pobierz - Luteranie.pl

Komentarze

Transkrypt

pobierz - Luteranie.pl
Informator
Parafii Ewangelicko-Augsburskiej
w Poznaniu
D WUMIESIĘCZNIK | M ARZEC – KWIECIEŃ 201 5 ( NR 2)
www.poznan.luteranie.pl
W tym numerze:
HISTORYCZNIE:
Świadectwo chrześcijańskie
w systemach totalitarnych
Ks. Darina Banciková i jej
służba.
– dr Małgorzata Grzywacz
Jerzy Domasłowski o Roczniku
Gdańskim
MOIM ZDANIEM:
tekst Agnieszki Zawiskiej
- Patriotyczna struna w umyśle
Powyżej: Zimowisko 201 5 r.
Poniżej: Chrzest Emmy Ziebert
Sola Scriptura, etap diecezjalny
Koło Pań w Palmiarni
wydawca: Parafia Ewangelicko-Augsburska w Poznaniu
zespół redakcyjny: Halina Raszyk, ks. Marcin Kotas, Anna Boruta-Bisok (kącik dla dzieci)
przygotowanie i opracowanie tekstów, korekta: Halina Raszyk
skład i opracowanie graficzne: Hanna Pałac
druk: Perfekt Druk, ul. Świerzawska 1 , 60-321 Poznań
Zdjęcia na okładce: P. Hewelt, zdjęcie na 1 i 2 stronie publikacji pochodzą ze strony www.freeimages.com, s.
24: broc - Fotolia.com, pozostałe - archiwum własne autorów i parafii
OD REDAKCJI
Drodzy Czytelnicy!
To co roku szczególny czas – pasja. Dla
wierzących to przypomnienie – swoim ży ciem doczesnym zasłużysz na życie wieczne lub nie. Przypominanie wydarzeń, które
doprowadziły do śmierci Jezusa jakże na dal aktualnych. Wielu z nas podnosi rękę
na zgodę, bojąc się o siebie. Konformizm
jest wpisany w nasze charaktery, szuka
tylko usprawiedliwienia. Dlatego tacy lu dzie jak ks. Daria Becikova powinni być
przypominani. Dzięki p.Małgorzacie Grzy wacz poznajemy ją, kobietę dla której
służba Bogu była najważniejsza. Jakże
trudna, być kobietą księdzem w komunistycznej rzeczywistości to tak, jakby sa memu próbować pokonać drogę pod silny
wiatr.
Jakże rzadko myślimy na co dzień o pa triotyzmie. Pani Agnieszka Zawiska stara
się poruszyć tę stronę naszej natury.
To słowo dziś niemodne, wielu głośnych
„mówców” bardzo się stara je zdewalu ować. Jednak to nasze codzienne decyzje
powodują o naszym poczuciu tożsamości.
Dotyczy to również bycia chrześcijaninem
luteraninem. Jeśli wyznajemy jakąś ideę,
to naszym postępowaniem musimy świad czyć o słuszności wyboru i nie ma tu miej sca na półśrodki.
I NFORMATOR PARAFIALNY
Mijają 3 lata od śmierci mojego męża
ks. Tadeusza Raszyka. Wiele dokonało się
zmian dookoła. Przypominając jego teksty,
chciałabym dać świadectwo jego wiary,
ufności w Boże prowadzenie. Dla tych,
którzy pamiętają i tych, którzy pierwszy
raz spotkają się z jego duchowością.
Czytając Informator, mam nadzieję znaj dziecie słowa, które Was poruszą.
Spokojnego przeżywania pasyjnej re fleksji i radości Wielkanocnej.
W imieniu redakcji
Halina Raszyk
3
SPOTKANIE ZE SŁOWEM BOŻYM
Arcykapłani i faryzeusze zwołali Radę Najwyższą i mówili: Cóż
uczynimy? Człowiek ten dokonuje wiele cudów. Jeśli go tak
zostawimy, wszyscy uwierzą w niego; wtedy przyjdą Rzymianie
i zabiorą naszą świątynię i nasz naród. A jeden z nich, Kajfasz,
który tego roku był arcykapłanem, rzekł do nich: wy nic nie
wiecie, i nie myślicie, że lepiej jest dla nas, by jeden człowiek
umarł za lud, niż żeby wszystek ten lud zginął. A tego nie mó wił z siebie, ale jako arcykapłan w owym roku prorokował, że
Jezus miał umrzeć za naród. O tego dnia naradzali się, aby go
zabić. (Ew. Jana 1 1 , 47-53)
Powyższy fragment z ewangelii Jana
opisuje wydarzenia, jakie miały miejsce na
długo przed Wielkim Piątkiem. Jednak już
wtedy postanowiono, jakie działania nale ży powziąć wobec Jezusa z Galilei. Tak
oto stajemy się duchowymi świadkami
„procesu”, w którym oskarżony nie bierze
udziału. Co więcej, największą „zbrodnią”,
jaką zarzuca się oskarżonemu, to dokony wanie cudów. Zastanawiającym jest, co ta kiego stało się, co wkradło się w myślenie
członków Rady Najwyższej, iż wobec oso by, która dokonuje cudów, uzdrawia cho rych, czyni dobro, należy zastosować naj wyższy wymiar kary? Co wkradło się
w bieg ich myśli, że uznali, że lepiej
będzie Jezusa poddać karze śmierci, niż
pozwolić mu pozostać przy życiu? Podej rzewam, że gdybyśmy nie znali dalszych
losów Jezusa, nikt z nas nie przewidziałby,
że Jego historia przybierze taki obrót.
A jednak!
4
Bezpośrednim powodem zwołania Rady
Najwyższej był dokonany przez Jezusa cud
wskrzeszenia z martwych Łazarza. Z pewnością słyszeli i o innych cudach dokona nych przez Nauczyciela z Galilei, lecz
wskrzeszenie z martwych człowieka wy warło na nich największe wrażenie.
W świadomości Żydów moc wzbudzania
z martwych posiada tylko Bóg. W takiej
sytuacji punkt obrad może być tylko jeden:
co zrobimy z Jezusem? Nikt z członków
Rady nie kwestionuje faktu, że Jezus do konuje cudów. Nikt nie poddaje w wątpliwość, że Jezus nie jest zwykłym człowie kiem. Obrady nie skupiają się wokół
kwestii, kim jest Jezus. Nikt nie zastana wia się nad Jego naturą, posłannictwem.
Całe posiedzenie sprowadza się do jed nego: co w takiej sytuacji uczynić z Jezu sem? Co zrobić z człowiekiem, który
wzbudza z martwych?
Przypuszczam, że członkowie Sanhe -
I NFORMATOR PARAFIALNY
SPOTKANIE ZE SŁOWEM BOŻYM
drynu mieli świadomość powagi oraz zna czenia tego zebrania. Uznanie Jezusa za
Mesjasza oznaczałoby nie tylko wypełnie nie proroctw, ale pociągałoby za sobą ko nieczność podjęcia wspólnej drogi wiary.
Jeśli Go tak zostawimy, wszyscy uwierzą
w niego; wtedy przyjdą Rzymianie i zabiorą naszą świątynię i nasz naród. Nie
wiemy jakimi przesłankami kierował się
ów członek Rady, przywołując wizję na jazdu Rzymian, wiemy natomiast, że Żydzi
doświadczyli takiej katastrofy. VI wieków
wcześniej ich świątynia została zburzona,
a naród deportowany w głąb królestwa
Babilonii. Ta zatrważająca wizja stała się
punktem zwrotnym w myśleniu o decyzji,
którą mieli podjąć członkowie zebrania.
Teraz bowiem członkowie Rady Najwyższej nie rozważali już: co należy uczynić
z człowiekiem, który czyni wiele cudów,
ale zastanawiali się nad tym: co zrobić
z człowiekiem, który poprzez swoją dzia łalność niesie zagrożenie dla świątyni
i narodu? Wniosek może być tylko jeden.
Lepiej jest dla wszystkich, aby zginął je den człowiek niż starty miałby ponieść
cały naród. W obliczu powyższego ich
myślenie staje się jasne i oczywiste: Jezu sa należy wyeliminować.
Patrząc na to wszystko, co się wydarzy ło, możemy zauważyć, jak łatwo zgubić
pierwotny sens tego, czego się szukało.
Cała Rada oczekiwała na Mesjasza, lecz
I NFORMATOR PARAFIALNY
gdzieś w tym oczekiwaniu zupełnie się
zatraciła. Dlatego wizja, że oto Mesjasz
jest pośród nich, stała się dla nich prze rażająca. Jestem przekonany, że większość
członków Rady była szczerze zatroskana
o losy świątyni i narodu. Ale przy podej mowaniu decyzji o tym, co zrobić z Jezu sem najprawdopodobniej pojawił się
strach, przed uznaniem, że Jezus jest wy czekiwanym Mesjaszem. Obawiali się
podjęcia indywidualnej decyzji wiary, aby
stanąć po Jego stronie i uznać go swoim
Mesjaszem. Uznanie Jezusa wiązałoby się
z dokonaniem radykalnych zmian w spoj rzeniu na Boga, religię, zbawienie,
w spojrzeniu na samego siebie. Skazując
Jezusa na śmierć, członkowie Rady odsu nęli od siebie problem.
Drodzy! Pytanie, przed którym stanął
Sanhedryn, jest w rzeczywistości pytaniem
ciągle aktualnym. Jest to jedno z najważniejszych pytań, jakie człowiek może po stawić w swoim życiu. Pytanie o Mesja sza, o zbawienie, o sens życia. Całkiem
niedawno wkroczyliśmy w okres pasyjny.
