Czym się Panu odpłacę za wszystko, co mi

Komentarze

Transkrypt

Czym się Panu odpłacę za wszystko, co mi
ISSN 1733–5140
Nr 6 (221) 2015
28.06.2015 r.
Rok XXI, 2,00 z³
Pismo redagowane przez wiernych obu parafii w Obornikach Śląskich
Czym się Panu odpłacę za wszystko,
co mi wyświadczył?
e - m a i l : g r a p h i t o @ p o c z t a . w p . p l , h t t p : / / w w w. n a s z a p a r a f i a . s d s . p l
Słowo od proboszczów
Drodzy Parafianie!
obiega końca rok szkolny i katechetyczny, a wraz z nimi szczególny czas roku
duszpasterskiego. Ten miniony czas był bogaty
w różne uroczystości religijne i państwowe,
rodzinne i społeczne. Wszystkie zapisały się
mocno w naszych sercach.
Za chwilę rozpoczniemy czas wakacyjnego wypoczynku. Dobrze wiemy, że jest on
nam potrzebny, ponieważ codzienne troski,
wysiłek i napięcie wyczerpują każdego z nas.
I trzeba chociaż na krótki czas oderwać się
od codziennych zajęć, aby zaczerpnąć nowych sił. Do wypoczynku zachęca nas sam
Pan Jezus, który do Apostołów wracających
z działalności apostolskiej mówi: „Pójdźcie
wy sami osobno na miejsce pustynne i wypocznijcie nieco” (Mk 6, 31-32). Pamiętajmy, aby ten czas wypoczynku był przeżyty
z Bogiem. Od Pana Boga nigdy wakacji nie
ma i nie może być. Błogosławiony Jan Paweł
II tak mówił o odpoczynku: „Odpoczywać
– jak wspaniale etymologicznie wykazał
nasz wielki poeta C.K. Norwid – to znaczy:
od poczynać. (…) Człowiek musi odnaleźć
siebie, odbudować siebie, odzyskać siebie
(...). Chodzi o to, ażeby wypoczynek nie był
odejściem w próżnię, aby nie był tylko pustką.
Wtedy nie będzie naprawdę wypoczynkiem.
Chodzi o to, ażeby był wypełniony spotkaniem. Mam na myśli – i owszem – spotkanie
z przyrodą, z górami, morzem i lasem. Człowiek w umiejętnym obcowaniu z przyrodą
odzyskuje spokój, ucisza się wewnętrznie,
D
2
odnajduje Boga”. W tym duchu przeżywajmy
nasz wakacyjny odpoczynek.
Wraz z rozpoczęciem wakacji, decyzją
Księdza Prowincjała i Jego Rady nastąpią
zmiany personalne w naszej wspólnocie zakonnej i duszpasterskiej. Ks. Michał zostaje
przeniesiony do Warszawy, a ks. Włodzimierz
do Brasławia. Na ich miejsce przyjdą ks. Wiesław Waldon oraz ks. Szymon Kula. Księżom
Michałowi i Włodzimierzowi bardzo dziękuję
za ich zaangażowanie w życie parafialne
i zakonne, za ich pracę katechetyczną i formacyjną z dziećmi i młodzieżą, za sprawowane
sakramenty i głoszone słowo Boże. Życzymy
zarówno im, jak i nowym duszpasterzom wielu
łask w nowym miejscu posługi kapłańskiej.
Kiedy skończą się wakacje, od 2 do 4 września 2015 r. będziemy przeżywać peregrynację
kopii figury św. Michała Archanioła z Góry
Gargano we Włoszech. Będzie to czas łaski
i mocy. Trzy dni peregrynacji niech na nowo
rozpalą w nas miłość Bożą. Modlitwa przez
wstawiennictwo św. Michała Archanioła już
wielu ludziom pozwoliła na nowo wrócić do
Boga. Módlmy się, aby ten czas łaski i mocy
zaowocował w naszej parafii powrotem do
Boga dla wielu naszych parafian i mieszkańców naszej ziemi.
Trwa remont naszego kościoła. Została już
wykonana instalacja nagłośnienia. W lipcu
rozpocznie się remont wnętrza. Dziękuję wszystkim zaangażowanym w remont
i wszystkim Wam, Moi Drodzy, za każdą ofiarę
przeznaczoną na ten cel. Niech nam wszystkim Bóg błogosławi, a święci Patronowie nas
wspomagają.
Ks. Jacek Wawrzyniak SDS
„W
szystko ma swój czas” czytamy
w księdze Koheleta. Słów tych nie
należy rozumieć w sensie jakiegoś determinizmu, tak, jakby od człowieka nic nie
zależało. Autor biblijny chce nam raczej powiedzieć, że cokolwiek dzieje się w naszym
życiu, ostatecznie znajduje swoje wytłumaczenie w Bogu, który jest Stwórcą i Panem,
a jednocześnie miłośnikiem człowieka
i z Jego udziałem kieruje losem człowieka
i świata. W takim, najgłębszym znaczeniu,
trzeba nam odczytywać wszystkie zmiany,
które dokonują się w naszym życiu. Pisząc
te słowa, myślę o zmianie proboszcza, która
następuje w naszej parafii, o kolejnych zadaniach, które Pan Bóg stawia przed nowym
proboszczem i przede mną. Siłą rzeczy spoglądam na minione sześć lat. Z jednej strony
był to okres bardzo krótki, a jednocześnie
pełen wydarzeń, spotkań, radości i trosk,
czas wielu doświadczeń i wielkiej nauki
bycia księdzem. Bardzo często jako miarę
księdza, szczególnie proboszcza, stawia
się kwestię: co zrobił, co zbudował, co po
sobie zostawia. Tymczasem, spoglądając
w Listy Pawłowe, pierwszym pytaniem,
jakie powinno się postawić, jest pytanie
o wiarę. Pytanie o stan mojej wiary stawiam
sobie jako rachunek sumienia. Czy jest ona
większa niż sześć lat temu? Co pomagało
mi ją budować, a co, zwłaszcza z własnej
winy, osłabiało? Czy wypełniłem swoje po-
wołanie dawania świadectwa o Chrystusie?
Czy moje postępowanie nie było dla kogoś
powodem zgorszenia? Obecne dni są więc
czasem rozliczenia, dziękczynienia i przeproszenia: rozliczenia z zadań i zaufania,
którym mnie obdarzono; dziękczynienia
Bogu i ludziom za otrzymane dobro; przeproszenia za niespełnione oczekiwania lub
niewłaściwą postawę. Odejścia i rozstania
bywają trudne. Jednak praktyka Kościoła
pokazuje, że zmiany duszpasterzy wnoszą
wiele dobrego zarówno w życie wiernych,
jak i księdza. Przede wszystkim pomagają
kierować wzrok na Jezusa Chrystusa, który jest Najwyższym Kapłanem, i na nowo
rozbudzać entuzjazm apostolski. Ufam, że
tak będzie także i tym razem. Jeszcze raz
dziękuję za wszelkie otrzymane dobro, za
wspieranie, za kierowane bezpośrednio do
mnie życzliwe uwagi, za przykład wiary.
Przepraszam za popełnione błędy i to, czym
mogłem kogoś zranić. Jednocześnie życzę
wszystkim owocnej współpracy z nowym
ks. proboszczem.
Koniec roku szkolnego i lato to dla wielu
z nas również okres wakacji i odpoczynku. Zachęcam, aby dobrze się do niego
przygotować, aby go zaplanować. Nawet
jeśli będzie to czas spędzany w domu, na
działce, czy niedaleki wyjazd, by pozwolić
sobie na „zmarnowanie czasu” przez podziwianie piękna przyrody, słuchanie ptaków,
przeczytanie dobrej książki, zasiedzenie się
u przyjaciół. Zachęcam, by w tym „marnowaniu czasu” nie pominąć Jezusa i chwil
spędzonych z Nim na modlitwie, adoracji,
rozważaniu Pisma św. Nie chodzi bowiem
tylko o zdrowie naszego ciała, ale również
duszy i ducha.
Ks. Maciej Chwarścianek SDS
3
Słowo na dziś
Słowo Boże
Słowo na dziś. Św. Marek 5, 21-43
wangelia św. Marka opisuje dwa cudowne uzdrowienia. Pierwsze – uzdrowienie
kobiety cierpiącej na krwotok, która została
uleczona dzięki dotknięciu płaszcza Jezusa
i drugie – wskrzeszenie zmarłej córki Jaira.
Oba uzdrowienia dokonują się w kontekście
wiary w moc Jezusa, niezachwianego przekonania, że Jezus może i chce mnie zbawić,
nawet jeśli nie uleczy mnie z choroby. Takie
opisy mogą budzić naszą zazdrość. Dlaczego dziś nie ma wokół nas takich cudów?
Przecież mamy tyle kościołów, gdzie Jezus
jest nieustannie obecny. Przyzwyczajeni
do religijności nie zauważamy, że istotą
spotkania Jezusa z cierpiącymi, którzy są
uzdrawiani, jest wiara. Wydaje nam się, że
jeśli chodzimy na Mszę św., modlimy się, to
mamy wiarę, a wiara to coś o wiele większego
niż zewnętrzne obrzędy.
Tak często słuchamy na Eucharystii słowa
Jezusa, podążamy za Jego przykazaniami,
ale czy wierzymy? Panie, daj nam wiarę na
wzór wiary uleczonej kobiety i Jaira.
Jest takie radio…
W naszych obornickich parafiach działa Koło
Przyjaciół Radia Maryja. Członkowie koła
i sympatycy Radia spotykają się w każdy
trzeci piątek miesiąca w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa na modlitwie
i Eucharystii o godz. 18.30. Taca zbierana
podczas tych modlitewnych spotkań jest
ofiarą na utrzymanie Radia Maryja i jest
wysyłana do Torunia – siedziby rozgłośni.
Koło Przyjaciół Radia Maryja w Obornikach Śl. organizuje 12 lipca br. (niedziela)
pielgrzymkę autokarową do Częstochowy
na Ogólnopolskie Spotkanie Rodziny Radia
Maryja. Koszt wyjazdu wynosi 40 zł. Zapisy
przyjmuje p. Ania Dembowska w sklepie pasmanteryjnym przy ul. Łokietka w Obornikach
Śląskich. Wyjazd w dniu pielgrzymki o godz.
5.00 sprzed obu obornickich kościołów.
Wszystkich chętnych do pielgrzymowania
serdecznie zapraszamy!
E
I
stnieje radio określane jako „katolicki głos
w Twoim domu”. Jest nim działające od
ponad dwudziestu lat Radio Maryja, które
przez całą dobę nadaje na częstotliwości UKF
88,9 MHz. W programie radia każdy może
wybrać coś dla siebie. Można się pomodlić,
wysłuchać bieżących informacji i aktualnych
felietonów, słuchać lub samemu uczestniczyć
w tzw. „Rozmowach niedokończonych”.
Szczególnie ciekawa i ważna – ze względu na
kryzys rodziny – jest cykliczną audycja „Dla
małżonków i rodziców” nadawana zawsze
we wtorek o godz. 21,30. Wiemy że Kościół
w trosce o przyszłość rodziny w ubiegłym
roku rozpoczął synod poświęcony rodzinie.
Zakończy go na jesieni bieżącego roku.
Z inicjatywy Radia Maryja organizowane
są różne przedsięwzięcia dla dzieci, młodzieży i dla dorosłych, w tym m.in. pielgrzymki.
4
ks. Włodzimierz Szydłowski SDS
Koło Przyjaciół Radia Maryja
Teresa Garbacz
Dziękujemy ks. proboszczowi
Z
żalem żeg namy odchodzącego z końcem
czerwca ks. proboszcza Macieja Chwarścianka. Przewodniczył naszej wspólnocie
parafialnej 6 lat. Lat bardzo owocnych i bogatych
w przeżycia duchowe. Lat,
które odmieniły naszą parafię
i tchnęły w nią nowe życie.
Dziękujemy dziś naszemu
proboszczowi za jego odwagę
i otwartość, za zatroskanie
o parafię i oddanie nam siebie.
Jest dobrym pasterzem dusz!
Msze św. odprawia zawsze z wielkim nabożeństwem, nie szczędząc Panu
Bogu czasu. Jego piękne kazania przemawiają zarówno
do rozumu jak i do serca. Jest
świetnym spowiednikiem.
Ks. Maciej kocha dzieci,
a one uwielbiają jego. Angażował się w Msze św. i nabożeństwa dla dzieci, samemu
je prowadząc. Z wielkim
entuzjazmem i wyczuciem
przygotowywał dzieci do
I Komunii świętej, nie zaniedbując przy tym także
przygotowania rodziców,
co w naszej parafii było novum. Dzięki jego zatroskaniu
scholka dziecięca doczekała się dorosłego opiekuna.
Zorganizował dwa wyjazdy
wakacyjne dla dzieci i młodzieży.
Dla młodzieży wprowadził ambitne 3-letnie przygotowanie do bierzmowania
polegające na regularnych
spotkaniach 2 razy w miesiącu przez 2 lata. Sam prowadził jedną grupę.
Do praktyk wróciły zapomniane wcześniej błogosławieństwa dzieci rocznicow ych, pojawił y się
błogosławieństwa matek
oczekujących dzieci i błogosławienie małżeństw w Święto św. Rodziny. Wróciła
pierwszopiątkowa spowiedź
dla dzieci.
Dzięki ks. Maciejowi
mieliśmy okazję gościć
w Obornikach najlepszych
rekolekcjonistów – ks. Stanisława Orzechowskiego,
ks. Aleksandra Radeckiego,
ks. Marka Drzewieckiego
czy o. Andrzeja Smółkę.
Zaaprobował także pomysł
przeprowadzenia w Obornikach Seminarium Odnowy
Wiary, w którym wzięła
udział spora grupa parafian.
Z jego inicjatywy powstała później grupa Odnowy
w Duchu Świętym.
Wyjeżdżał z parafianami
na liczne pielgrzymki, w tym
do Ziemi Świętej i do Sokółki, towarzyszył dzieciom
w corocznych pielgrzymkach
dzieci pierwszokomunijnych
na Jasną Górę, a także brał
udział w pielgrzymkach do
Trzebnicy.
