plik PDF - Fundacja dla Wolności

Komentarze

Transkrypt

plik PDF - Fundacja dla Wolności
Rachid MEKHLOUFI
„ G r a p o d s z y l d e m [ r e w o l u c y j n e g o ] F L N z n a c z y ł a d l a m ni e w i ę c e j
niż jakiekolwiek złote medale możliwe do zdobycia”
(w wywiadzie)
#wolność #antykolonializm
Algierczyk, od 18. roku życia grający we Francji (Algieria
była wtedy kolonią francuską).
Mekhloufi za młodu był świadkiem dokonanej przez
Francuzów masakry w jego rodzinnym mieście Satif.
Kluby m.in. AS Saint-Étienne, Servette, SC Bastia.
Jeden z najwybitniejszych piłkarzy swojej epoki, najlepszy
strzelec w historii Saint-Étienne w złotych latach tej drużyny
(m.in. 4 mistrzostwa Francji).
W 1957 r. z reprezentacją Francji zdobył tytuł na
wojskowych mistrzostwach świata.
Z A C O G O C E N I M Y:
sensacyjny krok w nieznane: w 1958 r., już w trakcie wojny o niepodległość Algierii, zrezygnował
z wielkiej europejskiej kariery i szansy na grę w mistrzostwach świata w barwach Francji.
Potajemnie przedostał się do Tunezji i dołączył wraz z dwoma algierskimi kolegami grającymi
we francuskich klubach – Mochtarem Arribim i Abdelhamidem Kermalim – do nieuznawanej
w świecie reprezentacji Frontu Wyzwolenia Narodowego (FLN), za co został zawieszony na
cztery lata. Był prawdziwym pionierem tego typu akcji propagandowej – nikt wcześniej nie
zrobił nic podobnego.
granie „dla sprawy”: w tym czasie rozgrywał jedynie mecze towarzyskie z reprezentacjami
popierającymi niepodległościowe aspiracje Algierii; jeździł po całym świecie, promując
algierską kwestię niepodległościową. W reprezentacji Frontu wystąpił aż 40 razy!
niezłomne oddanie ojczyźnie: w latach 1963–1968 grał już wnowo powstałej reprezentacji Algierii,
zdążył zagrać 11 razy w wyśnionej koszulce. Szybko, bo w 1975 r., został selekcjonerem
reprezentacji Algierii i zdobył złote medale na igrzyskach śródziemnomorskich oraz igrzyskach
afrykańskich. Potem prowadził jeszcze reprezentację dwukrotnie (m.in. na mundialu w
Hiszpanii 1982, kiedy Algieria nie wyszła z grupy po skandalicznym remisie w meczu Niemcy–
Austria);
aktywność nawet w podeszłym wieku: jako algierska legenda zaangażował się w 2010 r. w projekt
rozwoju sieci szkółek piłkarskich w swoim kraju
ŹRÓDŁA:
sylwetka w filmie Futbolowi buntownicy Pereza i Rofa: youtube.com/watch?v=mbZ05J-Pzq8
sylwetka w prasie: afrik-foot.com/article7733.html; aljazeera.com/programmes/footballrebels/2013/03/201336102359464263.html
Projekt Etnoliga realizowany w ramach programu Obywatele
dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.
„Doktor” SÓCRATES
„Zwycięstwo nie może być celem samym w sobie.
Artyzm i piękno to także część tej gry”
(w wywiadzie)
#aktywizm #demokracja
Wybitny Brazylijczyk, uchodzi za jednego ze stu najlepszych
piłkarzy w historii futbolu.
Kluby m.in. Botafogo, Corinthians, Fiorentina, Flamengo, Santos
FC.
Nie pochodził z dołów społecznych; miał oczytanego ojca i nieprzypadkowo jego dwaj bracia otrzymali imiona Sófocles i Sóstenes…
Intelektualista, felietonista, komentator spraw politycznych
i związanych z ochroną środowiska; „doktor Sócrates” – tak go
nazywano w Brazylii.
