kac vegas operacja dunaj g-force

Komentarze

Transkrypt

kac vegas operacja dunaj g-force
KAC VEGASlOPERACJA DUNAJlG-FORCE
P
AUS
ALKOHOLU
AR
ON
KIN
TKACH 
SKU
FILMÓW O
ICIU
2200

ZU
I
 JEGO
R
H
U
ST ZACH
J MISTRGU
E
I
C
MA ICH ZOŁ
WO YM C
S
O EWN
IP
INDEKS 251887
IE
K
C
Ś
L
I
I
M INN SKIM
O
OW EJOW
K
P
L
O
TY O, C IE G
NIEZYSTK
WS EDZIEĆ
WI
IN
OK
.
I
.
G
e
o
J
TUJE ,
A
R
YNA TAKUJE
Ż
U
A DR KONTRA RNYM
W
O
A
K
STI KOBRA AJE CZ IA
A
L
P
T
JAK IZACJA ER ZOS I TRAF ŁADKĘ
M
Y
L
M
I O T , ORGAN NA MIL AKTERE ASZĄ OK
L
Y
Z
T
C WIA
EN CHAR NA N
Ś
A SI
26
S.
4kino
ZNAKOMITY
BARDZO DOBRY
NIEZŁY
NIEDOSYT
4
SŁABO
WSZYSTKO O NOWOŚCIACH KINOWYCH
KAC VEGAS (The Hangover)
Ktokolwiek widział, ktokolwiek wie
07.08.2009
Todd Phillips
Bradley Cooper,
Ed Helms, Zach Galifianakis,
komedia
Warner Bros
40
64
S.
6 TRAILER
78 TELEWIZJA
John Travolta, Denzel Washington
W paszczy rekina
14 PREMIERY
82 DVD
Kac Vegas, Mądrość i seks
Chlanie na ekranie
54 MOJE WIELKI GRECKIE WAKACJE
Taka miłość to tylko w Grecji
Gwiazda kina? Nie, malina!
64 ZAŁOGA G
Były sobie świnki trzy…
70 TĘCZOWE KINO
Milk i inni
ALKOHOLU
TKACH 
SKU
ICIU
46 KINO NA RAUSZU
60 MADONNA
Sanktuarium
ZU
AUS
Chłopackie sprawy
AR
40 KAC VEGAS I INNI
88 TV
P
ON
Movie mówi z…
FILMÓW O
KIN
32 MACIEJ STUHR
2200
I
 JEGO
Plastic is fantastic
Obywatel Milk, Walkiria

26 G.I. JOE
S.
„Cokolwiek wydarzy
się w Vegas, musi pozostać
w Vegas” – takie motto przyświeca kolegom, którzy udają
się do światowej stolicy hazardu,
by tu właśnie urządzić wieczór
kawalerski. W „ostatnią drogę”
wyrusza zabójczy kwartet – Stu
(kapitalny Ed Helms) jest pantoflarzem zdominowanym przez
upiorną narzeczoną (Rachael
Harris), Phil (Bradley Cooper)
ma prezencję wyglancowanego
cwaniaka, lecz prowadzi skromne
życie szkolnego nauczyciela,
zaś o Alanie (Zach Galifianakis)
wiemy jedynie, że ma wszystko
gdzieś, podejrzanie często chodzi
z gołym tyłkiem na wierzchu
i prezentuje się jak typowy luj.
Przy nich przyszły żonkoś (Justin
ZOSTAWIĆ LAS
94 GRY
96 ROZRYWKA
98 FILM MOJEGO ŻYCIA - TEDE
LAS VEGAS PARANO
VEGAS 1995 r.
(Leaving Las Vegas)
Scenarzysta-alkoholik
jedzie do Vegas, by zapić
się na śmierć. Na drodze
do zatracenia spotka nie
mniej zagubioną Serę.
14
CO SIĘ ZDARZYŁO
W LAS VEGAS 2008 r.
(What Happens in Vegas)
Jeśli brać ślub po pijaku,
to tylko w stolicy hazardu.
Upojeni Ashton Kutcher
i Cameron Diaz wkraczają
na nową drogę życia.
(Fear and Loathing in Las
Vegas) 1998 r.
Johnny Depp i Benicio del
Toro jako Raoul Duke i dr
Gonzo w drodze do Las
Vegas. Narkotyczna podróż
do serca „amerykańskiego
snu”.
movie
4
movie
7 dvd
ZNAKOMITY
BARDZO DOBRY
NIEZŁY
NIEDOSYT
15
7
SŁABO
WSZYSTKO O NOWOŚCIACH NA DVD I BLU-RAY
OBYWATEL MILK
Kiedy gej staje się obywatelem…
Milk
2008
Gus Van Sant
Sean Penn, Josh Brolin,
Emile Hirsch, James Franco
biograficzny, dramat
27.08.2009
Best Film
7 Wielu rzeczy w Polsce
nie mamy. Rzetelnej edukacji
seksualnej, dofinansowanej pigułki antykoncepcyjnej, rzeczywistych swobód obywatelskich dla
osób homoseksualncyh. Po
obejrzeniu „Obywatela Milka”
nasuwa się gorzka refleksja, że
spory dotyczące na przykład
corocznych parad wolności są
po prostu przeterminowane.
W Stanach Zjednoczonych
podobne debaty rozpalały
polityków i społeczeństwo na
dużo większą skalę co najmniej
trzydzieści lat temu. Na
szczęście „Obywatel Milk”,
niezwykle barwna opowieść
o Harvey’u Milku (świetna rola
Seana Penna nagrodzona w tym
roku Oscarem), przywódcy
i wizjonerze ruchu gejowskiego
w San Francisco lat 70., ma także
bardziej pokrzepiający przekaz.
Wynika on po części ze sposobu
opowiadania Van Santa, który
włącza Milka do tworzonej
przez siebie od lat galerii
outsiderów. Milk to postać
szczególna, a jego walka o prawa
dla osób homoseksualnych to
temat na filmowy samograj.
Dzięki kreacji Seana Penna,
postać działacza, męczennika
ruchu gejowskiego tamtych
czasów, Milk jest pełnokrwistym
bohaterem walczącym nie tylko
o sprawy publiczne, ale
zmagającym się także z problemami codzienności. To zresztą
największa zasługa Van Santa,
który świetnie uchwycił
moment, kiedy newralgiczne
sprawy dnia codziennego
przedstawicieli mniejszości
seksualnych, spychanych do tej
pory pod polityczne wycieraczki,
ROLA MILKA
PRZYNIOSŁA
SEANOWI PENNOWI
OSCARA.
CZY ZASŁUŻENIE?
pojawiają się nagle na ulicach
miast w głośnym i kolorowym
korowodzie, którego po prostu
nie można zlekceważyć. Reżyser
świetnie odtwarza napiętą
atmosferę tamtych czasów,
pokazuje aktorów przełomowych wydarzeń oraz ich kulisy.
Van Sant wykorzystuje
w scenariuszu tragiczne dzieje
Milka, który został zastrzelony
przez politycznego przeciwnika,
co przydaje tej historii nieco
drażniącego akcentu martyrologicznego. Bohater w pewnej
chwili wydaje się Chrystusem
wszystkich homoseksualistów.
To jednak drobiazg, bo bez
względu na nasze polityczne
zapatrywania czy preferencje
seksualne, „Obywatel Milk” to
po prostu dobre, wartkie kino.
COS
` PODOBNEGO ZABÓJCZA POLITYKA
JFK 1991 r.
Oliver Stone opowiada
o śledczych na tropie niespójności i zagadek dotyczących sprawy zabójstwa
prezydenta Kennedy’ego.
Niełatwa, ale satysfakcjonująca spiskowa opowieść
o meandrach historii USA.
80
POPIEŁUSZKO 2009 r.
Męczennik powinien
być wpisany na listę
zawodów cieszących się
w Polsce największym
autorytetem. Niestety,
strach przed autorytetem
to grzech główny filmu
o politycznej działalności
i męczeńskiej śmierci
księdza Popiełuszki.
MALCOLM X 1992 r.
Denzel Washington jako
Malcolm X, aktywista i duchowy przedstawiciel społeczności Afroamerykanów
w latach 60., który spierał
się z Martinem Lutherem
Kingiem o metodę politycznej walki.
movie
movie
81
movie
89
PATRON DZIAŁU
tv
Podróż za jeden uśmiech
Blockbustery do słuchania
znaleźć Douga i dostarczyć go
cało na ślubny kobierzec.
Tworząc swoją najnowszą
komedię Todd Phillips sięgnął
po sprawdzony filmowy przepis
– komedie kumpelskie w ostatnich latach cieszą się ogromną
popularnością, a wieczory
kawalerskie to ich nieodzowny
element. Mimo to film zaskakuje
świeżością i dowcipem. Reżyser
znalazł bowiem komediowy złoty
środek – jego film jest głupawy,
ale nie głupi; sprośny i frywolny,
ale nie przesadnie wulgarny;
pokręcony i zwariowany, ale nie
przekraczający granic absurdu
i niezrozumienia. Phillips urządził
sobie przy tym zabawę – w jego
filmie roi się od ironicznych
cytatów z „Pięknego umysłu”,
„Rain Mana”, „Hazardzistów” czy
„21”. Ale „Kac Vegas” broni się
nie tylko jako postmodernistyczny pastisz, ale przede wszystkim
jako smakowita komedia, absurdalna i cudownie relaksująca.
COS
` PODOBNEGO VEGAS – MIASTO GRZECHÓW
91 SERIALOWY OLDSCHOOL
92 MUZYKA
Bartha) wygląda więc jak wzór
przeciętności, facet tak normalny,
że wręcz nudny.
Nużące nie będą natomiast jego
weekendowe przygody. Kiedy
na dachu hotelu panowie wypiją
toast z dodatkiem narkotyku,
efekt będzie łatwy do przewidzenia, ale wyjątkowo trudny do
zapamiętania. Rano obudzą się
w apartamencie, stwierdzając,
że pewnych rzeczy brakuje,
a pochodzenie innych jest im
zupełnie nieznane. Nie bardzo
wiadomo, skąd na ręce jednego
znajduje się szpitalna bransoletka,
w jaki sposób Stu stracił ząb, ani
gdzie podział się jego pierścionek
zaręczynowy. Czy tygrys, którego
widzą w łazience, jest czymś
więcej niż pijackim zwidem? Skąd
wziął się pucułowaty niemowlak,
wreszcie – gdzie jest przyszły
pan młody? Zanim więc wyparują
z nich resztki alkoholu, a kac
przestanie nimi poniewierać,
będą musieli zrekonstruować
wydarzenia ostatnich godzin, by
SERIALE, KTÓRE MUSICIE ZOBACZYĆ
SANKTUARIUM: OŚRODEK
DLA NIEZWYKŁYCH UCHODŹCÓW
Sanktuarium to niezwykła historia przygód doktor Helen
Magnus, w którą wcieliła się Amanda Tapping znana szerszej
publiczności z roli Samanthy Carter w serialu „Gwiezdne wrota”...
W pierwszym sezonie
nowego serialu poznajemy
ją jako 157-letnią brunetkę
prowadzącą azyl dla
tajemniczych stworzeń
zamieszkujących naszą
planetę. Do jej niezwykłych
podopiecznych należą wampiry,
wilkołaki, prehistoryczne gady,
które uznano za wymarłe i inne
niespotykane stworzenia. Pani
doktor stara się udzielać
schronienia tym, dla których
zagrożeniem są ludzie, a także
zamykać w Sanktuarium te,
które mogłyby okazać się
niebezpieczne. Pomagają jej
w tym, córka, zdolna łowczyni
Ashley, psychiatra Will
Zimmerman i spec komputerowy Henry Foss. Poza zespołem
badawczym do ekipy dr
Magnus należy także Wielka
Stopa (Christopher Heyerdahl)
neandertalczyk, dawny pacjent
dr Magnus. Po wyleczeniu ran
postrzałowych nie chciał
opuścić Sanktuarium został
więc zatrudniony jako
specyficzna pomoc domowa
(bywa rzeźnikiem, ochroniarzem, szoferem). Zanim poznał
88
movie
PIĘĆ OSÓB WCHODZIŁO W SKŁAD
TAJEMNICZEGO STOWARZYSZENIA
NAUKOWCÓW ZWANEGO „PIĄTKĄ”, DO
KTÓREGO NALEŻAŁA DR MAGNUS. DO GRONA TYCH NIEZWYKŁYCH EKSPERYMENTATORÓW NALEŻELI TAKŻE: NIKOLA TESLA, NIGEL
GRIFFIN, DR JAME WATTSON, JOHN DRUITT
dr Magnus lubił dla zabawy
straszyć dzieci. Jego postać to
świetny element komediowy
tej mrocznej historii.
„Sanktuarium” to serial kanadyjski zaprezentowany szerszej
publiczności przez stację SyFy,
a w Polsce wyświetlany od
połowy lipca przez AXN. Serial
początkowo był produkcją
stworzoną całkowicie na
potrzeby widzów internetowych. Ta web-nowela liczyła
sobie osiem odcinków i została
entuzjastycznie przyjęta przez
widzów, co zaowocowało
nakręceniem pełnej, trzynastoodcinkowej serii telewizyjnej.
Na małym ekranie zadebiutował on w 2008 roku. Pierwszy
odcinek przyciągnął przed
ekrany trzymilionową
publiczność, co dla niewielkiej
stacji SyFy było znakomitym
otwarciem. Wersja telewizyjna,
choć nakręcona ponownie nie
odbiega fabułą od wersji
internetowej. Podobna jest
także technika kręcenia serialu,
do którego zdjęcia pierwotnie
powstawały całkowicie na tle
green screen, a cała serialowa
rzeczywistość wykreowana
została za pomocą efektów
komputerowych.
Fabuła serialu skupia się wokół
tajemniczej pani doktor i jej
niezwykłego ośrodka.
Z pomocą swoich współpracowników odnajduje ona
niezwykłe stworzenia zamieszkujące naszą planetę. Czasem
są to po prostu uzdolnieni
ludzie, władający telekinezą czy
posiadający inne zdolności,
innym razem nieodkryte
dotychczas zwierzęta. Bez
względu na przypadek dr
Magnus stara się chronić swoich
podopiecznych, pomagając im
uporać się z mocami lub po
prostu udzielając schronienia.
TERAZ KUPISZ NA STRONIE!
www.moviemagazine.pl
Teraz możesz zamówić
archiwalne i aktualny numer
Movie na stronie, a my przyślemy Ci go pocztą :)
movie SIERPIEŃ 2009
3
sierpien
ADRES REDAKCJI:
ul. Niemcewicza 26 m 83
02-306 Warszawa
tel. 022 403 53 07
tel. 022 403 53 08
mail: [email protected]
www.moviemagazine.pl
Redaktor Naczelny:
ANDRZEJ IGNATOWSKI
[email protected]
Sekretarz Redakcji:
IWONA IGNATOWSKA
[email protected]
Dyrektor Artystyczny:
BEATA BIAŁOGŁOWSKA-PIWKO
[email protected]
Fotoedycja:
KRZYSZTOF DEMCZYSZAK
[email protected]
Zespół:
REDAGUJE ZESPÓŁ
[email protected]
WYDAWCA
ADRES WYDAWCY:
WYDAWNICTWO NEW HOPE
ul. Niemcewicza 26 m 83
02-306 Warszawa
tel. 022 403 53 07
tel. 022 403 53 08
Sekretariat:
ANNA MOWEL
tel. 022 403 53 07
tel. 022 403 53 08
[email protected]
Promocja:
Na zdrowie!
„Slainte Mhath!”, czyli po szkocku: „Na zdrowie!”.
To również tytuł utworu pochodzącego z jednej najbardziej pijackich płyt w historii rocka – „Clutching At
Straws” grupy Marillion. Pewnie z takich pijackich płyt
można by zrobić całkiem tłusty ranking. MOVIE nie jest
jednak pismem muzycznym, a filmowym, więc pokusiliśmy się o ranking najsłynniejszych filmów z alkiem
w tle. Co z tego wyszło? Przeczytajcie. A do tego niecodziennego rankingu skłonił nas film „Kac Vegas”, jedna
z najlepszych komedii ostatnich lat w niebanalny sposób
opisująca, co nas może czekać w dzień po szalonym
wieczorze kawalerskim. O tej i innych komediach,
które właśnie zmieniają amerykańskie kino mówi artykuł
„Chłopackie sprawy”. Polecam!
Dla miłośników kina akcji też coś się znajdzie. Przeczytacie o dwóch komandach bohaterów skutecznie ratujących świat. Pierwsi, to plastikowe figurki żołnierzy, czyli
G.I. Joe. Drudzy, to świnki morskie, czyli Załoga G.
A że mamy wakacje to zapraszamy na plaże słonecznej
Grecji i ekstrawagancką podróż z Madonną. Możecie
też z nami przeskoczyć rekina, tak jak to niegdyś zrobił
niejaki Fonzie w kultowym serialu „Happy Days”.
Zapraszam więc do lektury sierpniowego numeru
MOVIE. I do toastu, za Was i za nas. Na zdrowie!,
czyli Slainte Mhath!
KRZYSZTOF DEMCZYSZAK
[email protected]
kom. 0 506 377 511
BIURO REKLAMY:
Dyrektor Biura Reklamy:
Andrzej Ignatowski
Redaktor naczelny
MAREK GLENC
kom. 0501322582
tel. 022 620 04 77
[email protected]
[email protected]
Druk:
ZG TAURUS
Kazimierów 13, 05-074 Halinów
TEL./FAKS: (22) 783 66 82
TEL.
(22) 760 41 66
następny numer:
WWW.DRUKARNIATAURUS.PL
MITEL AGENCJA
WYDAWNICZO-POLIGRAFICZNA
Produkcja:
.
Kolportaż: POL-PRESS SP. Z O.O
4
SIERPIEŃ 2009 movie
1.09
A W NIM SERIALOWE
SZALEŃSTWO, BĘKARTY
WOJNY I MAGICZNA 9
Zdjęcie na okładce: UIP
INDEKS FILMÓW
Bruno
str. 24
Dzielny Despero
str. 86
Epoka Lodowcowa 3
str. 19
G.I. Joe
str. 26
Kac Vegas
str. 14, 40
Largo Winch
str. 21
Mądrość i seks
str. 16
Metro strachu
str. 21
Miss Marca
str. 19
Moja wielka grecka wycieczka str. 54
Obywatel Milk
str. 82
Operacja Dunaj
str. 39
Ostatni dom po lewej
str. 23
Podróż za jeden uśmiech
str. 91
Rock’n’rolla
str. 85
Różowa Pantera 2
str. 86
Sanktuarium
str. 88
Spotkanie w Palermo
str. 17
Stary, kocham Cię
str. 18
Szybko i wściekle
str. 87
Transformers:
Zemsta upadłych
str. 20
Walkiria
str. 84
Wrogowie publiczni
str. 22
Załoga G
str. 60
[big pikczer]
6
KWIECIEŃ2009
SIERPIEŃ
2009movie
movie
Tim Burton w krainie czarów
movie
LIPIEC 2009
movie
SIERPIEŃ
7
8 trailer
„To, że w ogóle zostałem aktorem – kompletny przypadek.
Chciałem być muzykiem.” (Johnny Depp o zawodzie aktora, Twój Styl)
8
WHO’S THAT BOY? ZACH GALIFIANAKIS
Ten facet jest inteligentny i zabawny.
Tacy ponoć kariery nie robią. A on,
owszem, robi ją na naszych oczach!
[big pikczer]
Tim Burton w krainie czarów
TIM BURTON PO RAZ KOLEJNY UDAŁ SIĘ W PSYCHODELICZNE ZAKAMARKI SWOJEGO UMYSŁU I WYCIĄGNĄŁ STAMTĄD
POMYSŁ NA EKRANIZACJĘ ZNANEJ WSZYSTKIM BAJKI LEWISA
CARROLLA „ALICJA W KRAINIE CZARÓW”...
Trzeba przyznać, że
Burton jest kandydatem
idealnym do ekranizacji tej
pokręconej i nieco mrocznej
historii. Plastyczna i bajkowa,
wyobraźnia reżysera wydaje się
być dokładnie tym, czego
potrzeba, by ożywić tę
niezwykłą powieść, a także
odróżnić ją od istniejącej już
rysunkowej wersji z 1951 roku.
Burton długo jednak czekał na
swoją szansę, by móc nakręcić
ten film pod szyldem Disneya.
Od czasów „Miasteczka
Halloween”, na współpracę
Burtona z baśniową wytwórnią
praktycznie nie było szans,
ponieważ jego pomysły nie
pasowały do łagodnej stylistyki,
jaką propagował Disney.
Ostatecznie to sama wytwórnia
zgłosiła się do reżysera, dając
mu wolną rękę w realizacji
wymarzonego projektu.
Pierwsze efekty wyobraźni
Burtona możemy już podziwiać
na zdjęciach przedstawiających
głównych bohaterów. Na
premierę filmu przyjdzie nam
natomiast poczekać do marca
przyszłego roku. Zdaje się
jednak, że warto, bo film
robiony jest technologią
performance capture pomieszaną z grą żywych aktorów,
a w kinach wyświetlany ma być
w formacie 3D. I choć tytułową
bohaterkę zagra debiutantka
Mia Wasikowska, to w filmie
pojawia się także wiele gwiazd,
a część z nich stanowi już
etatowy zespół Tima Burtona:
Johnny Depp jako Szalony
Kapelusznik (zdj. str. 6), Anne
Hathaway, Helena Bonham
Carter jako Królowa Kier (zdj.
str. 7), Michael Sheen, Matt
Lucas, Crispin Glover, Stephen
Fry oraz Alan Rickman. (VADO)
info RUSZYŁA PRODUKCJA FANTASTYCZNEGO FILMU O POWSTANIU WARSZAWSKIM „HARDKOR 44”.
JEŚLI JEST SIĘ SIOSTRZEŃCEM
SZANOWANEGO KONGRESMENA
GRECKIEGO POCHODZENIA,
NICKA GALIFIANAKISA POWINNO
SIĘ MIEĆ JAKIEŚ POWAŻNE
ZAJĘCIE I GENERALNIE NIE ROBIĆ
WIOSKI. Młody Zach postanowił
jednak olać rodzinne wytyczne
i zostać artystą, co dla rodziny
równoznaczne jest z robieniem
wioski właśnie.
Ten urodzony w 1969 roku zdolny
lekkoduch nie miał jednak tyle
szczęścia, by dostać się choćby na
przedpokoje sławy. Przez lata grywał
epizody w średnich telewizyjnych
serialach i programach komediowych.
A w kinie grał jeszcze bardziej
epizodyczne role. Ktoś jednak
zauważył jego wysiłki i Zach zagrał
kilka znaczących… epizodów.
A potem przyszła rola w „Kac Vegas”
i wielki sukces. Niemal z miejsca
został okrzyknięty jednym z największych talentów komediowych
Ameryki, a co więksi entuzjaści zaczęli
go porównywać do Jacka Lemmona.
W każdym razie Zach jest dziś
gwiazdą i może przebierać w propozycjach, których jest całkiem sporo.
Szykuje się więc w najbliższych
miesiącach festiwal ról Zacha Galifianakisa. A w tym miesiącu zobaczymy
go nie tylko w „Kac Vegas”, ale
i w głównej roli ludzkiej w filmie
„Załoga G”.
(SIDNEY I MANNFRED)
ZAŁOGA G w kinach 14 sierpnia
ROBERT DE NIRO ZAGRA W „MACHETE” RODRIGUEZA.
BĘDZIE AKTORSKI FILM O SMERFACH.
FOTO: EAST NEWS
8
SIERPIEŃ 2009 movie
movie SIERPIEŃ 2009
9
8 trailer
„What a job! What a job I have!”
(Denzel Washington o zawodzie aktora, Total Film)
TRAVOLTA KONTRA WASHINGTON
Wielkie ego razy dwa Jeden po przejściach, drugi z przeszłością...
JEDEN MOZOLNIE PRACOWAŁ NA STATUS GWIAZDY.
DRUGI ZOSTAŁ NIĄ OD RAZU,
BY POTEM SPAŚĆ NA DNO I
STAĆ SIĘ NIĄ PONOWNIE. Teraz
Denzel Washington i John Travolta
prowadzą gwiazdorski pojedynek
w filmie „Metro Strachu” Tony’ego
Scotta. Tony Scott to, rzec by można,
nadworny reżyser Washingtona. Ich
wspólne filmy (m.in. „Karmazynowy
przypływ”, „Deja Vu” czy „Człowiek
w ogniu”) zawsze trzymają poziom
i zawsze osiągają frekwencyjny
sukces. I to właśnie dzięki tym filmom
Denzel Washington osiągnął status
największej obok Willa Smitha czarnoskórej gwiazdy amerykańskiego
John Travolta
GREASE 1978 r.
(Look Who’s Talking) 1989 r.
394
mln$
296
mln$
8
6
mln$
mln$
Denzel Washington
I KTO TO MÓWI
FILADELFIA (Philadelphia)
1993 r.
CZŁOWIEK W OGNIU
(Man on Fire) 2004 r.
213
mln$
8
BEZ TWARZY (Face/Off)
1997 r.
245
mln$
80
(Inside Man) 2006 r.
GANG DZIKICH WIEPRZY
(Wild Hogs), 2007 r.
253
mln$
60
mln$
AMERICAN GANGSTER
2007 r.
206
mln$
184
26
70
45
mln$
BUDŻET
ZAROBEK
mln$
mln$
mln$
180
„Alex Rider: Misja Stormbreaker” 2006 r.
EPOKA LODOWCOWA 3
Whiplasha, groźnego zabijaki, który w walce
posługuje się specjalnymi, udoskonalonymi
technicznie biczami.
Głośno jest również o udziale aktora
w spektakularnym projekcie Sylwestra Stallone – „The Expendables”, w którym aż roi się
od mocnych nazwisk. Z kolegą z planu – Jasonem Stathamem – Rourke zagra też
w filmie „13”. Jednak najbardziej intrygująco
brzmi informacja o remake’u znakomitego
czarnego kryminału „Mona Lisa” z Bobem
Hoskinsem, gdzie główne role zagrają Eva
Green i właśnie Rourke. Nie ma co, fani
Mickeya powinni czuć się dopieszczeni.
(Lew Y. Prawy)
Jeśli jeszcze nie widziałeś tych filmów,
biegnij szybko do kina, zanim zejdą z afisza
BRÜNO
Z kogo się śmiejecie? No właśnie!
WROGOWIE PUBLICZNI
(Public Enemies)
Bo to znakomite kino, jakie zdarza się
coraz rzadziej
266
mln$
mln$
75
mln$
100
info HUGH JACKMAN I MILEY CYRUS ZAGRAJĄ W NOWEJ WERSJI „BODYGUARDA”
SIERPIEŃ 2009 movie
A WSZYSTKO OCZYWIŚCIE ZA
SPRAWĄ „ZAPAŚNIKA”, DZIĘKI KTÓREMU
ROURKE ZNÓW STAŁ SIĘ JEDNYM
Z NAJBARDZIEJ POŻĄDANYCH NAZWISK
HOLLYWOOD. Dość powiedzieć, że w ciągu
dwóch najbliższych lat aktor wystąpi
w ponad 10 głównych i co najmniej ważnych
rolach.
Najciekawiej zapowiada się występ
w murowanym kasowym hicie przyszłego
roku, „Iron Manie 2”. Pamiętny Harry Angel
zagra niezwykle istotną dla fabuły postać
Ivana Vanko, jednego z przeciwników
Tony’ego Starka. Tak, jak Stark zmienia się
w Iron Mana, tak on przyjmuje postać
IDŹ DO KINA ZANIM ZEJDĄ
Choćby po to, by zobaczyć, co wyprawia
Wiewiór
mln$
10
http://www.thelastairbendermovie.com/
(Ice Age: Dawn of the Dinosaurs)
130
MICKEY ROURKE
Wreszcie ma swój czas
Jeszcze niedawno był poza nawiasem. Dziś jest jednym z najbardziej
zapracowanych ludzi w branży filmowej
mln$
DEJA VU (Déjà Vu) 2006 r.
Te trailery musicie koniecznie
zobaczyć! Są wyjątkowo
smaczne...
http://www.jennifersbody.com/
mln$
PLAN DOSKONAŁY
ZOBACZ
TEN TRAILER
http://sherlock-holmes-movie.
warnerbros.com/
kina. Niestety, ta zawodowa przyjaźń
została ostatnio wystawiona na ciężką
próbę. Aktor wycofał się właśnie
z nowego wspólnego projektu, bo
zaproponowano mu obniżenie gaży.
Z 20 do… 16 mln $.
Travolta wziąłby taką forsę w ciemno,
bo ostatnio wiedzie mu się średnio.
Czasy obsadowej hossy po „Pulp Fiction” minęły. Gwiazdor grywa coraz
rzadziej i coraz bardziej wrednych
typów. Nie pomaga mu też przynależność (wraz z Tomem Cruisem) do
powszechnie krytykowanego Kościoła
Scjentologicznego. Na szczęście
Travolta ma jeszcze jeden zawód,
w którym jest równie znakomity
– pilota samolotów pasażerskich. (igan)
PULP FICION 1994 r.
8
mln$
THE GAME
FAWORYTEM DO ROLI B.A. BARACUSA W KINOWEJ „DRUŻYNIE A”. HANNIBALEM MA BYĆ LIAM NEESON
movie SIERPIEŃ 2009
11
8 trailer
Musisz? Nie musisz! Chcesz? Tego nie wiemy,
ale polecamy. W tym miesiącu warto...
TRZY NIEZŁE PLAKATY
1
2
6 sierpnia wybrać się w czymś białym lub
czerwonym na sobie do Chorzowa. Tam na
Stadionie Śląskim jak zawsze zapierający
dech w piersiach koncert da „Największy
Istniejący Zespół Świata”, czyli U2.
Ostatni Władca Wiatru.
Opowieść wigilijna
(A Christmas Carol )
Forum Film
Nowa kinowa trylogia
SIERPIEŃ 2009 movie
„Operacja Dunaj”
Jacka Kondrackiego i Roberta
Urbańskiego
10
RZECZY
KTÓRE
POWINNAŚ/POWINIENEŚ
ZROBIĆ W SIERPNIU
3
Wieczni chłopcy, tym razem bez dzieci,
powinni koniecznie zobaczyć zabawną
i pouczającą komedię kumplowską
„Kac Vegas”. (7.08.2009)
5
Zobaczyć na
żywo Madonnę.
Koncert, a
właściwie wielkie
widowisko sceniczne królowej
popu odbędzie
się 15 sierpnia
na warszawskim
Bemowie
6
From Paris with Love
trylogii była amerykańska
kreskówka „Avatar: The Last
Airbender” (polski tytuł: „Awatar:
Legenda Aanga”), która miała
swoją premierę w lutym 2005
roku i zdobyła rzesze fanów.
Niestety, twórcy filmu musieli
usunąć główny trzon nazwy,
ponieważ tytuł „Avatar” będzie
nosił nowy film Jamesa Camerona,
zapowiadany na koniec tego roku.
Główną rolę w nowym dziele
Shyamalana gra znaleziony
podczas ogólnokrajowych
castingów debiutant Noah Ringer,
a na planie partnerują mu między
innymi Jackson Rathbone
(„Zmierzch”), Nicola Peltz
(„Wesołych Świąt”) i Dev Patel
znany ze „Slumdoga. Milionera
z ulicy” jako czarny charakter – książę Zuko. (MANNFRED)
Kibicować świnkom
morskim i agentowi
Mooch ratującym świat
w filmie „Załoga G”
(14.08.2009)
8
Jennifer’s Body
Imperial CinePix
info PRAWDOPODOBNIE GEORGE CLOONEY ZAGRA JACKA RYANA W ADAPTACJI KTÓREJŚ Z KSIĄŻEK
12
Przeczytać książkę
(wyd. W.A.B),
a potem obejrzeć
film (14.08.2009)
pod tym samym
tytułem.
To mają być następne „Wojny Gwiezdne”. Tak przynajmniej twierdzi
znany amerykański reżyser hinduskiego pochodzenia, M. Night Shyamalan
Shyamalan, słynny głównie
dzięki znakomitemu debiutowi, filmowi „Szósty zmysł”, nie
miał ostatnimi czasy dobrej
passy. Jego kolejne filmy okazały
się klapami. Trylogia, której
pierwsza część „Ostatni Władca
Wiatru” („The Last Airbender”)
zadebiutuje w kinach w lecie
przyszłego roku, a ostatnia w 2015
roku, ma odwrócić złą passę. I rzeczywiście, pierwsze
zdjęcia, zwiastuny i przecieki
z planu mówią, że mamy do
czynienia z produkcją o ogromnym rozmachu, mającą duże
szanse, by stać się dużym
kinowym hitem.
„Ostatni Władca Wiatru” to
opowieść o przygodach Aanga,
spadkobiercy Avatara – inkarnacji
ducha wszechświata i mistrza
czterech żywiołów, który musi
szybko dojrzeć i porzucić swoje
dotychczasowe nieodpowiedzialne zachowanie, aby zapobiec
zniewoleniu Ludów Powietrza,
Wody i Ziemi przez żądny władzy
Lud Ognia. Inspiracją do kinowej
4
Wieczni chłopcy oraz ich
dzieci płci męskiej powinni
obejrzeć pean na cześć
słynnych amerykańskich
zabawek czyli film „G.I.
Joe” z niegdysiejszym
przystojniakiem Dennisem
Quaidem i obecnym przystojniakiem Channingiem
Tatumem. (7.08.2009)
8
9
Posłuchać utworów z najnowszej płyty
grupy Arctic Monkeys noszącej niebezpiecznie prowokacyjny tytuł „Humbug”.
(24.08.2009)
T. CLANCY’EGO.
Wybrać się na najnowszy horror Sama
Raimi „Wrota do piekieł”. Znając do-
tychczasowe dokonania reżysera będzie
i straszno, i śmieszno. (28.08.2009)
7
Obejrzeć aktorski pojedynek – Denzel
Washington kontra John Travolta
– w nowej wersji starego filmu z Waltherem
Mathau – „Metro strachu”. (21.08.2009)
10
Wybrać się 25 sierpnia do Poznania
(Park Cytadela) na koncert „Najważniejszego Istniejącego Zespołu Świata”, czyli
Radiohead.
RYAN REYNOLDS ZAGRA TYTUŁOWĄ ROLĘ W ADAPTACJI „THE GREEN LANTERN”
movie SIERPIEŃ 2009
13
4kino
ZNAKOMITY
BARDZO DOBRY
NIEZŁY
NIEDOSYT
4
SŁABO
WSZYSTKO O NOWOŚCIACH KINOWYCH
KAC VEGAS (The Hangover)
Ktokolwiek widział, ktokolwiek wie
07.08.2009
Todd Phillips
Bradley Cooper,
OBSADA:
Ed Helms, Zach Galifianakis,
komedia
GATUNEK:
Warner Bros
DYSTRYB.:
START:
REŻYSER:
„Cokolwiek wydarzy
się w Vegas, musi pozostać
w Vegas” – takie motto przyświeca kolegom, którzy udają
się do światowej stolicy hazardu,
by tu właśnie urządzić wieczór
kawalerski. W „ostatnią drogę”
wyrusza zabójczy kwartet – Stu
(kapitalny Ed Helms) jest pantoflarzem zdominowanym przez
upiorną narzeczoną (Rachael
Harris), Phil (Bradley Cooper)
ma prezencję wyglancowanego
cwaniaka, lecz prowadzi skromne
życie szkolnego nauczyciela,
zaś o Alanie (Zach Galifianakis)
wiemy jedynie, że ma wszystko
gdzieś, podejrzanie często chodzi
z gołym tyłkiem na wierzchu
i prezentuje się jak typowy luj.
Przy nich przyszły żonkoś (Justin
Bartha) wygląda więc jak wzór
przeciętności, facet tak normalny,
że wręcz nudny.
Nużące nie będą natomiast jego
weekendowe przygody. Kiedy
na dachu hotelu panowie wypiją
drinka z dodatkiem narkotyku,
efekt będzie łatwy do przewidzenia, ale wyjątkowo trudny do
zapamiętania. Rano obudzą się
w apartamencie, stwierdzając,
że pewnych rzeczy brakuje,
a pochodzenie innych jest im
zupełnie nieznane. Nie bardzo
wiadomo, skąd na ręce jednego
znajduje się szpitalna bransoletka,
w jaki sposób Stu stracił ząb, ani
gdzie podział się jego pierścionek
zaręczynowy. Czy tygrys, którego
widzą w łazience, jest czymś
więcej niż pijackim zwidem? Skąd
wziął się pucułowaty niemowlak,
wreszcie – gdzie jest przyszły
pan młody? Zanim więc wyparują
z nich resztki alkoholu, a kac
przestanie nimi poniewierać,
będą musieli zrekonstruować
wydarzenia ostatnich godzin, by
znaleźć Douga i dostarczyć go
cało na ślubny kobierzec.
Tworząc swoją najnowszą
komedię Todd Phillips sięgnął
po sprawdzony filmowy przepis
– komedie kumpelskie w ostatnich latach cieszą się ogromną
popularnością, a wieczory
kawalerskie to ich nieodzowny
element. Mimo to film zaskakuje
świeżością i dowcipem. Reżyser
znalazł bowiem komediowy złoty
środek – jego film jest głupawy,
ale nie głupi; sprośny i frywolny,
ale nie przesadnie wulgarny;
pokręcony i zwariowany, ale nie
przekraczający granic absurdu
i niezrozumienia. Phillips urządził
sobie przy tym zabawę – w jego
filmie roi się od ironicznych
cytatów z „Pięknego umysłu”,
„Rain Mana”, „Hazardzistów” czy
„21”. Ale „Kac Vegas” broni się
nie tylko jako postmodernistyczny pastisz, ale przede wszystkim
jako smakowita komedia, absurdalna i cudownie relaksująca.