To czas, który prowadzi nas pod krzyż
Zbawiciela. Warto zatem postawić pyta nie: kim dla mnie jest Chrystus? Czy nie
zatraciłem swojej duchowości?
Życzę nam wszystkich wartościowego
i błogosławionego czasu pasyjnego.
Ks. Marcin Kotas
5
ROZMYŚLANIE KS. TADEUSZA RASZYKA
Boże ucztowanie
Taki jest chleb, który z nieba zstąpił, nie taki, jaki jedli ojcowie i poumierali; kto spożywa ten chleb żyć będzie na
wieki Jan 6, 58
Czas pasyjny różne przywołuje skojarzenia, ale nie sądzę
aby komukolwiek kojarzył się z UCZTOWANIEM. Boże
ucztowanie zostawiamy sobie na inny czas. W okresie pasyj nym to porostu nie uchodzi - jest czas postu. Niemniej jest jeden rodzaj ucztowania,
który tego okresu upamiętniającego mękę i śmierć Chrystusa się wywodzi. Tutaj ma
swoje korzenie. Tak. To ona – ostatnia wieczerza w czasie której nasz Zbawiciel usta nowił sakrament ołtarza inaczej komunią zwany. Jezus zaprasza wszystkich do tego
Stołu Pańskiego.
Zapraszający zawsze stara się zachęcić do przybycia – czym? To Jezus mówi wprost
„Albowiem ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a krew moja jest prawdziwym napo jem” A jakże to błogosławiona postna strawa!
Bóg usytuował pierwszych ludzi w Edenie, gdzie „wyrosło drzewo przyjemne do
oglądania i dobre do jedzenia” 1 Mo. 2,9a
I pierwsze Boże przykazanie „Z każdego drzewa tego ogrodu możesz jeść” (w.1 6) –
dobre, pyszne – rajskie jedzenie i zaraz ale z „drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci
jeść” (w.1 2)
Nieposłuszeństwo i kara
„w mozole żywić się będziesz z niej po wszystkie dni życia swego” A to oznacza, że
prawdziwej rajskiej uczty tutaj na tej ziemi nie posmakujemy.
Z powodu grzechu.
Ale jeśli to możliwe w przyszłości, którą zgotował nam Bóg w Jezusie Chrystusie!
Dlatego też Jezus tak często gdy mówi o rzeczywistości Królestwa Bożego używa tego
porównania – o uczcie weselnej Mt. 22,1 ; Łk. 1 4,1 5 Zresztą czyż to nie znamienne, że
pierwszego cudu dokonał Jezus na przyjęciu weselnym w Kanie Galilejskiej.
A ten cud komunii św. wino i chleb – krew i ciało Chrystusa!
A my?
6
I NFORMATOR PARAFIALNY
ROZMYŚLANIE KS. TADEUSZA RASZYKA
Co my gotowi jesteśmy ofiarować Bogu? Z naszego czasu, naszych sił, naszego zdro wia, naszych hobby. Ile z tego jestem gotów ofiarować na modlitwę? To kosztuje czas,
i tak zawsze odbywa się kosztem czegoś. Wspólne modlitwy i spożywanie komunii św.
wymaga miejsca.
Trzeba sobie to miejsce zorganizować. Wspólne miejsca modlitwy wymaga także
utrzymania w czystości, remontu, kosztów związanych z opałem, oświetleniem itd.
Ostatecznie chodzi to jak cenny jest dla mnie Jezus?
- Czy oddać mu to co najlepsze, wszystko co mam do Jego dyspozycji?
- Czy też tylko to co i tak nie jest mi potrzebne?
Jezus oddał dla mnie i dla Ciebie wszystko. Dla Judasza był wart tylko 30 srebrników,
a dla nas?
Jezus takich ludzi wypatruje i dziś. Nie tylko po to aby na nich wskazać, ale przede
wszystkim dlatego, że takich i dziś potrzebuje dla swojej sprawy.
Bóg złożył w Chrystusie najdoskonalszą ofiarę. Jezus ofiarował wszystko co miał – to
co najcenniejsze – własne życie. Nie ma przecież wyższej ofiary!
Jeszcze jedno jest znamienne, mianowicie to, że po owej wieczerzy Jezus został sam.
Takie odejścia od Chrystusa do niczego dobrego nie prowadzą, kończą się zazwyczaj
tragicznie.
Dlatego Jezus do siebie przywołuje, gdy chce zwrócić uwagę na prawdziwą ofiarę
i oddanie Bogu.
Dlatego trzeba nam trwać przy Chrystusie i w Chrystusie. Trwajmy w Nim!
Z Tobą
Nie cierpienie dla cierpienia
nie krzyż dla krzyża
nie piątek dla piątku
nie po to aby pytać
skąd i co dalej
I NFORMATOR PARAFIALNY
Wszystko to bez sensu. Za mało
Lecz po to by być z Tobą
Pobiec. Bać się i zostać
skoro Ciebie bolało
Jan Twardowski
7
HISTORYCZNIE...
Świadectwo chrześcijańskie w systemach totalitarnych
Ks. Darina Banciková i jej służba.
Już kolejny raz po wstaje tekst do nasze go Informatora, który
ma się zakorzenić, za gnieździć w codzien ności okresu pasyjne go. Nie potrafię powiedzieć dlaczego, ale
w tym czasie ze szcze gólną uwagą odnoszę
się do doświadczenia wiary chrześcijan,
których postawa mnie intryguje i zastana wia, budząc emocje i pytanie: Jak to jest,
że ludzie znoszą dla Chrystusa wszystko?
Oddają siebie, wszystko, co mają i kim są.
Wielu takich było także w tzw. minionym
okresie. Dla mnie on nie jest miniony i nie
będzie. Zbyt mało o nim wiemy, choć żyliśmy w tamtym czasie. A może staramy się
zapomnieć, budując nową, inną rzeczywistość. Cofnijmy się ponad pięćdziesiąt lat
wstecz. Jest rok 1 962. Panują ciężkie, zimowe warunki. Pod kościół w maleńkiej
wiosce Drienovo zajeżdża samochód. Wy siadają z niego czterej mężczyźni i kierują
się w stronę plebanii. I tak ludzie tutaj
mają szczęście, że budynek kościelny nie
został zamknięty. Od piętnastu lat panują
nowe porządki. Państwo czechosłowackie
skrupulatnie realizuje zalecenia partii ko -
8
munistycznej i sowieckich teoretyków re ligii. Mieszkańcy Drienova to w większo ści luteranie. Nie wiadomo, czy zauważyli,
że funkcjonariusze służby bezpieczeństwa
kierują swe kroki do pastorskiego mieszkania? W kuchni siedzi kobieta w średnim
wieku wraz z nastoletnią dziewczynką.
Kobieta przerywa śniadanie i podąża za
jednym z tajniaków do biura parafialnego.
Tam usłyszy zarzut posiadania i kolportażu druków i literatury, stanowiącej we dle wysuwanych opinii, zagrożenie dla
porządku państwowego. Rewizja na ple banii trwa pięć godzin. Kobietę zawiezio no na posterunek milicji do Zvolenia. Tam,
zmarła na początku roku 1 962 jej siostra,
znana aktorka, Maria Banciková. Parafian
zaskoczyła decyzja o umieszczeniu ich
księdza w areszcie. Czy zdawali sobie do
końca sprawę, z podjętych przez komunistów działań, aby poddać represjom du chowieństwo ewangelickie na słowackiej
stronie tego dwuczłonowego państwa
w bloku wschodnim?
Do więzienia śledczego w Bańskiej
Bystrzycy przywieziono wówczas ks. Da rinę Bancikovą – pierwszą kobietę w Ko ściele luterańskim na Słowacji, absolwentkę studiów teologicznych w 1 945 r.,
wprowadzoną w urząd duchowny, jeszcze
I NFORMATOR PARAFIALNY
HISTORYCZNIE...
w okresie stalinowskim, w 1 951 r.1 . Była
to chyba jedna z najwcześniejszych decy zji, jakie podjęto w kwestii ordynacji ko biet na terenach objętych oficjalną walką
z wszelkimi przejawami religii.
Ksiądz Darina Banciková (1 922-1 999)
była kobietą niezwykłą. Wzięła na siebie
trud bycia tą pierwszą i wypełniła posta wione zadanie bardzo dobrze. Warto upa miętniać jej życiową drogę i służbę dla
Kościoła ze względu świadectwo, jakie
składałła w okresie uwięzienia (m.in. na
cieszącym się ponurą sławą praskim Pan kracu) i następnych latach, gdy musiała
się podporządkować pięcioletniemu zaka zowi pracy. Była osobą twardą i wytrzy małą. Przeszła prawdziwą szkołę życia
także na wydziale teologicznym w Braty sławie – zdała wszystkie egzaminy i stu dia ukończyła, wieńcząc je tytułem baka łarza teologii. Dziś może budzić
zaskoczenie fakt, że spora część jej kole żanek nie wytrzymywała złośliwości i ko mentarzy ze strony studentów i po prostu
przerywała edukację lub zmieniała wy dział na nauczycielski. Darina Banciková
postąpiła odwrotnie – odeszła ostatecznie
od studiów filozoficznych na rzecz teologii
ewangelickiej. Właśnie na tym fakultecie
w specjalny sposób odbywały się np. eg zaminy dla pań – aby uniknąć zarzutu
otrzymywania oceny „na piękne oczy”,
zawsze zdawały one przy świadkach
(2-3 osoby) i musiały się „dobrze” pro wadzić.