Absolwent nauk medycznych,
w półmilionowym Ribeirão Preto.
pediatra,
prowadził
klinikę
Z A C O G O C E N I M Y:
demonstracyjna „demokracja w Corinthians”: w czasach, kiedy w Brazylii rządziła krwawa
dyktatura wojskowa, wymusił na władzach jednego z najsłynniejszych klubów, by wszelkie
decyzje podejmowali wszyscy pracownicy klubu (od piłkarzy po sprzątaczki). W ramach
protestu wobec reżimu przegłosowano m.in., by grać w koszulkach z napisem Democracia
aktywność obywatelska: nie wahał się brać udział w manifestacjach przeciwko torturom więźniów
politycznych; przyjaciel Luiza Inacio Luli da Silvy, późniejszego lewicowego prezydenta
Brazylii (choć jego rządy ocenił dość krytycznie)
krytyk obecnego futbolu: wielbiciel ofensywy, uznawał obecne „atletyczne” mecze za pozbawione
wdzięku, chciał wprowadzić 9-osobowe składy
boiskowa bezkompromisowość: zawsze dążył do pokazania czegoś wyjątkowego i wielu uważa,
że właśnie dlatego jego reprezentacja, ceniona i wielbiona, nigdy nie zdobyła mistrzostwa
świata (jako kapitan Sócrates kazał Brazylii atakować mimo korzystnego wyniku z Włochami,
co skończyło się porażką)
KONTROWERSJE:
nie miał litości dla zachowawczej Brazylii. W 2002 Felipe Scolarego nazywał mimo sukcesu „kupą
gówna”; w 2010 nie kibicował ekipie Carlosa Dungi, a… Hiszpanom
ŹRÓDŁA:
sylwetka w filmie Futbolowi buntownicy Pereza i Rofa: youtube.com/watch?v=mbZ05J-Pzq8
Projekt Etnoliga realizowany w ramach programu Obywatele
dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.
Justin FASHANU
„Tr u d n o b ę d z i e k i e d y k o l w i e k z a p o m n i e ć o b ł ę d a c h w ł a s n y c h
i i n n y c h , kt ó r e t a k r a n i ł y. A j e d n a k na j w a ż n i e j s z e j e s t u m i e ć
wybaczyć”
(w wywiadzie)
#lgbt #antyrasizm
Brytyjczyk , syn Gujanki i Anglika, w latach 80. grał w silnych drużynach na Wyspach, w Norwich zaliczany do klubowej galerii sław.
Kluby m.in. Norwich City, Notthingham Forest, Notts
County.
Pierwszy czarnoskóry piłkarz, za którego zapłacono milion
funtów (tyle za 19-latka dało w 1981 r. mocne wówczas
Notthingham Forest).
Nie spełnił oczekiwań, na co niewątpliwie wpłynęła
konieczność prowadzenia podwójnego życia w kipiącym testosteronem futbolowym światku.
Z A C O G O C E N I M Y:
wysoka cena za pozostawanie sobą: o jego orientacji mówiono już w trakcie kariery. Z powodu
podejrzeń o homoseksualizm i uczęszczania do gejowskich barów szykanował go Brian Clough,
legendarny angielski menedżer Notthinghamu
pierwszy brytyjski ligowiec, który ujawnił orientację homoseksualną: choć zrobił to dopiero
w 1990 r., po zakończeniu kariery, to i tak spotkał go ostracyzm ze strony środowisk
piłkarskiego, kościelnego, a nawet afroamerykańskiego („zaszkodzi naszej sprawie”). Wyrzekł
się go nawet własny brat, również piłkarz
przetarcie szlaku innym: przez wiele lat Justin był jedynym tak odważnym człowiekiem w wielkim
futbolu. Dopiero w 2013 r. o swoim homoseksualizmie publicznie powiedział amerykański
piłkarz Robbie Rogers (ale dopiero w dniu zakończenia swojej kariery w wieku 25 lat; później
ją wznowił i obecnie gra w Los Angeles Galaxy). W 2014 roku, rok po zakończeniu kariery,
o swojej orientacji poinformował wielokrotny reprezentant Niemiec, Thomas Hitzlsperger
KONTROWERSJA:
zapowiadał ujawnienie orientacji seksualnej wielu ważnych polityków brytyjskich
popełnił samobójstwo po oskarżeniu o napaść seksualną (w liście pożegnalnym utrzymywał,
że zarzut jest bezpodstawny, a on – szantażowany w tej kwestii)
ŹRÓDŁA:
biografia Forbidden Story: justinfashanustory.com
BBC „Britain’s Gay Footballers”: bbc.co.uk/programmes/b01bncfg
homofobia w piłce: theguardian.com/commentisfree/2012/feb/04/sports-charter-homophobia-football
kampania przeciw homofobii w piłce: thejustincampaign.com/index.htm
Projekt Etnoliga realizowany w ramach programu Obywatele
dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.