BARTOSZ STASZCZYSZYN
COS
` PODOBNEGO VEGAS – MIASTO GRZECHÓW
ZOSTAWIĆ LAS
VEGAS 1995 r.
(Leaving Las Vegas)
Scenarzysta-alkoholik
jedzie do Vegas, by zapić
się na śmierć. Na drodze
do zatracenia spotka nie
mniej zagubioną Serę.
14
SIERPIEŃ 2009 movie
LAS VEGAS PARANO
(Fear and Loathing in Las
Vegas) 1998 r.
Johnny Depp i Benicio del
Toro jako Raoul Duke i dr
Gonzo w drodze do Las
Vegas. Narkotyczna podróż
do serca „amerykańskiego
snu”.
CO SIĘ ZDARZYŁO
W LAS VEGAS 2008 r.
(What Happens in Vegas)
Jeśli brać ślub po pijaku,
to tylko w stolicy hazardu.
Upojeni Ashton Kutcher
i Cameron Diaz wkraczają
na nową drogę życia.
movie SIERPIEŃ 2009
15
4kino
prawidłom sztuki filmowego
opowiadania. Zawodzą przede
wszystkim przerysowane
postacie, które uosabiają
fabularny schemat miejskiego,
życiowego rozbitka. Chciałoby
się im przyklasnąć, przejąć się
ich losami, jednak ich historie nie
układają się we wciągającą
fabułę. Wydumane egzystencjal-
REKLAMA
MĄDROŚĆ I SEKS
(Filth and Wisdom)
ne problemy bohaterów są
nieproporcjonalne do teledyskowej formy filmu. „Mądrość
i seks” to lektura obowiązkowa
fanów grupy Gogol Bordello,
jednak na pewno i oni zauważą,
że realizacyjnie nie dorównuje
on choćby niektórym klipom
Madonny.
ŁUKASZ KNAP
4
SPOTKANIE W PALERMO (Palermo Shooting)
W pogoni za śmiercią
21.08.2009
Wim Wenders
Dennis Hopper,
OBSADA:
Campino, Milla Jovovich,
dramat
GATUNEK:
Gutek Film
DYSTRYB.:
START:
REŻYSER:
Wyznacznikiem
nieudanego filmu staje
się dedykacja zmarłemu
mistrzowi kina. Lars von Trier
poświęcił swojego „Antychrysta” Tarkowskiemu. Gdy na
końcu „Spotkania w Palermo”
pojawiła się podwójna dedykacja dla zmarłych w 2007 roku
Bergmanowi i Antonioniemu,
nie mogłem się powstrzymać
od śmiechu. Reakcja była chyba
nie na miejscu, bo „Spotkanie
w Palermo” to filozoficzna
odyseja wokół spraw ostatecznych. Bez wątpienia to
także temat podejmowany
przez wymienionych twórców,
jednak u Wendersa został on
potwornie zbanalizowany.
Niemiecki reżyser uczynił
fabularnym kośćcem swojego
filmu pościg za spersonifikowaną śmiercią – mężczyzną
w kapturze z łukiem (komiczny
w tej roli Dennis Hopper).
Próbuje spotkać się z nim
hedonistyczny fotograf grany
przez Campino (wokalista
niemieckiej ikony rocka – grupy
Die Toten Hosen), który żyje
dla sławy i mocnych wrażeń.
Dopiero gdy spotka się ze
śmiercią twarzą w twarz (sic!),
uchodząc cało z wypadku, zrozumie, że musi spowolnić tempo. Najtrudniejsza w odbiorze
„Spotkania w Palermo” jest
dosłowność przekazu. Przesłanie jest tu wyłożone bezpośrednio, dyskusje fotografa ze
śmiercią… o śmierci męczą
dydaktyzmem, niezamierzoną
płycizną i przewidywalnymi
konkluzjami. W filmie bronią
się wysmakowane zdjęcia
oraz kilka znanych utworów
takich zespołów jak Portishead
czy Beirut. Ale jeśli miałbym
polecać film Wima Wendersa
dla kilku ładnych obrazków
i piosenek, to chyba sam
reżyser, skądinąd już zasłużony
klasyk, by się obraził. Zatem
nie polecam.
ŁUKASZ KNAP
Ruska karuzela z Madonną
07.08.2009
Madonna
Eugene Hutz,
OBSADA:
Richard E. Grant
GATUNEK:
komediodramat
Syrena Films
DYSTRYB.:
START:
REŻYSER:
Madonna lansowała się
kiedyś z sukcesem na
pierwszą jawnogrzesznicę
popu. Na film wybrałem się
z pamięcią o niewinnym tylko
w tytule przeboju „Like a Virgin”
i jawnie bluźnierczym „Like
a Prayer”. Niestety, po seansie
królowa popu kojarzyła mi się
już tylko z jej mniej znanym,
sentymentalnym kawałkiem
„Like a Flower”. „Mądrość
i seks” miała być produkcją
przebojową, z niebanalnymi
bohaterami, którym przewodzi
romski muzyk ukraińskiego
16
SIERPIEŃ 2009 movie
pochodzenia (w tej roli
wokalista zespołu Gogol
Bordello), który zarabia na życie
jako chłopiec do bicia arystokratycznych angielskich tyłków,
niewidomy poeta, baletnica,
która z braku laku znajduje
pracę w barze ze striptizem.
W tle dużo muzyki, przede
wszystkim cygański punk rock,
czy może raczej biesiadny pop
rock, ale też Madonna, która
autoironicznie przegrywa na
parkiecie z Britney Spears.
Eklektyczne filmowe ciasto
urozmaicają rodzynki – aforyzmy, które streszczają postawę
życiową głównego bohatera,
a poniekąd credo Madonny.
W założeniu jest więc pieprznie
i niebanalnie, seksownie
i inteligentnie, ale niestety
„Mądrość i seks” grzeszy
movie SIERPIEŃ 2009
17
4kino
EPOKA LODOWCOWA 3: ERA DINOZAURÓW
(Ice Age: Dawn of the Dinosaurs)
4
Bez poślizgu
01.07.2009
Carlos Saldanha
OBSADA (GŁOS): Cezary Pazura,
Piotr Fronczewski, Piotr Malajkat
GATUNEK:
kino familijne
Imperial-CinePix
DYSTRYB.:
START:
REŻYSER:
STARY, KOCHAM CIĘ
(I Love You, Man)
Polowanie na drużbę
31.07.2009
John Hamburg
Paul Rudd, Jason Segel,
OBSADA:
Rashida Jones, Jon Favreau,
GATUNEK:
komedia
UIP
DYSTRYB.:
START:
REŻYSER:
Peter (Paul Rudd)
zawsze lepiej rozumiał się
z dziewczynami. Inaczej niż
w piosence grupy Yugoton
rzadko widywany był z chłopakami, a żaden z jego kolegów
bliżej się z nim nie zaprzyjaźnił.
Nie byłoby to pewnie problemem, gdyby nie fakt, że Peter
właśnie oświadczył się Zooey
(Rashida Jones) i wkrótce mają
wziąć ślub. Trzydziestoletni
facet rozpoczyna więc polowanie na drużbę, przyjaciela,
który byłby dla niego oparciem
w jednym z ważniejszych
dni jego życia. Znalezienie
odpowiedniego kandydata jest
jednak trudniejsze, niż znalezienie towarzyszki życia – kolega
z pracy jest obleśnym miłośnikiem porno, a facet jednej
z przyjaciółek Zooey, Barry (Jon
Favreau) okazuje się gburowatym mrukiem. Peterowi nie
pomagają też „męskie randki”,
na które umawia go brat – raz
towarzyszem okazuje się
piłkarski fanatyk o piskliwym
głosiku, kiedy indziej zaś
gej-elegant, który całuje Petera
podczas pierwszego spotkania.
Światełko nadziei pojawia się,
gdy Peter poznaje Sydneya
(Jason Segel), wyluzowanego
biznesmana, który na co dzień
kultywuje kawalerskie tradycje.
Czy tego chcemy, czy nie, dla
większości facetów zimne
piwo sączone w towarzystwie
najlepszego przyjaciela jest
niczym ambrozja. Nic nie ma
bowiem takiego smaku, jak
spotkanie ze starym kumplem,
męskie rozmowy i towarzyszące im poczucie bezkarności.
Reżyser „Stary, kocham cię”,
John Hamburg wydaje się o tym
doskonale wiedzieć. Opowieść
o dwóch trzydziestolatkach,
którzy po latach odnajdują
w sobie beztroskich chłopców,
ma w sobie czar i potężną
dawkę dowcipu. Głównie za
sprawą kapitalnie dobranej
obsady, w której prym wiedzie
Paul Rudd. Aktor znany między
innymi z wielu romantycznych
komedii oraz filmów Judda Apatowa jest w Hollywood jednym
z najwyżej cenionych filmowych
komików. Słusznie – bo choć
na ekranie Rudd nie dokonuje
mimicznej masakry w stylu Jima
Carreya, ma urok i wrodzony
komiczny talent. U Hamburga
towarzyszy mu kilku nie mniej
zdolnych aktorów – Jason Segel
wywołuje u widza mimowolny
uśmiech, a J.K. Simmons (pamiętny ojciec z „Juno”) oraz Jon
Favreau uwodzą dyskretnym
poczuciem humoru. Na tle tej
czwórki nikną kobiece gwiazdy.
Nie ma w tym jednak nic
dziwnego, bo „Stary, kocham
cię” jest filmem o mężczyznach,
i zabawnych dylematach.
Amerykańscy krytycy określają
ten rodzaj filmów mianem
„bromances”, romansów kumpelskich. Nie bez przyczyny
– film Johna Hamburga ogląda
się bowiem jak romantyczną
komedię, tyle że pozbawioną
miłosnych banałów. Właśnie
dzięki takiemu połączeniu
„Stary…” okazuje się filmem
znakomitym, bezpretensjonalnie lekkim, łatwym i przyjemnym. BARTOSZ STASZCZYSZYN
COS
` PODOBNEGO NAJLEPSZY PRZYJACIEL MĘŻCZYZNY
KOSMICZNI
KOWBOJE 2000 r.
(Space Cowboys)
Czterej emerytowani
piloci NASA otrzymują
szansę lotu w kosmos.
Wyborny kwartet rusza do dzieła.
18
SIERPIEŃ 2009 movie
40-LETNI
PRAWICZEK 2005 r.
(The 40 Year-Old Virgin)
Gdy koledzy dowiadują
się, że Andy wciąż jest
prawiczkiem, postanawiają pomóc mu w
poznaniu właściwej
kobiety.
APPALOOSA 2008 r.
Ed Harris i Viggo
Mortensen jako stróże
prawa, którzy spędzili
razem pół życia, a
których przyjaźń
wystawiona zostaje na
próbę przez uroczą
kokietkę.
Powtórki są gorsze od
oryginału – mówi popularna teoria, a dowody na jej
prawdziwość znajdujemy co
rusz na kinowych ekranach.
Doskonale wie o tym nie tylko
publika, ale również filmowcy,
którzy kombinują na potęgę, jak
w atrakcyjny sposób jeszcze raz
sprzedać znany towar. W przypadku trzeciej części przygód
zwierzaków, które opiekowały
się już ludzkim dzieckiem
i zmagały z ociepleniem, twórcy
postanowili ściągnąć widzów do
kina zarówno trójwymiarową
animacją, jak i nowymi bohaterami w postaci tytułowych
dinozaurów. O ile jednak efek-
ty 3D w „Epoce lodowcowej 3”
nie zachwycają (brak elementów „wychodzących” z ekranu,
których można „dotknąć”),
to wygenerowane komputerowo triceratopsy, diplodoki
i pterodaktyle znakomicie „podkręcają” akcję tego familijnego
widowiska. Bo właśnie wątek
rodziny i macierzyństwa (ma-
muty Maniek i Elka spodziewają
się dziecka), a nawet – w przypadku leniwca Sida – tacierzyństwa zdominowały klimat „Ery
dinozaurów”. I właśnie zwariowany i „matkujący” rodzince
tytułowych tyranozaurów Sid
(w mistrzowskim dubbingu
sepleniącego Pazury) zgarnia
całą pulę tego widowiska. Choć
pewnie znajdą się tacy, którym
w tej całkiem przyzwoitej
i zwyczajnie zabawnej kontynuacji najbardziej spodobają się
perypetie wiecznie goniącego
za żołędziem Wiewióra, tym
razem celnie trafionego strzałą
Amora.
już się obudzi, wraz z kumplem
spróbuje odnaleźć dawną
miłość, dziś będącą jednym
z króliczków Playboya.
Amerykańskie komedie dla
młodzieży rządzą się swoimi
prawami. Nie ma tu miejsca
na subtelne dowcipy, a fabuła
ma jedynie być pretekstem dla
niewybrednych kawałów. „Miss
marca” nie jest wyjątkiem
– komedia Creggera i Moore’a
razi wulgarnymi dialogami,
sztampową opowieścią i koszarowym humorem. Oglądając ich film, łatwo dostrzec,
że młodzi aktorzy i zarazem
reżyserzy świetnie bawili się
podczas realizacji „Miss marca”.
Entuzjazm twórców nie udziela
się jednak widzom, a zamiast
prowokować i śmieszyć, film
budzi niesmak i zażenowanie.
ARTUR SZKLARCZYK
MISS MARCA (Miss March)
W pogoni za króliczkiem
17.07.2009
Zach Cregger,
Trevor Moore
Zach Cregger,
OBSADA:
Trevor Moore , Tanjareen Martin,
GATUNEK:
komedia
Imperial CinePix
DYSTRYB.:
START:
REŻYSER:
Optymiści, którzy
wierzyli, że czasy niesmacznych rozporkowych komedii
bezpowrotnie minęły, byli
w błędzie. Głupawe filmiki
wzorowane na serii „American
Pie” mają się nieźle, a „Miss
marca” jest kolejnym dowodem
na to, że filmowe chwasty niełatwo dają się wyplenić z hollywoodzkiego ogródka.
Eugene (Zach Cregger) oraz
Tucker (Trevor Moore) jako
siedmioletni chłopcy znajdują
numer „Playboya” ukryty
w domu jednego z nich. Od
tej chwili życie obu dzieciaków
zmienia się nie do poznania.
Tucker zostaje młodocianym
seksoholikiem, a Eugene
postanawia żyć w czystości.
Trwa w tym postanowieniu aż
do chwili, gdy licealna miłość
przekonuje go, by spędzili
razem noc. Nastoletniemu młodzieńcowi pisane jest jednak co
innego – zanim przeżyje swój
pierwszy raz, spada ze schodów
i przez następne cztery lata pogrążony jest w śpiączce. Kiedy
BARTOSZ STASZCZYSZYN
movie SIERPIEŃ 2009
19
4kino
4
METRO STRACHU
(The Taking of Pelham 1 2 3)
Plan niezbyt doskonały. Film też...
21.08.2009
Tony Scott
REŻYSER:
Denzel Washington,
OBSADA:
John Travolta,.James Gandolfini,
GATUNEK:
thriller
UIP
DYSTRYB.:
START:
TRANSFORMERS: ZEMSTA UPADŁYCH
(Transformers: Revenge Of The Fallen)
Wilgotne usta Megan i zgrzyt blachy
24.06.2009
Michael Bay
Shia LaBeouf,
OBSADA:
Megan Fox, John Turturro,
sci-fi
GATUNEK:
UIP
DYSTRYB.:
START:
REŻYSER:
Czego można spodziewać się po typowym
amerykańskim, wakacyjnym blockbusterze? Przede
wszystkim rozrywki. I tej na
pewno w drugiej części „Transformersów” nie brakuje. To
naładowane (przeładowane?),
skądinąd znakomitymi efektami
specjalnymi widowisko wyprodukowane zostało za, bagatela,
200 milionów dolarów. I to widać w każdej minucie tego kinowego monstrum, które fanów
(zwłaszcza tych młodszych)
zachwyci, ale przypadkowych
widzów już niekoniecznie.
Ja wyszedłem z kina bardziej
zmieszany, niż wstrząśnięty. A
na pewno nieco zmęczony zarówno epickością tego „dzieła”
(144 minuty!) oraz wspomnianym nagromadzeniem zapierających dech w piersiach (ale
tylko z początku), scenach akcji.
Z każdą minutą seansu kolejne
nawalanki między Transformersami – tymi dobrymi (Autoboty) i złymi (Deceptikony)
zaczynają nużyć i męczyć. A co
ważniejsze, zamiast tuszować,
boleśnie odsłaniają mielizny
scenariusza. Dość powiedzieć,
że bez merytorycznego przygotowania, o co chodzi w tej całej
wojnie robotów, trudno się tak
naprawdę połapać. No więc
może „żywi” aktorzy ratują
sytuację? Również nie do końca.
To, co robią w tym filmie Shia
LaBeouf i Megan Fox można
nazwać aktorstwem użytkowym. Role młodych gwiazdek
amerykańskiego kina ograniczają się jedynie do uciekania przed
Deceptikonami oraz miłosnego
gruchania między sobą. No to
może przynajmniej Megan ład-
BRAK TU KUNSZTU
CHOĆBY „PROJEKT:
MONSTER” MATTA
REEVESA, KTÓREGO
PLAKAT WISI W AKADEMIKOWYM POKOJU
SAMA WITWICKY’EGO
nie wygląda? A jakże! Błyszczy
jak trzeba. Urodą, figurą i...
niezniszczalnym błyszczykiem
na swoich wielkich, apetycznych i wiecznie rozchylonych
ustach. Ale że co za dużo, to nie
zdrowo, to i ten wystudiowany
(i chyba mocno podrasowany
za pomocą skalpela) sex appeal
Megan staje się po pewnym
czasie irytujący. Zamiast nowej
heroiny kina mamy więc hollywoodzką wersję Dody. Bleee...
To już kręci mnie bardziej
zwariowany humor agenta
Simmonsa (w tej roli genialny
John Turturro), który kradnie
film parze bohaterów zagubionych gdzieś w huku
dartej i gniecionej blachy.
ARTUR SZKLARCZYK
COS
` PODOBNEGO SHIA LABEOUF W DRODZE DO SŁAWY
WSZYSCY TWOI
ŚWIĘCI 2006 r.
(A Guide To Recognizing
Your Saints)
Opowieść o chłopakach z mrocznej
dzielnicy Queens, którzy marzą o wielkim
świecie.
20
SIERPIEŃ 2009 movie
INDIANA JONES 4
(Indiana Jones And The Kingdom of The Crystal Skull)
2008 r.
Shia jako Mutt, syn Indy’ego, który pomaga ojcu
nie dopuścić, by komuniści weszli w posiadanie
artefaktu.
EAGLE EYE
2008 r.
Ona i on. Przypadkowi
ludzie, których połączy
zbuntowany superkomputer, który zamiast stać
na straży bezpieczeństwa, postanowił przejąć
władzę.
„Metro Strachu” to
nienajgorszy thriller
z doskonałą rolą niezapomnianego Waltera Matthau.
Chwila… to remake? O nie, nie
ma mowy, nie oglądam, nie
recenzuję, bojkotuję powielanie
starych pomysłów! Z drugiej
strony… Tony Scott nakręcił
doskonały… remake, a jakże,
„Człowieka w ogniu”, swoją
drogą też z Denzelem Washingtonem. Może jednak warto dać
temu filmowi szansę?
Od razu muszę wyjaśnić jedną
sprawę. Najsłabszym elemen-
tem w tym thrillerze jest
przetłumaczony tytuł. Litości!
Nikomu, kto choć raz był
w warszawskim metrze
i wdrapał się po obskórnych,
a przy tym najczęściej nie
działających schodach żadna
kolej podziemna nie będzie już
straszna. No chyba, że tak jak
w „The Taking of Pelham 1 2 3”
(pozwólcie, że będę używał
oryginalnego tytułu) wagon
zostanie porwany. I to nie przez
byle kogo, bo przez samego
Johna Travoltę, i konia z rzędem
temu, kto go do razu rozpozna.
Nie tylko schudł, ale i zapuścił
złowieszczo wyglądającą
bródkę, a sam okrasił się
kilkoma tatuażami. I w ten oto
prosty sposób mamy zupełnie
demoniczny czarny charakter!
Trochę ironizuję, tak naprawdę
LARGO WINCH
Business is business
14.08.2009
Jerome Salle
Tomer Sisley,
OBSADA:
Miki Manojlovic, Karel Roden,
GATUNEK:
przygodowy/sensacyjny
Kino Świat
DYSTRYB.:
START:
REŻYSER:
W dobie kryzysu i bessy,
w czasach bezwzględnej walki
o klienta i rynkowe wpływy,
korporacyjne metody
działania stają się coraz
bardziej bezwzględne,
a dążenie do celu uświęca
wszelkie środki. Jakie czasy, tacy
aktorstwo jednego i drugiego
pana jest całkiem niezłe, chociaż
powaga z jaką kreuje swojego
bohatera Denzel Washington
wydaje się być lekko przesadzona… Cała fabuła obraca się
wokół wspomnianego porwania
pociągu metra i okupu w wysokości 10 milionów dolarów.
Suma niezbyt imponująca, ale nie
zdradzając zbyt wiele powiem,
że kryje się w tej sprawie pewne
drugie dno. Szkoda tylko, że tak
naprawdę ogląda się to wszystko
bez specjalnych emocji, bo i nie
sposób oprzeć się wrażeniu, że
to wszystko widzieliśmy już
parędziesiąt, paręset razy.
Głównemu bohaterowi ciężko
kibicować, bo mimo pewnej
rysy na charakterze jest tak
naprawdę mocno nijaki i gdyby
zginął w połowie filmu to
przypuszczam, że nikt specjalnie
by się tym nie przejął.
Tony Scott nakręcił średni film.
Średnie jest tu aktorstwo,
scenariusz, a nawet, co się
rzadko zdarza, efekty specjalne.
Mimo to ogląda się to „patrzydełko” całkiem sympatycznie
i jeśli akurat macie wolny
wieczór, podobał się Wam „Plan
doskonały”, bo „The Taking
of…” (to taki jego młodszy,
nieco głupszy brat), to możecie
śmiało się wybrać do kina.
ich bohaterowie. Largo Winch,
adoptowany syn multimilionera,
namaszczony przez ojca na
swojego następcę, w niczym nie
przypomina stereotypowego
biznesmena. Garnitur i teczkę
zastępuje wymięty podkoszulek
i dżinsy, rynkowe intrygi ustępują
miejsca grom ulicznym, a więcej
czasu niż w biurze młody magnat
spędza w… więzieniu. Kiedy
jednak prezes firmy ginie
w niewyjaśnionych okolicznościach, wpajane synowi przez lata
zasady, w połączeniu z jego
bezwzględnością w ich egzekwowaniu okazują się być receptą na
sukces korporacji, na której
upadek czekają rynkowe sępy.
Jean Van Hamme to belgijski
scenarzysta świetnie znany
polskim komiksomaniakom ze
współtworzonej z Grzegorzem
Rosińskim serii „Thorgal”. Innym
dzieckiem Brukselczyka jest
właśnie „Largo Winch” – cykl
książek, który szybko został
zaadaptowany na potrzeby
opowieści obrazkowych.
Zilustrowana przez Philippe’a
Francq’a seria prędko dorobiła się
fanów, serialu i gry komputerowej, a niedawno także i filmu. Po
przygodowy scenariusz ubrany
w biznesowo-kryminalną intrygę
sięgnął Jerome Salle, który po
historii genialnego kryminalisty
„Anthony’ego Zimmera”
zapragnął zmienić stronę
barykady. Do widoku pięknych
kobiet i szybkich samochodów
poza męską prasą od lat zachęcał
cykl o agencie 007. Winch mimo
wszelkich podobieństw zamiast
licencji na zabijanie, w zanadrzu
trzyma bieżący numer Forbes’a,
a nad ratowanie świata, ceni
własny interes. Ale czy wakacje
właśnie to nie najlepszy czas na
odrobinę bezmyślnej, egoistycznej przyjemności?
ŁUKASZ PYTLIK
FILIP KALINOWSKI
movie SIERPIEŃ 2009
21
4kino
4
OSTATNI DOM PO LEWEJ
(The Last House on the Left)
Do rozbiórki
chwycają. Jeśli ktoś jednak bierze
na warsztat cudzy film musi się
liczyć z konsekwencjami.
A te mogą przybrać doprawdy
drastyczny obrót, kiedy chodzi
o film otoczony nabożnym
wręcz kultem. Zrealizowany
Najważniejsze laury za
w 1972 roku „Ostatni dom po
film jako całokształt zbiera
lewej” Wesa Cravena na pozór
zwykle reżyser. Podobnie
wpisywał się w nurt eksploatadzieje się, kiedy obraz okazuje
cyjnego kina, jakiego pełno było
się artystyczną klapą. Niestety,
w podrzędnych, przydrożnych
nawet najlepszym nie zawsze
kinach. Aura skandalu, ingerencje
udaje się wzbić na wyżyny. Jeśli
cenzury i kontrowersyjna kamprawdziwi wirtuozi ruchomych
pania reklamowa robiły jednak
obrazów nie za każdym razem
mniejsze wrażenie niż wnikliwa
potrafią oczarować widzów,
obserwacja zależności kat/ofiara
nie można mieć pretensji do
i gorzkie rozliczenie z erą dzieci
debiutantów, że ich pierwsze
kwiatów.
przymiarki do kinowego
fachu3:36 PM
Remake
autorstwa
debiutująceHP_205x134_movie
7/17/09
Page
1
– delikatnie mówiąc – nie zago w Hollywood Dennisa Iliadisa
14.08.2009
Dennis Iliadis
Monica Potter
OBSADA:
Garret Dillahunt, Tony Goldwyn,
GATUNEK:
horror/thriller
UIP
DYSTRYB.:
START:
REŻYSER:
WROGOWIE PUBLICZNI
(Public Enemies)
Słodki drań
17.07.2009
Michael Mann
Johnny Depp,
OBSADA:
Christian Bale, Marion Cotillard
GATUNEK:
dramat
UIP
DYSTRYB.:
START:
REŻYSER:
Kino kocha bandziorów.
A widzowie kochają filmy
o bandytach. Taki odwzajemniony „związek” nie raz
owocował filmami wybitnymi,
w których całkowicie
świadomie „kibicowaliśmy”
złym bohaterom w walce ze
stróżami prawa. Nie inaczej
jest w przypadku najnowszej
biografii Johna Dillingera.
Zwłaszcza że stosunkowo
krótka gangsterska kariera
tego Robin Hooda swoich
czasów, to wymarzony
materiał na film. Choćby
dlatego, że Dillinger był
romantykiem, kierował się
swoistym kodeksem moralnym. W dodatku cieszył się też
sympatią tłumów i znalazł wroga w osobie agenta Purvisa,
który złapanie bandyty
potraktował wyjątkowo
ambicjonalnie. Mannowi
odświeżenie legendy Dillingera
udało się to o tyle łatwo, że do
tej roli zatrudnił Johnny’ego
Deppa, aktora nie tylko
bezdyskusyjnie znakomitego,
a w dodatku kojarzącego się
raczej z subtelnością niż
agresją. I taki właśnie jest
sposób Deppa na pokazanie
swego bohatera – stonowany,
polegający bardziej na grze
mimiką, niż na krzykach
i wymachiwaniu pistoletem
podczas napadów na banki.
Trudno więc nie lubić takiego
bohatera. Dodatkowe punkty
u widowni, a zwłaszcza jej
damskiej części, Dillinger
zdobywa za to, w jaki sposób
zatraca się w miłości dla Billie
Frechette (Marion Cotillard).
„Wrogowie publiczni” mają też
trzeciego bohatera, wspomnianego agenta FBI Melvina
Purvisa, którego posągowo
zagrał Christian Bale. Za scenę
jego pierwszego i ostatniego
zarazem spotkania z Dillingerem-Deppem przed kinem
warto wydać każde pieniądze
i wytrzymać w kinie 140 minut!
Nie wiem tylko, czy filmowi
Manna pomagają zdjęcia Dante
Spinottiego, które kręci
kamerą cyfrową „z ręki”,
niczym w telewizyjnym
reportażu. W konwencji kina
noir już chyba lepiej sprawdzają się ciepłe, plastyczne kadry,
jak choćby te autorstwa Tonino
Delli Colli z „Dawno temu
w Ameryce”.
ARTUR SZKLARCZYK
COS
` PODOBNEGO TRZY OSCAROWE ROLE DEPPA
PIRACI Z KARAIBÓW: KLĄTWA
CZARNEJ PERŁY
(Pirates Of The Caribbean:
The Curse Of The Black
Pearl) 2003 r.
Dredy, kolczyki,
pierścienie na palcach,
szaleństwo w oczach,
zniewieściały chód
i zmanierowany sposób mówienia – swoją kreacją kapitana Jacka Sparrowa w tej, jak i dwóch
następnych częściach pirackiej sagi Depp na
stałe zapisał się w historii kina.
22
SIERPIEŃ 2009 movie
MARZYCIEL
2004 r.
(Finding Neverland)
Fabularyzowana
biografia Jamesa
Barrie, autora
m.in. „Piotrusia
Pana”, który tak,
jak bohater swojego najsłynniejszego dzieła nie chciał dorosnąć. Wielkie,
autentycznie łapiące za sece i krzepiące na
duchu, więcej niż familijne kino z koncertowym popisem Deppa.
SWEENEY TODD: DEMONICZNY GOLIBRODA Z FLEET STREET
2007 r.
(Sweeney Todd: The Demon
Barber of Fleet Street)
„Jest mistrzem charakteryzacji i przebrania.
A w naszym filmie mówi
też innym głosem, co moim
zdaniem całkowicie zaskoczy widzów” – mówił
Tim Burton o odtwórcy tytułowej roli, który w tym
ni to horrorze, ni to musicalu zagrał (dosłownie!)
śpiewająco.
pozbawiony jest podobnych
niuansów. Pokazywana w najdrobniejszych detalach przemoc
odarta z desperacji i przerażenia
sięgających po nią porządnych
obywateli, wstrząsać może
co najwyżej dosłownością.
Śmierć okazuje się być podróżą
z wliczoną w koszta możliwością
powrotu. O jakiejkolwiek ambiwalencji ludzkich postaw nie
może być nawet mowy. Płaskie
aktorstwo idzie w parze z banalnym scenariuszem, podczas
gdy z drastyczności nie wynika
nic poza kolejnymi ranami i obrażeniami na ciałach bohaterów.
FLILIP KALINOWSKI
UNIVERSAL MUSIC
PRZEDSTAWIA
"$#%
%
! movie SIERPIEŃ 2009
23
4kino
movie BOX OFFICE
BRÜNO
CHŁOPAKI PO RAZ PIERWSZY
Sądząc po wynikach, wszyscy
kinomani chcą oglądać „Epokę
lodowcową 3”. Choć wynik
drugiego weekendu zaskakuje
dużym spadkiem. Wyniki reszty
słabiutkie.
Analne
zauroczenie
10.07.2009
Dan Mazer
REŻYSER:
Sacha Baron Cohen,
OBSADA:
Josh Meyers, Gustaf Hammarsten,
GATUNEK:
komedia
Monolith
DYSTRYB.:
START:
Był Ali G, był Borat, teraz
przyszedł czas na Brüno. Wiadomo więc, czego można się spodziewać po kolejnym filmie, który
wyszedł z głowy Sachy Barona
Cohena. Dlatego nie rozumiem
reakcji tych, których szokuje analny humor największego prowokatora XXI wieku. Jeżeli idąc na film
oczekiwali artystycznych uniesień
na miarę Bertolucciego, czy innych
Wajdów, to sami są sobie winni.
Problem z tymi, którzy z całym
dobrodziejstwem inwentarza
kupują konwencję tego happeningu. Dość powiedzieć, że tak, jak
rozebrana kobieta mniej porusza
wyobraźnię faceta, niż ta w bikini, tak wybielanie odbytu (tak,
wybielanie, a nie depilowanie!)
czy podrywanie heteryków przez
austriackiego geja przestaje szybko
śmieszyć. Mam też za złe Cohenowi, że po pomysły na swoje
gagi (bo jego film, niczym pornos,
nie ma scenariusza) znów wybrał
się do USA, kraju tylko pozornie
nowoczesnego i liberalnego. Nie
trzeba przecież oglądać westernów, by wiedzieć, że w Teksasie
czy Arizonie wciąż można spotkać
„rednecków” – prostych kowboi
o wręcz starotestamentowym
kodeksie moralnym. Wiemy
10.07.2009—12.07.2009
TYTUŁ
WIDZÓW WIDZÓW
(weekend)
1. EPOKA LODOWCOWA 3: ERA DINOZAURÓW
(ICE AGE: DAWN OF THE DINOSAURS)
2. BRÜNO
(TRANSFORMERS: REVENGE OF THE FALLEN)
(od premiery)
CHŁOPAKI PO RAZ DRUGI
Hit w Stanach, hit w Zjednoczonym
Królestwie! „Kac Vegas” to
największa frekwencyjna
niespodzianka tego roku na
Wyspach. Widocznie i tam populacja
wiecznych chłopców jest całkiem
spora.
42 700
42 700
G.I. Joe: Czas kobry
(G.I. Joe: The Rise of Cobra)/UIP
27 739
368 859
4. NARZECZONY MIMO WOLI (THE PROPOSAL)
23 207
326 148
16 959
222 970
6. COCO CHANEL (COCO AVANT CHANEL)
16 786
125 753
7. HORSEMEN – JEŹDŹCY APOKALIPSY(THE HORSEMEN)8 053
8 053
to już dzięki Boratowi, który
omal nie został zlinczowany za
sprofanowanie amerykańskiego
hymnu podczas rodeo. Cohen,
jako Brüno, znów cudem unika
soczystego kopa w swoją bezczelną dupę. Ale i tak najmocniejszą
sceną w filmie jest ta, w której bohater jako szef agencji reklamowej
obnaża porażającą swoja głupotą
desperację rodziców, potrafiących zgodzić się na wszystko,
by ich dzieci zagrały w reklamie.
Znamienne, że publiczność ryczała
jednak najgłośniej w scenie, kiedy
Harrison Ford rzuca do Brüno
soczyste „Wypierdalaj”. A także
w finale, który jest wisienką na
(Mars Attacks!)
Kiedy ani prezydent
USA, ani armia nie
wiedzą, jak odeprzeć
Marsjan, cała nadzieja
Ziemian w młodym narkomanie i jego szalonej
babci.
NAGA BROŃ 1988 r.
(The Naked Gun: From
The Files Of Police Squad)
Angielska królowa ma odwiedzić USA, na co tylko
czekają terroryści. Od
czego jednak porucznik
Frank Drebin któremu
sam James Bond mógłby
czyścić buty.
tym, nie dla wszystkich strawnym,
torcie. Parafrazując znaną reklamę
można powiedzieć: Pójście do kina
na „Brüno” – 20 zł. Popcorn – 10
zł. Zobaczyć Bono, Stinga, Eltona
Johna, Chrisa Martina i Snoop
Dogga śpiewających idiotyczny
utwór o austriackim geju: bezcenne. ARTUR SZKLARCZYK
JAJA W TROPIKACH
(Tropic Thunder) 2008 r.
Ben Stiller zarówno za
kamerą (jako reżyser)
i przed nią, szarżuje ile
wlezie drwiąc z amerykańskich filmów o Wietnamie. Autentycznie
zabawne kino rozrywkowe!
CHŁOPAKI (?) PO RAZ TRZECI
W USA na pierwszym miejscu
„Brüno”. Wyniki finansowe
i recenzje prawie takie same, jak
u „Borata”. Prawie robi wielką
różnicę. Nowe dzieło Sachy
Barona Cohena nie dorównuje
poprzedniemu.
7 657
7 927
9. ANIOŁY I DEMONY (ANGELS & DEMONS)
6 695
1 038 705
10. TRZY KRÓLESTWA (CHI BI)
4 546
19 495
UK
POZ.
07.08.2009
Małe sekrety (Vylet)/Vivarto
5. U PANA BOGA ZA MIEDZĄ
(EVERYBODY WANTS TO BE ITALIAN)
w SIERPNIU
239 438 1 013 321
8. KAŻDY CHCE BYĆ WŁOCHEM
MARSJANIE
ATAKUJĄ 1996 r.
SIERPIEŃ 2009 movie
POZ.
3. TRANSFORMERS: ZEMSTA UPADŁYCH
COS
` PODOBNEGO AMERYKA SIĘ ŚMIEJE (Z SIEBIE)
24
POLSKA
4
Plastikowe zabawki wkraczają
na srebrny ekran
Kac Vegas (The Hangover)/Warner
Mądrość i seks (Filth and Wisdom)/
Syrena Films
sierpień 2009 Rudo i Cursi
(Rudo y Cursi)/Best Film
14.08.2009
Załoga G (G-Force)/Forum Film
Largo Winch/Kino Świat
Operacja Dunaj/Monolith
TYTUŁ
PRZYCHÓD PRZYCHÓD
(weekend w GBP)
(od premiery
w GBP)
1. BRÜNO
5 000 229 5. 000 229
2. EPOKA LODOWCOWA 3
4 750 720 15 421 531
3. TRANSFORMERS: ZEMSTA UPADŁYCH
1 449 282 23 580 163
Polsko-czeska komedia
z czołgiem w tle
Ostatni dom po lewej
(The Last House on the Left)/UIP
4. KAC VEGAS
1 228 918 16 493 961
5. WROGOWIE PUBLICZNI
1 048 359 4 609 567
21.08.2009
6. FIFTY DEAD MEN WALKING
675 948 4 075 837
7. THE YEAR ONE
242 950 2 637 356
Spotkanie w Palermo
(The Palermo Shooting)/Gutek Film
8. NIGHT AT THE MUSEUM 2
106 420 19 475 421
9. KAMBAKKHT ISHQ
104 849
551 294
10. SHORKUT – THE CON IS ON
80 488
80 488
USA
POZ.