Sugestii, jakoby władze komunistyczne
wspierały ordynację kobiet, aby się później ich pozbyć, nie da się potwierdzić
źródłowo. Raz danego pozwolenia – nie
cofnięto. Lata pomiędzy zakończeniem
studiów a ordynacją Banciková spędziła
redagując kościelne periodyki, nauczając
religii, zaangażowaniu w różne grupy pa rafialne. Piątego lipca 1 951 r. odbyło się
jej wprowadzenie w urząd – niektórzy ko ledzy nie życzyli sobie ordynacji razem
z kobietą, dlatego poprosili biskupa Ivana
Čobrdę o wyznaczenie innego terminu
i miejsca dla tej uroczystości. Banciková
podjęła pracę na swej pierwszej parafii
w Liptowskim Mikulaszu. Przyjęto ją tam
dobrze, choć sama nie miała złudzeń, iż
łatwo nie będzie. Zainteresowanie służby
bezpieczeństwa osobą księdza pojawiło
się w Lučencu w r. 1 958 i trwało z prze rwami do 1 989 r. A opuszczenie więzienia
w 1 964 r. oznaczało dla niej całkowite
bezrobocie i przedłużającą się sytuację
niepewności jutra. Przymuszona brakiem
środków do życia oraz zależnością od in nych – rodziny (sama nigdy nie wyszła za
mąż) i kolegów – ksiądz Banciková odwo -
1
Tekst niniejszy stanowi fragment eseju poświęconego osobie ks. Bancikovej, jaki przygotowuję w ramach
projektu translatorskiego jej autobiografii. MG
I NFORMATOR PARAFIALNY
9
HISTORYCZNIE...
łała się nawet do Komitetu Centralnego
Komunistycznej Partii Czechosłowacji
(KPCZ) z prośbą o umożliwienie powrotu
do pracy duchownej. Jej podanie odrzuco no, sugerując zatrudnienie na stanowisku
biurowym i przydzielenie mieszkania
w zamkniętej dla celów kościelnych ple banii w Babinie. Zakaz pracy cofnięto
ostatecznie pod koniec 1 968 roku.
Aktywność kobiety duchownej budziła
silną nieufność władzy komunistycznej na
Słowacji, która nie do końca pogodziła się
z decyzją czeskiej centrali w Pradze, aby
pozwolić na wznowienie działalności
duszpasterskiej. Więzienie i jego trudy
spowodowały poważne reperkusje zdro wotne – ksiądz Banciková mogła wprawdzie podjąć pracę kościelną, lecz nie miała
już takiej siły, jak dawniej. A mimo to nie
poddała się: wręcz odwrotnie, zintensyfikowała swoje zainteresowania teologiczne
(m.in. w kwestii rodzącej się wówczas na
Zachodzie teologii feministycznej), pisała
artykuły i spotykała się potajemnie z in nymi więźniami politycznymi, aby osta tecznie w trakcie aksamitnej rewolucji sta nąć po właściwej stronie. Darina
Banciková zajęła się wówczas prawem
chrześcijan prześladowanych przez władzę
komunistyczną do rehabilitacji i zniesienia
nałożonych przez sądownictwo tamtego
reżimu wyroków oraz zadośćuczynienia
wyrządzonych krzywd. Wiele osób za -
10
wdzięczało jej zaangażowaniu i pomocy
powrót do życiowej normalności. Niezwy kłym świadectwem, które nam pozostawiła
ta kobieta w urzędzie duchownym, jest
autobiografia, o „Dziwnych drogach Bo żych”, w których spisała swoje życiowe
doświadczenie i służbę. Ten bardzo cie kawy i trudno dostępny tekst powinien
stać się lekturą obowiązkową dla następ nych pokoleń chrześcijan i argumentem
z 'd oświadczenia' na rzecz ordynacji kobiet
w Kościołach, które mają jeszcze z tym
problem. Zacytujmy na koniec ważny
fragment tego dokumentu osobistego:
„Podjęłam służbę w Kościele ani dla
profitów, ani dla sławy. Nie mogę liczyć
na żadne korzyści i tego nie robię. Wie działam, że będę musiała się zmierzyć
z problemami. Miałam jednak większe
wyobrażenie o ludzkiej dobroci.[...]. Miłość
do Tego, dla którego tę służbę spełniam,
pomaga mi przezwyciężyć strach, a Bóg,
daje mi, zupełnie niezasłużenie wystarczająco siły duchowej, aby wszystko po szło dobrze”.
W 1 992 r. ksiądz Darina Banciková za chorowała na raka piersi i zmagała się
z nim przez następne lata, pozostając,
w miarę możliwości osobą twórczą i aktywną, aż do odejścia w dniu 30 lipca
1 999 r.
Małgorzata Grzywacz
I NFORMATOR PARAFIALNY
HISTORYCZNIE...
Przegląd nowych publikacji
Gdański Rocznik skiego o ruchu gromadkarskim na Mazu Ewangelicki, vol. VIII, rach, historię parafii ewangelickich
Gdańsk 201 4
w Białymstoku (Krzysztof M. Różański)
Jak co roku dotarł do
parafii kolejny tom
Gdańskiego Rocznika
Ewangelickiego. Wia domość to interesująca
z kilku powodów. Po
pierwsze, jest to praktycznie jedyny perio dyk naukowy naszego Kościoła. Po drugie,
wydaje go nasza diecezja, a konkretnie
Parafia Ewangelicko Augsburska w Gdań sku z siedzibą w Sopocie, redaktorem na czelnym jest ks. bp prof. Marcin Hintz. Po
trzecie, przynosi treści wykraczające poza
lokalne środowisko i jest otwarty na nowe
teksty i autorów. A po czwarte, okazały
tom (364 strony) jest kolportowany bezpłatnie, zaś poprzednie edycje dostępne
są również w internecie na stronie redakcji (http://www.gre.luteranie.pl/).
W dziale historycznym Łukasz Barański
prezentuje kontekst historyczny powstania
najstarszych ewangelickich katechizmów,
natomiast Paweł Matwiejczuk śledzi kore spondencję Filipa Melanchtona z magna tami litewskimi. Artykuł Jacka Wijaczki
traktuje o dziejach i szansach reformacji
w Polsce w XVI w. Dalej znajdujemy
pierwszą część tekstu Grzegorza Jasiń -
I NFORMATOR PARAFIALNY
i w Gdyni (Jerzy Domasłowski), a także
przyczynek do dziejów Kościoła Wyzna jącego w Wolnym Mieście Gdańsku (Lu cyna Żukowska). Miłośnicy badań gene alogicznych mogą zapoznać się ze skrupulatnymi wywodami dotyczącymi dwóch
wiejskich rodzin osiadłych w centralnej
Polsce, autorstwa ich potomka, Piotra
Szkutnika. Ks. Christoph Ehricht omawia
relacje zachodzące między władzą świecką
a Kościołem w państwie pruskim i wpływ
tej sytuacji w naszych czasach, w kontekście nowo utworzonego Kościoła Północnych Niemiec i osobistych doświadczeń
autora.
Dział teologiczny otwiera opracowanie
ks. biskupa Marcina Hintza omawiające
powojenny dorobek Kościołów niemieckich
w zakresie tworzenia nowych katechizmów, w aktualnym kontekście przygoto wań do opracowania współczesnego ka techizmu w Polsce. Egzegetyczny tekst
Kaliny Wojciechowskiej na temat Mk 9,
49-50 został poświęcony odsłonięciu
znaczenia metafory soli. Z kolei Knud
Henrik Boysen kontynuuje rozważania na
temat stanowiska współczesnej teologii
wobec zagadnienia cierpienia, w odwoła -
11
MOIM ZDANIEM
niu do postaci Joba, zaś Wojciech Gajewski porusza zagadnienie pojęcia prawdy
w Biblii. Hennig Theissen przedstawia biblijną podstawę wiary w ujęciu niemieckiego teologa Ernsta Lohmeyera (1 8901 946).
Trzeci z głównych działów Rocznika nosi
nazwę Varia. Tu znajdujemy artykuł Marii
Urbańskiej-Bożek, Logocentryczna metafizyka Arystotelesa a Bergsona metafizyka
pozytywna, oraz pracę Jerzego Sojki o za gadnieniach dotyczących rodziny w oficjalnym ujęciu Ewangelickiego Kościoła
Niemiec i recepcji nauczania kościelnego
w społeczeństwie. Dalej znajdujemy kilka
recenzji krajowych i zagranicznych prac
naukowych, a pośród zagadnień bieżących
znalazł się interesujący wywiad z Arturem
Pawłowskim z Gdańska, laureatem Na -
grody Głównej Diakonii Polskiej „Miło sierny Samarytanin” oraz kronika wyda rzeń w parafii w Sopocie w roku 201 4.
Prace autorów niemieckich zaprezento wano w ich języku ojczystym, lekturę uła twiają polskie streszczenia. Staranna
szata edytorska jest zasługą Ośrodka
Wydawniczego Augustana w BielskuBiałej. Zachęcamy do czytania i popula ryzacji naszego rocznika naukowego, jed nocześnie zwracając się do potencjalnych
autorów kolejnych prac o śmiałe zgłasza nie swych projektów.
Przy okazji namawiamy do odwiedzenia
parafialnego stoiska z wydawnictwami,
którego oferta jest coraz bardziej różno rodna.
