ts
Paulina Suchińska
“Cause YOU are just the most
unreliable, slow-witted, stubborn and hard-tohandle person I have ever known!” I said to
myself cycling back home realising that for
the whole day I did almost nothing I’d
planned... again. It’s amazingly hard to spend
with yourself every single hour. It may sounds
a little bit ridiculous but it results in constant
dizziness. Brainstorms, hopeless effort to
think every stimuluses over. It feels like You
had a huge swirl of thoughts in your head
which is already interspersed with collage of
modern and antique giving it the whole new
way of perception, all the things you see are
bombarding you which enormous speed.
Moreover London You had expected is not the
one you’ve seen. Surprisingly room to rent is
not gonna find itself, bicycle does not cost 10
pounds and YES after 12 hours of working
you have to eat something.
I put my hand out and turn to
St.Aidan’s Road. Chained my bike in front of
three floored victorian house. Terry, the 100
years old english gentleman was waiting
outside. “Good evening little lady! I have your
keys, If you want it.” he hoarned, rattled two
small golden keys and gave me one of his
charming toothless smiles. I wrapped my arms
around him and run to my future room
upstairs. It’s tiny with angry red wall and only
bed inside, but this is a place I’ gonna call
home for next 3 months. Maybe after all,
everything is going to be just right, like I’ve
dreamed it...
Zagłosuj na ten artykuł na stronie www.blabel.agh.edu.pl/gazeta
To be continued...
5
THE BLABELS
The Christmas in Australia is great. It’s
the season to be jolly, so the decoration is
highly inspired. All the decorations are as
bright as Rudolph's nose. You know the most
the owners, chatting. A competition for the
best decorated house is fierce.
On Christmas Day most people have a
“barbie”, plenty of grilled meats and fanciful
salads. That’s when the guys cook and female
folk gossip. Everybody is expected to bring a
plate. And something on it, of course! And
popular Christmas carol, Rudolf the red nose
reindeer, right? Well, his nose is very bright
red and many people have it blink at night.
You will basically see amazing decorations
on every house. Santas saying “Ho, ho,
ho” and bowing and rocking… little
elves, Santa’s faithful helpers,
singing, reindeer with sleigh
attached on the roof tops, angels,
Christmas trees with lights that make
you think you’re in some fairy land,
cotton wool to imitate snow, tinsel,
baubles as colourful as lorikeets (but
you can’t see them at night, only flying
foxes steeling fruit), white snowmen
(made of plastic, of course) bobbing
joyfully… All this happens in very
hot weather, so visitors wear
shorts and T-shirts and thongs.
They go from house to house
admiring the display, meeting
then, when you’re really full up, they serve
Pavlova, fruit salad, rum-balls, Christmas
pudding – as if you could still fit it all in!
Neighbours pop in to wish everybody “Merry
Christmas” and have their share of the
feast.
Other than that, the wind is hot as lava
but with people celebrating gifts (that
you get on Christmas Day), Jesus and
other things (some people even have
their birthdays on Christmas, but I
think they must have a lack of
presents) have real fun. On Boxing
Day many people go sailing – it’s the
annual Sydney to Hobart yacht race, so
you have to watch it on telly! Others go
shopping and exchanging presents
that they didn’t want for something
else they still don’t need.
So now you know a bit of
what Christmas is about in Australia.
Paaaa!
Filip McLean, Brisbane (Queensland)
6
Zagłosuj na ten artykuł na stronie www.blabel.agh.edu.pl/gazeta
THE BLABELS
Gabriel Dallidet Jiménez
El tema de las navidades en Polonia
es un poco complicado de mi parte, ya que
hay que reconocer que al vivir en una
ciudad con muchos estudiantes y que se
encuentra en un país religioso y hablamos
de un evento primeramente familiar se
entiende que la mayoría de los estudiantes
vuelve a casa a pasar este tiempo con sus
familiares.
Aquí en Cracovia no se ve mucha
gente por las calles ya que también el clima
influye mucho y creo que nadie está tan loco
para pasar tanto tiempo en el frío,
especialmente cuando se puede pasar el
tiempo en casita comiendo sin parar.
A lo que voy es que la mayoría de
Navidades que he pasado en Polonia las he
pasado solo en casa cenando bien con un buen
vino, o con extranjeros que tampoco tienen
familias a quien visitar.
El veinticinco es el día que sí me
encuentro con todos los amigos que traen
mucha comida deliciosa para compartir.
De verdad que me encanta todo, las
ensaladas, ¡y la carpa en especial! Ah sí, y una
cosa que no puedo comer es arenque de
ningún tipo, no porque no me apetezca pero
porque me cae mal a mi pancita, no estoy
acostumbrado a comerlo, así que ya no lo
toco.