TYTUŁ
PRZYCHÓD
(weekend w USD)
PRZYCHÓD
(od premiery
w USD)
1. BRÜNO
30,619,130
30,619,130
2. EPOKA LODOWCOWA 3
27,607,497
119,680,193
3. TRANSFORMERS: ZEMSTA UPADŁYCH
24,213,875
339,221,800
4. WROGOWIE PUBLICZNI
13,794,240
66,221,110
5. NARZECZONY MIMO WOLI
10,603,884
113,861,076
6. KAC VEGAS
9,933,238
222,444,906
7. I LOVE YOU, BETH COOPER
4,919,433
4,919,433
8. ODLOT
4,715,746
273,834,761
9. BEZ MOJEJ ZGODY
4,294,382
35,915,782
10. METRO STRACHU
1,543,516
61,437,955
Metro strachu
(The Taking of Pelham 1 2 3)/UIP
Travolta kontra Washington
w sensacji Tonny’ego Scotta
Miłość na wybiegu/Kino Świat
Bez mojej zgody
(My Sister’s Keeper)/Warner
Garfield: Koty górą
(Garfield’s Pet Force)/Imperial - Cinepix
Papryka, sex i rock’n’roll
(Made in Hungaria)/Vivarto
28.08.2009
Wrota do piekieł
(Drag Me to Hell)/Best Film
Sama Raimi doskonały
powrót do horroru
Wezwani (No-Do)/Hagi
13 dzielnica – ultimatum
(Banlieue 13 – Ultimatum)/Epelpol
movie SIERPIEŃ 2009
25
G.I. JOE:
JOE:CZAS
CZASKOBRY
KOBRY
ON
CTI
A
A
Z
U NIKOWE H DUS
Ł
A
SZ AST ZYC
O
G
ZE JNE PL ZIEŃC
S
W
D
IER KOLE MŁO
P
OD BYŁY RZĄD
Y
Ł
Ę
A
O
MINHŁOPC ALKĘ
E
ÓR O C LI W
T
K
H, ŻDEG EGRA
C
A
Z
A
LAT IEM K ** PR
O
E P RZEN I. JOE
Ż
,
Ę
I MA I, G.
S
O
AŁ KIEDYLEKCJ
W
O
DA *,
WY URES I DO WKSKI
FIG STACIP KALINO
PO FIL
ST
TEK
Ogień, petardy, spadochrony
z chusteczek i inne domowe
sposoby eksterminacji miniaturowych żołnierzy przetrzebiły szeregi małych bohaterów
dotkliwiej, niż najbardziej nawet
demoniczne plany złowieszczej
organizacji Cobra. Kiedy nikt nie
spodziewał się już powrotu militarystycznych zabawek, jednostka do zadań specjalnych wkracza
w niewidzianej do tej pory skali
na wielki ekran.
…
BACZNOŚĆ!
Kiedy dziewczynki bawiły się do
złudzenia przypominającymi męskie
„wzorce piękna” Barbie, chłopcom
wciąż pozostawały jedynie resoraki,
klocki i odlewane z plastiku malutkie
żołnierzyki, w których zawsze coś było
krzywe, koślawe i niedorobione. Lalki
coraz wierniej oddawały wyidealizo-
waną rzeczywistość,
a „męskie” zabawki
nadal wymagały
ogromnych nakładów wyobraźni
i przymykania oczu
na wszelkie ich
niedoskonałości.
W 1963 roku
designer i kreator
dziecięcych marzeń
Stan Weston poszedł do Dona Levina
z firmy Hasbro z pomysłem nowej linii
figurek skierowanych do chłopców. Odwieczne zabawy w wojnę toczące się na
podwórkach całego świata, patyki służące za karabiny i kamyki rzucane jak
granaty stały się podstawą pierwszych,
seryjnie produkowanych Action Figures.
Prototypowymi postaciami byli piechur
Rocky, marynarz Skip i pilot Ace. Jednak miłość Westona do popularnego po
wojnie filmu „Żołnierze” skłoniła
KU
T
Ą
Z
C
NA PO
I
K
W
A
B
A
BYŁY Z
RIA
E
S
A
SOW
K
I
M
O
IK
projektantów do
rozwinięcia pomysłu i zanurzenia go w bardziej historycznych
realiach. 2.02.1964 roku pierwsze
dwunastocalowe (305 mm) figurki
rozpoczęły inwazję na sklepy z zabawkami. Cała oprawa linii pochodziła
z czasów II wojny światowej, niektóre
tylko elementy uzbrojenia czy umundurowania wzięły swoje pierwowzory
z konfliktu w Korei. Action Soldier
(armia), Action Sailor (flota), Action Pilot
(lotnictwo) i Action Marine (znane ze
swojego bohaterstwa i niezliczonych
filmowych przedstawień USMC) błyskawicznie zajęli terytorium „wroga”.
* Action Figure – różnej wielkości plastikowe figurki, których wspólną cechą była ruchomość „stawów”, a także dodawane do nich,
ułatwiające zabawę zestawy gadżetów, takich jak ubrania, broń czy pojazdy.
** G.I. – to Government Issue, czyli okresowy pobór do wojska amerykańskiego. Skrótem G.I. Joe określa się amerykańskiego żołnierza płci męskiej. Żołnierz kobieta to G.I. Jane.
26
SIERPIEŃ 2009 movie
movie SIERPIEŃ 2009
27
G.I. JOE: CZAS KOBRY
CEL ŻO
ŁNIERZ
Y G.J. J
NIEUST
OE
ANNA W
ALKA
Z COBR
A ORGA
NIZATIO
N
Termin Action Figure
na stałe wkroczył do języka angielskiego, zestawy kupowanych oddzielnie
gadżetów zalewały rynek, a G.I. Joe
przypuszczały zwycięskie ataki na coraz
to kolejne państwa. Wraz z rozwojem
serii pojawiali się żołnierze z innych
państw, a nawet przystosowani do
walki w kosmosie astronauci. Gadające
figurki odnosiły sukces, podczas gdy
pierwsza postać płci żeńskiej okazała się
komercyjną porażką na trzydzieści lat
zamykając drogę kolejnym G.I. Jane’s.
W obliczu wojny w Wietnamie seria
zmieniła profil z bojowego na bardziej
przygodowy, pojawił się pierwszy,
oderwany od historycznej rzeczywistości Action Man. Cały czas jednak seria
zabawek cierpiała na brak fabularnego tła, wyrazistych postaci i innych
wspomagających wyobraźnię smaczków. W międzyczasie nadszedł kryzys
paliwowy, a wzrastające ceny plastiku
doprowadziły do zaprzestania produkcji
trzydziestocentymetrowych figurek.
WIEDZA TO POŁOWA
ZWYCIĘSTWA
W blisko dwadzieścia lat od pierwszego
ataku, w 1982 roku nastąpiła druga
odsłona G.I. Joe. Plastikowi żołnierze
wrócili w zupełnie innej skali. 3 ¾ cala
(niecałe 10 cm) do jakiego to rozmiaru przyzwyczajeni są choćby polscy
dwudziestokilkulatkowie, którzy swego
czasu mieli okazję bawić się figurkami,
dla wielu Amerykanów było zawo-
dzięki której zabawa żołnierzykami
zyskała zupełnie nowy wymiar. Nagle
zaczęło przecież rozchodzić się o losy
świata.
Mitologię dziesięciocentymetrowego
świata budowały komiksy wydawane
przez oficynę Marvel. W pewnym momencie seria opowiadająca losy superżołnierzy stała się najlepiej sprzedającą
się historią obrazkową potentata, który
INSPIRACJA
HAWK
DUKE
SCARLETT
SNAKE-EYES
RIPCORD
BREAKER
Dowódca G.I. Joe
odpowiedzialny za
planowanie misji,
jak i przyjmowanie rekrutów do
oddziału. Szacunek
nowo przyjętych
zdobywa dzięki
swojemu osobistemu zaangażowaniu we wszelkie
zadania.
Pierwszy sierżant
oddziału, nad
którego rozkazami
zwierzchnictwo
sprawuje jedynie
Hawk. Odrzucił
propozycję pracy
w sztabie, bo nie
wyobrażał sobie
siedzenia w bazie,
gdy jego ludzie
ruszają na akcję.
Genialna specjalistka od zwiadu
i informacji.
Nieprawdopodobna inteligencja
i wiedza pozwoliła jej skończyć
liceum w wieku lat
dwunastu, co niestety nie ułatwia jej
kontaktów
z mężczyznami.
Niemy ninja,
który w szeregach
G.I. Joe odpowiada również za
nauczanie sztuk
walki. Choć jego
ulubionym narzędziem są noże do
rzucania, samo
jego ciało stanowi
zabójczą, bezszelestną broń.
Czarnoskóry
spadochroniarz,
specjalista od broni
i materiałów wybuchowych, który
podejmie się każdego ryzyka. Jako
saper i skoczek
pomylić się może
tylko raz, dlatego
zawsze zachowuje
zimną krew.
Oddziałowy
specjalista od łączności i informatyki.
Pierwsze bojowe
szlify zdobywał w
piechocie, z której
jego niesamowity
talent językowy
i znajomość
sprzętu szybko
przeniosły do zadań specjalnych.
(DENNIS QUAID)
28
SIERPIEŃ 2009 movie
(CHANNING TATUM)
(RACHEL NICHOLS)
(RAY PARK)
(MARLON WAYANS)
(SAID TAGHMAOUI)
dem. Szybko jednak możliwości, jakie
projektantom stwarzała nowa wielkość
zabawek udobruchały fanów zasypywanych nowymi gadżetami i pojazdami.
Najistotniejszą zmianą była jednak
warstwa fabularna, jaką wreszcie obdarzono serię. Choć wcześniej za przeciwników mogli służyć niemieccy oficerowie, a w 1976 roku pojawiła się seria
najeźdźców z kosmosu, którzy swoimi
chwytnymi ramionami miażdżyli bohaterskich żołnierzy, dopiero narodziny
Cobra Organization stały się prawdziwym zagrożeniem dla plastikowych
herosów. G.I. Joe zyskali przeciwnika
z prawdziwego zdarzenia, a dzieciaki
na całym świecie rozbudowaną historię,
ŻOŁNIERZE (The Story of G.I. Joe)
1945 r. – reż. William E. Wellman
Nakręcony jeszcze podczas trwania II wojny światowej obraz był dwadzieścia lat później główną inspiracją
dla twórców pierwszej serii militarystycznych Action Figures. Historia
reportera wojennego, który wraz
z jednostką C 18. Pułku Piechoty znosi
trudy wojennej tułaczki po frontach
Afryki i Włoch powstała w oparciu
o zapiski nagrodzonego Pulitzerem
dziennikarza Ernie’go Pyle’a. Świetne role Roberta Mitchuma i Burgess Meredith w połączeniu ze
wstrząsającym scenariuszem i realizacyjnym kunsztem zaowocowały między innymi czterema nominacjami do Oscara. Celuloidowy hołd złożony żołnierzom poległym w boju wpłynął nie
tylko na producentów zabawek, ale też na całe pokolenia reżyserów, w których dziełach można znaleźć nawiązania do klasycznego już, a nieco zapomnianego filmu.
movie SIERPIEŃ 2009
29
G.I. JOE: CZAS KOBRY
odpowiedzialny jest za tak ikoniczne postaci jak Spider-Man, Punisher
czy X-Men. Niedługo też trzeba było
czekać na powstanie animowanego
serialu. W 1985 roku klasyczna czołówka „G.I. Joe: The Real American
Hero” po raz pierwszy pojawiła się na
ekranach telewizorów. G.I. Joe to kryptonim amerykańskiej, świetnie wyszko-
DESTRO
(CHRISTOPHER
ECCLESTON)
Dowódca M.A.R.S.
(Military Armament Research
Syndicate) budzi
we wrogach strach
metalową maską,
pod którą ukrywa
swoją twarz. By
nie martwić się
o zbyt broni, którą
handluje, sam
rozpętuje konflikty
militarne.
30
SIERPIEŃ 2009 movie
COBRA
COMMANDER
(J. GORDON-LEVITT)
Założyciela i lidera
Cobra Organization na drogę zła
i występku
sprowadziła
śmierć brata i jego
obsesyjna chęć
pomszczenia go.
Po wykonaniu
swojego morderczego planu nie
miał już odwrotu.
lonej jednostki specjalnej. Jej celem jest
obrona ludzi przed Cobrą, bezlitosną
organizacją terrorystyczną chcącą zapanować nad światem. Walka ta toczyła
się głównie na pięści i zaawansowaną
technicznie, futurystyczną broń, gdyż
kierowany do dzieci i młodzieży serial
nie mógł pokazywać broni palnej, a tym
bardziej zniszczeń jakie ona czyni.
BARONESS
STORM SHADOW
Kiedy Duke
zostawił ją przy
ołtarzu Baronessa
zaczęła planować
zemstę. Cobra
Organization,
w której szeregach
pełni rolę szpiega
stworzyła jej możliwości spełnienia
demonicznego
planu.
Największy
przeciwnik Snake
Eyesa, z którym
swego czasu dzielił
klasztorny rygor
w szkole ninja Arashikage. Choć pełni
funkcje ochroniarza
i zbójcy w Cobra
Organization jest
najbardziej ambiwalentną postacią
w jej szeregach.
(SIENNA MILLER)
(LEE BYUNG-HUN)
W dwa lata później ukończono
pierwszy animowany film kinowy, a w 1989 ruszyła druga seria
telewizyjnej, odcinkowej opowieści
o bohaterskim oddziale. G.I. Joe uznane zostały za najlepiej się sprzedającą
zabawkę w historii tego przemysłu,
a poza figurkami powstawać zaczęły
gry komputerowe i planszowe, plakaty, T-shirty, a nawet latawce. Swoich
plastikowych wcieleń dorobili się
między innymi Dwight Eisenhower,
Colin Powell czy Harrison Ford. Jednak zmierzch klasycznych zabawek
nadchodził nieubłaganie. Na przestrzeni lat wracano do poprzedniego
rozmiaru żołnierzyków, zamykano
niektóre serie, kolejne otwierano, ale
G.I. Joe, wraz z pojawianiem się coraz
to bardziej zaawansowanych elektronicznych gadżetów, prędko odchodzili
na zasłużoną emeryturę.
KIEDY WSZYSTKO INNE
ZAWODZI…
Mimo że figurki sprzedawały się
z roku na rok coraz gorzej, a przeważającą większość klientów stanowili
sentymentalni duzi chłopcy, co pewien
czas pojawiały się kolejne serie komiksów, gier i zabawek, a w 2003 i 2004
kolejne animowane pełnometrażowe
filmy. Prace nad pierwszym fabularnym
filmem kinowym planowane były już
od lat. Pierwsze szkice scenariusza powstały jeszcze w latach 90., a kiedy na
początku nowego millenium wydawało
się, że lada moment zaczną się przygotowania planu i pierwsze zdjęcia…
wybuchła wojna w Afganistanie.
Producent filmu Lorenzo di Bonaventura skwitował to w jednym z wywiadów takimi słowami: „Niestety, nasz
prezydent postawił nas w dość niewygodnej sytuacji w momencie, w którym
chcielibyśmy promować na świecie film
o amerykańskich żołnierzach”. G.I. Joe
poszli do szuflady, a Hollywood sięgnęło
po inną zabawkę z asortymentu Hasbro – Transformers (z którymi zresztą
oddział specjalny nie raz spotkał się na
kartach komiksów).
Kiedy działania wojenne na Bliskim
Wschodzie nadal się toczą, lecz nie na
pierwszych stronach gazet, zostawiając
sobie fantastyczny kontekst jako koło
ratunkowe w razie ataku pacyfistów
AT
L
0
1
ŁO
O
K
O
ZA
OŃ
R
B
A
W
EM
FILMO
T
K
A
F
IĘ
S
E
I
N
STA
Paramount Pictures rozpoczął pracę
nad filmem. Za scenariusz opowiadający
o narodzinach terrorystycznej organizacji Cobra odpowiada znany z „Piratów
z Karaibów” czy „30 dni mroku” Stuart
Beattie. Reżyseruje autor „Mumii” i „Van
Helsinga” Stephen Sommers, który
poproszony w jednym z wywiadów
o komentarz na temat projektu powiedział, że: „Dla ludzi, którzy nic nie
wiedzą o G.I. Joe, film będzie miał sens.
Ci, którzy kochają serię, dowiedzą się
o samych jej początkach”. Rozgrywająca
się za 10 lat od dnia dzisiejszego fabuła
pełna jest akcji, pościgów i walk. Niech
nikogo nie zwiedzie jednak futurystyczny wygląd ekwipunku i pojazdów.
Nad prawdopodobieństwem wszelkich
technologii czuwał sztab ekspertów,
którzy zajmują się na co dzień maszynami przyszłości i zgodnie przyznają,
że przewidywania zrealizowane na
potrzeby filmu za mniej niż dekadę
będą rzeczywistością. Krócej natomiast
będzie trzeba czekać na nową kolekcję
figurek opartych dokładnie na podstawie wymiarów zaangażowanych
do filmu aktorów. Channinga Tatuma,
Dennisa Quaida czy Christophera Ecclestona zeskanował inny sztab ekspertów,
na co dzień zajmujących się produkcją
zabawek w firmie Hasbro, gdzie 46 lat
temu rozpoczęła się wojna w kilkunastocentymetrowej skali.
movie SIERPIEŃ 2009
31
Maciej
Tu mówi Movie: MACIEJ STUHR
Stuhr
Zawodowy striptizer
Zapotrzebowanie na kabaretowo-konferansjerską adrenalinę
znacznie u niego zmalało. Postawił na teatr i film.
Czeka go zresztą międzynarodowa kariera.
Przynajmniej – jak sam mówi – w Czechach.
Przy okazji premiery filmu „Operacja Dunaj”
MOVIE rozmawia z Maciejem Stuhrem!
ROZMAWIAŁ MICHAŁ KARPA
MOVIE: Wie
Pan, jakie filmiki z Pana
udziałem w serwisie YouTube cieszą się
największym zainteresowaniem?
STUHR: Kabarety pewnie. To dosyć śmieszne, bo
dla mnie w pewnym sensie to już zamknięty rozdział, a widzę, że ilość odsłon skeczy jest dość duża.
MOVIE: Mówimy
o setkach tysięcy, a niektóre nagrania wrzucone są kilka razy,
przez różnych użytkowników.
STUHR: Gdyby chociaż za jedno kliknięcie dawali
dziesięć groszy, zarobiłbym ładnych parę tysięcy,
a tak mogę tylko cieszyć się popularnością.
MOVIE: Może
dlatego warto wrócić do
kabaretu? Ekipa „Po Żarcie” rozwiązała
się dziesięć lat temu, zgadza się?
STUHR: Policzmy – kabaret przestał istnieć,
kiedy zdałem do szkoły teatralnej, ostatni występ
mieliśmy pod koniec 1999 roku. Wkrótce faktycznie
będzie dziesięć lat. Niesamowite...
MOVIE: Dziś
określa się Pan przede
wszystkim jako aktor, inne aktywności
– konferansjerską czy kabaretową – spychając na drugi plan. Nie brakuje Panu
tej nieprzewidywalności, improwizowania
na scenie?
STUHR: Jeśli mi brakuje, to daję się jeszcze namówić na jakieś ekscesy estradowe, ale między innymi
owa nieprzewidywalność, bardzo dobrego słowa
Pan tu użył, wpłynęła na moje lekkie wycofanie. To
ogromny stres, w porównaniu z którym teatr, nie
mówiąc już o filmie, jest uroczym przytułkiem dla
staruszków.
32
SIERPIEŃ 2009 movie
PORTRET FORUM
MOVIE: Gdzie zatem adrenalina?
STUHR: W pewnym momencie poczułem, że raz na
jakiś czas mogę sobie zafundować skok na bungee,
ale zawodowym skoczkiem nie chcę być. Staram to
sobie jakoś dawkować. Nie tak dawno prowadziłem
zakończenie Krakowskiego Festiwalu Filmowego,
ale następnego podobnego występu nie mam w planach. Chociaż był okres, kiedy występowałem kilka
czy kilkanaście razy w miesiącu. Teraz, jeśli nawet
chciałbym zarobić więcej pieniędzy czy pobawić się
w coś ekstremalnego, nie za bardzo mam czas. Zajętości teatralne i filmowe dość szczelnie wypełniają
mój grafik.
Gdyby obraz o stanie
wojennym albo Katyniu
wyprodukowali Rosjanie,
to nie ujmując nic fabule
Andrzeja Wajdy, ich film
dopiero miałby moc
MOVIE: Ale
na dubbing zawsze znajdzie
Pan chwilę – doliczyłem się jedenastu
filmów, w których użyczał Pan głosu
animowanym postaciom. Mam wrażenie,
że to dla aktora musi być ciężki kawałek
chleba – to, co może zagrać gestem czy
mimiką, oddane jest już animowanej
postaci, jemu zostaje wyłącznie operowanie głosem.
movie SIERPIEŃ 2009
33
Tu mówi Movie: MACIEJ STUHR
czego sami doświadczamy w życiu. Koterski, który
całe życie próbował ugryźć ten temat, w „Dniu świra” osiągnął mistrzostwo. Często jednak owa chęć
porozumiewania się z widzem przysłania twórcom
to, do czego kino jest stworzone. Myślę, że polscy
reżyserzy, a przede wszystkim scenarzyści – niestety
te dwie profesje są u nas niebezpiecznie powiązane
– czują się zobowiązani do wypowiadania się. A kino
nie jest do wypowiadania się, tylko opowiadania.
premierze filmu pojawia się minister obrony narodowej. Zresztą niech przyjdzie, ale nie chciałbym, żeby
cała impreza miała polityczny kontekst. Bo nie takie
były założenia. Mimo że „Operacja Dunaj” wrzucona jest w konkretny epizod historyczny, to jednak
scenarzyści – i myślę, że słusznie, choć może nam
się za to oberwać – zrezygnowali z ambicji ustosunkowania się do tamtych czasów. Być może dzięki
absurdalnej sytuacji, która rozwija się w filmie.
Uderza Pan w cały nurt kina
moralnego niepokoju.
MOVIE: Czy
MOVIE:
STUHR: Ale taką tezę wygłosił kiedyś Krzysztof
Kieślowski i myślę, że miał ogromną rację. Oczywiście, raz na jakiś czas każdy z widzów, który
oczekuje od kina czegoś więcej, lubi, jak reżyser
zajmie stanowisko w sprawie. Ale to nie może być
zasadą kina. A u nas, jeśli film nie jest wypowiedzią
na jakiś temat, to krytycy, ludzie ze środowiska, od
razu zaliczają go do gorszej kategorii.
STUHR: Bez cienia wątpliwości mogę powiedzieć,
że dubbing jest dla mnie czystą przyjemnością.
Cieszę się za każdym razem, kiedy idę do studia,
zwłaszcza jeśli nagrywamy jakąś fajną kreskówkę. I nawet pomimo tych wszystkich ograniczeń
– kiedy wydaje się, że wolność artystyczna spada do
zera, bo przecież animek jest już ukształtowany, bo
ktoś go narysował i dał mu głos w wersji oryginalnej. Ja paradoksalnie mam tu ogromne poczucie
wolności, co więcej – wprowadzenie w te ramy jakiegoś autorskiego pierwiastka wymaga ogromnego
kunsztu i to właśnie jest strasznie nęcące.
MOVIE: Na
tym poletku mistrzem jest
Pański ojciec, który w „Shreku” przemówił głosem osła. Wiem, że w wywiadach
z Panem jednym z najczęściej poruszanych wątków jest właśnie ten rodzinny,
zatem w kontekście „Korowodu” i „Pogody na jutro” chciałbym go ograniczyć
do pytania o to, jaka jest różnica między
sytuacją, kiedy gra Pan u Jerzego Stuhra a u innych twórców?
STUHR: Na planie filmowym ta rodzinna relacja
przekłada się na fakt, że ojciec jest jednym z niewielu reżyserów, którzy dają mi krytyczne uwagi.
Widzi każdą moją słabość i wie, co mogę zrobić
lepiej. Trudno więc mówić o sielankowej współpracy.
Owszem, jest miło i przyjemnie, ale u niego na planie jestem bardziej wycofany, skupiony, nie żartuję
i nie robię kawałów, na które pozwalam sobie, kiedy
gram u kogoś innego.
MOVIE: Powiedział
Pan kiedyś, że nie lubi
polskiego kina za to, że czasami chce być
34
SIERPIEŃ 2009 movie
mądrzejsze od życia. A co się Panu w polskim kinie podoba?
STUHR: Myślę, że to, co każdemu polskiemu
widzowi. Ludzie lubią nasze filmy, przede wszystkim
aktorów. Mamy swoje ulubione tytuły i postaci. I ja
również je mam. Jeżeli widzę Janusza Gajosa w telewizji, to w zasadzie niezależnie od tego, w czym
bierze udział, ufam mu na tyle, że nie wyłączam
odbiornika.
MOVIE: A poza aktorami?
STUHR: Myślę, że pewien rodzaj porozumienia
z widzem polskie kino dopracowało w czasach
PRL-u i coś z tego do dzisiaj zostało. Ale to czasami
jest bolączka, a czasami ogromny atut. Najlepszym
przykładem jest chyba „Dzień świra”. Film zupełnie
afabularny, chociaż nie wiem, jak odbierają go
za granicą. Niemniej na pewno nie chodzi w nim
o historię, raczej o sytuację, która jest skeczem kabaretowym – główny bohater nie może pracować, bo
ktoś dudni mu za oknem. I my wiemy, że nie chodzi
tu o opowieść, tylko los polskiego inteligenta, o to,
MOVIE: Bo
ambitne?
kino z założenia musi być
STUHR: Myślę, że za bardzo jesteśmy obciążeni
tym, że musimy przekazać widzowi jakąś myśl.
Może to herezja, może jak te słowa przeczyta
Krzysztof Zanussi, to się na mnie obrazi, ale czasami brakuje nam tego, co do perfekcji opanowali
Amerykanie, którzy potrafią opowiadać ciekawe
historie. Z drugiej jednak strony my też mamy
filmy łączące te dwie rzeczy – na przykład „Dług”,
który jest wypowiedzią w sprawie bezsilności, braku
sprawiedliwość, ale przede wszystkim rewelacyjnie opowiedzianą historią, wciągającą od samego
początku do końca.
Dzielę się tymi spostrzeżeniami świeżo po realizacji
filmu „Mistyfikacja” Jacka Koprowicza, który był
spełnieniem moich marzeń nie tylko na poziomie
aktorskim, ale w dużej mierze również dlatego, że
kiedy siadłem do scenariusza, nie byłem obarczony
przeżyciem scenarzysty, tylko pochłonięty fantastyczną opowieścią.
MOVIE: „Mistyfikacja”,
która premierę
będzie miała na jesieni, to już kolejny
obraz – bo ma Pan w swoim dorobku także role w „Solidarność, Solidarność...”,
a na ekrany właśnie wchodzi „Operacja
Dunaj” – o zabarwieniu historyczno-politycznym. Czy tego typu produkcje mają
dla Pana jakieś szczególne znaczenie?
STUHR: Nie, chciałbym nawet, żeby były wolne od
tych obciążeń. Wolałbym, aby „Solidarność, Solidarność...” była po prostu zbiorem ciekawych etiud,
a „Operacja Dunaj” dobrym filmem o trudnych czasach, dalekim od publicystyki i sytuacji, w której na
ze względu na ową absurdalność „Operację Dunaj” zasadnie porównuje się do filmu „C.K. Dezerterzy”?
STUHR: Jestem przeciwny tego typu porównaniom. Widz idzie na film, myśli, że zobaczy drugie
„CK Dezerterzy” i może się rozczarować. Mnie
w tym scenariuszu ujęło ciepło, z jakim autorzy
podeszli do bohaterów. Wbrew temu, o jakich czasach i jakim wydarzeniu jest to opowieść, to jednak
przedstawia ludzi, którym ta historia się zdarzyła,
która się przez nich w jakiś sposób przewałkowała.
Z KAŻDĄ ROLĄ
MŁODY STUHR
JEST CORAZ
LEPSZY
MOVIE: Ale
ten konkretny kontekst jest
ważny. Jiří Menzel, który otoczył „Operację Dunaj” artystyczną opieką, ale także
pojawił się na ekranie, powiedział, że
„trochę hańbiące jest to, że ten film robią
Polacy, a nie Czesi”.
STUHR: No i bardzo dobrze, że robią go Polacy.
Wydaje mi się, że bardziej hańbiące byłoby to, gdyby
„Operację Dunaj” wyreżyserowali Czesi.
MOVIE: Bo
to my mamy wobec nich dług
do spłacenia?
STUHR: Myślę, że gdyby to Czesi zrobili taki
film, byłoby tak, jak z naszymi fabułami o stanie
wojennym. Kręcimy je od czasu do czasu, jedynie rozdrapując swoje rany. Gdyby obraz o stanie
wojennym albo o Katyniu wyprodukowali Rosjanie,
to nie ujmując nic fabule Andrzeja Wajdy, ich film
dopiero miałby moc. Aczkolwiek chcę od razu zaznaczyć, że „Operacja Dunaj” to lekka opowieść, która
nie ma zadania rozliczać nasze winy, może jedyną
Jerzy Stuhr jest jednym
z niewielu reżyserów, którzy
dają mi krytyczne uwagi.
Widzi każdą moją słabość
i wie, co mogę zrobić lepiej.
Trudno więc mówić
o sielankowej współpracy
movie SIERPIEŃ 2009
35
Tu mówi Movie: MACIEJ STUHR
jej ambicją jest nieukrywanie niczego. Tak było:
tacy chłopcy wsiadali w czołgi i jechali z karabinami
do takich wiosek. Czasami zdarzyło się, że rozwalili
gospodę, bywało też, że ktoś zginął – pokazując to,
mamy nadzieję, że paru osobom damy do myślenia. Ale oprócz tego opowiadamy ciepłą historię
o ludziach. No bo ci młodzieńcy w czołgach – jeden
wyrzucony ze studiów, drugi pochodzący z małej
miejscowości – bali się o swoje życie. Dotarliśmy
do wielu materiałów źródłowych, które okazały
się wstrząsające. Oni faktycznie myśleli, że jadą
na wojnę. Na granicach stały rodziny z obrazami
Matki Boskiej i gromnicami, żegnały ich robiąc
Może to herezja, może jak te
słowa przeczyta Krzysztof
Zanussi, to się na mnie
obrazi, ale czasami
brakuje nam tego, co do
perfekcji opanowali Amerykanie, którzy potrafią opowiadać ciekawe historie
znak krzyża, a chłopaki trochę trzęśli portkami, bo
propaganda była taka, że w Czechosłowacji czekają
już tysiące żołnierzy niemieckich. A okazało się, że
tam żyją normalni ludzie, są fajne dziewczyny.
MOVIE: W
„Operacji Dunaj” gra Pan
Floriana Sapieżyńskiego – studenta
relegowanego z uczelni po wydarzeniach
w marcu 1968 – który okazuje się miłośnikiem czeskiej kuchni, poezji i tamtejszych kobiet właśnie. W życiu jest
podobnie?
STUHR: (śmiech) Muszę powiedzieć, że dzięki
„Operacji Dunaj”, która pogłębiła moje związki z Czechami, faktycznie zrobiło się tak, że za
naszą południową granicą mam sporo przyjaciół.
Chciałbym przy okazji podkreślić, że czescy aktorzy
grający w „Operacji Dunaj” to absolutnie pierwsza
liga. To tak, jakby u nas na jednym ekranie pojawili
się Gajos z Jandą. To dotyczy również młodego
pokolenia, na przykład Marty Issovej, która w zeszłym roku na festiwalu w Karlovych Varach dostała
nagrodę dla najlepszej aktorki. Jest to naprawdę
najlepszy zestaw, jaki mógł dostać Jacek Głomb.
MOVIE: Nie
tak dawno na ekranach kin
gościło polsko-słowackie „Wino truskawkowe”. Czy ta konsekwentna artystyczna
współpraca z naszymi południowymi
sąsiadami jest świadoma i zamierzona?
STUHR: Trochę sprawił to przypadek, ale naprawdę fantastycznie się z nimi pracuje, dobrze czuję się
w ich towarzystwie. Pomijam już fakt, że jak Polak
z Czechem siądą i zaczną rozmawiać, to już samo
brzmienie obu języków wprawia w dobry humor.
Mieliśmy wiele świetnych rozmów, ale jedna była
wyjątkowo pouczająca. My zaczęliśmy wymieniać
czeskie filmy, które znamy, a oni polskie. Zachwycaliśmy się „Samotnymi”, „Kolą” czy „Musimy sobie
pomagać”, jednocześnie psiocząc na nasze kinowe
poletko. Jakież było nasze zdumienie, kiedy bracia
Czesi zaczęli wychwalać pod niebiosa polskie kino,
podając takie tytuły jak „Dług” czy „Zmruż oczy”,
jednocześnie mówiąc, że u nich nic się nie dzieje. Ta
dyskusja dała mi wiele do myślenia. Raz – że cudze
chwalimy, swego nie znając, dwa – że w życiu warto
zmieniać perspektywę, bo można się czegoś ciekawego dowiedzieć.
Nie chciałbym zapeszać, ale chyba mogę już wspomnieć, że na skutek moich czeskich przygód, spotkałem się z wybitnym reżyserem Janem Hřebejkiem,
który zamierza kręcić film z polskimi aktorami. Nie
wiem, jak to się zakończy, produkcja jest planowana na przyszły rok, ale wszystko wskazuje na to,
że jeśli mam na horyzoncie jakąś międzynarodową
karierę, to na pewno w Czechach (śmiech).
MOVIE: W
sumie nie do końca, bo przecież nie tak dawno na ekranach gościły
głośne, uhonorowane na festiwalu w Locarno „33 sceny z życia” Małgorzaty
Szumowskiej, czyli kooperacja polskoniemiecka. Jak się Panu gra w takich
międzynarodowych projektach?
STUHR: Film jest bardzo dziwnym zajęciem.
W kryminale „V.I.P.” Juliusza Machulskiego,
w którym Marek Kondrat gra księcia Poniatow-
36
SIERPIEŃ 2009 movie
skiego, jest taka scena: film w filmie. Dźwiękowiec
sugeruje Kondratowi, żeby nie uderzał ręką w stół,
kiedy mówi, bo zagłusza swoje słowa, operator każe
mu chodzić na ugiętych nogach, bo kiedy zadziera
kamerę do góry, widzi koniec dekoracji – wszyscy
rzucają podobne uwagi, a Kondrat potem to gra.
Zresztą strasznie śmiesznie... I tak to właśnie
wygląda – plan filmowy jest pełen dziwnych rzeczy,
które musimy wykonać, a które muszą wyjść naturalnie. Jedną nich jest właśnie sytuacja, kiedy partner mówi do partnerki po polsku, a ona odpowiada
mu po niemiecku czy angielsku, a my zachowujemy
się tak, jakbyśmy rozmawiali w jednym języku.
Pomyślałem sobie kiedyś, że nie mogę nikogo udawać, muszę być sobą i wykorzystywać swoje atuty
tutaj, w Polsce, bo tylko wtedy mam szansę być wiarygodny. Inna sprawa, że aktorom bardzo trudno
zaistnieć za granicą – pomijam już warstwę języka,
bo film ma do dyspozycji dubbing, ale chodzi o cały
odmienny kontekst kulturowy. Widać to chociażby
w „33 scenach z życia”, gdzie Julia Jentsch, która
jest wybitną aktorką, prezentuje się zupełnie inaczej
niż my. Niektórzy nawet uważają, że to jej atut. Na
poziomie odbioru widza rozumiemy, co gra Hajewska, Hudziak, Kuna – mamy cały zestaw wyobrażeń
wywołanych gestem, reakcją, spojrzeniem, a patrząc
na Julię, rodzi się przed nami jakaś tajemnica.
Czasami potrafi ona być dobra, bo widz musi wiele
rzeczy sobie dopowiadać, ale najczęściej jednak jest
tak, że aktor komunikuje całym sobą. Dlatego nasze
kariery zagraniczne są bardzo trudne.
MOVIE: Czy
aktorów?
ROLA W „33 SCENACH Z ŻYCIA” TO
BODAJ NAJLEPSZA
KREACJA MACIEJA
STUHRA
dotyczy to tylko polskich
STUHR: Myślę, że to uniwersalny problem.
MOVIE: W
„33 scenach z życia”, podobnie
jak w sztuce „Anioły w Ameryce” w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego, musi
się Pan rozebrać do naga. Czy negliż na
deskach teatru jest bardziej krępujący
niż ten na filmowym planie?
STUHR: Zawsze jest to krępujące. Chciałem już
dodać, że zwłaszcza dla mężczyzny, ale płeć chyba
nie ma znaczenia. W filmie Szumowskiej to ujęcie
trwa zaledwie parę sekund, ale w kinie, na premierze, ta trudna chwila znacznie się wydłuża (śmiech).
Z kolei w teatrze mamy „żywego” widza. Muszę
jednak powiedzieć, że najtrudniej było mi przełamać
tę barierę po raz pierwszy na próbie, gdy wokół
movie SIERPIEŃ 2009
37
Tu mówi Movie: MACIEJ STUHR
poradzimy... W obu przypadkach – „33 scen z życia”
i „Aniołów w Ameryce” – były to tak ważne role, że
temat nagości w ogóle dla mnie nie istniał.