Jerzy Domasłowski
Patriotyczna struna w umyśle
Jest dość trudno podjąć ten temat tak,
aby wyprowadzić jednoznaczny końcowy
wniosek. To temat kłopotliwy dla ludzkie go umysłu. Cała masa komentarzy na
przestrzeni lat wystawiona opiera się na
różnych
hipotezach,
niejednokrotnie
sprzecznych – uwarunkowanych subiektywnymi odczuciami, wyobrażeniami. Kie dy powstaje pogląd, następuje w naturalnej kolejności jego obrona, poprzez
12
nagłośnienie szeregu argumentów wykre owanych przez umysł, czasem tylko
w przestrzeni teoretycznej, bez dodatkowej
odsłony faktów. Rzeczywistość ciągle
ewoluuje, nie stoi w miejscu, stale coś się
zmienia, wydarza. Świat wypracowany
wymyka się z rąk naszych i pędzi w różnych kierunkach. Czysto teoretyczne dy wagacje nie zawsze odzwierciedlają do świadczenie. Umysł ludzki chętnie po-
I NFORMATOR PARAFIALNY
MOIM ZDANIEM
rządkuje, systematyzuje i ciekawi go przy czyna zaistniałego skutku. Pojęciowa zna jomość jakiejś rzeczy może czasami wy starczać żeby uznać, że ta rzecz jest
możliwa, ale nigdy, że prawdziwie istnieje.
Wspólnota Europejska powstała między
innymi po to, aby umożliwić porozumienie
pomiędzy narodami, aby wyrównać szanse
krajów słabszych gospodarczo. To struktu ra ponadnarodowa, budująca jeden wspólny duży organizm. Na ten duży twór skła dają się małe elementy, żyjące również
swoim życiem i swoim jestestwem. Można
doszukać się wielu ciekawych cech.
W każdym narodzie można odnaleźć rze czy dobre i złe. Patriotyzm staje się nie modny, wyśmiany, wyświechtany. A szko da. Trzeba wielu doświadczeń życiowych,
aby docenić to co wypracowały pokolenia
przed nami, jak również wybitne jednostki.
Czym jest patriotyzm współczesny?
Czym jest codzienny patriotyzm, w zwy kłym szarym dniu? Może jest kroplą na dziei, promykiem słońca, szacunkiem dla
dorobku pokoleń. Może jest też zwykłą
uczciwą pracą i regularnym płaceniem po datków w kraju ojczystym. Być może jest
też niepokojem o lepsze jutro, może jest
wolą zmiany, pragnieniem wypełnienia
reszty życia w granicach języka ojczyste go, kulturze wielkiej i tej małej lokalnej,
domowej. Może jest również tradycją, pie śnią i potrawą na stole – wyróżniającą się
I NFORMATOR PARAFIALNY
spośród innych światowych przysmaków.
Z przyczyn ekonomicznych wyjechało
i wyjeżdża nadal wiele osób w odległe
zakątki świata. Czy mamy prawo ich po tępiać, kategoryzować czy oceniać? Moim
zdaniem nie mamy takiego prawa, ponie waż nikt nie jest w stanie objąć umysłem
całości zdarzeń i powodów takich decyzji.
Zna je tylko Bóg. Tak samo nie wiemy jak
każdy z nas zachowałby się w sytuacjach
ekstremalnych, kryzysowych, zagrażają cych zdrowiu i życiu. Nikt tego nie wie,
dopóki nie stanie w oko w oko z takim
problemem. Angielski pisarz Chesterton
powiedział: Patriota chce swój naród
czystszym uczynić, a nacjonalista chce go
wybielić. Przynależność etniczna dyktuje
obowiązek lojalności wobec kraju ojczy stego, a może nawet odpowiedzialności za
kraj. Myślę, że tak właśnie jest – człowiek
chce być wolnym, ale w granicach wolno ści mieści się również odpowiedzialność za
siebie i kraj ojczysty. Zabrzmiało górno lotnie, jednak nie chodzi mi o wielkie
zrywy narodowościowe w czasach obecnych, ale raczej o małe inicjatywy –
choćby wrzucenie karty do urny wyborczej, szanowanie mienia wspólnego, czy
propagowanie polskości w środowiskach
międzynarodowych. Wiele mamy do za oferowania począwszy od dobrej polskiej
kuchni, poprzez osiągnięcia naukowe,
sportowe, czy kulturalne. Ekonomia nie
13
WYDARZYŁO SIĘ
zawsze idzie w parze z inteligencją naro du. Czasem z różnych przyczyn kraj doty ka biedy, a jednak w ludziach tli się i rozwija mądrość i piękne dokonania. Z tego
należy być dumnym i podkreślać to, co
jest dobre w narodzie. Zaciekawić tym in nych, a czasem wspólnie opracować coś co
stanie się ponad narodowe, bardziej glo balne w swojej istocie i dobroci. Poświęćmy kilka minut swojej uwagi na ponowne
przemyślenie słów znanych nam wszystkim: Bóg, honor, ojczyzna. Nie patrzmy na
nie tylko przez pryzmat konfliktów zbroj nych i wieców rocznicowych, ale spójrzmy
bardziej lokalnie, jednostkowo. Zastanówmy się co te słowa znaczą w zwykłym
bieżącym dniu dla każdego z nas. Pytanie
pozostawiam otwartym, do indywidualnego
przemyślenia. Kolejną kwestią, którą
chciałabym również teraz poruszyć jest
powszechny trend panujący w Polsce do
„amerykanizacji” języka polskiego. Na ła mach ogłoszeń o pracę czytamy nazwy
stanowisk angielsko brzmiące. Zwolennicy
takiego modelu językowego uważają, że
nie ma dość dobrych odpowiedników
w języku rodzimym. Dajmy na to Niemcy,
nie mają z tym problemu i z łatwością
znajdują odpowiedniki zawodów i stano wisk w swoim ojczystym języku. Inne na rody cenią własny dorobek językowy
i promują go szczególnie we własnym
kraju, dlaczego zatem w Polsce się tego
nie chroni? To mnie zdumiewa.
Agnieszka Zawiska
Światowy Dzień Modlitwy
obchodzony jest na świecie od wielu lat.
Ma na celu uświadomienie sytuacji kobiet
w krajach bardzo od siebie odległych. Co
roku przygotowują go kobiety działające w
innym kraju świata.
W tym roku są to Bahamy.
Opracowane przez Komitet ŚDM Baha mów 6 marca 201 5 Jezus rzekł im „Czy
wiecie, co Wam uczyniłem?”
Bahamy to obszar wodny z wieloma
rozrzuconymi wyspami, stąd nazwa archi-
14
pelag. Wyspy archipelagu obejmują około
1 4,000 km kw. na obszarze około 250,000
km kw. akwenu Oceanu Atlantyckiego.
Cały archipelag jest znany jako Family
Islands, dlatego wszystkie wyspy Out Is lands nazywamy Wyspami Rodzinnymi.
Wyspa wysunięta najbardziej na północ,
Bimini, leży około 84 km od wybrzeża
Florydy, USA. Z Wyspy Inaugua, najbardziej wysuniętej na południe, widać świa tła Kuby i Haiti. Wyspy maja charakter
I NFORMATOR PARAFIALNY
WYDARZYŁO SIĘ
równinny z najwyższym szczytem – 63 m –
znajdującym się na Wyspie Cat, szczyt
znany jako Mount Alvernia.
Według danych ostatniego spisu po wszechnego całkowita liczba ludności wy nosi 353,658, z czego 248,948 mieszka na
wyspie New Providence, ze stolicą Na ssau, gdzie mieści się siedziba rządu. Wy spa Wielka Bahama, z drugim co do wielkości miastem jest zamieszkana przez
51 ,756 osób, a sześć innych wysp za mieszkuje około 3,000 osób. Potomkowie
niewolników afrykańskich stanowią 85%
aktualnej populacji, 1 2% stanowi bała lud ność, a inne narodowości – 3%. Oficjalnym
językiem na Bahamach jest angielski,
przeplatający się ze specyficznym dialektem bahamskim, szczególnym dla każdej
wyspy, zwanym „Smokey Joe”.
W okresie niewolnictwa kobiety na Ba hamch bardzo ciężko pracowały. Od tamtej
pory głównym płatnym zajęciem kobiet są
prace domowe. W latch 40-tych XX w.
obecność kobiet w życiu społecznym Ba hamów była bardziej zauważalna. Kobiety
na równi z mężczyznami otrzymały prawo
wyborcze podczas pierwszych wyborów
przeprowadzonych w listopadzie 1 962r.
Pierwsza kobieta została wybrana do
Parlamentu w 1 992 r. Wprowadzenie
Chrześcijaństwa na Bahamach nastapiło
w 1 647 r.
I NFORMATOR PARAFIALNY
Nabożeństwo Światowego Dnia Modlitwy po raz pierwszy zorganizowano
w pierwszy piątek marca 1 950 r., organizowane przez żonę Prezbiteriańskiego
Pastora. Aktualnie przewodzi komitetowi
młoda Baptystka Varnita Davis i rzymskokatoliczka zakonnica, siostra Annie
Thompson jako KMŚDM.
Tegoroczna modlitwa odbędzie się
w Kościele Ewangelicko-Augsburskim
Łaski Bożej w Poznaniu w piątek 6 marca
o godz.1 8.00.
15
WYDARZYŁO SIĘ
Sprawozdanie proboszcza Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Poznaniu za
rok 201 4 r. przedstawione podczas Zgromadzenia Parafialnego w dniu
1 5.02.201 5 r.