Eso es lo general que les puedo decir
de cómo lo veo aquí en Polonia, tambien hay
que recordar que vengo de México, otro país
también religioso, lleno de colores, fiestas,
tequila, piñatas, frutas de todo tipo y gente
que quiere hablar, reír y bailar.
En México la Navidad empieza el 12
de diciembre que es el día de la Virgen de
Guadalupe, la patrona de México, y desde esa
fecha empiezan las fiestas. Como en todas
partes hay influencias de otros países,
especialmente de los Estados Unidos, así que
decoramos las casas, ponemos nuestro
arbolito de navidad y una cosa muy
tradicional casi en cada casa, el Nacimiento,
que es una representación del nacimiento de
Jesucristo - se construye en algún rincon de la
casa donde todos lo pueden ver, los hay de
todos tamaños; en algunas casas dejan el
coche fuera porque el garaje está abierto con a
veces unos nacimientos increíbles que todo el
mundo puede apreciar. Sólo falta una figurita
que es Jesús, que se colocará la noche del 24
cuando nace.
9 días antes del 24 empiezan las
posadas (posada significa estancia, o donde
dormir); 9 días porque significan los 9 meses
de embarazo de María cuando viajaban hacia
Belén y buscaban dónde dormir. Se realizan
por barrios y es cada noche en diferente casa.
Llega un grupo de personas cantando a la
puerta donde es la posada y hay otro grupo de
personas dentro de la casa que responden a los
cánticos y al final se abren las puertas y todos
cantan juntos.
Luego se reza para darle gracias a Dios
por otro año y por su llegada a este mundo.
Después se rompe la piñata para lo niños, se
dan dulces para los pequeños y los adultos
comen mucho. Y sucesivamente por nueve
días.
El día 24 la celebración es muy similar
a la de aquí en Polonia, sólo que nosotros sí
comemos carne. Y una cosa muy importante,
la figura de Jesucristo. A las 00:00 del día 25
se trae la figurita y se coloca en el centro de
un pañuelo que sostienen los pequeños de la
casa y se lanza al aire una y otra vez como
para arrullarlo. Le cantamos villancicos
especiales para él, y después se coloca en una
bandeja con caramelos y cada persona en la
casa le da un beso y coge un caramelo.
Después se coloca la figurita en el
nacimiento y allí se queda por todas las
festividades navideñas.
También recibimos regalos después de
arrullar al Niño Dios que están debajo del
árbol de navidad y el día 6 de enero los niños
reciben regalos de los tres Reyes Magos. En el
norte del país también llega Santa Claus o
Papa Noël.
En general son festividades muy
alegres y familiares. Las frutas que
predominan para la temporada son la caña de
azúcar, la mandarina, el cacahuete y los
tejocotes.
Zagłosuj na ten artykuł na stronie www.blabel.agh.edu.pl/gazeta
Polską wersję językową tego artykułu znajdziesz w wydaniu elektronicznym
7
THE BLABELS
Gabriel Dallidet Jiménez
Temat Świąt Bożego Narodzenia
w Polsce jest dla mnie trochę
skomplikowany, ponieważ, kiedy mieszka
się w mieście studenckim, w kraju
przywiązanym do religii, wtedy takie święta
to wydarzenie przede wszystkim rodzinne
i większość studentów wraca do domów
rodzinnych, aby spędzić ten czas
z krewnymi.
Tu w Krakowie nie widać ludzi na
ulicach, na co ma wpływ również pogoda –
chyba nikt nie jest aż tak szalony, żeby
spędzać czas na mrozie, zwłaszcza jeśli
można go spędzić w domu jedząc bez
przerwy;).
Zmierzam do tego, że większość
Wigilii, które spędziłem w Polsce,
przesiedziałem sam w domu przy dobrej
kolacji i dobrym winie lub w towarzystwie
innych cudzoziemców, którzy też nie mają do
kogo wtedy pojechać.
25-go grudnia spotykam się zazwyczaj
z przyjaciółmi; wtedy każdy przynosi dużo
dobrego jedzenia, którym się dzielimy.
Wszystko mi smakuje, sałatki i karp
w szczególności! Jest jednak jedna rzecz,
której nie mogę jeść – przyrządzone na różne
sposoby śledzie. Nie żeby mi nie smakowały,
ale źle się po nich czuję, mój żołądek nie jest
do nich przyzwyczajony, więc się za nie nie
zabieram :).