MOVIE: Żyje Pan jeszcze na dwa miasta?
STUHR: Już nie. Od kilku lat mieszkam i pracuję
w Warszawie. W zasadzie zaczęło się od serialu „Glina”, musiałem przyjechać tu na pół roku i wynająć
mieszkanie. A odkąd zaangażowałem się w teatr,
dalsze mieszkanie w Krakowie nie miało żadnego
sensu. Żyć na dwa miasta mogą aktorzy, którzy
teatr mają u siebie i nie muszą codziennie dojeżdżać
na próby czy spektakle.
MOVIE: Jest
stały zaledwie trzy osoby. Teraz, kiedy przychodzę
do teatru, nie myślę o tej scenie. Jak zawodowa
striptizerka. I mimo że nagość nie jest łatwa,
uważam, że stanowi jakiś wyznacznik profesjonalizmu. Wybrałem taki zawód – aktorzy rozbierają
się w kinie od kilkudziesięciu lat. Inna sprawa, że
wielokrotnie byłem świadkiem sytuacji, w których
wyprawiali jakieś cyrki, mówili, że ktoś im nie powiedział, że oni się na to nie umawiali... Kurczę, to
trzeba było zostać listonoszem. Taki zawód, co na to
Pan jednak nadal jednym
z najbardziej kojarzonych z Krakowem
aktorów. Który Kraków jest Panu bliższy
– ten, o którym Karolina Gorczyca jako
przewodniczka opowiada w „Korowodzie”, czy ten z trylogii Marcina Świetlickiego?
STUHR: (śmiech) Kraków Świetlickiego jest niestety
bardziej pociągający, o czym miałem się przyjemność
i nieszczęście zarazem przekonać kilka razy (śmiech).
U niego to miasto narkotyczne, magnetyczne, wciągające, działające podskórnie, w którym można się
zatracić. No i chociażby dlatego warto było z niego
wyjechać, by móc spojrzeć na to wszystko z dystansu
i wejść do tej rzeki tylko wtedy, kiedy się chce.
5 FILMÓW Z MACIEJEM STUHREM, KTÓRE MUSISZ ZOBACZYĆ
CHŁOPAKI NIE PŁACZĄ
2000 r.
„Wystarczy, że odpowiesz
sobie na jedno zajebiście,
ale to zajebiście ważne
pytanie: co lubię w życiu
robić? A potem zacznij
to robić”. Zrealizowana
przed dekadą „gangsterska
komedia” Olafa Lubaszenki
to dziś kopalnia kultowych
cytatów. Maciej Stuhr jako
Kuba powróci jeszcze
u tego samego reżysera rok
później – w równie udanym
„Poranku kojota”.
Rola:
Film:
38
SIERPIEŃ 2009 movie
POGODA NA JUTRO
2003 r.
Wyjątkowo trafna diagnoza
polskiego społeczeństwa
konsumpcyjnego czasów
telewizyjnych reality shows
i rosnącego w siłę internetu.
Stuhr junior po raz drugi (po
„Historiach miłosnych”) na
planie u swojego ojca. Tym
razem w przekonującej roli
japiszona i politycznego karierowicza, który po trupach
dąży do celu.
Rola:
Film:
KOROWÓD
2007r.
To takie „Historie miłosne”
z brudną polityczną
przeszłością i współczesnym cwaniactwem w tle.
IPN-owska żonglerka
teczkami jako przyczynek
do opowieści o tym, że – jak
mówi nasz ulubiony bohater
z nieco innego świata –
„wszyscy kłamią”. Maciej
Stuhr jako niezmordowany
uczestnik wycieczek po Krakowie, zakochany w jednej
z przewodniczek.
Rola:
Film:
TESTOSTERON
2007 r.
Wunderteam Konecki-Saramonowicz w pierwszej
polskiej „komedii hormonalnej”, która swój damski
odpowiednik znalazła
później w „Lejdis”. Wyborowa obsada, cięty dowcip,
błyskotliwe obserwacje
natury damsko-męskiej,
dynamiczne zwroty akcji.
Maciej Stuhr jako ten, od
którego zaczyna się cała
weselna zawierucha.
Rola:
Film:
33 SCENY Z ŻYCIA
2008 r.
Uhonorowany na wielu krajowych imprezach i festiwalu
w Locarno dramat Małgorzaty Szumowskiej. Jeden
z najbardziej przejmujących
filmów minionego roku.
Rola Piotra, która pozwoliła
Maciejowi Stuhrowi zerwać
z wizerunkiem aktora
wyłącznie komediowego,
została doceniona przez
publiczność oraz kapitułę
Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego.
Rola:
Film:
20 SIERPNIA W GODZINACH
WIECZORNYCH WOJSKA UKŁADU
WARSZAWSKIEGO PRZEKROCZYŁY
GRANICĘ CZECHOSŁOWACJI
I ROZPOCZĘŁY KRÓTKOTRWAŁĄ, ALE
BARDZO SKUTECZNĄ PRÓBĘ NAWRÓCENIA CZECHÓW I SŁOWAKÓW NA
DROGĘ KOMUNIZMU. WŚRÓD
NAWRACAJĄCYCH BYŁO TAKŻE OK. 25
TYS. POLSKICH ŻOŁNIERZY
OPERACJA
DUNAJ
Czyli polsko-czechosłowacki kogel-mogel z czołgiem w tle
TEKST JAROSŁAW PIWKO
Te dramatyczne wydarzenia są
punktem wyjścia dla autorów książki
i scenariusza filmu „Operacja Dunaj”
Roberta Urbańskiego i Jacka Kondrackiego.
Na szczęście nie jest to kolejny gniot
historyczno-patriotyczny, tylko lekko
napisana książka, która z werwą
i humorem (czasem koszarowym, ale tu
jak najbardziej na miejscu) opisuje losy
załogi czołgu T-34 „Biedroneczka”.
„Biedroneczka” czołg–symbol, który
równie skutecznie potrafił bić Niemców
z załogą jak i bez niej, choć nie tak
sławny jak „Rudy 102”, jest chlubą 3.
kompanii, małej jednostki zagubionej
wśród lasów południowo-zachodniej
Polski.
Na rozkaz najwyższego dowództwa
„Biedroneczka” ma iść na czele ariegrady LWP, czyli w wojskowej terminologii
„na przodzie tyłu”.
Dowództwo czołgu obejmuje weteran
wojenny sierżant Edward Kotwicz,
przebiegły, kuty na cztery nogi stary
wiarus. Kierowcą czołgu zostaje kapral
Romek Kwaśny jednostkowy lovestorant i cwana gapa. Do pomocy mają
Floriana Sapieżyńskiego, studenta
wyrzuconego z uczelni po wydarzeniach
w marcu 1968 roku oraz młodego, naiwnego żołnierza Janka Jamrożego
pełnego uwielbienia dla idei socjalizmu
i swojego wujka Edka Kotwicza.
Taki czołg i taka załoga to katastrofa, ale
jakżesz zabawna. Dzielna ekipa już na
początku gubi swoją kompanię i drogę
na Hradec Kralove. I zamiast na miejscu
zbiórki parkuje dosłownie w gospodzie,
w małej, sennej czeskiej mieścinie.
Ta z pozoru dramatyczna sytuacja jest
doskonałym punktem wyjścia do
pokazania różnic w charakterze
i sposobie myślenia Polaków o Czechach
i Czechów o Polakach.
W książce znaleźć można takie perełki,
jak choćby rozmowa dwóch Czechów
o gołębiach:
„ – Gołąbek pokoju, a jaka to rasa,
bo zapomniałem
– Ryś polski
– Jak polski to ma gówno wspólnego z pokojem, Polacy to by nas
teraz chętnie podusili
– Polacy nerwowy naród, mogą
podusić”
„Operacja Dunaj” to doskonała wakacyjna lektura na plażę, czy długą podróż.
Pełna zabawnych powiedzonek i bon
motów. Pojawiające się w tekście
wulgaryzmy i grube żołnierskie żarty
tylko dodają książce uroku.
Wydawnictwo W.A.B trafiło w „dziesiąt-
kę” z wydaniem fajnej pozycji na lato.
Pojawienie się książki w sprzedaży
o kilka dni poprzedzi premierę film pod
takim samym tytułem. Ekranizacja,
której reżyserem jest znany reżyser
teatralny, natomiast kinowy debiutant
– Jacek Głomb zapowiada się jako
superprodukcja i najlepsza polska
komedia 2009 roku, w iście gwiazdorskiej obsadzie. Floriana Sapieżynskiego
zagra Maciej Stuhr, kapitana Czesława
Grążela Zbigniew Zamachowski,
a porucznika Jakubczaka Tomasz Kot.
Po stronie czeskiej również nie zabraknie gwiazd, bowiem w filmie grają m.in.
oscarowy Jiri Menzel jako drużnik
filozof, czy Martha Issova jako Petra,
jedna z najbardziej utalentowanych
czeskich aktorek młodego pokolenia.
Jacek Kondracki
Robert Urbański
OPERACJA
DUNAJ
Wydawnictwo
W.A.B.
www.wab.com.pl
w sprzedaży od
29 LIPCA
movie SIERPIEŃ 2009
39
KAC VEGAS I INNI
Koniec z komedią rom antyczną. Teraz rządzi komedia kumplowska!
CHŁOPACKIE
JEŚLI WAKACJE SĄ W KINIE SEZONEM OGÓRKOWYM, TO „KAC
VEGAS” ORAZ „STARY, KOCHAM CIĘ” TRZEBA UZNAĆ ZA OGÓRKI
WYJĄTKOWO PYSZNE – LEKKIE, SMAKOWICIE PRZYRZĄDZONE I OSTRO DOPRAWIONE! FILMY TODDA PHILLIPSA I JOHNA
HAMBURGA TO JEDNE Z NAJCIEKAWSZYCH NOWOCZESNYCH
KOMEDII. ODWAŻNE, DOWCIPNE I WSPÓŁGRAJĄCE Z FILMOWYMI
SCHEMATAMI. CHWALONE PRZEZ KRYTYKÓW, LUBIANE PRZEZ
PUBLICZNOŚĆ, ŁĄCZĄ INTELIGENCJĘ Z WALORAMI ROZRYWKOWYMI. JESZCZE PRZED OFICJALNĄ AMERYKAŃSKĄ PREMIERĄ
FILMU WYTWÓRNIA WARNER BROS. PODJĘŁA DECYZJĘ O STWORZENIU SEQUELA „KAC VEGAS”, GDYŻ PO ZAMKNIĘTYCH POKAZACH FILMU ZARÓWNO DZIENNIKARZE JAK I WIDZOWIE WRÓŻYLI
MU WIELKI SUKCES!
TEKST BARTOSZ STASZCZYSZYN
40
SIERPIEŃ 2009 movie
Ostrzejsza jazda
W swej najnowszej komedii Todd Phillips bynajmniej nie wymyślił prochu, za to kapitalnie
odnalazł się w konwencji kina kumplowskiego
spopularyzowanego niedawno przez Judda
Apatowa. Jego „Kac Vegas” to podręcznikowy
przykład nowej amerykańskiej komedii – zbudowanej na sytuacyjnym dowcipie, wulgarnym
języku oraz przełamywaniu – także seksualnych – tabu. Obraz reżysera „Ostrej jazdy” jest
konwencjonalny i niekonwencjonalny zarazem.
Co nie zaskakuje, jeśli przyjrzymy się liście twórców odpowiedzialnych za jego kształt. Dwójka
scenarzystów, Jon Lucas oraz Scott Moore
dali się poznać miłośnikom kina dzięki dwóm
błyskotliwym filmom „Czterem gwiazdkom” oraz
„Duchom moich byłych”, obrazom lekkim i zaskakująco przyjemnym. Także „Kac Vegas” jest
z jednej strony przewidywalną komedią drogi,
zaś z drugiej wciąż zaskakuje nas dowcipnymi
dialogami, sytuacyjnym humorem i psychologicznym komizmem swych bohaterów.
Prezes Warner Bros., Jeff Robinov tak mówił
o swojej nowej produkcji: „Film jest zaskakująco
słodki (…). Todd chciał nakręcić obraz, który
widzowie zechcieliby oglądać”. Bezsprzecznie
udała mu się ta sztuka, gdyż „Kac Vegas” uwodzi,
jest tak rozkoszny i zabawny, że po jego obejrzeniu mamy ochotę zostać na kolejnym seansie.
Opowieść o burzliwym wieczorze kawalerskim,
to najlepszy obraz w karierze Phillipsa. Choć
młody reżyser znany jest polskim widzom jako
twórca „Ostrej jazdy”, „Szkoły dla drani”, czy
też „Old School: Niezaliczona”, jego komediowy
zmysł i poczucie humoru dopiero w „Kac Vegas”
zyskują klarowność i oddziałują z pełną mocą.
Jako reżyser Phillips dojrzewa. Podczas gdy jego
„Ostra jazda” podobna była do rozporkowych
komedii w rodzaju „American Pie”, następne
filmy okazywały się inteligentniejsze i bardziej
wysmakowane. Przypadek Phillipsa jest zresztą
znamienny dla całej współczesnej amerykańskiej
komedii – od kilku lat mamy bowiem do czynienia z ewolucją tego gatunku i kształtowaniem
się nowego modelu filmowej rozrywki. Ojcem
chrzestnym nowej odmiany komedii jest zaś
Judd Apatow.
„Kac Vegas”
zbiera zewsząd
znakomite
recenzje.
JEST TEŻ JEDNYM
Z NAJWIĘKSZYCH
PRZEBOJÓW KASOWYCH
TEGO LATA
movie SIERPIEŃ 2009
41
KAC VEGAS I INNI
40-LETNI PRAWICZEK 2005 r.
OLD SCHOOL: NIEZALICZONA 2003 r.
KAC VEGAS 2009 r.
Bohaterowie Jego kumpelska mość
nowych Powiedzieć, że nowa komedia wzięła swój
początek od Apatowa, byłoby przesadą. Choć
amerykański reżyser wniósł wiele świeżości do
amerykańskiego kina popularnego, jego twórczość czerpała inspiracje między innymi z kina
Kevina Smitha. Apatow zrozumiał, skąd brała się
popularność takich filmów Smitha jak „Clerks –
sprzedawcy” (nakręconego za marne 30 tysięcy
dolarów), czy „W pogoni za Amy” i wyciągnął
DZIESIĘCIU
Seth Rogen
Jeden z ojców założycieli nowej męskiej
komedii. Misiowaty
Kanadyjczyk stworzył
nowy typ bohatera
– zblazowanego, autoironicznego młodzieńca
bez jakichkolwiek
ambicji.
42
SIERPIEŃ 2009 movie
NIE
AMERYKAŃSKICH
KOMEDII
TO WIECZNI
CHŁOPCY
wnioski z komercyjnego sukcesu niewybrednych
komedii z serii „American Pie”. Jakkolwiek różne, to właśnie te dwa zjawiska wyróżniały się na
tle rozrywkowej hollywoodzkiej konfekcji końca
lat dziewięćdziesiątych. Jednocześnie pokazywały one, że współczesna komedia musi porzucić
zasady politycznej poprawności, zrezygnować
z ugrzecznionych dowcipów i lukrowanych bohaterów, by trafić do publiczności, która nie jest
ani poprawna, ani lukrowana. Komedie Judda
Apatowa skierowane są właśnie do młodych
widzów, którzy dość mają łagodnych, schematycznych dykteryjek.
Fanów reżysera nie dziwi, że w 2007 roku
Apatow został wybrany przez magazyn „Entertainment Weekly” najmądrzejszym człowiekiem
w Hollywood. W komedii amerykańskiej pełni
on bowiem funkcję człowieka orkiestry. Reżyseruje („40-letni prawiczek”, „Wpadka”), pisze
scenariusze (m.in. „Nie zadzieraj z fryzjerem”)
oraz produkuje („Supersamiec”, „Boski chillout”).
Niezależnie od pełnionej funkcji odciska na filmach piętno własnego artystycznego stylu. Nikt
nie potrafi równie urokliwie łączyć obyczajowej
odwagi z wulgarnością języka i frywolnym
dowcipem.
Apatow szybko odnalazł swoją widownię,
zaintrygował ją, gdyż nie bał się mówić jej językiem i przekraczał granice, do których typowe
hollywoodzkie komedie nawet się nie zbliżały.
KAC VEGAS 2009 r.
Jednocześnie kino Apatowa i jego współpracowników odcinało się od prostackiego kloacznego
humoru takich twórców jak bracia Farrelly
(„Głupi i głupszy”), czy bracia Wayans („Straszny
film”). Wraz z grupą zaprzyjaźnionych twórców
Apatow kręcił komedie agresywne, ale nie pozbawione przesłania, filmy ostre, ale na swój sposób
subtelne.
WSPANIAŁYCH
Michael Cera
Typ wiecznego fajtłapy
i najbardziej uroczy
aktor młodego pokolenia. Jako młodociany
przyszły ojciec z „Juno”
Jasona Reitmana, czy
zakompleksiony nastolatek z „Supersamca”
czarował widzów swoją nieporadnością.
Jason Segel
Z Rogenem i Jamesem
Franco występował
w serialu Judda Apatowa „Luzaki i kujony”.
Spotkał się też z nimi
na planie „Wpadki”.
Scenarzysta komedii
„Chłopaki też płaczą”
i Sydney ze świetnego
„Stary, kocham cię”.
Jonah Hill
Należy do grona ulubionych aktorów Judda
Apatowa. Wulgarny
i tęgi Seth z „Supersamca”, występował
także w „40-letnim
prawiczku”, „Wpadce”
oraz „Chłopaki też
płaczą”.
Faceci są zmęczeni
Szybko stał się ulubionym reżyserem męskiej publiczności. W swych z pozoru błahych komediach
twórca „Wpadki” mówił bowiem wiele o dzisiejszych mężczyznach. Przełamywał tym samym
kobiecą hegemonię. Koniec lat dziewięćdziesiątych był bowiem w amerykańskiej komedii
czasem kobiet, postfeministyczne obrazy w stylu
KAC VEGAS 2009 r.
NIE GRZESZĄ URODĄ, ANI INTELIGENCJĄ, NIE SĄ TEŻ TOTALNYMI DEBILAMI, KTÓRYCH
LOS WYNOSI DO MIANA HEROSÓW. SĄ TYLKO TROCHĘ... NIEPRZYSTOSOWANI
Jon Heder
Kultowy „Napoleon
wybuchowiec” uczynił
z niego gwiazdę. Błyszczał później w „Szkole dla drani” oraz
„Ostrzach chwały”,
w których z Ferrellem tworzył pierwszą
męską parę w łyżwiarstwie figurowym.
Bill Hader
Jeden z najpopularniejszych komediowych
aktorów drugiego
planu. Zapamiętany
jako oficer z „Supersamca”, szeregowiec
z „Boskiego chilloutu”
oraz Brian z „Chłopaki
też płaczą”.
Paul Rudd
Choć od dawna jest
cenionym aktorem,
jego komediowy
talent odkryto dopiero
w ostatnich latach. Występował w obu filmach
Judda Apatowa, a także
„Wyrolowanych” Davida Waina. Dziś śmieszy
„Stary, kocham cię”.
Justin Long
Miłośnikom komedii
znany z takich filmów
jak „Przyjęty”, czy
„Idiokracja”. W „Zack
i Miri kręcą porno” Kevina Smitha brawurowo
zagrał gwiazdę gejowskich filmów porno.
Steve Carell
Najlepszy amerykański
komik ostatnich lat.
Wcielił się w głównego bohatera „Evana
Wszechmogącego”
i wujka-samobójcę
w świetnej „Małej
miss”, wystąpił w „40letnim prawiczku” oraz
„Wpadce”.
Will Ferrell
Mimo że grał u Woody’ego Allena i w znakomitym „Przypadku
Harolda Cricka” Marca
Forstera, kojarzony jest
z mniej wyrafinowanym typem humoru.
Gwiazdor „Old School:
Niezaliczona” i „Ostrze
chwały”.
movie SIERPIEŃ 2009
43
KAC VEGAS I INNI
ani tak niedojrzali, jak bohaterowie grani przez
sympatycznego aktora, część z nich z pewnością
dużo by dała za powrót do ucieleśnianej przez
niego durnej, lecz bezchmurnej młodości.
Kryzys wieku przedśredniego
WPADKA 2007 r.
Poprawność polityczna
TO OSTATNIA RZECZ, JAKĄ ZNAJDZIECIE
W TYCH FILMACH
STARY, KOCHAM CIĘ 2009 r.
SUPERSAMIEC 2007 r.
SUPERSAMIEC 2007 r.
44
SIERPIEŃ 2009 movie
„Dziennika Bridget Jones” Sharon Maguire, czy
seriale podobne do „Seksu w wielkim mieście”
opowiadały o nowoczesnych kobietach. Faceci
pełnili w nich jedynie rolę tła. Rynek zdominowały wówczas komedie romantyczne i ten rodzaj
stał się gatunkiem stricte kobiecym. Apatow
i spółka zmienili tę sytuację. Jego „40-letni
prawiczek” za warstwą banalnej fabuły i licznych dowcipów skrywał opowieść o dzisiejszych
mężczyznach, uciekających przed dojrzałością
i rolami narzucanymi im przez społeczeństwo.
O męskich kompleksach i różnego kalibru problemach opowiadała „Wpadka” Apatowa, „Supersamiec” Grega Mottoli, czy „Old School: Niezaliczona” Todda Phillipsa.
Bohaterowie nowych kumpelskich komedii
ucieleśniają kilka typów męskości. Ich niemal
pełny zbiór znajdujemy w „Kac Vegas” Phillipsa.
Trzech uczestników wieczoru kawalerskiego
skrajnie się od siebie różni – Phil jest lowelasem,
niechętnie wypełniającym obowiązki statecznego
męża i ojca (ciekawa gra z wizerunkiem Bradleya
Coopera), Stu (Ed Helms) to pantoflarz zdominowany przez upiorną narzeczoną, zaś Alan
(rewelacyjny Zach Galifianakis) jest zaniedbanym
grubaskiem z brodą. Są ucieleśnieniem męskich
trosk: utraconej wolności, potrzeby władzy,
wreszcie – tęsknoty za niewinnością i bezproblemowym życiem. Nie sposób wyobrazić sobie
kumpelskich komedii bez tego typu bohaterów.
W mniejszych lub większych ilościach odnajdujemy ich zarówno w „Stary, kocham cię”, „Boskim
chilloucie”, „Napoleonie Wybuchowcu”, „Old
School…”, a także w oscarowej „Juno” (ważne
kreacje Michaela Cery i Jasona Batemana).
Artystą, który stworzył nowy, ikoniczny typ
męskości jest zaś Seth Rogen, przyjaciel i stały
współpracownik Apatowa. Misiowaci dwudziestokilkulatkowie, w których wciela się Rogen,
są odwrotnością yuppie – pozbawieni ambicji,
przerażeni życiem, nie chcą brać udziału w wyścigu szczurów, ani szczególnie intensywnie
dążyć do samorealizacji. Nie są metroseksualni,
ani nie chcą udawać twardych macho – uciekają
przed zaszufladkowaniem, a przede wszystkim
– nie chcą dojrzewać. Męska publiczność szybko
odnalazła w kreacjach Rogena fragment siebie,
co sprawiło, że dziś jest on jedną z największych
gwiazd współczesnej komedii. I choć widzowie
nie są z pewnością tak nihilistycznie zaniedbani,
Popularność Rogena i innych aktorów ze „stajni”
Apatowa to fenomen niezwykły. Publiczność kupuje ich filmy nie tylko ze względu na komediowe walory. Oglądając „Wpadkę”, „Old School…”,
czy „Stary, kocham cię” dwudziestokilkulatkowie
mogą odnaleźć w nich własne problemy, gdyż
wybrzmiewa w nich również pewna psychologiczna autentyczność.
Także autorzy kumpelskich komedii bez oporów
przyznają się do osobistych inspiracji. Gdy aktor
Jason Segel rozstał się ze swoją dziewczyną,
opowiedział o tym w filmie „Chłopaki też płaczą”.
W „Boskim chilloucie” Seth Rogen zwierzał się
z zamiłowania do palenia trawki, a we „Wpadce”
jego bohater tworzył stronę pornograficzną, które aktor uwielbia ponoć w realnym życiu. W jednym z wywiadów Evan Goldberg i Seth Rogen
przyznawali, że scenariusz „Supersamca” zaczęli
pisać już jako trzynastoletni chłopcy, bohaterowie filmu nosili więc ich imiona i przeżywali
podobne rozterki, co młodociani scenarzyści.
Apatow i jego koledzy mówią często o sobie
– ich bohaterowie przeklinają, fascynują się
„Gwiezdnymi wojnami”, czytają komiksy, przeżywają dziwne erotyczne problemy i wlewają
w siebie wielkie ilości piwa. Sukces filmów
Rogena i innych młodych gwiazd pokazuje, że
amerykańscy komedianci mimowolnie stali się
kronikarzami współczesności, łączącymi karykaturalne skłonności ze szczerością i bezkompromisowością.
Problemy, które przeżywają faceci z filmów
Apatowa, Phillipsa i Rogena, amerykańscy socjologowie nazwali już „kryzysem wieku przedśredniego”. Bohaterowie nowej amerykańskiej komedii boją się dojrzewania. Czy to sponiewierani
panowie z „Kac Vegas”,
mąż-rockman z „Juno”,
wieczny kawaler z
„Miłości na zamówienie”,
czy też przyszły ojciec
z „Wpadki” – wszyscy oni
obawiają się dorosłości
i związanych z nią konsekwencji. Twórcy kumpelskich komedii, nie tylko
pełnią więc role rozkosznych błaznów, ale mówią
też wiele o społeczeństwie singli i o tym, jak
STARY, KOCHAM CIĘ 2009 r.
w zwariowanym świecie
przesunęła się granica
dorosłości. Na swój dowcipny sposób Apatow,
Hamburg i Mottola opisują świat nieudaczników,
zagubionych i przegranych ludzi znajdujących
się często na społecznym marginesie. I choć ich
filmy nie mają wielkiego ciężaru gatunkowego,
trafiają do bardzo licznej publiczności, zgrabnie
łącząc humorystyczne opowiastki z prawdą
o pociesznych, lecz smutnych ludziach.
BOSKI CHILLOUT 2008 r.
KTÓRE MUSISZ ZOBACZYĆ
OLD SCHOOL:
NIEZALICZONA
(Old School) 2003 r.
Zdradzony przez
dziewczynę Mitch
postanawia wrócić
do czasów niewinnej
młodości. Zakłada
więc bractwo studenckie i rzuca się w wir
zabawy.
40-LETNI PRAWICZEK
(The 40 Year-Old Virgin)
2005 r.
Reżyserski debiut Judda
Apatowa zapoczątkował modę na męskie
komedie. Steve Carell,
Paul Rudd i Seth Rogen
to tylko część obsady,
która porwała widzów
pieprznym humorem.
WPADKA
(Knocked Up) 2007 r.
Piękna ona, brzydki on
– czyli Katherine Heigl
i Seth Rogen jako przypadkowi kochankowie
i przyszli rodzice.
Niegłupia, pyszna komedia o strachu przed
odpowiedzialnością.
SUPERSAMIEC
(Superbad) 2007 r.
Przed wyjazdem na
studia trzech kumplinieudaczników, Seth,
Evan i Fogell chce się
ostro zabawić. I choć
supersamcami nie są,
fundują widzom świetną komediową jazdę.
BOSKI CHILLOUT
(Pineapple Express)
2008 r.
Filmy o miłośnikach
trawki niczym już nie
zaskakują. Chyba że
producentem jest Judd
Apatow, a w rolach
upalonych młodzieńców występują Seth
Rogen i James Franco.
STARY, KOCHAM CIĘ
(I Love You, Man) 2009 r.
Peter ma wiele
przyjaciółek, ale ani
jednego kumpla. Gdy
postanawia się ożenić,
rozpoczyna poszukiwania przyjaciela, który
mógłby być świadkiem
na jego ślubie. Słodkie.
KAC VEGAS
(The Hangover) 2009 r.
Wieczór kawalerski
w stolicy hazardu nie
może skończyć się
dobrze. Przekonują się
o tym trzej przyjaciele, którzy na kacu
spróbują zrozumieć, co
wydarzyło się w ciągu
upojnej, minionej nocy.
movie SIERPIEŃ 2009
45
KAC VEGAS I INNI
19
20
Święto piwa
(Beerfest) 2006 r.
reż. Jay Chandrasekhar
Dwaj pochodzących ze Stanów
bracia, jadą na największe europejskie święto piwa – Oktoberfest
w Niemczech. Biorą udział w tajnych, liczących wiele lat zawodach
dla piwoszy. Jednak pokonać gospodarzy nie jest łatwo. Na ekranie strumieniami leje się niemieckie piwo, niemieckie dziewczęta
prezentują swe aryjskie walory
i dominuje oczywiście niemiecki
humor. Aż chce się pić.
Gangsterzy i filantropi 1962 r.
reż. Jerzy
Hoffman, Edward Skórzewski
Genialny Wiesław Michnikowski w roli ciamajdowatego laboranta, Anastazego
Kowalskiego, który wyrzucony z pracy i mając dosyć upierdliwej żony (Hanka
Bielicka), idzie zalać robaka do knajpy. Tam, w roztargnieniu, wyciąga alkoholomierz, którym miesza w swojej setce. Dzięki czemu zostaje postrachem stołecznej gastronomii.
17
Wolny
TEKST ARTUR SZKLARCZYK
„ŚWIAT BYŁBY LEPSZYM MIEJSCEM, GDYBY KAŻDY DZIEŃ
ZACZYNAŁ SIĘ OD DWÓCH SZKOCKICH” – MAWIAŁ HUMPHREY
BOGART, KTÓRY JAK WIADOMO ZA KOŁNIERZ NIE WYLEWAŁ,
A MIMO TO STWORZYŁ WIELE NIEZAPOMNIANYCH KREACJI,
NA CZELE Z ROLĄ RICKA W „CASABLANCE”. BO PIĆ TRZEBA
UMIEĆ. CO CZASEM UDAJE SIĘ KINOWYM BOHATEROM,
A CZASEM WRĘCZ ODWROTNIE. OTO NASZ RANKING
NAJWAŻNIEJSZYCH FILMÓW (CZASEM WESOŁYCH
I ZABAWOWYCH, A CZASEM POWAŻNYCH
I SMUTNYCH), W KTÓRYCH ISTOTNYM
ELEMENTEM CZĘSTO NAPĘDZAJĄCYM
FABUŁĘ JEST WÓDKA, WHISKY,
WINO, A NAWET PIWO!
strzelec
reż.
18
28 dni
2000 r.
(28 Days)
reż. Betty Thomas
Tak jak do tanga trzeba dwojga, tak najlepiej pije się we dwójkę. Codzienne popijawy dziennikarki Gwen Cummings (Sandra Bullock) i jej przyjaciela Jaspera
(Dominic West) kończą się jednak dla niej kacem-gigantem. Miarka przebiera się
jednak, kiedy pijuska psuje ślub siostry. Za co trafia do zamkniętego zakładu na
cztery tygodnie odwyku. Brrr...
46
SIERPIEŃ 2009 movie
na wesoło
na poważnie
1981 r.
Wiesław Saniewski
Macie problem z alkoholem?
Obejrzycie sztandarowe
dzieło moralnego niepokoju,
które działa lepiej niż esperal. A wszystko za sprawą
Piotra Garlickiego, który
jako ówczesny freelancer musi
stanąć na głowie, a raczej wypić morze wódki, by zdobyć
sensacyjny materiał na artykuł.
A miejsca i okoliczności,
w których pije, mogą wywołać
odruch wymiotny.
cytaty „na bani”:
„To alkohol! Największa trucizna!”
– mówi As z „Hydrozagadki” wzdragając się przed spożyciem
movie SIERPIEŃ 2009
47
P
R
NA
AUS
Jak wiadomo, amerykańskie kampusy to
siedlisko rozpusty. Każdy bzyka się z każdym,
a alkohol leje się strumieniami. Nie inaczej jest
w tym filmie, którego bohaterami są studenci
stowarzyszenia Delta, którym przewodzi John
„Bluto” Blutarski (John Belushi – największy
w Hollywood specjalista od używek). A w
roli product placementu wystąpiło (nawet
na plakacie), cienkie jak siki, ale zaskakująco
popularne w Ameryce piwo Budweiser.
ALKOHOLU
O
KIN
ZU

TKACH 
U
K
S
FILMÓW O
ICIU
2200
I
 JEGO
14
Piwne rozmowy
braci McMullen
(The Brothers McMullen)
reż. Edward Burns
13
Wieczór kawalerski
1995 r.
Złocisty trunek (a raczej ciemny Guinness) jako katalizator rozmów o sprawach wielkich i małych. A rozmawiają przy stole w
miejscowym pubie trzej bracia, którzy nie potrafią sobie poradzić
z uczuciowo-erotycznym życiem, samotnością, a wreszcie własną
tożsamością. Ciepłe, kameralne, damsko-męskie kino do sączenia
we dwoje.
16
Menażeria
(Animal House)
reż. John Landis
(Bachelor Party)
reż. Neal Israel
wulkanem
1984 r.
(Under
The Volcano)
reż. John Huston
Zgrabna adaptacja dzieła
Malcolma Lowry’ego, czyli
jednego z najlepszych
studiów na temat skrajnego
alkoholizmu. W przejmującej kreacji Alberta Finneya
główny bohater, były konsul
angielski w Meksyku idzie na
dno w takim tempie, w jakim
to dno ukazuje się w kolejnych butelkach, które opróżnia. A wszystko to w dusznej,
lepkiej atmosferze meksykańskiej prowincji.
cytaty „na bani”:
48
SIERPIEŃ 2009 movie
„Ale się gorzołeczki zmarnowało...”
Hulaj dusza, piekła nie ma! Zwłaszcza kiedy trzeba pożegnać się ze
stanem kawalerskim. A że Rick Gassko (Tom Hanks) ma przyjaciół,
którzy dla niego zrobią wszystko, więc wieczór zapowiada się naprawdę grubo. Koleżanki także stają na wysokości zadania, przebierając się za call-girls. Na to wszystko wpadają japońscy biznesmeni,
którzy traktują imprezę chyba zbyt serio.
1978 r.
15
Pod
– Pyzdra do Kwiczoła w scenie, kiedy pęka beczka ze zdobyczną okowitą
1984 r.
12
Kiedy mężczyzna
kocha kobietę 1994 r.
(When a Man Loves a Woman)
reż. Luis Mandoki
Z pozoru dramat taki, że można się pochlastać. Bo ona
(Meg Ryan) pije, a on (Andy Garcia) tego nie dostrzega.
I tak upływa (w jej przypadku również dosłownie) kilka lat
małżeństwa. Ale kiedy wyjdzie na jaw, że z nią jest źle, on
schowa dumę do kieszeni, by wyciągnąć żonę z nałogu.
Mocne, dobre kino o tym, że miłość pokona wszystko.
11
Ćma barowa 1987 r.
(Barfly)
reż. Barbet Schroeder
Z kart powieści Charlesa Bukowskiego, z jego scenariuszem oraz nim samym w scenie, kiedy główny
bohater, Henry Chinaski (świetny i młody jeszcze
Mickey Rourke) wchodzi po raz pierwszy do baru.
W tymże barze zapijaczony, niespełniony pisarzyna
spotyka Wandę (Faye Dunaway) – kobietę, której
życie również przecieka przez palce, ale także kobietę
w jakiś sposób wyjątkową, inną od wszystkich. Między
parą zaczyna iskrzyć. Na chwilę również zapala się
światełko nadziei, że im się uda, że razem wyjdą z nałogu, że Henry wyda wreszcie swoje teksty... Niestety,
sielanka trwa krótko, a finał jest łatwy do przewidzenia – parze tragicznych kochanków zostaje już tylko
picie...
cytaty „na bani”:
„Śniło mi się, że jestem na bezalkoholowym weselu”
– obudzony notariusz w „Weselu” Smarzowskiego
movie SIERPIEŃ 2009
49
P
R
NA
AUS
10
Nie lubię
9
ALKOHOLU
O
KIN
ZU

TKACH 
U
K
S
FILMÓW O
ICIU
2200
poniedziałku
I
 JEGO
reż. Tadeusz
Chmielewski
1971 r.
7
Popiół
i diament
1958 r.
reż. Andrzej Wajda
+ kilka innych dzieł Wajdy
Ostatni dzień wojny. Przy
akompaniamencie tang i fokstrotów bohater filmu, Maciek
Chełmicki (Zbigniew Cybulski), szuka odpowiedzi, jak żyć
dalej. Jutro dostanie rozkaz
zabicia Szczuki, sekretarza
PPR. Ale dziś pije, razem
z kompanem z AK, Andrzejem
(Adam Pawlikowski). W kultowej już, jednej z najważniejszych w historii polskiego
kina, scenie żołnierze zapalają
na cześć swoich poległych
kolegów „znicze” z kieliszków
spirytusu. A więc alkohol jako
patriotyczne misterium.
Bo w swoim najlepszym filmie
Wajda pokazał inną, jakże
różną rolę alkoholu w naszej
cytaty „na bani”:
SIERPIEŃ 2009 movie
1942 r.
reż. Michael
Curtiz
„Z wszystkich barów we wszystkich miastach na całym świecie
ona musiała wejść do mojego” mówi Rick (Humphrey Bogart)
do Ilsy (Ingrid Bergman) w
klasyku kina, którego akcja praktycznie cały czas dzieje się we
wspomnianym nocnym klubie,
który choć oddalony jest od frontów II wojny światowej to skupia,
niczym w soczewce, wszystkie
problemy tych niebezpiecznych
czasów. Jednak mroczne tajemnice i klimat wojennej okupacji stanowią jedynie tło do opowieści
o głębokim i uczuciu i trudnych
wyborach życiowych między
parą bohaterów. Opowieści w
oparach dymu i przy akompaniamencie drinków oraz fortepianu,
na którym Sam gra „As Time
Goes By”. Klasyka!