Rok 201 4 przebiegał pod biblijnym ha słem z Psalmu 73,28: Lecz moim szczęściem być blisko Boga. Pokładam w Panu,
w Bogu nadzieję moją, aby opowiadać
o wszystkich dziełach twoich. Powyższe
słowa przypominały nam, iż jako ludzie
wiary winniśmy upatrywać swoje życiowe
szczęście w bliskiej relacji z Bogiem. Re lacja ta staje się źródłem nadziei oraz we wnętrznej siły, aby z Bożą pomocą prze zwyciężać różnego rodzaju przeciwności
i momenty krytyczne naszej codzienności.
To szczęście, którego doświadcza się
w relacji z Bogiem domaga się ujawienia,
nie może być ukrywane. Dlatego wezwani
jesteśmy, aby opowiadać, głosić światu
Dobrą Nowinę o miłosiernym i zbawiają cym Bogu. To jest najważniejsze zadanie,
jakie staje przed Kościołem Jezusa Chry stusa wszystkich czasów, i które, jako
wspólnota wiary w Poznaniu pragniemy
realizować.
1 .Nabożeństwa
Życie zborowe w prezentowanym okre sie sprawozdawczym skupiało się głównie
na coniedzielnych oraz świątecznych na bożeństwach. Nabożeństwa spowiedniokomunijne odbywały się w 1 . i 3. niedzie lę m-c. W okresie adwentowym oraz pa -
16
syjnym zostały odprawione tygodniowe
nabożeństwa. W naszych filiałach we
Wrześni i Gnieźnie nabożeństwa odby wały się raz w m-cu. We Wrześni odpra wiane są nabożeństwa w Wielkanoc oraz
1 . Święto Narodzenia Pańskiego.
W ubiegłym roku obchodziliśmy ważne
dla naszego Zboru uroczystości. Trady cyjnie w 1 . dzień Świąt Zesłania Ducha
Św. (8.06.201 4 r.) przeżywaliśmy uroczy stość Konfirmacji. W ubiegłym roku ślu bowanie konfirmacyjne złożyło dwoje
uczniów: Anna Szostakowska oraz Dominik Urbaś. W tym dniu obchodziliśmy
również Jubileusz 50-lecia konfirmacji
naszych parafian: Zofii Jadwiszczok oraz
Konrada Domke. W roku 201 4 przypadła
1 0. rocznica poświęcenia Kościoła Łaski
Bożej oraz Centrum Parafialnego. Z tej
okazji przeżywaliśmy dwudniowe obchody
Jubileuszu w dniach 20-21 września.
W pierwszym dniu odbył się koncert Ze społu Pieśni i Tańca Śląsk pt. Solus
Christus, zaś w niedzielę 21 .09. przeży waliśmy uroczyste nabożeństwo z udzia łem Biskupa Kościoła ks. Jerzym Samcem
oraz Biskupa Diecezji Pomorsko-Wielko polskiej ks. Marcinem Hintzem. W uro czystości udział wzięli zaproszeni goście,
I NFORMATOR PARAFIALNY
WYDARZYŁO SIĘ
duchowni ekumeniczni, przedstawiciel pa rafii partnerskiej. Ponadto w prezentowa nym okresie zostały odprawione dwa na bożeństwa rodzinne: w dniu 1 .06. podczas
którego przeżywaliśmy Święto Parafialne
oraz w 4. niedzielę Adwentu.
W ramach tego nabożeństwa odbyło się
przedstawienie gwiazdkowe w wykonaniu
naszych dzieci. Przedstawienie reżysero wały i przygotowały Izabella Kallas oraz
katechetka Anna Bisok-Boruta. Po nabo żeństwie odbyło się spotkanie wigilijne
dla parafian. W ubiegłym roku zostało
również odprawione nabożeństwo z okazji
Pamiątki Umarłych na Cmentarzu Miło stowo.
2. Wydarzenia
Z istotnych wydarzeń, jakie miały miej sce w ubiegłym roku, warto odnotować
Międzyparafialne Rekolekcje Pasyjne,
które odbyły się w dniach 5-6 kwietnia.
Program rekolekcji obejmował wszystkie
grupy wiekowe: dzieci, młodzież, doro słych. Zaproszenie kierowane było zarówno do naszych parafian, jak i członków są siednich parafii ewangelickich. W rekolekcjach udział wzięło ok. 1 00 osób m.in.
z Leszna, Piły, Konina, Bydgoszczy.
W dniu 20. lutego odbyła się w naszej
Parafii promocja III tomów zbioru wydawnictw pod redakcją prof. Jarosława Kłaczkowa z Torunia poświęconych tematyce
historii protestantyzmu w Polsce. W spo -
I NFORMATOR PARAFIALNY
tkaniu uczestniczyło ok. 20 osób, w tym
goście z poznańskich uczelni wyższych.
W dniach od 1 6-1 8 maja odbył się
w naszej Parafii I Ewangelicki Zjazd Motocyklistów. Organizatorem wydarzenia
był Ogólnopolski Duszpasterz Motocyklistów ks. Waldemar Gabryś z Leszna.
Po rocznej przerwie Parafia powróciła
do organizacji festiwalu muzycznego
Wiosna Muzyczna u Luteranów. W ramach
festiwalu zorganizowaliśmy trzy koncerty
w wykonaniu artystów zagranicznych
i krajowych.
W pierwszych dniach lipca grupa na szych parafian wzięła udział w Spotkaniu
Chrześcijan Europy Środkowo-Wschodniej
we Wrocławiu. Ponadto cześć młodzieży
z naszej grupy studenckiej pod przewod nictwem dr Małgorzaty Grzywacz prowa dziła jedną z grup warsztatowych podczas
tego Spotkania.
W ostatni weekend września odbyła się
wycieczka parafialna pt. Śladami Kościołów Pokoju. Tym razem udaliśmy się na
Dolny Śląsk. Ponadto w grudniu zorganizowaliśmy wspólny, jednodniowy wyjazd
na jarmark bożonarodzeniowy do Drezna.
3. Życie parafialne
W prezentowanym okresie sprawozdawczym regularnie w każdą pierwszą
sobotę miesiąca prowadzone były spo tkania biblijne. Uczestniczy w nich średnio
ok. 1 0 osób. Odnotowania wymaga fakt, że
17
WYDARZYŁO SIĘ
w spotkaniach biblijnych uczestniczą stu denci, małżeństwa, osoby stosunkowo
młode.
W każdy wtorek miesiąca poza okresem
wakacyjnym odbywają się spotkania dla
studentów oraz młodzieży pracującej. Gru pa liczy ok. 1 0-1 2 osób. W większości są
to osoby spoza Poznania (m.in. z Ustronia,
Jaworza, Kalisza, Piły, Kościana) które
podjęły studia w Poznaniu. Jest to grupa
silnie zaangażowana w życie zborowe.
W ramach grupy organizowane są kawia renki parafialne, kiermasze adwentowe
i wielkanocne, wyjazdy integracyjne, reko lekcje. W ubiegłym roku przeżywaliśmy
wspólnie spotkanie wigilijne. Ponadto
młodzież włączyła się w akcję porządko wania kwatery ewangelickiej na Cmenta rzu Miłostowo.
Regularnie odbywały się spotkania dla
osób zainteresowanych nauką naszego ko ścioła. Biorą w nich udział także osoby,
które przygotowują się do konwersji.
W prezentowanym okresie aktu wstąpienia
do naszego Kościoła dokonało 7 osób. Na
chwilę obecną w spotkaniach uczestniczy
grupa od 8-1 0 osób. Minimalny okres
przygotowania do konwersji trwa jeden
rok. Osoba wyrażająca wolę wstąpienia do
naszego Kościoła po kursie odbywa rozmowę z członkami Rady Parafialnej.
W naszej Parafii działa Chór parafialny,
którym kieruje Małgorzata Raszyk – Kop -
18
czyńska. Próby odbywały się regularnie
w każdy czwartek. Chór uczestniczył pod czas wszystkich uroczystych nabożeństw
organizowanych w Parafii. Ponadto wziął
udział w wprowadzeniu ks. Waldemara
Wunsza z Konina w urząd proboszcza
Parafii, uczestniczył w Diecezjalnym
Zjeździe Chórów w Sopocie, wystąpił
podczas Ekumenicznej Modlitwy Chórów
w ramach Święta Biblii oraz podczas
koncertu kolęd w Święto Epifanii.
Regularnie w każdą pierwszą środę
miesiąca, poza okresem wakacyjnym spo tykało się Koło Seniorów. W spotkaniach
uczestniczy ok. 1 5 seniorów. Każdorazowo
podczas spotkań prezentowane są tematy,
które w większości przygotowują nasi pa rafianie.
W styczniu ubiegłego roku swoją dzia łalność wznowiło Koła Pań. W spotka niach bierze udział kilkunastoosobowa
grupa naszych parafianek. Prezentowane
są ciekawe tematy, zapraszani są goście.
Koło Pań organizuje także wspólne wyj ścia.
4. Nauczanie katechetyczne
Od września ubiegłego roku nauczanie
katechetyczne prowadzone jest przez mgr.
teol. Annę Borutę-Bisok oraz Proboszcza.
Lekcje religii prowadzone były dla
wszystkich rodzajów szkół: grupa przed szkolna, szkoła podstawowa, gimnazjum,
liceum. Przy naszej Parafii funkcjonuje
I NFORMATOR PARAFIALNY
WYDARZYŁO SIĘ
Międzyszkolny Punkt Katechetyczny,
w którym obecnie zarejestrowanych jest
48 dzieci.
Podobnie jak w poprzednich latach, także i w roku ubiegłym uczniowie naszej
Parafii przystąpili do Ogólnopolskiego
Konkursu Biblijnego Sola Scriptura.