Tym ogólnie są dla mnie polskie
święta; ja pochodzę z Meksyku, równie
religijnego kraju, pełnego kolorów, zabaw,
tequilii, piñat, wszelkiego rodzaju owoców
i ludzi pełnych chęci do rozmowy, uśmiechu
i tańca.
W Meksyku Boże Narodzenie zaczyna
się 12 grudnia, kiedy przypada święto Virgen
de Guadalupe, patronki kraju; od tego dnia
zaczynają się święta. Jak wszędzie widać
u nas wpływy innych krajów, szczególnie
Stanów Zjednoczonych, więc dekorujemy
domy i stawiamy choinki, ale mamy też
w prawie każdym domu tradycyjną szopkę,
przedstawiającą dzień narodzenia Chrystusa –
ustawia się ją w jakimś miejscu w domu,
gdzie wszyscy mogą ją oglądać. Mamy szopki
w każdym rozmiarze – w niektórych domach
zostawia się samochód poza garażem, który
pozostaje otwarty i w nim umieszcza się
wspaniałą szopkę, żeby wszyscy mogli ją
podziwiać. Brakuje tylko figurki Jezusa, którą
kładzie się tam w nocy 24-go grudnia.
9 dni przed 24 grudnia zaczynają się
posady (posada oznacza schronienie, miejsce
do spania); 9 dni symbolizuje 9 miesięcy
ciąży Marii, kiedy to z Józefem podróżowali
do Betlejem i tam szukali schronienia. Posady
organizuje się w różnych dzielnicach i każdej
nocy w innym domu. Grupa osób śpiewa pod
drzwiami, gdzie organizuje się posadę,
a druga grupa odpowiada na ich śpiewne
wezwania i w końcu otwierają się drzwi
i wszyscy śpiewają razem.
Później dziękuje się Bogu za kolejny
rok i za Jego przyjście na świat. Rozbija się
piñatę dla dzieci, częstuje się słodyczami,
a dorośli wyprawiają ucztę. I tak przez
dziewięć dni.
Dzień 24 grudnia obchodzi się bardzo
podobnie jak w Polsce, tylko, że my jemy
wtedy mięso. I bardzo ważna jest figura
Jezusa. O godzinie 00:00 25 grudnia przynosi
się tę figurkę i kładzie ją na chusteczce, którą
trzymają najmłodsi, podrzuca się ją i śpiewa
specjalne kolędy, a potem przenosi na tackę
z cukierkami i każdy domownik całuje ją
i zabiera jednego cukierka. Potem kładzie się
figurkę do stajenki, gdzie leży przez całe
święta.
Dzieciątko Jezus przynosi też prezenty,
które kładzie się pod choinką, a 6 stycznia
dzieci dostają podarki od Trzech Króli. Północ
kraju odwiedza też Santa Claus lub Papa Noël.
Generlanie święta te są wesołe
i rodzinne. Wtedy przypada też czas na takie
przysmaki jak: trzcina cukrowa, mandarynki,
orzeszki ziemne i tejocotes :)
Zagłosuj na ten artykuł na stronie www.blabel.agh.edu.pl/gazeta
7pl
THE BLABELS
Malvina Antonenko
Мов на крилах долаю сотні
кілометрів, щоб вдихнути новорічноріздвяні пахощі й зустріти свято в
родинному колі.
Хтось любить усамітнитись на
теплих курортах, хтось на свята
обов'язково їде в гори покататися на лижах,
а для когось дуже важливо на Різдво бути
удома і зібратися з сім’єю за великим
столом.
Сімейний затишок, тепла і
доброзичлива
атмосфера,
колядки,
веселощі – все це невід’ємні атрибути
цього свята. Тому так важливо святкувати
його у колі родини. Кожна країна має свої
особливості святкування Різдва, а
підтримання народних традицій, дещо під
лаштованими під сучасність, додає йому
своєрідної одухотвореності.
В Україні Різдво святкують 7-го
січня за Григоріанським календарем, як і в
багатьох інших країнах, де сповідують
християнство.
Вечір перед Різдвом називають
Святвечором. Зранку 6 січня ми готуємо
страви для святкової вечері. Духмяна
ялинка вже переливає кольоровими
вогниками, так як її ми наряджаємо на
Новий рік. Свята вечеря складається з 12ти традиційних страв, найголовнішою з
яких є кутя. Її готують з товченої пшениці,
до звареного збіжжя додається мед,
товчений мак, волоські горіхи або ж
родзинки. Всі страви мають бути пісними
8
на Святий вечір, бо
триває останній 40-й
день посту. Окрім куті,
з
котрої,
власне,
розпочинають святкову
вечерю,
на
столі
обов’язково присутні
вареники, оселедець,
гриби, узвар (компот із
сухофруктів).