Pić można, by utopić smutki w alkoholu, ale pić można
z czystej potrzeby dobrej zabawy. Taki radosny typ picia
reprezentuje bohater Bohdana Łazuki, który wraca
do domu wzdłuż torów tramwajowych, używając korby
zamiast kompasu. A to wszystko pod okiem przypadkowych przechodniów, którzy z życzliwością i wyrozumiałością przyglądają się „pielgrzymowi”. Takie to były czasy...
A jako bonusowy element scenografii wszechobecne
zielone kioski oferujące spragnionym robotnikom
ożywcze piwo.
50
Casablanca
„Przez to śledztwo jestem do tyłu z piciem”
– detektyw Nick Charles z „W pogoni za cieniem” W.S. Van Dyke’a
kulturze – w scenie „błędnego”
poloneza prowadzonego
przez sekretarza prezydenta
(Bogumił Kobiela) aparatczycy – nowi gospodarze kraju zataczają się w pijackim amoku.
Andrzej Wajda to, chcąc nie
chcąc, absolutny lider kina
z domieszką alkoholu. Naturalistyczna scena chlania
i rzygania z „Ziemi obiecanej”,
wyciskanie ze szmaty do podłogi ostatnich kropel rozlanej
wódy w „Człowieku z żelaza”,
transportująca gorzałę ze
stolika do ust przy pomocy
szalika Krystyna Zachwatowicz
w „Człowieku z marmuru”, czy
wylewający się wręcz z ekranu
przemieszany zapach potu,
wódy i zagrychy w ekranizacji
„Wesela” Wyspiańskiego to
tylko najbardziej spektakularne, ale przecież nie jedyne
przykłady wódczanej epopei
mistrza Wajdy.
6
Pętla
8
Pijany mistrz
1978 r. (Jui kuen)
reż. Woo-ping
Yuen
Kino spod znaku łubu-du, ale z przymrużeniem oka. Krnąbrny Wong Fei-Hung (w tej
roli Jackie Chan) zostaje oddany na naukę do
swojego wuja – surowego i wiecznie
pijanego mistrza
wschodnich sztuk
walki, Su Hua Chi
(Siu Tien Yuen).
Narzuca on uczniowi surową dyscyplinę. Wong nie może
tego znieść i ucieka.
Zostaje napadnięty i pobity przez wynajętego
zabijakę (Jang Lee Hwang). Wściekły, upokorzony chłopak wraca do swojego wuja po
wskazówki, dzięki którym mógłby się zemścić
na prześladowcy. Nauczyciel udowadnia
mu, że stan upojenia jest doskonałą strategią
walki. Zamiast jednak kopiować niezdrowy
styl nauczyciela, Wong postanawia symulować pijaka, czym wyprowadza w pole swoich
przeciwników. Śmieszne!
1957 r.
reż. Wojciech Has
Trudno walczyć z nałogiem, kiedy każdy napotkany kumpel namawia do picia.
Kuba (Gustaw Holoubek), bohater prozy Marka Hłaski, w domu też nie może
się ukryć, bo wszystko kojarzy mu się z piciem. Film Hasa jest relacją z jednego,
przełomowego dnia w jego życiu: po południu ma się udać wraz z Krystyną,
swoją narzeczoną, do lekarza, który zaaplikuje mu środek wspomagający walkę
z nałogiem. Kubę męczą jednak samotne oczekiwanie i telefony ciekawskich
znajomych. Wychodzi więc na miasto, włóczy się bez celu, spotyka miłość z młodzieńczych lat, wdaje się w bijatykę, aż w końcu nie wytrzymuje i wchodzi do
baru „Pod Orłem”, gdzie sięga po kieliszek i prowadzi dysputę o życiu z saksofonistą-alkoholikiem. Ta niezwykła rozmowa, to jednocześnie „last goodbay” Kuby.
W finale zakłada na szyję tytułową „Pętlę”.
cytaty „na bani”:
„Zjadłem jego wątrobę i popiłem chianti”
– Hannibal Lecter do agentki Starling w „Milczeniu owiec”
movie SIERPIEŃ 2009
51
P
AUS

ZU
5
Wesele
2004 r.
reż.
Wojciech
Smarzowski
I
 JEGO
„To opowieść o miłości
i o pieniądzach... a właściwie o miłości do pieniędzy”
– mówił reżyser filmu, w którym niezwykle ważną,
rzec można – destrukcyjną rolę odgrywa wóda. Ale
po kolei... Wojnar, zamożny ogrodnik urządza córce
wystawne wesele. Zgodnie z polską tradycją impreza
przybiera charakter pokazowy.
Kiedy zabawa rozkręca się na
całego, panna młoda dostrzega wśród gości weselnych
kamerzystę, swojego byłego
chłopaka, którego nadal kocha.
Wraz z rosnącą ilością promili
we krwi weselników, ustalony
wcześniej scenariusz imprezy
zaczyna wymykać się spod
kontroli. Wśród „efektów specjalnych” trzeba wyróżnić zniszczenie audi TT przez Tamarę Arciuch oraz
oblanie bigosem Mariana Dziędziela przez Iwonę
Bielską. A nawalony jak szpadel Notariusz (Arkadiusz Jakubik) to już klasa sama dla siebie.
2
4 Factotum
reż. Bent
Wszyscy jesteśmy
Chrystusami 2006 r.
reż. Marek Koterski
cytaty „na bani”:
SIERPIEŃ 2009 movie
Hamer
I znów Bukowski, i znów jego bohater Chinaski. Tym razem
jednak w historii, w której rzecz jasna alkohol leje się
strumieniami. Czasem nawet poniewiera bohaterem, ale że
ten ma dość luźny stosunek zarówno do życia, jak i samego
siebie, to oglądając „Factotum” można odnieść wrażenie, że
to Hank (Matt Dillon) ma władanie nad gorzałą, a nie ona
nad nim. Dlatego Hank to facet, jakim chciałby być każdy
mężczyzna – niepokorny, przystojny, błyskotliwy, uwielbiany
przez kobiety i mający szczęście w hazardzie. Jest wolny jak
ptak i ma tysiące
pomysłów na
życie oraz jeden
nadrzędny cel
– chce zostać pisarzem. Ale by zarobić na „chleb”,
musi imać się
dorywczych prac.
I tak wiadomo, że
wcześniej czy...
wcześniej wszystko spieprzy.
„Nikt do mnie nie zadzwoni jak jestem trzeźwy, nikt
kurcze, ni chuja, a jak się najebię, to telefony wprost
się urywają” – mówi kolega Adasia Miauczyńskiego.
To jednak Adam jest głównym bohaterem filmu, który
daje po głowie, jak setka wódki na pusty żołądek.
Opowieść Koterskiego o kulturoznawcy i alkoholiku
52
2005 r.
to tragikomiczna opowieść o ojcu alkoholiku.
Narratorem w tej historii jest jego syn, Sylwester, który pamięta z dzieciństwa jedynie picie
ojca i swój strach. Opowieść o tym, jak Sylwek
modlił się, by powalony delirium ojciec nie wyszedł ze swego pokoju. Jak ojciec odlał się pod
drzwiami sąsiadki, a matka dźgnęła go nożem...
Wraz z bolesnym wspominaniem syna również
w Adamie zaczyna się odwijać taśma własnych
wspomnień – jak po pijaku poznał Beatę, jak
się przez picie ożenił i na ślub przyszedł prosto
z izby wytrzeźwień, jak skopał żonę w ciąży,
bo nie chciała jej usunąć, jak próbowała otruć
gazem siebie, jego i dziecko. Jak on sam omal
nie zginął pijany na torach i jak porąbał po
pijaku wigilijną choinkę na oczach struchlałego
Sylwusia. Jak przez upicie nie dotarł do Papieża
z pielgrzymką w intencji niepicia, chociaż byli
już w Rzymie. I jak się
przez picie rozwiódł. Jak omal
nie udusił po
pijaku matki i jak
ją opuścił – dla
picia – w godzinie śmierci...
„Panie, chlejesz pan? Bo ja chleję! Panie, jak ja kocham te
nafte!” – sprzedawca (J. Kobuszewski) do inż. Karwowskiego w „Czterdziestolatku”
3 Bezdroża
2004 r. (Sideways) reż. Alexander Payne
Tak jak wino jest nektarem bogów, tak dzieło Payne jest filmową ucztą dla tych wszystkich, którzy w kinie szukają
prawdziwych emocji i bliskich życia historii. Dwóch przyjaciół przed czterdziestką – Miles (Paul Giamatti) i Jack (Thomas
Haden Church) – funduje sobie wspólny, tygodniowy urlop. Powód jest jeden: Jack niedługo się żeni i ostatnie chwile
wolności ma zamiar spędzić ze swoim najlepszym kompanem. Niestety Miles najwyraźniej źle odczytał intencje kolegi
i z tercetu „dziwki, wino i pianino” zorganizował Jackowi tylko... wino. A dokładniej tournèe po najlepszych kalifornijskich winnicach. Nie żeby Jack nie lubił wina, ale bez przesady – ile go można wypić w towarzystwie tego upierdliwego,
zmanierowanego i pretensjonalnego bubka Milesa, który nie pije merlota, za to ubóstwia pinot noir. Peregrynując od
winnicy do winnicy nasi bohaterowie poznają jednak smak samotności, niespełnionych marzeń i kaprysów losu. Sprawy
komplikują się, gdy Jack zakochuje się w Stephanie (Sandra Oh), a jego przyjaciel spotyka kelnerkę Mayę (Virginia Madsen), która świetnie zna się na winach. Zasłużony Oscar za najlepszy scenariusz adaptowany w 2005 r.
1
FOTO: East News, Medium, archiwum
R
NA
ALKOHOLU
O
KIN
TKACH 
U
K
S
FILMÓW O
ICIU
2200
Zostawić Las Vegas
(Leaving Las Vegas) 1995 r.
reż. Mike Figgis
Przejmująca opowieść o dobrze zapowiadającym się hollywoodzkim scenarzyście Benie
(nagrodzony Oscarem Nicolas Cage), który
traci wszystko. Pogrążając się coraz bardziej
w alkoholowym nałogu i depresji postanawia
wyruszyć z Los Angeles do Vegas z zamiarem
zapicia się na śmierć. I od pierwszego dnia
realizuje swój plan z porażającą konsekwencją, pijąc w hotelowym pokoju i budząc się na
zmianę. Niesiony pragnieniem, podczas jednej
z wypraw do baru niespodziewanie spotyka
Serę, prostytutkę o złotym sercu. Młoda
kobieta uciekła właśnie od swego stręczyciela. Oboje nie mają zbyt dużo do stracenia.
Dziewczyna staje się dla Bena ukojeniem i jedynym świadkiem jego końca. I pokocha Bena
takim, jakim jest naprawdę, nie próbując go
zmieniać. „Czy można cię pożądać? Czy nie
można ci się oprzeć? Może pomogłoby, gdybyś napiła się ze mną burbona” – mówi Ben
do Sery, kiedy już nie jest w stanie się z nią
kochać. Wstrząsające, wielkie kino.”Wódko,
pozwól żyć!” – chciałoby się powiedzieć.
cytaty „na bani”:
„Wody!” – woła w „Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz” kobieta widząca leżącego
na ziemi człowieka. „Piwa, idiotko!” – odpowiada spragniony obywatel
movie SIERPIEŃ 2009
53
MOJE WIELKIE GRECKIE WAKACJE
„Sukces tego filmu przekroczył moje najśmielsze oczekiwania” – wspomina dziś Nia Vardalos,
TAKA
MIŁOŚĆ
TO TYLKO
W GRECJI
54
SIERPIEŃ 2009 movie
Z CZYM KOJARZY SIĘ GRECJA? PRZEDE WSZYSTKIM
Z ANTYCZNĄ KULTURĄ, STAROŻYTNYMI ZABYTKAMI, PIĘKNYMI KRAJOBRAZAMI, ZNAKOMITĄ KUCHNIĄ. A CO Z KINEM? CHYBA TYLKO ZATWARDZIALI
KINOMANI POTRAFIĄ WYMIENIĆ NAZWISKO
JAKIEGOŚ GRECKIEGO REŻYSERA LUB AKTORA.
CO INNEGO SAMA HELLADA, KTÓRA CZĘSTO
GOŚCIŁA FILMOWCÓW. TAK, JAK CHOĆBY
TWÓRCÓW KOMEDII „MOJA WIELKA GRECKA
WYCIECZKA”, KTÓRA ZAINSPIROWAŁA NAS DO
STWORZENIA FILMOWEJ MAPY GRECJI...
TEKST ARTUR SZKLARCZYK
gwiazda euforycznie przyjętej na całym
świecie komedii „Moje wielkie greckie
wesele”. Teraz, osiem lat po tamtej
premierze, amerykańska aktorka (ale
również scenarzystka i producentka)
greckiego pochodzenia przypomina nam
o sobie rolą w równie udanym filmie
„Moja wielka grecka wycieczka”. „Nie
wahałam się ani chwili, kiedy Donald
Petrie zaproponował mi rolę w produkcji, której akcja toczy się w ojczyźnie
moich rodziców” – dodaje Vardalos. „Ale
to nie moje pochodzenie, ani możliwość
kręcenia w otoczeniu miejscowych zabytków była najważniejsza. „Spodobała
mi się bohaterka. Od siebie dodałam do
jej postaci to, że nieustająco się kontroluje, a powinna nauczyć się luzu. Mnie
zawsze powtarzano, że jak będę ciężko
pracować, to osiągnę to, co chcę. A to
nie zawsze się sprawdza. Czasami trzeba się rozluźnić, dać upust uczuciom
i śmiać się lub tańczyć! Georgia broni
się przed wpuszczeniem do swego życia
odrobiny magii, za to mnoży wyimaginowane przeszkody i pielęgnuje rozczarowanie. Musi zmienić spojrzenie na świat. Zresztą
dotyczy to i pozostałych
bohaterów filmu” – mówi
Vardalos o swojej bohaterce. Poznajmy więc
Georgię – Amerykankę
o greckich korzeniach,
wykładowczynię historii
starożytnej, która zniechęcona niepowodzeniami
w miłości i pracy zawodowej, zamieszkała w Grecji. Tu
miała nadzieję odnaleźć pasję i radość
życia, którą Grecy nazywają „kefi”. Została przewodniczką wycieczek, jednak
codziennie daje się jej we znaki powszechnie panująca beztroska i dezorganizacja. I jak tu odnaleźć swoje „kefi”
w kraju, w którym nic nie funkcjonuje
jak należy, a temperamentni mieszkańcy
spędzają życie na nieustającej „przerwie
na kawę”? „Turyści, którymi opiekuje się
Georgia, również nie dają jej powodów
do satysfakcji. Domagają się wycieczek
na plaże i na bazary, z niepojętych przyczyn bez przerwy opychają się lodami,
a oglądanie pozostałości po wspaniałym
antycznym świecie śmiertelnie ich
nudzi” – dodaje Donald Petrie, reżyser,
który nigdy nie był wcześniej w Grecji.
Dlatego tuż przed zdjęciami zwiedził
m.in. Olimpię,
Akropol i Delfy. „Georgia postanawia
rzucić to wszystko i wrócić do USA, ale
musi jeszcze obsłużyć ostatnią wycieczkę. Jej skład to prawdziwa menażeria dziwnych typów: para wiecznie
wstawionych Australijczyków, skłócone
brytyjskie małżeństwo z nadąsaną
córką, napalone rozwódki z Hiszpanii,
staruszka–kleptomanka i jej chodzący
przy balkoniku mąż i wreszcie dowcipkujący błazen, który uważa się za duszę
towarzystwa (Richard Dreyfuss). „Kiedy
Georgia dochodzi do wniosku, że już
gorzej być nie może i niedługo znajdzie
się na krawędzi załamania nerwowego, ktoś nieoczekiwanie pomoże jej
odnaleźć urok i radość życia, a wiecznie
spięta pragmatyczna perfekcjonistka,
zamieni się w istny gejzer uczuć,
energii i szalonych pomysłów
i wszystko postawi na jedną kartę:
miłość” – wyznaje Vardalos, której
wybrańcem zostanie, z początku
małomówny, zarośnięty i wzbudzający powszechną wesołość
swoim imieniem i nazwiskiem,
grecki kierowca turystycznego
autobusu Poupi Koupas (Alexis
Georgoulis). Skąd to znamy?
A choćby z „Pięknej i bestii”.
Bo, jak przekonamy się w kinie,
wybranek Georgii okaże się nie
takim znowu brzydalem...
movie SIERPIEŃ 2009
55
MOJE WIELKIE GRECKIE WAKACJE
å
Pocztówka
z
wakacji
czyli 10 filmów z Grecją w tle
DZIAŁA NAVARONY
1961
(The Guns Of
Navarona)
reż.:
J. Lee Thompson
NIE WIESZ, GDZIE SPĘDZIĆ WAKACJE? W GRECJI! A NAJLEPIEJ O CO CHODZI: Jest rok 1943.
ŚLADEM KILKU CIEKAWYCH I ZAPEWNE ZNANYCH CI FILMÓW Grecja. Jedyna droga ewakuacji
Filmy te – przeczytasz o nich poniżej – w większości kręcone były
na kilkunastu z kilkuset malowniczych, pełnych uroku greckich
wysp. Wysp, które zachwycają nie tylko starożytnymi zabytkami,
ale też fantastycznymi plażami, cudownym morzem, znakomitym
jedzeniem, wyśmienitymi trunkami i niezwykłymi ludźmi. Zapraszamy więc do lektury naszego subiektywnego, filmowego przewodnika, a potem w drogę. Hellada czeka!
TEKST GLASSINI
dla odciętych od świata żołnierzy
brytyjskich wiedzie przez przesmyk
na Morzu Egejskim. Dostępu do
niego broni bateria potężnych dział
na wyspie Navaronie, ukrytych
w niezdobytych skałach. Z misją
wysadzenia ich wyrusza sześciu
zdecydowanych na wszystko komandosów, a od powodzenia akcji zależy
los dwóch tysięcy żołnierzy. Genialna
obsada (Gregory Peck, David Niven,
Anthony Quinn),
Oscar za efekty specjalne i sześć
innych nominacji – jednym słowem:
klasyka!
ç
í
ê
ï
î
ì
åë
é
SIERPIEŃ 2009 movie
MAMMA MIA!
2008
reż.: Phyllida Lloyd
O CO CHODZI: Kinowa wersja
musicalu z 27 piosenkami ABBY.
Główną bohaterką jest dziewczyna
samotnie wychowana przez matkę
na jednej z greckich wysp.
MIEJSCE AKCJI:
KRETA, niewielka wyspa Charos
u wybrzeży Turcji, oraz fikcyjna
wyspa Navarona.
Zdjęcia jednak powstały głównie
na RODOS.
WALORY TURYSTYCZNE: Na RODOS, prócz zabudowy miasta Rodos
oraz ruin Joannitów m.in. w Lindos
i Monolithos nie ma zbyt wiele
zabytków. Wyspa słynie natomiast
z pięknych plaż (np. Faliraki) oraz...
wiatrów, które uczyniły z przesmyku
Prasonisi mekkę wind- i kitesurferów.
é
GREK ZORBA
1964
(Alexis Zorbas)
reż.:
Michael Cacoyannis
O CO CHODZI: Adaptacja powieści
Nikosa Kazantzakisa. Basil (Alan Bates), nieśmiały pisarz przybywa z Anglii na piękną grecką wyspę – Kretę.
Poznaje tam Alexisa Zorbę (Anthony
Quinn), pogodnego, towarzyskiego
Greka. Gdy Zorba podejmuje pracę
w opuszczonej kopalni Basila, dla
Anglika rozpoczyna się ważna lekcja.
Z obserwatora świata, staje się powoli jego częścią. Optymizm i zaraźliwa radość życia Zorby są tak silne,
że nawet przeciwności losu nie są
w stanie zburzyć pogody jego ducha.
MIEJSCE AKCJI: KRETA. A zwłaszcza
okolice miasta Chania.
Dziewczyna nigdy nie dowiedziała
się, kto jest jej ojcem. Sama znalazła
trzech mężczyzn, którzy mogliby nimi
być i postanawia zaprosić ich na swoje wesele. W obsadzie: Meryl Streep,
Pierce Brosnan, Colin Firth, Amanda
Seyfried.
è
56
ç
MIEJSCE AKCJI: anonimowa wysepka
w Grecji. Pierwsze sceny realizowano
przez pięć dni na wyspie
SKIATHOS. Kolejnym etapem
była SKOPELOS – dwa tygodnie,
a następnie wioska DAMOUHARI
– pięć dni.
WALORY TURYSTYCZNE:
SKIATHOS to malutka (48 km kw.)
wysepka w Sporadach Północnych.
Sąsiaduje z nią równie spokojna
SKOPELOS. Z kolei DAMOUHARI
to przepięknie położona wioska na
półwyspie Pelion w cieniu wulkanu
o tej samej nazwie.
WALORY TURYSTYCZNE: Największe atrakcje turystyczne Krety to
ruiny pałaców minojskich w Knossos,
Fajstos, Malii, pozostałości archeologiczne w Gortynie, fortyfikacje
wzniesione przez Wenecjan w Rethymnonie i Spinalondze, wreszcie
wąwóz Samaria.
è
TYLKO DLA TWOICH
OCZU 1981
(For Your Eyes
Only)
reż.: John Glen
O CO CHODZI: Piąty Bond Rogera
Moore’a. Na terytorium wód albańskich tonie brytyjski okręt, na którego
pokładzie znajduje się tajny nadajnik
– ATAC. Wywiad angielski zleca podwodnemu archeologowi odnalezienie
urządzenia. Niestety wkrótce zostaje
zabity. Świadkiem morderstwa jest
jego córka, która postanawia pomścić
ojca. Bond otrzymuje zadanie odnalezienia nadajnika i wyjaśnienia morderstwa. O zdobycie ATACu pokusił
się również grecki multimilioner Aris
Kristatos.
MIEJSCE AKCJI: KORFU (Pałac
Achillon) i Meteory
WALORY TURYSTYCZNE: Prócz
pięknych plaż, śródziemnomorskich
krajobrazów (zwłaszcza z góry Pantokrator), na KORFU (inaczej Kerkyra)
zwiedzić można zabytki stolicy, w tym
Muzeum Bizantyjskie oraz pałac
Achillion wybudowany w latach 189091 na polecenie austriackiej cesarzowej Elżbiety (1837-1898), słynnej
Sisi, żony Franciszka Józefa. Meteory
to pasmo malowniczych, pionowych
i stromych ścian skalnych w środkowej Grecji. Na niektórych z nich
znajdują się klasztory.
movie SIERPIEŃ 2009
57
MOJE WIELKIE GRECKIE WAKACJE
ê
CHALTE CHALTE –
BLISKO SIEBIE 2003
(Chalte Chalte)
reż.: Aziz Mirza
O CO CHODZI: Priya Chopra
(Rani Mukherjee) omal nie zderza się
swoim samochodem z ciężarówką
Raja Mathura (Shanukh Khan). Mimo
iż Priya właśnie ma się zaręczyć ze
swym przyjacielem Sameerem (Jas
Arora), po wspólnej podróży z przeszkodami do Aten i na MYKONOS,
decyduje się poślubić Raja. Ślub
odbywa się z wielką pompą i wszystko idzie dobrze, do czasu, gdy Raj
popada w kłopoty finansowe. Ciągłe
kłótnie, nieporozumienia i narastające
problemy sprawiają, że małżeństwo
chce się rozwieść...
MIEJSCE AKCJI: Większość scen
rzekomo przedstawiających MYKONOS została nakręcona w Atenach
lub okolicach. Właściwie tylko scena
z wiatrakiem powstała na wyspie.
Fanom nie umknęło, że – wbrew
temu, co pokazano w filmie – z Mykonos do Aten nie można dojechać
samochodem.
WALORY TURYSTYCZNE: Nazwa
tej wyspy wywołuje skojarzenia nie
tylko z clubbingiem, ale również
swobodą obyczajową. Nic dziwnego,
że geje i lesbijki uznali pokrytą wiatrakami, gołębnikami i pięknymi plażami
(dla naturystów) MYKONOS za
swoją Mekkę.
58
SIERPIEŃ 2009 movie
ë
UCIECZKA NA ATENĘ
1979
(Escape
To Athena)
reż.: George P.
Cosmatos
O CO CHODZI: Trwa II wojna
światowa. W jednym z greckich
obozów, w którym oprócz przetrzymywania więźniów, zajmowano się
wydobyciem starożytnych znalezisk
mają miejsce kolejne próby ucieczki. Naczelnikiem obozu jest major
Otto Hecht zainteresowany bardziej
zyskiem, niż wygraniem wojny. Co
cenniejsze wykopaliska przesyła swojej siostrze do Szwajcarii zamiast do
Berlina. Tymczasem więźniowie wraz
z greckim ruchem oporu organizują
podczas występu kabaretowego bunt
wewnątrz obozu.
MIEJSCE AKCJI: fikcyjna wyspa Atena,
którą „zagrało” RODOS.
WALORY TURYSTYCZNE: patrz
„Działa Navarony”
í
KAPITAN CORELLI
2001
(Captain Corelli’s
Mandolin)
reż.: John Madden
ì
ZNAKI ŻYCIA
1968
(Lebenszeichen)
reż.: Werner
Herzog
O CO CHODZI: Historia miłosna
na podstawie powieści Louisa de
Bernieres osadzona w realiach wojny
z Nicolasem Cage’em i Penelope
Cruz w rolach głównych. Jest rok
1940. Na greckiej wyspie KEFALINA wraz ze swoim ojcem doktorem
i narzeczonym Mandrasem mieszka
piękna Pelagia. Spokój wyspy zakłóca okupacja włoskiej armii. Jeden
z jej oficerów, kapitan Corelli osiada
w domu doktora. Między nim a Pelagią rodzi się uczucie, które od samego początku skazane jest na porażkę.
Ona ma narzeczonego, greckiego
partyzanta, on natomiast stanie przed
wyborem – być lojalnym wobec armii
czy ukochanej kobiety.
O CO CHODZI: Pełnometrażowy
debiut Herzoga. Niemiecki żołnierz
w czasie II wojny światowej zostaje
umieszczony na greckiej wyspie KOS
daleko od frontu. Tam ma wyle-
MIEJSCE AKCJI: Wyspa KEFALINIA,
a dokładniej wioska Argostolin. Ale
że Argostolin został przebudowany
od czasów wojny, filmowcy kręcili
w mniejszym miasteczku – Sami.
„Nie tylko miało odpowiedni port,
ale i scenerię, w której można było
wybudować naszą wioskę” – mówi
scenograf Jim Clay.
czyć się z ran. Bezczynność jednak
prowadzi go do szaleństwa, z którego
nie może go wyzwolić nawet spotkanie z kobietą. Po bezskutecznym
usiłowaniu zburzenia, za pomocą
zbudowanej przez siebie rakiety,
miasta położonego w pobliżu zostaje
w końcu obezwładniony.
WALORY TURYSTYCZNE: KEFALINIA (dawniej Kefalonia) leży w archipelagu wysp jońskich. Do lat 80.
nie myślano poważnie o turystyce,
być może sądząc, że wyspa nie tak
łatwo się „sprzeda”. Prawie wszystkie budynki (w tym zabytki kultury
weneckiej) uległy zniszczeniu podczas
trzęsienia ziemi w 1953r., a przecież
to właśnie arcydzieła architektury
wnosiły powiew elegancji w ten surowy, górski krajobraz. Obecnie wyspa
przeżywa turystyczny boom. Na
najwyższym wzniesieniu, górze Enos,
utworzono park narodowy.
î
TOMB RAIDER:
KOLEBKA ŻYCIA 2003
(Lara Croft:
Tomb Raider: The
Cradle of Life)
reż.: Jan de Bont
O CO CHODZI: Angelina Jolie po
raz drugi jako Lara Croft ratuje świat
przed zagładą, a widzów (zwłaszcza
płci męskiej) raduje swoją urodą
(i krótkimi szortami).
Tym razem jej celem jest znalezienie
w Afryce tzw. puszki Pandory, zanim
wpadnie ona w ręce maniakalnego
naukowca, zdobywcy nagrody Nobla
dr Jonathana Reissa.
ï
WIELKI BŁĘKIT
1988
(Le Grand Bleu)
reż.: Luc Besson
O CO CHODZI: Historia dwóch
przyjaciół, którzy całe życie rywalizują ze sobą o miano najlepszego.
Dla jednego z nich jest to walka
o mistrzostwo świata w nurkowaniu
bezdechowym, dla drugiego to pasja
i miłość do podwodnego świata...
MIEJSCE AKCJI: Scena otwierająca
zdjęcia do filmu zrealizowana została
na rajskiej wyspie SANTORINI,
w Grecji.
MIEJSCE AKCJI: Zdjęcia kręcono na
KOS oraz Rodos.
WALORY TURYSTYCZNE: KOS
to słynna z bogatej i różnorodnej
roślinności wyspa w archipelagu
Dodekanez, która prócz walorów
naturalnych oferuje weneckie zabytki
skupione w stolicy, mieście Kos. Przy
wejściu do portu znajduje się XIVwieczna twierdza wzniesiona w 1315
roku przez Joannitów.
WALORY TURYSTYCZNE: Ta
skolonizowana w 3000 roku przed
nasza erą przez przedstawicieli
kultury minojskiej wyspa, przybrała
swój ostateczny kształt w roku 1450
p.n.e., kiedy to miała miejsce erupcja
wulkanu. Często utrzymuje się, że
Santorini jest miejscem, gdzie przed
wiekami zlokalizowana była Atlantyda. Znana pod nazwą Thira, którą
nadali jej Dorianie, mieszkający tu
w VIII wieku p.n.e., SANTORINI
jest ulubionymi miejscem wypoczynku wielu turystów – wspaniała wyspa
z białymi domkami przylepionymi do
wulkanicznych klifów, a wszystko to
górujące nad piaszczystymi, powulkanicznymi, czarnymi plażami.
MIEJSCE AKCJI: wyspa AMORGOS
i okoliczne wody
WALORY TURYSTYCZNE: na Morzu
Egejskim w archipelagu Cyklad i – na
cześć filmu Bessona – nazywana jest
„wyspą Wielkiego Błękitu”. Prócz
plaż i miejsc do nurkowania turystom
oferuje kilkanaście nadzwyczajnych
klasztorów, w tym wykuty w pionowej skale monastyr Hozoviotissa,
liczący ponad 1200 lat. Dzięki temu,
że turystyka na wyspie jest obecna
dopiero od kilkunastu lat, Amorgos
zachowała wiele swych walorów
i wciąż w dużej części pozostaje
dziewicza.
movie SIERPIEŃ 2009
59
MADONNA
MADON NA
Gwiazda kina? Nie, malina!
15
tyle razy
Madonna
BYŁA
NOMINOWA
DO NAGRODY
Złota
Malina.
ZDOBYŁA
ŁĄCZNIE
9 statuetek
60
SIERPIEŃ 2009 movie
Kiedy potwierdziła się wiadomość o śmierci
Michaela Jacksona, ktoś na Blipie
napisał: „Z wielkich została już
tylko Madge”.
ŻYJĄC U BOKU GUYA RITCHIEGO, OD
KUCHNI POZNAŁA TAJNIKI ROBIENIA
KINA. ZWIĄZEK SIĘ ROZPADŁ, ALE
REŻYSERSKIE ASPIRACJE POZOSTAŁY. ŚLEDZĄC FILMOWĄ KARIERĘ MADONNY LOUISE VERONIKI CICCONE PRÓBUJEMY ODPOWIEDZIEĆ NA
PYTANIE, DLACZEGO NAJLEPIEJ ZARABIAJĄCA KOBIETA SHOWBIZNESU
NIE DAJE ZA WYGRANĄ I PO WIELU
NIEUDANYCH KREACJACH AKTORSKICH ZASIADA W REŻYSERSKIM
FOTELU…
Autobiograficzne
paralele. Powiedz-
my sobie szczerze
– „Mądrość i seks”,
opowieść o trójce przyjaciół wspólnie wynajmujących mieszkanie
w Londynie, nie wpraTEKST MICHAŁ KARPA PORTRET WARNER MUSIC PL
Świat (z wyjątkiem
wi w drgania ponad
paru polskich krystuletnich fundamentyków) płacze po Jacko, a grupa działaczy LPR
tów kina. Filmów poświęconych miejskim wyskupionych w Komitecie Obrony Wiary i Tradycji
rzutkom, zagubionym samotnikom, którym
Narodowych próbuje bojkotować warszawski
w metropolitalnym ferworze trudno znaleźć swokoncert gwiazdy pop. Apele i petycje nic nie
je miejsce, widzieliśmy na pęczki. Nie zmieni tego
dały, więc „ta obsceniczna artystka” 15 sierpnawet fakt, że każdego z bohaterów Madonna nania – w święto Wniebowzięcia Najświętszej
faszerowała epizodami ze swojej biografii. Postać
Maryi Panny – wystąpi na bemowskim lotnisku.
Julii – pielęgniarki, uzależnionej od prochów nieZ marketingowego punktu widzenia dystrybutor
doszłej lekarki, która chce wyjechać do Afryki, by
filmu „Mądrość i seks” nie mógł podjąć lepszej
opiekować się dziećmi – przypomina artystce
decyzji, gdy w momencie ogłoszenia daty polo ciężkich czasach dorastania. Jest też znamienna
skiego koncertu Madonny, premierę jej debiutu
w kontekście niedawnych informacji o adopcji koreżyserskiego z kwietnia przesunął na sierpień.
lejnego dziecka z Czarnego Lądu. Holly, czyli poFilm wchodzi do kin tydzień przed warszawskim
czątkująca tancerka, to odzwierciedlenie jednego
show Amerykanki. I jeśli nawet wszyscy recenz najtrudniejszych etapów w zawodowej karierze
zenci (łącznie z redaktorami MOVIE) przetoczą
królowej popu – czasów, kiedy jako 19-latka rzuprzezeń ciężki walec niepochlebnych opinii, sale
ciła zapyziałe Bay City w stanie Michigan i stakinowe nie będą świeciły pustkami.
wiając wszystko na jedną kartę wyjechała do No-
movie SIERPIEŃ 2009
61
MADONNA
ŚPIEWAJĄCE AKTORKI
Grzechy młodości. Początki kariery Madge
CZYLI Z EKRANU NA
ESTRADĘ...
MARILYN
MONROE
Każdy
prezydent
marzyłby
o prezencie, jaki
z okazji 45.
urodzin otrzymał JFK. „Happy
Birthday” wyśpiewane przez platynowłosą seksbombę to dziś synonim
niebezpiecznych związków wielkiego świata polityki i show-biznesu.
Teledysk Madonny do utworu „Material Girl” inspirowany jest sceną
z filmu „Mężczyźni wolą blondynki”,
gdzie MM zaśpiewała „Diamonds are
a Girl’s Best Friend”.
LIZA
MINNELLI
w przypadku królowej
musicalu
droga
estradowa
niemal od
początku przeplata się z filmowo-teatralną, ale dopiero po
kasowym „Kabarecie” Minnelli
zintensyfikowała swoją muzyczną aktywność. Warto pamiętać,
że to ona pierwsza zaśpiewała „New York, New York”,
który później wykonywał Frank
Sinatra.
SCARLETT
JOHANSSON
Filmowy
świat
poznał ją
dzięki „Zaklinaczowi
koni” Roberta Redforda, a worek z nagrodami otworzył się po
„Między słowami” Sofii Coppoli.
Rok temu Scarlett wydała „Anywhere I Lay My Head” – album
z coverami Toma Waitsa, który
skrajnie podzielił krytykę.
wego Jorku. Namówił ją do tego Christopher
Flynn – w realu nauczyciel baletu, w filmie niewidomy profesor, którym z kolei opiekuje się grany
przez Eugene’a Hütza A.K. Ponoć z tą ostatnią postacią – gypsy-punkowgo muzyka (prywatnie lidera cenionej formacji Gogol Bordello), amatora
literatury i filozofii, który zarabia na życie spełniając perwersyjne marzenia lepiej sytuowanych
panów – łączy Madonnę najwięcej. Jakkolwiek to
interpretować.
Życiowe prawdy. „Kieruję się dewizą litera-
tów, którzy mówią: powinieneś pisać o tym, na
czym się znasz. A myślę, że o sobie wiem naprawdę sporo” – tłumaczy autobiograficzne tropy
w „Mądrości i seksie” debiutująca reżyserka.
„Moim głównym celem było pokazanie paradoksów życia – tego, że nie można osądzać ludzi i wyborów, jakich dokonują, bo sami nie wiemy, co nas
kiedyś spotka”. Albo: „Każdy na swojej drodze życia poznaje ludzi, którzy go inspirują”. Wywiady,
których udziela był żona Guya Ritchiego, skrzą się
życiowymi prawdami. Inna sprawa, że do filmu
osadzonego w stuprocentowo brytyjskich realiach
Madonna próbuje przeszczepić iście amerykański
sen o spełniających się marzeniach. O tym, że nawet jeśli wiatr wieje w oczy, a przed tobą długa
PIOSENKA DO KOLEJNEGO BONDA OKAZAŁA SIĘ SUKCESEM. NIESTETY, RÓLKA MADONNY W „DIE ANOTHER DAY”
WRĘCZ PRZECIWNIE. PODOBNIE JAK „KREACJA” W „REJSIE W NIEZNANE”
62
SIERPIEŃ 2009 movie
i usłana przeszkodami droga, powinieneś jej stawić czoło. I to z uśmiechem na twarzy. Kulturowa
kolizja jest więc nieunikniona.