By pomysłodawcą i głównym organizatorem pięciu
edycji festynu parafialnego
SALWATOR. Regularnie
współpracował z naszym
pisemkiem przygotowując
do każdego numeru Słowo
od proboszcza oraz Kronikę
parafialną.
Z jego inicjatywy powstała strona internetowa parafii.
Zaktywizował Radę Parafialną, która zaczęła się regularnie spotykać i wysuwać
własne propozycje, np. konkursy plastyczne dla dzieci.
Ks. Maciej zapoczątkował
bożonarodzeniową akcję
przygotowywania prezentów dla dzieci z „Serduszek”.
Prowadząc tak intensywną pracę duszpasterska nie zaniedbał ksiądz
proboszcz spraw materialnych, a wręcz przeciwnie.
Regularne zbiórki na cele
inwestycyjne umożliwiły
przeprowadzenie wielu niezbędnych prac – wykonano
remont dachu kościoła, za5
łożono ogrzewanie w Domu
Katolickim oraz w kościele, prezbiterium otrzymało
nową posadzkę oraz ołtarz.
Pod jego nadzorem powstała
dokumentacja na skanalizowanie i remont placu przykościelnego. Współpracował
z samorządem pozyskując
dofinansowanie do prowadzonych prac. Wypiękniał
także cmentarz parafialny,
utwardzono alejki, odnowiono parkan, zniknął problem
śmieci. Teren za cmentarzem
został uporządkowany.
Wolny czas ks. Maciej
lubił spędzać biegając lub
jeżdżąc na rowerze po naszej
pięknej okolicy.
Wiele się zmieniło na lepsze za proboszczowania ks.
Macieja, odważę się powiedzieć najlepszego proboszcza
w ostatnim czterdziestoleciu
(dalej nie sięgam pamięcią).
Sakramenty odzyskały swoją wagę, głoszenie Słowa Bożego znalazło się w centrum
życia parafii.
Żałujemy bardzo, że odchodzi taki dobry ojciec parafii. Nadszedł jednak czas,
aby także inni skorzystali
z błogosławieństwa jego osoby. My możemy mu obiecać
naszą modlitwę, aby dobry
Bóg miał go zawsze w swojej
opiece. Niech Duch Święty
oświeca jego serce i towarzyszy mu zawsze w jego
posłudze.
Małgorzata Pawlak
6
„Bóg zapłać”
dla ks. Michała
Młodzież dziękuje
ks. Włodkowi
cechami zjednuje sobie ludzi.
Księże Michale, zapraszamy Cię do Obornik Śląskich w każdej wolnej chwili i życzymy Ci, żebyś spotkał
w Warszawie życzliwych Ci
ludzi.
Ania Wojciechowska
K
siędza Michała Gołębiowskiego poznałam
bliżej dwa lata temu, kiedy
trwały przygotowania mojej
córki do Pierwszej Spowiedzi
i Komunii Świętej. Przychodził wówczas również do naszego domu, z sakramentami
do chorej mamy. Zawsze był
pogodny i chętny do rozmowy.
Z dziećmi potrafi żartować
i robić im psikusy. Najbardziej
ujął mnie tym, kiedy dowiedział się, że moja mama jest
w szpitalu i zaproponował
udzielenie sakramentu namaszczenia chorych w Trzebnicy. Później mieliśmy okazję
wspólnie wędrować na Jasną
Górę. Pomimo bąbli i innych
dolegliwości nie opuszczał
Go dobry humor. Jesienią
przewodniczył pielgrzymce
do grobu św. Jadwigi w Trzebnicy. Był dumny z tego, że tylu
oborniczan tam wędruje.
Miałam wiele okazji poznania ks. Michała i wiem, że
głęboko wierzy w Boga i ufa
Mu. To człowiek serdeczny,
otwarty, prostolinijny i tymi
Ksiądz Michał był opiekunem scholi dziecięcej „Oaza
Judy”. Chcieliśmy podziękować mu za to, że zawsze
odnosił się z serdecznością
do dzieci i ich dorosłych
opiekunów i czuliśmy wielkie wsparcie z jego strony.
Potrafił też skutecznie zachęcić do śpiewu w scholi nowe
osoby, które uczył katechezy
w Szkole Podstawowej nr 3.
Dzieci bardzo lubią księdza
i przykro nam, że trzeba się
rozstać. Ale taki jest już los
księdza .... i taki los scholi.
Nie można się przyzwyczajać, że coś (lub ktoś) jest
w parafii na zawsze. Nowe
wyzwania, nowe miejsce,
nowi ludzie. Życzymy, by
ksiądz Michał w stolicy spotkał parafian, z którymi też
będzie mógł się zaprzyjaźnić. My, opiekunowie „Oazy
Judy” oraz scholistki, zawsze
będziemy pamiętać pogodę ducha, poczucie humoru
i otwarte serce księdza Michała. Rafał Szkwerko
Księże Włodku!
J
ako RMS z parafii JTiAP,
chcieliśmy księdzu bardzo
podziękować za te szalone
dwa lata, podczas których
był ksiądz naszym opieku-
nem. Za wszystkie wyjazdy
w góry, wspólne czuwania
w Trzebini (+pogo) i Sympozjum Misyjne w Bagnie,
śmigusowe-dyngusowe oblewanie z okien plebanii, za
dokarmianie nas na spotkaniach pierogami mołdawskimi i cebulakami, wspólne
rozważania Pisma Świętego,
reklamy żółtego sera i filmy
z tańczącym orangutanem,
za wszystkie grille i pieczonego słonia, za wspólne granie w „Znaj Znak” i „Biznes
po polsku”, za odwożenie
do szkoły na próbny egzamin gimnazjalny, wyjazdy
do kina… za wszystko, co
tak głęboko zapadło nam
w pamięć, za te wszystkie
wspomnienia… po prostu za
poświęcony czas
Młodzież z parafii JTiAP
Odpusty parafialne i odpust w Kościele
P
rzeżywaliśmy niedawno
święta naszych kościołów parafialnych. Było to 12
czerwca – w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa
i 13 czerwca - we wspomnienie obowiązkowe św. Antoniego z Padwy. Potocznie mówi
się o odpustach parafialnych,
o tym, że w parafii jest odpust.
Według nauki i praktyki
Kościoła z przeżywaniem
tych dni wiąże się zawsze
możliwość otrzymania odpustu zupełnego. Wielu z parafian świadomie skorzystało
z okazji uzyskania odpustu.
Niestety dla wielu katolików
dzień święta miejscowego
domu Bożego nie kojarzy się
już z niczym. Dawniej o takim
wydarzeniu rozmawiało się
z bliskimi. Była to okazja do
spotkania się z dalszą rodziną
po Eucharystii przy wspólnym stole w domu. Kościół
był uroczyście przystrojony.
Miejscowi kupcy, zachęceni
liczbą wiernych nawiedzających kościół i uczestniczących w Eucharystii odpustowej, ustawiali swoje stragany
i uświetniali święto parafialne.
Istotą tych uroczystych dni
dla katolika jest jednak możliwość otrzymania odpustu
zupełnego.
Co to jest odpust? Nauka
o odpustach i jej praktyka
w Kościele łączy się ściśle ze
skutkami sakramentu pokuty.
Grzech ma zawsze podwójny
skutek: pozbawia nas komunii
z Bogiem i zamyka nam dostęp
do życia wiecznego. Pozbawienie tego dostępu określane jest jako kara wieczna za
grzech. Każdy grzech, nawet
powszedni, wymaga oczyszczenia, albo na ziemi, albo po
śmierci w stanie nazywanym
czyśćcem. Takie oczyszczenie
uwalnia od tego, co nazywamy karą doczesną za grzech.
Przebaczenie grzechu i przywrócenie komunii z Bogiem
pociąga za sobą odpuszczenie
kary wiecznej za grzech. Pozostają jednak kary doczesne.
Odpust jest darowaniem przed
Bogiem kary doczesnej za
grzechy zgładzone już co do
winy.
Odpust zupełny można
uzyskać tylko jeden raz dziennie. Aby go jednak otrzymać,
wierny musi być w stanie
łaski uświęcającej, a ponadto
powinien: wzbudzić w sobie
wewnętrzną postawę całkowitego oderwania od grzechu,
także powszedniego; wyznać
7
grzechy, przystępując do spowiedzi sakramentalnej; przyjąć komunię świętą (oczywiście lepiej jest uczynić to
uczestnicząc we Mszy, jednakże dla uzyskania odpustu
wymagane jest tylko przyjęcie
komunii świętej); pomodlić
się zgodnie z intencjami Ojca
Świętego oraz uczestniczyć
w tzw.dziele odpustowym.
Wskazane jest, ale nie konieczne, aby przystąpić do
spowiedzi sakramentalnej,
a zwłaszcza do komunii świętej i pomodlić się w intencjach
papieskich w tym samym
dniu, w którym dokonuje się
dzieła związanego z odpustem; wystarczy jednak, jeśli
dopełni się tych pobożnych
obrzędów i modlitw w okresie
kilkunastu (około dwudziestu) dni przed lub po dziele
odpustowym.
A oto niektóre dzieła odpustowe*):
- adoracja Najświętszego
Sakramentu trwająca przynajmniej pół godziny;
- nawiedzenie cmentarza
w dniach od 1 do 8 listopada
połączone z modlitwą –choćby
tylko w myśli – za zmarłych
(odpust ten może być ofiarowany tylko za dusze w czyśćcu
cierpiące);
- pobożny udział w obrzędzie liturgicznym w Wielki
Piątek i ucałowanie krzyża;
- publiczne odmówienie
Aktu Wynagrodzenia w uroczystość Najświętszego Serca
Jezusowego,;
- publiczne odmówienie
8
Aktu poświęcenia rodzaju
ludzkiego Chrystusowi Królowi w uroczystość Chrystusa
Króla;
- przystąpienie po raz pierwszy do Komunii św. lub udział
w takiej pobożnej ceremonii;
- odmówienie różańca w kościele, w rodzinie, we wspólnocie zakonnej (należy odmówić
przynajmniej jedną część, jednakże pięć dziesiątek w sposób
ciągły, z modlitwą ustną należy
połączyć pobożne rozważanie tajemnic, w publicznym
odmawianiu tajemnice winne
być zapowiadane zgodnie z zatwierdzoną miejscową praktyką, w odmawianiu prywatnym
wystarczy, że wierny łączy
z modlitwą ustną rozważanie
tajemnic);
- czytanie Pisma św. z szacunkiem należnym słowu Bożemu, przynajmniej przez pół
godziny;
- pobożne nawiedzenie kościoła w święto tytułu i dnia 2
sierpnia (odpust Porcjunkuli)
i odmówienie „Ojcze nasz”
i „Wierzę”;
- pobożne nawiedzenie kościoła lub ołtarza w dniu jego
konsekracji i odmówienie „Ojcze nasz” i „Wierzę”;
- pobożne nawiedzenie kościoła w Dniu Zadusznym
i odmówienie „Ojcze nasz”
i „Wierzę” (odpust ten może
być ofiarowany tylko za dusze
w czyśćcu cierpiące);
- odnowienie przyrzeczeń
chrztu św. w czasie nabożeństwa Wigilii Paschalnej lub
w rocznicę swego chrztu;
- w momencie śmierci, o ile
wierny miał za życia zwyczaj
odmawiania jakichkolwiek
modlitw (w tym wypadku wymieniony warunek zastępuje
trzy zwyczajne warunki uzyskania odpustu zupełnego),
dla uzyskania tego odpustu
chwalebną rzeczą jest posługiwać się krucyfiksem lub
krzyżem;
– odmówienie Koronki do
Miłosierdzia Bożego w kościele lub kaplicy wobec Najświętszego Sakramentu Eucharystii,
publicznie wystawionego lub
też przechowywanego w tabernakulum.
Kościół zawsze dbał o dusze swych wiernych żyjących
i zmarłych, dlatego dał tak
wielkie możliwości uzyskania odpustu. Każdy z żyjących ma możliwość dla siebie
skrócenia, a dla swoich bliskich zmarłych wyproszenia
skrócenia kary doczesnej za
grzechy popełnione za życia.
Mając świadomość, że każdy
z nas jest grzesznikiem, warto
zadbać o swoją duszę, a także
pomóc tym, którzy już nic dla
siebie uczynić nie mogą po
przejściu z tego świata do innej
rzeczywistości.
Zbigniew Stachurski
________
*) wybrane dzieła odpustowe
podane na podstawie: KPK, kan.
992-997; Indulgentiarum Doctrina Posoborowe Prawodawstwo
Kościelne, t. I, z. 2; Enchiridion
indulgentiarum (wyd. 4, lipiec
1999), Posoborowe Prawodawstwo Kościelne, t. IX, z. 3)
Świadectwa o cudach
świętego Antoniego
P
ewnego lata z grupą studentów mojego uniwersytetu wybrałam się nad morze.
Była wśród nas dziewczyna,
posiadaczka skromnego srebrnego pierścionka o specjalnej
wartości. Był on pamiątką po
pierwszej wczesnomłodzieńczej miłości – tym cenniejszą, że ofiarodawca, niestety,
zmarł. Nigdy się z tym pierścionkiem nie rozstawała. Gdy
któregoś dnia kąpała się w morzu, pierścionek zsunął się jej
z palca – i zniknął. Bardzo
długo go szukała, w końcu wyszła z wody przygnębiona. Gdy
nam powiedziała, co się stało,
wszyscy ruszyliśmy do wody
na poszukiwanie zguby. Nic
to jednak nie dało. Pierścionek
przepadł… Wyszliśmy zatem
z wody i całą grupą pomodliliśmy się do świętego Antoniego.
„A jeśli ja jestem niewierzący,
to nie zepsuję tej prośby?”
spytał jeden z kolegów. „Nie,
nic nie zepsujesz, a raczej pomożesz” – odpowiedział ktoś.
Szukaliśmy zgubionego
zaręczynowego pierścionka do
końca pobytu, ale na próżno.
Po roku byliśmy w tym
samym miejscu, w podobnym
składzie. Była wśród nas i owa
dziewczyna „od pierścionka”.