Carlos CASZELY
„ To b y ł o p o w i e d z e n i e w y r a ź n e g o N I E p o t y l u l a t a c h s t r a c h u
[przed dyktaturą]”
(w wywiadzie)
#aktywizm #odwaga
Chilijczyk pochodzenia węgierskiego.
Kluby m.in. Colo Colo, Espanyol Barcelona.
Jeden z pięciu najwybitniejszych piłkarzy w historii
Chile, na 3. miejscu w klasyfikacji snajperów chilijskiej reprezentacji, w całej karierze nastrzelał ponad
800 bramek.
Zasłynął również z tego, że… po wprowadzeniu
kartek w futbolu stał się pierwszym piłkarzem,
któremu pokazano czerwona kartkę na mistrzostwach
świata (w 1974 r. przeciwko RFN).
Z A C O G O C E N I M Y:
odważny krytyk dyktatury wojskowej: jego matka już w 1974 r. torturowana była przez chilijskich
bezpieczniaków z powodu przekonań politycznych syna
słynny gest odmowy powitania Pinocheta: Caszely był tak dobry, że mimo antyreżimowych
poglądów znalazł się w kadrze na mundial w RFN 1974, ale na oficjałce przed odlotem jako
jedyny nie podał ręki dyktatorowi Chile. Zapłacił za to wysoką cenę – tortury matki, pominięcie
przy powołaniach na mistrzostwa w Argentynie 1978, ataki prasy chilijskiej na mundialu
w Hiszpanii 1982 za „wątpliwe zaangażowanie patriotyczne”
wezwanie do sprzeciwu: w 1980 r., gdy był u szczytu kariery i sławy, zaapelował o odrzucenie
proponowanych przez pinochetystów zmian w konstytucji. Po zakończeniu kariery w 1985 r.
od razu przeszedł do aktywnej opozycji
otwarte „nie” w kluczowym plebiscycie: w 1988 r. wraz z matką wystąpił w sensacyjnej
reklamówce opozycyjnej w TV, nakłaniając do wotum nieufności dla starzejącego się Pinocheta
(najpierw kobieta opowiadała po raz pierwszy przed kamerą o zaznanych torturach; potem
popularny w kraju Caszely stwierdzał na wizji: „ja również głosuję na »nie«, bo ta wspaniała
kobieta jest moją matką”)
aktywizm w życiu publicznym demokratycznego Chile: za kadencji prezydenta Ricardo Lagosa
został włączony – jako jedyny przedstawiciel świata sportu – w skład prestiżowej Komisji
Dwusetlecia
KONTROWERSJA:
jeszcze przed puczem aktywnie wspierał środowiska komunistyczne
ŹRÓDŁA:
sylwetka w filmie Futbolowi buntownicy Pereza i Rofa: youtube.com/watch?v=mbZ05J-Pzq8
sylwetka w prasie: libertaddigital.com/deportes/futbol/2014-07-11/carlos-caszely-el-futbolista-que-oso-desafiar-a-pinochet-1276523502;
aljazeera.com/programmes/footballrebels/2013/03/2013312153742826161.html
Projekt Etnoliga realizowany w ramach programu Obywatele
dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.
Predrag PAŠIĆ
„P o z a b o i s k i e m m i ę d z y i c h o j c a m i p a n o w a ł a n i e n a w i ś ć .
Ale tu grali w piłkę, nosili te same koszulki… byliśmy wszyscy
razem”
(w wywiadzie)
#odwaga #wieloetniczność
Jugosłowianin (Bośniak) urodzony w Sarajewie.
Kluby m.in. FK Sarajewo, VfB Stuttgart.
Pseudonim „Paja”, świetny skrzydłowy, w FK Sarajewo stworzył legendarny
ofensywny tandem z Safetem Sušiciem (duet „Paja”-„Pape”) i zapewnił
klubowi drugie w historii mistrzostwo Jugosławii.
W FK Sarajewo poznał Radovana Karadžicia (późniejszego przywódcę
bośniackich Serbów, zbrodniarza wojennego odpowiedzialnego m.in. za
sarajewskie zbrodnie), który w tamtym czasie pełnił rolę klubowego lekarza
i psychologa: „Wtedy był to zupełnie inny człowiek – wspomina po latach.