Z wielką radością informuję, że nasza kon firmantka Marta Orwat zakwalifikowała
się do finału, który odbędzie się 22 marca
w Bielsku-Białej.
5. Diakonia
W ramach działalności diakonijnej pro wadzona jest w naszej Parafii Stacja Dia konijna. Zatrudniona jest pielęgniarka
p. Arleta Białas, która pełni dyżur w każdą niedzielę oraz każdy wtorek w godzinach od 9.00-1 3.00. W ramach stacji dia konijnej można skorzystać z podstawowych
zabiegów pielęgniarskich, porad lekarskich, siłowni. Organizujemy odwiedziny
domowe, transport na wizyty lekarskie, re habilitacyjne a także na nabożeństwa.
Prowadzona jest również wypożyczalnia
sprzętu rehabilitacyjnego. Przy tej okazji
zwracam się z prośbą o rozpropagowanie
pośród Waszych rodzin, znajomych informacji o naszej wypożyczalni sprzętu reha bilitacyjnego. Dla naszych parafian sprzęt
wydawany jest darmowo. Natomiast dla
osób z zewnątrz pobierana jest ofiara
w celu pokrycia kosztów konserwacji
i utrzymania sprzętu.
I NFORMATOR PARAFIALNY
W ramach Diakonii udzielana jest również pomoc finansowa przy zakupie le karstw. Orgaznizowane są paczki żywno ściowe według potrzeb oraz paczki dla
seniorów. W tym miejscu z serca dziękuję
za wsparcie naszej Diakonii przez odpis
1 % podatku. W roku ubiegłym Parafia
otrzymała wsparcie finansowe w wysoko ści 7938,70 zł.
Parafia jest wspólnikiem Diakonijnej
Spółki Zatrudnienia w Kwilczu . Człon kiem Rady Nadzorczej jest p. Waldemar
Sturmer. W ubiegłym roku uczestniczyliśmy w posiedzeniach Walnego Zebrania
wspólników oraz spotkaniu adwentowym.
W minionym roku podczas Święta Żniw
przeprowadziliśmy zbiórkę artykułów
spożywczych, papierniczych, higienicznych,
które przekazaliśmy podopiecznym Domu
Pomocy Jawor w Poznaniu.
Nasza pomoc spotkała się z wielką ra dością oraz wdzięcznością ze strony pod opiecznych.
6. Kontakty zagraniczne i partnerstwa
Parafia posiada partnerstwo z parafią
ewangelicko-reformowaną w Amsterdamie
oraz z Kościołem landowym w Hanowerze.
W ubiegłym roku dzięki wzajemnym kon taktom mieliśmy okazję gościć organistę
z Hanoweru, który wykonał koncert w ra mach Wiosny Muzycznej u Luteranów.
Ponadto podczas uroczystości 1 0-lecia
poświęcenia Kościoła gościliśmy ks.
19
WYDARZYŁO SIĘ
Christopha Herbolda, asystenta Stadsu - tery, ponadto wytyczono i wyłożono po eprintendenta Hanoweru ks. Hansa Mar- sbrukiem aleję prowadzącą do kwatery.
tina - Heinemanna.
Dokonano wycinki drzewostanu oraz na 7. Ekumenia
sadzono nową roślinność.
Nasza Parafia jest silnie zaangażowana
W roku ubiegłym młodzież naszej Pa w działalność ekumeniczną w naszym rafii uczestniczyła w Ogólnopolskiej
mieście. Co miesiąc odbywają się posie - Olimpiadzie Sportowej w Sycowie, po dzenia Poznańskiej Grupy Ekumenicznej. nadto w Mistrzostwach Bowlingu organiW minionym roku po raz XIII, PGE zorga - zowanych przez Parafię Kalisz, oraz
nizowała Ekumeniczne Święto Biblii. w współorganizowanym z parafią ewan W jego ramach odbył się w naszej Parafia gelicką w Warszawie obozie letnim
panel dyskusyjny pt. Małżeństwa miesza - w Sorkwitach.
ne, zagrożenie czy błogosławieństwo.
W Parafii regularnie wydawany jest In W roku 201 4 w ramach obchodów Tygo - formator Parafialny . Informator redago dnia Modlitw o Jedność Chrześcijan wany jest przez Pastorową Halinę Raszyk,
w dniu 25.01 . zostało odprawione w na - zaś autorami artykułów są nasi parafianie.
szym kościele nabożeństwo ekumeniczne, W tym miejscu serdecznie dziękuję ze w podczas którego kazanie wygłosił Me - społowi redakcyjnemu, grafikowi p. Hannie
tropolita Poznański abp Stanisław Gą - Pałac oraz wszystkim autorom za trud
decki.
wnoszony w redagowanie i wydawanie
W dniu 9 listopada 201 4 r. na dawnym naszego biuletynu parafialnego.
cmentarzu ewangelickim w Bucharzewie
Warto również dodać, że naszą Parafię
odbyło się ekumeniczne nabożeństwo regularnie odwiedzają grupy przedszkolne,
z udziałem członków Akademickiego Klu - szkolne zarówno z Poznania jak i okoliczbu Seniora. Ponadto 2 listopada odbyło nych miejscowości. W ubiegłym roku od się po razie pierwszy w historii ekume - były się dwudniowe zajęcia dla słuchaczy
niczne nabożeństwo zaduszkowe na daw- Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Jest to
nym cmentarzu w Kicinie.
doskonała okazja do promocji naszego
8. Inne
Kościoła, jak i samej Parafii.
W roku ubiegłym zostały wykonane Dane statystyczne:
prace rewitalizacyjne na kwaterze ewan 201 4
201 3
gelickiej na Cmentarzu Miłostowo. Zostały Liczba wiernych: 255
242
wytyczone i ułożone alejki wewnątrz kwa - Liczba konwersji: 7
4
20
I NFORMATOR PARAFIALNY
WYDARZYŁO SIĘ
Liczba Chrztów: 8
2
Liczba zgonów: 5
4
Liczba Ślubów: 1
2
Liczba osób przybyłych do Parafii:
3
6
Liczba osób przystępujących do Komunii
Św.:
1 071
879
Średnia ofiarność: 266,60
262,1 3
Drogi Zborze!
Spoglądając na miniony rok i reflektują cy wszystko to, co przeżywaliśmy, chciałbym podziękować przede wszystkim Panu
Bogu za Jego błogosławieństwa, jakie nam
wyświadczał. Dane statystyczne świadczą,
iż jesteśmy wspólnotą, która się rozwija.
Jest to powód do radości i wdzięczności.
Chciałbym również wyrazić słowa
wdzięczności Wam wszystkim drodzy Zbo rownicy. Dziękuję członkom Rady Para -
fialnej, Komisji Rewizyjnej, Chórowi Pa rafialnemu, członkiniom Koła Pań, Kołu
Seniorów, młodzieży, pracownikom etato wym, wolontariuszom należącym i nie na leżącym do naszej Parafii, uczestnikom
nabożeństw. Dziękuję za Wasz udział i za
wasze zaangażowanie w pracy dla Króle stwa Bożego. Dziękuję za każde dobre
i życzliwe słowo, dziękuję za pomocną
dłoń, modlitwy.
W nowy 201 5 rok wprowadza nas hasło
biblijne z Listu do Rzymian (Rz 1 5,7)
Przyjmujecie jedni drugich, jak i Chrystus
przyjął nas, ku chwale Boga. Niech słowa
tego apostolskiego wezwania kierują nami
i towarzyszą w naszych planach, zamie rzeniach i działaniach, które stają przed
nami w 201 5 roku.
Ks. Marcin Kotas, Proboszcz
Sola Scriptura
Dnia 1 0 stycznia 201 5 r. odbył się
w naszej Parafii etap diecezjalny Ogólno polskiego Konkursu Biblijnego „Sola
Scriptura”. Z Diecezji Pomorsko-Wielko polskiej zakwalifikowało się dziesięć osób,
reprezentujących parafie w: Poznaniu,
Słupsku, Sopocie i Toruniu. To już ósma
edycja. Tym razem dzieci klas III-VI, mło dzież gimnazjalna i ponadgimnazjalna po -
I NFORMATOR PARAFIALNY
znawały i studiowały Księgę Jozuego,
oraz Księgę Sędziów.
Z naszej Parafii do dalszego etapu za kwalifikowała się Marta Orwat uczennica
klasy drugiej poznańskiego Gimnazjum.
Finał konkursu odbędzie się 21 marca
w Bielsku-Białej. Naszej finalistce życzy my dalszych sukcesów!
21
WYDARZYŁO SIĘ
Zimowisko w Czechach czyli ideálni dovolená
Walizki w bagażniku, dzieci zapięte w fo telikach i ruszyliśmy. Nie ukrywam, że je chałem pełen obaw. Przed nami tydzień
z ludźmi, których nie znam lub znam słabo.
Poza tym, mamy dużo rzeczy robić wspólnie, a ja nie jestem miłośnikiem wycieczek
zorganizowanych. Ale synowie pełni entu zjazmu więc i tata da radę. Dojechaliśmy
niedzielnym późnym popołudniem. Pierwsze powitania, pierwsze imiona, które trud no zapamiętać, ale atmosfera bardzo przy jemna i swobodna. Ośrodek „Beskydska
Oaza” bardzo fajnie położony wśród ośnie żonych pól i lasów, z kojącą ciszą w tle
i witającą gości uśmiechniętą Panią mó wiącą pięknie po czesku.