Któregoś dnia postanowiliśmy się pobawić w poławiaczy skarbów. Nurkowaliśmy
w morzu i zagarnialiśmy ręką
piasek z dna morskiego. Miał
wygrać ten, kto wraz z piaskiem i wodorostami wyłowi
najciekawszą rzecz – muszelkę czy kamyczek…
Gdy owa dziewczyna zanurkowawszy po swój „skarb”
wyszła z wody, na jej dłoni
ukazał się… zgubiony rok temu
pierścionek.
Agnieszka
Podczas studiów mieszkałam na stancji. Pewnego dnia
zgubiłam klucz do mieszkania,
w którym wynajmowałam pokój. Byłam przerażona. Bałam
się, że trzeba będzie nie tylko
powiadomić dość wymagającą
i surową właścicielkę stancji,
ale i wymienić zamki do drzwi
zewnętrznych. Modliłam się do
świętego Antoniego, ale klucza,
mimo intensywnych poszukiwań, nie mogłam znaleźć.
Postanowiłam przyznać się do
zgubienia klucza następnego
dnia. Wieczorem jeszcze raz
bardzo żarliwie poprosiłam
świętego Antoniego o pomoc
– i poszłam spać. W nocy przyśnił mi się mój klucz wiszący na
pojedynczym haku w ścianie.
Obraz był bardzo wyraźny.
Gdy się obudziłam, znów rozpoczęłam poszukiwania. Wyszłam z pokoju i zamknęłam
drzwi. Spojrzałam na ścianę
za nimi. W ścianę tę był wbity
pojedynczy hak, którego nigdy
wcześniej nie zauważyłam.
A na tym haku…wisiał mój
klucz.
Alina
CARITAS
Informacje ogólne
Parafialny Zespół Caritas zawiadamia, że punkt
wydawania i przyjmowania
odzieży w Domu Katolickim
będzie zamknięty od 1 lipca
na okres wakacji. Jednocześnie informujemy, że telefon
Caritasu (531 123 125) będzie
dostępny także w okresie
wakacji – w pilnych sprawach
można dzwonić od poniedziałku do piątku, tylko od
godz.16.00 do 17.00. Zbiórka artykułów
szkolnych
Jak co roku Caritas Archidiecezji Wrocławskiej przeprowadzi kolejną zbiórkę
artykułów szkolnych pod
hasłem „Wyprawka dla Żaczka”. W tym roku Międzyparafialny Zespół Caritas
Oborniki Śląskie pozyskał
z Caritasu Wrocław tornistry,
które chcemy wyposażyć
w artykuły szkolne. Tornistry
zostaną przekazane potrzebującym dzieciom wytypowanym przez pedagogów
szkolnych i Zespół Caritas
Oborniki Śląskie. Szczegóły
akcji zostaną podane w sierpniu w ogłoszeniach parafialnych i w gablotach przy
kościołach.
Międzyparafialny Zespół
Caritas w Obornikach
Śląskich.
9
Święty Antoni Padewski
– święty od rzeczy zagubionych
13
czerwca Kościół obchodzi wspomnienie
świętego Antoniego z Padwy – doktora
Kościoła. Święty Antoni jest patronem wielu
świątyń na całym świecie. Kiedyś imię Antoni
należało do jednego z bardziej popularnych
w Polsce, a i w ostatnich latach chrzci się coraz
więcej Antosiów i Antoś. Dobrze wykształcony, elokwentny i utalentowany Antoni z Padwy
był jednym z najznamienitszych kaznodziei
w dziejach Kościoła. Św. Antoni z Padwy,
to najbardziej znany święty na świecie. We
wszystkich kościołach znajdują się jego figury,
obrazy lub ołtarze. 13 czerwca cały Kościół
obchodzi jego liturgiczne wspomnienie, szczególnie uroczyste w zakonie franciszkańskim.
Święty Antoni z Padwy naprawdę nazywał
się Fernando Martins de Bulhões. Urodził się
w 1195 roku w Lizbonie jako syn bogatego, szanowanego szlachcica. Według podania, jego
rodzicami byli Marcin i Maria Boglioni. Na
chrzcie otrzymał imię Franciszek. Nie wiadomo wiele o jego młodości. Około dwudziestego
roku życia wszedł na ścieżkę teologii i wstąpił
do zakonu Kanoników Regularnych świętego
Augustyna, znajdującego się na przedmieściu
Lizbony. Dbając o rozwój duchowości nie
zapominał o rozwijaniu intelektu. Studiował
dzieła klasyków łacińskich i święte księgi.
Pobyt w klasztorze nie zapewnił Antoniemu
wymarzonego odcięcia od spraw tego świata.
W kontemplacji przeszkadzały mu nieustanne
odwiedziny krewnych. Musiały być one rzeczywiście bardzo natrętne, bo po dwóch latach
Antoni poprosił przełożonych o przeniesienie
do Opactwa Świętego Krzyża w Coimbrze
(ówczesnej stolicy Portugalii). W 1219 roku
otrzymał święcenia kapłańskie. W czasie
swojego pobytu w Coimbrze, pewnego dnia,
przypadkiem Antoni poznał pięciu franciszkanów – misjonarzy. Zakonnicy wybierali się do
10
Maroka, by tam ewangelizować muzułmanów.
Ferdynand był pod wrażeniem ich prostego,
ubogiego, ale jakże pogodnego stylu życia.
Rok później otrzymał wieści, że zginęli oni
śmiercią męczeńską.
Zafascynowany oddaniem i gorliwością
mnichów, którzy oddali swoje życie za wiarę
Ferdynand postanowił zmienić zgromadzenie.
W 1220 roku opuścił zakon kanoników regularnych św. Augustyna i wstąpił do zakonu
franciszkanów (Zakon Braci Mniejszych). Jego
marzeniem stał się wyjazd na misje do Maroka
i poniesienia tam śmierci męczeńskiej za głoszenie Ewangelii. W zakonie franciszkańskim
przyjął imię Antoni.
Wkrótce, w 1221 roku, wyruszył do Maroka, aby tam nauczać. Opatrzność miała jednak
inne plany, co do Antoniego. W czasie podróży
do Afryki święty bardzo poważnie zachorował
i musiał wracać do ojczyzny. Niemoc nie była
jedynym nieszczęściem, jakie spadło na Antoniego. W drodze powrotnej do Portugalii na
Morzu Śródziemnym zaskoczyła go potężna
burza, która zapędziła jego statek na Sycylię.
Przybywając na tę śródziemnomorską wyspę usłyszał, że w Asyżu zbiera się kapituła
generalna nowego zakonu. Święty udał się
tam i spotkał się ze świętym Franciszkiem.
Przełożonym Ferdynanda-Antoniego został
brat Gracjan – prowincjał Emilii i Romanii,
który mu wyznaczył erem w Montepaolo
w pobliżu Forli.
Przebywając w pustelni, Antoni skupiał się
na pogłębianiu swojego życia wewnętrznego
i na studiowaniu ksiąg. Ze szczególnym zamiłowaniem zagłębiał się w Pismo Święte. Równocześnie udzielał się z pomocą duszpasterską
i kaznodziejską. Zgodnie z franciszkańskim
charyzmatem, aktywnie pomagał potrzebującym – pracował w przytułku dla ubogich
w pobliżu Forlì we Włoszech. Następnie
przełożeni wysłali go w celu głoszenia Ewangelii w Lombardii. Antoni pracował tam jako
wykładowca na uniwersytetach w Montpellier
i Tuluzie. Pełnił nobilitującą funkcję wysłannika kapituły franciszkańskiej do papieża
Grzegorza IX. Ten sam ojciec święty, nazwał
zresztą kazania Antoniego „Arką Testamentu” i „szkatułką Biblii”. Zauroczony talentem
kaznodziejskim franciszkanina nakazał mu
pisać kazania na dni świąt. 30 maja 1227 roku
mianowano Antoniego prowincjałem obszaru Emilia-Romania. Przez trzy kolejne lata
Antoni pisał kazania niedzielne. W czerwcu
1230 roku papież zwolnił go, z powodu złego
stan zdrowia, z tych obowiązków. Opadając
z sił, Antoni zatrzymał się w małym klasztorze w Arcella, gdzie przy śpiewie O gloriosa
Virginum wieczorem, w piątek, 13 czerwca
1231 roku, oddał Bogu ducha. Miał zaledwie
36 lat. Na pogrzeb świętego przybyły tłumy.
Pochowano go w Padwie w kościółku Matki
Bożej. W niecały rok po śmierci, dnia 30 maja
1232 roku, papież Grzegorz IX zaliczył go
w poczet świętych. O tak rychłej kanonizacji
zadecydowały rozliczne cuda i łaski, jakich
doznawali wierni modlący się przy grobie
świętego Antoniego. W roku 1946 papież Pius
XII ogłosił św. Antoniego z Padwy Doktorem
Kościoła.
Obecnie na miejscu grobu św. Antoniego
wznosi się potężna bazylika, wystawiona
w latach 1256-1310.
Legendy o świętym Antonim
Jak podaje tradycja, święty Antoni pomógł
pewnej matce, której dziecko utopiło się
w stawie. Obiecywała ona świętemu, że jeśli
Bóg wskrzesi jej dziecko, otrzyma od niej tyle
zboża, ile waży jej syn. Chłopiec wrócił do
życia dzięki modlitwie św. Antoniego, który
polecił matce rozdać zboże ubogim. Od tego
wydarzenia bierze się zwyczaj ofiarowania
potrzebującym pomocy pod nazwą „chleb św.
Antoniego”. Pod koniec XIX wieku we Francji
zapoczątkowano dzieło pomocy najuboższym,
które przyjęło się w większości kościołów
świata. Polega ono na przekazaniu ubogim
pieniędzy, które wierni wrzucają do umieszczonych w kościołach skarbonek z napisem
„Chleb św. Antoniego”.
Inne legendarne opowiadanie wyjaśnia,
dlaczego święty wzywany jest w sytuacjach
zagubienia lub skradzenia rzeczy. Pewnego
razu św. Antoni nie mógł odnaleźć psałterza,
w którym znajdowały się pomoce do kazań.
Kiedy modlił się o odnalezienie zguby, człowiek, który psałterz ukradł, dręczony wyrzutami sumienia, oddał go właścicielowi.
Według innego podania, pewnej nocy
Antoni został nawiedzony przez Dzieciątko Jezus. Mały Chrystus miał ucałować
świętego w czoło, zapewniając tym samym
o miłości Boga. Właśnie dlatego święty jest
przedstawiany z małym Jezusem z Nazaretu
na ręku.
Polski poeta, Jan Lechoń tak pisał o świętym
Antonim:
Ty masz wysoko oczy,
Tam gdzie śpiewa skowronek.
Więc widzisz, gdzie się toczy
Zagubiony pierścionek.
A że masz w ręku maleńkiego Chrystusa,
Dojrzysz, kto kona w lęku
I skąd czyha pokusa.
Twój brunatny samodział
Widzę. Idziesz po niebie.
Popatrz, gdziem się zapodział,
Bo zgubiłem sam siebie.
Niech się święci chwała Twoja,
Niech się znajdzie zguba moja. Amen.
źródło: http://www.franciszkanska3.pl/
Swiety-Antoni-Padewski--swiety-od-rzeczyzagubionych,a,20515
11
Odpust i Piknik Rodzinny Parafii przy ul. Trzebnickiej
W
niedzielę 14.06.2015 r.
na Mszę Św. o godz.
12.30 z racji uroczystości św.
Antoniego, który jest także patronem dzieci zostało udzielone
wszystkim dzieciom specjalne
błogosławieństwo. Natomiast
po Mszy Św., ok. godz. 13.30
Katolickie Stowarzyszenie
„Ecclesia” i Rada Parafialna
zorganizowała „Parafialny
Piknik Rodzinny”, który odbył
się na boisku szkolnym obok
naszego kościoła.
Pogoda była piękna, wręcz
upalna. Państwo Adam i Elżbieta Kosowscy z „Bezy”
przygotowali wspaniałe lody,
bigos, ciasta, smalec, ogórki
małosolne i swojski chleb. Po
Mszy świętej o 12:30 na teren
boiska zaczęli przychodzić
parafianie i goście. Pan Jacek
Szymik grillował smakowite
kiełbaski. Stoisko z wyśmie-
12
nitym jedzeniem i napojami
obsługiwali państwo Kosowscy, pani Alicja Łukomska,
wicedyrektor Szkoły Podstawowej nr 3 oraz pani Teresa Ołdziejewska, a także
państwo Mirosław i Jolanta
Adamowscy.
Całość poprowadził pan
Adam Politowicz. Zna on doskonale życiorys świętego
Antoniego, ponieważ napisał
pracę magisterską o pochodzącym z Husiatyna, otoczonym czcią obrazie naszego
świętego patrona – tym samym, który wisi z lewej strony
ołtarza w naszym kościele.
O oprawę muzyczną dbał
DJ pan Jerzy Liszka.
Alina Gołecka zorganizowała konkurs rysunkowy
o świętym Antonim. Dzieci
i dorośli rysowali komiksy
o życiu świętego. Ich prace
zawisły następnie na ogrodzeniu boiska, gdzie można
było podchodzić i głosować
na najlepszy rysunek.
Panowie Marek Wajer i Rafał Szkwerko zorganizowali
zawody sportowe – rzut piłką
do kręgli, rzut obręczą do celu,
rzut woreczkami do wiadra,
rzut piłką do bramki. Zawody dla dzieci wygrał Piotrek
Raczyński.
Nasz organista pan Janusz
Rozpara zagrał wiele piosenek
biesiadnych i oazowych.
Na zakończenie rozstrzygnięto konkurs rysunkowy,
który wygrały Kasia Wojciechowska i Helenka Szkwerko.
Nagrody ufundowali: pro-
boszcz naszej parafii ks. Jacek Wawrzyniak, państwo
Kosowscy, pan Adam Kopyra
oraz państwo Głodowscy.
We wspólnym świętowaniu
nie zabrakło naszych duszpasterzy. Był obecny także
ks. Tomasz Górny.
Mamy nadzieję że w przyszłym roku przybędzie na nasz
piknik jeszcze więcej parafian
i gości.
Alina Gołecka
Podziękowania
14 czerwca z inicjatywy
Katolickiego Stowarzyszenia „Ecclesia” i Rady Parafialnej odbył się Parafialny
Piknik Rodzinny. Składam
im serdeczne podziękowanie za pomysł i organizację.
