ZMIANY PRZEPISÓW W 2013 i 2014 W PIGUŁCE

Komentarze

Transkrypt

ZMIANY PRZEPISÓW W 2013 i 2014 W PIGUŁCE
Aktualizacja
12.12.2013 r.
ZMIANY PRZEPISÓW
W 2013 i 2014 W PIGUŁCE
PODATEK VAT // ZMIANY ZASAD FAKTUROWANIA// NOWA WERSJA PROGRAMU PŁATNIK
// WYŻSZA PŁACA MINIMALNA // NOWE DEKLARACJE PIT // PODATEK DOCHODOWY//
ZMIANY PRZEPISÓW OBOWIĄZUJĄCE OD 01.01.2014 ROKU W PIGUŁCE
Spis i analiza najważniejszych zmian w przepisach podatku VAT i podatku dochodowym:
1.
NAJWAŻNIEJSZE ZMIANY W PRZEPISACH PODATKU VAT
1.6.1.
Nowa zasada ogólna
1.6.2.
Nowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego w WNT
wymienionymi w załączniku 11 do ustawy o podatku od towarów i usług
1.6.3.
Zmienione zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego od
1.2.
zakupu samochodów i paliw do tych samochodów
1.1.
Procedura odwrotnego obciążenia VAT w handlu towarami
Nowe uregulowania dotyczące ustalania podstawy
opodatkowania (art. 29 i 29a ustawy o podatku od towarów i usług).
1.3.
Zmiany zasad ustalania daty powstania obowiązku VAT (art. 19 i
2.
art. 19a ustawy o podatku od towarów i usług)
1.3.1.
NAJWAŻNIEJSZE ZMIANY W PRZEPISACH KADROWO-PŁACOWYCH
2.1.
Nowa zasada ogólna - obowiązek podatkowy wg daty wydania
2.1.1.
towaru wykonania usługi
1.3.2.
2.1.2.
Na czym polega rozszerzenie zakresu źródeł finansowania składek w
dokumentach rozliczeniowych
Wyjątki od zasady ogólnej – obowiązek podatkowy z chwilą
wystawienia faktury
1.4.
Najważniejsze zmiany w danych identyfikacyjnych ubezpieczonego i
członka rodziny (deklaracje ZUS zgłoszeniowe/wyrejestrowujące)
Wyjątki od zasady ogólnej – obowiązek podatkowy z chwilą
otrzymania całości lub części zapłaty
1.3.3.
Zmiany w deklaracjach ZUS (Nowa wersja programu Płatnika)
Wpływ zmian zasad ustalania daty powstania obowiązku
2.1.3.
Informacja miesięczna i roczna dla ubezpieczonych (RMUA)
2.1.4.
Nowe kody świadczenia przerw
2.1.5.
Zmiany w obrębie kodów tytułów ubezpieczeń
podatkowego na przeliczenia kwot wyrażonych w walutach obcych (art.
2.2.
Podstawa dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego
19, art. 19a i art. 31a ustawy o podatku od towarów i usług)
2.3
Nowe wzory deklaracji PIT za 2013 rok
1.5.
2.4.
Aktualizacja wskaźników kadrowo- płacowych
Zmiany dotyczące zasad wystawiania faktur. Przeniesienie
przepisów dotyczących zasad wystawiania faktur z rozporządzenia do
ustawy o podatku od towarów i usług (art. 106a – art. 108 ustawy o
podatku od towarów i usług)
2.4.1.
Wyższa płaca minimalna
2.4.2.
Pozostałe wskaźniki obowiązujące od 01.01.2014
2.5.
Zmiany w naliczaniu dofinansowania do wynagrodzeń
1.5.1.
Nowe terminy wystawiania faktur
pracowników niepełnosprawnych – ustawa wchodzi w życie od
1.5.2.
Przyczyna korekty na fakturze korygującej
01.01.2014, obowiązujące przepisy do dofinansowań od 1 kwietnia 2014)
1.5.3.
Likwidacja faktur wewnętrznych
1.6.
Nowe zasady odliczana podatku naliczonego (art. 86, art. 86a i
art. 88a ustawy o podatku od towarów i usług)
3.
ZMIANY PRZEPISÓW A SYSTEMY ERP
1. NAJWAŻNIEJSZE ZMIANY W PRZEPISACH PODATKU VAT
Ekspert: Daniel Depa, Kierownik Projektu Księgowość systemu enova
Ekspert: Wojciech Chrobak, Kierownik Projektu Handel systemu enova
Poniżej zostaną omówione najważniejsze zmiany w podatku VAT wprowadzone ustawą z dnia
16.12.2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie
drogowym1)
1.1.
Procedura odwrotnego obciążenia VAT w handlu towarami
wymienionymi w załączniku 11 do ustawy o podatku od towarów i usług
ZMIANA:
Procedura odwrotnego obciążenia dotyczy sprzedaży towarów wymienionych w załączniku 11 do
ustawy o VAT (potocznie określanych mianem „towarów wrażliwych”). W przypadku takich
towarów VAT rozlicza nabywca. Ten sposób rozliczenia stosuje się, gdy są spełnione następujące
warunki (art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT):
Obowiązujące od
1 października 2013 r.
Komentarz eksperta (WCh):
Z interpretacji przypisów wynika, że
transakcje sprzedaży dotyczące
towarów objętych odwrotnym
obciążeniem powinny być
rejestrowane dokumentami, które nie
dokonującym dostawy jest podatnik VAT czynny (czyli rozliczający ten podatek, niekorzystający ze
zawierają innych towarów (spoza
zwolnienia podmiotowego z VAT), a dostawa nie jest zwolniona z VAT jako dostawa towaru
grupy towarów ‘wrażliwych).
używanego, nabywcą jest podatnik (niekoniecznie VAT czynny).
Wygodnym rozwiązaniem mogą być
więc dedykowane dokumenty służące
do obsługi tego typu transakcji.
Niemniej jednak dość powszechną
praktyką stało się wystawianie
Od 01.10.2013 r. uległ rozszerzeniu zakres towarów objętych „odwrotnym obciążeniem”.
Przykłady:
 pręty ciągnione na zimno oraz kątowniki, kształtowniki i profile, ze stali niestopowej
i z pozostałej stali stopowej (sklasyfikowane w PKWiU 24.31.10.0 i 24.31.20.0),
 druty z miedzi i jej stopów (PKWiU 24.44.23.0),
 wraki przeznaczone do złomowania inne niż statki i pozostałe konstrukcje pływające
(PKWiU 38.11.49.0),
 odpady z papieru i tektury (PKWiU 38.11.52.0).