Już w dzień przyjazdu zdarzyła się
pierwsza przygoda. Jeden z samochodów na
ostatnim odcinku wjechał do rowu i utknął
w lesie. Jednak wszyscy włącznie z kierowcą zakopanego samochodu podeszli do
sprawy z dużym luzem i humorem angażu jąc się w akcję ratunkową, a samo zdarze nie okazało się być przedmiotem wielu
późniejszych żartów. Pierwsza wspólna ko lacja, rozmowy i plany na kolejny dzień.
Ten posiłek jak i wszystkie kolejne rozpo czynaliśmy piosenką i modlitwą, co nada wało im wyjątkowego charakteru. W ponie działek rano pojechaliśmy na stok do
pobliskiego Bukowca. Szybko okazało się,
22
że wspólne spędzanie czasu nie tylko nie
jest uciążliwe, ale wręcz jest nacechowane
świetną przyjacielsko – rodzinną atmosferą.
Po obiedzie większość z nas została na
terenie ośrodka, tocząc rozmowy na świe żym powietrzu, a dzieci opanowały pobliską górkę, zjeżdżając na czym się tylko
dało. We wtorek po śniadaniu przyjechał
do nas duet „SU” – grupa teatralna
z CME, z przedstawieniem dla dzieci. Po mimo tego, że przedstawienie poruszało
ważne i pouczające tematy, to jego forma
wywoływała wśród dzieci salwy śmiechu.
Pod koniec przedstawienia dzieci zostały
zaproszone do wspólnej zabawy, a następ nie odbyły się małe warsztaty plastyczne.
Chociaż teatr miał być atrakcją dla dzieci,
to na widowni siedziało też wielu rodziców,
którzy bawili się równie dobrze jak ich po ciechy. Popołudniu dzieci kontynuowały
rozpoczętą dzień wcześniej eksploatację
pobliskiej górki. W środę, w poszukiwaniu
nowych złóż śniegu, grupa udała się na
polską stronę do ośrodka narciarskiego
Złoty Groń w Istebnej. Tam super odkry ciem okazały się pontony do zjeżdżania
z górki po śniegu. Na pontonach zjeżdżali
mali i duzi, testując różne technikii pręd kości. Poza tym, dzieci szybko zorientowały
się, że wciągania pontonu na górę można
zlecić dorosłemu, co doprowadziło do od -
I NFORMATOR PARAFIALNY
WYDARZYŁO SIĘ
krycia, że dorosły mężczyzna może wcią gnąć na górkę nawet sześć pontonów na
raz! Jako nie narciarzowi ciężko mi oceniać
warunki narciarskie, ale sądząc po minach
i relacjach, wszyscy byli zadowoleni.
W czwartek wieczorem odbył się krótki
wykład na temat gniewu. Wykład popro wadziło w przyjazny i ciepły sposób małżeństwo p. Fenger, którzy na co dzień są
doradcami rodzinnymi w Ośrodkach Pomo cy Osobom Pokrzywdzonym Przestępstwem
prowadzonych przez nasz Kościół. Piątek
to był czas na basen. Wśród dzieci naj większą furorę robiły oczywiście zjeżdżalnie. Ci z nas, którzy nie pojechali na basen,
poszli na mecz hokeja. Podobno hokej jest
w Czechach sportem bardzo popularnym, co
potwierdziły opowieści naszych kibiców
o atmosferze na meczu. W sobotę rano po
śniadaniu i wspólnym zdjęciu z ośrodkiem
w tle, każdy udał się w swoją stronę.
Na koniec tej relacji odnosząc się do mo ich początkowych obaw, chciałbym wspo mnieć o atmosferze podczas całego pobytu.
W internecie znalazłem co najmniej kilka naście synonimów słowa „wspaniały”. Gdy bym miał opisać atmosferę i moje odczucia
z tych ferii, to mógłbym śmiało użyć
wszystkich tych określeń. Z natury jestem
przeważnie zadowolonym optymistą, ale
rzadko zdarza mi się wpadać w zachwyt.
Jednak tym razem jestem zachwycony.
Wiem, że każdy z nas ma jakieś cechy
I NFORMATOR PARAFIALNY
i zachowania, które denerwują innych, ale
na ten wyjazd wszyscy uczestnicy, co do
jednego, zapomnieli zabrać z domu jakiej kolwiek ze swoich przywar. Długie wie czory spędzane na rozmowach poważnych
i zabawnych. Brak zgrzytów przy ustalaniu
wspólnych planów, czyli całkowite zaprze czenie zasadzie, że gdzie dwóch Polaków
tam trzy zdania. Wspólne żartowanie
z rzeczy, które w innych okolicznościach
mogłyby wzbudzać narzekania, jak na
przykład obecna codziennie w menu kapu sta. Wszyscy kapustę grzecznie zjadali,
a kolejne dania z jej udziałem zamiast
utyskiwań, powodowały powstawanie ko lejnych żartów na ten temat. Także moi
synowie wrócili z wyjazdu bardzo zadowo leni i pełni wrażeń. Zresztą widać było, że
wszystkie dzieci dobrze się bawią i nie ma
między nimi konfliktów, agresji czy jakich kolwiek innych nieprzyjemnych zgrzytów.
Poza tym, bardzo fajne nastawienie
wszystkich dorosłych do nie tylko swoich
dzieci powodowało poczucie, iż dzieci są
dopilnowane i zaopiekowane pomimo dużej
swobody danej im przez rodziców. Ja sam,
podczas tego tygodnia zostałem wujkiem
dla grupki dzieciaków, a moi synowie po zyskali kilka nowych cioć i wujków. Mam
nadzieję, że kolejny wspólny wyjazd będzie
wcześniej niż dopiero za rok, bo już nie
mogę się doczekać.
Marcin Maciejewski
23
D Z I E C I OM
D Z I E C I OM
przygotowała Anna Boruta-Bisok
Czas na Bahamy!
Tym razem, chciałabym zabrać Was na
wycieczkę w piękne miejsce, a mianowicie na
BAHAMY. „Wyspy Rodzinne”, bo tak inaczej są
nazywane, to obszar wodny, na Oceanie
Atlantyckim, z rozrzuconymi wyspami, stąd nazwa ARCHIPELAG. Wyobraźcie sobie, że
z pośród 700 wysp, tylko 26 jest zamieszkałych! Na Bahamach możemy podziwiać
piękną przyrodę. Podczas krótkiego spaceru po płytkiej wodzie wzdłuż plaży, możemy
napotkać:
(z rozsypanki sylabowej ułóż nazwy zwierząt)
OWJEŻCE
MAKIŚLI
BYKRA
ROZDYGWIAZ
KINYRE
__ __ __ __ __ __ __
__ __ __ __ __ __ __
__ __ __ __ __
__ __ __ __ __ __ __ __ __ __
__ __ __ __ __ __ .
Na lądzie zaś spotkamy np. piękne, różowe flamingi, które są narodowym ptakiem.
Podróżując po wyspach Bahamów, napotkamy wiele latarni morskich. Dzięki nim
marynarze i rybacy mogą omijać niebezpieczne skały, aby spokojnie docierać do portu.
W kraju, gdzie powierzchnia wody jest większa niż lądu, latarnia jest niezbędna.
Czy wiesz, że także Boże Słowo może być w życiu człowieka taką „latarnią”? Mówi
o tym PS 1 1 9, 1 05 Słowo Twoje jest pochodnią nogom moim i światłością ścieżką
moim. Czytając Biblię i ucząc się na pamięć wersetów biblijnych, będziesz wiedzieć, co
powinieneś robić, a czego unikać. Będziesz poznawać. co jest dla Ciebie dobre, co
podoba się Bogu i służy innym!
Modlitwa: Kochany Boże, dziękuję Ci za Biblię i wskazówki do szczęśliwego życia,
które się w niej znajdują. Proszę, dodawaj mi chęci do czytania Pisma Świętego. Amen.
24
I NFORMATOR PARAFIALNY
1 PROCENT
Przekaż 1 %
W rozliczeniu podatkowym mają Państwo możliwość przekazania swojego 1 % podatku
na rzecz wybranej organizacji, dlatego tym większym wyróżnieniem będzie dla nas, jeśli
zadecydują Państwo o przekazaniu go na rzecz Diakonii Poznań.
W ramach Diakonii Poznań realizowane są następujące projekty:
- wypożyczalnia sprzętu rehabilitacyjnego;
- zakup lekarstw
- przygotowanie paczek żywnościowych i świątecznych dla osób starszych i samotnych
- odwiedziny domowe
- konsultacje medyczne
- podstawowa opieka pielęgniarska
Aby wesprzeć działalność diakonijną naszej Parafii wystarczy w zeznaniu podatko wym wpisać KRS Diakonii Kościoła: 0000260697 , wyliczoną kwotę 1 % podatku,
a w polu „cel szczegółowy” wpisać: Diakonia Poznań.
• PIT-28 w części M, w poz. 1 25 nr KRS, w poz. 1 26 wyliczoną kwotę 1 % podatku
• PIT-36 w części O, w poz. 301 nr KRS, w poz. 302 wyliczoną kwotę 1 % podatku
• PIT-36L w części N, w poz. 1 04 nr KRS, w poz. 1 05 wyliczoną kwotę 1 % podatku
• PIT-37 w części H, w poz. 1 22 nr KRS, w poz. 1 23 wyliczoną kwotę 1 % podatku
• PIT-38 w części G, w poz. 57 nr KRS, w poz. 58 wyliczoną kwotę 1 % podatku
• PIT-39 w części G, w poz. 50 nr KRS, w poz. 51 wyliczoną kwotę 1 % podatku
Bank PEKAO S.A. I O/Warszawa 781 2401 0371 1 1 1 000006931 384
Dzięki Państwa wsparciu w ubiegłym roku zakupiliśmy specjalistyczne łóżko rehabilitacyjne dla naszych parafian, przygotowaliśmy paczki żywnościowe oraz paczki dla
seniorów.