Wspólnocie Rodzin dziękuję za zaangażowanie, przygotowanie i przerowadzenie
konkursów i zabaw. Podziękowania składam fundatorom: państwu Renacie
i Adamowi Kopyrom, Elżbiecie i Adamowi Kosowskim, Katarzynie i Janowi
Głodowskim oraz wszystkim, którzy zaangażowali
się w pomoc w przeprowadzeniu pikniku Dziękuję
także wszystkim, którzy
wzięli udział we wspólnej
zabawie.
Ks. Jacek Wawrzyniak SDS
13
Relacja z Pielgrzymki Mężczyzn i Młodzieńców
do Piekar Śląskich – 31 maja 2015 r.
„Być solą ziemi”
Czwarty raz z rzędu w dorocznej Pielgrzymce Mężczyzn i Młodzieńców do Piekar
Śląskich uczestniczyła grupa męska parafian
z Obornik Śląskich. Tegoroczne spotkanie
mężczyzn w Piekarach odbywało się pod hasłem „Być solą ziemi”. Tak jak przed rokiem
kierował nami ks. Przemysław Marszałek.
Było nas o jednego więcej niż poprzednio –
wraz z kierowcą mikrobusu – 18 osób (rok
temu łącznie 17), a w składzie 6 zespołów
rodzinnych ojców z synami.
N
iedzielnego poranka, 31 maja 2015 r.,
w uroczystość Trójcy Przenajświętszej,
wyruszyliśmy sprzed kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa. Planowany na godz.
5:30 wyjazd opóźnił się o kwadrans, ale
spokojnie zdążyliśmy przybyć do Piekar
przed rozpoczęciem głównych uroczystości.
Miasto, jak już w poprzednich latach
dane nam było doświadczyć, żyło świątecznym rytmem, tętniło ruchami tysięcy
pielgrzymów w grupach i indywidualnych,
pieszych i rowerowych, mieniło się kolorami dekoracji budynków, barwami mnóstwa
straganów, chorągwi, sztandarów, proporczyków, emblematów itp. Warto wiedzieć,
że pielgrzymki mężczyzn i młodzieńców
do Piekar Śląskich trwają nieprzerwanie od
1947 roku. Pierwsza pielgrzymka odbyła się
z inicjatywy biskupa śląskiego Stanisława
Adamskiego. W czasach komunizmu piekarskie wzgórze stanowiło azyl wolności
społecznej i religijnej.
Ok. godz. 9:30 nasz pojazd – biały mercedes bus – zaparkował, z braku miejsca, na
14
trawniku, mniej więcej kilometr od Cerekwicy – wzgórza kalwaryjskiego piekarskiego sanktuarium. Po kilkunastominutowej
wędrówce pieszej dotarliśmy pod kościół
Zmartwychwstania Pańskiego stojący na
szczycie wzgórza i dzieląc się na mniejsze
grupki poszukiwaliśmy, wśród narastającej
ciżby ludzkiej, dogodnych do zajęcia miejsc
dla wysłuchania Mszy świętej.
Poszczególne części uroczystości pielgrzymkowych przebiegały według tradycyjnego, obowiązującego od lat porządku.
Po odmówieniu Litanii do Matki Bożej Piekarskiej z bazyliki ruszyła procesja z kopią
łaskami słynącego obrazu MB Sprawiedliwości i Miłości Społecznej. Wielki pochód,
na czele którego podążali duchowni z kardynałami Gerhardem Müllerem i Stanisławem
Dziwiszem, abp. Wiktorem Skworcem oraz
wieloma biskupami z sąsiednich diecezji polskich i kilkoma z zagranicy, zatrzymał się na
placu u stóp wzniesienia. Tam, zwyczajem lat
poprzednich, kardynałowie i biskupi złożyli
kwiaty pod pomnikiem Jana Pawła II. Potem,
przy dźwiękach pieśni maryjnych, procesja
dotarła przed ołtarz polowy urządzony na
wzgórzu kalwaryjskim. Obok ołtarza ustawiono przyniesione w pochodzie relikwie
św. Floriana, św. Stanisława, św. Jacka i św.
Jana Pawła II, a także transportowane przez
młodzież, obecnie przemierzające Polskę
symbole Światowych Dni Młodzieży – krzyż
oraz ikonę Matki Bożej.
Wtedy nastąpiło powitanie obrazu Matki
Bożej Piekarskiej w imieniu pielgrzymów
(a zgromadziło się ich tego dnia w Piekarach
ok. 100 tysięcy). W tym roku witającym był
pan Tomasz Krzywoń, inżynier metalurg
z Katowic, który jest także nadzwyczajnym
szafarzem Najświętszego Sakramentu.
Następnie zabrał głos ordynariusz katowicki abp Wiktor Skworc. Jako gospodarz
powitał wszystkich oficjalnych gości duchownych i świeckich, a także rzesze zwykłych pielgrzymów. W swym przemówieniu
zwrócił uwagę na kilka zagadnień istotnych
dla wszystkich Polaków, Kościoła w Polsce,
a także dotyczących regionu Górnego Śląska
i Kościoła lokalnego.
Podziękował dominikanom za dar relikwii św. Jacka, apostoła Europy północno-wschodniej, patrona archidiecezji i metropolii. Przypomniał o 90 latach istnienia
diecezji katowickiej. Witając duchownych
z Afryki zaakcentował misyjność Kościoła,
a zwracając się do księży z Ukrainy podkreślił odpowiedzialność wszystkich „za pokój
w całej ludzkiej rodzinie”.
Mówiąc o Śląsku, „ziemi pracy i modlitwy”, zauważył, „że jest to również miejsce
częstych wypadków przy pracy”, i wspomniał górników, którzy w ostatnich mie-
siącach zostali ranni lub zginęli w śląskich
kopalniach. Podziękował też ratownikom
kontynuującym poszukiwania 2 górników
w kopalni „Wujek” – „Ruch Śląsk”. Później
także poruszył sprawy regionu – przywołał
dokument Rady Społecznej przy Metropolicie Katowickim „O przebudowę Górnego
Śląska” i podkreślił konieczność debaty nad
jego przyszłością gospodarczą, kulturową
i ekologiczną. Rozwinął szerzej kwestię
środowiska, zwłaszcza wielkiego zanieczyszczenia powietrza w Polsce, i zaapelował: „Może nie mamy wielkiego wpływu na
przemysł, ale mamy wpływ na to, co spalamy
w paleniskach domowych. Nie przyczyniajmy się do zatruwania się nawzajem!”
Więcej uwagi poświęcił sprawie świętowania niedzieli, tematowi, do którego
»musimy i dziś wracać, bo to „być albo
nie być” wspólnoty rodzinnej i kościelnej,
społeczeństwa«.
Metropolita katowicki nawiązał również
do niedawnych wyborów prezydenckich,
podkreślając „skuteczność korzystania
z mechanizmów demokratycznych”, i życzył
prezydentowi-elektowi „odwagi w podejmo15
Chyba jako jedyni z pielgrzymki korzystaliśmy
z grilla. (fot. Marcin Stachurski)
waniu decyzji służących Narodowi i dobru
wspólnemu.”
Pozdrawiając różne grupy pielgrzymie
oraz osoby łączących się z Piekarami za pośrednictwem radia i telewizję, przypomniał
zmarłych pielgrzymów piekarskich, w tym
tych, którzy przybywali tu wielokrotnie
(m. in. zmarłych niedawno pana Norberta
z Chorzowa, w Piekarach 65 razy, i pana Jana
z Chorzowa Batorego, 70 razy).
Kończąc swoje wystąpienie abp. Skworc
wskazał na potrzebę stałej odnowy moralnej
mówiąc: »Chrześcijanin wie, że jeśli chce
przeprowadzić odnowę moralną rodziny
i społeczeństwa – jeśli chce przyczyniać się
do budowania ładu społeczno-moralnego –
musi najpierw sam posiadać autorytet moralny. O takim autorytecie decydują co najmniej
trzy warunki: pierwszym jest rzetelna,
głęboka wiara, „potęga ducha”, drugim –
bezinteresowność, „logika daru”, trzecim jest
całkowita harmonia życia ze słowem. Głos
na tematy etyczne wymaga potwierdzenia
go w życiu mówiącego. Wtedy też „pouczający” staje się „świadkiem”. W dzisiejszych
czasach jest to zadanie niełatwe i odpowiedzialne.« Zachęcił także pielgrzymów
do unikania “siedmiu grzechów głównych
naszych czasów: zniechęcenia, nieufności,
16
smutku, chamstwa, zaniedbania, kłamstwa
i... osobistej, głównej wady”. Stwierdził na
koniec: „Prawdziwa bowiem odnowa człowieka i społeczeństwa dokonuje się zawsze
za sprawą odnowy sumień. To właśnie tu,
w Piekarach, dokonuje się odnowa naszych
sumień!”
Kilka minut przed 11:00 zaczęła się uroczysta Msza święta koncelebrowana. Przewodniczył jej kardynał Gerhard Ludwig
Müller, prefekt Kongregacji Nauki Wiary
Stolicy Apostolskiej. Sprawując obrzęd
posługiwał się językiem polskim. Również
homilię wygłosił po polsku, co zyskało mu
uznanie słuchaczy.
Watykański dostojnik na wstępie serdecznie pozdrowił pielgrzymów, Kościół
katowicki i cały Kościół polski. Potem,
wielokrotnie nawiązując do przypadającej
właśnie uroczystość Trójcy Przenajświętszej,
poruszył ważne problemy współczesnego
świata, współczesnych chrześcijan.
Podkreślił potrzebę dawania świadectwa
wiary, potrzebę orędzia Ewangelii, w sytuacji, gdy »Człowiek – w przeszłości i także
dzisiaj – niejednokrotnie stwarza sobie
różnego rodzaju „cielce ze złota”, rzeczywistości, które zajmują miejsce Boga w jego
życiu (…).«
Gość specjalny godziny młodzieżowej, bp. Michael
George Mabuga Msonganzila z Tanzanii.
Obraz MB Piekarskiej w procesji niesiony na wzgórze kalwaryjskie.
Zaapelował o odwagę i dawanie świadectwa miłości, przywołując słowa Benedykta
XVI: „Najmocniejszy dowód na to, że jesteśmy stworzeni na obraz Trójcy Świętej,
jest następujący: tylko miłość daje nam
szczęście, bo żyjemy w związku, żyjemy,
żeby kochać i żeby ktoś nas kochał. Posługując się obrazem zaczerpniętym z biologii,
powiedzielibyśmy, że istota ludzka nosi
w swoim «genomie» głęboki ślad Trójcy,
Boga-Miłości.” Dodał dalej: „Bóg nigdy nie
przestał kochać żadnego człowieka – jest
wierny w swej miłości. To tylko człowiek
wielokrotnie odchodził od Boga.”
Kardynał Müller wzywał również o wyznawanie wiary i potwierdzanie swoją przynależności do Kościoła, w czasach, gdy »Tak
wielu naszych braci i sióstr w różnych częściach świata oddaje swe życie i cierpi „dla
imienia Jezusa”. Stwierdził, że „ (…) nakaz
Chrystusa zobowiązuje nas do głoszenia
Ewangelii naszym życiem i pracą.”
Odnosząc się do zadań stojących dziś przed
chrześcijanami prefekt Kongregacji Nauki
Wiary ostrzegł przed niebezpieczeństwem
„ostrego powiewu liberalizmu i hedonizmu,
które niszczą wiarę człowieka, (…) samego człowieka jako osobę, niszczą rodzinę,
niszczą solidarność i niszczą więzy między
narodami.” Pytał z naciskiem: „Ileż dzisiejszy
„areopag świata” będzie głosił haseł o wyż-
Ołtarz polowy na Cerekwicy.
Widoczne: obraz MB Piekarskiej, relikwiarze i krzyż Światowych Dni Młodzieży.
17
szości świata rzeczy nad duchem…
Ileż razy dzisiejsze “panteony” będą
kusiły człowieka możliwością wyboru
boga i systemu wartości- i to w imię
pozornej wolności…
Ksiądz kardynał nawiązał także
do kultury i tradycji Ziemi Śląskiej,
gdzie »(…) pozdrowienie i życzenie
„Szczęść Boże!” staje się wymownym świadectwem miłości do Boga
i Kościoła. Stąd z szacunkiem Kościół pochyla się przed każdym człowiekiem, który ma swą niezbywalną
godność. Kościół pracuje i współpra- Bardzo wielu pielgrzymów przybyło na rowerach.
cuje ze światem pracy dla Królestwa
Tysiące męskich głosów odpowiedziały
Bożego.« Przypomniał mocno związane ze
światem pracy osoby św. Jana Pawła II i bł. trzykrotnym Szczęść, Boże!
Z dalszego przebiegu liturgii najbardziej
ks. Jerzego Popiełuszki.
Wreszcie skierował uwagę na patronkę utkwiły mi w pamięci pierwsze wezwania
Piekar i pragnienia ludzkich serc: „W sercu modlitwy wiernych, wypowiadane w śląskiej
człowieka ukryte jest pragnienie miłości gwarze, oraz różnorodność i bogactwo darów
i sprawiedliwości społecznej. Stąd też przy- przynoszonych przed ołtarz (jak choćby
chodzimy do domu MB Piekarskiej, by uczyć wędliny, ciastka, miód).
Podczas Eucharystii chyba każdy z nas
się, jak kochać i jak budować wciąż na nowo
sprawiedliwość społeczną (…).” Zapewnił, że przeżywał chwile szczególnej modlitwy
»Matka Miłości i Sprawiedliwości Społecz- i koncentracji nad intencjami, z którymi
nej nie pozostawi nas samych. Wielokrotnie przybył do piekarskiego sanktuarium. Ja,
doświadczaliście tutaj wielkiej mocy Jej oprócz kilku osobistych i rodzinnych, dzięmodlitwy, łaskawości i wstawiennictwa kowałem Opatrzności za początek przemia(…). Ona powtarza, jak niegdyś w Kanie ny Polaków, widoczny w kilku ostatnich
Galilejskiej: „Zróbcie wszystko, cokolwiek tygodniach, widoczny w wyniku wyborów
prezydenckich, początek dający nadzieję na
[Chrystus] wam powie.” (…)«
Na zakończenie homilii kardynał Müller odnowę narodu i pomyślność Ojczyzny.