Якщо
Різдво ми святкуємо в
селі у бабусі, то біля
столу ставимо дідух –
традиційний сніп з
необмолоченого зерна
пшениці. Не впевнена,
що якби ви запитали що
саме він символізує,
вам дали точну відповідь, але пов’язано це
з вшанування попередників роду (дідух «дідівський дух»).
На небі з’явилася перша зірочка –
можна сідати до столу. У моїй сім’ї, як і в
багатьох українських родинах, на початку
Святвечора на святковому столі запалюють
свічку, яскраве полум’я котрої освітлює
дванадцять страв на столі і символізує
Зорю, котра провадила трьох царів до
Вифлеєма. Недалеко від столу окремо
ставиться тарілка для тих, кого вже немає.
Після святкової трапези, котрій
найчастіше передує молитва, ми співаємо
колядки, та слухаємо колядників, які ходять
від хати до хати, співаючи колядок та
віншувань. Вони часто переодягнені в
персонажів вертепу, або мають на собі
елементи національного одягу. Колядники
носять із собою символічну зірку.
За спів, гру та гарні побажання,
господарі віддячують солодощами, або, як
це найчастіше, грошима. Вважається, що
першими до хати повинні увійти хлопці
або чоловіки, щоб рік видався вдалим. Так
повелося, що дарування подарунків рідним
вважається більш новорічною традицією.
Кажуть, що у ніч перед Різдвом
спати не можна. Але витративши багато
сил на приготування, як правило, цієї
традиції не зовсім дотримуються.
Наступного дня вранці всі йдуть до
церкви. Пороздумувавши над сутністю
Zagłosuj na ten artykuł na stronie www.blabel.agh.edu.pl/gazeta
Polską wersję językową tego artykułu znajdziesz w wydaniu elektronicznym
THE BLABELS
свята та віддавши шану Божій Дитині,
послухавши колядок, ідуть додому,
чекаючи на гостей або самі збираються
відвідати родичів та знайомих. «Христос
народився!» «Славімо Його!» - так
вітаються у святкові дні.
Різдво – свято радісне, особливе і
навіть трохи магічне. Це свято єднання
людських душ. Світло, душевне тепло,
гармонія - дають натхнення на початок
добрих задумів.
libre en la cultura popular. Fue la década de
1950 cuando aparecieron los personajes que
hasta hoy siguen considerados como las
leyendas de la lucha libre mexicana.
El Santo, Blue Demon, Mil Máscaras,
Huracán Ramírez y Rey Misterio entre otros,
son héroes para miles de mexicanos. La fama
de estos luchadores trespasa las fronteras del
país y llega a las mejores empresas de lucha
del mundo – en Estados Unidos, Japón,
España, Inglaterra y Alemania.
Karolina Toś
¿La lucha o el teatro?
Cunado alguien te pregunta, que cuál
es el deporte nacional de México, la respesta
parece simple- el Fútbol.
No obstate, aunque, Fútbol sigue
siendo el deporte más popular, lo que es el
verdardero deporte nacional del país
iberoamericano es la lucha libre mexicana.
Este deporte- espectáculo es una
mezcla de la lucha profesional y las
secuencias teatrales. Los participantes
enmascarados performan varias susmisiones
rápidas y acrobacias elevadas. El estilo está
caracterizado por sus llaves a ras de lona y
aéreo. Sin embargo, los peligrosos saltos hacia
fuera del ring son los más excitantes.
Los Héroes míticos
Además, es un el fenómeno muy
interesante es el funcionamiento de la lucha
La lucha libre en el cine
Algunos luchadores han tratado de
capitalizar su fama en el ring para trabajar
también en la cinematografía. Aquí se
considera el origen de un género fílmico
denominado Lucha Film.
Los primeros personajes que lo
hicieron fueron El Santo y Blue Demon,
quienes actuaron en las series películas
cinematográficas tituladas con sus respectivos
nombres en títulos.
"El Santo VS las momias de
Guanajuato" es una de las más famosas.
Por estás razones y porque debido a
que la lucha libre contiene elementos
folklóricos y tradicionales, este deporte se
considera en México como el más popular,
ocupadno el segundo puesto tras el sólo
debajo del Fútbol.