Przy okazji tych samych wywiadów jeszcze jedna
rzecz dość wyraźnie rzuca się w oczy. Popowa
skandalistka, która podczas głośnego światowego tournee „The Sticky & Sweet” dokonuje
scenicznego samoukrzyżowania, przed kamerą
zachowuje się jak guwernantka. Ręce grzecznie
ułożone na kolanach, zero krzykliwych dodatków
do garderoby, stonowane wypowiedzi, delikatne
kokietowanie dziennikarzy. Gdzie się podziała
wyzwolona Madge, która przez ostatnie trzydzieści lat budowała karierę w oparciu o podszyty seksem i skandalem wizerunek?
Inspiracje z górnej półki. Wylądowała na
drugim biegunie. Przynajmniej jedną nogą, bo
„Mądrość i seks” to pragnienie zyskania szacunku
opiniotwórczych środowisk, który łagodziłby portret naczelnej prowokatorki. W zeszłym roku najbardziej znana adeptka Kabały obchodziła 50.
urodziny, nastała więc odpowiednia chwila, by
w historii zapisać się nie tylko jako gwiazda estrady. „Zawsze ceniłam sztukę filmową i umiejętność
opowiadania dobrych historii. Po prawie trzech
dekadach występowania przed kamerą postanowiłam wreszcie wziąć sprawy w swoje ręce” –
mówi Madonna, wskazując jako źródło swych filmowych inspiracji dorobek Godarda, Viscontiego,
Pasoliniego czy Felliniego. Najwyższa półka, ale
trudno się dziwić, kiedy w parze z tymi nazwiskami idzie także deklaracja: „Ma nadzieję, że pewnego dnia zrobię coś, co zbliży mnie do ich geniuszu”. Póki co jednak filmowa historia Madonny to
raczej studium aktorskich upadków, sporadycznie
poprzeplatanych wzlotami.
były... nagie. Przypomina o tym przede wszystkim
niedawna wystawa zdjęć autorstwa Lee Friedlandera. W 1979 roku fotograf zaangażował Madonnę do rozbieranej sesji, za którą zapłacił jej trzydzieści dolarów. Kilka lat później, kiedy wokalistka była już rozpoznawalna, fotki trafiły na łamy
„Playboya” i „Penthouse’a”, a ostatnio pewien nowojorski dom aukcyjny sprzedał jedno zdjęcie
z pamiętnej sesji za – uwaga! – prawie 40 tys. dolarów. Również aktorski debiut panny Ciccone
naznaczony był brakami garderoby. Szmirowata,
niskobudżetowa produkcja o biseksualnej „rodzinie kochanków”, z której grana przez Madonnę
Bruna próbuje się uwolnić w imię nowo poznanej
miłości, została nakręcona w tym samym roku,
jednak jej premiera miała miejsce dopiero sześć
lat później, kiedy gwiazda konsumowała sukces
płyty „Like a Virgin” i życiowo wiązała się z Seanem Pennem. Reżyser „A Certain Sacrifice”, Stephen Jon Lewicki, również postanowił zbić kapitał na sukcesie Madonny. I kiedy to za 5 tys. dolarów chciała odkupić prawa do wstydliwego erotycznego pseudothrillera i zablokować jego emisję,
zdecydowanie odmówił. „Usłyszałem wtedy głośne ‘fuck you’” – wspomina Lewicki.
Zdecydowanie lepiej było w „Rozpaczliwie poszukując Susan” (1985), gdzie Madonna zagrała
u boku Rosanny Arquette. Jednak to ta druga
aktorka – grająca znudzoną panią domu z przedmieścia, która dzięki pewnemu zbiegowi okoliczności kompletnie odmienia swoje życie – rzuciła
krytykę na kolana. Nominacja do Złotych Globów
plus nagroda Brytyjskiej Akademii Sztuk Filmowych i Telewizyjnych musiały wzburzyć krew
w żyłach Madonny – tym bardziej, że to ona
miała być najważniejszą postacią filmu Susan
Seidelman. Ten sam rok przyniósł jeszcze jeden
film z Material Girl w tytułowej roli. Ale produkcja „Kim jest ta dziewczyna?” zaliczyła totalną
finansową klapę. Madonna – grająca gniewną,
oskarżoną o morderstwo Nikki, która próbuje
znaleźć prawdziwych przestępców i przy okazji
zakochuje się w ułożonym prawniku – zachowała
twarz wyłącznie dzięki hitowemu soundtrackowi, z tytułowym „Who’s That Girl” na czele.
Ambitna skandalistka. Lata 90. Królowa
zainaugurowała niezłą rolą w udanej filmowej
adaptacji komiksu „Dick Tracy”. Za kamerą stanął
Warren Beatty, który wcielił się także w tytułowego detektywa w żółtym płaszczu, a partnerowali mu m.in. Al Pacino i Dustin Hoffman. W tak
doborowym towarzystwie równie łatwo się wybić, co pogrążyć. Jednak zmieniająca co rusz kreacje Madonna tym razem podołała roli – prowo-
kująca Breathless w jej wydaniu była naprawdę
przekonująca. Chwilę później, kiedy świat żył
kontrowersjami związanymi z płytą „Like a Virgin” i Blond Ambition Tour (jedna z najbardziej
oprotestowanych tras koncertowych w historii
muzyki pop), artystka dolała oliwy do ognia, wydając poświęcony tej trasie dokument „W łóżku
z Madonną”, z którego wynika wszystko, tylko nie
to, że jest grzeczną dziewczynką. Już wtedy wiedziała, że nic nie sprzedaje się tak dobrze jak
skandal.
GRAJĄCE PIOSENKARKI
Malinowa Evita. W wymiarze aktorskim
Za rolę w „Masce” dostała
Złotą Palmę w Cannes, a „Wpływ
księżyca” w 1987 roku przyniósł
jej Oscara za najlepszą kobiecą kreację. Specjalnie na potrzeby filmu
„Syreny” przerobiła standard Betty
Everett „The Shoop Shoop Song”.
pierwsza połowa lat 90. upłynęła jej głównie pod
hasłem epizodów. Nie były to może znaczące role,
a niektóre – jak ta u Allison Anders w „Czterech
pokojach” czy „Brooklyn Boogie” duetu Wang i Auster – na pewno zapadły w pamięci. Zagrała też
u Woody’ego Allena („Cienie we mgle”), Spike’a
Lee („Dziewczyna nr 6”) czy Abla Ferrary („Niebezpieczna gra”). To wszystko było jednak tylko
przygrywką do wydarzeń 1996 roku. Madonna
nareszcie mogła odetchnąć z ulgą. Po 17 latach
pracy przed kamerą nareszcie odbierała laury.
„Evita” Alana Parkera przyniosła jej Złoty Glob za
najlepszą rolę, a śpiewana przez nią piosenka „You
Must Love Me” zaowocowała Oscarem. Jednak
następnymi kreacjami nie zdyskontowała tego
sukcesu. Porażka „Rejsu w nieznane” była podwójnie dotkliwa, bo krytyka dała popalić także
jej ówczesnemu mężowi. „Ten film jest tak inercyjny, a rola Madonny tak amatorsko sztywna, że
trudno na poważnie brać tę opowieść jako alegorię różnic klas i płci” – pisał recenzent amerykańskiego „Newsweeka” o romantycznej komedii
Guya Ritchiego. I nie była to najbardziej zjadliwa
opinia pod adresem filmu.
Deszcz Złotych Malin. Królowa popu imała
się różnych zajęć – występowała w teatrze, udzielała się reklamowo, podpisując kontrakty na sumy
z sześcioma zerami, pisała też cieszące się sporym
zainteresowaniem bajki dla dzieci. Tylko od początku nie miała szczęścia do filmu. Wystąpiła
w ponad 20 produkcjach, ale wiele ról uciekło jej
sprzed nosa – m.in. w „Hair”, „Fridzie” i „Kasynie”
(swoją drogą – ciekawe, czy te filmy odniosłyby
taki sukces, gdyby Magde pojawiła się na liście
płac). Mimo wszystkich aktorskich dołków i niezbyt pozytywnej recepcji „Mądrości i seksu”
w mediach, królowa bez cienia zakłopotania nadal zapewnia: „Mam jeszcze wiele ciekawych historii do opowiedzenia”. Najlepiej zarabiająca kobieta w rozrywce, która w ostatnim rankingu
„Forbesa” zdeklasowała m.in. Celine Dion i Beyoncé Knowles, nie podda się więc zbyt łatwo.
...I Z ESTRADY NA EKRAN,
CZYLI PIOSENKARKI
W FILMIE
CHER
BEYONCÉ KNOWLES
Liderka Destiny’s Child i żona
Jaya-Z, ma na koncie m.in. udział
w filmach „Austin Powers i Złoty
Członek”, „Różowa Pantera”
i „Dreamgirls”. Ten ostatni zaowocował nominacją do Złotego
Globu.
BJÖRK
Ekscentryczna Islandka zagrała
u Larsa von Triera w „Tańcząc
w ciemnościach” i za rolę Selmy
odebrała Złotą Palmę na festiwalu w Cannes. Wystąpiła także
w artystycznym obrazie „Drawing
Restraint 9” Matthew Barneya. Do
obu filmów napisała muzykę.
movie SIERPIEŃ 2009
63
ZAŁOGA G
JAK TWIERDZI SLOGAN Z FILMOWEGO PLAKATU „ŚWIAT NIE POTRZEBUJE POTWORÓW,
DZIWYCH BOHATERÓW” I TO NAWET WTEDY, GDY CI BOHATEROWIE SĄ TŁUŚCIUTKIMI
64
SIERPIEŃ 2009 movie
ANI OBCYCH. ŚWIAT POTRZEBUJE PRAWDOMOWYMI GRYZONIAMI!
TEKST VALERIA DOBRZYNIECKA
movie SIERPIEŃ 2009
65
ZAŁOGA G
Gryzonie w służbie prawa
AGENT
BLASTER
BROŃ
I TRANSPORT
R
odzice i właściciele sklepów zoologicznych, przygotujcie się na prawdziwy
świnkowomorski boom! Bo tym właśnie
zaowocować może zbliżająca się premiera „Załogi G”, filmu opowiadającego
o niezwykłych przygodach członków
specjalnego oddziału FBI, którzy niczym
Bond przenikają na teren wroga, szpiegują, sabotują, a często nawet unieszkodliwiają przeciwnika. Niby wszystko to
już było, ale czy ktoś widział, aby asami
sił specjalnych były świnki morskie?!?
I tu zaczyna się cała zabawa
z nową produkcją Disneya. Jak
twierdzą sami twórcy, choć film jest
66
SIERPIEŃ 2009 movie
swego rodzaju bajką, to nie przekłamuje
całkiem otaczającej nas rzeczywistości.
Od zamierzchłych czasów ludzie wykorzystywali pomoc zwierząt do wojskowych działań. Każdy słyszał o pocztowych gołębiach, policyjnych psach,
delfinach szukających min, czy karaluchach z podsłuchem. Większość z nas
ma też świadomość, że w wojskowych
laboratoriach licznym eksperymentom
poddawane są domowe gryzonie, które
niejednokrotnie wykazują interesujące
ludzi zdolności. Cormac i Marianne
Wibberley zaczęli zastanawiać się, co by
było, gdyby te rządowe eksperymenty
odniosły porażające efekty i stworzyli
„Załoga G” nie jest pierwszym filmem Disneya opowiadającym
o gryzoniach-agentach pomagającym ludziom. Wytwórnia ma już
w swoim dorobku dwie produkcje opowiadające o losach agentów
Bernarda i Bianki. Dzielne myszki pomagają najmłodszym wydostać
się z tarapatów, a niejednokrotnie uratować także inne zwierzątka. Ten duet pojawił się w dwóch animowanych filmach „Bernard
i Bianka” (The Rescuers, 1977) oraz „Bernard i Bianka w krainie
kangurów” (The Rescuers Down Under, 1990). Inną disneyowską
produkcją opowiadającą o dzielnych myszach jest film „Basil – wielki mysi detektyw” (The Great Mouse Detective, 1986), animowana
i mysio-szczurza wersja przygód wielkiego detektywa Sherlocka
Holmesa. Pomocne gryzonie pojawiły się także w animowanym serialu „Chip i Dale Brygada RR” (Chip ‘n Dale Rescue Rangers, 19891992), w którym to wiewiórki Chip i Dale, myszka Gadżet, szczur
Rockfor i mucha Bzyczek stanowią Brygadę Ryzykownego Ratunku,
która pomaga innym zwierzętom, a często ratuje świat przed złym
kotem Spaślakiem. Serial emitowany był w ramach niedzielnej
wieczorynki, czyli w bloku „Walt Disney przedstawia”.
historię „Załogi G” – grupy inteligentnych i specjalnie wyszkolonych świnek
morskich, które pomagają niezdarnym
ludziom w walce ze złem i występkiem.
Przeniesienia tej oryginalnej
historii na duży ekran podjął się
Hoyt Yeatman, dla którego jest
to reżyserski debiut, a produkcją
AGENT
DARWIN
DOWÓDCA
ZAŁOGI G
movie SIERPIEŃ 2009
67
ZAŁOGA G
HURLEY
ŚWINKA
DEMOLKA
AGENTKA
JUAREZ
zajął się sam Jerry Bruckheimer.
SZTUKI WALKI
(Z TAJNĄ BRONIĄ)
Szczególnie to ostatnie nazwisko wróży
filmowi spektakularny sukces, bo w dorobku Bruckheimera zdecydowanie więcej jest megahitów, niż filmowych śred-
niaków, a porażek nie ma prawie wcale.
Wyjątkowo pomyślnie wyszła mu także
ostatnia współpraca z wytwórnią Walt
Disney Pictures przy okazji produkcji
„Piratów z Karaibów”, którzy wiedli
prym w box officowych zestawieniach
i łącznie w samych tylko Stanach zarobili dla Disneya około miliarda dolarów.
5 NIEBANALNYCH FILMÓW AKTORSKICH W KTÓRYCH ZWIERZĘTA MÓWIĄ LUDZKIM GŁOSEM
BABE – ŚWINKA
Z KLASĄ
(Babe), 1995 r.
Historia błyskotliwej
kariery świnki, która
zamiast stać się bekonem
została psem pasterskim.
Pyszne!
68
SIERPIEŃ 2009 movie
PAJĘCZYNA CHARLOTTY
DOKTOR DOLITTLE
STUART MALUTKI
Historia przyjaźni
ciapowatej świnki
Wilbura i empatycznej
pajęczycy Charlotty
mówiącej głosem Julii
Roberts. Wzruszające.
Eddie Murphy jako „gadający z niedźwiedziami” i setką innych zwierzaków. Sympatyczna i
bardzo luźna adaptacja
słynnej powieści.
Jak adoptować i pokochać dziecko, znaczy się
mysz. Sympatyczne.
(Charlotte’s Web), 2006 r.
(Dr Dolittle), 1998 r.
(Stuart Little), 1999 r.
PSY I KOTY
(Cats and Dogs), 2001 r.
Psio-kocia wojna na kły
i pazury z ludzkimi
kłopotami w tle.
Momentami zabawne.
Nowy film jest dla wytwórni nie lada
wyzwaniem. Nie dość, że łączy w sobie
elementy fabularne z animacją komputerową (w której stworzeni zostali
wszyscy główni bohaterowie), to będzie
to także pierwsza przygodowa, fabularna produkcja stworzona w formacie 3D.
Jest to też pierwszy film 3D w dorobku
Bruckheimera.
Ale dość o technicznych aspektach filmu
bo to, co przede wszystkim ma przekonać widzów do kinowej wyprawy na
„Załogę G”, to dobra zabawa, którą obiecują twórcy. A o co właściwie chodzi
w tej historii?
W skład tajnej jednostki specjalnie wyszkolonych gryzoni wchodzą przywódca Darwin, piękna
i niebezpieczna mistrzyni sztuk
walki Juarez oraz brawurowy
Blaster. Załodze pomaga komputero-
wy geniusz kret Speckles oraz mucha
Mooch, która zazwyczaj zajmuje się
zwiadem terenu. Dodatkowo w czasie
misji mającej na celu uratowanie świata
i powstrzymanie szatańskich planów
miliardera Leonarda Sabera (w tej roli
jak zawsze znakomity Bill Nighy). Załoga poznaje nowych przyjaciół – tłustą
i gamoniowatą świnkę morską Hurley
oraz chomika Bucky’ego i to właśnie
z ich pomocą ruszą na misję ratowania
świata, a wszystko to dziać się będzie
w towarzystwie niezwykłych elektronicznych i mechanicznych gadżetów,
które niejednokrotnie przypominają zabawki naszych domowych
pupilów.
Dodatkowym atutem tej zabawnej produkcji są dubbingujący
rzeczone świnki aktorzy.
Wśród użyczających głosów
znaleźli się między innymi
Sam Rockwell jako Darwin,
Penelope Cruz jako Juarez,
Tracy Morgan jako Blaster, Jon
Favareau jako Hurley i Nicolas
Cage jak kret Speckles. Warto
więc obejrzeć film w oryginalnej wersji językowej, chociażby
po to, by zobaczyć włochatą
wersję Penelopy, ale widzom
kochającym polski dubbing lub
wybierającym się do kin w towarzystwie najmłodszych być
może wynagrodzi to dobiegający
z ekranu głos Ani Przybylskiej,
która zastąpiła Cruz w naszej
rodzimej wersji.
movie SIERPIEŃ 2009
69
TĘCZOWE KINO
MILK
I INNI
Homoseksualizm
na ekranach dawno już
przestał szokować.
Choć do kina przenikał
stopniowo i nie bez oporów,
dziś wydaje się nieodłączną
częścią filmowej
rzeczywistości
W hollywoodzkim Teatrze Kodaka nie
zwinięto jeszcze czerwonych dywanów po
ceremonii wręczania Oscarów, gdy rozbrzmiały
komentarze o tym, że nagroda dla Seana Penna,
najlepszego aktora pierwszoplanowego, przyznana
została raczej ze względu na politycznie poprawną
tematykę filmu, aniżeli aktorską jakość kreacji gwiazdora. I choć brak nagrody dla Mickeya Rourke’a mógłby
w takim przekonaniu utwierdzać, trudno uwierzyć, by
„Milk” Gusa Van Santa doceniony został ze względu na
podejmowaną w nim tematykę praw homoseksualnej
mniejszości. Przyglądając się ostatnim dekadom, łatwo
dostrzec, że geje i lesbijki stali się naturalną częścią
filmowego pejzażu, czymś równie oczywistym, co nie bulwersującym. Opowieść o Harveyu Milku, homoseksualnym polityku, który otwarcie manifestował seksualną
orientację już w 1984 roku uwieczniona została w nagrodzonym Oscarem dokumencie Roba Epsteina „Czasy
Harveya Milka”. O ile jednak wówczas można było
posądzać liberalną Akademię o wybory polityczne,
dziś jest to zarzut anachroniczny. Skłania jednak do
uważniejszego przyjrzenia się procesowi, jakim
było wprowadzanie homoseksualizmu na
kinowe ekrany. Procesu dynamicznego
i bardzo złożonego, a liczącego sobie
niemal tyle lat, co cała historia kina.
TEKST BARTOSZ STASZCZYSZYN
70
SIERPIEŃ 2009 movie
movie SIERPIEŃ 2009
71
TĘCZOWE KINO
OFIARA 1961 r.
TRUDNE POCZĄTKI
FILADELFIA 1993 r.
Pierwsze obrazy traktujące o homoseksualistach powstawały w studiu Edisona, na samym progu XX wieku. We
wczesnych latach kina geje stanowili
raczej element komediowego entourage’u, przedstawiani jako zniewieściali
panowie śmieszyli widzów przywykłych
do oglądania westernowych herosów.
Nieco bardziej serio mówili o homoseksualizmie twórcy niemieccy. Za naszą
zachodnią granicą w 1919 roku powstał
„Inaczej niż inni” żydowskiego reżysera
Richarda Oswalda, historia homoseksualisty szantażowanego ze względu na
preferencje, a dwanaście lat później zrealizowano tam lesbijski dramat „Dziewczęta w mundurkach” Leontine Sagan.
Niemieckojęzyczni twórcy przełamywali
schematy także za oceanem. W „Maroko” słynnego Josefa von Sternberga bohaterka grana przez samą Marlenę Dietrich w jednej ze scen całowała kobietę,
co nie uszło uwadze purytańskich krytyków. Większy skandal wywołała natomiast w 1933 roku „Królowa Krystyna”
Roubena Mamouliana, w której bohaterka grana przez Gretę Garbo zafascynowana była niejaką hrabiną Sparre.
Lata trzydzieste nie były jednak złotą
erą dla homoseksualnych wątków w kinie. Właśnie wtedy obowiązywać zaczął
„Kodeks Haysa”. Cenzorskie zapędy
Haysa dotknęły zarówno heteroseksualnych bohaterów, jak i homoseksualistów. Ci ostatni na niemal trzy dekady
otrzymali status czarnych charakterów,
a ich orientacja seksualna stała się częścią negatywnego wizerunku filmowych
postaci w takich filmach jak „Córka
Draculi” Lamberta Hillyera, „Rebeka”
Alfreda Hitchcocka czy „Sokół maltański” Johna Hustona.
Przełomem w kinie gejowskim był
legendarny już film „Ofiara” Basila Deardena z 1961 roku z Dirkiem Bogarde
w roli adwokata skrywającego swój homoseksualizm (pod koniec życia aktora
okazało się, że rola miała autobiograficzny charakter). Przed Deardenem nikt nie
podejmował w sposób równie otwarty
HOMOBIOGRAFIE SŁYNNYCH ARTYSTÓW
WILDE 1997 r.
MOJE WŁASNE IDAHO 1991 r.
Rozdarcie między rolą
męża, ojca i homoseksualnego kochanka – tak
wygląda życie Oscara
Wilde’a, literackiego
geniusza, który za swoje
homoseksualizm skazany
zostaje na dwa lata robót.
BOGOWIE I POTWORY
(Gods and Monsters) 1998 r.
James Whale, legendarny
reżyser „Frankensteina”,
usiłuje uwieść młodego
ogrodnika. Z czasem między
oboma mężczyznami pojawia
się nić sympatii. Interesujący,
a słabo u nas znany film Billa
Condona („Kinsey”).
CIOS 2000 r.
(Beat)
Kiefer Sutherland jako
William S. Burroughs,
autor „Nagiego lunchu”,
beatnik i pisarz skandalista, który prowadzi
burzliwe życie pełne
homoseksualnych flirtów
i romansów.
tematyki homoseksualizmu, a jego film
nie tylko uruchomił społeczną dyskusję, ale też zapoczątkował serię filmów
poważnie traktujących temat seksualnej
odmienności („Niewiniątka” Williama
Wylera z 1961 r. czy rok późniejsza „Burza nad Waszyngtonem” Otto Premingera). I choć na przestrzeni następnych
dekad powstało wiele ciekawych oraz
kilka wybitnych obrazów traktujących
o homoseksualizmie (m.in. „Querelle”
R.W. Fassbindera, skandalizujący „Teoremat” P.P. Pasoliniego, wielka „Śmierć
w Wenecji” L. Viscontiego czy kryminalne „Zadanie specjalne” W. Friedkina
z Alem Pacino), wielki kinowy coming
out miał miejsce dopiero na początku lat
dziewięćdziesiątych, kiedy to narodził
się nurt zwany New Queer Cinema.
Jeden z teoretyków kina queer, Vito
Russo w swej książce „Gejowska fabryka marzeń” pisał, iż największym
przekłamaniem kina jest chowanie do
szafy postaci gejów i lesbijek. Słowa
Russo wybrzmiewały w momencie, gdy
homoseksualizm na stałe zagościł na
ekranach, a postaci gejów ukazywane
były nie tylko przez twórców niezależnych, ale też przez reżyserów kina
mainstreamowego. I choć queer jest dziś
zjawiskiem tak szerokim, że nie sposób
krótko nakreślić jego gatunkowych,
czy tematycznych granic, w filmowym
sposobie ukazywania homoseksualizmu
dominują dwie twórcze strategie i dwa
typy reżyserów – kinowi publicyści
i obserwatorzy odmienności.
WYWAŻANIE DRZWI SZAFY
Spośród obrazów poruszających tematykę homoseksualizmu, do zbiorowej
świadomości przechodzą jedynie te,
których twórcy znajdują złoty środek
między obyczajową otwartością i formalnym ugrzecznieniem. Najsłynniejszy
bodaj film poruszający wątki gejowskie,
„Filadelfia” Jonathana Demme’a, nie
zdobyłby rozgłosu, gdyby nie delikatność, z jaką twórca „Milczenia owiec”
podchodził do tematu odmienności.
Zamiast postawy bojownika walczącego
o prawa mniejszości, przyjął postawę
obserwatora, współczującego człowiekowi stojącemu naprzeciw osobistej
tragedii. Jego film poruszał wszystkich,
nie tylko widzów zaangażowanych
KLATKA DLA PTAKÓW 1996 r.
w ideologiczny spór homofobów i homofilów.
Nieco bardziej jednoznaczną strategię obierali twórcy licznych stricte
publicystycznych obrazów. W głośnym
telewizyjnym filmie „Sekret Margarethe
Cammermayer” z Glenn Close w roli
tytułowej, reżyser Jeff Bleckner opowiadał historię pani pułkownik, której
militarna kariera zakończyła się, gdy
na światło dzienne wyszły jej lesbijskie
skłonności. Gdy w 1996 r. za oceanem
trwała dyskusja nad filmem Blecknera,
niemal na całym świecie odbywały się
pikiety oprotestowujące film Antonii
Bird „Ksiądz”. Dzieło brytyjskiej reżyserki to wzorowy przykład filmowej publicystyki. Opowieść o homoseksualnym
księdzu wzbudziła sensację, niewiele
jednak wniosła do dyskusji o prawach
mniejszości seksualnych. Publicystyczne
filmy o homoseksualistach w rodzaju
„Gdyby ściany mogły mówić 2”, „Kochałam Annabelle”, czy „Homoseksualizm
w krainie półksiężyca” Parveza Sharmy,
zamiast serio mówić o problemie nietolerancji, używały homoseksualnych
bohaterów dla ilustracji oczywistych
ideologicznych tez.
TĘCZOWE LATA 90.
Zdecydowanie ciekawiej wyglądają na
tym tle filmy, które określić można jako
artystyczne wizje odmienności. Nie są
one przypisane do jakiegokolwiek nurtu
kina, konkretnej epoki czy kinematografii, lecz powstają w różnych czasach na
wszystkich kontynentach.
Podczas gdy w 1985 roku István Szabó
zgarniał festiwalowe laury dzięki
„Pułkownikowi Redlowi”, poruszającej
biografii austro-węgierskiego homoseksualnego pułkownika (Klaus Maria
Brandauer), Hector Babenco kręcił swój
„Pocałunek kobiety pająka” o więzi
pomiędzy dwoma osobliwymi więźniami. W tym samym czasie w Wielkiej
OSWAJANIE ŚMIECHEM
O ile w latach czterdziestych i pięćdziesiątych postaci gejów budziły
zawsze negatywne skojarzenia, dziś
twórcy filmowi bardzo często ukazują
homoseksualizm w dowcipnych tonacjach. W „Klatce dla ptaków” Mike’a
Nicholsa z 1996 roku para niemłodych
gejów musiała sporo przejść, gdy syn
jednego z panów postanowił ożenić się
z córką konserwatywnego senatora.
Bohater „Plotki” grany przez Daniela
Auteuila udawał geja, by nie zostać wyrzuconym z pracy, pocieszni „Państwo
młodzi Chuck i Larry” – dwaj dzielni
strażacy brali fikcyjny ślub, by dzieci
jednego z nich otrzymały odszkodowanie w razie nieszczęśliwego wypadku,
a w „Ostrzach chwały” Will Ferrell
i Jon Heder tworzyli pierwszą w historii
łyżwiarstwa figurowego parę jednopłciową. Komediowych obrazków, które
ukazują gejów w sposób ironiczny
i tolerancyjny zarazem jest dziś mnóstwo. Na uwagę zasługują hiszpańskie
„Królowe” Manuela Gómeza Pereiry,
ciepła „Męska historia” Nicholasa Hytnera, „Układ prawie idealny” Johna
Schlesingera z Madonną oraz „Bez
skazy” Joela Schumachera z gwiazdorami – Philipem Seymourem Hoffmanem
i Robertem De Niro.
A już w następnym roku na ekranach
kin gościć ma kolejna gejowska komedia – „I Love You Phillip Morris”,
gdzie w rolach homoseksualnych
kochanków zobaczymy niezwykły duet
– Jima Carreya i Ewana McGregora.
FOTO: Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
72
SIERPIEŃ 2009 movie
movie SIERPIEŃ 2009
73
TĘCZOWE KINO
ZADANIE SPECJALNE 1980 r.
TAJEMNICA BROKEBACK MOUNTAIN 2005 r.
SERIALOWY COMING OUT
Postaci homoseksualistów coraz
częściej pojawiają się we współczesnych serialach. Dzięki znakomitej roli
kamuflującego się geja, Michael C. Hall,
zdobył nominację do nagrody Emmy.
W „Aniołach w Ameryce” Patrick
Wilson stworzył jedną z najciekawszych ról w swojej karierze, wcielając
się w faceta, który z trudem przyznaje
się przed sobą do homoseksualnych
skłonności. Z kolei w trzyczęściowym
serialu „Linia piękna” Saula Dibba,
twórcy opowiadali o młodym Nicku,
który odkrywał swój homoseksualizm.
Widzowie popularnego za oceanem
„The L Word” już od sześciu sezonów
śledzą perypetie lesbijskich bohaterek
serialowej opowieści, zaś gejowski
serial „Queer as Folk” po tym, jak
zdobył uznanie widzów na Wyspach,
doczekał się amerykańskiego remake’u.
74
SIERPIEŃ 2009 movie
Brytanii Stephen Frears realizował
debiutancką „Moją piękną pralnię”, zaś
rok później – „Nadstaw uszu” z Garym
Oldmanem, filmy, którymi przełamywał
fabularny stereotyp, nakazujący ukazywać gejów jako postaci ekscentryczne.
Gejowskie wątki pojawiały się w kinie
z coraz większą częstotliwością. W 1991
roku wielkie wzburzenie wywołało
„Moje własne Idaho” Gusa Van Santa z przełomową rolą Keanu Reevesa
jako młodocianej męskiej prostytutki,
a cztery lata później dużą popularność
zdobył piękny melodramat Christophera Hamptona „Carrington” o związku
homoseksualnego pisarza i młodej
malarki. Świetne zdjęcia, poruszająca
muzyka Michaela Nymana i rola Emmy
Thompson sprawiły, że film oczarował
nie tylko zagorzałych fanów kina queer.
Prawdziwy wysyp filmów o tematyce homoseksualnej nastąpił w końcu
lat dziewięćdziesiątych. W 1998 roku
Lukas Moodysson nakręcił głośne „Fucking Amal”, na ekranach kin gościł już
wtedy wspaniały melodramat gejowski
z Hongkongu, „Happy Together” Wong
Kar-Waia, a Lisa Cholodenko za swoją
„Sztukę wysublimowanej fotografii”
otrzymała nagrodę podczas festiwalu
w Sundance. Koniec lat dziewięćdziesiątych i początek nowego wieku przynio-
FUCKING AMAL 1998 r.
sły w kinie wiele wybitnych obrazów,
które nie tylko poruszały trudne
społeczne problemy, ale też ich twórcy
imponowali artystyczną konsekwencją. Kimberly Peirce w debiutanckim
„Nie czas na łzy” (z niezwykłą Hilary
Swank) opowiadała historię chłopaka,
który urodził się w ciele kobiety, a Max
Färberböck w „Aimee i Jaguar” mówił
o miłości, jaka połączyła żonę nazistowskiego żołnierza i Żydówkę mieszkające
w ogarniętym wojną Berlinie. W tym
samym czasie we Francji Claire Denis
kręciła „Piękną pracę” o homoseksualnej
miłości w szeregach Legii Cudzoziemskiej, a Chris Cooper stworzył niezapomnianą kreacją ojca-homoseksualisty
w „American Beauty” Sama Mendesa.
W latach dziewięćdziesiątych wielką
karierę robiły także filmy twórców
jednoznacznie kojarzonych z kinem
homoseksualnym. Na nowo odkrywano
twórczość Dereka Jarmana, jednego
z czołowych brytyjskich filmowców
końca XX wieku, który w swych obrazach („Edwardzie II”, „Caravaggiu” czy
„Wittgensteinie”) łączył to, co w kinie łączy się rzadko – walkę o prawa
mniejszości seksualnych z plastycznym
wysmakowaniem i erudycją. W latach
dziewięćdziesiątych rozpoczęła się
wielka kariera Pedro Almodóvara, a także Gusa Van Santa. Prócz nich uwagę
przykuwali także mniej znani twórcy
poruszający w swych filmach problem
seksualnej odmienności: Tom Kalin,
Terrence Davies, André Téchiné, Todd
Haynes czy François Ozon.
Ale najgłośniejszy obraz podejmujący wątek homoseksualizmu powstał
kilka lat później. „Tajemnica Brokeback
Mountain” w 2006 roku zdobyła aż
osiem nominacji do Oscara. Film Anga
Lee nakręcony za skromne 14 milionów dolarów okazał się ogromnym
sukcesem, a dzięki udziałowi w tym
gejowskim melodramacie, Heath Ledger
i Jake Gyllenhaal zdobyli uznanie całego
Hollywood. Film tajwańskiego reżysera
w sposób niezrównany łączył komercyjną formułę melodramatu, rozmach
i gwiazdorski blask z głębią spojrzenia
na poruszane w nim problemy. Lee
celowo używał heteroseksualnego gatunku filmowego, jakim jest melodramat
i doprawiał go zmaskulinizowanym westernem, by ukazać miłość niemożliwą,
stłamszoną przez kulturowe wzorce.
HAPPY TOGETHER 1997 r.
JAK ONI/ONE ŚPIEWAJĄ?!
Ważną funkcję w filmowej rewolucji
homoseksualnej odegrały także filmy
przedstawiające drag queens, barwne
postaci z homoseksualnego światka.
Początkowo drag queens, faceci występujący na scenie w odważnych żeńskich
przebraniach, przynależeli do homoseksualnego podziemia i występowali wyłącznie w gejowskich klubach. Zmieniło
się to w latach siedemdziesiątych za
sprawą Danny’ego La Rue, którego klub
przy londyńskim Hanover Square był
w swoich czasach miejscem kultowym.
Odwiedzały go takie gwiazdy jak Judy
Garland czy piosenkarka Shirley Bassey,
PRISCILLA, KRÓLOWA PUSTYNI 1994 r.
NIETYPOWYCH RÓL
CZĘSTO PODEJMOWAŁY
SIĘ GWIAZDY KINA
TWARDA PŁEĆ
MOJE PRZYJĘCIE
(It’s My Party) 1996 r.
Eric Roberts, gwiazdor kina akcji, w roli
Nicka, homoseksualisty chorego
na AIDS, który
przed śmiercią chce
wyprawić wielkie
przyjęcie. Wzruszające.
BENT 1997 r.
Clive Owen jako
gej, który trafi do
nazistowskiego
obozu koncentracyjnego. Tu spotyka
Horsta i przeżywa
trudną miłość.
LOVE IS THE
DEVIL. SZKIC DO
PORTRETU ...
ZANIM
ZAPADNIE NOC
(Love Is the Devil) 1998 r.
Film Johna Maybury’ego o związku
malarza, Francisa
Bacona z młodym
kochankiem. W tej
roli wystąpił nowy
James Bond, żelazny
Daniel Craig.
(Before Night
Falls) 2000 r.
Latynoski twardziel, Javier Bardem jako kubański
pisarz-gej. Świetna
biografia Reinaldo
Arenasa i rola,
która przyniosła
Bardemowi nominację do Oscara.
movie SIERPIEŃ 2009
75
TĘCZOWE KINO
DZIESIĘĆ NAJLEPSZYCH
10. MOJA
PIĘKNA PRALNIA
(My Beautiful
Laundrette) 1985 r.
Debiut Stephena
Frearsa to opowieść o romansie
pakistańskiego imigranta i angielskiego
twardziela. Jeden
z przełomowych filmów w karierze
Daniela Day-Lewisa.
9. INNE
SPOJRZENIE
(Egymásra nézve)
1982 r.
Młoda dziennikarka
zakochuje się w swej
bardziej doświadczonej koleżance.
Film Karoly Makka
był sensacją festiwalu w Cannes głównie dzięki świetnym
kreacjom Jadwigi Jankowskiej-Cieślak
i Grażyny Szapołowskiej.
8. PRISCILLA,
KRÓLOWA
PUSTYNI
(The Adventures of
Priscilla, Queen of the
Desert) 1994 r.
Dwóch transwestytów i jeden transseksualista przemierzają australijską
pustynię w autokarze o wdzięcznej
nazwie Priscilla. Pyszna komedia.
7. FILADELFIA
(Philadelphia) 1993 r.
Gdy chory na AIDS,
młody prawnik-gej
zostaje zwolniony
z pracy, podejmuje
próbę walki o swoje
prawa. Plus Tom
Hanks, Denzel Washington i Antonio
Banderas.
6. AIMEE
I JAGUAR
(Aimée & Jaguar) 1999 r.
W Berlinie w 1943
roku zakochują
się w sobie żona
niemieckiego oficera
i piękna Żydówka.
Świetna adaptacja
książki Eriki Fischer.