– Karadžić przekonywał nas, że musimy stanowić jedność, jeden wspólny
i zgrany zespół…”
Z A C O G O C E N I M Y:
założenie szkółki Bubamara w bombardowanym Sarajewie: w czasie krwawego konfliktu
etnicznego 1992–1996, podczas oblężenia rodzinnego miasta przez oddziały serbskie, Pašić
postanowił zająć się prowadzeniem zajęć w futbolowej szkółce dla sarajewskich dzieciaków
wszelkiej narodowości
ryzykowanie dla innych: życie w stolicy Bośni oznaczało wtedy wielkie zagrożenie (artyleria
serbska na wzgórzach ostrzeliwała dzielnice, zginęło ponad 10 tys. osób, a snajperzy z ukrycia
zabili m.in. 60 dzieci). Obiekty sportowe znajdowa ły się blisko jednej z g łównych arterii,
ponuro zwanej „Aleją Snajperów”. Pašić zajął się nie tylko szkoleniem, ale i skomplikowaną
organizacją transportu dzieci
oaza tolerancji: Sarajewo zawsze było prawdziwym tyglem kultur, ale w czasie wojny w Bo śni
zapanowała nienawiść. Prawdziwym wyjątkiem była w łaśnie szkółka Bubamara – jedynym
kryterium dla kilkuset dzieci były tu umiejętności piłkarskie!
wybór nieoczywisty: w tamtym czasie Pašić miał intratną ofertę z Niemiec, która zapewniłaby
mu bezpieczeństwo, a mimo to postanowił zostać i pomagać innym
dalsze burzenie barier: po wojnie szkółka Bubamara brała i bierze udział w wielu turniejach
w republikach byłej Jugosławii: Serbii, Czarnogórze i Chorwacji
ŹRÓDŁA:
sylwetka w filmie Futbolowi buntownicy Pereza i Rofa: youtube.com/watch?v=mbZ05J-Pzq8
o słynnej szkółce: thft.dx.am/features/bubamara.html
Projekt Etnoliga realizowany w ramach programu Obywatele
dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.
Éric CANTONA
„ N i e c h t o z r o b i k a ż d y w s w o i m k r a j u . Wy p ł a c i p i e n i ą d z e , a u p a d n ą
banki, zagrożenie zniknie. Żadnej broni, żadnej krwi. Oto prawdziwa
rewolucja”
(w wywiadzie)
#aktywizm #alterglobalizm #bunt
Francuz urodzony w wieloetnicznej Marsylii.
Kluby m.in. AJ Auxerre, Olympique Marsylia,
Leeds United, Manchester United.
Legenda ManU, w 2005 r. uznany najlepszym
piłkarzem w historii całej Premier League.
Ikona stylu „anty”: niegdyś jego wizytówką był
postawiony kołnierzyk trykotu piłkarskiego, dziś są
to raczej kolorowe swetry i siwiejąca gęsta broda.
Z A C O G O C E N I M Y:
zangażowanie na rzecz fair play: twarz ruchu Joga Bonito („Graj pięknie”)
przeciw dyktaturze banków: pod szyldem alterglobalistycznego ruchu StopBanque od lat wzywa
do bezkrwawej rewolucji wobec finansjery. Apelował w 2010 r. o masowe wycofanie środków z
kont, by zdestabilizować światowy system bankowy
zwracanie uwagi na problemy wykluczonych: kilka lat temu zapowiedział start w wyborach na
prezydenta Francji. Okazało się to jedynie happeningiem na rzecz poprawy położenia osób
bezdomnych
KONTROWERSJE:
zarzut dwulicowości: całą karierę grał w reklamach, a i potem był związany z wielkimi koncernami
(np. projekt Joga TV powstał przy współpracy Nike i Google)
apel o bojkot młodzieżowej reprezentacji Izraela z powodu polityki tego państwa
słynny fruwający kopniak w kibica podczas meczu z Crystal Palace w 1995 r., po którym został
zawieszony na niemal rok (co barwnie skomentował na konferencji: „Mewy śledzą łajbę, gdy
wiedzą, że sardynki będą wrzucane do morza. Dziękuję”)
ŹRÓDŁA:
film Szukając Erica, 2009, reż. Ken Loach: alltube.tv/film/szukajac-erica-looking-for-eric-2009-napisy/5532
Lewica.pl: lewica.pl/index.php?id=22891&tytul=Francja:-%C9ric-Cantona-wzywa-do-obalenia-systemu-bankowego
Projekt Etnoliga realizowany w ramach programu Obywatele
dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.