1.2.
Nowe uregulowania dotyczące ustalania podstawy opodatkowania (art.
29 i 29a ustawy o podatku od towarów i usług).
OBECNIE:
Art. 29.
Podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120
ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego
podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej.
Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze
mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług
świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.
dokumentów z pozycjami mieszanymi
(towary ‘wrażliwe’ i pozostałe). W
systemie enova umożliwiamy takie
działanie, niemniej nie uważamy tego
za w pełni zgodne z przepisami, które
określają inny wygląd faktury
sprzedaży w obu przypadkach. Do
decyzji Państwa zostawiamy
rozstrzygnięcie, jak w systemie
rejestrować takie zdarzenia.
Obowiązujące od
1 stycznia 2014 r.
Komentarz eksperta (DD):
ZMIANA:
Art. 29. (uchylony)
Art. 29a.
Wprowadzona zmiana ma charakter
raczej redakcyjny. Podstawę
opodatkowania stanowi nadal
wszystko to co jest zapłatą, którą
1. Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120
dostawca towarów lub usługodawca
ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca
otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
sprzedaży. Należy zwrócić uwagę, że
włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze
tak jak dotychczas podstawę
mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
opodatkowania będą powiększały
podatnika.
otrzymane dotacje, subwencje i inne
dopłaty o podobnym charakterze
(…)
oraz koszty dodatkowe takie jak
6. Podstawa opodatkowania obejmuje:
1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
podatku;
2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.
1.3.
Zmiany zasad ustalania daty powstania obowiązku VAT (art. 19 i art.
19a ustawy o podatku od towarów i usług)
1.3.1. Nowa zasada ogólna - obowiązek podatkowy wg daty wydania towaru wykonania usługi
prowizje, koszty opakowania,
transportu i ubezpieczenia.
OBECNIE:
Art. 19.
1. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi,
z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.
2. Jeżeli podatnik wysyła towar nabywcy lub wskazanej przez niego osobie trzeciej, obowiązek
podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru jednej z tych osób.
3. Jeżeli podatnik wydaje towar podmiotowi, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 4, obowiązek
podatkowy powstaje z chwilą otrzymania przez podatnika zapłaty za wydany towar, nie później
jednak niż w terminie 30 dni, licząc od dnia wykonania usługi przez ten podmiot.
4. Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek
podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia
wydania towaru lub wykonania usługi.
(…)
ZMIANA:
Art. 19. (uchylony)
Art. 19a. 1.
Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi,
z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.
Zgodnie
z
powyższymi
zmianami
ustalenie
obowiązku
podatkowego
przestanie
być
uwarunkowane wystawieniem faktury. Zasadniczej zmianie ulega zasada ogólna. Wg nowej
Komentarz eksperta (DD):
W przepisach obowiązujących od 1
stycznia 2014 r nie ulegną zmianie
terminy i zasady rozliczania podatku VAT
u małych podatników rozliczających się
metodą kasową.
Nie ulegną również zmianie zasady
ustalania momentu powstania
obowiązku podatkowego w eksporcie
towarów oraz w wewnątrzwspólnotowej
dostawie towarów. W pierwszym
przypadku obowiązywać będzie zasada
ogólna, a w drugim przypadku rozliczenie
w dacie wystawienia faktury nie później
niż 15. dnia miesiąca następującego po
miesiącu, w którym dokonano tej
dostawy.
Zmienione przepisy wprowadzają
bardziej powszechną zasadę ogólną,
mniejszą różnorodność wyjątków oraz
rezygnację z metody kasowej w
przypadku wyjątków na rzecz rozliczenia
w dacie wystawienia faktury.
Komentarz eksperta (WCh):
zasady ogólnej obowiązek podatkowy będzie powstawał w chwili dostawy towarów lub
świadczenia usługi. Faktura znacząco straciła na znaczeniu. Wystawienie faktura jest w zasadzie
dopełnieniem formalności z punku widzenia VAT. Data wystawienia faktury może znacząco
odbiegać od daty powstania obowiązku podatkowego w VAT.
1.3.2. Wyjątki od zasady ogólnej – obowiązek podatkowy z chwilą otrzymania całości lub części
zapłaty
ZMIANA:
Art. 19a. 5
Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą:
1) otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu:
a) wydania towarów przez komitenta komisantowi na podstawie umowy komisu,
b) przeniesienia z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego
organu własności towarów w zamian za odszkodowanie,
c) dokonywanej w trybie egzekucji dostawy towarów, o której mowa w art. 18,
d) świadczenia, na podstawie odrębnych przepisów, na zlecenie sądów powszechnych,
administracyjnych, wojskowych lub prokuratury usług związanych z postępowaniem sądowym lub
przygotowawczym, z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług,
e) świadczenia usług zwolnionych od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37-41;
W związku z przepisami dotyczącymi
momentu powstania obowiązku
podatkowego, zwracamy uwagę na
trudność w określeniu daty dostawy na
fakturach powstających do wielu wydań
magazynowych. W tej sytuacji dat
wydań/dostaw będzie wiele, podczas gdy
na fakturze taka data jest jedna. Należy
spodziewać się, że przedsiębiorstwa
wypracują w tym zakresie praktykę
działań w oparciu o umowy zawierane ze
stałymi odbiorcami.
2) otrzymania całości lub części dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze,
o których mowa w art. 29a ust. 1;
1.3.3. Wyjątki od zasady ogólnej – obowiązek podatkowy z chwilą wystawienia faktury
ZMIANA:
Art. 19a. 5 (ciąg dalszy)
3) wystawienia faktury w przypadkach, o których mowa w art. 106b ust. 1, z tytułu:
a) świadczenia usług budowlanych lub budowlano-montażowych,
b) dostawy książek drukowanych (PKWiU ex 58.11.1) - z wyłączeniem map i ulotek - oraz gazet,
czasopism i magazynów, drukowanych (PKWiU ex 58.13.1 i PKWiU ex 58.14.1),
c) czynności polegających na drukowaniu książek (PKWiU ex 58.11.1) - z wyłączeniem map
i ulotek - oraz gazet, czasopism i magazynów (PKWiU ex 58.13.1 i PKWiU ex 58.14.1),
z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług;
4) wystawienia faktury z tytułu:
a) dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego,
b) świadczenia usług:
- telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych,
- wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy,
- najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,
- ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia,
- stałej obsługi prawnej i biurowej,
- dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego
- z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług.