Po udzieleniu Komunii świętej krótko przepowiedział: »Moim życzeniem, tu dziś
złożonym, czynię słowa Ojca Świętego mówił kard. Stanisław Dziwisz: „Tu, na tym
Franciszka: „Niech Dziewica Maryja, do- wzgórzu, my, biskupi, mamy potwierdzenie naskonałe dzieło Trójcy Świętej, pomoże nam szej działalności duszpasterskiej. Tyle pielgrzyuczynić z całego naszego życia, w małych mek odbyłem u boku Jana Pawła II, ale nigdzie
gestach i najważniejszych wyborach, hymn na świecie nie spotkałem takiej pielgrzymki
uwielbienia Boga, który jest Miłością”. jak tutaj, w Piekarach Śląskich. Budzi się coś
Niech więc będzie uwielbiony dziś Bóg nowego!” Pozdrowił pielgrzymów i zaprosił
Ojciec, Syn Boży i Duch Święty! Szczęść wszystkich do Krakowa na przyszłoroczne
Światowe Dni Młodzieży. Jeszcze abp. Skworc
Boże! Amen.«
18
podziękował wszystkim i „w duchu Ojca Św.
Franciszka” życzył zebranym „ Smacznego!”
Końcowego błogosławieństwa udzielił kardynał Gerhard Müller. Msza dobiegła końca
ok. 12:30, a zakończyło ją odśpiewanie przez
rzesze mężczyzn My chcemy Boga.
Było wtedy trochę wolnego czasu – możliwość wejścia do kościołów, zwiedzenia kalwarii, zakupu pamiątek. Wkrótce większość
osób z naszej grupy spotkała się nieopodal
pomnika Jana Pawła II i rozpoczęła południowy posiłek. Chyba byliśmy jedyną ekipą
wśród tysięcy pątników, która na miejscu
urządziła grillowanie.
Po 13:00 można było wysłuchać koncertu
przygotowanego na 90-lecie diecezji katowickiej, zatytułowanego Tryptyk piekarski
„Od pyłu czarny”, wykonywanego m.in.
przez Józefa Skrzeka (muzyka popularnego
w latach 70 i 80) i Klaudiusza Janię.
Potem, zgodnie z tradycją piekarskiej
pielgrzymki, przyszła kolej na tzw. godzinę
młodzieżową. Gościem specjalnym tej części pielgrzymki był biskup Michael George
Mabuga Msonganzila z diecezji Musoma
z Tanzanii. Słowa czarnoskórego hierarchy
tłumaczył posługujący w Tanzanii od 40 lat
ks. Edward Gorczaty. Ciekawych wypowiedzi biskupa z Afryki nie mogliśmy wysłuchać w całości, bo zbliżał się czas wyjazdu.
W miejscu, gdzie pan kierowca czekał
na nas przy pojeździe, wszyscy członkowie
naszego zespołu stawili się przed umówioną
porą i w parę minut później (15:27) rozpoczęliśmy podróż powrotną – do Obornik Śl.
Równo 3 godziny później szczęśliwie zakończyliśmy nasze majowe pielgrzymowanie do
Piekar w miejscu porannego startu – przed
kościołem NSPJ. Wszyscy byliśmy trochę
zmęczeni, ale w dobrych nastrojach i, co
najważniejsze, bardzo wzmocnieni duchowo.
tekst i fotografie (oprócz pierwszej)
Grzegorz Czerkas
Moje pielgrzymowanie
do Matki Bożej Miłości i Sprawiedliwości
Społecznej w Piekarach Śląskich
W
niedzielę, 31 maja, uczestniczyłem
w pielgrzymce mężczyzn do Piekar
Śląskich. Moim celem był udział w uroczystej Eucharystii na wzgórzu kalwaryjskim
oraz osobista modlitwa we własnych intencjach do Matki Bożej przed Jej cudownym
obrazem w piekarskiej bazylice. Spotkanie
z Matką Bożą Piekarską przeżyłem w radości
trwania na modlitwie. Uroczystej Eucharystii
przewodniczył kardynał Gerhard Ludwig
Müller, prefekt Kongregacji ds. Nauki Wiary
z Watykanu. W kazaniu mówił o rodzinie
i pilnej potrzebie mądrego wychowywania
dzieci i młodzieży. Zobaczmy, co się dzisiaj
dzieje w rodzinach, jaki wpływ na wychowanie mają dzisiaj media i ulica. Rodzina
winna być dzisiaj wzorem i dlatego wierzę,
że Matka Boża pomoże nam odkrywać miłość i sprawiedliwość społeczną. O to tam się
modliłem. Dobrze, że są organizowane takie
pielgrzymki. Chciejmy korzystać z propozycji
parafii. Obudźmy się do działania, dbajmy
o przyszłość rodziny.
Marcin Stachurski
19
Dzieci pierwszokomunijne
na Jasnej Górze
3 czerwca br. byłem z klasą i rodzicami
w Częstochowie. Pielgrzymkę rozpoczęliśmy od Mszy św. w bazylice jasnogórskiej
oraz indywidualnego błogosławieństwa.
Oprócz nas były też dzieci komunijne z innych miast. Uczestniczenie w tak uroczystej
Mszy było dla mnie ogromnym przeżyciem.
Zwiedzanie Jasnej Góry zaczęliśmy od obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej. Byliśmy
także w skarbcu Sali Rycerskiej i na murach
obronnych. Poznaliśmy historię klasztoru
i dowiedzieliśmy się wielu ciekawych informacji o tym miejscu. Po zwiedzeniu Jasnej
Góry poszliśmy na lody i kupiliśmy piękne
pamiątki, które przypominają nam o pielgrzymce do świętego miejsca.
Łukasz Antkowiak, kl. 3a, SP2
Komunii Świętej. Mogliśmy osobiście podziękować Matce Boskiej za wszystkie łaski.
Podróż trwała kilka godzin, ale naprawdę był warto, bo Jasna Góra jest wyjątkowa!
To święte miejsce jest celem pielgrzymek
wiernych z całego świata. Zabudowania
klasztorne ojców paulinów pochodzą z XIV
wieku. Jednak głównym celem pielgrzymek
jest cudowny obraz Czarnej Madonny, który
prawdopodobnie powstał w VI wieku. Wzięliśmy udział w bardzo uroczystej Mszy św.,
którą prowadziło wielu księży, a niektórzy
z nich byli z innych krajów. Po Mszy zwiedzaliśmy dalszą część klasztoru. Zwróciłam
uwagę na piękne malunki na ścianach,
które nazywa się freskami. Obejrzeliśmy
niesamowitą galerię obrazów (kilka z nich
przedstawiało przerażające wizerunki diabłów),
zbroi rycerskich, kolekcję
szat, biżuterii i wiele, wiele innych rzeczy.
Uważam, że wycieczka
była bardzo interesująca
i udana. Mam nadzieję,
że jeszcze tam powrócę. Każdy z nas wrócił
syty wrażeń duchowych.
A wspólnie spędzony czas
obfitował w wiele radosnych chwil.
Milena Mink, kl. 3b, SP2
3 czerwca razem z klasą IIIa oraz opiekunami pojechaliśmy na wycieczkę autokarową do Częstochowy. Wycieczka ta została
zorganizowana z myślą o nas, uczniach klas
III, którzy w maju przystąpili do sakramentu
20
W środę 3 czerwca my – klasy trzecie,
które w maju przystąpiły do Komunii
Świętej, wyjechaliśmy na wycieczkę do
Częstochowy. Był to wyjazd – podziękowanie za dar spotkania z Bogiem. Najpierw
Wsparcie dla Forum
wraz z rodzicami wybraliśmy się na Mszę
św. przed obrazem Matki Bożej. Po Mszy
poszliśmy na przepyszny obiad. Następnie
zwiedzaliśmy Jasną Górę. Ksiądz Maciej,
który wraz z nami pojechał, opowiadał nam
i pokazywał wszystkie zakątki świętego
miejsca. Nie zabrakło nam również czasu na
zakup pamiątek. Mnie się bardzo podobało
i myślę, że pozostałym dzieciom też.
Ola Szyszko, kl. 3b, SP2
Już o szóstej rano wyjechaliśmy na Jasną
Górę. Była to pielgrzymka dziękczynna klas
trzecich za dar I Komunii świętej. Po drodze zatrzymaliśmy się na postój koło stacji
benzynowej. Był tam kolorowy plac zabaw,
z którego chętnie skorzystaliśmy. Do Częstochowy przyjechaliśmy o godzinie 10:20.
Gdy weszliśmy na dziedziniec klasztoru,
ksiądz Michał powiedział, że o godzinie 11
zostanie odprawiona Msza święta w kaplicy
Cudownego Obrazu Matki Bożej. Czterech
chłopców poszło z księdzem do zakrystii,
żeby przygotować się do służenia przy ołtarzu. Reszta dzieci weszła do kaplicy. Po
Mszy świętej wspięliśmy się po prawie 300
schodach na wieżę klasztoru. Z góry był piękny widok na całą Częstochowę. Po zejściu
z wieży poszliśmy na wały, gdzie był pomnik
św. Jana Pawła II i stacje drogi krzyżowej.
Podeszliśmy też do armat, którymi broniono
Jasnej Góry. Na koniec zwiedziliśmy skarbiec, gdzie podziwialiśmy obrazy, stare ornaty, monstrancje, różańce, pierścienie i inne
ozdoby. W wolnym czasie kupowaliśmy
różne pamiątki. Obiad zjedliśmy w stołówce
Domu Pielgrzyma. Wyjechaliśmy o godzinie
15:40. Zmęczeni, ale szczęśliwi dojechaliśmy
do Obornik Śląskich.
Piotr Gołecki, uczeń klasy III, SP3
W niedzielę, 21 czerwca, duszpasterze
RMS-u przeprowadzili w Obornikach Śl.
akcję zbierania funduszy na wsparcie tegorocznego Forum Młodych w Dobroszycach.
W kościele JTiAP Słowo Boże głosił oraz
zbierał ofiary ks. Maciej Szeszko – dyrektor
RMS-u, natomiast w kościele NSPJ gościliśmy ks. Łukasza Anioła (na zdjęciu).
Uzupełnienie posadzki
w kościele NSPJ
W czerwcu br. w kościele NSPJ posadzka
w miejscach po dawnych ołtarzach bocznych została uzupełniona nowymi płytkami
o historycznej formie.
21
Boże Ciało 2015
Boże Ciało w Morzęcinie
W tym roku, z inicjatywy ks. Przemka
Marszałka i w porozumieniu z ks. proboszczem, po raz pierwszy od kilkudziesięciu
lat drogami Morzęcina Wielkiego przeszła
procesja Bożego Ciała.
P
22
o Mszy św. o godz. 14.30, odprawionej
w kaplicy – świetlicy, grupa kilkudziesięciu
mieszkańców przeszła w procesji za Panem
Jezusem do czterech ołtarzy. Monstrancję
z Najświętszym Sakramentem nieśli na zmianę
od jednego do następnego ołtarza ks. Przemek
i ks. Stanisław Mucha. Szli również ministranci,
przywiezieni przez kapłanów z kościoła NSPJ
w Obornikach Śl. oraz p. Staszek – organista,
prowadzący śpiew. Mając teksty pieśni eucharystycznych, wszyscy mogliśmy śpiewać na chwałę
Panu Jezusowi ukrytemu pod postacią chleba.
Kapłani, służba liturgiczna oraz pan organista uczestniczyli w procesji Bożego Ciała
drugi raz tego dnia. Jesteśmy im za ten wysiłek
i posługę bardzo wdzięczni.
Kilka małych dziewczynek sypało kwiatki.
W niektórych oknach domów były wystawione
pobożne obrazy, a kilka płotów udekorowano
kolorową bibułką. Pogoda przepiękna, słoneczna, bez upału. Cztery ołtarze zostały starannie
przygotowane według wskazówek ks. Przemka. W ich tworzeniu uczestniczyły zarówno
rodziny jak i pojedyncze osoby – w sumie około
trzydziestu osób.
Ołtarz pierwszy przygotowali: pp. Justyna
i Daniel Pindralowie, pp. Wioletta i Przemek
Wróblowie, p. Jadwiga Wróbel, p. Janina Nowosad, pp. Joanna i Jacek Kępińscy.
Drugi ołtarz: pp. Iwona i Jarosław Machnikowie, p. Renata Kusztelak, p. Stefania
Ścipniak, p. Sławomir Kozłowski, p. Agnieszka
Dobosz, pp. Helena i Leszek Dubienieccy.
Trzeci ołtarz: pp. Danuta i Zenon Kępińscy,
pp. Zofia i Witold Marcinkiewiczowie, p. Jadwiga Drozdowska, p. Maryla Nowak.
Czwarty ołtarz: pp. Ala i Zenon Grysowie,
pp. Ala i Aleksander Bronowiccy z córką
Jolantą, pp. Teresa i Władysław Daleczko, pp.
Małgorzata i Marek Ciechanowiczowie.
Idąc w procesji dróżkami i drogami naszej
wsi, zobaczyliśmy ją trochę inaczej. Uroczyściej i radośniej, bo cieszyliśmy się, że możemy
iść z Panem Jezusem , że On „zagrody nasze
widzieć przychodzi i jak się Jego dzieciom
powodzi” i jednocześnie dawać świadectwo
naszej wiary. To tak, jakby Jezus Chrystus zajrzał do każdej morzęcińskiej rodziny i napełnił
nas Swoją Obecnością nie tylko na zewnątrz
ale i w sercu i pomógł nam spojrzeć na siebie
nawzajem z miłością.
Księże Przemku, dziękujemy za tę piękną
i potrzebną inicjatywę w Morzęcinie, która
ożywiła naszą wiarę i pozwoliła nam uaktywnić się z naszymi możliwościami. Dziękujemy
za wszystkie poprzednie: za nabożeństwa różańcowe przy kapliczce, za Msze św. roratnie
i rekolekcje adwentowe, za Drogę Krzyżową
w Wielkim Poście, za nowe szaty, naczynia
i księgi liturgiczne. A przede wszystkim
dziękujemy za Twoje wielkie i mądre serce,
za wiarę, którą dzielisz się z nami, za to, że
jesteś z nami mimo trudności i mimo wszystko.