Zagłosuj na ten artykuł na stronie www.blabel.agh.edu.pl/gazeta
Polską wersję językową tego artykułu znajdziesz w wydaniu elektronicznym
9
THE BLABELS
Magdalena Pabisiak
Adivina, adivinanza
¡Navidad! Una vez en tu casa familiar,
relajado, harto de comer, ¿no te provoca, Querido Lector, una sabrosa siesta delante de la
pantalla? Es cierto que la calidad de la cartelera navideña a veces decepciona hasta al espectador menos exigente. Sin embargo, quiero
recomendarte una película navideña clásica,
eterna, que nació en un país no muy lejano,
más o menos cuando tu viniste al mundo. El
filme evoca una época que tal vez pudiesen
recordar tus bisabuelos.
¡Navidad! Tras una función de teatro,
una familia de actores se reúne en la mansión
de la mamá grande, mujer entrada en años,
pero guapa, fina, culta y tierna. Todos, los señores y los críados, cogidos de la mano y presididos por la abuela, recorren la casa desde el
sótano hasta el ático al compás de un canto rebosnte de alegría. Alegría, sí, aunque en aquel
villancico o mejor dicho Julmusik suena un
presagio: tras el Carnaval, la Cuaresma.
En fin, una película maestra, chispeante de amores, amoríos, celos, desamores y odios, espernzas, desesperanzas, prodigios,
sabiduría e ironía. Si no la conoces, tienes que
verla. Y si la has visto, vuelve a descubrirla.
Para que puedas identificarla, te dejo esta pista:
Nu är jul igen
och nu är jul igen,
och julen vara skall till
påska.
Det var inte sant'
och det var inte sant
för däremellan kommer fasta.
Si llegas a ser el primero/la primera en
evíar el título de la película a la redacción, te
tengo guardado un regalillo. ¡Suerte!
Las doce uvas de la... muerte
Protagonizada por un trío de actores de
primera fila (Victoria Abril, Jorge Sanz y Maribel Verdú), basada en un caso auténtico, la
película Amantes de Vicente Aranda, se desarrola en la España de la posguerra, desgarrada,
turbia y hostil. Paco se está buscando una vida
fácil al amparo de Luisa, mujer seductora de
10
dudosa moral, despreciando el sentimiento
puro de su novia Trini, dispuesta a cualquier
sacrificio por él. Al fin y al cabo, los novios
emprenden un viaje juntos. Es Nochevieja,
pero ellos, ajenos a la intemperie y a los festejos que se celebran a su rededor, llegan a un
compromiso terrible. Os la recomindo por los
actores, quizás también por si os apatece una
gota de hiel que os devuelva a la realidad que
no siempre sabe a polvorones. Y antes que
nada, para apreciar una muestra de la obra cinematográfica del maestro barcelonés.
Zgadnij, o jakim filmie jest mowa
w pierwszej recenzji. Odpowiedzi należy
przysyłać na adres [email protected]
do 31 grudnia 2012 r. Do wygrania bilety do
kina ufundowane przez Kino Agrafka i Kinokawiarnię Kika.
Kino Agrafka to tradycyjne i zarazem nowo-
czesne kino w centrum Krakowa. Liczne
przeglądy tematyczne i monograficzne, pokazy z muzyką na żywo, spotkania autorskie
oraz festiwale filmowe stanowią repertuarową
codzienność Agrafki.
KinoKawiarnia KIKA to miejsce wyjątkowe. Najmłodsze kino studyjne w Krakowie
i zarazem niebanalna kawiarnia. Znaleźć tu można strawę zarówno dla
ducha jak i ciała. Czeskie
piwo, włoska kawa, polskie ciasta i równie bogaty repertuar kinowy
sprawiają, że można się
w KICE zatracić.
Zagłosuj na ten artykuł na stronie www.blabel.agh.edu.pl/gazeta
Polską wersję językową tego artykułu znajdziesz w wydaniu elektronicznym
THE BLABELS
Magdalena Pabisiak
Zgaduj, zgadula
Święta! Wreszcie w domu rodzinnym
-wypoczęty, syty- nie masz ochoty, Drogi
Czytelniku, na rozkoszną sjestę przed
ekranem? To pawda, że śwąteczny program
czasem
rozczarowuje
widza
o
najskromniejszych nawet wymaganiach. Chcę
jednak polecić Ci pewien film świąteczny,
klasyczny, ponadczasowy, który narodził się
w kraju niezbyt odległym, mniej więcej
wtedy, kiedy przyszedłeś na świat. Film
przywołuje czasy, które być może mogliby
pamiętac Twoi pradziadkowie.
Według pewnej starej, nieco
seksistowskiej maksymy, tłumaczenie jest jak
kobieta: albo wierne, albo piękne. Staram się
unikać stereotypów, dlatego też mój
autoprzekład będzie inny: ani wierny, ani
piękny, lecz przewrotny i tendencyjny.