Większość
obecnie
obowiązujących
przepisów
związanych
z
szczególnym
momentem
powstawania obowiązku podatkowego została uchylona i zastąpiona nowymi regulacjami –
zmiana obejmuje m.in. dostawę energii elektrycznej, wody i ścieków oraz takich usług jak usługi
budowlane, usługi telekomunikacyjne, usługi leasingowe, usługi stałej obsługi prawnej i biurowej.
W przypadku wyjątków od zasady ogólnej obowiązek podatkowy będzie powstawał w dacie
wystawienia faktury. Art. 106i. 1. reguluje terminy wystawiania faktur dla tych wyjątków, a tym
samym
określa
maksymalne
terminy
powstania
obowiązku
podatkowego.
1.4.
Wpływ zmian zasad ustalania daty powstania obowiązku podatkowego
na przeliczenia kwot wyrażonych w walutach obcych (art. 19, art. 19a i art.
31a ustawy o podatku od towarów i usług)
ZMIANA:
Art. 31a.
1. W przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w
walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej
ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania
obowiązku podatkowego. Podatnik może wybrać sposób przeliczania tych kwot na złote według
ostatniego kursu wymiany opublikowanego przez Europejski Bank Centralny na ostatni dzień
poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego; w takim przypadku waluty inne niż euro
przelicza się z zastosowaniem kursu wymiany każdej z nich względem euro.
2. W przypadku gdy podatnik wystawia fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego,
a kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone na tej fakturze w
walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej
ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień
wystawienia faktury. Przepis ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Przepisy ustawy, które bezpośrednio regulują zasady stosowania kursów do przeliczania wartości
wyrażonych w walutach obcych nie uległy zmianie. Należy jednak zwrócić uwagę, że zmiany zasad
ustalania daty powstania obowiązku podatkowego pośrednio wpływają na zasady ustalania
kursów do przeliczania transakcji wyrażonych w walutach obcych. Po zmianie zasady ogólnej
ustalania momentu powstania obowiązku podatkowego do przeliczenia będzie pobierany kurs
ogłoszony na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wydania towaru lub wykonania usługi.
Wyjątkiem będzie sytuacje w których podatnik będzie wystawiał fakturę przed powstaniem
obowiązku podatkowego lub obowiązek podatkowy będzie powstawał w dacie wystawienia
faktury. W takich przypadkach właściwy będzie kurs ogłoszony na ostatni dzień roboczy
poprzedzający dzień wystawienia faktury.
1.5.
Zmiany dotyczące zasad wystawiania faktur. Przeniesienie przepisów
dotyczących zasad wystawiania faktur z rozporządzenia do ustawy o podatku
od towarów i usług (art. 106a – art. 108 ustawy o podatku od towarów
i usług)
1.5.1. Nowe terminy wystawiania faktur
OBECNIE:
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28.03.2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym
podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do
których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług
§ 9. 1. Fakturę wystawia się nie później niż 7. dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi,
z zastrzeżeniem ust. 2-5, § 10-12 i § 16 ust. 2.
2. W przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym, jeżeli podatnik określa w fakturze wyłącznie
miesiąc i rok dokonania sprzedaży, fakturę wystawia się nie później niż 7. dnia od zakończenia
miesiąca, w którym dokonano sprzedaży.
3. Faktura może dokumentować kilka odrębnych dostaw towarów lub usług dokonanych
w trakcie miesiąca, jeżeli zostanie wystawiona nie później niż ostatniego dnia miesiąca, w którym
wydano towar lub wykonano usługę.
4. W przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów fakturę wystawia się nie później niż 15.
dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wydano lub przemieszczono towar.
5. W przypadku świadczenia usług, dla których miejscem świadczenia jest miejsce określone
w art. 28b ustawy:
Komentarz eksperta (WCh):
W związku z możliwością
wystawiania faktur do 30 dni
przed wykonaniem dostawy,
można spodziewać się, że w
wielu przedsiębiorstwach
spadnie znaczenie faktur
zaliczkowych, co za tym idzie
zostanie ograniczona ich liczba.
W szczególnych przypadkach
firmy będą mogły z nich
zrezygnować. Będzie to mogło
mieć miejsce, gdy przedpłaty nie
będą dokonywane znacząco
powyżej 30 dni przed
dokonaniem dostawy, więc
możliwe będzie zastosowanie
faktury końcowej zamiast
zaliczkowej. Podobny skutek
będzie mieć zmiana pozwalająca
na wystawienie faktury
zaliczkowej do dokonanej wpłaty
w terminie przewidzianym dla
wszystkich faktur, czyli do 15
dnia następnego miesiąca po
tym, w którym otrzymano wpłatę.
Można się spodziewać w tej
sytuacji zastąpienia faktury
zaliczkowej fakturą końcową.
1) na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi
podatnikami, zidentyfikowanych dla podatku od wartości dodanej lub obowiązanych do takiej
identyfikacji, świadczonych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju,
dla których zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca,
2) stanowiących import usług
- fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
wykonano usługę.
ZMIANA:
Art. 106i.
1. Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-8.
2. Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część
zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia
miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość lub część zapłaty od nabywcy.
3. Fakturę wystawia się nie później niż:
1) 30. dnia od dnia wykonania usług - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. a;
2) 60. dnia od dnia wydania towarów - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. b, z
zastrzeżeniem ust. 4;
3) 90. dnia od dnia wykonania czynności - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 3 lit.
c;
4) z upływem terminu płatności - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.
4. W przypadku dostawy towarów, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. b, gdy umowa
przewiduje rozliczenie zwrotów wydawnictw, fakturę wystawia się nie później niż 120. dnia od
pierwszego dnia wydania towarów.
5. W przypadku, o którym mowa w art. 29a ust. 12, fakturę wystawia się nie później niż:
1) 7. dnia od określonego w umowie dnia zwrotu opakowania;
2) 60. dnia od dnia wydania opakowania, jeżeli w umowie nie określono terminu zwrotu
opakowania.
6. W przypadkach, o których mowa w art. 106b ust. 3, fakturę wystawia się:
1) zgodnie z ust. 1 i 2 - jeżeli żądanie wystawienia faktury zostało zgłoszone do końca miesiąca,
w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty;
2) nie później niż 15. dnia od dnia zgłoszenia żądania - jeżeli żądanie wystawienia faktury zostało
zgłoszone po upływie miesiąca, o którym mowa w pkt 1.
7. Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed:
1) dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;
2) otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości lub części
zapłaty.
8. Przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia usług,
o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera informację, jakiego
okresu rozliczeniowego dotyczy.
1.5.2. Przyczyna korekty na fakturze korygującej
OBECNIE:
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28.03.2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym
podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług,
do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług
§ 13. 1. W przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4
ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą tę fakturę.
2. W przypadku gdy podatnik udziela rabatu w odniesieniu do jednej lub więcej dostaw towarów
lub usług, faktura korygująca powinna zawierać:
1) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
a) określone w § 5 ust. 1 pkt 1-6,
b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem;
3) kwotę i rodzaj udzielonego rabatu;
4) kwotę zmniejszenia podatku należnego.
3. W przypadku gdy podatnik udziela rabatu w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub
usług dokonanych dla jednego odbiorcy w danym okresie, faktura korygująca powinna zawierać:
1) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2) dane określone w § 5 ust. 1 pkt 3 i 4;
3) okres, do którego odnosi się udzielany rabat;
4) kwotę udzielonego rabatu oraz kwotę zmniejszenia podatku należnego.
4. Jeżeli rabat dotyczy sprzedaży opodatkowanej różnymi stawkami, kwotę rabatu oraz kwotę
zmniejszenia podatku należnego, o których mowa w ust. 2 i 3, podaje się w podziale na kwoty
dotyczące poszczególnych stawek podatku.
5. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku:
1) zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29
ust. 4 ustawy;
2) zwrotu nabywcy całości lub części należności, o której mowa w § 10 ust. 1.
6. (uchylony)
7. (uchylony)
8. Faktury korygujące powinny zawierać wyraz "KOREKTA" albo wyrazy "FAKTURA KORYGUJĄCA".
ZMIANA:
Art. 106j.
2. Faktura korygująca powinna zawierać:
1) wyrazy "FAKTURA KORYGUJĄCA" albo wyraz "KOREKTA";
2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6,
b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
4) przyczynę korekty;
5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego
z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych pozycji.
1.5.3. Likwidacja faktur wewnętrznych
OBECNIE:
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28.03.2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym
podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do
których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług
§ 24. 1. Przepisy § 5, 9-14, 16, 17 i 21 mogą być odpowiednio stosowane do faktur
wewnętrznych, o których mowa w art. 106 ust. 7 ustawy, z tym że w przypadku:
1) czynności określonych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, gdy brak jest konkretnego nabywcy
towaru lub usługi, faktura wewnętrzna nie zawiera danych dotyczących tego nabywcy oraz kwoty
należnej z tytułu wykonania tych czynności;
Komentarz eksperta (WCh):
Zmiana wydaje się być kosmetyczna, bo
o ile nie będzie już faktur
wewnętrznych, o tyle nadal niezbędne
będzie wyliczenie VAT-u należnego i
naliczonego np. w transakcjach WNT lub
zakupu w procedurze odwrotnego
obciążenia. W praktyce w systemach
informatycznych dojdzie do wymiany
faktur wewnętrznych na dokumenty o
innej nazwie, ale o analogicznym
sposobie działania (będą to np.
dokumenty wewnętrzne lub dowody
wewnętrzne).
2) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich
nabywca, oraz świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest ich usługobiorca, faktury
wewnętrzne mogą nie zawierać numeru, za pomocą którego kontrahent jest zidentyfikowany dla
podatku lub podatku od wartości dodanej.
2. Faktury wewnętrzne można wystawiać w jednym egzemplarzu.
ZMIANA:
Przepisy dotyczące wystawiania faktur zostały przeniesione z rozporządzenia do ustawy.
W uregulowaniach tych nabycie wewnątrz wspólnotowe nie jest wymienione jako zdarzenie
dokumentowane fakturą.
Sposób
dokumentowania
zdarzeń
wystawiania faktur wewnętrznych,
objętych
ustawodawca
do
końca
pozostawił
2013 r.
całkowicie
obowiązkiem
w sferze
decyzji
podatnika.
1.6.
Nowe zasady odliczana podatku naliczonego (art. 86, art. 86a i art. 88a
ustawy o podatku od towarów i usług)
1.6.1. Nowa zasada ogólna
OBECNIE:
Art. 86.
1. W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty
podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art.
120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
(…)
10. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje:
1) w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny,
z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18;
2) w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 - w rozliczeniu za okres, w którym powstał
obowiązek podatkowy w podatku należnym u nabywcy lub usługobiorcy odpowiednio od
świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest usługobiorca, od wewnątrzwspólnotowego
nabycia towarów lub od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca;
2a) w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 5 - w rozliczeniu za okres, w którym powstał
obowiązek podatkowy w podatku należnym od importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a;
2b) w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w podatku należnym
od importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33b;
3) w przypadku nabycia towarów i usług, o których mowa w art. 19 ust. 13 pkt 1, jeżeli faktura
zawiera informację, jakiego okresu dotyczy - w rozliczeniu za okres, w którym przypada termin
płatności;
4) w przypadku dokonania spisu z natury określonego w art. 113 ust. 5 i 7 - nie później niż w
rozliczeniu za okres, w którym dokonano tego spisu;
5) w przypadku stosowania w imporcie towarów procedury uproszczonej, polegającej na wpisie do
rejestru zgodnie z przepisami celnymi - za okres rozliczeniowy, w którym podatnik dokonał wpisu
do rejestru; obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem dokonania przez
podatnika zapłaty podatku wykazanego w tym rejestrze, z zastrzeżeniem art. 33a;
6) w przypadku decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34 - w rozliczeniu za okres,
w którym otrzymał decyzję; obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem
dokonania przez podatnika zapłaty podatku wynikającego z decyzji.
ZMIANA:
Art. 86.
1. W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty
podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4,
art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
(…)
10. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje
w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika
towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
10a. (uchylony)
10b. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach,
o których mowa w:
1) ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym
podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny;
Do końca 2013 roku powstanie prawa do odliczeń uzależnione jest od otrzymania faktury lub
Komentarz eksperta (DD):
dokumentu celnego oraz wykorzystania towarów i usług do wykonywania czynności
Przytoczone przepisy nie wymagają
zmian w samym oprogramowaniu
finansowo-księgowym, natomiast
wymagają od użytkownika
dodatkowej znajomości zasad,
według których sprzedawca
powinien ustalić dla danej transakcji
datę powstania obowiązku
podatkowego.
opodatkowanych. Od 1 stycznia 2014 roku dochodzi 3 warunek, który musi być spełniony
tj. powstanie obowiązku podatkowego u sprzedawcy. W praktyce oznacz to że podatnik będzie
zmuszony weryfikować:
 fakt wykorzystywania towarów i usług do wykonywania czynności opodatkowanych,
 datę otrzymania faktury,
 datę, kiedy powstał obowiązek podatkowy z tytułu nabytych lub importowanych towarów
i usług po stronie dokonującego dostawy.