Wdzięczni mieszkańcy
23
Pielgrzymka do sanktuariów Warmii,
Mazur, Podlasia i Mazowsza
17 czerwca wczesnym rankiem spod
kościoła przy ul. Trzebnickiej wyruszyła
46-osobowa pielgrzymka z ks. proboszczem Jackiem Wawrzyniakiem.
P
ierwszym punktem naszej pielgrzymki
było sanktuarium Matki Bożej w Rywałdzie Królewskim, które było także pierwszym
miejscem uwięzienia Prymasa Tysiąclecia
kardynała Stefana Wyszyńskiego. Stamtąd
udaliśmy się do sanktuarium w Gietrzwałdzie,
gdzie miały miejsca objawienia Matki Bożej,
do tej pory jako jedyne na ziemiach polskich
oficjalnie uznane przez władze kościelną. Po
Mszy św. brat Jarosław oprowadził nas po
sanktuarium i opowiedział historię objawień
i cudów doznanych w tym miejscu.
Na nocleg udaliśmy się do Świętej Lipki.
Tam następnego dnia rano uczestniczyliśmy
we Mszy św. w sanktuarium i opowiedziano
nam o tym pięknym miejscu. Po koncercie
organowym udaliśmy się do klasztoru pokamedulskiego na Wigrach, gdzie poznaliśmy
życie pustelnicze oraz zwiedziliśmy apartamenty papieskie, w których odpoczywał św.
Jan Paweł II w 1999 r. Następnie udaliśmy się
do sanktuarium Matki Bożej w Sejnach, gdzie
siostra Barbara, franciszkanka Rodziny Maryi, w bardzo ciekawy sposób
opowiedziała nam, jak do Sejn trafiła
cudowna figura Matki Bożej i jak
wielkich łask tutaj udziela. Stamtąd
na nocleg udaliśmy się do Augustowa.
Kolejny dzień rozpoczęliśmy od
zwiedzania i modlitwy w sanktuarium Matki Bożej Studzienicznej,
skąd statkiem przepłynęliśmy jeziora
Studzieniczne i Białe, rzekę Klonownicę i jezioro Necko do portu w Augustowie. Cieszyliśmy się, iż tym samym
24
szlakiem płynął w 1999 r. Ojciec Święty Jan
Paweł II. Kolejnym miejscem na trasie naszej
pielgrzymki było sanktuarium Matki Bożej
w Różanymstoku. Po zwiedzaniu i modlitwie
udaliśmy się do Sokółki, miejsca cudu eucharystycznego w Polsce. Uczestniczyliśmy we
Mszy św. i poznaliśmy historię cudu, który
tam się dokonał.
Następny dzień rozpoczęliśmy od zwiedzania monasteru prawosławnego w Supraślu.
Następnie udaliśmy się do sanktuarium Matki
Bożej Bolesnej w Świętej Wodzie. Po Mszy św.
ks. kustosz opowiedział historię tego miejsca,
a następnie poświecił krzyż, który przywieźliśmy ze sobą, z tabliczką naszej parafii. Procesyjnie zanieśliśmy go na Górę Krzyży, gdzie
go wkopaliśmy i zostawiliśmy wraz z naszymi
intencjami. Popołudnie spędziliśmy w Białymstoku. Pierwszym punktem było sanktuarium
Bożego Miłosierdzia i bł. ks. Michała Sopoćki.
Następnie udaliśmy się do centrum miasta,
gdzie nasz parafianin, studiujący w Białymstoku Patryk Ołdziejewski oprowadził nas po
Starówce. Dzień zakończyliśmy wspólnym
spotkaniem w radości, przy grillu i muzyce.
W niedzielę opuściliśmy Podlasie i udaliśmy się do Warszawy. Tam uczestniczyliśmy
we Mszy św. w sanktuarium bł. Jerzego Po-
piełuszki na Żoliborzu, a następnie z wielką
zadumą i wzruszeniem zwiedziliśmy muzeum
naszego wielkiego męczennika za wiarę i wolność. Stamtąd udaliśmy się do Świątyni Bożej
Opatrzności i zwiedziliśmy
Panteon Wielkich Polaków.
Na nocleg pojechaliśmy do
Niepokalanowa.
Ostatni dzień pielgrzymki rozpoczęliśmy od Mszy
Św. w kaplicy św. Maksymiliana Kolbego. Następnie
zwiedziliśmy Panoramę
Tysiąclecia, Muzeum św.
Maksymiliana, obejrzeliśmy Misterium Męki Pańskiej. Po modlitwie w bazylice Matki Bożej udaliśmy
się do sanktuarium Matki Bożej Świętorodzinnej
w Miedniewicach. Ostatnim punktem było sanktuarium św. Józefa w Kaliszu.
Do Obornik dotarliśmy wieczorem.
Tegoroczne pielgrzymowanie po Polsce ukazało nam nie tylko piękne
krajobrazy oraz sanktuaria
maryjne, ale uświadomiło
nam także bogactwo historii naszych ojców i chrześcijaństwa. Dotknęliśmy
historii życia, wiary, a nawet i męczeństwa wielkich
Polaków, jak chociażby bł. Jerzego Popiełuszki, św. Maksymiliana Kolbego, bł. Michała
Sopoćki, ks. kard. Stefana Wyszyńskiego. Towarzyszyły nam także wspomnienia związane
ze św. Janem Pawłem II, który w wielu tych
miejscach przebywał i modlił się. Pielgrzymka
jak zawsze przebiegała w atmosferze modlitwy, ref leksji, kazań, śpiewów porannych
Godzinek, wspólnej modlitwy różańcowej,
śpiewu pieśni religijnych, ale także i biesiadnych. Kolejna pielgrzymka zakończona i już
pojawiły się pytania: a gdzie za rok? Pan sam
wybierze nam miejsce, a Matka Boża wskaże
nam swoje sanktuaria.
25
Leśni w kościele NSPJ
W niedzielę, 14 czerwca 2015 roku, w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa na
Mszy świętej o godz. 12:30 była obecna kilkunastoosobowa grupa chłopców i młodzieży
w zielonych mundurach. Byli to harcerze
z Wrocławia z 35 Drużyny Harcerzy Leśnych
„Watra” imienia Kazimierza Wielkiego ze
Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej.
J
ak poinformował nas później drużynowy Tomasz Szkudlarski, drużyna
powstała w 1965 r. w ramach ZHP.
Jako swe barwy przyjęła kolor zielony. W roku 1997 działalność swoją
zaczęła prowadzić w ramach ZHR.
Aktualnie działa we Wrocławiu na
różnych osiedlach: Muchobór Wielki,
Muchobór Mały, Nowy Dwór, Kuźniki i Leśnica. Oborniki Śląskie to szczególne
miejsce dla drużyny – przynajmniej raz w roku
na parkingu leśnictwa Rościsławice odbywa
się biwak, podczas którego druhowie uczą się
różnych technik harcerskich, takich jak rozpalanie ognia (również bez zapałek), orientacji na
mapie, znajomości roślin itp.
Harcerze zajęli ławki w tylnej części świątyni, ale ich obecność na Eucharystii nie była
bierna. Uczestniczyli z zaangażowaniem w liturgii. Dwójkami, zmieniając się co kilkanaście
minut, pełnili wartę przy nowym drewnianym
krucyfiksie, umieszczonym koło chrzcielnicy.
Jeden ze starszych druhów odczytał lekcję.
Wielu harcerzy przystąpiło do Stołu Pańskiego.
Po końcowym błogosławieństwie cała grupa
na komendę odśpiewała modlitwę harcerską.
Cieszył oczy i serce widok młodych chłopaków w mundurach, zorganizowanych pod swoim znakiem, otwarcie
ukazujących przywiązanie do wiary
i tradycji dawnych pokoleń. Dobrze,
że to teraz właściwie powszechna
praktyka i minęły czasy PRL-u, kiedy
przyjście do kościoła w mundurze
wymagało odwagi.
Dziękujemy za taką zwykłą – bo
bez jakiejś szczególnej okazji – a jednocześnie niezwyczajną wizytę w naszym
kościele, ubogacającą życie naszej wspólnoty
parafialnej. Mamy nadzieję, że jeszcze nieraz harcerze z różnych drużyn pojawią się
w Obornikach Śląskich i zobaczymy ich także
w naszych świątyniach.
Z podziękowaniem dla drużynowego „Watry”
Tomasza Szkudlarskiego za fotografie
i dodatkowe informacje – Grzegorz Czerkas
Życzenia
Księdzu Włodzimierzowi Szydłowskiemu z okazji urodzin i imienin serdeczne
życzenia wszelkiego dobra, owocnej pracy
duszpasterskiej na nowej placówce, w chwilach próby wspomożenia łaskami Boga Ojca,
miłością Syna Bożego i darami Ducha Świętego oraz wielkie, szczere podziękowania za
kilkuletnią współpracę przy redagowaniu
„Naszej Parafii” przekazuje – z zapewnieniem o wdzięcznej pamięci
Nowi ministranci
w parafi JTiAP
Redakcja
7 czerwca w parafii św. Judy Tadeusza
i św. Antoniego Padewskiego zostali przyjęci do służby Bożej nowi ministranci: Piotr
Gołecki, Jakub Trocki, Piotr Raczyński,
Karol Urbanek i Jan Kurnicki. Wszystkim
przyjętym ministrantom życzymy wiele
radości i łask Bożych w pełnieniu służby
Bogu i ludziom.
Serdeczne gratulacje z okazji prymicji oraz
najlepsze życzenia dobrego zdrowia, umocnienia i niesłabnącego zapału w kroczeniu
drogą powołania kapłańskiego, wytrwałości
i cierpliwości w służbie duszpasterskiej oraz
pomocy od Boga i ludzi w przezwyciężaniu
trudności – księdzu Adrianowi Żądle składa
Imieniny ks. Benona
Redakcja
Serdeczne życzenia wielu łask Bożych,
wzrastaniu we wzajemnej miłości, opieki
aniołów stróżów na każdym kroku, wspólnego przemierzania czasu i radości rodzinnego
We wtorek, 16.06.2015 r., swoje imieniny
życia – Robertowi i Barbarze Wrzesińskim
przeżywał ks. superior Benon Hojeński SDS.
z okazji 20. rocznicy ślubu – składają
Msza Św. w jego intencji została sprawowana
koleżanki i koledzy z redakcji „Naszej Parafii”
w tym dniu o godz. 19.00.
26
27
Wakacje, urlop i zagrożenia
Zakończył się rok katechetyczny, rozpoczęły się wakacje i sezon urlopowy.
W naszych wspólnotach parafialnych
w tym roku wiele się wydarzyło. „Nasza
Parafia” systematycznie odnotowywała to
w rubrykach kronik parafialnych. Warto
przy tej okazji zastanowić się, w czym
osobiście uczestniczyliśmy.
K
ażdy, kto angażował się w życiu wspólnoty, ma prawo czuć się zmęczony. Dotyczy
to zarówno duszpasterzy, jak i parafian. Św.
Marek napisał w swojej Ewangelii: Wtedy
Apostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczali.
A On rzekł do nich: „Pójdźcie wy sami osobno
na miejsce pustynne i wypocznijcie nieco!”
(Mk 6,30-31). Co może oznaczać to miejsce
pustynne i propozycja wypoczynku?
Nie może to być ucieczka od od duchowości i odizolowanie się od Boga i od otoczenia
ani żadne działanie zaburzające relacje do
Boga, ludzi i samego siebie. A czas wakacji
temu sprzyja, ponieważ jest na ogół okresem
wzmożonej działalności różnych sekt.
W potocznym nazewnictwie pojęcie sekty
funkcjonuje od dawna. Chodzi o grupę społeczną powstałą w wyniku odcięcia się od jej
pierwotnej formy. Z reguły ma ona charakter
religijny oraz silnego lidera. Sens istnienia
takich grup wzbudza wiele wątpliwości ze
względu na szkody społeczne, jakie wywołują. Przyczyniają się niejednokrotnie do urazów psychicznych osób, które dostają się pod
ich wpływ. Szczególnie narażone są dzieci
i młodzież. W czasie wakacji nie uczęszczają
do szkoły, która normalnie zajmuje im część
czasu spędzanego poza domem. Zajęci pracą rodzice nie mają możliwości czuwania
nad swoimi pociechami, a i te dzieci, które
28
wyjechały na różnego rodzaju obozy i kolonie, przebywając obcym środowisku są
bardziej podatne na jego oddziaływanie.
Problem ten nie dotyczy jednakże tylko
dzieci i młodzieży. Nawet wielu dorosłych,
zdezorientowanych w kwestii światopoglądu
i sfrustrowanych sytuacją społeczno-ekonomiczną, przy braku dowartościowania
we własnym domu rodzinnym, mających
wiarę na poziomie dziecka po Pierwszej
Komunii Świętej, łatwo nabiera się na lep
ich wyjątkowej życzliwości i bezinteresowności. W takich grupach zdają się znajdować
z początku to, czego im brakuje: akceptację,
miłość, ciepło, poczucie przynależności itp.
Można pomyśleć,że chyba to dobrze być
akceptowanym, kochanym, przynależeć do
grupy, gdzie można się wreszcie zacząć realizować. Tak, ale co innego, gdy ten dobry
początek przeradza się z czasem w horror
izolacji, manipulacji, zniewolenia, osaczenia
i wykorzystania. Właśnie na tym polega zło
sekt i dlatego przed nimi przestrzegam.
Jest kilka ogólnych zasad, o których
rodzice młodych ludzi powinni pamiętać.
Przede wszystkim należy utrzymywać kontakt z dzieckiem, rozmawiać z nim, przed
wyjazdem ostrzec o możliwości werbunku.