Ivan EGRIĆ
„Nagroda fair play dla mojej drużyny
znaczy dla mnie więcej niż mistrzostwo kraju”
(w wywiadzie)
#aktywizm #alterglobalizm #antynacjonalizm
Serb urodzony w Chorwacji, wychowany w Australii.
Kluby m.in. FC Basel, Bursaspor.
Zakończył karierę, mając raptem 30 lat (jak sam mówi:
„spontanicznie”, już nie czerpał radości z gry).
W trakcie kariery przeszedł ciężką depresję związaną
z traumą po wojnie w Jugosławii, z życiem uchodźcy, a także
z presją nakładaną na piłkarzy. Wyszedł z choroby, ba, potem
był kapitanem swoich drużyn i reprezentantem kraju.
Z A C O G O C E N I M Y:
płomienny felietonista: serbski („Politika”, „Novi Plamen”) i nie tylko („TagesWoche”). Otwarcie
potępia szowinizm w sporcie, bajońskie apanaże w piłce, szkodliwy wpływ mediów na styl
życia piłkarzy
radykalny zwolennik fair play: niezłomny piewca uczciwości i sprawiedliwości, którą cenił wyżej
niż trofea (gdy nie był faulowany, zgłaszał to sędziemu, by zmienił decyzję na mniej korzystną
dla swojego zespołu)
przeciwnik nacjonalizmu w piłce: i dlatego jego występy w reprezentacji Jugosławii były
przerywane rezygnacjami z gry. Sam uważa się za Jugosłowianina!
nieprzejednany krytyk całego współczesnego świata wielkiej piłki, a zwłaszcza piłkarskich
agentów (menedżerów): wielokrotnie pisał o ich negatywnym wpływie na całe środowisko, sam
także nie miał agenta
przeciwnik rutyny: nie znosi utartych przyzwyczajeń i powtarzalności. W świecie postaci
wyróżniających się na siłę – on się wyróżniał pięknie
KONTROWERSJA:
bywał krytykowany za otwartą fascynację dziełami Karola Marksa
ŹRÓDŁA:
sylwetka na blogu „A jednak się kręci”: rafalstec.blox.pl/2010/09/Pilkarz-cholernie-nietypowy.html
wywiad Emanuela Giulianellego w l’Ultimo Uomo: ultimouomo.com/ivan-ergic-leretico
Projekt Etnoliga realizowany w ramach programu Obywatele
dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.
Maribel DOMÍNGUEZ
„W porządku. O ile ty zrobisz to samo”
(riposta pod adresem działaczki, która przed jej rejestracją w 1997 r. zaordynowała „inspekcję płci” Domínguez
z racji krótkich włosów i „męskiego” stylu gry. Po tej odpowiedzi nigdy więcej takiego żądania nie ponowiono)
#rownouprawnienie #antyseksizm
Meksykanka, znana jako „Marigol”, mimo że w jej
rodzinnym kraju nie istniała liga kobieca.
Legenda meksykańskiej piłki (75 goli w kadrze!), jedna
z 25 najlepszych piłkarek w historii.
Kluby m.in. FC Barcelona, l’Estartit i wiele najlepszych zespołów północnoamerykańskich.
Z A C O J Ą C E N I M Y:
upór od zawsze: „mój tata nie lubił nawet, kiedy grałam z braćmi”, ale nic sobie z tego nie robiła.
W dzieciństwie udawała chłopca, byle grać z innymi na podwórkach (krótko ostrzyżona,
przedstawiała się męskim imieniem „Mario”). Znana nie tylko z talentu piłkarskiego, lecz
z silnej woli, uporu i charyzmy
prawdziwy symbol walki o równość płci w piłce: jako jedna z pierwszych usiłowała grać
w męskim klubie piłki nożnej. W 2004 r. jako pierwsza kobieta w historii podpisała dwuletni
kontrakt z drugoligowym meksykańskim klubem Atlético Celaya. Meksykański związek
wyraził na to zgodę, niestety FIFA uniemożliwiła Maribel grę w oficjalnych rozgrywkach
przeszłość na murawie, przyszłość w polityce: w 2015 r. „Marigol”, od dwóch lat grająca już
w nowo powstałej meksykańskiej lidze żeńskiej, zakończyła występy w reprezentacji kraju
i w ramach partii PAN wystartuje na stanowisko wiceburmistrza w wyborach lokalnych
w stanie Hidalgo (w tych samych wyborach, choć gdzie indziej, startuje również inna legenda,
słynny przed laty piłkarz Cuauhtémoc Blanco)
ŹRÓDŁA:
sylwetka w prasie: espndeportes.espn.go.com/news/story/_/id/2201038/la-futbolista-maribel-dominguez-un-ejemplo-de-romper-paradigmas;
oem.com.mx/elsoldetulancingo/notas/n2374771.htm
Wikipedia: en.wikipedia.org/wiki/Maribel_Dom%C3%ADnguez
Projekt Etnoliga realizowany w ramach programu Obywatele
dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.