Niezmieniona zostanie zasada związana z zakupem towarów i usług przez małego podatnika
stosującego metodę kasową, prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT przysługiwać będzie
nadal nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik dokonał zapłaty za te towary
i usługi.
Nie została też zmieniona zasada dotycząca pomniejszenia podatku naliczonego w związku
z korektą faktury.
1.6.2. Nowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego w WNT
OBECNIE:
Art. 86.
(…)
10. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje:
1) w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny,
z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18;
2) w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 - w rozliczeniu za okres, w którym powstał
obowiązek podatkowy w podatku należnym u nabywcy lub usługobiorcy odpowiednio od
świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest usługobiorca, od wewnątrzwspólnotowego
nabycia towarów lub od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca;
(…)
ZMIANA:
Art. 86.
(…)
10. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje
w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika
towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
10a. (uchylony)
10b. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach,
o których mowa w:
1) ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym
podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny;
2) ust. 2 pkt 4 lit. c - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik:
a)
otrzyma
fakturę
wewnątrzwspólnotowe nabycie
dokumentującą
dostawę
towarów,
stanowiącą
u
niego
towarów, w terminie trzech miesięcy od upływu miesiąca,
w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy,
b) uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów
w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek;
Od nowego roku prawo odliczenia przysługuje wyłącznie, jeśli podatnik w deklaracji podatkowej,
w której jest obowiązany naliczyć podatek z tytułu WNT uwzględni również kwotę podatku
należnego z tytułu takiej transakcji. Jeśli w terminie 3 miesięcy nie otrzyma faktury, będzie
zobowiązany do odpowiedniego pomniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres,
w którym upłynął termin 3 miesięcy.
1.6.3. Zmienione zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego od zakupu samochodów
i paliw do tych samochodów
OBECNIE:
art. 3-6 ustawy z dnia 16.12.2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy
o transporcie drogowym (Dz. U. nr 247, poz. 1652 ze zm.).
Art. 3. 1. W okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2013 r.,
w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych
o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o
której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej
w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub
kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie
więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Przepis ust. 1 nie dotyczy:
1) pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części
przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie
przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2) pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od
części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość
części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego
punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą
a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji,
o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną
krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do
przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią
przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części
pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3) pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4) pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone
do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5) pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa
o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;
6) pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób
łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu
drogowym wynika takie przeznaczenie;
7) przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
a) odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
b) oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu,
dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez
podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć
miesięcy.
3. Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się
na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację
kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu
rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.
4. W przypadku gdy w pojeździe, dla którego wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3,
zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa
w ust. 2 pkt 1-4, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego
w rozliczeniu za okres, w którym dokonał jego odliczenia.
5. Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do importu samochodów osobowych oraz innych
pojazdów samochodowych, z tym że do importu samochodów osobowych oraz innych pojazdów
samochodowych, o których mowa w ust. 1, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty
wynikającej z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których
mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 ustawy zmienianej w art. 1 - nie więcej jednak niż 6.000 zł.
6. W przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy
samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub
innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku
naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy,
udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów,
o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może
jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.
7. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do nabytych lub importowanych części składowych
zużytych do wytworzenia przez podatnika samochodów osobowych oraz innych pojazdów
samochodowych, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem przepisów ust. 3 i 4, jeżeli te
samochody i pojazdy zostały zaliczone przez tego podatnika do środków trwałych w rozumieniu
przepisów o podatku dochodowym.
Art. 4. W okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2013 r., obniżenia
kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw
silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych
oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1.
Art. 5. Do dnia 31 grudnia 2013 r. w przypadku wykorzystywania przez podatnika, na cele
niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, samochodów osobowych oraz innych pojazdów
samochodowych, przy nabyciu których kwotę podatku naliczonego stanowiło 50% lub 60% kwoty
podatku:
1) określonej w fakturze lub
2) wynikającej z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których
mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 ustawy zmienianej w art. 1, lub
3) należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, lub
4) należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca
- nie więcej jednak niż odpowiednio 5.000 zł lub 6.000 zł, nie stosuje się art. 8 ust. 2 ustawy
zmienianej w art. 1.
ZMIANA:
Art. 86a. 1. W przypadku nabycia:
1) samochodów osobowych,
2) innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej
nieprzekraczającej 3,5 tony
- kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 60% kwoty podatku
określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia
towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich
nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł.
2. Przepis ust. 1 pkt 2 nie dotyczy:
1) pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części
przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie
przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2) pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od
części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość
części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego
punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą
a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji,
o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną
krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do
przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią
przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części
pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3) pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4) pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone
do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5) pojazdów specjalnych - jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu
drogowym wynika, że jest to pojazd specjalny;
6) pojazdów samochodowych innych niż wymienione w pkt 1-5, w których liczba miejsc (siedzeń)
łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:
a) 1 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 425 kg,
b) 2 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 493 kg,
c) 3 lub więcej - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 500 kg;
7) pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób
łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu
drogowym wynika takie przeznaczenie.
(…)
Art. 88a. Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych
przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu
samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86a ust.
1.
Ograniczenia w prawie do odliczenia podatku naliczonego w stosunku do samochodów
osobowych i innych pojazdów samochodowych obowiązujące od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia
2013 r. nie wynikają wprost z przepisów ustawy o VAT, lecz z ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o
zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. nr 247,
poz. 1652, ze zm.).
Od 1 stycznia 2014 r. obowiązywać będzie art. 86a ust. 1 ustawy o VAT, w myśl którego
ograniczenia w odliczeniu podatku naliczonego będą odnosić się do nabycia samochodów
osobowych oraz innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej
masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. W tej sytuacji kwotę podatku naliczonego stanowić
ma 60% kwoty podatku określonej w fakturze, nie więcej jednak niż 6.000 zł. Podobnie jest
w przypadku samochodów użytkowanych w ramach umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub
umowy o podobnym charakterze (podatnik będzie mógł odliczyć 60% z faktury dokumentującej
ratę leasingową, nie więcej niż 6.000 zł w całym okresie użytkowania), zaś w razie nabycia paliwa
do tych samochodów odliczenie nie będzie w ogóle przysługiwało (tę kwestię reguluje art. 88a
ustawy).