76
SIERPIEŃ 2009 movie
OBYWATEL MILK 2008 r.
„MILK”. KINO GEJOWSKIE? RACZEJ SPOŁECZNIE
ZAANGAŻOWANE
a sam La Rue występował nawet przed
Królową Elżbietą II. To on wydobył ruch
drag queens przed światła reflektorów.
Między innymi jemu zawdzięczamy serię filmów przedstawiających kolorowe
postaci transseksualistów.
Choć jeden z pierwszych filmów nawiązujących do problemów transwestytyzmu, „Glen czy Glenda” Edwarda D.
Wooda Jr. z powstał już w 1953 roku,
postaci drag queens na dobre zawitały
na kinowe ekrany dopiero dwadzieścia
lat później. W „Rocky Horror Picture
Show” Jima Sharmana z 1975 roku
postać ekscentrycznego transwestyty
była częścią pysznej filmowej zabawy,
w której horror łączył się z komedią,
musicalem i science-fiction. Kilka lat
późniejsza, francuska „Klatka szaleńców” z Michelem Serrault (znana m.in.
za sprawą remake’u Mike’a Nicholsa)
także ukazywała drag queen w komediowej konwencji. W ten sposób oswajano postać Innego, by stała się naturalną
częścią filmowego świata.
Filmowe drag queens bywały urocze,
niemal zawsze frywolne, dowcipne
i zdystansowane. Nic dziwnego, że
ich role okazywały się wyzwaniem
dla aktorów. W najgłośniejszym filmie
o facetach w krzykliwych kieckach,
„Priscilli, królowej pustyni” z 1994 roku
w drag queens wcielali się twardziele
– Guy Pearce Hugo Weaving i Terence
Stamp w rok późniejszych „Ślicznotkach” tytułowe bohaterki grane były
przez Wesleya Snipesa, Patricka Swayze
i Johna Leguizamo, a w „Trylogii miłosnej” Paula Bogarta, jednym z najważniejszych filmów opowiadających
o kulturze drag queen, występowali
Anne Bancroft i Matthew Broderick.
Postaci transwestytów i transseksualistów fascynują nie tylko aktorów,
ale też słynnych reżyserów. O takich
właśnie bohaterach opowiadał broadwayowski musical Jonathana Larsona
„Rent”, który przed czterema laty trafił
na kinowe ekrany wyreżyserowany
przez Chrisa Columbusa. Transwestytą
był Patrick Brady, bohater „Śniadania na
Plutonie” Neila Jordana, słodko-gorzkiej
opowieści o chłopaku, który rodzi się
w niewłaściwym ciele i chce być kobietą. Jedną z ciekawszych postaci drag
queen pamiętają zapewne widzowie
„Północy w ogrodzie dobra i zła” filmu
Clinta Eastwooda o magicznej rzeczywistości amerykańskiego południa. Lady
Chablis, słynna drag queen, nie tylko
uwodziła bohatera granego przez Johna
Cusacka, ale – według anegdot z filmowego planu – próbowała też czarować
samego Clinta Eastwooda. Drag queens
od dawna nie są już w kinie częścią
homoseksualnego folkloru, lecz psychologicznie złożonymi bohaterami. Tak jak
w dramacie Karima Ainouza „Madame
Sata” o brazylijskim chłopcu, który chce
wyrwać się ze slumsów Rio, zostając
słynną drag queen. Od czasów „Priscilli…” wszyscy fani kina wiedzą, kim są
drag queens, zmieniła się jednak funkcja
takich bohaterów. Dziś nie są one jedynie ekranowym dziwadłem mającym
szokować widzów, ale konwencjonalnym, choć często bardzo niezwykłym,
elementem filmowej rzeczywistości. Nie
oburzają, gdyż kino dawno już złamało społeczne tabu, jakim była niegdyś
seksualna odmienność.
KOCHANKOWIE Z MARONY 2005 r.
CAŁKOWITE ZAĆMIENIE
W kontekście obalania obyczajowych
tabu polskie kino nie ma zbyt wielu powodów do chwały. Homoseksualizm na
polskich ekranach pojawia się rzadko,
a gdy się pojawia, bohater o odmiennej
orientacji jest najczęściej przedmiotem
filmowego dowcipu (vide „Rezerwat”
Łukasza Palkowskiego). Rzadka obecność wątków homoerotycznych nie
powinna szczególnie dziwić. Gdy w najpopularniejszej polskiej telenoweli „M
jak miłość” pojawiła się postać geja, jego
scenarzystka Ilona Łepkowska żaliła się
w jednym z talk-show, że wielu aktorów
nie chciało przyjąć tak ryzykownej roli.
„Ryzykowne” obyczajowo role nie
straszne były natomiast dwóm świetnym polskim aktorkom w mniej liberalnych latach osiemdziesiątych minionego
wieku. Jadwiga Jankowska-Cieślak
i Grażyna Szapołowska wystąpiły w głośnym wówczas filmie Karoly Makka
„Inne spojrzenie” o lesbijskiej miłości
młodej dziennikarki do swej koleżanki
po fachu. Poruszający film Makka dał
Jadwidze Jankowskiej-Cieślak nagrodę
na festiwalu w Cannes, ale nie zapoczątkował bynajmniej serii podobnych
kreacji polskich aktorów. Wątki homoerotyczne powracały w polskim kinie
dość sporadycznie. Agnieszka Holland
poza polskimi granicami zrealizowała
„Całkowite zaćmienie”, piękną historię
związku dwóch dziewiętnastowiecznych poetów, a w „Kochankach z Marony” Izabella Cywińska stworzyła
jeden z bardziej poruszających obrazów o homoseksualnej miłości. W tej
adaptacji opowiadania Iwaszkiewicza
związek dwóch mężczyzn miał w sobie
piękno i dramatyczną siłę głównie dzięki znakomitym aktorom – Łukaszowi
Simlatowi i Krzysztofowi Zawadzkiemu.
To właśnie Simlat stworzył najlepszą
w ostatnich latach kreację bohatera
homoseksualnego – odartą z banału
i dojmująco prawdziwą, a konkurencją dla niego mógłby być jedynie Piotr
Adamczyk, który w „Lejdis” duetu Konecki-Saramonowicz wcielał się w postać kamuflującego się geja oraz Rafał
Maćkowiak, który stworzył podobną
rolę w „Senności” Magdaleny Piekorz.
Nadwiślańskie kino wciąż nie oswoiło
„innego”. Polski Harvey Milk byłby albo
komiczną ciotą, albo zapiekłym wojownikiem o prawa mniejszości niosącym
na ustach patetyczne hasła. W wersji
Gusa Van Santa okazuje się on człowiekiem z krwi i kości, postacią złożoną
i niejednoznaczną. Film amerykańskiego
twórcy przedstawia sylwetkę słynnego
polityka bez publicystycznego zacięcia,
stara się pokazać twarz człowieka, który chce wydostać się z getta wyznaczonego przez społeczne nakazy. Milk Van
Santa wzrusza, ale nie szokuje. I w tym
tkwi jego wielka siła, siła sztuki, a nie
ideologicznej agitki.
5. NIEBIAŃSKIE
STWORZENIA
(Heavenly
Creatures) 1994 r.
Peter Jackson
opowiada autentyczną historię miłości
dwóch nastoletnich
uczennic. Poruszający film i jak zawsze
świetna Kate Winslet.
4. NIE CZAS NA
ŁZY
(Boys Don’t Cry) 1999 r.
Choć Brandon
urodził się w ciele
dziewczyny, zawsze
czuł się mężczyzną.
Walka o własną
tożsamość nie jest
jednak łatwa.
3. WSZYSTKO
O MOJEJ MATCE
(Todo sobre mi
madre) 1999 r.
Po śmierci syna
Manuela postanawia
odnaleźć jego ojca,
dziś transwestytę
o imieniu Lola, by
poinformować go
o tragedii. Jeden z najpiękniejszych
obrazów Pedro Almodóvara.
2. HAPPY TOGE-
THER (Chun gwong
cha sit) 1997 r.
Muzyka, rytm,
emocje i zmysłowość – Wong Kar
Wai, chiński mistrz
melodramatu
opowiada o pięknym
homoerotycznym
uczuciu.
1. TAJEMNICA
BROKEBACK MOUNTAIN (Brokeback
Mountain) 2005 r.
Dwóch młodzieńców w kowbojskich
kapeluszach zakochuje się w sobie
podczas pracy na
górze Brokeback.
Połączy ich miłość niemożliwa, skazana
na niespełnienie. Wielki melodramat.
movie SIERPIEŃ 2009
77
S
PTHE HA
RK
IN
A
TELEWIZJA
THE SHA
RK
Ć
KOCZY
S
E
Z
R
P
A
REKIN
RE
KI
NA
JU
MP
PRZESKOCZYĆ
REKINA
RE
K
M
JU
ULUBIONY SERIAL ZACZYNA STRASZYĆ ABSURDEM
I POŚMIERDUJE NIEŚWIEŻYMI POMYSŁAMI? CÓŻ, BYĆ
MOŻE JEGO TWÓRCY WŁAŚNIE PRZESKOCZYLI REKINA.
MAM NADZIEJĘ, ŻE TO SAMICA...
Wrzesień 1977 roku. Telewizja
ABC zaczyna emitować piąty sezon
„Happy Days” („Szczęśliwe dni”)
– słodkiego sitcomu rozgrywającego się w latach pięćdziesiątych.
Producenci już dawno zdążyli zmienić
pierwotną koncepcję. Zamiast grzecznych bohaterów na pierwszy plan
wysunął się łobuz Arthur „Fonzie”
Fonzarelli (w tej roli Henry Winkler).
Cechy charakterystyczne: skórzana
kurtka, żel na włosach i niedbały styl
mówienia. Facet jest mechanikiem, lecz
marzy o karierze filmowej. Wyrusza do
Kalifornii (odcinek nosi tytuł „Hollywood”) i tam, na słonecznej plaży, spotyka
osobnika o pseudonimie California Kid.
Cechy charakterystyczne: kabriolet Porsche, nienaganna fryzura i opalenizna.
Nabuzowani testosteronem młodzieńcy
urządzają konkurs, kto przeskoczy na
nartach wodnych rekina uwięzionego
między bojami. California Kid tchórzy
tuż przed przeszkodą. „Mam nadzieję,
że to samica” – mówi Fonzie otoczony
wianuszkiem wielbicielek. I skacze.
W skórzanej kurtce oczywiście.
Naprawdę niezłe nogi
Absurd sytuacji wstrząsnął ówczesnymi
fanami serialu. Zdenerwowanie pogłębiał fakt, że konwencja lat pięćdziesiątych została złamana nawiązaniem do
rządzących w kinach, współczesnych
„Szczęk”. Świadomość przegięcia miał
zresztą producent, Garry Marshall.
Gdy dwadzieścia lat później niejaki Jon
Hein użył słów „przeskoczyć rekina” na
swojej internetowej stronie o upadłych
W paszczy
rekina
TEKST BARTEK KOZICZYŃSKI
78
serialach, wyrzuty sumienia
były już jednak przeszłością. „To
zabawne, naprawdę zabawne.
Przeskoczyłem rekina w ‘Happy
Days’, a serial był hitem przez
kolejne sześć lat” – chwalił
się producent. Ze swoją rolą
w historii pogodzony jest też
aktor Winkler: „‘Przeskoczenie
rekina’ symbolizuje według
mnie Amerykę. Facet użył tego
terminu i czy miał rację czy nie,
czy cokolwiek to dla kogokolwiek
znaczy czy nie, napisał na tej podstawie
książkę, wymyślił grę planszową, a my
wciąż o tym po latach rozmawiamy.
Za każdym razem, gdy ‘skakanie przez
rekina’ pojawia się w gazecie, drukują
moje zdjęcie. Miałem w tamtym czasie
naprawdę niezłe nogi...”.
Rzeczywiście, wszyscy na tym nieźle
wyszli. Gdy w 1984 roku „Happy Days”
schodził z anteny, liczył 11 sezonów,
niemal 250 odcinków i wciąż cieszył się
rozgłosem na jaki niekoniecznie zasługiwał. Hein wydał natomiast książkę
„Jump The Shark: When Good Things
Go Bad”, a w 2006 roku przytulił kilka
milionów dolarów za sprzedaż strony
internetowej koncernowi Gamestar.
Masakra na sen
Symboliczny rekin może być przeskakiwany na różne sposoby. Kompletnie
absurdalny pomysł scenarzystów
Pomysł na dobre
zakończenie sezonu?
Strzelać do wszystkich
bohaterów, albo mówić
widzowi, że to był tylko sen
znajduje się na szczycie listy. Kanonicznym przykładem – finał piątego sezonu
„Dynastii” z połowy lat osiemdziesiątych. Córka Blake’a Carringtona bierze
ślub z mołdawskim księciem, a tu wpadają rebelianci i tra-ta-ta-ta rozwalają
z karabinów wszystkich weselników.
Ciała leżą pokotem na podłodze, bicie
dzwonów, napisy... Tymczasem w kolejnych odcinkach okazało się, że niemal
wszyscy przeżyli. Bezsensowny zabieg
rozsierdził fanów – od tego momentu
serial staczał się po równi pochyłej.
Twórcy konkurencyjnego „Dallas”
przeskoczyli rekina metodą „na sen”. Na
końcu sezonu siódmego (1984) Bobby
Ewing, najmłodszy syn nafciarskich
baronów, zginął pod kołami samochodu. Producenci zdecydowali się na taki
krok, bo aktor Patrick Duffy nie miał
ochoty na dalsze granie. Usunięcie jego
postaci oburzyło jednak widzów, więc
przywrócono chłopaka pokazując po
prostu, że jego partnerka śniła koszmar.
Wywróciło to logikę wydarzeń z poprzednich odcinków. Miłośnicy serialu
nazywają je odtąd „sezonem snu”.
Trudna sztuka połączenia tych dwóch
strategii udała się krajowym twórcom
w „Magdzie M”. Cały trzeci sezon z 2006
roku oparli na kretyńskim założeniu, że
ukochany bohaterki wyjechał za granicę
na leczenie, ale fakt ten zataił. Ostatni
odcinek zaczyna się natomiast od poczwórnego wesela, które szybko okazuje
się snem ciamajdowatej prawniczki
i okazją do zrobienia PR-owego
szumu w mediach.
Niedobrze wychodzi serialom
łamanie konwencji. „Trzeci oficer”
systematycznie tracił oglądalność,
gdy okazało się, że Kruszon, poczciwiec od spraw kryminalnych, ma
za zadanie powstrzymanie spisku
z wykorzystaniem bomby atomowej. „Pamiętasz Gierka? Edwarda
Gierka, tego, co was zadłużył na sto
lat” – to wyjaśnienie pochodzenia
broni musiało wystarczyć zdumionym widzom pierwszego odcinka. Wypowiedział je do naszego generała szef...
Mossadu. W Nicei! Miejmy nadzieję,
że skorzystali chociaż filmowcy i że
podczas tych wakacji od rozumu pięknie
się opalili.
Do łóżka albo do wymiany
Rekinolodzy wyróżniają wiele pomniejszych kategorii igrania z widzami.
Do najbardziej denerwujących należy
podmiana aktorów. Specjalizowali się
w tym twórcy seriali peerelowskich. Jaskrawym przykładem zamiana Joanny
Pacuły na Halinę Rowicką w roli żony
głównego bohatera „Domu”. Doszło do
tego na początku drugiej serii, w 1982
roku, bo Pacuła wyjechała robić karierę
do Stanów. Wcześniej bez skrupułów
żonglowano postacią córki inżyniera
Karwowskiego w „Czterdziestolatku”.
Przez pierwsze kilkanaście odcinków
FOTO: EAST NEWS
movie SIERPIEŃ 2009
79
S
PTHE HA
RK
TELEWIZJA
IN
A
M
JU
RE
K
PRZESKOCZYĆ
REKINA
Jagodę grała Grażyna Woźniak. Kłopoty
rodzinne zmusiły dziewczynę do rezygnacji z roli – interes przejęła Mirella Olczyk. Nieco inną kategorię, za to prawdziwie mistrzowską, reprezentował
Bronisław Pawlik w „Stawce większej
niż życie”. W zależności od odcinka grał
zupełnie inne postaci: antykwariusza,
partyzanta lub zegarmistrza.
Nie od dziś wiadomo, że serialom,
zwłaszcza kryminalnym, dobrze robi
zestawienie partnerów obojga płci.
Rekina zaliczamy wtedy, gdy spadająca
oglądalność zmusza parę do pójścia do
łóżka. Pod koniec lat 80. cała Polska
ekscytowała się, czy dojdzie do czegoś
pomiędzy bohaterami serialu „Dempsey i Makepeace”. Nie doszło, choć
całość zakończyła się wyraźną sugestią
(aktorzy Glynis Barber i Michael Brandon pobrali się natomiast w realnym
życiu). Podobną sugestię zastosowali
twórcy „Kryminalnych”, każąc w finale
Magdalenie Schejbal czule zajmować
się rannym Maciejem Zakościelnym.
Odpowiedź na dramatyczne pytanie „co
dalej?”, ucięła decyzja TVN o nie kręceniu dziewiątego sezonu.
Radykalnie rozegrano sprawę w „Na
wariackich papierach”. W drugim sezonie, nadawanym w 1986 roku, Cybill
Shepherd i Bruce Willis po raz pierwszy
się pocałowali, pod koniec trzeciego
uprawiali seks, w czwartym mieliśmy
ciążę, a w piątym poronienie.
Jednym z elementów skutecznie podtrzymującym
oglądalność jest „niekonsumowalny nibyromans”
Nie da rady
Skakanie przez rekina weszło na stałe
do popkultury i niektórzy wykorzystują to dosłownie. Podstarzały Henry
Winkler postanowił zażartować ze
swojej legendy i przeskoczył rekina (na
lądzie) w odcinku sitcomu „Arrested
Development”. Twórcy „Z Archiwum X”
poszli jeszcze dalej – „Jump The Shark”
Atomem w lodówkę
Zgrabnego terminu na określenie filmowego absurdu pozazdrościli serialowcom fani dzieł pełnometrażowych. Od ubiegłego roku ich problem został rozwiązany. Mówi się: „ATOMEM W LODÓWKĘ”
(„NUKING THE FRIDGE”). Słowa zaczerpnięto z czwartego „INDIANY JONESA”, w którym bohater
przeżywa eksplozję atomową chowając się w lodówce.
„Oczekiwałeś, że ten film będzie tak dobry, jak zapamiętałeś z przeszłości. A przy scenie z lodówką robisz po prostu ‘oooch’...” – mówi Beth Russell, która zarezerwowała odpowiednią domenę w internecie.
80
SIERPIEŃ 2009 movie
to tytuł odcinka, w którym uśmiercają
obsadę pobocznego serialu „Samotni
strzelcy”. Agentka Scully wygłasza na
ich pogrzebie wzruszające słowa...
Wielkie używanie mają autorzy kreskówek. Przez rekina miał przyjemność
przeskoczyć Homer Simpson. Scena
była dokładną parodią „Happy Days”
– z nartami wodnymi i drapieżnikiem
ogrodzonym bojami. Ze starego serialu
nabijano się też w „Miasteczku South
Park”. Jeden z odcinków czwartego
sezonu otwiera streszczenie – oprócz
normalnych bohaterów znienacka
pojawia się plaża i Fonzie. Rysunkowa
postać skacze, ale tym razem ląduje
prosto w szczękach rekina, malowniczo
tryskając krwią. „Mówiłem, że nie da
rady” – komentuje jego przyjaciel.
„Wszyscy dyskutujemy, gdy coś w popkulturze zaczyna obniżać poziom.
Mam szczęście, że ludzie podchwycili
mój termin i używają go do określenia
tych momentów. Z telewizyjnymi bohaterami spędzamy co tydzień w naszych
domach mnóstwo czasu. Czujemy, że ich
znamy, więc gdy dzieje się coś bezsensownego – wkurzamy się. Przeskoczenie
rekina to chwila, gdy do tego doszło
– mówi Jon Hein.
WYTWÓRNIA FILMÓW DOKUMENTALNYCH I FABULARNYCH IN FILM PRAHA ODRA FILM przy współfinansowaniu POLSKIEGO INSTYTUTU SZTUKI FILMOWEJ
SAMORZADU WOJEWÓDZTWA DOLNOSLASKIEGO I MIASTA WROCŁAWIA przedstawiaja film zrealizowany w koprodukcji polsko-czeskiej OPERACJA DUNAJ
w rolach głównych EVA HOLUBOVÁ JIRI MENZEL MACIEJ STUHR MACIEJ NAWROCKI BOGDAN GRZESZCZAK PRZEMYSŁAW BLUSZCZ BOLEK POLIVKA JAROSLAV DUŠEK ZBIGNIEW ZAMACHOWSKI RUDOLF HRUŠINSKÝ
MONIKA ZOUBKOVÁ MARTHA ISSOVÁ JAN BUDAR JOANNA GONSCHOREK MAGDA BIEGANSKA VOJTECH DYK TOMASZ KOT scenografia MAŁGORZATA BULANDA MAREK WARSZEWSKI MILAN BÝCEK kostiumy MAŁGORZATA BULANDA
charakteryzacja JANUSZ KALEJA montaz JIRI BROŽEK dzwiek JACEK HAMELA muzyka BARTEK STRABURZYNSKI zdjecia JACEK PETRYCKI P.S.C. kierownictwo produkcji MICHAŁ SZCZERBIC scenariusz JACEK KONDRACKI ROBERT URBANSKI
konsultacja artystyczna JIRI MENZEL koproducent RUDOLF BIERMANN
producent WŁODZIMIERZ NIDERHAUS rezyseria JACEK GŁOMB dystrybucja MONOLITH FILMS
4
7 dvd
ZNAKOMITY
BARDZO DOBRY
NIEZŁY
NIEDOSYT
7
SŁABO
WSZYSTKO O NOWOŚCIACH NA DVD I BLU-RAY
OBYWATEL MILK
Kiedy gej staje się obywatelem…
Milk
2008
Gus Van Sant
REŻYSER:
Sean Penn, Josh Brolin,
OBSADA:
Emile Hirsch, James Franco
biograficzny, dramat
GATUNEK:
TYTUŁ ORYG.
ROK PROD.:
FILM:
PREMIERA DVD:
DYSTRYB.:
27.08.2009
Best Film
7 Wielu rzeczy w Polsce
nie mamy. Rzetelnej edukacji
seksualnej, dofinansowanej pigułki antykoncepcyjnej, rzeczywistych swobód obywatelskich dla
osób homoseksualncyh. Po
obejrzeniu „Obywatela Milka”
nasuwa się gorzka refleksja, że
spory dotyczące na przykład
corocznych parad równości są
po prostu przeterminowane.
W Stanach Zjednoczonych
podobne debaty rozpalały
polityków i społeczeństwo na
dużo większą skalę co najmniej
trzydzieści lat temu. Na
szczęście „Obywatel Milk”,
niezwykle barwna opowieść
o Harveyu Milku (świetna rola
Seana Penna nagrodzona w tym
roku Oscarem), przywódcy
i wizjonerze ruchu gejowskiego
w San Francisco lat 70., ma także
bardziej pokrzepiający przekaz.
Wynika on po części ze sposobu
opowiadania Van Santa, który
włącza Milka do tworzonej
przez siebie od lat galerii
outsiderów. Milk to postać
szczególna, a jego walka o prawa
dla osób homoseksualnych to
temat na filmowy samograj.
Dzięki kreacji Seana Penna,
postać działacza, męczennika
ruchu gejowskiego tamtych
czasów, Milk jest pełnokrwistym
bohaterem walczącym nie tylko
o sprawy publiczne, ale
zmagającym się także z problemami codzienności. To zresztą
największa zasługa Van Santa,
który świetnie uchwycił
moment, kiedy newralgiczne
sprawy dnia codziennego
przedstawicieli mniejszości
seksualnych, spychanych do tej
pory pod polityczne wycieraczki,
ROLA MILKA
PRZYNIOSŁA
SEANOWI PENNOWI
OSCARA.
CZY ZASŁUŻENIE?
COS
` PODOBNEGO ZABÓJCZA POLITYKA
JFK 1991 r.
Oliver Stone opowiada
o śledczych na tropie niespójności i zagadek dotyczących sprawy zabójstwa
prezydenta Kennedy’ego.
Niełatwa, ale satysfakcjonująca spiskowa opowieść
o meandrach historii USA.
82
SIERPIEŃ 2009 movie
MALCOLM X 1992 r.
Denzel Washington jako
Malcolm X, aktywista i duchowy przedstawiciel społeczności Afroamerykanów
w latach 60., który spierał
się z Martinem Lutherem
Kingiem o metodę politycznej walki.
pojawiają się nagle na ulicach
miast w głośnym i kolorowym
korowodzie, którego po prostu
nie można zlekceważyć. Reżyser
świetnie odtwarza napiętą
atmosferę tamtych czasów,
pokazuje aktorów przełomowych wydarzeń oraz ich kulisy.
Van Sant wykorzystuje
w scenariuszu tragiczne dzieje
Milka, który został zastrzelony
przez politycznego przeciwnika,
co przydaje tej historii nieco
drażniącego akcentu martyrologicznego. Bohater w pewnej
chwili wydaje się Chrystusem
wszystkich homoseksualistów.
To jednak drobiazg, bo bez
względu na nasze polityczne
zapatrywania czy preferencje
seksualne, „Obywatel Milk” to
po prostu dobre, wartkie kino.
ŁUKASZ KNAP
POPIEŁUSZKO 2009 r.
Męczennik powinien
być wpisany na listę
zawodów cieszących się
w Polsce największym
autorytetem. Niestety,
strach przed autorytetem
to grzech główny filmu
o politycznej działalności
i męczeńskiej śmierci
księdza Popiełuszki.
movie SIERPIEŃ 2009
83
7 dvd
ROCK’N’ROLLA
Gdzie
dwóch
się bije...
POŚRÓD ZNAKOMITEJ AKTORSKIEJ
DRUŻYNY CRUISE
WYPADA NAJSŁABIEJ
WALKIRIA
Widziałem też szlachetnych Niemców
7 Choć od czasów II wojny
Valkyrie
2008
Bryan Singer
REŻYSER:
Tom Cruise, Bill Nighy
OBSADA:
Kenneth Bra nagh, Tom Wilkinson
GATUNEK:
dramat historyczny
TYTUŁ ORYG.
ROK PROD.:
FILM:
PREMIERA DVD:
DYSTRYB.:
25.08.2009
Imperial CinePix
7
światowej minęło przeszło
sześć dekad, filmy próbujące
ukazywać ją w sposób
dwuznaczny, wciąż budzą
skrajne emocje – od zdziwienia, po oburzenie i święty
gniew. Tak było z „Upadkiem”
Olivera Hirschbiegela, głośną
komedią Dani Levy’ego „Adolf H.
– Ja wam pokażę”, niedawnym
„Oporem” Edwarda Zwicka
i „Lektorem” Stephena
Daldry’ego. Także w przypadku
„Walkirii” Bryana Singera nie
obyło się bez przesadzonych
reakcji i dętych kontrowersji.
Nasi zachodni sąsiedzi nie chcieli,
by za oceanem powstał film
o zamachu na Hitlera zorganizowanym przez niemieckich
wojskowych. Nie bardzo
wiadomo, czego obawiano się po
drugiej stronie Odry, ale film
Bryana Singera pokazuje, że
strach był zupełnie niepotrzebny.
„Walkiria” jest bowiem filmem
banalnie heroicznym, pozbawionym półcieni i konwencjonalnym
do szpiku kości.
Wojna zbliża się ku końcowi, gdy
w Afryce pułkownik Stauffenberg
(Cruise) zostaje ranny. W wyniku
ostrzału traci oko, dłoń i dwa
palce. Kiedy okaleczony wróci na
łono ojczyzny, wraz z innymi
pragmatykami podejmie próbę
zamachu na Hitlera. Chce
osobiście zabić tyrana w Wilczym
Szańcu, by móc rozpocząć
pertraktacje pokojowe z aliantami. Problem w tym, że nie
wszyscy jego poplecznicy są
równie zdecydowani i konsekwentni w swych rewolucyjnych
planach.
Kiedy Bryan Singer rozpoczynał
filmową karierę, zapowiadał się
na reżysera wybitnego. Jego
„Podejrzani” byli w środku lat
dziewięćdziesiątych obrazem,
który zrewolucjonizował filmową
narrację. Amerykański reżyser
szybko rozpoczął jednak flirt
z komiksem, realizując kolejno
dwie części „X-Mena” oraz film
„Superman: Powrót”. Komiksowa jest także jego „Walkiria”,
opowieść o pomnikowo
szlachetnym człowieku stającym
naprzeciw zła. Szkoda tylko, że
do pracy przy tak przeciętnym
obrazie zaprzęgnięto wielkie
aktorskie talenty Kennetha Branagha, Toma Wilkinsona, Thomasa
Kretschmanna i Billa Nighy.
Zwłaszcza że na ich tle grający
pierwsze skrzypce Tom Cruise
wygląda jak uczestnik kursu
teatralnego, a nie profesjonalny
aktor.
Rock’n’rolla
2008
Guy Ritchie
REŻYSER:
Gerard Butler,
OBSADA:
Thandie Newton,Tom Wilkinson
sensacja
GATUNEK:
TYTUŁ ORYG.
ROK PROD.:
FILM:
PREMIERA DVD:
DYSTRYB.:
21.08.2009
Galapagos
7 „Nareszcie!” – cieszyli się
fani Ritchiego po jego
rozstaniu z Madonną, którą
obwiniali o artystyczny uwiąd
angielskiego reżysera.
Rzeczywiście, autor genialnych
„Porachunków” i jeszcze
lepszego „Przekrętu” zbłaźnił się
„Rejsem w nieznane” i „Revolverem”, ale „Rock’n’rolla” (którą
wszak kręcił jeszcze przed
rozwodem, ale już chyba
uskrzydlony obietnicą wolności)
przywraca wiarę w jego talent.
Dość powiedzieć, że jego nowy
film, który był liderem brytyjskiego box office’u, a u nas wchodzi
jedynie na DVD, to pyszny
kawałek gangsterskiego kina.
Z tym, że egzekucji, końskich
głów w łóżku i betonowych
„bucików” tu mniej, niż
mistrzowskich uników między
tymi, którzy kantują, a tymi,
którzy chcą wykiwać kantujących!
Ale po kolei... Londyński mafioso
Lenny (Tom Wilkinson) kręci
rynkiem nieruchomości, w który
chce zainwestować, wzorowany
na Romanie Abramowiczu
miliarder Omovich (Karel Roden),
właściciel cennego obrazu.
Rosjanin ma jednak problem
w postaci pazernej i seksownej
księgowej (Thandie Newton).
Wynajmuje ona lokalnych
bandziorów One Two (Gerard
Butler) i Mumblesa (Idris Elba),
których wydaje się łączyć coś
więcej, niż tylko przyjaźń...
Zamiast zdradzać zakończenie
powiem tylko, że film ten
świetnie smakuje w akompaniamencie dobrej whisky. Najlepiej
jakiegoś single malta. Choć nie
radzę się upijać. Bo wtedy może
urwać się Wam film. I przegapicie
mistrzowsko rozegrany finał,
w którym misternie utkana
z kilku wątków akcja zbiega się
w zaskakujący sposób.
ARTUR SZKLARCZYK
BARTOSZ STASZCZYSZYN
COS
` PODOBNEGO TOM CRUISE – SZLACHETNY NUDZIARZ
OSTATNI SAMURAJ
(The Last Samurai) 2003 r.
Jankeski żołnierz, Nathan
Algren przybywa do XIX-to
wiecznej Japonii, by walczyć
ze zbuntowanymi samurajami. Wkrótce zostanie
jednym z najwierniejszych
fanów kodeksu bushido.
84
SIERPIEŃ 2009 movie
WOJNA ŚWIATÓW
(War of the Worlds) 2005 r.
Poczciwy tato próbuje ocalić
rodzinę przed inwazją
kosmitów. Cruise otrzymuje
tu lekcję aktorstwa od Tima
Robbinsa oraz młodziutkich
gwiazd: Justina Chatwina
i Dakoty Fanning.
LUDZIE HONORU
(A Few Good Men) 1992 r.
Wojskowy adwokat Daniel
Kaffee wraz z urodziwą
współpracowniczką walczy
z panującą w armii zmową
milczenia. Cruise jako
ucieleśnienie dobra
i uczciwości.
movie SIERPIEŃ 2009
85
7 dvd
The Tale of Despereaux
2008
ROK PROD.:
Sylvain Chomet,
REŻYSER:
Sam Fell, Rob Stevenhagen
OBSADA (GŁOS): Tomasz Bednarek,
Miłogost Reczek, Joanna Kudelska,
GATUNEK:
kino familijne
SZYBKO
I WŚCIEKLE
TYTUŁ ORYG.
FILM:
PREMIERA DVD:
DYSTRYB.:
20.08.2009
TIM Film Studio
7 Despero Tilling nie jest
zwykłą myszą. Ma małe ciałko,
wielkie uszy i nie mniejsze serce.
Choć rodzice i nauczyciele
próbują mu wpoić, że przykładna
myszka powinna się wszystkiego
bać, on za nic ma ich rady.
Ciekawy świata Despero lubi
adrenalinę i wyzwania – dla frajdy
rozbraja pułapki na myszy, nie boi
się noża, ani nawet kotów.
Właśnie przez swą odmienność
zesłany zostanie do Szczurolandii,
ciemnego podziemia zamieszkiwanego przez obrzydliwych
mysich wrogów. Wkrótce, wraz
Złap mnie, jeśli
potrafisz
DZIELNY DESPERO
Wbrew regułom
z podobnym do siebie odszczepieńcem, stanie przed szansą na
uratowanie rodzimego królestwa
oraz pięknej księżniczki.
Po wielkim sukcesie „Shreka”
kino animowane zdominowane
zostało przez obrazy kierowane
raczej do dorosłych niż dzieci.
Z jednej strony mieliśmy więc
kreskówki autoironiczne,
zdystansowane i igrające
z widzem, z drugiej – animacje
tworzone wyłącznie dla
dorosłych („Trio z Belleville”,
„Przez ciemne zwierciadło”,
„Walc z Baszirem”). Najmłodsi
RÓŻOWA PANTERA 2
Głupek na tropie
The Pink Panther 2
2009
Harald Zwart
REŻYSER:
Steve Martin,
OBSADA:
John Cleese, Jean Reno
GATUNEK:
komedia
TYTUŁ ORYG.
ROK PROD.:
FILM:
PREMIERA DVD:
DYSTRYB.:
18.08.2009
Imperial-CinePix
7 Gdy amerykańscy
producenci zwęszą szansę
na zarobienie pieniędzy, nie
wahają się przed niczym.
86
SIERPIEŃ 2009 movie
Na pewno nie mają oporów
przed sięganiem po klasyczne
filmy i kultowe serie, by dzięki
sequelom i remake’om
przyciągać widzów do kin. Efekt
przeważnie jest podobny – zdegustowani fani powtarzają, że
pierwowzór został zbezczeszczony, dziennikarze nie szczędzą
krytyki, a mimo to odświeżone
starocie zarabiają grube miliony.
Nie inaczej jest w przypadku
„Różowej Pantery 2”, komedii
Haralda Zwarta, która przywraca
widzowie mogli szukać rozrywki
gdzie indziej.
Właśnie o dziecięcych widzach
pomyśleli twórcy „Dzielnego
Despero” – stworzyli film
staromodny, pozbawiony
postmodernistycznych naleciałości i uroczo naiwny. Ich obraz
przypomina kreskówki sprzed lat
– moralnie jednoznaczne
opowiastki o bohaterze, który
musi ocalić świat przed złem. Nie
znaczy to jednak, że reżyserzy
(Chomet odpowiedzialny jest
m.in. za wspomniane „Trio
z Belleville”) całkowicie
do życia postać inspektora
Clouseau, znanego z klasycznej
serii o gapowatym policjancie.
Legendarny złodziej, Tornado,
pustoszy zbiory największych
światowych muzeów. Kiedy jego
łupem padają miecz japońskich
cesarzy, całun turyński, diament
zwany Różową Panterą oraz
papieski pierścień, zwołana
zostaje policyjna supergrupa.
Śledczy z Ameryki, Włoch oraz
Japonii pod dowództwem
inspektora Clouseau (Martin)
mają złapać słynnego przestępcę.
Sęk w tym, że francuski
gliniarz-nieudacznik zamienia
zrezygnowali z zabawy formą
i dowcipnych filmowych
nawiązań. Mroczne podziemie
zamieszkiwane przez szczury
przypomina w ich filmie
rzeczywistość „Wodnego świata”
lub „Mad Maxa”, przywódca
szczurzej gromady wygląda jak źli
cesarze z filmów o starożytnym
Rzymie, zaś sam Despero niczym
gladiator staje na arenie, by
walczyć z wygłodzonym
kocurem. Na szczęście te
niewinne igraszki nie przyćmiewają bajkowej całości – prostolinijnej opowieści o odwadze,
poświęceniu i ślicznej myszce, co
nie kłaniała się pułapkom.
DVD KLASYKA
AKIRA KUROSAWA
– POTRÓJNA KOLEKCJA
Kurosawy nie tylko
samuraje
7 Przez długi czas twór-
Fast and Furious
2009
Justin Lin
REŻYSER:
Vin Diesel, Paul Walker,
OBSADA:
Jordana Brewster, Michelle Rodriguez
akcja
GATUNEK:
TYTUŁ ORYG.