Myślisz pewnie, że ściągnęłam recenzję z
Internetu i nie chce mi się jej tłumaczyć?
To, co zawdzięczam sieci, znajdziesz
poniżej, a to, co napisałam sama, jest tak
proste, że przy odrobinie dobrej woli sam
zrozumiesz.
A zatem, polecam Ci mistrzowski film,
skrzący się miłością, miłostkami, zazdrością,
nadzieją, rozpaczą, cudami, mądrością oraz
ironią. Jeśli go nie znasz, musisz go zobaczyć.
Jeśli znasz, odkryj go na nowo. Zostawiam Ci
tę wskazówkę, żebyś odgadł, o jaki film
chodzi:
Nu är jul igen
och nu är jul igen,
och julen vara skall till
påska.
Det var inte sant'
och det var inte sant
för däremellan kommer fasta.
Jeśli będziesz pierwszą osobą, która
prześle tytuł filmu do Redakcji, dostaniesz
ode mnie drobny prezencik. Powodzenia!
Dwanaście winogron... śmierci
W wykonaniu gwiazd pierwszej
wielkości (Victoria Abril, Jorge Sanz y
Maribel Verdú), oparty na prawdziwym
10 pl
zdarzeniu, film Kochankowie
Vicente
Arandy, rozgrywa się w powojennej
Hiszpanii, rozdartej, mętnej i nieprzyjaznej.
Paco szuka łatwego życia u boku Luisy,
uwodzicielskiej kobiety o wątpliwej
moralności, gardząc czystym uczuciem swojej
narzeczonej Trini, gotowej na każdą ofiarę dla
ukochanego. Koniec końców narzeczeni
wyruszają we wspólną podróż. Jest
noworoczny wieczór, jednak oni, nieczuli na
niepogodę, obojętni na toczącą się wokół
zabawę, zawierają przerażający układ.
Polecam Wam ten film ze względu na
aktorów, może także i na wypadek, gdyby
komuś z Was zachciało się kropli goryczy, co
nas przywraca do rzeczywistości, która nie
zawsze ma smak światecznych pierniczków.
Przede wszystkim zaś, aby zakosztować
próbki filmowego dzieła barcelońskiego
mistrza.
Zgadnij, o jakim filmie jest mowa
w pierwszej recenzji. Odpowiedzi należy
przysyłać na adres [email protected]
do 31 grudnia 2012 r. Do wygrania bilety do
kina ufundowane przez Kino Agrafka i Kinokawiarnię Kika.
Kino Agrafka to tradycyjne i zarazem nowoczesne kino w centrum Krakowa. Liczne
przeglądy tematyczne i monograficzne, pokazy z muzyką na żywo, spotkania autorskie
oraz festiwale filmowe stanowią repertuarową
codzienność Agrafki.
KinoKawiarnia KIKA to miejsce wyjątkowe. Najmłodsze kino studyjne w Krakowie
i zarazem niebanalna kawiarnia. Znaleźć tu
można strawę zarówno dla ducha jak i ciała.
Czeskie piwo, włoska kawa, polskie ciasta
i równie bogaty repertuar kinowy sprawiają,
że można się w KICE zatracić.
Zagłosuj na ten artykuł na stronie www.blabel.agh.edu.pl/gazeta
THE BLABELS
Los días azules
Marcin Duda
Los días azules de Fernando Vallejo es
un intento de vuelta del autor a los años de su
infancia feliz. Todos los acontecimientos presentados en esta novela autobiográfica están
descritos desde la perspectiva de un niño de
pocos años, pero el comentario de los mismos,
lleno de ironía y burlesco, muestra que el autor es una persona madura que analiza sus recuerdos desde distancia. Recargando las tintas
de sus parientes el escritor pinta la imagen de
una familia muy amable compuesta por unos
soñadores incorregibles que están en conflicto
permanente con la realidad brutal de la Colombia de fines de los años cuarenta y principios de los cincuenta. Vallejo saca a luz, de
manera severa pero también graciosa, todas
las patologias y divisiones sociales fuertemente arraigadas que prestaban colorido a su juventud colombiana causando simultáneamente
la parálisis del país en el que vivía. En el libro
aparece también el motivo de Navidades que,
para el autor, eran el símbolo de esperanza de
la futura vida buena. En mi opinión es un libro
fácil que desprende calor y es capaz de sacar
la risa también en el día más nublado.
Hidden controversy...
Narkotyki. Dlaczego legalizacja jest nieuchronna? - Michel Henry
Paulina Suchińska
I put down a book in a black cover with
red title back on my
knees, took off my glasses, rubbed my already
red from reading eyes.