Komentarz eksperta (DD):
Przepisy zmienią się ponownie, gdy
MF uzyska zgodę Brukseli na swoje
nowe propozycje. Zgodnie z
wnioskiem wysłanym rok temu do
UE w latach 2014-18 firmy mogłyby
odliczyć 50 proc. VAT naliczonego w
cenie kupowanego samochodu
osobowego, ale nie więcej niż 8 tys.
zł. Ponadto można by odliczyć
połowę VAT zawartego w cenie
paliwa kupowanego do takiego
auta i połowę VAT dotyczących
części zamiennych i wydatków
eksploatacyjnych.
Komisja Europejska nie zgodziła na
wprowadzenie limitu odliczenia 8
tys. zł oraz by ograniczenie dotyczyło
wszystkich samochodów osobowych.
W czerwcu br. resort przesłał jednak
do Brukseli ponowny, poprawiony
wniosek. Szczegóły nie zostały
ujawnione.
Czekamy na decyzje Komisji
Europejskiej.
2. NAJWAŻNIEJSZE ZMIANY W PRZEPISACH KADROWO-PŁACOWYCH
Ekspert: Joanna Walentek, Kierownik Projektu Kadry i Płace systemu enova
Od stycznia 2014 r. w życie wchodzą zmiany dotyczące nowych deklaracji ZUS i związana z nimi
nowa wersja programu Płatnika. Jest to pierwszy etap zmian, jakie planuje wprowadzić ZUS
w ramach poprawy jakości weryfikacji danych przesyłanych przez użytkowników do ZUS poprzez
program Płatnika. To jest jedna z wielu zmian, jaka został wprowadzona w zakresie przepisów
kadrowo-płacowych w ostatnim czasie. Poniżej przedstawimy najważniejsze zmiany przepisów
i projekty ustaw z zakresu kadr i płac..
2.1.
Zmiany w deklaracjach ZUS (Nowa wersja programu Płatnika)
2.1.1. Najważniejsze zmiany w danych identyfikacyjnych ubezpieczonego i członka rodziny
(deklaracje ZUS zgłoszeniowe/wyrejestrowujące)
OBECNIE:
W dokumentach ZUS ZUA, ZUS ZZA, ZUS ZCNA, ZUS ZIUA, ZUS ZSWA, ZUS ZWUA: w danych
identyfikacyjnych ubezpieczonego wykazywany jest identyfikator NIP.
Ustawa
ZMIANA:
Obowiązuje od
styczeń 2014 r.
W dokumentach ZUS ZUA, ZUS ZZA, ZUS ZCNA, ZUS ZIUA, ZUS ZSWA, ZUS ZWUA: w danych
identyfikacyjnych ubezpieczonego usunięta została etykieta w polu NIP, gdyż od 1 stycznia 2012r.
w przypadku osób ubezpieczonych obowiązuje jako numer identyfikacyjny tylko numer PESEL, a
w przypadku gdy ubezpieczonemu nie nadano tego numeru – seria i numer paszportu.
2.1.2. Na czym polega rozszerzenie zakresu źródeł finansowania składek w dokumentach
rozliczeniowych
OBECNIE:
W dokumentach ZUS DRA, ZUS RCA i ZUS RZA jest podział na źródła finansowania tylko:
ubezpieczony, płatnik, fundusz kościelny.
Brak w dokumentach ZUS DRA i ZUS RCA rozdzielenia pól do wykazywania podstaw wymiaru
składek na ubezpieczenie chorobowe i wypadkowe.
ZMIANA:
W dokumentach ZUS DRA, ZUS RCA i ZUS RZA: zostały rozszerzone pola, w których są
wykazywane kwoty składek należnych tak, aby możliwe było podanie ich kwot, według wszystkich
obowiązujących źródeł finansowania, takich jak:
 ubezpieczony,
Komentarz eksperta (JW):
Nowe funkcje programu Płatnik
będą uruchamiane etapami.
Wprowadzone zmiany są I etapem
rozwoju programu Płatnik.
Kolejne funkcje będą wdrażane
sukcesywnie, ze względu na konieczność
przygotowania się płatników składek do
sporządzania dokumentów z
uwzględnieniem szerszego zakresu
weryfikacji danych.
 płatnik,
 budżet państwa,
 Fundusz Kościelny.
Ma to na celu ułatwienie płatnikowi weryfikacji prawidłowości sumowania należnych kwot
składek z odpowiednich pól w raportach rozliczeniowych do odpowiednich pól w deklaracji
rozliczeniowej.
Dodatkowo w dokumentach ZUS DRA i ZUS RCA wprowadzono oddzielne pola do wykazywania
podstaw wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe i wypadkowe
2.1.3. Informacja miesięczna i roczna dla ubezpieczonych (RMUA)
Uaktualniono dokumenty miesiecznych i rocznych dla ubezpieczonych (RMUA). Zostały
rozszerzone pola, w których są wykazywane kwoty składek należnych tak, aby możliwe było
podanie ich kwot, według źródeł finansowania.
UWAGA: Wersja programu 9.5 enova wymaga zainstalowania najnowszej wersji programu
Płatnika 9.01.001. Deklaracje przygotowywane w programie enova starszą wersją niż wersja
9.5.x wymagać będą przeliczenia przed wysyłką do programu Płatnika w wersji 9.01.001.
2.1.4. Nowe kody świadczenia przerw
OBECNIE:
Pod kodem świadczenia przerwy 311 wykazujemy urlop macierzynski, urlop macierzyński
Dodatkowy, jak również urlop ojcowski, Urlop wychowawczy (ur.macierzyński).
ZMIANA:
Rozszerzono katalod kodów świadczenia przerw w kontekście świadczeń dla osób pobierających
zasiłek macierzynski:
319 – zasiłek macierzyński z ubezpieczenia chorobowego za okres ustalony jako okres urlop
rodzicielskiego,
320 – wyrównanie zasiłku macierzyńskiego z ubezpieczenia chorobowego za okres ustalony jako
okres urlopu rodzicielskiego,
325 – zasiłek macierzyński z ubezpieczenia chorobowego za okres ustalony jako okres
dodatkowego urlopu macierzyńskiego lub dodatkowego urlopu na warunkach urlopu
macierzyńskiego,
326 – wyrównanie zasiłku macierzyńskiego z ubezpieczenia chorobowego za okres ustalony jako
okres dodatkowego urlopu macierzyńskiego lub dodatkowego urlopu na warunkach urlopu
macierzyńskiego,
327 – zasiłek macierzyński z ubezpieczenia chorobowego za okres ustalony jako okres urlopu
ojcowskiego,
328 – wyrównanie zasiłku macierzyńskiego z ubezpieczenia chorobowego za okres ustalony jako
okres urlopu ojcowskiego.