ROK PROD.:
FILM:
PREMIERA DVD:
DYSTRYB.:
27.08.2009
TIM Film Studio
7 Samochodowe filmy akcji
w gruzy wszystko, czego się
dotknie. Jest chodzącą tragedią
– zakochany w swej sekretarce
nie potrafi wyznać jej uczuć,
a jego zawodowe plany
torpedowane są przez próżnego
inspektora Dreyfusa. Nie zmienia
to jednak faktu, że jest najlepszym i najmniej konwencjonalnym policjantem globu.
Niekonwencjonalni nie są za to
twórcy „Różowej Pantery 2”.
Choć w ich filmie znajdziemy
kilka śmiesznych gagów i udanych
slapstickowych wygłupów Steve’a
Martina, nie mogą one zatuszować wszechobecnego fabularnego banału. Zamiast zafundować
widzom kilka narracyjnych wolt,
Harald Zwart usiłuje oczarować
nas gwiazdorską obsadą. Ale
nawet aktorska drużyna marzeń,
która pojawia się na ekranie
rozczarowuje, gdyż w „Różowej
Panterze 2” nie ma absolutnie nic
do zagrania.
mają pewną miłą właściwość
– wszystko jest tu podporządkowane formule: „więcej gazu”.
„Szybko i wściekle”, czwarta
część popularnej serii nie grzeszy
może złożonością, ale dynamiczne sceny pościgów i strzelanin
nie dają nam chwili wytchnienia,
przez co wszelkie niedociągnięcia okazują się mniej bolesne.
Dominic (Diesel) to facet
przewrotny. Niby prowadzi
życie gangstera, widowiskowo
kradnie benzynę, ale w gruncie
rzeczy jest poczciwym gościem.
Nie krzywdzi nikogo bez
powodu, ale ten, kto wejdzie mu
w drogę, nie będzie miał łatwego
życia. Przekonuje się o tym
Braga, narkotykowy boss
odpowiedzialny za śmierć
dziewczyny Dominica. Zrozpaczony twardziel postanawia się
zemścić, a podobny cel
przyświeca także jego pięknej
siostrze (Brewster) oraz jej
dawnemu chłopakowi (Walker),
który pracuje dla FBI. Choć film
ma trochę wad, to jest kawałkiem odprężającego kina akcji.
BARTOSZ STASZCZYSZYN
BARTOSZ STASZCZYSZYN
BARTOSZ STASZCZYSZYN
7
czość Kurosawy była synonimem kina japońskiego. Jego
nagrodzony Oscarem „Rashomon” z 1950 roku rozpoczął nie
tylko karierę wielkiego mistrza na
zachodzie, ale też odkrył przed
publicznością kino Kraju Kwitnącej
Wiśni. Niestety „Rashomon” nie
został dołączony do pakietu 11
filmów wydanych przez Mayfly
w trzech osobnych pakietach,
jednak to i tak najlepszy komplet
dzieł Kurosawy wydany do tej
pory w Polsce. Odsłania on nie
tylko jego najbardziej znane filmy
samurajskie („Siedmiu samurajów”, „Tron we krwi”, „Ukryta
forteca”, Straż przyboczna”,
„Sanjuro-samuraj znikąd”,
„Rudobrody”), ale też udowadnia,
że Kurosawa to zręczny twórca
kina gansterskiego („Pijany anioł”,
„Zbłąkany pies”) oraz dramatów
obyczajowych („Piętno śmierci”,
Niebo i piekło”, „Dodes’ka-den”).
Należy pochwalić Mayfly za
dołączenie do pakietu dokumentu
tłumaczącego inspiracje Kurosawy
Zachodem oraz Zachodu…
Kurosawą. Ze swojej miłości do
japońskiego reżysera tłumaczy się
m.in. Andrzej Wajda i Clint
Eastwood. Okazuje się, że
George Lucas w swoich
„Gwiezdnych wojnach”
inspirował się montażem
i technikami dźwiękowymi
z „Ukrytej fortecy”. Dzięki
wywiadom poznajemy kuchnię
japońskiego reżysera od środka
oraz dowiadujemy się, dlaczego
po nakręceniu „Dodes’ka-den”
ŁUKASZ KNAP
PIJANY ANIOŁ, ZBŁĄKANY
PIES, PIĘTNO ŚMIERCI,
SIEDMIU SAMURAJÓW
TRON WE KRWI, UKRYTA
FORTECA, STRAŻ
PRZYBOCZNA, DOKUMENT
ROK PROD.:
ROK PROD.:
ROK PROD.:
OBSADA:
1957-1961 r.
Toshirô Mifune,
Isuzu Yamada, Takashi Shimura,
Misa Uehara, Tatsuya Nakadai,
SANJURO – SAMURAJ ZNIKĄD,
NIEBO I PIEKŁO, RUDOBRODY,
DODES’KA-DEN
OBSADA:
OBSADA:
FILM:
FILM:
1948-1954 r.
Takashi Shimura,
Toshirô Mifune, Keiko Awaji,
Reisaburo Yamamoto, Yoshio Inaba,
FILM:
PREMIERA DVD:
DYSTRYB.:
05.2009
Mayfly
PREMIERA DVD:
DYSTRYB.:
05.2009
Mayfly
próbował popełnić samobójstwo
za pomocą brzytwy i co sprawiło,
że następny film mistrz kina
japońskiego musiał nakręcić
w Rosji… „Dodes’ka-den” z 1970
roku to ostatni film w pakiecie.
Na moje oko z filmów z okresu
twórczości 1970-2007 można
ułożyć kolejne dwa pakiety,
trzymam więc kciuki za dalszą
edycję. Plus za estetykę
opakowań.
1962-1970 r.
Toshirô Mifune,
Tatsuya Nak adai, Keiju Kobayashi,
Kyôko Kagawa, Toshiyuki Tonomura
PREMIERA DVD:
DYSTRYB.:
05.2009
Mayfly
movie SIERPIEŃ 2009
87
PATRON DZIAŁU
tv
SERIALE, KTÓRE MUSICIE ZOBACZYĆ
SANKTUARIUM: OŚRODEK
DLA NIEZWYKŁYCH UCHODŹCÓW
Sanktuarium to niezwykła historia przygód doktor Helen
Magnus, w którą wcieliła się Amanda Tapping znana szerszej
publiczności z roli Samanthy Carter w serialu „Gwiezdne wrota”...
W pierwszym sezonie
nowego serialu poznajemy
ją jako 157-letnią brunetkę
prowadzącą azyl dla
tajemniczych stworzeń
zamieszkujących naszą
planetę. Do jej niezwykłych
podopiecznych należą wampiry,
wilkołaki, prehistoryczne gady,
które uznano za wymarłe i inne
niespotykane stworzenia. Pani
doktor stara się udzielać
schronienia tym, dla których
zagrożeniem są ludzie, a także
zamykać w Sanktuarium te,
które mogłyby okazać się
niebezpieczne. Pomagają jej
w tym, córka, zdolna łowczyni
Ashley, psychiatra Will
Zimmerman i spec komputerowy Henry Foss. Poza zespołem
badawczym do ekipy dr
Magnus należy także Wielka
Stopa (Christopher Heyerdahl)
neandertalczyk, dawny pacjent
dr Magnus. Po wyleczeniu ran
postrzałowych nie chciał
opuścić Sanktuarium został
więc zatrudniony jako
specyficzna pomoc domowa
(bywa rzeźnikiem, ochroniarzem, szoferem). Zanim poznał
88
SIERPIEŃ 2009 movie
PIĘĆ OSÓB WCHODZIŁO W SKŁAD
TAJEMNICZEGO STOWARZYSZENIA
NAUKOWCÓW ZWANEGO „PIĄTKĄ”, DO
KTÓREGO NALEŻAŁA DR MAGNUS. DO GRONA TYCH NIEZWYKŁYCH EKSPERYMENTATORÓW NALEŻELI TAKŻE: NIKOLA TESLA, NIGEL
GRIFFIN, DR JAME WATTSON, JOHN DRUITT
dr Magnus lubił dla zabawy
straszyć dzieci. Jego postać to
świetny element komediowy
tej mrocznej historii.
„Sanktuarium” to serial kanadyjski zaprezentowany szerszej
publiczności przez stację SyFy,
a w Polsce wyświetlany od
połowy lipca przez AXN. Serial
początkowo był produkcją
stworzoną całkowicie na
potrzeby widzów internetowych. Ta web-nowela liczyła
sobie osiem odcinków i została
entuzjastycznie przyjęta przez
widzów, co zaowocowało
nakręceniem pełnej, trzynastoodcinkowej serii telewizyjnej.
Na małym ekranie zadebiutował on w 2008 roku. Pierwszy
odcinek przyciągnął przed
ekrany trzymilionową
publiczność, co dla niewielkiej
stacji SyFy było znakomitym
otwarciem. Wersja telewizyjna,
choć nakręcona ponownie nie
odbiega fabułą od wersji
internetowej. Podobna jest
także technika kręcenia serialu,
do którego zdjęcia pierwotnie
powstawały całkowicie na tle
green screen, a cała serialowa
rzeczywistość wykreowana
została za pomocą efektów
komputerowych.
Fabuła serialu skupia się wokół
tajemniczej pani doktor i jej
niezwykłego ośrodka.
Z pomocą swoich współpracowników odnajduje ona
niezwykłe stworzenia zamieszkujące naszą planetę. Czasem
są to po prostu uzdolnieni
ludzie, władający telekinezą czy
posiadający inne zdolności,
innym razem nieodkryte
dotychczas zwierzęta. Bez
względu na przypadek dr
Magnus stara się chronić swoich
podopiecznych, pomagając im
uporać się z mocami lub po
prostu udzielając schronienia.
movie SIERPIEŃ 2009
89
TV
SERIALOWY
OLDSCHOOL
PODRÓŻ ZA
JEDEN UŚMIECH 1972 r.
Gdy Adam Bahdaj zabierał się w na początku lat 60. za pisanie kolejnej powieści dla młodzieży,
PRL przeżywał apogeum szaleństwa zwanego autostopem. Dyskretne kontrolowanej przez
władzę mody na podróżowanie „okazją”. Reglamentacja specjalnych książeczek pozwalała
ogarnąć skalę zjawiska. W 1962 roku zarejestrowano 30 tysięcy autostopowiczów, większość
w wieku poniżej 21 lat. Pomysł narzucał się sam...
8
ODCINKÓW
TYLE LICZYŁA
SOBIE
INTERNETOWA
WERSJA SERIALU
„SANKTUARIUM”.
PO WYKUPIENIU
PRAW PRZEZ
STACJĘ SYFY
NAKRĘCONO
PEŁNY 13 ODCINKOWY SEZON
W pierwszym sezonie poznajemy historię życia tej wiekowej
badaczki. Dowiadujemy się, że
założycielem Sanktuarium był
ojciec doktor Magnus, a sama
pani doktor należała w przeszłości do grupy niezwykłych
badaczy, tak zwanej „Piątki”.
Poddawali się oni kuracji
z wampirzej krwi. Dzięki tym
zastrzykom każdy z nich
wykształcił w sobie specjalne
umiejętności. Dr Magnus stała się
długowieczna oraz odporna na
choroby i mimo swojego
podeszłego wieku zachowała
zdrowie i urodę. Dzięki swoim
cechom jest świetnym strażni-
kiem Sanktuarium i jego tajemnic.
Pierwsza seria liczy sobie
jedynie 13 odcinków, ale SyFy
zapowiedziało już emisję
drugiego, również 13-odcinkowego sezonu.
WALERIA DOBRZYNIECKA
EMISJA:
SOBOTA 22.00 AXN
PIATKA KTÓRA ZNA TAJEMNICE SANKTUARIUM
DR HELEN MAGNUS
(Amanda Tapping)
157-letnia, angielska pani
doktor jest lekarzem
medycyny i badaczem,
a przede wszystkim
spadkobierczynią wielkiej
tajemnicy. Prowadzi ona
założone przez jej ojca
Sanktuarium, które jest
schronieniem dla
niezwykłych i tajemniczych
stworzeń zamieszkujących
Ziemię, o których istnieniu
większość ludzi nie ma
pojęcia.
90
SIERPIEŃ 2009 movie
DR WILL ZIMMERMAN
(Robin Dunne)
Psychiatra i specjalista
medycyny sądowej. Jest
niezwykle spostrzegawczy
i precyzyjnie potrafi opisać
miejsce zbrodni. Nie
ustrzegło go to jednak
przed wydaleniem z FBI.
Pracował dla policji, jednak
jego koledzy traktowali go
pobłażliwie. Zwerbowany
przez dr Magnus odnalazł
swoje miejsce. Pomaga
w poszukiwaniu i dogadywaniu się z nowymi
mieszkańcami Sanktuarium.
ASHLEY MAGNUS
(Emilie Ullerup)
Córka Dr Magnus i Johna
Druitta znanego szerszej
publiczności, jako Kuba
Rozpruwacz. Ashley jest
nieustraszonym, zawodowym łowcą potworów
i innych dziwnych stworzeń.
Pomaga matce w prowadzeniu Sanktuarium
i w unieszkodliwianiu
groźnych istot. Jej brawura
i pewność siebie często są
zarzewiem konfliktów
między nią a doktor Helen.
HENRY FOSS
(Ryan Robbins)
Złota rączka Sanktuarium.
Pomocnik dr Helen,
utalentowany komputerowiec i projektant broni dla
Ashley. Na co dzień zajmuje
się systemem zabezpieczeń
w Sanktuarium i dba o to by
wszystko działało. Należy
do „specjalnie uzdolnionych”, jest wilkołakiem.
JOHN DRUITT
(Christopher Heyerdahil)
Czarny charakter,
z wykształcenia prawnik.
Ma zdolność teleportacji
w czasie i przestrzeni.
Niestety podróże te
powodują trwałe zmiany
w jego mózgu, co czyni
z niego psychopatycznego
mordercę. Jest winny
między innymi morderstw
przypisywanym Kubie
Rozpruwaczowi. Dawny
kochanek dr Magnus i ojciec
Ashley.
„Autostop to nie podróż
z wycieczką orbisowską do
Złotych Piasków. Tu trzeba
mieć móżdżek elektronowy
i kombinować” – to kwestia z powieści „Podróż za jeden uśmiech”
wydanej w 1964 roku. Mówi ją
Poldek, nastolatek o charakterze
dobrodusznego cwaniaka. Towarzyszy mu pierdołowaty osobnik
w typie kujona, o czym świadczy
już imię: Duduś (by pominąć
nazwisko: Fąferski). Na skutek
rodzinnego nieporozumienia
chłopcy muszą samodzielnie
dostać się nad morze...
Wyraziste postaci i motyw drogi
aż prosiły się o ekranizację. Bahdaj napisał scenariusz, przeniesienia historii na ekran podjął się
Stanisław Jędryka. Reżyser sprawdzony – panowie mieli już na
koncie seriale „Do przerwy 0:1”
(1969) oraz „Wakacje z duchami”
(1970). W tym drugim pojawił się
Henryk Gołębiewski i tym razem
zaproszony na plan. „Henio był
pupilkiem całej ekipy” – wspominał reżyser. „Świetnie sobie
ułożył życie, ale początki miał
trudne, trudne było środowisko, z którego się wywodził”.
Naturszczyk z warszawskiego
podwórka, wydawał się wręcz
stworzony do roli Poldka. Dostał
równie dobranego partnera –
Filipa Łobodzińskiego, który
zaczynał karierę dziecięcego
aktora w dubbingu, bo „ładnie
czytał”. Jędryka: „Filip grał fajtłapę
i maminsynka, ale prywatnie wcale nim nie był. Wręcz przeciwnie,
energiczny, wesoły chłopak”.
Zdjęcia realizowano od lata do
października 1971 roku, w malowniczych plenerach: od Kartuz
po Kazimierz Dolny.
Czarno-biały serial trafił do
telewizji w styczniu 1972 roku.
Składał się z siedmiu odcinków
liczących około 30 minut. Dwa
miesiące później wprowadzono
do kin zmontowaną z nich wersję
pełnometrażową. Gościła na
ekranach przez kolejne lata – pamiętajmy, że poza telewizyjnymi
powtórkami nie było wtedy innej
możliwości ponownego obejrzenia ulubionych bohaterów (nikt
nie marzył o magnetowidach, nie
mówiąc już o DVD). Obie formy
dystrybucji cieszyły się wielkim
powodzeniem. „Dwa razy wybierać się musiałem na ‘Podróż za
jeden uśmiech’. Za pierwszym razem nie dostałem biletu. Chociaż
seans się właśnie zaczynał, przed
kasą stała jeszcze ogromna kolejka. To o czymś świadczy” – relacjonował ówczesny dziennikarz.
Były jednak i głosy krytycznego
niezadowolenia, uznające film za
„apoteozę jednej z najgorszych
postaw moralnych, jaką jest cwaniactwo”. Nie przeszkodziło to
twórcom w otrzymaniu Nagrody
Przewodniczącego Komitetu d/s
Radia i Telewizji.
Doszło do tego w 1973 roku, gdy
Adam Bahdaj i Stanisław Jędryka
przygotowali jeszcze jeden serial
– „Stawiam na Tolka Banana”.
Na ekranie znów pojawiają
się Gołębiewski i Łobodziński,
CO ZA DUET! KUTY
NA CZTERY NOGI
I CWANY POLDEK
I LALUSIOWATY ,
ALE INTELIGENTNY
DUDUŚ
u schyłku już dziecięcej kariery.
Pierwszy zerwał z showbiznesem aż do udanego powrotu
w filmie „Edi” (2002). Drugi
został dziennikarzem, tłumaczem
i muzykiem. „Podróż”, „Wakacje
z duchami” i „Tolek” to klasyka
produkcji dla młodzieży. Kultowa,
ponadczasowa. „Świat wokół nas
jest może trochę inny, ale młodzi
ludzie sprzed trzydziestu lat
podobnie czują jak młodzi dziś.
Może inaczej kontaktują się ze
sobą. Gdy kręciliśmy ‘Podróż’, nie
było telefonów komórkowych,
internetu, ale przyjaźń, miłość
przeżywają tak samo” – podsumowuje Jędryka. Tym bardziej
dziwi, że wszystkie tytuły przez
lata istniały tylko w obiegu telewizyjnym. Premiery DVD doczekały
się dopiero w tym roku, zebrane
w kolekcji.
BARTEK KOZICZYŃSKI
movie SIERPIEŃ 2009
91
tylowka
MUZYKA
Blockbustery
do sluchania
PRZEDSTAWIAMY PŁYTY Z MUZYKĄ DO NAJWIĘKSZYCH
LETNICH HITÓW
Wilki
MTV UNPLUGGED
CD+DVD
Pomaton/EMI
Akustyczna sfora
PO KAYAH I GRUPIE HEY TERAZ WILKI NAGRAŁY ALBUM UNPLUGGED
To już (albo może dopiero)
trzeci polski wykonawca dający koncert w sprawdzonej
przez MTV formule. Wilki nie
szukały jakiejś specjalnej formuły. Na scenie wystąpił po prostu
grający w miarę akustycznie rockowy band z liderem, Robertem
Gawlińskim zdecydowanie wysuniętym do przodu. W tle natomiast pobrzmiewał wyjątkowej
urody kwartet smyczkowy oraz
skromne, ale smacznie ubarwiające nagrania dęciaki. Warto
też wyróżnić występ Smolika
– stałego członka zespołu, ale
jednak autonomicznej gwiazdy,
który podczas koncertu zagrał
na „prawie wszystkim”, dodając
koncertowi smaku. Podobnie,
jak goście specjalni: dziewczynka
z gitarą, czyli Kasia Kowalska
i akompaniująca sobie i Robertowi na fortepianie Reni Jusis.
Wilki zagrały tego wieczoru
niemal wszystkie swoje najważniejsze utwory. Co ciekawe,
z każdym kolejnym numerem
koncert nabierał rumieńców
doprowadzając do znakomitego
finału, który wypełniły energetyczne wersje „N’avoie” i „Son
of the Blue Sky”.
Co do strony wizualnej zarejestrowanego koncertu, można by
określić ją następująco – rzetelnie, ale bez ekstrawagancji. (iGAN)
3 plyty na lato TĘ MUZYKĘ WARTO ZABRAĆ NA WAKACJE
Chickenfoot
Gossip
Rob Thomas
Warner Music
Sony Music
Atlantic
CHICKENFOOT
Chad Smith z Red Hot Chili Peppers, Joe
Satriani, Michael Anthony i Sammy Hagar
– niegdyś w Van Halen. Tych czterech dojrzałych panów o rockandrollowych duszach
wydało właśnie płytę. Płytę w stu procentach rockową, wręcz oldskulową. Przywołali
ducha przełomu lat 60-70 i wyszło im to
znakomicie. W samochodzie sprawdza się
idealnie.
92
SIERPIEŃ 2009 movie
MUSIC FOR MEN
No i gdzie ta słaba płeć? Dwie panie (plus
pan) dają czadu aż miło. Rockowe granie
z tanecznym „drajwem” jest dziś modne, ale
nie każdy potrafi robić to z takim wdziękiem
i klasą, jak Beth Ditto and Co. Ci, którzy byli
na Open’erze wiedzą o co chodzi. Reszta
powinna natychmiast poznać tę płytę, a już
na pewno numer „Love Long Distance”
CRADLESONG
Rob Thomas gwiazdą jest! Bez dwóch zdań!
Na pewno w Stanach. I obojętne, czy śpiewa
w grupie Matchbox 20, gościnnie u Carlosa
Santany, czy wydaje solowy album. Dobrym
przyczynkiem, by podzielić entuzjazm
Amerykanów jest nowy, drugi solowy krążek
wokalisty. Muzyka na nim to rock o popowej
melodyce zaśpiewany jak zawsze perfekcyjnie i z tym czymś niezwykłym w barwie
głosu.
Ścieżka dźwiękowa do filmu
„Terminator: Ocalenie”,
skomponowana przez Danny’ego Elfmana nie zawodzi, ale też
nie zaskakuje. Tematy „siedzą”
w filmie, czasem tworząc
wartość dodaną. Nie zabrało
słynnego motywu wyróżniającego serię, a jako bonus pojawił
się klasyk grupy Alice In Chains
„Rooster”. Jednak o jakimś
szczególnym uniesieniu podczas
słuchania nie ma mowy.
Jeśli chodzi o momenty uniesienia rzecz ma się podobnie
w przypadku płyty z muzyką do
obrazu „Harry Potter i książę
półkrwi”. Mamy tu do czynienia z bardzo rzetelną muzyką
ilustracyjną bez wpadek, ale
i bez szczytów. No, może poza
jednym wyjątkiem – kojarzącym
się z „Adagiem” Barbera utworem „Dumbledore’s Farewell”,
w którym pracujący po raz
drugi przy potterowskim cyklu
brytyjski kompozytor Nicholas
Hooper pokazał, że drzemią
w nim spore kompozytorskie
możliwości.
Soundtrack do filmu „Transformers: Zemsta upadłych” natomiast, to zestaw 13 rockowych
numerów (osobno wydano
tzw. Score, czyli płytę z muzyką ilustracyjną), w tym kilku
premierowych. Album promuje,
radzący sobie nieźle na listach
przebojów, nowy numer Linkin
Park – „New Divide”, nazbyt
jednak przypominający inny
hit grupy – „What I’ve Done”.
Wśród pozostałych wykonawców na krążku znajdziecie
numery m.in. Green Day, The
Fray, Nickelback, Theory Of
a Deadman, Staind i Avenged
Original Soundtrack
TERMINATOR: SALVATION
Warner Music
Original Motion Picture
Soundtrack
HARRY POTTER AND
THE HALF-BLOOD PRINCE
Universal
The Album
TRANSFORMERS:
REVENGE OF THE FALLEN”
Warner Music
Sevenfold oraz jedną z najlepszych na albumie – piosenkę
„Let it Go” absolutnych debiutantów z grupy Cavo.
(LEW Y. PRAWY)
movie LIPIEC 2009
93
tylowka
GRY
Epoka
lodowcowa 3:
Era dinozaurów
NIEZŁE DOPEŁNIENIE FILMU DLA TYCH,
KTÓRZY NIE ZAPOMNIELI CZYM JEST
„ZRĘCZNOŚĆ”. SZKODA TYLKO, ŻE JEST
MAŁO ŚMIESZNIE
26. 06. 2009 Platformy: PC, X360, PS3
WYMAGANIA SPRZĘT. PC:
PC: procesor 1,8 GHz, 512 MB RAM,
karta graficzna 256 MB, Windows XP/Vista
Cena: PC – 99,90 zł
X360 – 199,90 zł
PS3 – 199,90 zł
X360 – 800 Xbox Live Points
Rodzaj gry: gry: zręcznościowa
Dystrybutor: LEM
Ghostbusters:
The Video Game
TEKST BARNABA „b-side” SIEGEL
Transformers:
Zemsta upadlych
PO SALACH GĘSTO LATAJĄ DUCHY,
PROMIENIE FOTONU I NIEUMYŚLNIE
NISZCZONE MEBLE. JEST LEPIEJ NIŻ
MOŻNA BYŁO SIĘ SPODZIEWAĆ
WYKONYWANIE W KÓŁKO TYCH SAMYCH ZADAŃ, PRZY UCIĄŻLIWYM STEROWANIU
I INNYCH PROBLEMACH, SZYBKO PRZESTAJE BYĆ WYZWANIEM. CHYBA ŻE KTOŚ
NAPRAWDĘ KOCHA GRAĆ ROBOTEM
WYMAGANIA SPRZĘT. PC:
procesor 2,13 GHz, 1 GB
RAM, karta graficzna 256
MB, Windows XP/Vista
Cena: PC – 119,99 zł
X360 – 239,99 zł
PS3 – 239,99 zł
Rodzaj gry:
zręcznościowa/akcja
Dystrybutor: LEM
94
SIERPIEŃ 2009 movie
01. 07. 2009 Platformy: PC, X360, PS3
Gra o Wolverinie (na podstawie cyklu „Origins”) pokazała, że wirtualne adaptacje filmów
mogą być fantastyczne. „Transformers” to
równie wdzięczny i oczywisty temat, który
niestety został potraktowany bardzo po macoszemu. Wcielenie się w robota to świetna
sprawa, ale przyjemność z gry odbierają takie
rzeczy, jak niewygodne sterowanie, głupie zachowania czy wręcz wyraźne błędy w sztucznej inteligencji przeciwników. I w końcu to, że
każda misja opiera się na podobnym schemacie – anihilacji wszystkich wrogów dookoła.
Co samo w sobie jeszcze nie jest takie złe,
gdybyśmy byli chociaż trochę emocjonalnie
zaangażowani w fabułę. A tu jest jej wyraźnie
zbyt mało. Zabrakło podczas misji tak oczywistych rzeczy jak wstawki filmowe i tłumaczenie co? i dlaczego? właśnie atakujemy albo
chronimy.
Gra broni się w zasadzie jednym elementem.
Robotami. Wcielając się w nie można poczuć
moc, a w ciągu dwóch (krótkich) kampanii
poznamy cały szereg ich specjalnych umiejętności czy unikatowych rodzajów ataków.
Niedługa zabawa dla wytrwałych maniaków
tematu, którzy nie nastawiają się na zbyt wiele.
Fabuła gry pokrywa się z tą filmową. Pierwszy etap to fikcyjna przygoda pełniąca rolę
samouczka. Później na zmianę wcielamy się
w kolejnych głównych bohaterów i zaczynamy
wkraczać w świat dinozaurów. Chociaż to gra
przeznaczona przede wszystkim dla młodszej
młodzieży, nie jest przy tym wcale dziecinna.
Kolejne plansze są naprawdę ciekawie zaprojektowane, a ich przechodzenie wymaga odrobinę
spostrzegawczości i sporo zręczności. Szkoda
tylko, że atmosfera jest cokolwiek drętwa. Jest
za to dobra wiadomość dla fanów wiewiórów
– pojawiają się na kilku etapach, oczywiście
prześcigając się w poszukiwaniu żołędzia.
16. 06. 2009 Platformy: PC, X360
WYMAGANIA SPRZĘT. PC:
PC: procesor 2,6 GHz, 1 GB RAM,
karta graficzna 256 MB, Windows XP/Vista
Cena: PC – brak
X360 – brak
PS3 – 249, 00 zł
X360 – 800 Xbox Live Points
Rodzaj gry: zręcznościowa/akcja
Dystrybutor (PS3): Sony Computer Entertainment Polska
Do ekipy łapaczy duchów przyłączamy się jako
kadet. Nie trzeba długo czekać na szkolenie,
od razu dostajemy tajemniczy plecak z bojową
maszynerią i jedziemy z ekipą zwalczać duchy.
Najczęściej w monumentalnych, rozbudowanych lokacjach. Gra jest fajnie dawkowana.
Duchy często się wymykają, trzeba trochę
się za nimi naganiać albo szukać przy pomocy
specjalnego noktowizora. Podczas samego
łapania jest sporo zabawy, a fotonowy promień
osmala ściany, rozwala meble i strąca wszystkie
mniejsze przedmioty. Wisienką na koniec jest
klimatyczny panel pełen informacji i ulepszanie
własnego sprzętu. Warto!
movie SIERPIEŃ 2009
95
tylowka
QUIZ
KRZYZOWKA
MovieQUIZ
Papierowe testy na alkoholizm zawsze zawierają instrukcję, że jeśli
odpowiesz poprawnie na trzy z poniższych pytań jesteś na najlepszej
drodze do uzależnienia. My nie będziemy sprawdzać, jak wysokie jest
Twoje spożycie, ale pozwolimy się przekonać, jak wiele wiesz o pijackim
kinie. Bo oglądać każdy może – i pijus, i abstynent, i członek AA…
1. Co widzi Dumbo po upadku do beczki
pełnej alkoholu?
a. Bańki mydlane
b. Czarne kruki
c. Różowe słonie
6. Jaki trunek piją ciągle bohaterowie
filmu „Bezdroża”?
a. Whisky
b. Wino
c. Wódkę
2. Kto partneruje i wyciąga z nałogu
7. Co daje w prezencie Benowi zagra-
Meg Ryan w filmie „Kiedy mężczyzna
kocha kobietę”?
a. Dennis Quaid
b. Andy Garcia
c. Russell Crowe
nemu przez Nicolasa Cage prostytutka
Sera w filmie „Zostawić Las Vegas”:
a. Butelkę Burbona
b. Piersiówkę
c. Korkociąg
3. Jakiej piosenki, popijając drinka słucha
w swoim barze Rick z Casablanki?
a. „Over the Rainbow”
b. „As Time Goes By”
c. “Raindrops Keep Fallin’ On My Head”
8. „Pętla” to film o alkoholiku
nakręcony na podstawie opowiadania:
a. Marka Hłaski
b. Tadeusza Konwickiego
c. Jerzego Andrzejewskiego
4. W którym filmie Wajdy miała miejsce
9. Kieliszkowe znicze ze spirytusu
scena wyciskania ostatnich kropel rozlanej wódki ze szmaty do podłogi?
a. „Człowiek z żelaza”
b. „Człowiek z marmuru”
c. „Popiół i diament”
zostały zapalone przez bohaterów
w filmie Andrzeja Wajdy:
a. „Wesele”
b. „Popiół i diament”
c. „Człowiek z żelaza”
5. W pijackich filmach Charlesa Bukow-
10. Gdzie koledzy z filmu „Kac Vegas”
wznieśli toast, który sprowadził na nich
wszystkie późniejsze kłopoty
a. W kasynie
b. W apartamencie dla nowożeńców
c. Na dachu hotelu
skiego w rolę Henry Chinaskiego nie
wcielił się:
a. Mickey Rourke
b. Matt Dillon
c. John Belushi
POZIOMO
7) „…: Koty górą”
8) grał go Robert Downey Jr., … Man
9) film z Johnem Travoltą, „… 8.”
10) „Tristan i …”
11) jest nim terminator
13) gra Martę w „Tataraku”, Krystyna …
16) Ridley i Tony …
18) montażysta „Slumdoga. Milionera z ulicy”, Chris …
21) film Boba Fossa, „Cały ten …”
23) np. „Krąg”
25) francuski aktor, Jean …
26) reżyser „The Limits of Control”, Jim ….
PIONOWO
1) … Blanchett
2) serial z Borysem Szycem
3) jest żoną Antonio Banderasa, … Griffith
4) gra w „Wyobraź sobie”, … Murphy
5) aktorka, … Ryder
6) wcielił się w rolę Indiany Jonesa, Harrison …
12) „… w muzeum”
14) „… Juan DeMarco”
15) gra w „Mądrości i seksie”, … E. Grant
17) aktorka, Charlize …
19) sąsiad Pawlaka
20) film z Janem Machulskim, „Ostatnia …”
22) „… Zorba”
24) „… - ósmy pasażer Nostromo”
Rozwiązanie utworzą litery z pól ponumerowanych w prawych dolnych rogach
NAGRODA
W MOVIE KRZYŻÓWCE
Nagrodami w Movie krzyżówce
(sierpień 2009) są 3 zestawy książek,
które ukazay się nakładem wydawnictwa W.A.B. Zostaną one przesłane
pocztą w terminie 30 dni od daty opublikowania listy zwycięzców na stronie
internetowej www.moviemagazine.pl.
W sytuacji od siebie niezależnej,
zastrzegamy sobie prawo do przesłania
laureatom podobnych nagród o tej
samej wartości rynkowej.
Hasło należy przesłać SMS-em
na numer 71121
do dnia 30.08.2009 r. Koszt wysłania
SMS-a to 1 zł + VAT (1,22 zł z VAT).
W treści wpisz:
SPONSOREM NAGRÓD DO KRZYŻÓWKI JEST
MK.haslo.imie.nazwisko.adres
Treść SMS-a nie może przekraczać 160 znaków
(wliczając odstępy między wyrazami).
Nie używaj polskich znaków.
Serwis działa we wszystkich polskich sieciach telefonii
komórkowej.
Biorąc udział w konkursie zgadzam się na podporządkowanie zapisom Regulaminu Konkursu, który jest dostępny do wglądu w redakcji, a także na przetwarzanie danych osobowych przez Wydawnictwo New Hope, Warszawa, ul. Niemcewicza 26 m 83, w celu niezbędnym dla rozwiązania krzyżówki.
Zgadzam się na otrzymywanie informacji handlowej środkami komunikacji elektronicznej. Podanie danych jest dobrowolne. Przysługuje mi prawo
dostępu do treści danych i prawo do ich poprawiania.
ODPOWIEDZI: 1-c; 2-b; 3-b; 4-a; 5-c; 6-b; 7-b; 8-a; 9-b; 10-c
96
SIERPIEŃ 2009 movie
movie SIERPIEŃ 2009
97
tylowka
FILM MOJEGO ZYCIA
„Zezowate
szczescie”
forever!
FILM JEGO ŻYCIA JESZCZE
PRZED NIM. NATOMIAST NAJGORSZE
DZIEŁO FILMOWE JUŻ WIDZIAŁ,
ZNACZY SIĘ
„WIEDŹMINA”
1. Film mojego dzieciństwa
NIEWĄTPLIWIE „AKADEMIA PANA
KLEKSA”:). NO I „GWIEZDNE
WOJNY” RZECZ JASNA
TEDE
BRAK AKTUALNYCH DANYCH:)
czyli Jacek Graniecki.
Artysta hiphopowy,
znany powszechnie
ze swojej działalności
solowej. Ma też
na swoim koncie
współpracę z innymi
znakomitościami
polskiej sceny hiphopowej. Niedawno,
wraz z Numerem Raz
reaktywował słynną
formację Warszafski
Deszcz. Efektem tego
czynu jest bardzo
dobrze przyjęta przez
fanów płyta „Powrócifszy…”. Ciekawostka
dla modnisiów: ma
swoją hiphopową linię
ciuchów.
BAŁEM SIĘ, JAK PIERWSZY RAZ
OGLĄDAŁEM „EGZORCYSTĘ”
. Najlepszy film, jaki
widziałem
„MIŚ” I „ZEZOWATE SZCZĘŚCIE”
9. Najgorszy film, jaki
widziałem
ZŁEGO GESTAPOWCA:)
2. Pierwszy dorosły film
TOTALNA TRAUMA W MOIM
ŻYCIU, JAK BYŁEM BARDZO
MŁODY TO W TV LECIAŁY CIĘŻKIE
FILMY RODZIMEJ PRODUKCJI I ZAPAMIĘTAŁEM NA CAŁE ŻYCIE TAKI
GNIOT PSYCHOLOGICZNY PT.
„ŚWIERSZCZ”. OKRUCIEŃSTWO,
PŁAKAŁEM JAK BÓBR:)
3humoru
. Film na poprawienie
(na doła)
„ZEZOWATE SZCZĘŚCIE”
ZAWSZE!!!!!
4. Film, na którym płaczę
5
. Film, na którym się
boję
6. Idealny film do
oglądania z partnerką
8
NIE WIDZIAŁEM JESZCZE
11
. Rola, którą chciałbym
zagrać
(już istniejąca lub nie)
12. Rola, którą chciałbym
7nia. Idealny
film do oglądazagrać w filmie
10. Film, który mógłbym animowanym
w męskim gronie
oglądać w kółko
„50 PIERWSZYCH RANDEK”
PIERWSZE TRZY CZĘŚCI „AMERICAN PIE”
BEZAPELACYJNIE „WIEDŹMIN”
(albo scena z filmu)
NIE CHCIAŁBYM:)
FOTO: Tomek Żak
98
SIERPIEŃ 2009 movie

Podobne dokumenty

Meryl Streep Kiefer Sutherland

Meryl Streep  Kiefer Sutherland do tego numeru. A jest ich kilka. Przede wszystkim nasz TOP 20, tym razem poświęcony właśnie długometrażowym kreskówkom, z których te najlepsze z powodzeniem konkurują z aktorskimi hitami. Przykład...

Bardziej szczegółowo