Kwota, która Parafia pozyskała z 1 % wyniosła w ubiegłym roku ponad 7938,70 tys. zł.
W imieniu Rady Parafialnej serdecznie dziękuję wszystkim ofiarodawcom, którzy
w ten sposób wspierają naszą działalność!
Ks. Marcin Kotas
Proboszcz
I NFORMATOR PARAFIALNY
25
ROZKŁAD NABOŻEŃSTW
MARZEC – KWIECIEŃ 201 5
KOŚCIÓŁ ŁASKI BOŻEJ, POZNAŃ UL. OBOZOWA 5
8 marca 201 5 r. – godz. 1 0.00
2 kwietnia 201 5 r. – godz. 1 8.00
3. niedziela postu
Wielki Czwartek
N abożeństwo słowa
N abożeństwo ze Spowiedzią i Komunią Św.
1 1 marca 201 5 r. – godz. 1 8.00
3 kwietnia 201 5 r. godz. 1 0.00 i 1 8.00
Tygodniowe nabożeństwo pasyjne
Wielki Piątek
N abożeństwo słowa
N abożeństwo ze Spowiedzią i Komunią Św.
1 5 marca 201 5 r. – godz. 1 0.00
5 kwietnia 201 5 r. godz. 1 0.00
4. niedziela postu
1 . Święto Zmartwychwstania Pańskiego
N abożeństwo ze Spowiedzią i Komunią Św.
N abożeństwo ze Spowiedzią i Komunią Św.
1 8 marca 201 5 r. – godz. 1 8.00
6. kwietnia 201 5 r. godz. 1 0.00
Tygodniowe nabożeństwo pasyjne
2. Święto Zmartwychwstania Pańskiego
N abożeństwo słowa
N abożeństwo słowa
21 marca 201 5 r. – godz. 1 0.30
1 2 kwietnia 201 5 r. godz. 1 0.00
Rekolekcje Pasyjne
1 . niedziela po Wielkanocy
N abożeństwo wg. liturgii Kościoła ewang.-reform.
22 marca 201 5 r. – godz. 1 0.00
5. niedziela postu
1 9 kwietnia 201 5 r. godz. 1 0.00
N abożeństwo ze Spowiedzią i Komunią Św.
2. niedziela po Wielkanocy
N abożeństwo ze Spowiedzią i Komunią Św.
29 marca 201 5 r. – godz. 1 0.00
N iedziela Palmowa
N abożeństwo ze Spowiedzią i Komunią Św.
26
I NFORMATOR PARAFIALNY
ROZKŁAD NABOŻEŃSTW
26 kwietnia 201 5 r. godz. 1 0.00
3 maja 201 5 r. godz. 1 0.00
3. niedziela po Wielkanocy
4. niedziela po Wielkanocy
N abożeństwo słowa
N abożeństwo ze Spowiedzią i Komunią Św.
GNIEZNO
nabożeństwa odbywają się w Kościele rzymskokatolickim
przy ul. E. Orzeszkowej 22d
1 marca 201 5 r. – godz. 1 5.30
5 kwietnia 201 5 r. godz. 1 5.30
2. niedziela postu
1 .Święto Zmartwychwstania Pańskiego
N abożeństwo ze Spowiedzią i Komunią Św.
N abożeństwo ze Spowiedzią i Komunią Św.
WRZEŚNIA
nabożeństwa odbywają się w budynku przy ul. 3 Maja 1 1
8 marca 201 5 r. – godz. 1 0.00
6 kwietnia 201 5 r. godz. 1 3.00
3. niedziela postu
2. Święto Zmartwychwstania Pańskiego
N abożeństwo ze Spowiedzią i Komunią Św.
N abożeństwo ze Spowiedzią i Komunią Św.
Stałe zajęcia w parafii:
Szkółki niedzielne
Lekcje Religii
zajęcia dla dzieci w wieku przedszkolnym odbywają się według ustalonego planu
i wczesnoszkolnym, odbywają się równo - lekcji
legle do nabożeństw niedzielnych
Chór Parafialny
Spotkania dla zainteresowanych prote próby chóru odbywają się w czwartki stantyzmem
o godz. 1 8.30
I NFORMATOR PARAFIALNY
w czwartki o godz. 1 9.30
27
ZAJĘCIA TYGODNIOWE
Spotkania dla studentów
we wtorki o godz. 1 9.00
Punkt z wydawnictwami
Godziny Biblijne
dyżur przed i po nabożeństwie; wykaz
pozycji na stronie internetowej parafii
(w przygotowaniu)
Stacja Diakonijna
Wszystkie zajęcia odbywają się w Cen -
odbywają się w każdą pierwszą sobotę
miesiąca
Rozmowy duszpasterskie
Proboszcz ks. Marcin Kotas jest do dys Kancelaria Parafialna
pozycji parafian oraz innych osób
wt.-czw. godz. 09.00 – 1 3.00;
w każdą środę w godzinach urzędowania
pt. 1 4:00 – 1 8:00;
kancelarii oraz po uprzednim uzgodnieniu
nd. przed i po nabożeństwie
telefonicznym lub mailowym
dyżur wtorek 09.00 – 1 3.00 oraz w nie- trum Parafialnym.
dzielę przed i po nabożeństwie
STACJA DIAKONIJNA W POZNANIU
Centrum Parafialne ul. Obozowa 5, 60-289 Poznań
Tel. 783 984 495 (bezpośrednio do pielęgniarki p. Arlety Białas)
Dyżur: wt. 9.00–1 3.00, nd. przed i po nabożeństwie
28
Gabinet zabiegowy – wyposażony w lekarstwa
pierwszej pomocy oraz urządzenia diagnostyczne:
- ciśnieniomierz,
- glukometr,
- EKG,
- urządzenie Diatronik do masażu
przeciwbólowego.
Wypożyczalnia sprzętu rehabilitacyjneg o :
- kule łokciowe,
- wózek inwalidzki,
- balkonik,
- krzesło-podsuwacz,
- łóżka szpitalne.
Gabinet rehabilitacyjny / salka fitness
- posiada urządzenia rehabilitacyjne :
- bieżnia,
- zestawy Atlas,
- wiosła,
- rowerek.
Możliwa również:
- konsultacja medyczna,
- krótkotrwała opieka domowa ,
- poradnictwo społeczne.
I NFORMATOR PARAFIALNY
ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
1 3-1 4 marca
21 marca godz. 1 0.30
28 marca
8 kwietnia godz. 1 5.00
1 1 kwietnia godz. 1 6.00
1 0-1 2 kwietnia
1 2 kwietnia godz. 1 0.00
Synod Diecezji Pomorsko-Wielkopolskiej w Koszalinie
Międzyparafialne Spotkanie Pasyjne
Poświęcenie Centrum Parafialnego w Bydgoszczy
Koło Seniorów
Godzina Biblijna
Synod Kościoła w Warszawie
Nabożeństwo wg porządku Kościoła EwangelickoReformowanego
Koło Pań
Panie postanowiły zakosztować cieplej szej atmosfery zimą i na swoje spotkanie
umówiły w Palmiarni Poznańskiej.
23 stycznia o godz. 1 0.30 zjawiły się
w doskonałych humorach. Pierwsze rozmowy zaczęły się od wyliczanek jak dawno temu odwiedziły to urokliwe miejsce. W
zimowy czas spacer wśród soczystej ziele ni tropikalnych roślin minął szybko. Miło
że panie czują się dobrze w swoim gronie
i chętnie przychodzą na spotkania. Zachę camy inne panie i zapraszamy. im więcej
tym bardziej się poznajemy a tym samym
rozumiemy.
Następne spotkanie w Bibliotece Ra czyńskich 5 marca 201 5 o godz.1 6.00. HR
I NFORMATOR PARAFIALNY
29
SPIS TREŚCI
1
2
4
6
10
12
22
24
25
O D REDAKCJI
S POTKANIE ZE S ŁOWEM B OŻYM
ROZMYŚLANIE KS. TADEUSZA RASZYKA
H ISTORYCZNIE
M OIM ZDANIEM
WYDARZYŁO SIĘ
D ZIECIOM
ROZKŁAD NABOŻEŃSTW
ZAJĘCIA PARAFIALNE
adres Parafii:
Parafia Ewangelicko-Augsburska
ul. Obozowa 5
60-289 Poznań
tel. 61 862 00 31
fax. 61 862 01 39
strona internetowa: www.poznan.luteranie.pl
email: [email protected]
numer konta parafialnego:
PKO BP
PL 40 1 020 4027 0000 1 002 0352 5078
Kod BIC (SWIFT) banku: BPKOPLPW
Ks. Marcin Kotas
Proboszcz
Małgorzata Raszyk-Kopczyńska
Sekretarka, organistka
Halina Raszyk
Księgowa
Arleta Białas
Pielęgniarka
Chrystian Białas
Kościelny, gospodarz
Michał Jadwiszczok
Administrator
Adrianna Gabryś
Kierownik administracji nieruchomości
Przemysław Hewelt
Punkt z wydawnictwami
Administracja Parafii:
ul. Obozowa 5
60-28 9 Poznań
Tel. 693 375 51 3
Ewangelicki Dom Diakonii
ul. Okrężna 29
Jerzykowo
Tel.61 81 5 51 24
Zimowisko 201 5 r.