Zmienione opisy kodów świadczenia/przerwy:
311 – zasiłek macierzyński z ubezpieczenia chorobowego za okres ustalony jako okres urlopu
macierzyńskiego lub urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego,
315 – wyrównanie zasiłku macierzyńskiego z ubezpieczenia chorobowego za okres ustalony, jako
okres urlopu macierzyńskiego lub urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego
W zwiazku z powyższym rozszerzono katalog standardowych definicji nieobecności o:
Urlop macierzyński dod.
Urlop rodzicielski/zlec.
Urlop wychowawczy (ur. macierzyński dod.)
Urlop wychowawczy (ur. rodzicielski)
Zmodyfikowano opis definicji nieobecności: Urlop wychowawczy (zasiłek macierzyński) na Urlop
wychowawczy (ur. macierzyński)
UWAGA: Jeżeli w bazie danych była utworzona nieobecność o takiej samej nazwie, po konwersji
bazy do nowej wersji, standardowa nieobecność zostanie dodana, jako kolejna definicja
nieobecności pod nazwą np. 'Urlop macierzyński dodatkowy 2
2.1.5. Zmiany w obrębie kodów tytułów ubezpieczeń
ZMIANA:
Zmieniony opis kodu tytułu ubezpieczenia:
19 00 - obowiązuje od 1 listopada 2013 roku.
Nowe kody tytułu ubezpieczenia:
19 10 - obowiązuje od 1 listopada 2013 roku.
26 00, 26 01, 27 00, 27 01 - obowiązuje od 1 kwietnia 2014 roku,
Usunięte kody tytułu ubezpieczenia:
10 40, 15 00, 16 10, 17 00, 18 10 – obowiązywał do 31 października 2013 roku
Podstawa prawna: Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 września 2013 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia wzorów zgłoszeń do ubezpieczeń społecznych i
ubezpieczenia zdrowotnego, imiennych raportów miesięcznych i imiennych raportów
miesięcznych korygujących, zgłoszeń płatnika, deklaracji rozliczeniowych i deklaracji
rozliczeniowych korygujących, zgłoszeń danych o pracy w szczególnych warunkach lub o
szczególnym charakterze oraz innych dokumentów (Dz.U. 2013 poz. 1101)
2.2.
Podstawa dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego
OBECNIE:
Wysokość
dobrowolnego
ubezpieczenia
chorobowego
wynosi
250
proc.
przeciętnego
miesięcznego wynagrodzenia w poprzednim kwartale.
ZMIANA:
Dobrowolne ubezpieczenie chorobowe: wprowadzono zmiany dotyczące ustalenie maksymalnego
miesięcznego
wymiaru
podstawy
składki
na
dobrowolne
ubezpieczenie
chorobowe.
Z dniem 1 stycznia 2014 miesięczne ograniczenie wysokości składki na dobrowolne
ubezpieczenie
chorobowe
będzie
wynosiło
250
proc.
prognozowanego
przeciętnego
wynagrodzenia przyjmowanego do ustalenia kwoty ograniczenia rocznej podstawy wymiaru
składek emerytalno-rentowych, czyli będzie to kwota 9052,5 zł.
2.3
Nowe wzory deklaracji PIT za 2013 rok
ZMIANA:
Deklaracje podatkowe: zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów zaktualizowano wzorce
wydruków deklaracji PIT-11(20), PIT-40(19), PIT-4R, PIT-8AR, PIT-8C, IFT-1, IFT-1R oraz wzorce
oświadczeń PIT-2, PIT-3, PIT-12. Nowe wzory dokumentów obowiązujące od 26 września 2013 r.
stosuje się do przychodów, dochodów (strat) uzyskanych (poniesionych) od dnia 1 stycznia 2013
r. Dostosowano zaktualizowane wzory deklaracji do wysyłki elektronicznej.
2.4.
Aktualizacja wskaźników kadrowo- płacowych
2.4.1. Wyższa płaca minimalna
OBECNIE:
Płaca minimalna w 2013 roku wynosi 1 600 zł
brutto zgodnie z Rozporządzeniem Rady
Ministrów z dnia 14 września 2012 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę
w 2013 r.
ZMIANA:
Od 1 stycznia 2014 roku płaca minimalna wzrośnie do kwoty 1680 zł. brutto zgodnie
z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 11 września 2013 r. w sprawie wysokości minimalnego
wynagrodzenia za pracę w 2014 r.
2.4.2. Pozostałe wskaźniki obowiązujące od 01.01.2014
ZMIANA:
1. Współczynnik ekwiwalentu pieniężnego za urlop: 20,83.
Podstawa prawna: rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 8 stycznia 1997 r. w
sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania
Komentarz eksperta (JW):
Zwiększenie kwoty minimalnego
wynagrodzenia za pracę spowoduje
zwiększenie kosztów pracodawcy, m.in.
wyższe składki będą odprowadzane za
pracownika do ZUS, zwiększy się kwota
minimalnego wynagrodzenia dla
pracowników w pierwszym roku
zatrudnienia, jeśli pracodawca wypłaca
dodatek za pracę w nocy wzrośnie jego
wartość, z tytułu zwolnień grupowych
wzrośnie maksymalna wartość odprawy,
wzrośnie minimalna podstawa wymiaru
składek na ubezpieczenia społeczne dla
przedsiębiorców rozpoczynających
prowadzenie pozarolniczej działalności
gospodarczej.
wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz.U. Nr 2, poz. 14 z późn.
zm.).
2. Kwota rocznego ograniczenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i
rentowe: 108630 zł.
Podstawa prawna: ustawa z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy budżetowej na rok 2013 podpisana 4 października 2013 r.
3. Wskaźnik waloryzacji podstawy wymiaru zasiłku chorobowego: 97,6%.
Ogłoszono: Monitor Polski z 2013 r. poz. 954
2.5.