MARTA Vieira da Silva
„Ponad połowa ludzkości jest wykluczona,
nie może uczestniczyć i dawać od siebie co najlepsze”
(w wystąpieniu jako ambasadorka dobrej woli)
#antyseksizm #rownouprawnienie
Najsłynniejsza Brazylijka dekady, pięć razy z rzędu
wybierana najlepszą piłkarką świata, jej odcisk buta
znajduje się w Alei Gwiazd na Maracanie.
Kluby m.in. brazylijskie Vasco da Gama, Santa Cruz
Recife, Santos FC, amerykańskie Los Angeles Sol,
Gold Pride, szwedzkie Umeå IK, Tyresö FF, FC
Rosengård.
Niedawno uznana za jedną ze stu najbardziej
wpływowych osób w Brazylii.
Z A C O J Ą C E N I M Y:
upór i konsekwencja: zaczynała w slumsach w kraju piłkarskim, w którym krzywo patrzono na
kobietę w futbolu, a stała się zdecydowanie najlepsza na świecie. Charakterystyczne, że nawet
niedawno, gdy kibice na stadionie śpiewali „Marta jest lepsza niż Kaká”, dziennikarzemężczyźni odebrali to jako żart
ambasadorka dobrej woli UNDP ds. równości płci: piastując tę godność, może lepiej
wykorzystywać futbol jako narzędzie zmiany. Wizytuje różne kraje, wspierając tamtejsze
organizacje walczące o prawa kobiet. M.in. w imię równouprawnienia w 2007 r. jako pierwsza
kobieta w dziejach zagrała w oficjalnym międzynarodowym „meczu przeciwko biedzie”
w ramach oenzetowskiego Programu ds. Rozwoju (UNDP)
pamięć o emancypacji: w 2014 r. otworzyła w Rio de Janeiro wielką wystawę Football for Equality
Plaza na rzecz zmiany społecznej i walki o równość płci, m.in. z materiałami ukazującymi 100
lat walki Brazylijek o równouprawnienie
przyszła szefowa FIFA? Marta wiele razy podkreślała, że w tej chwili FIFA jest organizacją skrajnie
męską, a kobiety traktuje się protekcjonalnie; a przecież „powinny decydować program
i umiejętności, niezależnie od płci”
ŹRÓDŁA:
ambasadorka UNDP: iknowpolitics.org/en/knowledge-library/multimedia/undp-goodwill-ambassador-marta-vieira-da-silva-plays-gender-equality
wywiad + o projekcie Football for Equality Plaza: streetfootballworld.org/latest/blog/breaking-down-barriers-women-pitch-interview-marta
Projekt Etnoliga realizowany w ramach programu Obywatele
dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.
OLEGUER Presas
„Po prostu wyjaśniłem [hiszpańskiemu selekcjonerowi] Aragonesowi
mój światopogląd. Skoro nie może liczyć na uczucie, pełne
z a a n g a ż o w a n i e , l e p i e j p o w o ł a ć i n n y c h . Ta k m i p o d p o w i a d a u c z c i w o ś ć
i sumienie”
(w wywiadzie)
#alterglobalizm #pacyfizm
Katalończyk (wyraźnie podkreśla, że nie Hiszpan).
Kluby m.in. FC Barcelona, Ajax Amsterdam, zakończył karierę w wieku 31 lat.
Obrońca, ponad 100 spotkań w barcelońskich barwach, był
częścią składu Barçy w latach sukcesów Franka Rijkaarda
(dwukrotnie mistrzostwo Hiszpanii, jeden triumf w Lidze
Mistrzów).
Magister nauk ekonomicznych.