I chcecked the clock, its
4 am. Am takinga deep
breath trying to gather
myself toghether.
I've promised to
write a review about this
book, cause it is the topic more than personal
for me. I remember observing people so important for me losing themselves in adiction.
They wanted more, faster, harder.'It helps me
think' they used to say, ' it makes me happy',
'It makes me the king of the world', I don't need anything else'... It doesn't matter how intelligent you are and if you have extreme will
power. Everything start to sleep through your
fingers. At the end you ae no longer able to
think, eat, feel.
I remember taking the book from Ula.
I got back home, half opened the first page
and put it back on the kitchen table. It stayed
there for at least2 weeks before I made myself
sit on the armchair wrapped out in anti-memory blancket and start reading.
I read through the first part of datas and
numbers and through the next one ... and
through the next one. Numbers begin to merge
with the other numbers. Conclusions with
other conclusions or maybe rather with one
particular conclusion which is so obvious
from the very first page. Author focused on
strong facts, and I have to admit, left me speachless. The whole system and government
was unmasked. But are we supposed to be led
by only facts? Should we leave such
a unstoppable power on its own? Should we
trust surveys and numbers?
What were my expectations reading
this book? Maybe more + and -, maybe some
pure humanity. How can we leave adicts on
their on with no prevention? On the other
hand, isn't forbidding something, the lack of
freedom we all seak this days? Mabey we are
the bad guys trying to stop it.
So ... yes, the book eventhough it doesn't seem so, it makes you think by yourself.
Surveys and number are just the base for your
opinion. You can se the whole society and
dugs industry from the other side. Although
it's hard for me to appreciate essays, i have to
admit that I've gained my whole new point of
wiev. More matu, more general, more... mine.
So If you have this book on your knees
right now. I want you to know that you have
great essay about corruption, politics and
drugs in front of you.
Jakie jest Twoje zdanie w kwestii
legalizacji narkotyków?
Napisz na
[email protected] do 31.12.2012.
Najciekawsze
wypowiedzi
zostaną
nagrodzone książkami.
Zagłosuj na ten artykuł na stronie www.blabel.agh.edu.pl/gazeta
Książki do recenzji i konkursu przekazało wydawnictwo Czarna Owca
11
THE BLABELS
Joanna Grzybowska
There are also 7 water slides. I love water so
I already knew that waterfront will be my
favorite spot on the camp!
Camp Ozark is a Christian Summer
Camp for boys and girls at the age of 8 to 16.
At the same time there are about 1,200
campers and 800 staff members. Camp Ozark
occupies several hundred acres of National
Forest land. It utilizes 78 cabins for summer
camp program. There are 2 large covered
pavilions for basketball and volleyball,
a pavilion for gymnastics, several playing
fields (for football, baseball), a dance studio,
a woodshop, a wrestling and weight room
pavilion, a crafts building, a climbing tower,
a bouldering wall, riding rings (approximately
25 horses), ponds for fishing and canoeing,
a skate park, 3 tennis courts, 4 netted batting
cages, a mini-golf course, an archery range,
rifle range and skeet range. And last but not
least – natural, spring-fed waterfront which
features 6 "Blobs", 4 water trampolines, 2 free
swim areas, bumper boats and water logs.
Before we could go to the USA and
enjoy our stay there we had to prepare our
trip. We had to fill in another online
application, we also had to collect some
documents which our employer requested. We
also had to obtain VISA, so we had to
schedule an appointment in the embassy. After
that we went on to some more interesting stuff
for me (not necessary for my boyfriend) –
shopping ( We had to buy some things for
both our stay at a camp and for our travel
afterwards. We knew that we can only take
luggage with limited weight so we tried to buy
only really necessary things. While packing
we still had to leave some at home, not
because our luggage was too small but
because it was too heavy. The weight of your
luggage for overseas flights is important, so
remember, try to pack as least as possible (
The day before our departure I was
saying goodbye to my parents. I left them the
set of copies of our documents such as our
passports, VISAs, contracts, insurance and
flight tickets. I’m really glad I did that
because when my mom looked at my and
Mateusz’s ticket, they turned out to be the
tickets on different flights… The same date
but different time of departure. We didn’t
know it until then! I didn’t want to think what
would happen if my mom hadn’t notice it! We
didn’t buy those tickets ourselves so we
assumed that if the date is the same it must be
the same flight. Only it wasn’t. We were lucky
to notice it on time. After about 40 hour
journey – we were in Arkansas.
We couldn’t be more happy. The day
when we got our jobs. Our dream has just
started to come true! Of course the job itself
wasn’t our dream but it was a means to an end
– our great adventure while traveling in the
USA. I remember that day clearly.