Zmiany w naliczaniu dofinansowania do wynagrodzeń pracowników
niepełnosprawnych – ustawa wchodzi w życie od 01.01.2014, obowiązujące
przepisy do dofinansowań od 1 kwietnia 2014)
OBECNIE
Obecnie pomoc w formie dofinansowania do wynagrodzeń niepełnosprawnych pracowników
udzielana jest na poziomie:
180% najniższego wynagrodzenia - w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do
znacznego stopnia niepełnosprawności,
100% najniższego wynagrodzenia - w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do stopnia
umiarkowanego,
40% najniższego wynagrodzenia - w przypadku osób niepełnosprawnych z lekkim stopniem
niepełnosprawności.
Komentarz eksperta (JW):
Jak widać, zmiany te okażą się korzystne
jedynie w przypadku pracodawców
z otwartego rynku pracy. Stracą
natomiast prowadzący Zakłady Pracy
Chronionej. Przykładowo pracodawca
ZPChr na zatrudnionego
niepełnosprawnego legitymującego się
umiarkowanym stopniem
niepełnosprawności obecnie uzyskuje
dofinansowanie w kwocie 1.500 zł, zaś
w 2014 r. kwota ta wynieść ma 960 zł.
Powyższe limity mają zastosowanie do pracodawców, którzy posiadają status Zakładu Pracy
Chronionej. W odniesieniu do pozostałych pracodawców (tzw. otwarty rynek pracy) pomoc
przysługuje w wysokości 70% kwot należnych ZPChr bądź 90% w przypadku pracowników ze
schorzeniem specjalnym.
ZMIANA:
Od stycznia do marca 2014 pracodawcy będą otrzymywali kwoty dofinansowań w wysokości i na
zasadach jak w roku 2013. Zmiany dotyczące wysokości dofinansowania do wynagrodzenia
wejdą w życie 1 kwietnia 2014 roku. Ustawa przewiduje wyrównanie dopłat do wynagrodzeń na
otwartym i chronionym rynku pracy (ZPCHR). Zgodnie z ustawą dofinansowanie wynagrodzenia
pracownika niepełnosprawnego nie będzie zależne od minimalnego wynagrodzenia.
Dopłata do pensji będzie wynosić 1800 zł miesięcznie w przypadku pracownika ze znacznym
stopniem niepełnosprawności i 1125 zł oraz 450 zł, gdy jest to odpowiednio umiarkowany i lekki
jej stopień (przy uwzględnieniu zasady, że nie może to być więcej niż 75 proc. kosztów płacy).
Ponadto nowelizacja ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji społecznej i zawodowej oraz
zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 127, poz. 721 z późn. zm.) dopuszcza
zwiększenie dofinansowania o 600 zł, jeżeli zatrudniona osoba ma orzeczenie wskazujące na
jedno z pięciu schorzeń specjalnych (np. epilepsję lub upośledzenie umysłowe).
3. ZMIANY PRZEPISÓW A SYSTEMY ERP
Powyższe zmiany mogą mieć istotny wpływ na rozliczenia podatkowe oraz na wartości wskaźników
istotnych przy naliczaniu wynagrodzeń oraz różnego rodzaju dodatków płacowych.
Główne zmiany w systemach ERP wynikające ze zmian w przepisach od 1 stycznia
2014 r.:
 Zmiany mechanizmów wspomagających wystawianie faktur i rozliczanie podatku VAT
w procedurze odwrotnego obciążenia.
 Nowe algorytmy ustalania daty powstania obowiązku podatkowego VAT.
 Mechanizmy wspomagające poprawne rozliczanie faktur wystawianych przed datą
wydania towaru lub wykonania usługi.
 Modyfikacja mechanizmów sterujących ustawianiem odpowiednich dat na dokumentach
powiązanych relacjami
 Modyfikacja mechanizmów stosowania odpowiednich kursów do przeliczania kwot
wyrażonych w walutach obcych.
 Dodatkowe raporty prezentujące dostawy niezafakturowane oraz faktury, do których nie
zostały dokonane wydania magazynowe.
 Wprowadzenie nowych dokumentów wewnętrznych w miejsce faktur wewnętrznych.
Dla prawidłowego działania
przedsiębiorstwa, wszystkie
nowelizacje prawne znaleźć
muszą swoje odzwierciedlenie w
systemach do zarządzania firmą.
Dlatego warto już dziś upewnić
się, czy firma posiada system z
dostępem do aktualizacji.
enova gotowa!
Dla prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa zmiany przepisów muszą znaleźć swoje
odzwierciedlenie w systemach księgowych, kadrowych oraz handlowych. Firmy korzystające
już gotowa!
z oprogramowania enova, nie muszą się tym martwić. enova jest przygotowana na zmiany!
Stosownie do wprowadzonych lub projektowanych zmian przepisów, zostały wprowadzone
odpowiednie zmiany w funkcjonalności systemu enova w różnych modułach.
Aktualizacje enova:
System enova jest aktualizowany w dwóch aspektach: prawnym i funkcjonalnym. Wraz
z pojawieniem się zmian w przepisach prawa gospodarczego producent publikuje nowe wersje na
stronie internetowej wraz z informacjami o zmianach. System enova jest stale rozwijany
w zakresie nowych funkcjonalności – są to tzw. duże wersje, publikowane średnio cztery w roku,
oparte na analizie rynku i potrzeb firm. Każdy klient posiadający oprogramowanie enova objęte
gwarancją ma pełny dostęp do korzystania z prawnych i funkcjonalnych uaktualnień programu.
Użytkownik oprogramowania uzyskuje 12-miesięczną gwarancję. Która obowiązuje od dnia
zakupu. Gwarancja upoważnia do pobierania bezpłatnych aktualizacji oraz nowych wersji
oprogramowania bezpośrednio ze strony www.enova.pl. Użytkownik może odtworzyć gwarancję
poprzez wykupienie aktualizacji terminowej tj. dla Klientów przedłużających gwarancję lub
otwartej dla Klientów nie posiadających oprogramowania na gwarancji.
System klasy ERP, którego
zadaniem jest ułatwienie
zarządzania firmą oraz
optymalizacja procesów
wewnętrznych. Za tworzenie oraz
rozwój oprogramowania enova
odpowiedzialni są eksperci z
dziedziny zarządzania,
księgowości, handlu, finansów orz
kadr, dbający o to by było ono
zawsze aktualne z obowiązującymi
przepisami prawa.
Autor: Soneta Sp. z o.o.
producent oprogramowania dla biznesu – enova.
ul. Wadowicka 8A
(wejście B, piętro II)
30-415 Kraków
tel./fax +48 (12) 261 36 41
[email protected]
Po więcej informacji skontaktuj się z Autoryzowanym Partnerem
bądź odwiedź www.enova.pl www.enova365.pl

Podobne dokumenty