Z A C O G O C E N I M Y:
złożony światopogląd: nacjonalista kataloński, lewicowiec światopoglądowy, zdeklarowany
alterglobalista, uczestnik manif przeciwko wojnie w Iraku, globalizacji, lokalnym skinheadom…
otwartość i dialog: jako jeden z niewielu aktywnych piłkarzy zawsze głosił swoje przekonania.
Jest współautorem bogatej literacko książki z 2006 r. Droga do Itaki, w której opowiada
o swojej karierze i tłumaczy poglądy na kwestie społeczno-polityczne
zaangażowanie na rzecz zmian: po zakończeniu kariery wystartował do parlamentu katalońskiego
z dalekiego miejsca na liście w partii niepodległościowców (CUP)
bezkompromisowość: po latach przyznał, że mimo perspektywy zdobycia wielu trofeów odmówił
gry w reprezentacji Hiszpanii, argumentując, że przecież czuje się i jest Katalończykiem
KONTROWERSJE:
w 2007 r. w felietonie dla portalu 20minutos.es wsparł przetrzymywanego już po wyroku
baskijskiego terrorystę z ETA, który za kratkami prowadził strajk głodowy w imię równości
i wolności słowa. Oleguer utracił przez to wielki kontrakt sponsorski
ŹRÓDŁA:
Wikipedia + mundodeportivo.com/20121115/fc-barcelona/oleguer-presas-da-el-salto-a-la-politica_54354523008.html
głośny artykuł Oleguera: 20minutos.es/deportes/noticia/articulo-oleguer-barcelona-199589/0
Projekt Etnoliga realizowany w ramach programu Obywatele
dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.
Didier DROGBA
„Możemy mieć wspólne cele (…) Błagamy tu i teraz, na kolanach,
przebaczcie sobie (…), odłóżcie broń, zorganizujcie wolne wybory”
(fragment apelu do narodu, który przyczynił się do wstrzymania walk)
#charytatywnosc #braterstwo

Iworyjczyk
(obywatel
Wybrzeża
Kości
Słoniowej), we Francji od piątego roku życia.

Klubsy m.in. Le Mans, Guingamp, Olympique
Marsylia, Chelsea Londyn, Galatasaray
Stambuł.
Absolutna legenda Chelsea (ponad 100 bramek)
i reprezentacji WKS (65 goli!), czterokrotny
mistrz Anglii, zwycięzca Ligi Mistrzów 2012,
dwukrotny król strzelców Premier League,
najskuteczniejszy afrykański strzelec w najważniejszym z pucharów europejskich (44 bramki
w Lidze Mistrzów).
Z A C O G O C E N I M Y:
słynny apel o pokój: po zakwalifikowaniu się Wybrzeża na mundial 2006 po raz pierwszy
w historii, wystosował wraz z kadrą błagalną odezwę do uczestników wojny domowej w kraju
charyzmatyczny mediator: m.in. dzięki temu po 5 latach rozlewu krwi ogłoszono zawieszenie
broni, a Drogba spotkał się z przywódcami walczących. Na jego żądanie w Bouake (na
partyzanckim obszarze) rozegrano jeden z meczów kadry. Za starania o pokój w Wybrzeżu
został zaliczony do setki najbardziej wpływowych ludzi na świecie. W 2011 r. wszedł w skład
iworyjskiej Komisji Prawdy i Pojednania jako jedna z najważniejszych postaci
budowa szpitala w Abidżanie: w 2009 r. przeznaczył wielomilionową sumę z własnego kontraktu
sponsorskiego na powstanie publicznej placówki zdrowotnej w rodzinnym mieście. Ponadto
przekonał Chelsea do wyłożenia podobnej sumy!
walka z wirusem ebola: w 2014 r. u boku innych najwybitniejszych piłkarzy wziął czynny udział w
kampanii „Jedenastu przeciwko eboli”, mającej na celu upowszechnianie wiedzy o tej chorobie.
Od 2007 ambasador dobrej woli UNDP
KONTROWERSJE:
mimo wszystko najczęściej jest kojarzony z okrzykiem komentującym pracę sędziów w półfinale
Ligi Mistrzów z FC Barceloną: It’s a fucking disgrace!
ŹRÓDŁA:
sylwetka w filmie Futbolowi buntownicy Pereza i Rofa: youtube.com/watch?v=mbZ05J-Pzq8
słynny apel: www.youtube.com/watch?v=lf6kLSAM5sA
Projekt Etnoliga realizowany w ramach programu Obywatele
dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.