At that time we didn’t know much
about the camp where we were placed at. The
first thing I did when I got home after job fairs
was to play a DVD which I got from the camp
representative. It was a promotional DVD
about our camp. I have to say that after
watching this material I was even more
excited. The camp looked really impressive!
12
Zagłosuj na ten artykuł na stronie www.blabel.agh.edu.pl/gazeta
To be continued...
THE BLABELS
서 울역 이
어디에
(parasole).
감사합니 다.
있어 요?
두
Żaneta Koniecka
Dziś nauczymy się podstaw formułowania
zdań. Zacznijmy od wskazania podmiotu.
Aby wskazać podmiot w zdaniu
używamy: (i/ka) + rzeczownik.
używamy, kiedy wyraz kończy się spółgłoską,
- – gdy samogłoską.
(Mina sshiga isseoyo) –
Mina jest tutaj.
- (chibi isseoyo) – Mam dom.
(ibuni nuguyeyo?) – Kto
to jest?
(chihun sshiyeyo) – To Chihunsshi.
이 /가
–이
가
미나
집이
씨가
있어 요.
있어 요.
이 분이
지훈
누구예 요?
씨예요
Wyobraźmy sobie teraz, że nie wiemy, gdzie
jesteśmy. Aby wybrnąć z tej sytuacji, pytamy:
(yeogiga eodiyeyo?) – Co
to za miejsce?
여기가
어 디 예 요?
개
(kamsahamnida) – Dziękuję.
(tu kae isseoyo) – Mam dwa
있어 요
Na dziś to już wszystko – jeszcze tylko jak
zawsze porcja słownictwa.
장소
교실
극장
- miejca
(kyoshil) – sala, klasa
(kugchang) – kino, teatr
(taesagwan) - ambasada
(toseogwan) - biblioteka
(mungujeom) – sklep papierniczy
(pyeongweon) - szpital
(seocheom) - księgarnia
(suyeongjang) - basen
(shikdang) – restauracja, stołówka
(eunhaeng) - bank
(hakkyo) - szkoła
(hwajangshil) – toaleta, łazienka
(hoesa) - firma
대 사관
도서 관
문구점
병원
서점
수영 장
식당
은행
학교
화장실
회사
Do oznaczenia miejsca, lokalizacji czegoś lub
kogoś potrzebna nam będzie końcówka – (e), dodawana do rzeczowników.
(Aendi sshiga
eodie isseoyo?) – Gdzie jest Andy-sshi?
(kyoshire isseoyo) – Jest
w sali.
에
앤디
씨가
교실 에
어디에
있어 요?
있어 요.
Przyjrzyjmy się teraz poniższym dialogom:
-
실 례 함니 다,
앤디
씨
여기
있어 요?
(shillyehamnida, Aendi sshi yeogi isseoyo?) –
Przepraszam, czy jest tu Andy-sshi?
(aniyo, eobseoyo) – Nie,
nie ma go tu.
(keureom eodie
isseoyo?) – W takim razie gdzie jest?
(shikdange isseoyo) – Jest
na stołówce.
(lotte
weoldeuga eodie isseoyo?) – Gdzie jest Lotte
World?
(chamsil arayo?) – Znasz
Jamsil? (dzielnica Seulu)
(ne, arayo.) – Tak, znam.
(chamshire isseoyo) – Jest
w Jamsil.
-
아니 요 ,
그럼
식 당에
없어 요 .
어디에
있어 요.
롯데 월 드가
짐실
네,
있어 요?
어디에
있어 요?
알아요 ?
알아요 .
잠실 에
있어 요.
Zagłosuj na ten artykuł na stronie www.blabel.agh.edu.pl/gazeta
13
THE BLABELS
Piotr Łysoniewski
Łamańce językowe
Два щенка щека к щеке щиплют щетку в
уголке. Rosyjski
What noise annoys an oyster? Any noise
annoys an oyster. But a noisy noise annoys an
oyster most. Angielski
Trentatré trentini entrarono a Trento tutti e
trentatré trotterellando. Włoski
Je suis ce que je suis et si je suis ce que je
suis, qu'est-ce que je suis? Francuski
Кинув кріп Прокіп в окріп. У окропі, окрім
кропу кипить короп для Прокопа. Ukraiński
Tres tristes tigres trigaron trigo en un trigal.
Hiszpański
Rozwiązania rebusów należy wysyłać na
adres [email protected] do dnia
21.12.2012r.
Do wygrania wejściówki na ściankę
wspinaczkową oraz bilety na Spotkanie
z Kulturą.
14

Podobne dokumenty