Miejsca, gdzie młody człowiek jest najbardziej narażony na kontakty z sektami,
to m.in. pielgrzymki i spotkania religijne,
a także festiwale i koncerty grup religijnych,
zwłaszcza tych, które starają się rozmyć
granice między chrześcijaństwem a religiami
Wschodu. Nie znaczy to, że należy zabraniać
młodzieży wyjazdu na pielgrzymki lub festiwale, ale trzeba przygotować ją na ewentualne spotkanie z emisariuszami sekt. Należy
nauczyć młodych ludzi asertywności, tzn.
mówienia „nie” bez zbędnego tłumaczenia
się dlaczego. Należy tłumaczyć, co to jest
manipulacja i jak się przed nią bronić, a także
jak odróżnić zdrową grupę od sekciarskiej.
Najpewniejszą formą obrony przed sektą
jest życie chrześcijańskie w rodzinie. Rodziny silne Bogiem i praktykujące wiarę na co
dzień, żyjące życiem chrześcijańskim opartym na Słowie Bożym, liturgii i wspólnocie
są w naturalny sposób chronione przed wpływem ludzi werbujących do sekt. Dlatego obserwujemy wielką troskę Kościoła o każdego
człowieka we współczesnym, odchodzącym
od Boga świecie, wyrażającą się poprzez
prowadzenie coraz częściej duszpasterstwa
misyjnego w parafiach w odróżnieniu od
duszpasterstwa zachowawczego. Wyrazem
tego są parafie stanowiące wspólnotę różnych
małych wspólnot. W takich wspólnotach dokonuje się chrześcijańska formacja parafian,
która jest procesem prowadzącym do świadomego, wolnego przyjęcia Jezusa Chrystusa
jako swojego Pana i Zbawiciela. Wiara
w Mistrza z Nazaretu jest jedyną gwarancją
odporności na działalność werbunkową sekt
w czasie wakacji z dala od rodziny i własnej
wspólnoty.
Pamiętajmy o tym na początku naszego
wakacyjnego odpoczynku!
O Matko
Fatimskiego orędzia:
„czyńcie pokutę,
nawróćcie się,
trwajcie
na modlitwie,
by świat ocalić”.
Spójrz, Matko
– oto jesteśmy.
(Apel Fatimski)
Nabożeństwa fatimskie 2015
w kościele św. Judy Tadeusza
i św. Antoniego Padewskiego
w Obornikach Śl., ul. Trzebnicka 35,
13 lipca – 13 sierpnia
– 12 września – 13 października
Msza św. wieczorna o godz. 19.00
(w październiku o 18.00), procesja światła
z figurą Matki Bożej Fatimskiej,
różaniec fatimski.
Zapraszają księża salwatorianie
Zbigniew Stachurski
Podziel się swoją wiarą!
Nadchodzi czas wytchnienia po całorocznej pracy. Przed nami wyjazdy wakacyjne i zasłużony odpoczynek. Wielu z nas
spędzi te wakacje z Bogiem – biorąc udział
w rekolekcjach lub idąc na pielgrzymkę
albo czytając ciekawe lektury. Zachęcamy
wszystkich, którzy w tych dniach przeżyją
coś niezwykłego do podzielenia się tym
z czytelnikami „Naszej Parafii”. Może ktoś
będzie świadkiem cudu? A może ktoś spotka
prawdziwego świadka Jezusa, który wywrze
na nim wielkie wrażenie? Może czytany artykuł lub książka stanie się źródłem refleksji
nad własnym życiem? Może ktoś przeżyje
nawrócenie swoje lub swoich najbliższych?
Nie skrywajcie swoich poruszeń serca!
Podzielcie się nimi, by mogły pomóc innym.
Napiszcie o tym! Wasze świadectwa mogą
być przepustka do Nieba.
Teksty można wysłać mailem na adres
[email protected] lub przekazać któremukolwiek z księży. Czekamy!
29
Podsumowanie VI edycji akcji
„MOGIŁĘ PRADZIADA OCAL OD ZAPOMNIENIA”
29 maja 2015 r. we Wrocławiu odbyło się
wielkie patriotyczne spotkanie uczniów dolnośląskich szkół, ich nauczycieli, rodziców,
samorządowców – wszystkich ludzi dobrej
woli, którzy od sześciu lat pomagają ratować
polskie cmentarze, nasze narodowe dziedzictwo niszczejące za wschodnią granicą.
Również w tym roku wrocławska i dolnośląska młodzież włączyła się w dzieło
ratowania polskich nekropolii na Kresach.
Na wrocławski Rynek przyjechały poczty
sztandarowe z różnych szkół Dolnego Śląska, aby potwierdzić swoje przywiązanie do
polskiej historii i tradycji. Uczestników tego
patriotycznego święta powitał prezydent
Wrocławia.
Zanim zabrzmiały patriotyczne i kresowe
pieśni w wykonaniu ulubionych zespołów
zza wschodniej granicy, marszałek województwa Pan Cezary Przybylski i kurator
oświaty Pani Beata Pawłowicz podziękowali
dolnośląskim samorządowcom za wsparcie
akcji ratowania polskich nekropolii na Ukrainie. Tam, gdzie wójtowie i burmistrzowie
współpracują ze swoimi szkołami, bez trudu
można zebrać wiele symbolicznych złotówek
i przygotować grupy wolontariuszy. Już 8
lipca wyjadą oni do pracy przy porządkowaniu zaniedbanych polskich cmentarzy.
Podziękowania złożył również obecny
na tym spotkaniu kardynał Henryk Gulbinowicz.
Podczas tej uroczystości naszą gminę reprezentowali burmistrz Arkadiusz Poprawa,
poczty sztandarowe ze Szkoły Podstawowej
nr 2, Szkoły Podstawowej w Urazie i Publicznego Gimnazjum w Obornikach Śląskich
oraz wolontariusz z Uniwersytetu III wieku
„Atena” Edward Leszczynowicz.
Bożena Magnowska
Nawiedzenie figury
św. Michała Archanioła z Cudownej
Groty Objawień na Górze Gargano
Parafia św. Judy Tadeusza i św. Antoniego Padewskiego
w Obornikach Śląskich, ul. Trzebnicka 35
2-4 września 2015 roku
DZIEŃ PIERWSZY
– ŚRODA, 2 września 2015 r.
17.30 nabożeństwo oczekiwania przy Urzędzie Miasta i Gminy, przejęcie figury
i procesja ul. Trzebnicką do kościoła
parafialnego
18.00 powitanie figury św. Michała Archanioła
i Msza św. na rozpoczęcie nawiedzenia
19.00 osobista modlitwa przy figurze św.
Michała Archanioła
20.30 Koronka do św. Michała Archanioła
i dziewięciu chórów anielskich
21.00 Apel Jasnogórski z rozważaniem na
zakończenie dnia.
DZIEŃ DRUGI
– CZWARTEK, 3 września 2015
8.30 osobista modlitwa i spotkanie ze św.
Michałem Archaniołem
9.30 Godzinki ku czci św. Michała Archanioła (czas spowiedzi dla osób chorych
i starszych)
10.00 Msza św. z nauką, odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych, błogosławieństwo
osób starszych i chorych, udzielenie
sakramentu namaszczenia chorych
11.30-15.00 osobista modlitwa i spotkanie ze
św. Michałem Archaniołem
15.00-18.00 adoracja Najświętszego Sakramentu: 15.00 – Koronka do Miłosierdzia
Bożego, modlitwa o powołania, 16.00 –
Różaniec z Aniołami, 16.30 – modlitwa
osobista w ciszy, 18.00 – nabożeństwo
do św. Michała Archanioła
30
17.00-18.30 czas spowiedzi świętej
18.30 Msza św. z modlitwą o uzdrowienie
i uwolnienie z nałogów za wstawiennictwem św. Michała Archanioła z modlitwą wstawienniczą przed Najświętszym
Sakramentem
20.00-21.00 czuwanie modlitewne
21.00 Apel Jasnogórski z wieczornym rozważaniem
21.30 procesja z figurą św. Michała Archanioła wokół kościoła (prosimy o przynesienie świec)
DZIEŃ TRZECI
– PIĄTEK, 4 września 2015
8.00 spotkanie modlitewne dla dzieci, błogosławieństwo dzieci przed figurą św.
Michała Archanioła
9.00-11.00 modlitwa osobista w ciszy
11.00 adoracja Najświętszego Sakramentu:
Różaniec z Aniołami, modlitwa o powołania, Koronka Anielska
12.00 Msza św. z nauką, akt poświęcenia się
św. Michałowi Archaniołowi, pożegnanie figury i zakończenie peregrynacji
Po każdej Mszy św. możliwość przyjęcia
szkaplerza św. Michała Archanioła
31
Kronika
parafialna
Kronika parafii NSPJ
W niedzielę 31 maja Akcja Katolicka prowadziła zbiórkę do puszek na posiłki w szkołach
dla dzieci z rodzin będących w trudnej sytuacji
materialnej; zebrano 869 zł. W tym dniu ks.
Przemysław wraz z grupą mężczyzn z naszej
parafii uczestniczył w pielgrzymce mężczyzn
do Piekar Śląskich.
W środę 3 czerwca ks. proboszcz wraz
z dziećmi komunijnymi i ich rodzicami uczestniczył w pielgrzymce dziękczynnej na Jasną Górę.
W czwartek 4 czerwca w uroczystość
Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej po Mszy
św. odprawianej w kościele NSPJ o godz.
10.00 odbyła się procesja eucharystyczna do
kościoła św. JTiAP. Mszy św. przewodniczył
i homilię wygłosił ks. Grzegorz Jabłonka,
ojciec duchowny z seminarium Salwatorianów
w Bagnie. W kolejnych dniach trwała oktawa
Bożego Ciała. Z tej racji po każdym nabożeństwie czerwcowym odbywała się procesja
eucharystyczna wokół kościoła. W czwartek
11 czerwca na zakończenie oktawy odbyło się
poświęcenie ziół i kwiatów.
W piątek 5 czerwca od 16.30 do 17.00
trwała spowiedź pierwszopiątkowa dla dzieci.
O 17.00 odbyło się nabożeństwo czerwcowe
z obrzędem Komunii św.
W soboty 6 i 27 czerwca kapłani odwiedzili
chorych z posługą sakramentalną.
W pierwszą niedzielę miesiąca 7 czerwca
o godz. 8.00 sprawowana była Msza św. w intencji Żywego Różańca i odbyła się zmiana
tajemnic różańcowych. Podczas Mszy św.
o godz. 12.30 udzielany był sakrament chrztu
św. Od godz. 15.00 trwała adoracja Najświętszego Sakramentu. O godz. 18.30 sprawowana
była Msza św. w intencji dzieci i rodziców
z grupy Różańca Rodziców. Przed kościołem
prowadzono zbiórkę do puszek na budowę
Świątyni Opatrzności Bożej; zebrano 1070 zł.
32
W poniedziałek 8 czerwca w Domu Katolickim o godz. 19.15 odbyło się spotkanie
Parafialnego Zespołu Caritas.
W piątek 12 czerwca przeżywaliśmy
odpust ku czci Najświętszego Serca Pana
Jezusa. Uroczystą Mszę św. o godz. 18.30
odprawił, homilię wygłosił i poprowadził
procesję eucharystyczną wokół kościoła ks.
Tomasz Raćkos, wicerektor Wyższego Seminarium Duchownego Salwatorianów w Bagnie.
W uroczystościach odpustowych wzięli udział
kapłani dekanatu prusickiego.
W niedzielę 14 czerwca po Mszę św. odprawianej o godz. 10.00 odbyło się spotkanie
rodziców i dzieci klas drugich podsumowujące
dotychczasowe przygotowanie do pierwszej
Komunii św. Ofiary składane w tym dniu na tacę
podczas Mszy św., przeznaczone na cele inwestycyjne w naszej parafii, wyniosły 5220 zł.
15 i 16 czerwca Międzyparafialny Zespół
Caritas wydawał jabłka przekazane przez Caritas Polską z unijnego programu „Embargo”.
W środę 17 czerwca w budynku plebanii
o godz. 19.00 odbyło się spotkanie Członków
Rady Parafialnej, na którym omawiano bieżące
sprawy duszpasterskie i ekonomiczne parafii.
W piątek 19 czerwca odbyło się spotkanie
modlitewne Koła Przyjaciół Radia Maryja:
o godz. 18.30 sprawowana była Msza św.
w poleconych intencjach, po niej odmówiono
różaniec.
W niedzielę 21 czerwca kazania podczas
Mszy św. głosił ks. Łukasz Anioł, duszpasterz
Ruchu Młodzieży Salwatoriańskiej. Przy tej
okazji była prowadzona zbiórka do puszek na
wsparcie akcji letnich RMS-u dla młodzieży. Po
wieczornej Mszy odbyła się próba i spotkanie
przy grillu scholi dorosłych „Vox Cordi”.
W środę 24 czerwca o godz. 19.00 odbyło
się spotkanie organizacyjne dla rodziców
i dzieci, które będą uczestniczyły w letnim
wyjeździe na „Wakacje z Bogiem”.
W czwartek 25 czerwca po Mszy św. odprawianej o godz. 18.30 odbyło się ostatnie
przed wakacjami spotkanie Wspólnoty Odnowy
w Duchu Świętym „Pokój i radość”.
W piątek 26 czerwca o godz. 9.15 sprawowana była Msza św. na zakończenie roku
szkolnego. Do spowiedzi można było przystąpić w czwartek od godz. 18.00 i piątek od
8.45. O godz. 18.30 sprawowana była Msza
św. w intencjach Akcji Katolickiej.
W sobotę 27 czerwca po Mszy św. wieczornej przy plebanii odbyło się spotkanie w formie
parafialnego grilla, którego gospodarzem była
Rada Parafialna.
Decyzją Księdza Prowincjała Salwatorianów
z dniem 30 czerwca pracę w naszej parafii
kończy ks. proboszcz Maciej Chwarścianek,
który podejmie funkcję proboszcza w Piastowie. Jego miejsce zajmie dotychczasowy proboszcz z Koczurek ks. Artur Kochmański. Ks.
Maciej odprawi Msze św. dziękczynną za czas
spędzony w Obornikach Śląskich w niedzielę
28 czerwca o godz. 18.30.
Duchowe drogowskazy
ojca Franciszka Jordana
(cz. 28)
Jak nawrócić
oziębłego?
Czymś przerażającym jest oziębłość,
ponieważ powstanie z niej jest tak bardzo
trudne. Duch Święty mówi: „Skoro jesteś
letni i ani gorący, ani zimny, chcę cię
wyrzucić z mych ust” (Ap 3,16). Rzadko
się zdarza, by ktoś popadł w oziębłość,
powstał znowu i od nowa zaczynał. Prawda
nie będzie już na nim robić wrażenia. Jeśli
ktoś popełni ciężkie przestępstwo, powstaje o wiele łatwiej niż oziębły. Łatwiej jest
nawrócić wielkiego złoczyńcę niż oziębłego. Jest rzeczą przerażającą być oziębłym.
OgłoszeniA
parafii NSPJ
W dniach od 8 do 14 sierpnia parafia
NSPJ organizuje w Węgorzewie na Mazurach
rekolekcje w formie „Wakacji z Bogiem” dlanaszych dzieci. Uczestnikami „Wakacji” będą
ministranci i dzieci ze scholi. Już teraz dziękujemy osobom i instytucjom, które wsparły
organizację tego wyjazdu. Również w niedzielę
6 lipca schola będzie prowadziła zbiórkę do
puszek na ten cel.
Na początku czerwca zostały uzupełnione
nowymi płytkami miejsca po dawnych ołtarzach (koszt 8400 zł). Mimo wcześniejszych
sugestii z urzędu konserwatorskiego nie
otrzymaliśmy dofinansowania, ponieważ, jak
stwierdzono, do rejestru zabytków wpisany jest
kościół, a nie płytki, w związku z tym nie można
traktować ich jako zabytek. Nałożono więc na
parafię wymagania bez finansowego wsparcia.
Obecnie jednak można już myśleć o całkowitym
bądź częściowym odbiorze prac, które zostały
wykonane w ostatnim roku.
Przygotowane są także kosztorysy, które
można skierować do zainteresowanych firm
w celu otrzymania propozycji i wyłonienia wykonawcy prac kanalizacyjnych i izolacyjnych
wokół kościoła. Na powyższe prace otrzymaliśmy dotację z Urzędu Miasta w wysokości
20 tys. zł. Parafia ma również zabezpieczone
60 tys. środków własnych. Realizacja całego
projektu, a więc wymiana nawierzchni wokół
kościoła i plebanii wymaga znacznie większych
nakładów i musi być etapowana na następne
lata. Polecamy to dzieło życzliwości i modlitewnej pamięci parafian.
Konta parafialne: Bank Śląski ING 03 1050
1575 1000 0090 3010 2462, Bank Spółdzielczy
w Obornikach Śl. 96 9583 0009 0011 8330
2000 0001
Strona parafii NSPJ: www.parafiaoborniki.
sds.pl
33
Kronika
parafialna
Kronika parafii JTiAP
31 maja przeżywaliśmy uroczystość Trójcy
Świętej. W tym dniu Akcja Katolicka zebrała
1070,60 zł na dożywianie w szkołach dzieci
z ubogich rodzin.
1 czerwca rozpoczął się miesiąc poświęcony
Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Nabożeństwa czerwcowe sprawowaliśmy w tygodniu po
Mszach św. wieczornych.
3 czerwca odbyła się konferencja dla rodziców i chrzestnych przed niedzielnymi chrztami.
4 czerwca przeżywaliśmy uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa – Boże Ciało.
Procesja tradycyjnie była wspólna dla obydwu
naszych parafii. Rozpoczęła się po Mszy św.
o godz. 10.00 w kościele Najświętszego Serca
Pana Jezusa i przeszła ulicami Wyszyńskiego,
Dworcową i Trzebnicką. Zakończenie procesji
nastąpiło przy naszym kościele. W tym dniu
gościliśmy ks. Grzegorza Jabłonkę SDS – ojca
duchownego z naszego Seminarium Duchownego w Bagnie, który głosił słowo Boże, oraz
naszych kleryków. Taca zbierana w tym dniu,
przeznaczona na kształcenie alumnów naszego
Seminarium, wyniosła 7372,32 zł.
Od 4 do 11 czerwca przeżywaliśmy oktawę
Bożego Ciała. Każdego dnia po Mszy św. wieczornej odbywała się procesja eucharystyczna.
Na zakończenie oktawy Bożego Ciała nastąpiło
poświęcenie wianków i ziół.
8 czerwca po Mszy św. wieczornej odbyło
się spotkanie organizacyjne przed wyjazdem
na pielgrzymkę do sanktuariów Warmii, Mazur
i Podlasia.
10 czerwca odbyło się Walne Zgromadzenie
Katolickiego Stowarzyszenia „Ecclesia”, podczas
którego dokonano m.in. wyboru nowych władz.
Nowy zarząd to: prezes Zbigniew Małkiewicz
i członkowie: Marcelina Domerecka-Puszczyk,
Roman Głowaczowski, Adam Kopyra i Adam
Kosowski. Komisja rewizyjna: przewodniczący
Henryk Janiak i członkowie: Tomasz Sokołowski
i Kazimierz Raczyński.
12 czerwca przeżywaliśmy uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa. Podczas Mszy
św. wieczornej nastąpiło uroczyste przyjęcie do
Godziny Obecności nowych członków Straży
Honorowej Serca Jezusowego. Uroczystość
Najświętszego Serca Pana Jezusa to także
Światowy Dzień Modlitw o Uświęcenie Kapłanów.
Modliliśmy się za kapłanów, wypraszając dla nich
potrzebne łaski.
13 czerwca przypadała uroczystość odpustowa ku czci św. Antoniego Padewskiego. Suma
odpustowa sprawowana była o godz. 18.00,
po niej nastąpiła uroczysta procesja i różaniec
fatimski. Sumie odpustowej przewodniczył i kazanie wygłosił ks. Tomasz Górny SDS z Krakowa.
6 czerwca, w pierwszą sobotę miesiąca,
odbyło się nabożeństwo pierwszosobotnie ku
czci Niepokalanego Serca NMP. W tym dniu
odwiedziliśmy chorych w domach z posługą
sakramentalną.
14 czerwca, w uroczystość św. Antoniego
który jest także patronem dzieci, podczas Mszy
św. o godz. 12.30 dzieci otrzymały specjalne
błogosławieństwo. Po tej Mszy św. Katolickie
Stowarzyszenie „Ecclesia” i Rada Parafialna
zorganizowały Parafialny Piknik Rodzinny, który
odbył się na boisku szkolnym obok naszego
kościoła. Było wiele wspólnej rodzinnej zabawy.
Taca na remont kościoła wyniosła 6 206 zł.
7 czerwca, w pierwszą niedzielę miesiąca, po
Mszy św. o godz. 8.30 nastąpiła zmiana tajemnic
różańca świętego. Od godz. 15.00 była adoracja
15 czerwca rozpoczął się w naszym kościele
remont instalacji nagłośnieniowej. Prace wykonała firma „Rduch” – lider w nagłaśnianiu
5 czerwca, w pierwszy piątek miesiąca, po
Mszy św. wieczornej nastąpiła zmiana bilecików
Straży Honorowej.
34
Najświętszego Sakramentu, zakończona procesją eucharystyczną wokół kościoła o godz. 16.45.
Niedziela ta była Świętem Dziękczynienia. Ofiary
na wsparcie budowy świątyni Opatrzności Bożej
w Warszawie wyniosły 1361,14 zł.
obiektów sakralnych w Polsce.
16 czerwca swoje imieniny obchodził ks.
Superior Benon Hojeński SDS. Msza św. w jego
intencji była sprawowana o godz. 19.00.
W dniach 17-22 czerwca odbyła się pielgrzymka parafialna do sanktuariów Warmii, Mazur, Podlasia i Mazowsza. Grupa pielgrzymkowa
z ks. Jackiem Wawrzyniakiem SDS liczyła 47
osób. Na trasie pielgrzymki znalazły się: Rywałd
Królewski, Gietrzwałd, Święta Lipka, Wigry,
Sejny, Studzieniczna, Augustów, Różanystok,
Sokółka, Supraśl, Święta Woda, Białystok,
Warszawa, Niepokalanów, Miedniewice, Kalisz.
17 czerwca odbyło się spotkanie salwatorianów świeckich.
21 czerwca gościliśmy ks. Macieja Szeszkę
SDS – dyrektora Ruchu Młodzieży Salwatoriańskiej, który głosił kazania podczas Mszy św.
Przed kościołem można było złożyć ofiarę na
organizację Salwatoriańskiego Forum Młodych
w Dobroszycach.
22 czerwca odbyło się spotkanie kręgu
biblijnego.
26 czerwca zakończył się kolejny rok zajęć
szkolnych. Msza św. na zakończenie roku dla
dzieci i młodzieży sprawowana była o godz. 8.00.
26 czerwca odbyło się spotkanie Rady
Parafialnej.
Nowy Zarząd Stowarzyszenia ECCLESIA
Pragniemy poinformować, że podczas
Walnego Zgromadzenia Katolickie Stowarzyszenie „Ecclesia” wybrało nowy
Zarząd w składzie: p. Zbigniew Małkiewicz – Prezes, Marcelina Domerecka-Puszczyk, Roman Głowaczewski, Adam Kopyra
i Adam Kosowski – członkowie. Zachęcamy
chętnych do włączenia się w działalność
Stowarzyszenia.
OgłoszeniA
parafii JTiAP
Odwiedziny chorych
4 lipca – odwiedziny chorych w domach.
Z powodu wakacji w sierpniu nie będzie
odwiedzin chorych.
Nabożeństwa fatimskie
13 lipca i 13 sierpnia – nabożeństwo fatimskie o godz. 19.00.
Figura św. Michała
2 – 4 września – nawiedzenie figury św.
Michała Archanioła z cudownej groty objawień na Górze Gargano (program w zamieszczony jest w tym numerze „Naszej Parafii”)
Konta
Numer konta parafialnego, na które można
wpłacać ofiary na remont naszego kościoła:
ING Bank Śląski 15 1050 1575 1000 0090
7497 0857 Parafia Rzym.-kat. św. Judy
Tadeusza i św. Antoniego Padewskiego, ul.
Trzebnicka 35, 55-120 Oborniki Śląskie
Poradnia
Psycholog pełni dyżur w Poradni Życia
Rodzinnego w czwartki od 17.00 do 19.00.
Tel. w godzinach dyżuru 71 310 23 52
Ecclesia
Katolickie Stowarzyszenie „Ecclesia”
numer konta bankowego: 94 9583 0009 0018
2663 2000 0001
35
Sakrament Chrztu Œw.
przyjêli:
NIE-BO-LEŚ-NIE
Parafia NSPJ
Płynęłam w powolnym rytmie
Zielonymi tętnicami lasu
niesiona zapachem żywicy
narkozą sosnowych szyszek
Parafia JTiAP
W górze ptaki chwaliły miłość
A w plamach słonecznej drogi
zawstydzone pytały poziomki
kto je stworzył takie piękne i słodkie
20. Gabriel Ignacy Laskowski, 07.06.2015 r.
21. Kacper Grzybowski, 07.06.2015 r.
22. Kacper Domagała, 07.06.2015 r.
23. Wiktor Bruno Piszczyk, 07.06.2015 r.
24. Filip Kornaś, 14.06.2015 r.
20.Piotr Podleśny, 31.05.2015 r.
21. Agata Bednarska, 07.06.2015 r.
22. Artur Jarych, 07.06.2015 r.
23. Julia Konieczyńska, 14.06.2015 r.
24. Wiktoria Jaworek, 20.06.2015 r.
25. Grzegorz Burczak, 21.06.2015 r.
Sakrament
małżeństwa zawarli:
1. Marek Bigoń
i Natalia Pałka, 13.06.2015 r.
2. Grzegorz Jaworek
i Malwina Filimoniak, 20.06.2015 r.
Odeszli do Pana po
wieczną nagrodę:
Parafia NSPJ
45. Genowefa Niśkiewicz, l. 88, zm. 08.06.2015 r.
46. Zygmunt Zagożdżon, l. 67, zm. 20.06.2015 r.
Parafia JTiAP
27. Danuta Król, l. 63, zm. 26.05.2015 r.
28. Stanisław Masicki, l. 69, zm. 04.06.2015 r.
29. Dariusz Pietrona, l. 47, zm. 10.06.2015 r.
30. Wincenty Kaca, l. 73, zm. 12.06..2015 r.
31. Leszek Banasiak, l. 30, zm. 20.06.2015 r.
Dotykałam mądrości dębu
Niewinności brzozy
Melancholii świerków
I wiecznie pogodnych sosen
Umówiłam się z Czasem na szukanie
Czterolistnej koniczyny i sensu życia
I taka byłam szczęśliwa
Jakby mnie nie było
Alina Gołecka
Pamiętajmy
o naszych kapłanach
W maju br. minęły rocznice świeceń
naszych kapłanów: 46. ks. Benona Hojeńskiego, 29. – ks. Rafała Masarczyka,
16. – ks. Jacka Wawrzyniaka oraz 3. – ks.
Włodzimierza Szydłowskiego i ks. Michała
Goęłbioskiego. Pamiętajmy w modlitwach
o naszych kapłanach!
Nasza Parafia – pismo redagowane przez wiernych parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa oraz św. Judy Tadeusza i św. Antoniego Padewskiego w Obornikach Śląskich.
Redakcja: Robert Wrzesiński (redaktor naczelny), Grzegorz Czerkas, Aldona Dudek (korekta), Alina Gołecka, ks. Przemysław
Marszałek SDS (asystent kościelny), Dorota Nikiporczyk (webmaster), Małgorzata Pawlak (sekretarz redakcji), Zbigniew Stachurski, ks. Włodzimierz Szydłowski SDS, Barbara Wrzesińska.
Adres redakcji: „Nasza Parafia”, parafia rzymskokatolicka, ul. Stefana Kardynała Wyszyńskiego 23, 55-120 Oborniki Śląskie, e-mail: [email protected], www.naszaparafia.sds.pl (lub www.naszaparafia.salwatorianie.pl)
Wydawca: Studio Graphito (nr tel. 71 310 21 65), nakład 500 egz.
Redakcja zastrzega sobie prawo zmiany tytu³ów, skracania i dokonywania korekty stylistycznej nades³anych tekstów.

Podobne dokumenty